Connect with Us

Nga Ilir Levonja/ Ca pika të përbashkëta me Korenë e Veriut

Opinione

Nga Ilir Levonja/ Ca pika të përbashkëta me Korenë e Veriut

Publikuar

-

Nga Ilir Levonja/ Koliqi dhe Camaj do qeshinin po të ishin gjallë

Puna e ujit njëzetë e katër orë, nuk është zgjidhur akoma. Ishte kjo arsyeja që gjatë viteve të demokracisë, tarracat e pallateve u mbushën me bolierë të të gjitha llojeve. Kurrë nuk pati një studim mbi peshën e ujit që flinte në ‘to, ndaj duhet t’i jemi mirënjohes fatit që nuk pamë ndonjë katastrofë.

Mirëpo çfarë është më tragjikja, është fakti që e dëgjon rishtas si një premtim elektoral. Po kështu edhe energjia elektrike. Pavarsisht potecianlit që zotërojmë, akoma nuk kemi drita njëzetë e katër orë, për më tepër zonat rurale vuajnë dyfish.

Mungesën e saj orë e pa orë, por edhe kur u shkon, nuk është e mjaftueshme, e dobët duke u shkaktuar probleme në pajisjet shtëpiake.

Shumë shpejt mos u habisni kur të shikoni ballkonet edhe me panele diellore. Një model të tillë aktualisht e ka Koreja e Veriut. Nëse i qasesh Koresë do e shikosh se ballkonet e pallateve gëlojnë nga pasqyrat e paneleve. Madje edhe në zonat rurale të Koresë së Veriut, i gjen në qoshe të shtëpive, si një agregat normal në raport me kondicionerët e Koresë së Jugut. Ka materiale filmike që t’i ofron bota e internetit, fal medias së lirë dhe atyre blogerëve që nuk njohin kufij.

Sa për kuriozitet, qytetari korean kursen edhe gropat septike, duke i kthyer ato në pleh për prodhimet e bujqësisë. Kur e pyetën një qytetar të Koresë së Veriut se, sa orë përballonte paneli që kishte në qoshe, ai u përgjigjë: -4 orë. Janë bollë për mua dhe familjen time. Natën nuk na duhet dritat. Na zbulon armiku vendodhjen.

LEXO EDHE:  Çelja e negociatave bëhet nëse proteston dhe jo kur hesht

Ky lloj qytetari të kujton atë të kohës së Enver Hoxhës. Për një si puna ime që e ka jetuar që e ka jetuar socializmin, portretet ishin sinonim i njëri-tjetrit. Lëkurë thatë, eshtë lexueshëm, sidomos nofullat tek tëmthi. Dhe një vështrim i çuditshëm brenda një xhakete doku ngjyrë ushtarake.

Ajo çfarë dua të them është fati i të përbashkëtave  midis Shqipërisë sime dhe Koresë së Veriut të largët. Bolierët e taracave, transformatorët e energjisë, pompat e ujit në hyrje pallatesh, në banesa etj., e tashmë në horizont panelet diellore në ballkone.

Ndërsa në botën perëndimore, panelet janë projekte me yshtjen e vet korporatave energjitike, pra nxitëse. Kjo për menaxhimin sa më efiçent të energjisë, tek ne korporatat majmin drejtuesit. Nëse nuk e dini, posti më i kushtueshëm në një vend si Shqipëria, është ai i institucionit të energjisë.

Sot dalin studiove disa gagarelë dhe gjoja u shpjegojnë shqiptarëve bursën, kohën kur energjia shitet lirë dhe kur blihet shtrenjtë. Janë mirëfilli lëndë e parë për drejtësinë, jo për publikun. Por tek ne vetëm drejtësia duket se kurrë nuk ka për të funsionuar, sikur një herë të vetme. Dhe a e dini përsenë? Se shqiptari e urren shqiptarin.

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania

Komentoni

Adresa juaj email nuk do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme shënohen *

Opinione

Nga Kreshnik Spahiu/ Lulzim Basha ka dy alternativa: Dorë-heqje ose shqelm-heqje

Publikuar

-

Nga

Kush e futi Shqipërinë në NATO?/ Basha i “vjedh” meritat Berishës: Ju e dini rolin tim

Ta themi troç: Lufta e Amerikës ndaj Berishës, nuk përkthehet në “Dashuri” për Lulzimin.

Urrejtja dhe dashuria amerikane nuk personifikohen aspak tek këta dy njerëz.

Amerikanët nuk po çmontojnë Berishën, që t’i lehtësojnë hipotekimin e partisë Lulzimit.

Luli është thjesht vegla, që me hir apo pahir, u përdor për të arritur objektivin.

SHBA fuksionon me parimin: “Qëllimi justifikon mjetet”.

Lulzim Bashës i kanë ngelur vetëm dy alternativa:

– Të japë dorëheqjen duke bërë pazar me Berishën

– Ta heqin me shqelma nëse reziston dhe tenton ta mbajë me forcë.

Çfarë rruge do zgjedh Lulzim Basha?

Unë kam bindjen se Basha ka kohë që e ka mbyll këtë histori.

Ai ka gënjyer të gjithë.

– Basha gënjeu Amerikanët para zgjedhjeve, duke i thënë: Mos e shpallni Berishën tani Non-Grata, por më prisni pas zgjedhjeve sa të bëjë listën time me deputet besnik.

– Basha gënjeu Berishën dhe i tha: “I xhirova amerikanët dhe i binda të jesh në listë për deputet.”

– Basha gënjeu partinë dhe u tha: “Unë di ca gjëra që nuk thuhen për familjen Berisha”

– Basha gënjeu miqtë e tij dhe u tha: “Berisha se ka të gjatë do vdesë se është plak, ose do e burgosin amerikanët.”

– Basha gënjeu familjen Berisha dhe iu betua: “Unë do ju qëndroj besnik po aq sa babai juaj”



Lulzim Basha e kishte të qartë fundin e tij, prandaj 6 muaj para zgjedhjeve bleu qyl, 4 vila (2 në Gjirin e Lalzit dhe 2 në Lundër)

A mundet një person të blej 4 vila, 6 muaj para nëse ka bindjen se do bëhej kryeministër?

Jooo aspak. Do duronte edhe 6 muaj sepse do i falnin 6 pallate po të fitonte, por ai e dinte rezultatin e humbjes.

Besoni çfarë po ju them: Lulzim Basha e ka mbyllur këtë histori.

Lulzim Basha nuk do rezistoj as me forcë dhe as me gjykatë.

LEXO EDHE:  Berisha: Kriza e sotme më e rrezikshmja prej 1991

LEXO EDHE:  Berisha bën mirë që nuk kthehet

Ai s’ka këllqe të organizoj një mbledhje jashtë partisë, madje dhe kafen me 4 deputet e piu i rrethuar me 14 bodyguard. Ai e ka tepër frikë Berishën.

Ai do largohet, sepse e njeh mirë Berishën, dhe rruga e rezistencës është fatale për kokën e Lulzim Bashës.

Ai nuk e përballon dot Saliun as kokë për kokë dhe jo më pastaj, që ta mund kur Berisha ka turmën me vehte.

Do thoni ju: A do e mbrojnë amerikanët Lulzim Bashën?

Nuk besoj që amerikanët të mbrojnë një lider që ka ulur “brekët” dhe po dorëzohet. Lulzim Basha u konsumua nga amerikanët si një “prezervativ” një përdorimsh.

Qeveria amerikane shquhet për një strategji perfekte.

Qeveria Amerikane nuk i ndan Bashën dhe Berishën si “Engjëll me Djallin”, përkundrazi nëse Berishen e shpallën Non-Grata si lider që ka pasuruar klanin e tij apo ka minuar demokracinë, atëhere përfituesi numër 1-sh i korrupsionit Berisha është Lulzim Basha.
Nëse Berisha ka minuar demokracinë, atëherë ekzekutori ishte Lulzim Basha.

Për amerikanët Basha e mbylli misionin e tij.
Ata nuk do mbështesin dot një lider që as familja nuk e përkrah, madje bashkshortja as pasaportën shqiptare nuk e morri kurrë sepse ishte e bindur se burri nuk do kishte asnjë të ardhme në Shqipëri.

Ai po largohet dhe qëllimish i ka lënë terren Berishës të rikthehet me triumf.

Lulzim Basha nuk ja merr dot me forcë partinë Sali Berishës, edhe sikur ky i fundit të arrestohet, me dy “telefonata” nga burgu do e hiqte për leckash Lulzim Bashën.

Lulzimi ka dy alternativa: Dorë-heqje ose shqelm-heqje….
Nëse ndodh dorëheqja është lojë e paramenduar Basha-Berisha.
Nëse ndodh shqelmheqja, është skenar për shkërmoqjen totale të Partisë Demokratike.
Në të dyja rastet fundi i Lulzimit, është më i turpshmi i 100 viteve histori politike shqiptare.

LEXO TE PLOTE

Opinione

Në 90-vjetorin e lindjes/ Dritërofsh përjetë Dritëroi ynë

Publikuar

-

Nga

cna news, cna lajme, lajme cna, lajme flash cna, cna.al, cna lajme politike,

Nga Luan Rama

Nuk ka një rast e as një shembull tjetër ku emri i shkrimtarit të na sjellë të përmbledhur në një, madhështinë e epërme e po aq të fisme e tokësore të njeriut, të jetës dhe të veprës së tij, sa në rastin e Dritëroit.

Ai ishte dhe është ndër ne i përveçuar prej emrit, pikërisht prej kësaj përmase të pazakontë.

Njësoj si Naim Frashëri që në vetëdijen shqiptare është përveçuar e përjetësuar si Naimi ynë, aq sa boll të thuash Naimi e menjëherë në mendje të vjen vetëm “Naim beu i tokës time” siç e quan atë Dritëroi, edhe Dritëro Agolli është bërë e ka mbetur përjetësisht Dritëroi ynë.

Në çdo ditë të jetës e në çdo gjurmë të veprës, në çdo fjalë e në çdo gërmë të saj, është Dritëroi.

E gjithkund ku është Dritëroi, ka shumë zemër, ka shumë mirësi.

Dritëroi njihte me emër njerëz nga e gjithë Shqipëria, nga të gjitha viset e saj, nga çdo trevë, nga çdo krahinë.

Nuk lodhej kurrë së takuari njerëz, nuk mërzitej me ta.

Ata e gjallëronin, e gëzonin, e frymëzonin, por edhe e trishtonin kur flisnin për hallet e tyre, e vinin në mendime.



I ndjente dhe i respektonte me shpirt.

Mund ta them me bindje që asnjë shkrimtar tjetër në Shqipëri nuk mund të ketë takuar e njohur aq shumë njerëz sa Dritëroi e t’i ketë bërë ata pjesë të veprës së vet sa ai.

LEXO EDHE:  Nga Ilir LEVONJA/ Partia e humbësve

LEXO EDHE:  Ngërçi kombëtar aktual

Në marrëdhëniet me njerëzit shfaqej përmasa e ndjeshmërisë së tij; e ndjeshmërisë, e dashurisë, e vëmendjes, e respektit, e mirënjohjes dhe e mirësisë së një shpirti që nuk mund të ishte tjetër, por shpirti prej apostulli i Dritëroit.

Sido që të shkruhet, nga kushdo që do të shkruhet, historia e letërsisë shqipe, do t’i ruajë Dritëro Agollit kryet e vendit.

Përmes librave të tij, brezat e sotëm dhe breza të tjerë, të rinj, që u mungon çdo përfytyrim për jetën në shoqërinë e dikurshme, do të rinjohin të shkuarën e prindërve të tyre.

Ndaj shqiptarët nuk do ta harrojnë e gjithmonë do ta kujtojnë e nderojnë Dritëronë, sepse disa breza një pas një për më shumë se një gjysmë shekulli e mësuan bukurinë e gjuhës shqipe përmes poezive, tregimeve dhe romaneve, dramave dhe filmave, reportazheve dhe artikujve, fjalimeve të njërës kohë dhe të tjetrës.

E në ardhtë një ditë që gjysmëshekulli letërsi të gjykohen prej pranisë së njeriut, Dritëroi mund t’ia shpëtojë nderin asaj!

Shqiptarët nuk do ta harrojnë dhe do ta nderojnë përjetë Dritëronë, sepse në veprën e tij ka aq shumë Shqipëri e shqiptari sa nuk mund të krahasohet thuajse askush tjetër me të!

Dritërofsh përjetë Dritëroi ynë!/CNA.al

LEXO TE PLOTE

Opinione

Vetëm kur të dimë më shumë, do të kemi më shumë

Publikuar

-

Nga

cna news, cna lajme, lajme cna, lajme flash cna, cna.al, cna lajme politike,

Nga Niko Peleshi

Kriza energjetike që ka filluar të prekë ekonominë botërore nuk vjen për mirë. Ajo do të prekë financat tona dhe kjo nuk është as në dorën e qeverisë , as në dorën e opozitës shqiptare. Kryeministri ka garantuar se menaxhimi i krizës do të bëhet me mjete dhe burime që nuk prekin çmimin e energjisë për konsumatorët dhe bizneset. Opozita nuk mund të pretendojë më tepër se kaq.  Premtimet për dyfishim pagash, trefishim pensionesh, katërfishim subvencionesh apo zerim taksash, mbeten lojë populiste dhe spekulim.

Si mund të rriten shpenzimet për paga, pensione, subvencione duke i ulur të ardhurat nga tatim-taksat në buxhet?

Populistët nuk i përgjigjen asnjëherë pyetjes: “Si do ta bëni?”, por i përgjigjen me zell pyetjes: “Çfarë do të bëni ?”.

Veçse, çfarë duhet të bëjmë sot në Shqipëri nuk është rritja e pagave dhe pensioneve me urdhrin e peshkut, por është një politikë afatgjatë për rritjen e PRODUKTIVITETIT.

E thënë thjesht, sa prodhojmë me burimet që kemi në dispozicion. Në të dhënat e Bankës Botërore për vitin 2015,(ndjesë për mungesën e të dhënave më të freskëta) në Shqipëri, një i punësuar prodhonte në vit mesatarisht 28.300 euro produkt të brendshëm bruto (GDP). Ndërkohë, në të njëjtin vit, një i punësuar në Bullgari prodhonte  40.000 euro GDP, në Kroaci 54.000, në Estoni 56.000 dhe në BE mesatarisht  81.000 euro GDP.

Rritja e produktivitetit nuk është çështje masash.

Produktiviteti ka disa fjalë kyçe të tjera, të ndryshme nga ato që propozon opozita në paketat magjike. Këto fjalë nuk janë rroga, pensione, subvencione, përjashtime nga taksat. Fjalët kyçe që lidhen me politikën afatgjatë për rritjen e produktivitetit janë:

DIJE, INOVACION, TEKNOLOGJI.

Nëse një fermer përdor dijen, pra nëse këshillohet me specialistët e duhur dhe përdor teknologji të kohës, vlera e produkteve të fermës së tij do të disafishohet. Nëse krahasojmë të ardhurat nga një sipërfaqe e mbjellë me grurë, me të ardhurat nga një serë me të njëjtën sipërfaqe, raporti është 1:100. Thënë ndryshe, produktiviteti është 100-fish më i lartë në rastin e dytë. Pra, politika e mbështetjes së serave nuk duhet parë si një zgjedhje e rastit, por si qasja e duhur drejt rritjes së produktivitetit në bujqësi. Rritja e shpejtë e eksporteve bujqësore është prova kuptimplotë e kësaj politike. Vendet perëndimore, të cilave iu referohemi, i kanë filluar prej dekadash politikat për rritjen e produktivitetit, ndaj sot janë shumë para nesh. Nëse marrim shembullin e produktivitetit të Hollandës, në sektorin e bujqësisë, shifra është shokuese: Hollanda ka më pak se dyfishin e sipërfaqes së Shqipërisë por eksporton 790 herë më tepër (në vlerë) produkte bujqësore se Shqipëria.

Hollanda e ka sipërfaqen 415 herë më të vogël se Rusia, por eksporton 8-9 herë më tepër produkte bujqësore.

Pra PRODUKTIVITETI bën diferencën.

Ky shembull i thjeshtë parathotë proçeset që duhet të ndërmarrë e gjithë shoqëria jonë, duke investuar së pari, në DIJE, INOVACION E TEKNOLOGJI.

LEXO EDHE:  A do t’i mbijetojë koronavirusit Bashkimi Evropian?

LEXO EDHE:  Ndihma per Greqine/ Mrekulli, çmenduri, apo të dyja?



E thënë me fjalë të tjera, rritja e produktivitetit nuk është çështje e lëvizjeve buxhetore brenda  zërave të buxhetit të shtetit, por është një lëvizje shoqërore për inovacion. Burimet financiare të nevojshme për të përballuar këto proçese nuk janë pengesë por mundësi që krijohet sapo të realizohen tre faktorët e parë të produktivitetit – DIJA, TEKNOLOGJITË  e reja dhe INOVACIONI.

Le të supozojmë se qeveria vendos të rritë pagën minimale në 500 Euro me një VKM. Ajo që do të pasojë është  falimenti i  gjithë sektorit të fasonerisë, pra dhjetra mijëra punëtorë do të mbeten pa punë. Kjo sepse, deri tani ky sektor është mbështetur te kostoja e ulët e krahut të punës. Por ky është një avantazh krahasues i përkohshëm dhe në konflikt me rritjen. Nëse ky sektor, mbështetur te fuqia e kreativitetit dhe inovacionit, do te mbyllë këtu në Shqipëri të gjithë ciklin  e prodhimit dhe shitjes, nga krijimi i dizenjove e deri tek eksporti te bleresit e dorës së parë, atëherë do ta ketë më të mundur të përballojë edhe rritjen e pagave të punonjësve. Kështu ndodhi në Barcelonë, ku lulëzoi industria e veshjeve falë kreativitetit të disa kompanive si Zara, Pull&Bear, Stradivarius, Bershka, Desigual, etj. Natyrisht që në këto kompani punëtori paguhet disa herë më tepër se në Shqipëri dhe industria, falë produktivitetit të lartë, nuk falimenton por vetëm rritet.

Biznesi i madh apo i vogël që e bazon konkurueshmërinë në treg te kostoja e ulët e fuqisë punëtore, pa rritur produktivitetin, do të falimentojë të nesërmen e rritjes pa kriter të pagës minimale.

Po marr edhe një shembull tjetër. Pse specialistët e programimit dhe shërbimeve digjitale në Shqipëri paguhen 2-5 herë më shumë se specialistët e bujqësisë?

Sektori i teknologjive digjitale ka produktivitet të lartë sepse përdor DIJET dhe TEKNOLOGJITË  bashkëkohore e për rrjedhojë krijon produkte me vlerë të lartë.

Pra rritja e produktivitetit sjell rritjen e pagave dhe jo anasjelltas.

Duke e thjeshtuar mund të themi se, kur mesatarisht të dy-trefishojmë produktivitetin në të gjithë sektorët mbështetur tek EKONOMIA E DIJES, atëherë edhe pagat e pensionet në Shqipëri do të jenë të krahasueshme me BE.

Rritja e produktivitetit në të gjithë sektorët do të shtojë burimet për shërbime më të mira publike, për më shumë investime në infrastrukturë por edhe mbrojtje e siguri kombëtare.

Ndaj vendosja e inovacionit dhe transformimit digjital në prioritetet e programit të qeverisë, krahas synimit për ndërkombëtarizimin e universiteteve, është një lajm më i mirë se sa premtimet e vjetëruara në stil dhe në përmbajtje të opozitës shqiptare.

Edhe në fushën e  sigurisë dhe mbrojtjes kombëtare ne po rimodelojmë dijen në Akademi dhe Forcat e Armatosura, po investojmë në teknologji të reja dhe po ndërtojmë ekosistemin e inovacionit.

DIJA, INOVACIONI dhe TEKNOLOGJIA janë rruga.

Të tjerat janë humbje kohe në një Shqipëri që nuk ka asnjë minutë kohë për të humbur.

LEXO TE PLOTE