Connect with Us

Nga Ilir Levonja/ Arsyeja pse Kosova fiton

Opinione

Nga Ilir Levonja/ Arsyeja pse Kosova fiton

Publikuar

-

Pashë një derruc që habitet se pse Shqipëria nuk fiton medalje ari? Ka kaq vjet shtet e më the apo të thashë. Kurse Kosova, shtet fare i ri, fiton medalje ari, madje duke mundur edhe shtete si Japonia apo Franca? Eshtë fare e thjeshtë o derruc.

Në Kosovë fitojnë medalje ari sepse Kosova financon sportistët, madje me strategji. Por edhe në mos shteti, qytetaria e tyre pro perëndimore, pro patriote etj. Duke përfshirë këtu edhe hapjen e mendjes në lidhje me larminë apo sportet e vështira.

Se jemi akoma me mendësinë që pushka është vetëm për burrat o ti derruc. Mezi po krijojmë kampionatin e futbollit për femra. Se topi është vetëm për burrat, apo jo? Jo më, t’u ofrojmë vajzave tona xhudizmin apo karatenë. Mbaj mend se edhe ato pak klasa gjimnastësh që kishim dikur, i degdisëm Europës.

Kurse atyre pak mësuesve, u lamë nga një kostum sportiv nga tekstili i Tiranës. Ofron më shumë shance Kosova si shtet dhe shoqëri ndaj edhe talenti triumfon. Kurse Shqipëria nuk financon sportet, apo sportistët.

E kap tjetri nga fyti sportin dhe nuk e lëshon për njëqind vjet. Madje dhe kur do bëhen zgjedhjet e shefave, ato…, o do shtyhen tridhjetë herë, o do rrihen, o do votohet 99.99% pro zaptuesit, o hiç. Pra Shqipëria jonë derruc financon, jo sportistët, por vipat.

I financon me paga mbi pagë, me poste të sajuara si këshilltarë pranë kryetarëve të Bashkive në rrethe. Deri specialistë në ato pak ndërrmarrje të shtetit si ujësjellsi apo elektriku, arsimi etj. Financon analistët e studiove, ata që janë njëqindkaratsh, o pro Ramës, o pro Metës, o pro Lulit…, po kurrë pro vendit, se sportit jo e jo.

LEXO EDHE:  Flori Mumajesi lë Shqipërinë

I qasen ndonjë emri që po bën karrierë diku në botë, por edhe atij për modë, për tu dukur klasë e lartë, madje për ta përdorur në murin e fejsbukut a instagramit. Siç edhe po bëni tani o derruca me emrat e Distrias dhe Norës.

Se nuk hap dot qoftë fejsbukun, qoftë instagramin, qoftë tuiterin se të çani menderen me këto lavdërime bajate karshi Distrias apo Norës. Sikur dje, një nga këto t’u kishte trokitur në derë për ndihmë, që t’u siguronit kushte stërvitje më të mira, do i kishit treguar malet.

Një sportit i peshave të rënda në Shkodër, pak ditë më parë, kërkonte përmes një televizioni, pak suport. Një palestër stërvitje pasi ishte liçensuar si trajner në peshëngritje.

Po ju i keni fondet për kartelet e plehrave o derruca, të atyre të drogës, të atyre që gjurmojnë njerëzit në lidhje me bindjet dhe se për kë do votoj. Nuk i keni për sportin a sportistët.

Sot nxitoni, zhurmaxhinj, ngucalaqë, derruca, Nora, Distria, Kosova… bravo, u lumtë./ CNA.al

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania

Komentoni

Adresa juaj email nuk do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme shënohen *

Opinione

Nga Fatos Lubonja/ Si bashkëpunuan Rama dhe amerikanët për eleminimin e Berishës

Publikuar

-

Nga

Fatos Lubonja kritikon PD/ Pastrimi i partisë duhej bërë më herët

Lulzim Basha dhe mbështetësit e tij, pasi kanë shpalosur një çarçaf me meritat e mëdha të kapitenit “historik” të anijes PD, shtojnë në fund se ai duhet hedhur nga anija pasi lundrimi drejt pushtetit nuk mund të vazhdojë kështu, pasi me Berishën në anije na bombardojnë amerikanët.

“Nec plus ultra”, mos shko më tej, duket sikur i thonë ata mendimit të tyre. E kërkojnë amerikanët dhe pikë! Por a është vallë kështu? Absolutisht jo. Në këtë vendim të Lulzim Bashës ka që ç’ke me të një mendim kalkulues – fatkeqësisht të gabuar – që karakterizohet nga një hipokrizi alla shqiptarçe e katërfishtë: ndaj amerikanëve, ndaj Berishës, ndaj shqiptarëve dhe ndaj vetes.

Pse e them këtë? Pasi as ai dhe as mbështetësit e tij, duke menduar me dinakëri, s’kanë ndaluar asnjë çast tek argumenti që kanë dhënë amerikanët për të kërkuar largimin e Berishës nga Grupi Parlamentar i PD-së: “korrupsion i nivelit të lartë” që “ve në rrezik interesat amerikane”, – që do të thotë automatikisht edhe ato shqiptare.

Madje, tashmë argumenti amerikan i korrupsionit sikur është harruar edhe nga vetë amerikanët duke mbetur debati te vlerësimi i personit Berisha, aq sa Lulzim Basha ka bërë disa aludime, sipas të cilave informacione që i di vetëm ai, të bëjnë të mendosh se amerikanët kanë për Berishën prova shumë më të rënda sesa korrupsioni. Në këtë pikë vlen të shtrohet pyetja nëse vërtet korrupsioni përbën një shqetësim të vërtetë të opozitës shqiptare dhe të amerikanëve, apo është një pretekst për luftë politike – siç ka qenë këta tridhjetë vjet në Shqipëri?

Që në PD, me në krye Berishën, Bashën etj., nuk ka pasur e nuk ka impenjim të vërtetë në luftën kundër korrupsionit, kjo është provuar me kohë. Një nga karakteristikat kryesore të berishizmit (përveç shumë të tjerave, ku hyn edhe hipokrizia e shumëfishtë që po manifestojnë trashëgimtarët e tij) ka qenë pikërisht përdorimi i korrupsionit të kundërshtarit për të bërë korrupsion vetë.

Nuk ka person që e kupton më mirë këtë që sot po i bie mbi shpinë, sesa dora vetë Sali Berisha, sepse është ai që e inauguroi përdorimin e korrupsionit për korrupsion në vitet ‘90 me arrestimin (edhe me mbështetjen amerikane) të liderit të opozitës Fatos Nanos me qëllim dobësimin e opozitës. Për hir të së vërtetës, duhet thënë se ky moment shënon një pikë kulminante të berishizmit, si forma më e egër e luftës për eliminimin e kundërshtarit që kemi njohur.

Në periudhën e mëvonshme 1997 – 2013, ky mjet lufte mbeti në nivele retorike, pa arritur të bëhet agresiv deri në arrestime dhe konfiskime pronash të kundërshtarëve. Por me Ramën në pushtet, me kapjen e drejtësisë nëpërmjet së ashtuquajturës Reformë në Drejtësi, po arrijmë me shpejtësi në nivelet e berishizmit të fillimviteve ‘90, edhe pse në një trajtë më të sofistikuar dhe shumë më të vështirë për t’u luftuar. Dhe një nga vështirësitë është kontributi agresiv amerikan në këtë demagogji.

Po të lexosh analizat e përvojës së dështimit amerikan në Afganistan, siç është p.sh. shkrimi i “The Economist”, “Pse amerikanët vazhdojnë të ndërtojnë shtete klientelare të korruptuara?”, do të shohin se në vend që të çmontojnë sistemin e lidhjeve klientelare të korrupsionit, amerikanët i kanë paguar të pushtetshmit e korruptuar atje, për hir të paqes e stabilitetit.

Edhe atje amerikanët kanë ndihmuar në ngritjen e një institucioni që duhet të luftonte korrupsionin, por që në fakt u dobësua shpejt nga afganët e amerikanëve. Edhe atje, kur Karzai i fitoi për herë të dytë zgjedhjet me manipulim, gëzoi mbështetje amerikane. Si përfundim, doli se kishin ndërtuar një shtet fasadë “të ngjashëm me fshatin Potemkin”, që u shkërmoq sapo ata vendosën të ikin.

Pyetja në rastin tonë shtrohet nëse amerikanët – ose ai grup lobistësh amerikanë që po përdorin etjen e papërballueshme për protagonizëm të ambasadores Kim – janë të paaftë të mësojnë nga dështimet e tyre apo e përdorin edhe ata korrupsionin me të njëjtën metodë. Të vjen vetvetiu kjo pyetje duke parë se argumenti amerikan se Berisha po ndëshkohet pasi, nëpërmjet korrupsionit, ka vënë në rrezik interesat strategjike amerikanë çalon me të dyja këmbët: si mjet dhe si rezultat.

Çalon si mjet sepse, sikurse do të thoshte edhe vetë Rama i fushatës elektorale të 2013-tës, Berisha nuk ka bërë korrupsion vetë, por në sajë të ngritjes së një sistemi korruptiv, ku biznesi shqiptar, ndryshe oligarkët shqiptarë, nuk funksionojnë sipas rregullave të tregut të lirë, por si klientë të partive në pushtet – çka dora-dorës i ka shndërruar ose në kapës të shtetit duke i bërë deri deputetë e ministra, ose në të kapur prej shtetit.

Ky është thelbi i berishizmit për sa i përket korrupsionit. Dhe problemi është se ky berishizëm gjatë tetë vjetëve të Ramës është fuqizuar dhe sofistikuar në nivele shumë më të larta, sepse oligarkët që akuzoheshin nga Rama për korrupsion me Berishën, sot punojnë të gjithë me Ramën, sipas të njëjtit sistem; sepse shumica e mediave të këtyre oligarkëve (apo të sponsorizuara prej tyre), deri edhe gazetarë që i kanë shërbyer berishizmit më të egër të viteve ‘90, sot i shërbejnë Ramës me të njëjtin stil.



Dhe, po t’u shtosh këtyre faktin se gjatë qeverisjes Rama, krimi i organizuar ka njohur një hop cilësor drejt kapjes së jetës politiko-ekonomike shqiptare, nuk mund të mos vijmë në konkluzionin e Ramës së viteve 2013 se në Shqipëri edhe një gjerman, po të vijë do të korruptohet. Në këto kushte, çështja shtrohet: çfarë ndodh në një vend ku zor të gjesh “gjerman”, të cilit, për shkak të sistemit, të mos mund t’i ngresh dot një akuzë për korrupsion dhe ku pushtetarët nuk punojnë për çlirimin e “gjermanit” nga ky sistem, por për sundim dhe përfitim korruptiv nëpërmjet kapjes së tij?

LEXO EDHE:  Gazeta britanike”The Guardian”: Po negociohet ndarja e Kosovës

LEXO EDHE:  Zgjedhjet në Kosovë/ Vasili: Faqja e zezë e Edi Ramës

Përgjigjja është ajo që po ndodh sot me “gjermanin” Berisha: “gjermanin” e shantazhon, deri dhe e fut në burg po të doli kundër, për t’i hapur rrugë një abuzimi të pakontrolluar me pushtetin. Sulmi ndaj Berishës është bërë me këtë metodë që inauguroi Berisha në 1993.

I kthehemi edhe një herë pyetjes: a janë kaq miopë amerikanët sa Rama ka arritur t’i manipulojë apo po e përdorin edhe ata luftën ndaj korrupsionit si instrument për të mbështetur autokratin për interesat e tyre? Sa më shumë kalon koha, aq më shumë po provohet se kemi të bëjmë me një përdorim të ndërsjellë. Për sa i përket Ramës manipulator, vlen të kujtojmë se përdorimin e luftës ndaj korrupsionit për të eliminuar kundërshtarët, duke përdorur ndërkombëtarët, e ka zanat të vjetër.

Kujtoni “Mjaft” të Erjon Velisë, sesi lindi me mbështetje financiare ndërkombëtare ambasadash dhe fondacionesh si ai Soros, kundër ish-komunistëve të korruptuar Nano-Berisha, por që i mbajti sytë mbyllur ndaj supermekanizmit korruptiv me oligarkë ndërtues dhe pronarë mediash që kishte ngritur Rama në Bashkinë e Tiranës – aq sa i doli shprehja “një pallat, një votë”.

Se kush qëndronte prapa “Mjaft”-it, sot e kanë të gjithë të qartë. Edhe rezultatin po ashtu e kemi, po e shohim nëpërmjet masakrës që po i bën krimi i organizuar qytetit të Tiranës. Eliminimi i dyshes Berisha – Meta me dorën ndërkombëtare është stratagjemë së njëjtës mendje ku, paradoksalisht, vendin e Erjon Velisë sikur po kërkojnë t’ia ngarkojnë Lulzim Bashës. Për sa u përket amerikanëve, nuk gjykoj se kanë rënë pre e manipulimit të Ramës nga naiviteti.

Sepse duke parë veprimet e tyre, nuk mund të mos shtrosh disa pyetje parimore: nëse Shqipëria qenka vend kaq i pasigurt për interesat amerikane, saqë një ish-President, ish-Kryeministër shpallet armik i Amerikës, si ka mundësi që e trajtojnë këtë vend kaq të brishtë si vend të sigurt ku mund të depozitojnë armët kimike siriane për t’i çmontuar, ta bëjnë vendstrehimin e muxhahedinëve opozitarë të regjimit iranian apo të sjellin edhe afganët, ndërkohë që vende të tjera të NATO-s, shumë të konsoliduara e të fuqishme, hezitojnë për shkaqe sigurie të vendeve të tyre?

Poende, nëse vërtet kanë hallin e popullit shqiptar që, për shkak të korrupsionit, po ikën masivisht në emigracion, aq sa në 10 vjetët e fundit 60000 fëmijë në moshën e adoleshencës janë braktisur qëllimisht nga prindërit nëpër Europë pasi nuk shohin të ardhme për ta në Shqipëri, si ka mundësi që nuk reagojnë fare ndaj korrupsionit të Ramës. Poende, si nuk reagojnë as ndaj Lulzim Bashës dhe mbështetësve e tij kur i shohin të vazhdojnë ta ngrenë në qiell trashëgiminë e Berishës në vend se të përqafojnë seriozisht argumentin amerikan të korrupsionit?

Madje, po t’i besojmë së dhënës që qarkullon nëpër media se kanë përdorur si presion ndaj Bashës kërcënimin se përndryshe do ta shpallnin edhe atë “non grata”, a nuk na çon edhe kjo, së bashku me çka rreshtova më sipër, në idenë se ata nuk kanë hallin e liderëve të korruptuar, por se si t’i përdorin liderët e korruptuar për qëllimet e tyre?

Megjithatë, tek e fundit, përtej qëllimeve e mjeteve, që mbeten të diskutueshme, rezultati është se amerikanët – gjithmonë në kuptimin e grupit të lobistëve amerikanë që po përdorin etjen e papërballueshme për protagonizëm të ambasadores Kim – po kontribuojnë në fuqizimin dhe sofistikimin e berishizmit si në partinë në pushtet, edhe në partinë më të madhe opozitare, të cilën e kanë çuar në pikën më të dobët historike për sa i përket forcës dhe kredibilitetit.

Me këto praktika, dështimi i tyre në Shqipëri është i garantuar. Madje, mund të them se tashmë ai është një realitet që nuk duan ta shohin sepse “talebanët” e kanë marrë tashmë pushtetin në Shqipëri, – kam parasysh me këta krimin e organizuar në pastrimin e parasë.

Prokurori i mirënjohur italian, Gratteri, autor midis të tjerash i librit “Si Ndrageta u bë klasë drejtuese” në një intervistë të dhënë kohët e fundit, thotë: “nëse askush (në Perëndim) nuk i kundërvihet mafies shqiptare në Shqipëri, këta do të bëhen shumë të fuqishëm shumë të pasur sepse kanë mbrojtje në të gjitha nivelet dhe do të shpërhapen e të hyjnë në Evropë…”.

Problemi amerikan është se ata po i trajtojnë talebanët tanë si “our son of the bitch” (birin tonë të kurvës) dhe siç e ka provuar historia, ka shumë rrezik të veprojnë kështu deri kur këta t’u bien ndesh interesave të tyre. Do të doja ta mbyllja këtë shkrim duke shtuar: prandaj është detyre e shqiptarëve të përveshin mëngët nëse nuk duan të jetojnë nën sundimin e “talebanëve” të tyre, por duke i parë shqiptarët kaq të nënshtruar dhe kaq të tradhtuar, po e mbyll duke uruar të ndodhë ndonjë mrekulli që t’i shpëtojë./ CNA.al

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Flamur Kuçi/ Për një debat të vërtetë, të moralshëm dhe të dobishëm në PD

Publikuar

-

Nga

cna news, cna lajme, lajme cna, lajme flash cna, cna.al, cna lajme politike, cna kronike, cna lajme bote, cna show

Qëndrimi i Kryetarit të PD ndaj ish Kryeministrit Berisha për shkak të shpalljes ‘non grata’ të këtij të fundit nga Shtetet e Bashkuara ka marrë të gjithë vëmëndjen e një dueli në distancë brenda PD. Ndjeshmëria e mbështetësve të PD ndaj këtij debati është e kuptueshme dhe ndoshta e vetmja gjë e justifikueshme në këtë zhvillim.

Ndërkohë qëndrimet janë reduktuar në ‘pro’ apo ‘kundër’ pa u ndalur shumë në vërtetësinë, moralin dhe dobishmërinë e këtij dueli në distancë.

Shtrohet pyetja; Sa i vërtetë është ky duel? Përtej retorikës në dukje të ashpër (me të cilën PD ështe historikisht familiare) aksionet konkrete lënë vend për të qenë skeptik. Basha, duke u justifikuar publikisht me presionin e ndërkombëtarëve (pohim që në vetvete e asgjeson vlerën e qëndrimit të tij duke e kthyer atë veç në një xhest dhe jo aksion politik), ia ka dalë ta vërë në diskutim vërtetësinë e të vetmit veprim të tij në këtë situatë.

Nga ana tjetër, Berisha, këtij gjysëm veprimi i është përgjigjur vetëm me retorikë. Berisha e di mirë që përjashtimi i tij nga Grupi Parlamentar i PD adresohet, sfidohet apo konkretizohet brenda Grupit Parlamentar dhe jo në strukturat e partisë. Është interesant fakti që përtej retorikës, Berisha nuk ka marrë asnjë veprim sfidues ndaj aktit të Bashës brenda Grupit Parlamentar. Madje, në një situatë në dukje kaq dramatike, as në mbledhje të këtij grupi nuk ka marrë pjesë, megjithëse ka deklaruar që do merrte pjesë ‘kur t’i teket..’
Endja për të ndërmarrë një fushatë takimesh në bazë, edhe pse mund të jenë gjetje interesante për të prodhuar retorikë, nuk ka asnjë shans për të provokuar një vendimarrje politike efektive.

Kjo qasje madje është mjaft e ngjashme edhe me veprimin a atakimit të vendimit të Sekretarit të Shtetit në Gjykatën Korreksionale të Parisit, që njësoj, është gjetje interesante për të prodhuar retorikë, por nuk ka asnjë shans për një vendimarrje efektive.

Nga kjo pikpamje retorika e ngritur shërben për një galvanizim të qëndrimeve ‘pro’ apo ‘kundra’ palëve, por nuk ka gjasa të gjenerojë domosdoshmërisht një produkt apo vendimarrje politike. Palët nuk janë kaq të padijshme, ndaj është më racionale të dyshohet në vërtetësinë e qëndrimeve të palëve.

LEXO EDHE:  Video-Zjarret shkrumbojnë një pjesë të Bjeshkëve të Nemuna

LEXO EDHE:  Gazeta britanike"The Guardian": Po negociohet ndarja e Kosovës

Për mbështetësin e ndershëm të PD duhet të jetë me interes të kuptohet edhe nëse dueli në distancë është apo jo i moralshëm.
Nga njëra anë Basha pretendon që vendimin e ka marrë zemërthyer, pasi Berisha nuk e meriton të përjashtohet nga Grupi Parlamentar, por është nën presionin e partnerëve ndërkombëtar.



Normaliteti e qetësia me të cilin Basha bën këtë pohim veçse tregon se sa apolitik është ky personazh.

Më shumë sesa dikotom, qëndrimi i Bashës është thjesht i pamoralshëm. Për të njëjtin lloj rasti (shpalljen ‘non grata’ të një deputeti të maxhorancës) PD dhe Basha kanë mbajtur qëndrime të kundërta, duke argumentuar heqjen e mandatit të deputetit si homologim të shpalljes ‘non grata’ me ‘dëbimin’ nga një shtet aleat, çka e bën deputetin subjekt të ligjit të dekriminalizimit.

Nga ana tjetër Berisha retorikën e tij e ka ndërtuar edhe mbi moralitetin e vendimit dhe qëndrimit të Bashës. Por kjo retorikë është veç simetrike me atë të Bashës, por jo domosdoshmërisht e moralshme.

Tashmë është ‘sekret publik’ fakti që Berisha ka qenë, jo thjesht me shkelje Syri, mbrojtësi më i madh i abuzimit, keqdrejtimit dhe bjerrjes së PD nga kasta sunduese e dy mandateve të fundit. Ndjesa me justifikimin se “nuk e paskam njohur Bashën” është po aq e pamoralshme sa kërcënimi ndaj kritikëve të Bashës, (pas humbjes së zgjedhjeve të vitit 2017) për “mosnjohje të kontributeve brenda PD nëse nuk rreshtohen në mbështetje të kryetarit Basha”.

Por nëse debate është i pavërtetë dhe i pamoralshëm, si mund të jenë i dobishëm për PD? A do mund t’i shërbejë ky duel PD-së apo do limitohet në ‘larjen e hesapeve’ me Lulin deri në piketimin e Lulit të radhës? Ajo çfarë do të ishte e dobishme për PD është nxitja dhe përballimi i një debati mbi orjentimin politik pro-perëndimor të PD, qëndrimin kritik ndaj fenomenit të korrupsionit në qeverisjen e PD edhe pse 8 vjet në distancë dhe mbështetjen e procesve që synojnë ndërprerjen e ciklit të pandëshkueshmërisë.

Vetëm atëherë PD mund të shpresojë të rifitojë besimin e publikut.

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Çim Peka/ Ky djalë nuk resht së surprizuari

Publikuar

-

Nga

cna news, cna lajme, lajme cna, lajme flash cna, cna.al, cna lajme politike,

‘Nuk ka për të patur kuvend të Partisë Demokratike që shqyrton vendimet e qeverisë Amerikane’. Kjo ishte shprehja që artikuloi Lulzim Basha sot.

Një mendje me thotë, ti përgjigjem siç e meriton, por prape frenohem për shkak të njëfarë raporti qe kam patur me të këto vite.

Po i përgjigjem nëpërmjet Arben Imamit.

Pas katrahurës së zgjedhjeve te 2017, dhe rrëmujës për rizgjedhjen e tij si kryetar (i vetë-ngrirë), në muajin shtator të atij viti, Basha mbledh kryesinë e partisë. Ndryshe nga parafolësit që i ulërinin dhe e fyenin, Imami u shpreh kështu:

‘Dëgjo mor djalë. E para, i vetmi konflikt që kemi ne si kryesi me ty si kryetar, është se ne kemi dashur që ti të bëhesh kryeministër, ndërkohë që ti nuk ke dashur. Së dyti, nëse i referohemi teorisë së probabilitetit, sikur ti të ishe një njeri me inteligjence zero, probabiliteti që ti të merrje vendime të drejta do të ishte 50/50. Por ti je një rast ekzemplar në botë, që ka nevojë për studim shkencor.

Sepse je njeriu i vetëm në botë, që 100% të vendimeve që ke marrë, i ke patur në dëmin tënd’.

Që goditja ndaj Berishës është një plan i mirë menduar midis Bashës dhe Ramës kjo është evidente. Po ju jap vetëm një fakt. Të nesërmen e 25 prillit, Lulzim Basha krijoi një slogan të ri. Pas çdo fjalie të shprehur në publik, ai shtonte fjalën; ‘Rama-Doshi-Rakipi’.

Kujtojmë që Doshi dha dorëheqjen menjëherë pas daljes së rezultatit, për shkak se ishte person i shpallur ‘non-grata’. Kjo histori zgjati tre javë. Derisa DASH shpalli dhe Berishën.



Nga ajo dite, slogani i Bashës u ndryshua. U hoq emri i Rakipit. U la vetëm dyshja ‘Rama-Doshi’. Rama si kryeministër, dhe Doshi si person i shpallur non-grata. Të njëjtën gjë bënë edhe rrethi i ngushte i Bashës në parti. Mesazhi qe Basha po kërconte ishte evident: Rama ka Doshin, i cili është non-grata dhe u detyrua te dorëhiqet. Unë kam Berishën.

Kjo është pjesa e ligësisë se tij. Për këtë pjese as Sali Berisha nuk ja vë veshin shume se ai është i mësuar me thika pas shpine. Basha është i ri në parti e nuk e di historinë e saj në 1990-2005. Ai nuk është as i pari e as i fundit. Ajo që më bën vërtet përshtypje është profecia e Arben Imamit.

LEXO EDHE:  Zgjedhjet në Kosovë/ Vasili: Faqja e zezë e Edi Ramës

LEXO EDHE:  Reciprociteti për targat e makinave/ BE: Kosova dhe Serbia të ndalin menjëherë tensionet

Të dalësh si kryetari i partisë dhe të deklarosh se unë nuk lejoj mbledhjen e Kongresit, kur me statut nuk ke asgjë në dorë, dhe nuk të pyet njeri, vetëm një Bashë e bën këtë. Nuk ka të dytë. Të deklarosh në grup parlamentar se Berisha ka gjithë partinë me vete, por unë nuk lejoj mbledhjen e kongresit, prapë vetëm një Bashë mund ta thotë këtë. Të deklarosh se baza që mbështet Berishën është anti-amerikane, por unë si kryetari i tyre jam pro-amerikan, vetëm një Bashë e bën.

Sot doli dhe shqiptoi gomarllëkun e radhës: ‘Nuk ka për të patur kuvend të Partisë Demokratike që shqyrton vendimet e qeverisë Amerikane’. E para Lul, Kongresi nuk është për Amerikën, por për ty. Dhe ti e di mirë këtë punë. E dyta, kongresi do të mblidhet sepse as nuk të pyet kush ty dhe as nuk mund ta ndalosh. E treta, kongresi do të mblidhet e do të shkarkojë me një fishkëllimë, dhe ti përsëri e di këtë. E katërta do të shkarkohesh jo për Berishën, por për atë çfarë ti i ke bërë Partisë Demokratike. Me çadrën, me bojkotin, me faljen e pushtetit vendor, me shkopinjtë e gomës, me gazin lotsjellës, me burgimet e protestuesve.

Nga sot e tutje, teoria e Lulzim Bashës është se shkarkimi i tij nga Kongresi është anti-amerikane.

Në dy takimet e para të Berishës me bazën e partisë, një gjë është evidente. Më në fund Lulzim Basha ka arritur ta mund Ramën, duke zënë vendin e parë si njeriu më i urryer nga demokratët. Nëse vazhdon me këtë linjë edhe për ca ditë, jo pa parti, apo edhe pa Salianjin do të ngelet. Pasi ka përdhosur çdo demokrat, se fundi Basha ka vendosur t’u fyejë edhe inteligjencën me gomarllëqet e tij.

Askush nuk mund të ndalohet në budallallëkun e tij, por një gjë mund ta sigurojmë: nëse vazhdon në këtë rruge, atëherë demokratët do ti tregojnë se kush është anti-amerikani i vërtetë. Dhe kur të ndodhë kjo, shumë prej nesh do të na vije turp me veten.

Të paktën atyre që e mbështeten në kohë të ndryshme./ CNA.al

LEXO TE PLOTE