Connect with Us

Mitro Çela sjell Koço Devolen ndryshe

Kultura

Mitro Çela sjell Koço Devolen ndryshe

Publikuar

-

/
Nga Mitro Çela/ Gjashtë muaj pa Koço Devolen

Gazetari i njohur, Mitro Çela i ka dedikuar disa vargje mikut të tij, humoristit të  ndjerë Koço Devole, i cili u nda nga jeta në dhjetor të vitit të kaluar pas betejës me Covid.

Në një rrëfim të ndjerë, Çela tregon se si në fillim të shtatorit ka rezultuar pozitiv me Covid, ndërsa ka realizuar dhe ëndrrën e mbetur në mes, botimin e librit që kish nisur të shkruaj “Koço Devole”.

“Nga fillimi i shkurtit dola njeri pozitiv. Një natë temperatura arriti-37 e pesë viza.

U përpëlita në krevat…Më zuri gjumi…

…Mbi ballë ndjeva një dorë. Hapa sytë…Ishte Koço Devole!

-Paske ethe, mor bir?

-Po! Ti ke përvojë. Çfarë të bëj?

-Po ndoqe përvojën time, të pret parajsa!

-Po erdha unë, i vjen radha Filipit!

-Mos ki merak. Tani që u bë edhe drejtor i Portokallisë, ka kush të zëvendëson.

-Por i duhem Denisës?! Dori do mbetet jetim. Devisit do t’i bjerë vilani…Anitës, Matildës,Alketës,  Ivës- kush do tua zgjidhi hallet? Palomës do i mungojne numrat e telefonit. Kolit kush do ja rregulloi gruan në punë? Alisa, Foni, Antela- duan ndonjë këshillë.

-Do mbetet pa u botuar libri që kam nisur të shkruaj: “Koço Devole”.

-Mos e bëj qejfin qeder! Në tokë je i harruar pa mbushur gjashtë muaj? Ja zotrote: ke shkuar të ndezësh ndonjë qiri tek varri im?!

LEXO EDHE:  Mesazhe me Koço Devolen nga karantina...

-Ka çupa në parajsë?

-Parajsën për femra e ke parajsë. Lakuriq. Zogun e mbulojnë me gjethe pjergulle. Burrat mbulojnë hallater me peshqir. Modë e re në parajsë. Dikush e solli. Kishte vdekur me peshqir shaleve, në një lokal seksi në Gjermani.

-U pëlqye si modë. “Vulën “e vuri Shën Pjetri.

-Çupat të vinë vërdall. Por nuk ka seks!

-Poshtë parajsa! Për çupa, Tirana është parajsë e shkuar parjsës. Ti më ke mësuar: Nuk ka lumturi pa seks! Nuk vi me ty?!

-Avash. Avash. Ka arsye qiellore! Po u nakatos zogu me birbilin, ënjtet barku. Do lindin miliarda fëmijë. Ku do mbytet parajsa me kalamanë nëpër këmbë?!

-Dhe Zoti vendosi: Në parajsë seksi është herezi?!

-Koço! Filipi ka një merak. Mos ke lënë ndonjë fëmijë rrugëve të Tiranës? Duam ti ndihmojmë: të mos rriten si jetimë?

-Mitro Xhani! Thuaj Filipit të mos e bëjë qejfin qeder! Në rini i kisha frenat top…

Pastaj doli perservativi…

…U hap drita. Hyri Ezmerka!… U prish ëndërra.”/CNA.al

No description available.

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania

Komentoni

Adresa juaj email nuk do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme shënohen *

Kultura

Të krishterët duhet të mbrojnë Krishtlindjet

Publikuar

-

Nga

cna news, cna lajme, lajme cna, lajme flash cna, cna.al, cna lajme politike,

Nga Miron Çako

Krishtlindja, së bashku me Pashkën, janë festat fetare më të gëzuara të Vitit Liturgjikal për të krishterët orthodhoks.

Vetë emri i festës na tregon se i dedikohet lindjes së Jisu Krishtit, Birit të Perëndisë, si njeri para 2021 vjetësh në Bethlehem të Judesë, ashtu si na i tregon Ungjillori Mateu : “Jezusi lindi në Betlehem të Judesë, në kohën e mbretit Herod” (Mateu, 2: 1) dhe Ungjillori Lukai: “Tani, në atë ditë u shpall një dekret nga ana e Cezar Augustit, për të kryer regjistrimin e popullsisë të gjithë perandorisë.Ky regjistrim qe i pari që u krye kur Kuirini ishte guvernatori i Sirisë.Dhe të gjithë shkonin të regjistroheshin, secili në qytetin e vet. Tani edhe Josifi doli nga qyteti i Nazaretit të Galilesë, për të shkuar në Jude, në qytetin e Davidit, që quhet Bethlehem, sepse ai ishte i shtëpisë dhe i familjes së Davidit,për t’u regjistruar bashkë me Marinë, gruan e vet, me të cilën ishte martuar dhe që ishte shtatzënë.Kështu, ndërsa ishin atje, asaj i erdhi koha të lindë.Dhe ajo lindi djalin e saj të parëlindur, e mbështolli me pelena dhe e vendosi në një grazhd, sepse në han nuk kishte vend për ta”.(Luka 2 1-7)

Deri në shek IV Krishtlindja festohej së bashku me adhurimin e magëve dhe pagëzimin e Zotit, si një nga  festat më të mëdha të shfaqes së Fjalës Perëndisë në tokë në formë njerëzore, ashtu siç na e tregon Ungjillori Joani: “Dhe Fjala u bë mish dhe banoi ndër ne; dhe ne soditëm lavdinë e tij, si lavdia e të vetëmlindurit prej Atit, plot hir e të vërtetë.” ( Joani 1-14).

Krishtlindja filloi të festohej në 25 Dhjetor si një kundërbalancë e festivalit pagan të “diellit të pamposhtur”,sepse perandori Aureliano duke dashur t’i bashkojë shtetasit multikulturor të Perandorisë Romake, në vitin 274 vendosi me dekret një “perëndi” atë të adhurimit të “Diellit të pamposhtur” ( Invictus Sol) duke e caktuar festën (Dies natalis) menjëherë pas solsticit dimëror, kur dita fillon edhe i merr natës.

Mbas indiktit të Mediolanit në vitin 313 pK nga Shën Kostandini i Madh kur krishterimi fitojë lirinë si fe e re në perandori, në vitin 352 ndoshta ishte Papa Julius që rregulloi zyrtarisht festën e Krishtlindjes në 25 dhjetor po në ditën e “Diellit të pamposhtur ( Invictus Sol)

Kjo ishte një orvajtje e suksesshme nga Kisha Apostolike për të eklipsuar dhe mundur besimin e rremë të paganëve, që adhuronin e diellin dhe yjet.

Kisha Katholike Apostolike i thirri paganët që të adhuronin Krishtin, “Diellin e Drejtësisë”, (Malakia 4-2) këtë e thotë qartë edhe përlëshorja e Kishës Orthodhkse: “Lindja jote o Krisht Perëndia ynë, i lindi botës dritën e dijes së hyjëshme; se atëhere ata që adhuronin çdo yll në qiell, si sot prej yllit po mësoheshin , ty të të adhurojnë  Diellin i drejtësisë dhe të njohin si Lindjen që lartazi, o Zot lavdi më ty.”(Përlëshorja e Krishtlindjes)

Prej shekujsh Krishtlindja e eklipsoi festën pagane të adhurimit të diellit, por neopaganizmi i sotëm po përpiqet ta eklipsojë Krishtlindjen dhe të rikthejë njerëzit në adhurimin të idhujve.

Kthimi në paganizëm ka filluar gradualisht që në shekullin XV me reformën protestante me themelues kryesor Martin Luterin(1483-1546).Kjo reformë ka si bazë të besimit të saj vetëm Shkrimin dhe jo Traditën e Shenjtë. Ata mohuan edhe traditën apostolike të nderimit e ikonave, prandaj protestantët në Gjermani dhe në vende të tjera të Evropës Perëndimore, ku ata fituan terren hoqën nga festa 25 Dhjetorit ikonën dhe grazhdin e Krishtlindjes, një traditë shekullore mes krishterëve në Lindje edhe në Perëndim dhe e zëvëndësuan me simbolin pagan të bredhit.

Luteri vendosi si shenjë të Krishtlindjes pemën e bredhit si një simbol të “Pemës së Jetës” në kopshtin e Edenit (Zanafilla 2-9) ndoshta i frymëzuar na Shën Bonifaci (672-754). Shenjtori në mënyrë që të hidhte poshtë adhurimin e perëndive skandinave mbi fiset lokale gjermane e preu vetë pemën e Thorit (perëndi pagane), por pa se me mrekulli një peme bredhi të mbinte në rrënjët e lisit të vjetër. Duke e marë ketë si një shenjë të besimit të krishterë Shën Bonifaci përdori drurin e bredhit të dekuruar me qirinjë të ndezur si një simbol të krishterimit dhe Krishtlindjes, duke ju thënë njerëzve:”le te jete Krishti në qëndër të familjeve tuaja”

Luteri hoqi grazhdin dhe ikonën e Krishtlindjes dhe i  zevëndësoi me bredhin ku në krye nuk ka kryqin e Krishtit por yllin pendalfa (pesë cepësh), simboli pagan i diellit.

Ylli pesë cepësh si shenjë okulte është e dënuar në Bibël.Zoti me anën e profetit Amos qorton idhujtarin e Izraelit dhe simbolin e yllit : “Por ju keni krijuar imazhet tuaja në faltoren e Molokut (perëndia e amoniteve dhe fenikasve) dhe Çiuni, yllin e zotit tuaj të cilin e bëtë për vete. (Amos 5:20)

Për satanistë ylli pendalfa është simbol i “bafometit” i djallit. Francezi Elifas Levit krijues i kishës së satanait në shekullin 19 bën të ditur me entuziazëm: “Pesëvijeshi me dy brirë (ylli pesëkëndor) në rend ngjitës përfaqëson djallin d.m.th përmbysjen, çrregullimin dhe marrëzinë intelektuale.”

Ylli i kuq, simbol i diellit dhe i luftës gjakësore ka qenë simbol i ateizmit-komunizmit në shumë vende të Evropës lindore për shumë dekada.

Dikujt kjo mund t’i duket si konspiracion dhe ekstremiste, por le të shohim çfarë na mësojnë shenjtorët orthodhoks nga zbulesat hyjnore.

Shën Joani i Kronstandit na tregon këtë vizion i cili e pa i shoqëruar nga Shën Serafimi në Janar të vitit 1901:

“Ecem më shumë akoma dhe shkuam në një kishë të madhe. Doja të bëja kryqin, por jerondi më këshilloi: “Nuk është nevoja për të bërë kryqin, sepse ky vend është ndyrësira e shkretimit.

(Shprehja ndyrësira e shkretimit është nga profecia e Danielit (12. 11). Kisha ishte e errët dhe e trishtueshme. Në Tryezën e Shenjtë ishte një yll dhe një Ungjill me yje.

Qirinj të bërë prej zifti ishin të ndezura dhe kërcisnin si të ishin drunj zjarri. Potiri dhe disku i potirit qendronin aty të mbuluar me një pisllik shumë të pështirë. Ishte edhe nje prosfor (buka që përdorim për Falenderimin Hyjnor) me yje. Një prift qëndronte përpara Tryezes së Shenjtë me një fytyrë shumë të zezë si katran, dhe një grua gjëndesh posht Tryezës së Shenjtë e mbuluar me të kuqe dhe më një yll në buzët e saj duke uluritur dhe qeshur përpara gjithë kishës dhe duke thënë: “Jam e lirë!”. Mendova: “ O Perëndia im, sa e tmerrshme!”.

Njerezit , si të çmendur, filluan të vraponin përqark Tryezës së Shenjtë, duke gërthitur, fishkëllyer dhe duartrokitur. Pastaj, nisën të këndonin këngë jo të hijshme. Papritur, nje rrufe shëndriti, një vetëtimë e frikshme u dëgjua, toka u drodh dhe kisha u shemb, duke e dërguar gruan, njerëzit, priftin dhe gjithë të tjerët në sketërr. Mendova: O Perendia im, sa e tmerrshme, na shpëto!”.

Jerondi e pa atë që u bë, siç edhe unë. E pyeta: “Patër, më thoni, cili është kuptimi i kësaj kishe të  tmerrshme;”. U përgjigj: “Ata janë njerezit e botës, heretikët, të cilët e braktisën Kishën e Shenjtë, Katholike, dhe Apostolike Orthodhokse dhe pranuan dhe njohën kishën e sapo të re të cilën Perëndia nuk e ka bekuar. Në atë kishë nuk mbajnë kreshëm, nuk ndjekin shërbesa dhe nuk marrin Kungatën Hyjnore!”. U tremba edhe thashë: “Perëndia na mëshiron, por ata i mallkon me vdekje!”. Jerondi më ndërpreu dhe më tha: “Mos vajto, vetëm lutu”.(Vegimi i Shën Joanit të Kronstandit)



Kisha romano-katolike duke mos i rezistuar traditës protestante në ritje e pranojë shumë më vonë pemën e bredhit me yllin  si simbol i Krishtlindjes , sepse i jepte përparësi grazhditn një traditë e vjetër që nga Fraçesku i Asizit (1181-1226). Pema e parë e Krishtlindjes është vendosur në sheshin Shën Pjetër të Vatikanit në vitin 1982 nga Papa Gjon Pali i II. Pema hyri edhe në vende me traditë orthodhokse të lindjes sidomos në vende komuniste që e mbanin pemën me yllin e kuq si simbol i vitit të ri dhe triunfit të komunizmit.

Pema me yll sot është një simbol komercial pothuajse kudo, madje ka hyri edhe në shtëpitë dhe ambjentet kishtare orthodhokse, duke eklipsuar tradin e grazhdit  që është ikona e vërtet e Krishtlindjes.

Jo vetëm pema por edhe shumë nga bimët e blerta që përdoren si dekor në festën e Krishtlindjes janë simbole pagane të pjellorisë tek popujt gjermanik. Psh ashja, me gjethet e saja që shpojnë, lulet e bardha, dhe kokrrat e kuqe simbolizon dëshirën e fortë të riprodhimit mashkullor.Këto rite dhe simbole të krishterët në Perëndim, i kanë huazuar nga paganët dhe sot janë bërë pjesë e traditës së Krishtlindjes, por shumë nuk ja u dinë kuptimin.

LEXO EDHE:  Konjaku “Skënderbeu”, në Beograd

LEXO EDHE:  Mesazhe me Koço Devolen nga karantina...

Martin Luteri po ashtu duke mos e pranuar nderimin e shenjtorëve, në 6 Dhjetor ditën e Shën Nikollës, ku sipas traditës të krishterët  ndanin dhurata mes fëmijëve si përkujtimore të bamirësive të shenjtorit mrekullibërës, vendosi që protestantët t’i bënin dhuratat në ditën e Krishtlindjeve për t’i dhënë më shumë rëndësi festës.

Kjo solli edhe traditën që njerëzit sot të ndajnë dhurata për 25 Dhjetor. Ndarja e dhuratave për njëri-tjetrin në ditën e Krishtlindjes e largon vëmendjen e njerëzve nga Krishti, sepse edhe pse njerëzit urojnë njëri-tjetrin “Merry Christmas”, përsëri atë ditë mendojnë vetëm  si t’i ndajnë dhuratat njëri tjetrit  dhe jo të mendojnë dhuratën për Krishtin që ka ditëlindjen.

Në perëndim shpërfytyrimi  i Shën Nikollës që paralajmëron Krishtlindjet,si një kukudh i mitologjisë vikinge me rroba të kuqe me bark të madh, duke bashkëpunuar me elfat krijesa mitologjike i cili udhëton nga Poli i Veriut  me një slitë që tërhiqet prej drerësh dhe qesh “Ho ho ho!”, ose në imazhin e Perëndisë gjermane Wodan dhe për Hollandezët në të Odinit që hyn në banesat e njerëzve nga oxhaku, siç bën Santa Klausi sot duke ndarë dhuratat fëmijëve, apo në “Babbo Natale”, është shumë fyes dhe blasfemi jo vetëm kundër shenjtorit por edhe kundër Krishtit dhe Atit Perëndi , sespe Jisui e tha :”Kush ju dëgjon ju, më dëgjon mua dhe kush nuk ju pranon ju, nuk më pranon as mua. Kush nuk më pranon mua, nuk pranon as atë që më ka dërguar”.(Luka 10-26)

Po ashtu heqja e ikonës së Krishtlindjes, e grazhdit dhe vendosja e pemës së bredhit me yllin, nëpër shtëpi apo sheshe dalngadalë të krishterët që njësohen me botën i kthyen dhe vazhdojnë ti kthejnë Krishtlindjen në festën pagane të diellit, festë ku paganët  adhuronin yllin simbolin e diellit dhe dekoronin shtëpitë me gjelbërim, argëtoheshin me pije e orgji, ndanin dhurata,uronin dhe bekoheshin nga magjistarët e tyre.

Prandaj ajo që shikohet rëndomtë është se edhe pse rrugët, dyqanet, shtëpitë zbukurohen për Krishtlindje nëpër qytete dhe shtete me traditë të krishterë përsëri shumë prej njerëzve me emër të krishterë nuk interesohen fare për Zotin Jisu Krisht  dhe e festojnë Krishtlindjen pa Krishtin.

Me këtë trend modern mos të çuditemi kur të dëgjojmë se 25 Dhjetori nuk do quhet më Krishtlindje, por festa e fundvitit apo edhe festa e diellit.

Këtë paradoks e tregon më së miri fakti se këtë vit BE propozoi të ndalohet të thuhet publikisht festa e “Krishtlindjes” sepse ofendohen ata që nuk janë të krishterë në vendet e BE.

Edhe pse BE respekton i mbron dhe promovon pakicat e shtetasve siç janë LGBTQI duke lejuar parada publike me performancë dhe simbolet e tyre homoseksuale , sërish emri i Krishtlindjes,ose i Zotit Jisu Krisht , Zonjës Shën Mari  dhe simbolet si kryqi , ikonat grazhdi, çuditërisht i shqetëson.

Përgjegjësia është e vet të krishterëve,sepse ata u njehësuan me botën e mëkatit  duke u armiqësuar me Perëndinë. ( Jakovi 4-4). Ata arritën deri aty sa edhe pse emrin, kishat, historinë  dhe muzetë i kanë të krishterë,por filozofinë dhe mënyrën e jetesës sot po e kthejnë në paganizëm dhe në antikrishterim.

BE edhe pse një union me vlera të krishtera duke hequr me edukatë  Krishtin si “gurin e qoshes”(1 Pjetrit 2-6) nga ndërtesa e saj, po shkatërron themelet e qytetërimit të tyre shekullor, të ndërtuar mbi parimet ungjillore, që në Europë u përhapën në shekullin e parë nga apostujt e Krishtit dhe u bënë ligje të shtetit që nga shekulli i 4 nga perandorët e krishterë si Kostandin i Madh, Theodhosi, Justiniani, etj.

Në qoftë se Europa po shkon drejt këtij trendi, ne si besimtar  nuk duhet të çuditemi, sepse është profetizuar që fryma e antikrishte që është në veprim, do të shtohet  gjithnjë e më shumë me apostazi dhe do të kulmojë në Europë dhe në botë me shfaqjen e antikrishtit, pak përpara se të vijë Zoti Jisu Krisht për herën e dytë si gjykatës i drejtë, ashtu siç apostull Pavli e sqaron: ”Askush të mos ju gënjejë kurrsesi, sepse ajo ditë nuk do të vijë, pa ardhur më parë rënia dhe pa u shfaqur njeriu i mëkatit, i biri i humbjes, kundërshtari, ai që lartëson veten mbi çdo gjë që quhet perëndi ose objekt adhurimi, aq sa të shkojë e të rrijë në tempullin e Perëndisë si Perëndi, duke e paraqitur veten se është Perëndi..Ardhja e atij të paudhi do të bëhet me anë të veprimit të Satanit, bashkë me çudira, shenja dhe mrekullish të rreme,dhe nga çdo mashtrim ligësie për ata që humbin, sepse nuk pranuan ta duan të vërtetën për të qenë të shpëtuar. E prandaj Perëndia do t’u dërgojë atyre një gënjim që do t’i bëjë të gabojnë, që t’i besojnë gënjeshtrës.”( 2 Thesalonikasve  2-3-11)

Gjithashtu Profeti Daniel profetizoi për antikrishtin deri sa të vijë dita e Zotit, se ai do t’i kundërvihet (shenjtorëve) krishterëve të vërtetë dhe do ndryshoj festat fetare : “Ai do të shqiptojë fjalë kundër Shumë të Lartit, do të përndjekë shenjtorët e Shumë të Lartit me qëllim që t’i shfarosë dhe do të mendojë të ndryshojë kohërat dhe ligjin; shenjtorët do të bien në duart e tij për një farë kohe, disa kohë dhe për gjysmën e një kohe. Pastaj do të bëhet gjyqi dhe do t’i hiqet sundimi, i cili do të asgjësohet dhe do të shkatërrohet përjetë. Pastaj mbretëria, sundimi dhe madhështia e mbretërive nën të gjithë qiejt do t’i jepen popullit të shenjtorëve të Më të Lartit; mbretëria e tij është një mbretëri e përjetshme, dhe të gjitha zotërimet do t’i shërbejnë dhe do t’i binden atij”.( Danieli 7 25-27)

Zoti na thotë ne të krishterëve: “Ju jeni kripa e tokës. Por nëse kripa e humbet shijen, si mund ta rifitojë atë? Nuk ka më asnjë vlerë, përveçse të hidhet e të shkelet prej njerëzve.” (Matheu 5:13)

Në qoftë se të krishterët orthodhoksë nuk duan të humbasin indetitetin shekullor dhe  t’i shkelin me këmbë njerëzit e “Kohës së Re“-“NEW AGE” të cilët fatkeqësisht kanë marrë pushtetin toksor, duhet të mos lejojnë që besimi i tyre orthodhoks të kompromentohet, festat dhe simbolet e tyre shekullore të tjetërsohen dhe të përzihen me paganizma, tradita të feve të tjera duke rënë në sinkretizëm, ose në fenë e re globaliste.

Kjo nuk duhet vetëm për pohimin e besimit  dhe ruajtjes së indetitetin të krishterë orthodhoks, por edhe për të mirën e botës apostate dhe të këtij brezi të pabesë edhe imoral, që edhe pse të krishterët i shkel me këmbë, përsëri ata mëshirohen dhe ndimohen nga Perëndia i dashurisë kur orthodhoksët festojnë festat e tyre fetare  siç është edhe Krishtlindja, festë që i ndriçon dhe e gëzon atmosferën e zymtë dhe dëshpëruese të qyteteve dhe familjeve sot.

Të krisherët tradicionalisht e fillojnë arredimin e shtëpive me simbolin e grazhdit që improvizon lindjen e Krishtit në Bethlehem të judesë që në datë 6 Dhjetor, ose pas të kremtes së Shën Nikollës, ashtu siç thotë edhe një tropar në këtë të kremte: “Stolisu o shpellë, bëhu gati o Grazhd”.

Ata  jo vetëm duhet të arredojnë shtëpitë e tyre me simbolet e vërteta të Krishtlindjes, si grazhdi dhe kryqi, shenja e Birit të njeriut,(Mateu24-30) por mbi të gjitha të përpiqen të bëjnë gati grazhdin e shpirtit të tyre, që Krishti të vijë, të lindet në zemrat e tyre, kur ata të pregatitur me kreshëm , pendim edhe rrëfim të kungohen me Trupin dhe Gjakun e Krishtit në Liturgjinë Hyjnore në ditën e Krishtlindjes, ashtu siç na thotë edhe urata para kungimit: “O, Zot Perëndia im, e di që nuk jam i denjë, as i aftë që të hysh nën mbulesën e shtëpisë së shpitit tim, sepse është e shkretë dhe e rënë dhe s’gjen tek unë vend të denjë për të ulur kryet. Por siç e ule veten së larti për ne, ule dhe tani në përuljen time. Dhe siç denjove të shtrihesh në shpellën dhe në grazhd të kafshëve, denjo të hysh dhe në grazhdin e shpirtit tim të paarsyeshëm dhe të trupit tim të njolliosur” (Urata e Shën Joan Gojartit)

Të krishterët orthodhoksë, sot kanë një sfidë që nuk duhet ta humbin. Ata duhet të ruajnë patjetër festën e Krishtlindjes dhe simbolet e shenjta duke u distancuar nga fryma sekulariste, që e ka kthyer sot Krishtlindjen në një festë komerciale fundviti dhe që nga forcat antikrishte po degradon dinakërisht nëpërmjet simboleve pagane dhe demagogjisë me përdhunë ligjore në “festën e diellit”./CNA.al

LEXO TE PLOTE

Kultura

“Nga qielli i artit shqiptar, u shkëput ylli më i ndritshëm”/ Bujar Kapexhiu mesazh prekës për Edi Luarasin

Publikuar

-

Nga

cna news, cna lajme, lajme cna, lajme flash cna, cna.al, cna lajme politike,

Regjisori Bujar Kapexhiu ka përcjellë mesazhe prekëse, pas ndarjes nga jeta të aktores Edi Luarasi.

Aktorja e madhe e skenës shqiptare u shua dje për shkak të një sëmundjeje të rëndë.



Miku i saj, artisti Bujar Kapexhiu në një prononcim për mediat, tha se nga qielli i artit shqiptar, u shkëput ylli më i ndritshëm.

Është i dhimbshëm çasti kur të takon të flasësh për një njeri të dashur që largohet nga kjo jetë. Edi Luarasi, një nga aktoret më të shquara nuk është më, por padyshim që ka lënë gjurmë të thella në ekran dhe në teatër dhe do jetë e paharruar gjithmonë. Nga qielli i artit shqiptar, u shkëput ylli më i ndritshëm, për të bërë dritë në parajsë. Jam i sigurt se shumë dhimbje kanë për miqtë e kolegët e saj, por edhe spektatorët. Me atë që ajo ka lënë ajo do mbetet e paharruar për të gjithë.
Ka qenë një bashkëpunim shumë i ngushtë. Kemi qenë të dy bashkë dhe për duartrokitjet, ovacionet, suksesin, por edhe të tjerat gjëra që pësuam nga regjimi”, tha Kapexhiu./CNA.al

LEXO TE PLOTE

Kultura

Shën Varvara shenjtorja që shëron nga epidemitë

Publikuar

-

Nga

Në 4 dhjetor  Kisha Orthodhokse feston të kremten e Shën Varvarës, e cila u martirizua në vitin 306 në Heliopol të Libanit.

I ati i Shën Varvarës ishte një idhujtar fanatik me emrin Dioskori, i cili e kishte mbyllur vajzën e tij të bukur dhe të mënçur në një kullë. Ajo  u mësua në besimin e vërtetë të krishterë nga shërbyesja e saj, një e krishtere e fshehtë që quhej Juliana.

Kur e mori vesh se vajza e tij ishte bërë e krishterë u xhindos . Ai me duart e tij e tërhoqi zvarrë Shën Varvarën duke e goditur dhe bërë presion që ajo të mohoj besën e krishterë.

Shën Varvara i shpëtoi nga duart dhe iku, u fsheh në një shkëmb që u hap me lutjen e saj dhe strehoi shenjtoren, por i ati e gjeti përsëri nga spiunimi i një bariu i cili për këtë u dënua  nga Zoti dhe delet e tij u kthyen menjëherë në brumbuj.

Dioskuri e kapi përsëri vajzën e tij dhe e çoi zvarrë tek guvernatori pagan dhe antikrisht dhe kështu filluan torturat ndaj shenjtores.

Me xhelatët bashkëpunonte edhe i ati i saj.

Shën Varvara vuajti shumë,e kamzhikuan, e rropën të gjallë, ja fërkuan mishin me rrobë të leshtë, ia shqyen me dorezë të hekurt, ja dogjën me lambadhe, ia prenë gjinjtë, e goditën më çekanë në kokë.

Vetë Zoti iu shfaq në burg dhe e shëroi plotësisht Shën Varvarën dhe i dha zemër për të vazhduar dëshminë martirike.

E zhveshën për ta turpëruar, por një ëngjëll e veshi me një rrobë drite dhe në fund vendosën t’i presin kokën.

Më e dhimbshmja për Shën Varvarën ishte që ekzekutimin kërkonte ta bënte i ati i saj fanatik, i cili mendonte se kështu i shërbente zotave por u dënua nga drejtësia Hyjnore, sepse mbasi i preu kokën vajzës së tij një rrufe e goditi dhe e la të shkrumbuar mbi tokë.

Bashkë me Shën Varvarën u martirizua dhe Shën Juliana .

Shën Varvara është një shenjtore e madhe, sepse ajo ngriti një kryq shumë të rëndë, atë të armiqësisë të atit të saj natyral që si një “abraham” i djallit sakrifikoj vajzën e vetë për idhujt.

Jisu Krishti tha: “Dhe armiqtë e njeriut do të jenë ata të shtëpisë së tij.” (Mateu 10:36)

“Edhe vëllai do të dorëzojë të vëllanë në vrasje dhe ati të birin; dhe bijtë do të ngrenë krye kundër prindërve dhe do t’i vrasin dhe do t’ju kenë mëri të gjithë për emrin tim; dhe ai që do të durojë deri në fund, ky do të shpëtojë” (Mateu 10: 21-22)

”Vërtet vjen një orë në të cilën kushdo që t’ju vras do të pandeh se do t’i shërbejë Perëndisë”. (Joani 16:2)



Shën Varvara është shenjtore mbrojtëse me hirin e Zotit Krisht nga sëmundje epidemike,si shytat edhe tërmetet.

LEXO EDHE:  Haberet e Mitros/Nuk ka kartë krediti për pensionistët?!

LEXO EDHE:  Juristi denoncon Bashën për plagjiaturë/ “Këshilltarët e tij janë miqtë e mi”

Le të japim një nga mrekullitë e shumta që Shën Varvara shpëtoj nga epedimia bonorët e një fshati.

Shën Varvara shpëtoi fshatin Polidendri nga epidemia e lisë.

Sëmundja e lisë po fillonte të vriste banorët. Shumë ishin të sëmurë, të tjerë ishin në prag të vdekjes dhe 8 prej tyre vdiqën. Të gjithë i zuri paniku dhe shumë prej tyre morën malet. Xhandarmëria mbylli shtëpitë që kishin të sëmurë si edhe rrugicat përreth, për të parandaluar përhapjen e epidemisë. Të tjerë mbyllën pusin e sheshit qendror dhe çesmat e fshatit që të mos merrnin ujë të sëmurët dhe të ndotnin ujërat. Atyre që vdisnin nuk u bëhej shërbesë në kishë.

Papa-Jani Caka, prifti i fshatit, ua bënte fshehurazi shërbesën. Një i moshuar tregon: “Një nga të vdekurit e hoqa zvarr nga shtëpia në kishë, natën vonë, dhe e varrosëm. Unë e preka dhe atë dhe rrobën e tij, por nuk u sëmuara”. Mbi varre hidhnin qëlqere që të mos përhapej lia.

Brenda kësaj situate dëshpëruese dhe paniku, një fëmijë i vogël pa në vegim ikonostasin e shën Varvarës, e cila tha: “Ejani të më merrni dhe unë do ta përze sëmundjen”. Atëhere Papa-Jani me epitropët e kishës, shkuan në Egaleo, në kishën e Shën Varvarës dhe morën ikonën dhe e çuan tek kryqëzimi i fshatit.Të krishterët atje e pritën me devotshmëri dhe lotë, ndërsa rruga komplet ishte e shtruar me dafina. I uleshin në gjunjë ikonës dhe luteshin: “Na ndihmo shën Varvara! Largo sëmundjen!”.

Ikona u bë litani përreth fshatit dhe menjëherë sëmundja ndaloi. Jo vetëm që nuk u sëmurën njerëz të tjerë, por edhe të sëmurët u bënë mirë.

Që prej asaj kohe u bë traditë që, dita e kremtimit të shën Varvarës do të ishte ditë pushimi.

Banorët e Polidendri në Atikë, pikturuan ikonën e Shën Varvarës dhe bëjnë panair të madh çdo 15 korrik, ditën që ikona e shën Varvarës mbërriti në fshatin e tyre.

Lipsani i Shën Varvarës.

Mbas vdekjes martirike lipsani i shenjtores u shpërnda për venerim në të gjithë botën e krishterë.

Perandori Leon (886-912) ndërtoji në Kostandinopojë një kishë të madhe me emrin e Shën Varvarës. Atje ishin vendosur lipsanet i shenjtores  që u sollën nga Venecia në vitin 911.

Vajza e Perandorit Aleks Komneni e quajtur Varvara e martuar në Rusi me Dukën e madh të Kjevit mori një pjesë të lipsanit për manastirin e Kievit të cilën e ndërtoj Duka Siatopolk Mihail .

Sot pjesa  më e madhe e lipsanit gjenden në Venecia në kishën e Shën Markut.

Kisha Orthodhokse  i këndon martires së madhe me nderim :”Varvarën e shejnt le ta nderojmë,sepse dërrmoi kurthet e armikut dhe si harabel shpëtoi prej tyre e Tërëthjeshta, me ndimën dhe armën e kryqit.”( Përlëshorja e shenjtores)./CNA.al

LEXO TE PLOTE