Connect with Us

Shpëtoi Rukije Ramën nga burgu/ Ndahet nga jeta ish-gjyqtari i njohur

Lajme

Shpëtoi Rukije Ramën nga burgu/ Ndahet nga jeta ish-gjyqtari i njohur

Publikuar

-

cna news, cna lajme, lajme cna, lajme flash cna, cna.al, cna lajme politike, cna kronike, cna lajme bote, cna show

Është ndarë sot nga jeta jeta ish-gjyqtari i njohur Kristaq Ngjela.

Ngjela ka qenë anëtar në Gjykatën e lartë dhe jurist. Ai ka ushtruar detyrën e anëtarit të Gjykatës së Lartë në vitet 2000-2007.

“Zoti Ngjela ka qene nje nga profesionistet e spikatur te sistemit te drejtesise, duke ushtruar funksione te rendesishme qe kulmojne me ate te anetarit te Gjykates se Larte.
Ai ka spikatur me mencurine, urtesine dhe profesionalizmin e tij, duke treguar nje shkalle te larte integriteti dhe nderuar figuren e gjyqtarit”, shkruhet në njoftimin e KLGJ.

Mesazhi i plotë

Keshilli i Larte Gjyqesor shpreh ngushellimet e sinqerta per ndarjen nga jeta te te ish-gjyqtarit te nderuar Zotit Kristaq Ngjela.
Zoti Ngjela ka qene nje nga profesionistet e spikatur te sistemit te drejtesise, duke ushtruar funksione te rendesishme qe kulmojne me ate te anetarit te Gjykates se Larte.
Ai ka spikatur me mencurine, urtesine dhe profesionalizmin e tij, duke treguar nje shkalle te larte integriteti dhe nderuar figuren e gjyqtarit.
Komuniteti i gjyqtareve, por edhe i juristeve, do ta kujtojne perhere me nderim per kontributin e tij te cmuar ne fushen e drejtesise.
I shprehim ngushellimet tona familjareve dhe te afermve per ndarjen e tij nga jeta.

LEXO EDHE:  Gjobiti si shpifëse deputeten e Ramës/ A do të “hakmerret” Vettingu për gjyqtarin e "listës së zezë"

Kristaq Ngjela njihet si prokurori që shpëtoi Rukije Ramën, vajzën tropojane që sigurimi i shtetit e arrestoi.

 

 

 

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania

Komentoni

Adresa juaj email nuk do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme shënohen *

Lajme

Tjetërsimi i pronave/ “Jala Investment” hedh poshtë akuzat e Balkanweb

Publikuar

-

Nga

Reagim i shoqërisë “Jala Investment” Sh.p.k ndaj artikullit të publikuar nga “Balkanëeb” me titull “Skandal! Grabitet prona në Jalë. Personat që e legalizuan, lidhën kontratë me familjarët e Damian Gjiknurit për të ndërtuar hotel”

Shoqëria “Jala Investment” shpk i konsideron të pavërteta dhe shpifje pretendimet e artikullit të mësipërm dhe shpreh keqardhje për publikimin e një informacioni të tillë.

Shoqëria “Jala investment” është pronare e ligjshme  e 3 pasurive në fshatin Jalë, Bashkia Himarë dhe po zhvillon një projekt turistik të parin Hotel të standardit me 5 yje në këtë zonë. Pretendimi i artikullit se shoqëria “Jala Investment” ka nënshkruar kontratë sipërmarrjeje me personat e cituar në artikull është plotësisht i pavërtetë.



Shoqëria “Jala investment” ka përfituar 3 pronat objekt zhvillimi më sipër (Pasuritë sipas vërtetimeve hipotekore me numër serial Nr.157, 158 dhe 159 të regjistruara në ASHK Vlorë, ZK. 3844 Jalë, Vuno) si kontribut në kapital nga një nga investitorët, shoqëria AIG sh.p.k . Kjo shoqëri i ka blerë këto prona nga pronarët e ligjshëm duke paguar çmimin e shitblerjes sipas tregut dhe taksat përkatëse.  Pronat janë blerë në vitin 2020 nga shoqëria AIG (ortak i shoqërisë Jala Investment) sipas vertetimeve të pronësisë të lëshuara nga ASHK Vlorë, të lira dhe pa asnjë lloj barre hipotekore mbi to. Prej më shumë se 1 viti prona është zotëruar ligjërisht dhe fizikisht dhe nuk ka patur asnjë lloj pretendimi pronësie nga askush dhe jo më nga pretenduesit e prones në këtë artikull.

LEXO EDHE:  Denoncimi i gjyqtarit: Drejtorët e bankave luajnë bixhoz me paratë e qytetarëve

LEXO EDHE:  Përfiton nga mos funksionimi i kamerave/ Shqiptari arratiset nga burgu i Alessandrias

Shoqëria “Jala Investment” zotërohet nga shoqëria ANDI Shpk dhe AIG shpk. Shoqëria Andi.shpk është shoqëri ndërtuese e mirënjohur, e themeluar që në vitin 1993 në Vlorë dhe me aktivitet të gjërë ndërtues në të gjithë Qarkun e Vlorës dhe jo vetëm. Lidhja që bëhet në artikull mes aktivitetit të kësaj shoqërie dhe personave të tjerë publike është abuzive dhe synon thjesht mediatizimin e qëllimshëm të çështjes duke dëmtuar interesat e kompanisë sonë.

Duke besuar se artikulli spekulativ ka ardhur për shkak të keqinformimit dhe mungesës së të dhënave, shoqëria “Jala Investment” kërkon përgënjështrimin e shkrimit. Në të kundër, jemi të detyruar të ndërmarrim rrugën ligjore civile për mbrojtjen e imazhit të kompanisë dhe zhdëmtim për dëmin e shkaktuar./CNA.al

LEXO TE PLOTE

Lajme

Nga Miron Çako/ Kreshmë të lehta e të na gjejë krishtlindja të ndritshëm

Publikuar

-

Nga

Kisha Orthodhokse në datën 15 nëntor fillon kreshmët e Krishtlindjes. Këto ditë kreshme zgjasin deri në 24 Dhjetor dhe prishen mbas Shërbesës së Liturgjisë Hyjnore të të kremtes që celebrohet  pasi ka dalë ylli i mëngjesit ( afërdita ) në 25 Dhjetor.

Festa e Lindjes trupore të Zotit tonë Jisu Krisht përbën festën e dytë më të madhe Zotërore të kremtores së krishterë, prandaj edhe periudha e dytë më e gjerë e kreshmës pas Kreshmës së Madhe të Pashkës është Kreshma e Krishtlindjeve, e njohur në gjuhën e popullit orthdodhoks edhe si “40 ditëshi”.

Kreshma e Krishtlindjes është një kreshëm 40 ditore relativisht e lehtë, sepse përveç të mërkurave edhe të premteve që janë ditë asketike sipas kanoneve kishtare lejohet në ditët e tjera të konsumohet vaji, verë edhe peshk deri në datë 17 dhjetor(Shën Danieli), mbas kësaj date kreshma bëhet më e fortë asketike dhe nuk lejohet më peshku, por vetëm vaji e vera deri në Krishtlindje.

Historiku i Kreshmës së Krishtlindjes

Deri në shekullin e IV Krishtlindja ishte një e kremte që festohej bashkë me Epifaninë e Zotit (Ujin e Bekuar) 6 Janar, si një nga festat e mëdha të shfaqes së Perëndisë në tokë në formën njerëzore si Mesia (Krishti) i Izraelit.

Krishtlindja filloj të festohej nga Kisha Apostolike në 25 dhjetor mbas shekullit të IV , për të kundërbalancuar festivalin pagan të “Diellit  të Pamposhtur”. Kjo ditë u vendos  nga Kisha në mënyrë të ndërgjeshme, si një orvatje petagogjike që njerëzit në Perandorinë Romake që mbas Ediktit të Mediaolanit 313 kishin  liri të besonin në fenë e re të krishterë, të kishin mundësi të shkëputeshin përfundimisht nga paganizmi edhe të adhuronin denjësisht  Zotin Jisu Krisht: “Diellin e vërtet të Drejtësisë “( Malakia 4-2) dhe “Dritën e botës” që askush nga njerëzit të mos mbesë në errësirën e padijes dhe mëkatit .(Jaoni 12 -46)

Për kremtimin e Krishtlindjes në 25 Dhjetor kemi dëshmi nga Etërit e shekullit të IV si Shën Ambrozi dhe Shën Agustini. Shën Joan Gojarti, i cili na flet i pari për festën e Krishtlindjeve, e quan atë: “Nënë  të të gjitha festave”.

Për kreshmën para Krishtlindjeve dëshmitë e para historike që kemi shfaqen në shekullin e V në Perëndim dhe në të VI në Lindje. Nga shkrimtarët lindorë për këtë kreshmë flasin Anastas Sinaiti, Patriarku i Kostandinopojës Niqifor Pohuesi, Shën Theodhor Studiti, si edhe Patriarku i Antiokisë Theodhor Valsamon.

Në fillim kreshma zgjaste për një periudhë të shkrutër kohore një javë që quhej “shtatëditëshi”.

Përfundimisht me formën që kemi sot Kreshmët e Krishtlindjes 40 ditëshe janë vendosur kanonikisht për të gjithë kishën Apostolike Katholike Orthodhokse në shekullin e 11 në vitin 1666, në kohën e perandorit të lindjes Emanuel edhe Patriarkut Ekumenik të Kostandinopojës Luka.

Të gjithë besimtarët e lindjes  u urdhëruan që të mbajnë kreshmimin  40 ditësh  si përgatitje për të kremtuar sa më denjësisht Lindjen e Zotit dhe Shpëtimtarit tonë Jisu Krishtit.

Që nga ajo kohë ky rregull ëshët pranur dhe kryet nga të gjithë Kisha Orthodhokse në botë sipas kalendarëve të ndryshëm që Kisha Ortdhokse përdorë ai Julian (hënor) ku kreshma e Krishtlindje fillon 28 nëntor dhe mbyllet në 5 janar dhe ai Gregorian (diellor) ku kreshma fillon në 15 nëntor edhe mbyllet në 24 dhjetor.

Kreshmën e Krishtlindjeve e quanin edhe të “Shën Filipit”, sepse fillon menjëherë pas kujtimit të Apostullit Filip në 14 nëntor, kurse në perëndim të “Shën Martinit” që festohet në 14 nëntor në Kishën e Perëndimit.

Ku e mbështet Kisha Orthodhokse praktikimin e kreshmës edhe para Krishtlindjes?

Kisha Orthodhkse si trupi i Krishtit në tokë, mbështet  kreshmimin si përpjekjen asketike në ndihmën që kreshma jep për një adhurimin  sa më të denjë të Perëndisë Triadik, në Shkrimin e Shenjtë dhe Traditën e Shenjtë.

Në Bibël për agjërimin, kreshmën flitet si në librat e Zanafillës, Eksodit, I Mbretërve, Profetit Isaia, Profetit  Joel, Profeti Daniel, tek Ungjijtë dhe Letrat e Apostujve.

Më konkretisht kreshma si konsumim i ushqimit bimor e ka fillesën që sapo u krijua njeriu prej dheut (Zanafilla 2-7) dhe u vendosi në kopshtin e Edenit: Zoti Perëndi e vendosi njeriun në një kopësht, në lindje që u quajt Eden dhe i  dha për ushqim :“Barin e fushës që lëshon farë mbi sipërfaqen e mbarë tokës dhe çdo pemë që ka fruta dhe që përmbajnë farë, kjo do të jetë për ushqim” (Zanafilla. 1:29)

Po ashtu kreshma si një regull hyjnor vetpërmbajtje për të ushtruar lirinë, për të treguar bindje ndaj Zotit dhe  për të përparuar në virtyt, e ka fillesën tek urdhërimi i parë që u dha njerëzve: “Ha nga gjithë pemët e kopshtit, por mos ha nga pema e njohjes së të mirës dhe të së keqes, sepse ditën që do të hash prej saj ke për të vdekur me siguri” (Zanafilla. 2:16-17)

Këtë urdhërim kreshmor fatkeqësisht njeriu nuk e mbajti, sepse i gënjyer nga djalli që u fut te gjarpri dhe e nxiti njeriun të hajë ushqimin e ndaluar duke e tunduar se do bëhej i pavdekshëm si Perëndia, ai hëngri frutin e ndaluar dhe prishi ligjin e kreshmës:” Atëherë gjarpri i tha gruas: “Ju s’keni për të vdekur aspak; por Perëndia e di që ditën që do t’i hani, sytë tuaj do të hapen dhe do të jeni në gjendje si Perëndia të njihni të mirën dhe të keqen”. Dhe gruaja pa që pema ishte e mirë për t’u ngrënë, që ishte e këndshme për sytë dhe që pema ishte e dëshirueshme për ta bërë të zgjuar dikë; dhe ajo mori nga fruti i saj, e hëngri dhe i dha edhe burrit të saj që ishte me të, dhe hëngri edhe ai.(Zanafilla 3 4-6)

Këtu fillon mëkati edhe tragjedia njerëzore, sepse thjesht në çift njeriu neglizhoj urdhërin hyjnor të kreshmës, që nuk e bëri të pavdekshëm si i premtoj satanai, por  njeriu u bë rob  i djallit, i mishit dhe vdiq sipas gjykimit të drejtë të Zotit :”sepse ti je pluhur dhe në pluhur do të rikthehesh”.(Zanafilla 3-19)

Prandaj kreshma e mohuar nga çifti i parë, më pas u bë praktik e detyrueshme asketike që njerëzit të mund ta shikonin dhe të bashkoheshin me Perëndinë edhe të hynin përsëri në Parajsën nga ku u përjashtuan.(Zanafilla 3-24)

Kështu në Shkrimin e Shenjtë kemi raste të regjistruar për agjërimin dhe kreshmim që mbajtën shumë njerëz të zgjellur nga Perëndia, si  mbajti profeti Moisi  para se të merrte nga Zoti X portositë në dy rasa guri :“Kështu Moisiu mbeti aty me Zotin 40 ditë e 40 netë, nuk hëngri bukë, as piu ujë dhe Zoti shkroi mbi pllaka fjalët e besëlidhjes(10 urdhërimet)” (Eksodi. 34:29)

Po ashtu dhe profeti Ilia agjëroi me fuqinë e Zotit 40 ditë  para se të fliste me Zotin në malin Horeb: “Engjëlli i Zotit u kthye për herë të dytë, e preku dhe i tha: Çohu dhe ha sepse rruga është tepër e gjatë për ty. Ai u ngrit dhe piu dhe pastaj me forcën që i dha ai ushqim, eci 40 ditë e 40 netë derisa arriti në Malin e Perëndisë Horeb. (I Mbretërve 19:7-8)



Profetët që agjëruan dhe kreshmuan i nxisnin judejntë për agjërim edhe kreshmim: “Shpallni një agjërim, thërrisni një kuvend solemn, mblidhni pleq dhe tërë banorët e vendit në shtëpinë e Zotit, Perëndisë suaj dhe klithini Zotit. Prandaj tani thotë Zoti kthehuni te Unë me gjithë zemrën tuaj, me agjërime, me lot dhe me vajtime. I bini borisë në Sion, shpallni një agjërim, thërrisni një kuvend solemn, mblidhni popullin, shenjtëroni kuvendin, mblidhni pleqtë, mblidhni fëmijët dhe foshnjat e gjirit.Të dalë dhëndri nga dhoma e tij dhe nusja nga dhoma e saj e nusërores, midis portikut dhe altarit le të qajnë priftërinjtë, shërbyesit e Zotit le të thonë: “Fale o Zot popullin tënd dhe mos ia lër trashëgiminë tënde turpit apo nënshtrimit nga ana e kombeve sepse do të thonë midis popujve: Ku është Perëndia i tyre” (Joeli 1:14. 2:12, 15, 16, 17).

Vetë Zoti Jisu Krisht, Biri dhe Fjala i Perëndisë  kur erdhi në tokë si njeri , para se të përballej me djallin në shkretëtirë, mbajti agjërim 40 ditë në shkretëtirën e Judesë:“Edhe Jisui plot me Frymën e Shenjtë u kthye nga Jordani dhe fryma e çoi në shkretëtirë ku për 40 ditë u tundua nga djalli. Gjatë atyre ditëve ai nuk hëngri asgjë dhe kur ato kaluan në fund e mori uria”(Luka 4:1-2).

LEXO EDHE:  Përfiton nga mos funksionimi i kamerave/ Shqiptari arratiset nga burgu i Alessandrias

LEXO EDHE:  Gjyqtari i aferës seksuale në pranga/ "Zgjohet" Këshilli i Lartë Gjyqësor

Krishti , si Adamin i dytë (1 Korintasve 15 -45-49) duke  agjëruar në shkretëtirë e mundi tundimin që djalli i bëri Adamit të parë në Eden.(Zanafilla 2 16-17): Dhe djalli i tha: ”Nëse je Biri i Perëndisë, i thuaj këtij guri të bëhet bukë”. Por Jezusi u përgjigj duke thënë: ”Është shkruar: “Njeriu nuk do të rrojë vetëm me bukë, por me çdo fjalë të Perëndisë”

Zoti na tregoi me shembullin dhe mësimet se si mund të çlirohemi nga tundimi dhe ndikimi i djallit: “Ky lloj demoni nuk del veçse nëpërmjet lutjes dhe agjërimit” (Math. 17:21)

Apostull Pavli na këshillon që kreshma nuk është vetëm ushtrim asketizmi për nga ushqimi por edhe nga epshi që u shfaq tek njeriu mbasi ata hëngrën frutin e ndaluar(Zanafilla 3- 7 ). Ai u thotë të krishterëve: “Mos ia privoni njëri-tjetrit përveçse jeni marrë vesh për një farë kohe që t’i kushtoheni agjërimit dhe lutjes dhe bashkohuni përsëri që të mos ju tundojë satanai për shkak të mospërmbajtjes suaj” (I Korintasve. 7:5)

Kanoni 69 i apostujve thotë: “Një klerik që nuk kreshmon 40 ditët e kreshmës, ose të mërkurën dhe të premten, vetëm në rast sëmundje ç’hirotoniset. Një laik aforizohet, nxiret jashtë kungimit”

Këto rregulla kreshmor nuk janë “barrë e rëndë për t’u mbajtur”(Luka 11:46) as si një qëllim në vetvete, por si një mjet për një përsosje shpirtërore për të arritur në dashuri për Zotin dhe për të afërmin duke plotësuar gjithë Ligjin, ashtu siç e përmblolli Zoti Jisu Krisht: “Duaje Zotin, Perëndinë tënd, me gjithë zemrën tënde, me gjithë shpirtin tënd, me gjithë forcën tënde dhe me gjithë mendjen tënde, edhe të afërmin tënd porsi vetveten”.(Luka 10-27)

Krishtlindja është festë e gëzuar që na tregon dashurinë e Perëndisë për njeriun edhe botën : “Dhe Jezusi i tha: “Duaje Zotin, Perëndinë tënde me gjithë zemrën tënde, me gjithë shpirtin tënd dhe me gjithë mendjen tënde”. Ky është urdhërimi i parë dhe i madhi. Dhe i dyti, i ngjashëm me këtë, është: “Duaje të afërmin tënd porsi vetveten”. Nga këto dy urdhërime varet i tërë ligji dhe profetët”. (Mateu 22:37-40 )

Prandaj që dikush në liri dëshiron ta pranojmë këtë dashuri të Perëndisë në Krishtin, duhet ta pastrojë zemrën që është e ndyrë me mëkate dhe pasione, ashtu si Zoti e tha: “Por gjërat që dalin nga goja, dalin nga zemra; dhe ato ndotin njeriun. Sepse nga zemra dalin mendimet e mbrapshta, vrasjet, shkeljet e kurorës; kurvëria, vjedhjet, dëshmitë e rreme, blasfemitë.(Mateu 15-19)

Edhe Apostull Pavli, “goja e Krishtit”, na mëson po të njëjtat gjëra: “Dhe veprat e mishit janë të zbuluara dhe janë: kurorëshkelja, kurvëria, ndyrësia, shthurja,idhujtaria, magjia, armiqësimi, grindjet, xhelozitë, mëritë, zënkat, përçarjet, tarafet, smira, vrasjet, të dehurit, grykësia dhe gjëra të ngjashme me këto, për të cilat po ju paralajmëroj, si kurse ju thashë edhe më parë, se ata që i bëjnë këto gjëra nuk do të trashëgojnë Mbretërinë e Perëndisë.(Galatasve 5 19-21)

Prandaj që ne të mund të pastrojmë veten  nga këto mëkate mishore që e kanë zanafillën tek mosvetëpërmbajtja nga ushqimi i tepërt dhe epshi, duhet patjetër të nisim të kreshmojmë të pendohemi të rrëfehemi dhe kështu të pastrohemi shpirtërisht dhe trupërisht gjatë këtyre ditëve, që të bëhemi gati për festën e Krishtlindjes dhe të zbukurojmë veten si tempullin e Perëndisë (1 Korintasve 3-16)  me hiret e Shpirtit të Shenjtë që janë: “dashuria, gëzimi, paqja, durimi, mirëdashja, mirësia, besimi, zemërbutësia, vetëkontrolli. Kundër këtyre gjërave nuk ka ligj.( Galatasve 2-22-23)

Duke filluar të mbajmë kreshmën që fillon nga goja, domethënë nga shija dhe kaloritë që i jepim trupit, trupi ynë fillon dobësohet të përulet dhe automatikisht  ngrihet shpitrti ashtu si në një lavjerës kur njëri ulet ngrihet tjetri.

Po ashtu edhe instiktet e tona mishore që marin fuqi nga ushqime shtazore qetësohen dhe çlirohen më pas dëshirat, ndjenjat, mendimet, të cilat janë shpirtërore dhe këto kërkojnë të drejtohen drejt Zotit në etje dhe dëshirë për Jisu Krishtin që tha: “Unë jam buka e jetës. Ai që vjen pas meje nuk do të ketë uri dhe kush do të më besojë mua nuk do të ketë etje kurrë”. (Joani. 6:35)

Prandaj pa kreshmim është e pamundur t’i afrohesh Zotit dhe të bësh një jetë shpirtërore.

Të dashur të krishterë orthodhoks duhet të përgatisim veten për 40 ditë duke kreshmuar sipas rregullit kishtar që të presim Birin e Perëndis Zotin Jisu Krishtin që të lindë në zemrat tona, ashtu si lindi 2021 vjet përpara në shpellën e Betlehemit, siç na thotë edhe urata para Kungimit Hyjnor e Shën Joan Gojartit:

“O Zot, Perëndia im, e di që nuk jam i denjë, as i aftë që të hysh nën mbulesën e shtëpisë së shpirtit tim, sepse është e shkretë dhe e rënë dhe s’gjen te unë vend të denjë për të ulur kryet. Por, siç e ule veten së larti për ne, ule dhe tani në përuljen time. Dhe siç denjove të shtrihesh në shpellë dhe në grazhd të kafshëve, denjo të hysh dhe në grazhdin e shpirtit tim të paarsyeshëm dhe trupit tim të njollosur…Prandaj të lutem Ty, të vetmit të shenjtë, o Zot, shenjtëroma shpirtin dhe trupin, mendjen dhe zemrën dhe gjithë mendimet e mia, përtëritmë krejt, rrënjos në gjymtyrët e mia frikën tënde dhe bëje që të mos zhduket nga unë shenjtërimi yt. Dhe ji për mua ndihmës dhe përkrahës duke ma drejtuar jetën në paqe dhe duke më bërë të denjë të qëndroj bashkë me shenjtorët nga e djathta jote, me ndërmjeti met dhe uratat e Mëmës sate të tërëkulluar dhe të meshëtarëve të Tu pa trup e të kulluar që të shërbejnë, si dhe të gjithë Shenjtorëve që të kanë pëlqyer prej jete. Amin.”

Për ne të krishterët orthodhoks Kungata Hyjnore kur merret mbas një kreshmimi dhe argjërimi strikt është  një Krishtlindje dhe bashkimi më i lartë me Zotin, që sipas Shën Nikolla Kavasilas: “nuk mund të shkohet më lart se kjo”, prandaj gjithë qëllimi i kreshmës është që të bëhemi të denjë që për Krishjtlindje të marim pjesë në të Kremten e Krishtlindjes dhe në Liturgjinë Hyjnore që kulmon me Kungimin Hyjnor.

Bota sekulariste e ka kthyer Krishtlindjen në një festë komerciale, dmth Krishtlindje pa Krishtin, një festë për barkun, epshet, dhuratat dhe kënaqësitë e tyre mëkatare, ashtu siç thuhet: “Perëndia i tyre do të jetë stomaku i tyre.” (Filipianëve 3.19) .

Zoti na rujt nga një gjendje e tillë mjerane dhe e dënueshme që vjen nga injorimi apo mosmbajtja e kreshmës para Krishtlindjes dhe të gjithë kishërimit.

Nqs jemi të krishterë dhe duam të pregatitemi për të kremtuar Krishtlindjet me Krishtin duhet pa tjetër të kreshmojmë sipas kanoneve kishtare në bashkëpunim me atin rëfyes për të kryqëzuar mishin mëkatar dhe pasionet që ushqehen nga lakmia, sepse: “Ata që janë të Krishtit e kanë kryqëzuar mishin bashkë me pasionet dhe lakmitë të tij.(Galatasve 5-24)

Prandaj le ta pregatisim veten për të festuar Krishtlindje jo me drita artificiale , bredha edhe zbukurime pagane por me kreshëm, lutje, pendim rrëfim ,me vepra bamirësie dashuria ndaj të afërmit, që atë ditë të madhe të Krishtlindjes në 25 dhjetor Krishti të rilindet në zemrën tonë të pastruar dhe të mund të përshëndesim njëri-tjetrin me me plot gojën pa na dënuar ndërgjegjja: “Ja Krisht lindi lavdërojeni atë.”/CNA.al

LEXO TE PLOTE

Lajme

Nga Miron Çako/ Masturbimi është një grep dhe tallje e djallit!

Publikuar

-

Nga

Pornografia që mund ta përcaktojmë si një “pandemi” në këtë brez të pabesë edhe imoral nxit jashtëzakonish masturbimin. Sipas një sondazhi të institutit Kinsey: 72% e përdorin pornongrafinë për masturbim.

Po çfarë është masturbimi?

Masturbimi është stimulimi seksual i organeve gjenitale vetjake, si tek meshkujt edhe tek femrat, për të arritur kënaqësi seksuale, me duar ose objekte, zakonisht deri në pikën e orgazmës.

Është llogaritur se rreth 97% e meshkujve dhe më shumë se 90% e femrave janë masturbuar para moshës 21 vjeç në adoleshencë dhe më herë në pubertet duke filluar nga mosha 12 -25.

Tek disa njerëz burra ose gra masturbimi është bërë një vartësi sa ata/ato nuk heqin dorë madje edhe kur kanë mundësi të kenë mardhënie seksuale me partnerë ata ndjejnë më shumë kënaqësi seksuale në pornografi dhe në masturbim duke braktisur jetën e rregullt seksuale.
Sipas statistikave :rreth 78% e popullsisë mashkullore, duke pasur një partner të rregullt, vazhdojnë të masturbohen, dhe 13% madje deklaruan se e pëlqejnë këtë praktikë më shumë se seksin.

Edhe pse Psikanaliza e ka përcaktuar si një nga fazat natyrale të jetës seksuale madje e ka promovuar si terapi që nga shekulli i 19−të, psh për të kuruar esterizmin tek femrat, dhe mjekësia, psikologjia dhe seksologjia e ka pranuar si auto-erotizëm, përsëri vetë termi “masturbim” do të thotë “të përdhunosh me dorë veten”, pra diçka jo natyrale dhe perverse.

Pavarësisht se masturbimi tolerohet dhe nxitet nga disa mjek, psikologë, seksologë, si i nevojshëm për shëndetin mendor edhe fizik përsëri studime të mirëfillta kan treguar se masturbimi kur ai bëhet një vartësi është një patologji serioze, sëmundje mendore dhe fizike.
Konkretisht duke qënë se masturbimi mund të filloj në moshë të papjekurisë seksuale si, puberteti, adoleshenca e hershme, kohë kur trupi nuk është i përgatitur për proçeset seksuale dhe shqetësimet që përjetohen gjatë masturbimit, patjetër do të kemi një sforcim psikologjik edhe fizik të individit që do të ketë pasoja të mëvonshme të rritjes, po ashtu edhe kur bëhet në moshë të madhe kur trupi është tashmë i lodhur dhe i konsumuar nga jeta masturbimi mund të çojë në probleme serioze shëndetsore dhe jetësore, sepse gjatë masturbimit sistemi kardiovaskular vuan, kjo gjë që çon në sulme të hershme në zemër, zhvillim të takikardisë, zbehje, dhimbje në zemër dhe infrakte.

Po ashtu masturbimi nxit krijimin e shpejtë të diabetit , prostatës, dëmtim të mushkërive, dëmtimin e sistemit riprodhues, çon në infertilitet, impotenca rritet, dëmton kujtesën, shikimin, çon në humbje të zërit, gjumit, çon në plakje të parakoshme, në nervozizëm, neuroza, depresion, etj pasoja si një reaksion zinxhir në psiqikën edhe trupin e masturbuesit duke dëmtuar cilësinë e jetës natyrale edhe normale.
Masturbimi nga lashtësia

Në antikitet masturbimi konsiderohej një praktikë e natyrshme. Paganët e kanë toleruar masturbimin si një tabu madje sipas tyre ata e kanë huazuar nga perënditë. Psh për egjiptasit universi filloi me një akt auto-erotik masturbimi të perëndisë egjiptiane të krijimit Atum, i cili i gjeneroi qëniet e para përmes spermës së tij të nxjerrë nga vetja me masturbim.

Filozofi cinik Diogjeni (shekull IV pK.) mësonte njerëzit se trukun e masturbimit në fillim ja mësoi “zoti”, Hermesi, si një lehtësim dhe kënaqësi djalit të ti Pan dhe ai ja mësoj disa barinjve të rinj edhe kështu u hap ndër njerëzit. Filozofi Diogjen “Ciniku” masturbohej në publik, sepse për të ishte një nevojë fizike si ushqimi dhe pija dhe kur njerëzit i thonin nuk ke turp ai përgjigjej: “Sa mir do ishte të fërkoja edhe barkun që të më largohet uria”.
Por edhe para Krishtit kishte opinione të ndryshme mes popujve me kultura të ndryshme pagane. Psh në Kinë, masturbimi konsiderohej i padëmshëm për gratë, por i rrezikshëm për burrat, sepse harxhonte energjitë jetësore.

Veçanërisht tek judejntë një popull monoteist me ligje Hyjnore masturbimi dhe derdhja e spermës jashtë ishte një mëkat kundër Krijuesit, sepse mohonte seksualitetin mes burrit edhe gruas dhe urdhërin Hyjnor: “Të jeni të frytshëm dhe shumëzohuni, mbushni tokën e nënshtrojeni”(Zanafila 1 -28).

Në Bibël nuk kemi të përcaktuar masturbimin në mënyrë specifike por aty përmendet emri i Onanit biri Judës që sipas tregimit biblik ai e hidhte spermën jashtë sepse nuk donte të kishte fëmijë sipas ligjit me gruan e vëllait të vetë që i kishte vdekur: “Atëherë Juda i tha Onanit: “Shko te gruaja e vëllait tënd, martohu me të dhe krijoi trashëgimtarë vëllait tënd”.Por Onani, duke ditur se këta pasardhës nuk kishin për të qënë të vetët, kur bashkohej me gruan e të vëllait, e hidhte farën e tij përtokë për të mos i dhënë pasardhës vëllait të tij. Kjo nuk i pëlqeu Zotit, që e bëri të vdesë edhe atë(Zanafilla 38: 8-10).

Kjo histori shërbeu si bazë për dënimin që i bënë judejntë edhe më vonë të krishterët vetë-kënaqësisë seksuale si masturbimit dhe mjeteve të kontracepsionit.
Nga emrit i Onanit mori emrin edhe mëkati i masturbimit në greqsht “onanizmoi” .

Levitiku përcakton se çdo derdhje kotë e spermës nga një mashkull, kur ka ereksion të pavullnetshëm apo edhe kur është me një grua konsiderohet si një veprim i papastër:“Në rast se një njeri ka një lëshim fare, ai do të lajë tërë trupin e tij në ujë, dhe do të jetë i papastër deri në mbrëmje. Çdo rrobë dhe çdo lëkurë mbi të cilat ka farë do të lahet me ujë, dhe do të jetë e papastër deri në mbrëmje.Në rast se një burrë bie në shtrat me një grua dhe ka një lëshim fare, do të lahen që të dy me ujë dhe do të jenë të papastër deri në mbrëmje”(Levitiku 15 16-18).
Interpretimi tradicional i rabinëve i këtij pasazhi vlen për të gjitha mënyrat e derdhjes më kotë të spermës aq më shumë kur bëhët fjalë për masturbimin që konsiderohej mëkat kundër Krijuesit edhe Ligjit dhe duhet dënuar.



Mishnah thotë: “se nëse një mashkull prek penisin e tij me dorë (për të kontrolluar për një papastërti rituale), dora e tij “duhet të pritet”.
Për hebrejntë bashkimi seksual ekziston nga Krijuesi që të lindin fëmijë dhe të krijojnë një familje duke forcuar marrëdhënien midis burrit dhe gruas. Prandaj, kënaqësia e dëshirës seksuale (sidomos te meshkujt) vetëm për seks mohohet nga tradita hebreje.
Prandaj edhe sot rabinët edhe studuesit e ligjit judaik janë kategorik në kënaqësinë seksuale pa qëllim dmth hedhje e spermës jashtë, ose në masturbim. Psh Shulchan Aruch dhe Kitzur Shulchan Aruch thonë: ” Se hedhja e spermës konsiderohet një mëkat më i madh se çdo mëkat tek Torahu (Pendateku).
Sipas Schumel :”Vetë-kënaqësia tek meshkujt me skadimin e një farë është ekuivalente me gjakderdhje dhe idhujtari, vonon ardhjen e Mashës (Mesias) dhe parandalon lidhjen me më të lartën, me Zotin”
Këndvështrimi i krishterë për masturbimin.
Krishterimi që nisi nëpërmjet mësimeve,veprës shpëtimtare të Krishtit, Birit Të Perëndisë dhe Birit të Njeriut, në një taban Judaik si përmbushja e Ligjit e Dhiatës së Vjetër me hebrejntë dhe nisja e Dhiatës së Re me të gjithë njerëzimin ka të njëjtim qëndrim për seksualitetn mes të krishterëve nga e gjithë bota.
Seksualiteti nuk duhet të ushtrohet vetëm si kënaqësi egoiste pa qëllimin e lindjes së fëmijëve dhe bashkimin në çift dhe këtu nënkuptohet edhe abuzimi seksual me masturbimin.

Mësimet e Krishtit nuk u morën me detaje si bënin farisejntë edhe skribët, por treguan shkakun dhe ku duhet të parandalohen pasojat e mëkatit të epshit që fillojnë në mendje në zemër të prishur nga lakmia.
Ai ju thoshte turmave:“Ju keni dëgjuar se u tha: “Mos shkel kurorën”. Por unë po ju them se kushdo që ka shikuar një grua me dëshirim, tashmë ka kryer kurorëshkelje me të në zemrën e vet.” (Mateu 5:28)
Shikimi i një gruaje me epsh është i ndaluar nga Krishti, sepse është shkaku primar që e çon individin në kurvëri, kurorëshkelje, në deviacione perverse dhe në masturbim.

Krishterimi ashtu si judejntë seksualitetin e shikon si një dhuratë nga Krijuesi për bashkimin e çiftit në një mish dhe lindjen e një njeriu , prandaj mendohet se mbrapa çdo orgazme është mundësuar lindja e një njeriu të ri në botë sipas vullnetit të Zotit në bashkëpunim me njerëzit.

Kurse mastubimi dhe çdo shpërdorim i spermës më kot heq shenjtërinë e seksualitetit dhe qëllimin sipas rregullit të Krijuesit që u përsëritën nga Zoti Jisu Krishti: “Dhe ai, duke u përgjigjur u tha atyre:”A nuk keni lexuar ju, se ai që i krijoi që në fillim, i krijoi mashkull dhe femër? Dhe tha:”Për këtë arsye njeriu do ta lërë babanë dhe nënën e vet dhe do të bashkohet me gruan e vet; dhe të dy do të jenë një mish i vetëm”. Dhe kështu ata nuk janë më dy, por një mish i vetëm; prandaj atë që Perëndia ka bashkuar, njeriu të mos e ndajë”. (Zanafilla 2:24)
Edhe sipas mësimit të Apostullit të kombeve Shën Pavlit seksualiteti jo vetëm nuk është i keq madje është i nevojshëm për njerëzit që nuk mund ta menaxhojnë dot epshin. Ai shkruante:“Mirë është për njeriun të mos prekë grua. Por, për shkak të kurvërimit, le të ketë secili gruan e vet dhe secila grua burrin e vet.(Korintasve: 7- 1) dhe :”Burri duhet të përmbushë detyrën e tij martesore me gruan e tij, dhe gjithashtu bashkëshortja me bashkëshortin e saj. Trupi i gruas nuk i përket vetëm asaj por edhe burrit të saj. Në të njëjtën mënyrë, trupi i burrit nuk i përket vetëm atij, por edhe gruas së tij. Mos e privoni njëri-tjetrin, përveç me pëlqimin e ndërsjellë dhe për një kohë, në mënyrë që ju t’i kushtoheni lutjes. Pastaj bashkohuni përsëri në mënyrë që Satani të mos ju tundojë për shkak të mungesës së vetëkontrollit tuaj.(1 Korintasve7: 3-5)

LEXO EDHE:  Tentoi të fuste drogë në qeli/ Arrestohet polici i burgut të Sigurisë së Lartë në Peqin

LEXO EDHE:  Përfiton nga mos funksionimi i kamerave/ Shqiptari arratiset nga burgu i Alessandrias

Apostulli na thotë përsëri:”Pra, nëse hani, nëse pini, nëse bëni ndonjë gjë tjetër, të gjitha t’i bëni për lavdinë e Perëndisë”(I Korintianët 10-31), në këto fjalë nënkuptohet edhe seksualiteti sipas regullit të Krijuesit.

Kurse abuzimi me seksualitetin vetëm për veten, kënaqësi personale, e kthen seksualitetin nga ekstravers drejt tjetrit në intravers drejt vetes, kjo çon autoamatikisht në kurvëri, tradhëti bashkëshortore në masturbim deri në perversion, në një mëkat epshi, kurvërie që ndan njeriun si nga Krijuesi, nga tjetri, bashkëshorti dhe bashkëshortja, nga e natyrshmja dhe e bën një qënie egoiste të izoluar të denatyralizuar që përjeton vetminë dhe dënimin e ferrit që në këtë jetë, sespe ai del kundër dëshirës së Perëndisë: “Sepse kjo është dëshira e Perëndisë, shenjtërimi juaj; të hiqni dorë nga kurvëria; të dijë gjithësecili prej jush të mbajë enën e tij me shenjtërim e me nder; jo në pësim dëshirimi, ashtu si edhe kombet që s’njohin Perëndinë (1 Selanikasve. 4:3-5).
Edhe Etërit e Shenjtë kanë këtë mendim si apostulli.Psh Shën Klementi i Aleksandrisë (150-215 pK) thotë: “Për shkak të rëndësisë se saj në trashëgimin e njeriut, sperma nuk duhet të derdhet kot, as të dëmtohet e as të shpërdorohet”.
Qëndrimi i Kishës Orthodhokse për masturbimin.

Për Kishën Katholike Apostolike Orthodhokse seksualiteti konsiderohet si një dhuratë nga Perëndia. Seksualiteti e gjen përmbushjen e tij në marrëdhënien martesore të bekuara në Misterin e Martesës, dhe për këtë arsye abuzimi me dhuratën e seksualitetit njerëzor jashtë martesë, në bashkëjetes, apo në tradhëti të martesës,ose për shkak se akti i masturbimit është i vetëdrejtuar dhe nga natyra e tij i paaftë për të shprehur dashurinë dhe shqetësimin për një person tjetër, shihet si një shtrembërim i përdorimit të dhuratës së seksualitetit dhe konsiderohet një mëkat epshi i vdekshëm që prish marëdhënien e besimtarit me Zotin dhe Kishën si Trupi i Krishtit dhe e ndan mëkatarin që kryen këtë mëkat epshi nga Kungata Hyjnore (Trupi dhe Gjaku i Krishtit) dhe bëhet një pengesë serioze për shpëtimi në Krishtin, nqs nuk rrëfehet me pendim dhe nuk hiqet dorë përfundimisht prej tij.

Sipas Ligjit Kishtar të Kishës Orhtodhokse, nëse një klerik shkakton sekretimin e spermës me anë të masturbimit, ai dënohet me pezullim nga shërbimi për një vit. Ai pritet ta heqë këtë zakon, por nëse vazhdon ta praktikojë, atëherë largohet përfundimisht nga detyra.
Nëse masturbatori është laik ose murg, atëherë ai dënohet me një largim prej dyzet ditësh nga kungimi, të cilin do ta duhet ta kalojë me kreshmë dhe njëqind metani në ditë.
Kanuni i tetë i shën Joan Kreshmuesit i cakton një laiku që bie në këtë mëkat, përveç përjashtimit nga Kungata e Shenjtë, njëqind metani çdo ditë për dyzet ditë, së bashku me një dietë që nuk përmbante asgjë tjetër përveç bukës dhe ujit.

Këto masa disiplinore nuk janë të pandryshushme por janë fleksibël sipas rastit. Ati shpirtëror i ndriçuar nga Perëndia jep sipas personit,vartësisë dhe përpjekjes për ndryshim një masë disiplinore që i përshtatet mëkatarit të penduar, sepse qëllimi nuk është qortimi me ndëshkim por shpëtimi i mëkatarit.
Masturbimi është një lak dhe tallje demoniake .
Masturbimi nuk është thjesht një vartësi instiktive por një ndikim dhe tallje demoniake, këtë e thonë shenjtorët e Kishës Orthodhokse.
Shën Nikodhimi Agjioriti(1749-1809) mbi masturbimin thekson me të drejtë se : “ky mëkat hap mendjen dhe shpirtin ndaj ndikimit demonik”.

Shën Meletios Pohuesi për vetkënaqësinë na thotë: “ata që vetëkënaqen, (masturbohen) spermën e tyre e sakrifikojnë për djallin”.
Shën Joani i Shkallës thotë te Libri Shkalla , kapitulli 15 për masturbimin që rrëzon murgun , asketin :“Kam mendimin se për dy shkaqe që do t’jua paraqes më poshtë, demonët vrasës dhe tërëmjerë e kanë zakon të na luftojnë dhe të na rrethojnë ne të mjerëve në mëkatet jo sipas natyrës. Shkaku i parë është se i disponojnë më me lehtësi të gjitha mjetet dhe së dyti, për këtë rënie pësojmë një ndëshkim më të madh. Këtë e di mirë asketi i madh që më parë zotëronte mbi gomerët e egër dhe që më pas, zotërohej dhe tallej prej tyre, ai që më parë ushqehej me bukë qiellore dhe pastaj u privua nga ky hir kaq i madh dhe gjëja më e denjë për t’u lavdëruar”
Dhe përmend pastaj një ndodhi nga Shën Andoni i Madh që i rrëfente murgjërve: Duke vajtuar hidhurazi, profesori ynë Andoni tha: “Një shtyllë e madhe ra”. Por e fshehu i lumuri mënyrën e rënies. E dinte mirë sigurisht i lumuri se dikush mund të ndotë trupin e tij me kurvëri, pa u ekzistuar nga një trup i huaj”.

Masturbimi vërtet është një lak dhe tallje demoniake që e shtyn njeriun të kurvërojë me vetë trupin dhe psiqikën e tij të përmbytur nga fantazia erotike, duke e larguar nga realiteti dhe kënaqësia natyrale , heteroseksuale, sa e denigron në një të sëmurë psiqik me pasoja psikologjike dhe fizike ndonjëherë të pariparueshme dhe e bënë të denjë për mundimet e Ferrit, sepse Zoti e tha: “dhe kurvëruesit … do të kenë pjesën e tyre në liqenin që digjet me zjarr edhe squfur, që është vdekjae dytë”. (Zbulesa 21-8)

Kaq ndikim mund të marri djalli tek i varuri nga masturbimi saqë demoni i kurvërisë nuk do ta lëri të qetë viktimën e tij derisa të masturboj jo njëherë por disa herë në ditë edhe kur nuk ka material pornografik derisa ta shkatërrojë plotësisht. Ai nuk mund të fle dot pa kryer aktin e masturbimin.Madje edhe kur ai /ajo të ketë mundësi për akt seksual në çift nuk do lërë të kënaqet por demoni do ta nxisë të braktisë partneren/in për tu masturbuar fshetas. Në këtë rast kemi me një demonizim, histeri, që nuk ka psiqatër, psikolog,a seksolog që mund të shpëtojë viktimën vetëm se lutja tek Zoti Jisu Krisht dhe egzorçizmi në Kishë.

Prandaj nuk gabojmë as e teprojmë që masturbimin ta quajmë grepin dhe rrjetën e djallit që ka kapur shumë njerëz, fëmijë, burra edhe gra si ushqim për Ferrin, dhe kush ka rënë në atë rrjetë mashtrimi pak prej tyre i`a dalin të shpëtojnë, ashtu si na thotë profeti Abakum : Ai (djalli)i zë të gjithë me grep, i zë me rrjetën e tij dhe i mbledh me rrjetën e tij të peshkimit; pastaj kënaqet dhe ngazëllon. Prandaj i bën flijime rrjetës së tij dhe djeg temjan për rrjetën e tij, sepse me to pjesa e tij është e madhe dhe ushqimi i tij i bollshëm.A do të vazhdojë ai, pra, të zbrazë rrjetën e tij dhe të masakrojë kombet pa mëshirë?”(Abakuku 15-16)
Mos e justifikoni apo neglizhoni masturbimin në asnjë mënyrë, por përpiquni ta ndaloni, pendohuni dhe kërkoni ndimën e Zotit, sepse jo vetëm po shkatërroni shpirtin ,mendjen dhe trupin tuaj, por jeni kapur si gjah nga grepi, rrjeta e djallit njerivrasës dhe prej tij mund t’ju shpëtoj vetëm Krishti që tha:”Gjëra të pamundshme për njerëzit janë të mundshme për Perëndinë” Lukai 18-27.”Amin./CNA.al

LEXO TE PLOTE