Connect with Us

Gratë e një fshati hungarez helmuan për vdekje 300 familjarët e tyre/ Kush janë “Engjëll-bërësit e Nagirevit”

Blog

Gratë e një fshati hungarez helmuan për vdekje 300 familjarët e tyre/ Kush janë “Engjëll-bërësit e Nagirevit”

Publikuar

-

cna lajme blog

Gjatë viteve 1914-1929, një grup grash të njohura tani si “Engjëll-bërësit e Nagirevit”, Hungari, helmuan rreth 40 burra dhe fëmijë në fshatin e tyre të vogël. Megjithëse disa pretendojnë se ato vranë më shumë se 300 njerëz.

Të udhëhequr nga një mami e quajtur Suzana Fazekash, vejushat shkaktojnë ende sot debate midis historianëve. Disa i kanë cilësuar si të sëmura mendore, ndërsa të tjerët thonë se ato ishin të justifikuara në aktet që kryen. Atëherë, a ishin këto gra vrasëse të çmendura, apo të dëshpëruara për të shpëtuar nga marrëdhëniet e tyre toksike?

Të qenit një grua nuk ka qenë asnjëherë e lehtë. Por të qenit grua në Hungarinë e shekullit XX-të, ishte një Ferr i vërtetë. Zakonisht të martuara që në adoleshencë – ndonjëherë që në moshën 14 vjeçe – gratë nuk ishin të lira të zgjidhnin burrat e tyre.

Dhe duke parë që Hungaria ishte një vend katolik shumë i devotshëm, divorci ishte një tabu, pavarësisht nëse burri ishte një alkoolist, abuzues apo kurorëshkelës. Kishte shumë gra  që u përpoqën të jetonin dhe punonin duke pasur përreth këtë mjedis mbytës, përfshirë një mami të moshës së mesme të quajtur Suzana Fazekash, e cila midis viteve 1911-1921 kreu të paktën 10 aborte ilegale tek gratë e dëshpëruara të fshatit.

Fshati hungarez ishte ndërtuar duke u bazuar tek kultura Nagirev, një grup njerëzish që jetonin atje që nga Epoka e Bronzit. Fazekash u arrestua disa herë për këto operacione, por ndaj saj nuk u ngrit asnjë akuzë zyrtare.

Kjo pasi gjyqtarët ishin në atë kohë të vetëdijshëm mbi vështirësitë e mëdha financiare, në të cilat u gjendën shumë familje në prag të Luftës së Parë Botërore. Por Fazekash mund të ketë pasur një të kaluar edhe më të tmerrshme sesa kryerja e atyre aborteve.

Të dhënat tregojnë se ajo quhej ndryshe Julia, në kujtim të burrit të saj të ndjerë, Gyula, zhdukja e pashpjegueshme e të cilit, mbetet edhe sot e kësaj dite një mister. Me fillimin e Luftës së Parë Botërore në vitin 1914, deri në 9 milionë burra nga ish-Perandoria Austro-Hungareze u dërguan në front, për të shërbyer për të ashtuquajturën “Aleanca Tripalëshe”, dhe numri i të vdekurve ishte tronditës.

Gjatë Luftës së Parë Botërore, Nagirev shërbeu si një kamp rus i të burgosurve të luftës. Shumë nga gratë e qytezës që u bënë “vejushat e luftës”, filluan të kishin lidhje sekrete me robërit. Por kur burrat e tyre u kthyen nga lufta, shumica e tyre ishin bërë të pavarura si në aspektin financiar ashtu edhe atë emocional, dhe nuk donin të riktheheshin në një jetë ku ato ishin të nënshtruara.

LEXO EDHE:  Kush janë katastrofat natyrore më vdekjeprurëse në histori

Por divorci nuk ishte ende një opsion në vendin shumë fetar. Shumë nga gratë më të reja të fshati shkuan tek Fazekash për këshilla, dhe ajo thuhet se u përgjigj:”Nëse ka një problem, unë kam një zgjidhje të thjeshtë!”.

Dhe “zgjidhja” që u propozoi mamia ishte arseniku vdekjeprurës, edhe pse në atë kohë ishte një përbërës i zakonshëm në kozmetikë dhe mjekësi. Thuhet se ajo e testoi neurotoksinën tek një rivalja në një dashuri.

Kur pati sukses, Fazekash mendoi se kishte gjeti një skemë të përsosur të fitimit të parave. Në këmbim të një pagese të caktuar, ajo i premtoi grave t’i çlironte nga bashkëshortet e tyre abuzivë. Një tarifë, të cilën ishin të gatshme që ta paguanin shumë prej tyre.

Skema pati vërtet shumë sukses. Gratë nuk shkuan tek Fazekash për të blerë arsenik për të vrarë bashkëshortët e tyre. Ato nisën ta përdorin arsenikun edhe për të eliminuar prindërit e tyre me synim marrjen e pasurisë, rivalët e tyre në dashuri, madje edhe fëmijët e tyre.

Fazekash ishte në gjendje që ta mbante sekret këtë skemë makabre me ndihmën e Susi Olah, një grua që e helmoi burrin e saj kur ishte vetëm 18 vjeçe. Olah ishte ajo që plotësonte certifikatat e vdekjes të të gjitha viktimave të Engjëll-bërësve të Nagirev.

Por në fund gratë u zbuluan, edhe pse mënyra se si ndodhi kjo mbetet ende sot e paqartë. Pavarësisht se kush drejtoi gishtin e parë, Fazekash u etiketua në fund si drejtuese e rrjetit. Por kur policia shkoi që ta arrestojë, ajo kishte vdekur, pasi kishte konsumuar enkas një pjesë të arsenikut të saj për të shmangur ndjekjen penale.

Rreth 40 gra u akuzuan në atë rast për helmim të familjeve të tyre. Në fund, gati 40 kufoma u zhvarrosën, dhe të gjitha ato përmbanin sasi të mëdha arseniku. Por studimet e mëvonshme kanë sugjeruar, se në fakt nga helmimet u vranë 100-300 njerëz.

Tridhjetë e katër gra dhe një burrë – që të gjithë klientë të Fazekash – u arrestuan, u ndoqën penalisht dhe u dënuan për vrasje. 12 nga autorët u dënuan me burgim të përjetshëm. Ndërkohë 8 u dënuan me vdekje, nga të cilët vetëm 2 u ekzekutuan.

Gjithsesi, të gjitha ato vrasje e patën një efekt “pozitiv”. Në vitin 2005, Maria Gunia – e

cila ishte një vajzë e vogël kur babai i saj u thirr për të hetuar “Engjëll-bërësit e Nagyriv”,  përshkroi në një libër atë që ndodhi pasi u zhvarrosën trupat. “Sjellja e burrave ndaj grave të tyre u përmirësua dukshëm”- shkroi ajo.

Përkthyer dhe përshtatur nga CNA.al

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania

Komentoni

Adresa juaj email nuk do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme shënohen *

Blog

A do të ndryshojë diçka pas skandalit “Pandora Papers”?

Publikuar

-

Nga

cna lajme bota

Nga John Steele Gordon “The Spectator”

Më 3 tetor, Konsorciumi Ndërkombëtar i Gazetarëve Investigativë, me seli në Uashington, publikoi ​​një sasi të madhe prej 11.9 milionë dokumentesh të dekonspiruara, që kanë të bëjnë me pasurinë e qindra udhëheqësve botërorë, zyrtarëve publikë dhe miliarderëve.

Ashtu si “Panama Papers” që u bënë publike në vitin 2016, edhe “Pandora Papers” ofron informacione të detajuara mbi pasuritë e mëdha të fshehura në kompanitë off-shore, me një shumë që shkon ndoshta deri në 32 trilionë dollarë, dhe që i ka dhënë mundësi përfituesve që të shmangin taksat, të cilat do të ishin të detyrueshme nëse pasuria do të mbahej në vendin e tyre.

Për shembull, një kompani britanike e kontrolluar nga Sheri Bler, gruaja e ish-kryeministrit Toni Bler, bleu një pronë në shumën 6.45 milionë paund (8.8 milionë dollarë) në Londër jo drejtpërdrejt, por duke blerë një kompani me seli në Ishujt Virxhin.

Në rast se prona do të ishte blerë drejtpërdrejt, do të paguhej një Taksë prej 312.000 paund (425.000 dollarë).

Mbreti Abdullah II i Jordanisë, zotëron prona të paluajtshme në Shtetet e Bashkuara, në parajsat fiskale asete me vlerë më shumë se 100 milion dollarë, përfshirë shtëpitë në Malibu, Uashington, Londër dhe Askot.

Në biologji ekziston një parim i njohur si bashkë-evolucion. Për shembull,ndërsa speciet që bien pre e specieve të tjera evoluojnë për t’u përmirësuar në shmangien e grabitqarëve, grabitqarët evoluojnë për t’u bërë më të aftë në kapjen e tyre. Kjo ligjësi nuk ndryshon as me autoritetet tatimore dhe ato që tatohen.

Koditatimor mbi të ardhurat në SHBA ishte vetëm 11 faqe me Aktin e Tarifave të vitit Ai ishte edhe viti kur u miratua Amendamenti i 16-të i Kushtetutës, që i dha mundësi qeverisë federale të tatonte të ardhurat. Sot Kodi është 70.000 faqe.

Ndërsa avokatët dhe kontabilistët e taksave zbuluan shumë boshllëqe ligjore, Kongresi u angazhua për t’i kufizuar apo mbyllur ato. Por Kongresi ka ndihmuar ndërkohë edhe donatorët kryesorë politikë, duke miratuar në heshtje favore tatimore për ta.

Kodi ndryshohet qindra herë në vit, dhe nga shumica e këtyre ndryshimeve përfitojnë vetëm disa, apo edhe një kompani apo individ. Sistemi tatimor amerikan është i korruptuar në thelbin e vet.

Natyrisht, askush nuk paguan më shumë taksa se sa duhet, dhe pasi tatimet janë bërë më të larta dhe më komplekse, sidomos për ata me të ardhura të mëdha. Prandaj nxitja për të gjetur mënyra për të shmangur taksat, është bërë akoma më e fortë.

Dhe të pasurit e kanë luksin të përballojnë këshillat e avokatëve dhe kontabilistëve tatimorë, dhe mund të përdorin shumë mënyra për të mbrojtur të ardhurat dhe pasuritë. Kjo është arsyeja pse, siç tha Robert Silverman, këshilltar në organizatë bamirëse “Oxfam America”:“Pandora Papers” përbën një kujtesë të hidhur se Shtetet e Bashkuara kanë dy sisteme të veçanta tatimore, një për të pasurit dhe shumë lidhje, dhe një për të gjithë të tjerët”.

LEXO EDHE:  Pesë kohët dhe vendet më të këqija për të jetuar gjatë historisë njerëzore

LEXO EDHE:  Si mania e holandezëve pas tulipanëve, shkaktoi shembjen e parë të një skeme piramidale

Nuk ka asgjë të re në lidhje me strehimin e pasurisë në parajsat fiskale. 14 ofruesit e shërbimeve të tilla, dokumentet e të cilëve u zbuluan në “Pandora Papers”, datojnë që nga viti 1961. Llogaritë bankare zvicerane janë shumë më të vjetra.

Ndërsa komunikimi jashtë shtetit është bërë shumë më i lirë dhe më i shpejtë, lehtësia e mbajtjes së aseteve në parajsat fiskale, është rritur shumë dhe po ashtu edhe përdorimi i tyre. Vende të tilla si Panamaja, Ishujt Kajman, Hong Kongu dhe Ishujt e Virxhin, kanë mësuar se mund të fitojnë tarifa të mëdha në këmbim të ruajtjes së pasurisë së shumë njerëzve.



Pjesa më e madhe e tyre është një veprimtari krejtësisht e ligjshme. Për disa-është e pamundur të thuhet se sa – është natyrisht evazioni fiskal. Robert F.Smith, themeluesi miliarder i “Vista Equity Partners”, u gjobit me 139 milionë dollarë tetorin e kaluar për përdorimin e llogarive bankare off-shore pse kishte strehuar të ardhurat e tij në mënyrë të paligjshme.

Por a mund të bëhet diçka për të zvogëluar aftësinë e shumë të pasurve për të shmangur taksat nëpërmjet parajsave fiskale? Duke mos i detyruar parajsat fiskale që të ndryshojnë ligjet e tyre, është e vështirë t’i nxitësh subjektet sovrane të ndryshojnë ligjet që sjellin përfitime për veten e tyre.

Por thjeshtëzimi radikal i Kodit Tatimor të Shteteve të Bashkuara, do të zbehte ndjeshëm nxitjen për të përdorur skema të ndërlikuara me synim shmangien e taksave, përfshirë llogaritë në parajsat fiskale.

Një taksë e sheshtë, do të ndihmonte shumë në eliminimin e korrupsionit që përshkon sot kodin tatimor.

Do të ishte shumë më e vështirë që anëtarët e Kongresit t’u bënin në heshtje dhurata donatorëve të tyre, pasi kjo gjë do të ishte shumë më e dukshme. Tek e fundit, vendi më i mirë për të fshehur një libër është një bibliotekë. Dhe Vendi më i mirë për të fshehur një shumë të madhe parash është tek 70.000 faqe prozë juridike.

Taksa e sheshtë shpesh kritikohet pse nuk është progresive, me norma më të larta për të ardhura më të larta. Por në mënyrë kundër-intuitive, taksa e sheshta është progresive në kuptimin që norma efektive e tatimit, përqindja e të ardhurave që tatohen, rritet në mënyrë të pashmangshme me rritjen e të ardhurave.

Do të jetë interesante të shihet se çfarë do të ndodhë kur dokumentet e “Pandora Papers” të shqyrtohen nga autoritetet e ndryshme tatimore dhe gazetarët. Ndoshta do të kemi skandale edhe më të mëdha. Miliarderi amerikan Robert Brokman, është tashmë nën akuzë për 39 shkelje për evazion fiskal me mbi 2 miliardë dollarë, të ardhurat e tij të strehuara në parajsat fiskale. Ai është ndër ata që kanë dokumente të dekonspiruara nga “Pandora Papers”.

Është gjithashtu e mundur që këto dokumente ta konfirmojnë edhe një herë thënien:“Kam qenë i pasur dhe i varfër. I pasur është më mirë!”.

https://spectatorworld.com/topic/pandora-papers-change-wealth-tax/#

Përkthyer dhe përshtatur nga CNA.al

LEXO TE PLOTE

Blog

Kur lejohet dëbimi i dhunshëm i personave që ilegalisht kalojnë kufirin?

Publikuar

-

Nga

cna news, cna lajme, lajme cna, lajme flash cna, cna.al, cna lajme politike,

Persona të maskuar me uniformë me shkopinj drejtojnë një grup njerëzish përtej lumit në zonën kufitare mes Kroacisë dhe Bosnjë-Hercegovinës. Zbulimet e gazetarëve investigativë kanë nxitur debat.

Gazetarët hulumtues nga disa vende evropiane arritën të dokumentojnë të ashtuquajturat “Pushbacks” (shtyrje apo dëbime me dhunë), të paktën në pesë vende të ndryshme në kufirin boshnjako-kroat. Në regjistrimet e gazetarëve, të cilat u morën midis majit dhe shtatorit 2021, u dokumentuan njëmbëdhjetë raste, në të cilat personat që përpiqeshin të kalojnë ilegalisht u dëbuan me dhunë. Më shumë se 140 persona thuhet se janë dëbuar përtej zonës së gjelbër të kufirit, me sa duket pa kontrolluar fare statusin dhe të drejtat e tyre për mbrojtje.

Sipas informacioneve nga organizatat e të drejtave të njeriut, ka pasur më shumë se 16.000 pushbacks vetëm vitin e kaluar në kufirin kroato-boshnjak. Incidente të ngjashme janë regjistruar kohët e fundit edhe në kufirin midis Bjellorusisë dhe Polonisë, e vazhdimisht ka pasur raporte për dëbime të tilla edhe në kufirin turko-grek dhe në det të hapur.

Refuzimi i dhunshëm i udhëtarëve të parregullt është kritikuar nga politikanët dhe organizatat e të drejtave të njeriut për shumë vite. “Pushbacks janë thjesht të paligjshme”, tha Gillian Triggs, zëvendëskomisioneri i Lartë i Kombeve të Bashkuara për Refugjatët. Por “pushback” është një term politik që nuk është përcaktuar qartë në terma juridikë. Situata ligjore në kufij është komplekse.

A ka të drejtë një vend të parandalojë me forcë njerëzit që të hyjnë atje?

Në parim, një shtet ka të drejtë të vendosë, nëse mund të futen në territorin e tij shtetasit e vendeve të tjera. Edhe në Bashkimin Evropian, mënyra në të cilën një shtet mbron kufijtë e jashtëm dhe sovranitetin territorial është në duart e secilit shtet anëtar. Qeveria përkatëse vendos për veten se sa “i fortë” është një regjim kufitar. Mirëpo, autoritetet e mbrojtjes së kufirit duhet të respektojnë ligjin ndërkombëtar. Ata duhet të veprojnë në mënyrë të përshtatshme dhe të ruajnë proporcionalitetin – veprimet e qeverisë nuk duhet të shkelin të drejtat e njeriut.

Jo të gjithë njerëzit që kalojnë ilegalisht kufijtë e një shteti mund të kthehen në shtetin fqinj prej nga janë futur: Kjo kundërshtohet nga ndalimi i dëbimit kolektiv dhe i ashtuquajturi refuzim i rikthimit i përmendur edhe në Konventën e Gjenevës për Refugjatët në vitin1951 (nga Refuler francez – refuzoj), që është një parim i vlefshëm global i futur në të drejtën ndërkombëtare. Ky parim ndalon shtetet t kthejnë njerëzit në vendet ku ata rrezikohen nga torturat apo shkeljet e tjera serioze të të drejtave të njeriut.

Cilat të drejta i mbrojnë personat që futen ilegalisht në një vend?

LEXO EDHE:  Kush janë katastrofat natyrore më vdekjeprurëse në histori

LEXO EDHE:  Studimi/ Vetëkontrolli në fëmijëri, siguron suksesin më vonë gjatë jetës



Konventa Evropiane për të Drejtat e Njeriut (KEDNJ), e nënshkruar nga 47 shtete, përcakton ndalimin e dëbimit kolektiv në Protokollin shtesë me numër IV. Por personat që futen ilegalisht nuk mund të thirren thjesht në këtë ndalim për të parandaluar riatdhesimin e tyre ose për të kërkuar rifutjen në një vend. Në një vendim që ka zgjuar shumë vëmendje, Gjykata Evropiane e të Drejtave të Njeriut (KEDNJ) legalizoi pushbacks në mënyrë retrospektive në shkurt të vitit 2020. Ankuesit nga Mali dhe Bregu i Fildishtë nuk mund t’i referohen ndalimit të dëbimit kolektiv, sepse ata kanë përdorur dhunë për të kaluar kufirin në eksklavën spanjolle Mellila në Marok – megjithëse kishte një kalim tjetër të hapur legal të kufirit.

Për dallim prej emigrantëve ilegalë, refugjatët kanë në Konventën e Gjenevës për Refugjatët një mbrojtje shumë më të mirë kundër riatdhesimit përmes ndalimit të rivendosjes.

Dëbimet e azilkërkuesve të cilët tashmë janë në territorin e BE-së janë në kundërshtim me rregullat, nëse nuk janë shikuar të drejtat e individit për mbrojtje. “Sapo dikush arrin territorin e një shteti anëtar të BE-së, personi në fjalë ka të drejtë të aplikojë për azil, dhe kjo kërkesë duhet të kontrollohet nga autoritetet”, shpjegon eksperti i së drejtës detare në Hamburg, Alexander Proelß.

Organizata e OKB-së për refugjatët UNHCR dhe avokatët kryesorë ndërkombëtarë tani thonë se këto rregulla futen në fuqi menjëherë kur të kalohet kufiri – pavarësisht faktit që ligjërisht personi ende nuk është futur në territorin e BE-së.

Rastet e veçanta të Pushbacks në ujëra

Tek pushbacks në det luan një rol të rëndësishëm edhe largësia nga bregdeti. Sovraniteti i një shteti zakonisht përfundon dymbëdhjetë milje detare nga bregdeti. Nëse roja bregdetare – siç ka ndodhur disa herë në të kaluarën – i detyron varkat e refugjatëve të kthehen jashtë kësaj zone në det të hapur, kjo nuk përbën shkelje të rregullave legale. Por njëkohësisht të gjthë kapitenët janë të detyruar t’i japin ndihmë një varke që ka nevojë për ndihmë.

Hyrja në Bashkimin Evropian megjithatë mund t’u refuzohet atyre që kërkojnë ndihmë. “Nuk ka asnjë detyrim sipas ligjit detar ndërkombëtar, i cili e detyron një vend, për shembull Italinë ose Greqinë, që të tolerojë futjen e njerëzve në bregdetin e tyre”, shpjegon juristi Proelß. Qoftë në det apo në tokë: vetëm pak persona të prekur nga pushbacks kanë në fund mjete ligjore për të vepruar kundër dëbimit të tyre nga një vend./DW

LEXO TE PLOTE

Blog

Simfonia e 10-të e Beethovenit përfundohet nga inteligjenca artificiale

Publikuar

-

Nga

cna news, cna lajme, lajme cna, lajme flash cna, cna.al, cna lajme politike,

Me ndihmën e algoritmeve studiuesit kanë arritur të kompozojnë deri në fund simfoninë e 10-të të Beethovenit. Janë programet kompjuterike aq kreativë sa gjenitë e muzikës?

Algoritmet janë pjesë e jetës sonë të përditshme. Qoftë tek ecja me automjet, në botën e punës e të tjera, pa inteligjencë artificiale shumë gjëra njeriu nuk bën dot më. Në këtë drejtim të paktën kreativiteti dukej sikur ishte një ekskluzivitet i trurit të njeriut. Por po shtohen shenjat se edhe ky bastion po bie. Pasi kompjuterat i përfunduan deri në fund kompozimet e Gustav Mahlerit dhe Franz Schubertit, i erdhi radha Ludwig van Beethovenit. Kur kompozitori ndërroi jetë në vitin 1827, ai e la të papërfunduar simfoninë e tij nr 10-të. Nga kjo vepër kanë mbetur skica me dorë, pjesërisht fragmente të papërnuara. Me rastin e 250 vjetorit të lindjes së Beethovenit, vepra e tij, – disi e vonuar për shkak të Coronës,- me ndihmën e inteligjencës artificiale prezantohet në 9 tetor 2021 në kuadër të Festës së Beethovenit në Bon. Për këtë koncerni Telekom, me seli po në Bon ngriti një ekip ekspertësh. Një grup kompozitorësh, studiuesish dhe informaticienësh u përpoq të analizonte stilin e kompozitorit gjeni dhe të mbaronte “të pambaruarën”.

Ludwig van Beethoven X –

Mësuam stilin e Beethovenit

Inteligjenca artificiale u furnizua me skica e shënime të Beethovenit si edhe partitura të kompozitorëve të kohës. “Këtë duhet ta kuptosh kështu, që Beethoveni në momentin që kishte ide të reja mbante shënime. Disa herë si fjalë, disa herë si nota muzikore”, thotë Matthias Röder, drejtor i Institutit Karajan në Salcburg. Duke u nisur nga ky material, drejtuesi i projektit me ekipin e tij bënë supozime, se “si do t’i kishte zhvilluar ai vetë gjëra të caktuara”, thotë Röder. Muzika bazohet në njësi të caktuara si gjuha. Prandaj bëhet fjalë fillimisht që inteligjenca artificiale të mësonte. Simfonitë, sonatat në piano, kuartetet në violinë iu ofruan inteligjencës artificiale rregullisht për “ta trajnuar”, Si në trurin e njeriut që ka rrjetin neuronal, kompjuteri është në gjendje të krijojë vetë lidhje të reja. Rezultatet që përshtateshin më mirë me njëra-tjetrën u rifutën në sismtem duke iu dhënë nota të reja.

Njeriu dhe makineria plotësojnë njëri-tjetrin

LEXO EDHE:  Kopje e doktoraturës, tradhtitë bashkëshortore/ Cilat ishin anët e errëta të Martin Luter Kingut

LEXO EDHE:  A mund të jetë ende SHBA “xhandar” i botës?



Kështu u krijua kompozimi i ri artificial. “Ajo që na lejon inteligjenca artificiale është mundësia e ofrimit të një sekuence në 20 apo 100 variante të ndryshme. Kjo është e mrekullueshme, sepse nëse është punuar mirë me algoritmin, atëherë çdo tentativë bën sens”, thotë Robert Levin, studiues i muzikës nga Universiteti Harvard.

Për studiuesit bashkëpunime të tilla janë mjaft interesante, sepse ato japin të dhëna si makineritë mund të mbështesin njeriun, ose të imitojnë kapacitetin kreativ. “Ne u përpoqëm të kuptonim se cila është gjendja e teknikës në zhvillimin e muzikës dhe jemi përpjekur të testojmë kufijtë. Në fund përdorëm disa module të të ashtuquajturit  Natural Language Processing, që janë frymëzuar nga përpunimi natyror i gjuhës”, thotë Ahmed Elgammal, drejtor i i Art&Art Lab të Universitetit Rutgers në Nju Jork dhe zhvillues i inteligjencës artificiale të Beethovenit. Por e kanë vlerë projekte të tilla për muzikantët?

“Mund të thuhet se kompjuteri vepron në bazë të algoritmit. Po, por njeriu e bën në bazë të përvojës dhe arsimimit. Ata nuk janë patjetër shumë larg njëri-tjetrit”, thotë profesori Levin.

Orkestra e Bonnit gjatë Festivalit të Beethovenit, 2018

Se sa ndjehet kalimi nga origjinali tek kompozimi i inteligjencës artificiale, këtë publiku mund ta kuptojë kur të ndjekë simfoninë e luajtur nga orkestra e Bonnit nën drejtimin e drejtorit të përgjithshëm muzikor të saj, Dirk Kaftan./DW

LEXO TE PLOTE