Connect with Us

REPORTAZH- “Snap in flight”/ Liqeni i Shkodrës në fokusin e 15 fotografëve europian

Në QYTETIN tim

REPORTAZH- “Snap in flight”/ Liqeni i Shkodrës në fokusin e 15 fotografëve europian

Publikuar

-

I ka bashkuar i njëjti pasion, por edhe misioni që ka qendra “Wild Europe”, që të evidentojnë dhe krijojë fondin e jetës së egër që deri sot i ka munguar Shqipërisë.

Fotografë profesionistë dhe amatorë vendas nga, rajoni dhe vende europiane, eksploruan liqenin e Shkodrës dhe hapësirën përreth. Gjithçka nisi në mëngjes herët, në orën 5:30 minuta.

15 fotografë nën drejtimin e Shkodranit Jetmir Troshani ngjitën malin e Taraboshit dhe shtigjet përreth tij.

Ecja zgjati 2 orë. Terreni ishte mesatarisht i veshtirë ndërsa rreziku më i madh mund të vinte nga ndonjë gjarpër. Jetmiri dhe disa shkodranë të tjerë e njihnin mirë zonën, ndaj evituan shtigjet problematike.

Të tjerët ishte hera e parë që vinin në Shqipëri dhe po ashtu edhe në Shkodër.

Nga Kosova, Maqedonia e Veriut, Hungaria, Gjermania, Serbia, SHBA, Zvicra e vende të tjera u bënë bashkë, në kërkim të jetës së egër.

Jetmir Troshani na tregon më shumë mbi këtë iniciativë

Në fakt idea ka nis që një vit më parë. E organizuam. por ishte në përmasa të vogla. Gjatë vitit virtualisht u njohëm me miq të shumtë nga e gjithë bota. Menduam pse jo, mund të takohemi edhe fizikisht. Na bashkon pasioni për fotografinë. Unë doja shumë të vazhdoja idenë që kisha edhe një vit më parë. Fatmirësisht bashkia Shkodër na mbështeti. I ftova miqtë e mi dhe ata pranuan. Sot do të nisim nga Mali i Taraboshit, për ta ndarë ditën në tri momente të ndryshme. Mali menduam të bëhët në mëngjes herët edhe si shkak i temperaturave por edhe me shpresën se mund të gjejmë shpend”, tregon Troshani.

Rrugës Alexandre Verroye nga Franca po na tregonte se në Francë i kishte vendosur një shqiponje një unazë në gisht. Me anë të kësaj ai monitoronte shpendin çdo vit.

Një mënyrë për të krijuar edhe një lloj identifikimi. Për shkak të numërit të madh që ishin duket se shpendët u trëmbën. Fotot e shkrepura nuk ishin të shumta në numër.

Por, dita ishte e gjatë dhe e mbushur me aktivitete të tjera. Në orën 8:30 filloi pjesa e dytë e sesionit të fotografisë në ishullin përballë Taraboshit, në zonën e livadeve ku folezojnë dallëndyshet e detit dhe përfundon në Shirokë.

Qëllimi i raundit të dytë është pikërisht fotografimi i shqiponjës së detit e cila në Shqipëri tonë folezon vetëm në liqenin e Shkodrës. Ajo çfarë e bën edhe më të bukur këtë rrugëtim janë historitë e fotografëvë disa amatorë e disa proesionistë.

Granit Hyseni është mjek në profesion dhe vjen nga Kosova.

Unë vij nga Kosova. Me fotografimin më lidh pasioni, pasi profesioni im është mjek. Në liqenin e Shkodrës ka një mrekulli. Mund të gjesh shpend të ndryshëm, disa prej tyre pak të hasur në vende të tjera. Sapo fotografova dallëndyshën e detit, duke realizuar me sukses edhe këtë sesion të dytë. Ne duam të memorizojmë sa më shumë shpendë, janë të bukur, për mua jeta e egër është fantastike”. shprehet Hyseni.

Stefan Schlegl ka ardhur nga Gjermania. Ai është mrekulluar nga ajo çfarë ka parë në këtë liqen, pasuri kombëtare e Shqipërisë. Stefan thotë se këto bukuri natyrore nuk i gjen në Gjermani.

Jam nga Berlini dhe erdha këtu sepse Jetmiri më ftoi dhe doja të vija. Është hera e parë që vij këtu dhe mendoj se liqeni i Shkodrës ka disa specie të rralla shpendësh.

Në Gjermani nuk ke çfarë të shohësh, kam bërë më shumë se 2000 foto. Uji është i pastër dhe çdo gjë është mirë, por duhet shumë investim”, thotë ai.

Ilir Hebovija është një tjetër shkodran i cili iu bashkua Jetmirit për të promovuar Liqenin e Shkodrës dhe pasuritë që ai ka. 

Një nga treguesit më të mirë për të parë se si vlen turizmi është rikthimi dhe ne rikthehemi herë pas herë. Duam të bëjmë diçka të mirë për ta kthyer pse jo në një traditë të përvitshme. Është bukur të shohësh vendlindjen tënde e cila citohet në ëebe apo faqe të ndryshme të vendeve të tjera. Dua të falenderoj edhe kryebashkiaken e cila i tha po nismës tonë për të pritur miq nga vende të ndryshme”.

 

LEXO EDHE:  Ekzekutimi i policit/ Kreu i FNSH Shkodër: Ndër djemtë e rrallë që kam takuar

Ky quhet vëndi i zambakëve. I zbuluar vitet e fundit dhe që po shfaq interes jo vetëm për shkodranët por edhe vizitorët e huaj. Të këpusësh zambakë është e ndaluar, pasi është pjesë e zonave të mbrojtura. Për shkak edhe të bimësisë që gjendet aty, të shumta ishin shkrepjet.

Pilivesa ishte një ndër shpendët e cila dha një shfaqje spektakolare për aparatët duke bërë disa ngritje në ajër, lëvizje që fotografët i memorizuan. Për disa ky ishte momenti më i bukur i ditës.

Për dy orë liqeni i Shkodrës ishte në fokus të aparatëve të shumtë. Më pas “Wild Europe” vendosi të pushojë deri në orën 17:00, ku sesioni i tretë kishte një tjetër qëllim. Fotografimin e pelikanit kaçurrel.

Nisja ishtë nga fshati Zogaj. Papritur afër kufirit ujor mes liqenit të Shkodrës dhe Malit të zi u shfaqën një tufë pelikanësh.

Për fotografët ky ishte një moment i lakmueshëm, mund t’i fotografonin por nëse do të ishin më afër do të ishtë më e qartë.

Ligjet e ndarjes së kufinjve ujor janë strikte, 300 metër larg bovave që përcaktojnë ndarjen ujore ndaj ishte e pamundur për të kaluar kufirin ujor pasi përfundon në ujërat e Malit të Zi.

 

Për fotografët duket se ishte dita e tyre me fat. Pelikanët nisën të afrohen nga pjesa shqiptare duke realizuar kështu sesionin e fotografimit dhe mnemorizimit të tyre në aparate.

Për Alexandre Verroye nga Franca dhe Nenad Mihajloviq nga Serbia ky është momenti më i bukur i ditës. 

Erdha nga Serbia por unë jam tip aventurier dhe nuk është problem për mua. Liqeni ka veçanti shumëllojshmërinë e shpendëve, natyra është shumë e bukur, Shqipëria është e bukur dhe liqeni i Shkodrës është i mrekullueshëm. Kulmi i adrenalinës ishte tani, fotografimi i pelikanit kaçurrel”, thotë Mihajloviq.

Erica Gambos ishte e vetmja grua e cila vinte nga Hungaria. E apasionuar pas kafshëve, Erica mbante në shtëpi plot 11 të tillë.

Unë vij nga Hungaria. Sot u kënaqa shumë. Pasioni dhe dashuria ime janë kafshët, por nuk mbetet pas as bota e egër. Kam në shtëpi 11 qenushë dhe kujdesem për to.

Fotografimi i botës së egër këtu është ndër eksperiencat më të mira që do ruaj në kujtime. Edhe miqve të që kam në Hungari do iu tregoj për mrekullitë që kam parë në mal dhe në liqen”, tregon Gambos

Dita u mbyll rreth orës 19:00. Qëllimi ishte përmbushur. Miqtë mezi prisnin të ktheheshin në hotel për të parë mijëra shkrepje që kishin bërë gjatë ditës.

Organizatori Jetmir Troshani, në përmbyllje të këtij takimi falenderon çdokend që mbështeti idenë dhe u bë pjesë.

E për të vazhduar tradita sërish është e nëvojshme mbështetja veçanërisht nga institucionet.

Një foto në breg të liqenit të Shkodrës dhe një dolli ishin mënyra më e mirë për të përmbyllur një ditë plot aventurë, pasion dhe adrenalinë.

Qendra “Wild Europe” ka për qëllim evidentimin dhe krijimin e një fondi unik që deri tani ka munguar të jetës së eger në vendin tonë. Ata synojnë që krahas punës shkencore të berë nga studiues të nderuar vendas dhe të huaj, t’i shtohet dhe një pasuri e re e cila ka vlerë në disa dimensione.

Fotografimi cilësor që i shërben më së miri gjithë teksteve shkollore të të gjitha niveleve të arsimit. Krijimi i një fondi të përhershëm të arkivimit të fotografive të jetës së egër.

Shqipëria  është shumë prapa në këtë aspekt pasi ka arkiva personale por nuk ka arkiva publike të cilat të mund të aksesohen nga qeveria qëndrore dhe vendore, publiku i gjërë, nga studiesit, studentët etj.

 Ky është hapi i parë për të krijuar një network të qëndrueshëm me fotografë nga gjithë Evropa për ta parë liqenin e Shkodrës./CNA.al

 

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Në QYTETIN tim

REPORTAZH-Panariti në festë/ Kujtohet masakra dhe ngritja e flamurit të Pavarësisë

Publikuar

-

Nga

Data 10 Korrik 1914!

Dita që çdo banor I fshatit Panarit e ka të ngulitur thellë në memorie. Në atë ditë, 374 banorë të fshatit janë masakruar barbarisht nga ushtarët grekë. Burra, të rinj e të moshuar, gra dhe fëmijë janë vrarë barbarisht brenda në fshat, e kjo ngjarje e njohur si “Masakra e Panaritit”, ka sjellë shumë dhimbje për pasardhësit e fiseve të fshatit.

Ushtarët grekë, aq gjakftohtë, vrisnin e digjnin të gjallë anëtarët e disa fiseve panaritase, pa marrë parasysh se mes tyre kanë qënë edhe gra shtatzëna. E arsyeja që flitet se ka ndodhur kjo masakër është pikërisht mosnënshtrimi i popullsisë vendase ndaj grekëve, goditja e tyre e vazhdueshme, ngritja e flamurit të Pavarësisë në Panarit dhe së fundi, fakti që zona e Panaritit banohej kryesisht nga popullsi myslimane.

Festa e organizuar në Panarit, krahas qëllimit për të bërë bashkë banorët e zonës duke përfshirë Vithkuqin, Shtyllën, Treskën etj, ishte për të rikujtuar ngritjen e flamurit të Pavarësisë, e ku tjetër më mirë se në Panarit do të organizohej një aktivitet i tillë?

Pjesëmarrësit ishin të shumtë, atmosfera e ngrohtë dhe festive, dhe po ashtu ajri i pastër mes gjelbërimit dhe maleve përreth e bënin akoma më të veçantë qëndrimin në fshat. Është dashur më pak se dy orë që të mbërrinim në Panarit, pjesa më e madhe e rrugës e asfaltuar, e pjesa tjetër rrugë dheri, por që nuk ndihej e vështirë për faktin se na priste një festë e madhe.

Zona e Vakëfeve siç quhet ndryshe, ka mbledhur anëtarë të fiseve panaritase, të cilët me këngë e valle kanë festuar për dy ditë me rradhe, nën shoqërinë e njëri tjetrit, e me një organizim fantastik që vetë banorët kanë qenë iniciatorë. Jo vetëm burrat e fshatit, por edhe gra e fëmijë kanë kaluar natën e 24 korrikut deri pasditen e 25 korrikut në fshat, duke gatuar shqerrë në hell, gatimin tradicional të zonës, dhe me mjaltin bio të prodhuar nga vetë ata, me bletët që i mbanin në oborret e shtëpive.

LEXO EDHE:  Plagosje në Shkodër/ Dërgohet me urgjencë në spital një person

LEXO EDHE:  Makina del nga rruga/ Humb jetën një person

Historiani Petrit Zeneli, njëkohësisht shkrimtar dhe organizatori i shumë festave në këtë zonë, në fjalën e tij ka përshëndetur të gjithë pjesëmarrësit duke sjellë në vëmendje historinë e Panaritit.

Për herë të parë në historinë e qarkut të Korçës, është ngritur këtu në Panarit flamuri ynë kombëtar, në këtë tokë të pushtuar nga grekët. Një sakrificë e madhe e shumë patriotëve shqiptarë. Ka qenë koha kur djemtë e Panaritit luftonin rrugicave të Korçës për ta shpëtuar fshatin, ndërkohë që fatkeqësisht një pjesë e qytetarëve të saj mbyllnin qepenat të shpëtonin kokën ose pasurinë. Kjo luftë e bën me nder të madh Panaritin, ndaj duhet vlerësuar si zonë. Ky takim i sotëm është një moment shumë i bukur për tu bashkuar të gjithë, për të vlerësuar jo vetëm 135 patriotët e Rilindjes tonë Kombëtare, jo vetëm 271 partizanët që dolën nga Lufta e Dytë Botërore, por edhe ata njerëz që sistemi i la në harresë. E këtu dua të bëj një nderim të veçantë për katër panaritas, djem të rinj që u vranë në Lubonjë. I Paharruar Qoftë kujtimi i tyre!

Në 11 Janar flamuri u ngrit në Panarit, në 12 Janar në Trebickë, në 13 Janar në Treskë, në 14 Janar në Katund, në 15 Janar në Stratobërdhë, e në 16 Janar në Qesarakë e cila u bë vatra e nisjes së vendosmërisë para luftës së madhe. Mbi këtë bazë, kur panaritasit vepruan gjithmonë për flamurin, ndodhën ngjarjet e mëdha të djegieve, masakra e Panaritit. Të gjitha këto ngjarje po i kujtojmë sot, në këtë festë kaq të madhe, që na bashkoi të gjithëve.” – u shpreh Petrit Zeneli.

Më tepër se 200 persona janë bërë pjesë e festës së Panaritit, me shpresën se zona e tyre do të mbetet gjithmonë në mendjen e çdo qytetari korçar, çdo banori të zonës së vakëfeve, e çdo vizitor që e do historinë të njihet me ngjarjet e këtij fshati./CNA.al

LEXO TE PLOTE

Në QYTETIN tim

REPORTAZH-Ekspozita e Pjetër Rraboshtës/ Dalin për herë të parë imazhet e fotografit të lëna në hije për 70 vite

Publikuar

-

Nga

REPORTAZH-Ekspozita e Pjetër Rraboshtës/ Dalin për herë të parë imazhet e fotografit të lëna në hije për 70 vite

Për herë të parë pas 70 vitesh Pjetër Rraboshta fotografi i harruar i Shkodrës do të vijë në një ekspozitë me fotografitë e tij pas një pune 6 mujore të muzeut kombëtar të fotografisë Marubi.

Drejtori i muzeut Marubi Luçian Bedeni thotë se për shkak të COVID-19 kjo është ekspozita e parë në këtë muze dhe që vjen me fotot interesante të Pjetër Rraboshtës.

“Çelim kalendarin artistik të këtij viti megjithëse jemi në muajin korrik. Kjo vjen edhe si rezultat i një ekspozite tjetër të mëpërparshme, e fotografit Dedë Jakova e cila u çel gjatë periudhës së pandemisë dhe kjo ekspozitë u la e hapur gjatë si pasojë e një kohe të vënë në dispozicion nga muzeu Marubi edhe për qytetarët në mënyrë që ata të kishin gjithë mundësinë për ta shikuar koleksionin e këtij fotografi që publikohej për herë të parë.

Që në krye të herës muzeu Marubi ka patur në politikën e tij që fotografët të cilët kemi në arkivën e muzeut Marubi koleksionet e tyre t’i digjitalizojmë sa më parë.

Kështu kishim para disa vitesh një ekspozitë të fotografit Shan Pici, Angjelin Nënshatit më pas të Dedë Jakovës dhe më në fund mbërritëm tek fotografi Pjetër Rraboshta.

Në ndryshim prej të gjithë fotografëve të tjerë koleksioni i tij ka qenë tërësisht i padigjitalizuar. Është digjitalizuar arkivi i plotë prej rreth 16 mijë imazhesh të Pjetër Rraboshtës”.

Kuratori i ekspozitës Zef Paci thotë se Pjetër Rraboshta është një prej thesareve të arkivit të muzeut Marubi.

“Vjen moment i Pjetër Rraboshtës i cili përbën një prej thesareve të arkivit të këtij muzeu për qasjen e tij, për qëndrimin e tij si fotograf dhe të bën që ta mendojmë arkivin e këtij muzeu të përbërë prej njërëzish të cilët shprehim botëkuptime, qëndrime dhe ide nepërmjet imazhit për mënyrën se si ato i qasen.

Kjo ekspozitë nuk kërkon ta shterojë prurjen interesante që sjell një fotograf si Pjetër Rraboshta por kërkon të japë një fragrancë se çfarë përmbajnë në këto mbi 80 imazhe të printuara dhe disa të projektuara të japë një shije të qëndrimit të tij, botëkuptimit të tij dhe për pasojë edhe të Shkodrës të periudhës ku ai operoi si fotograf”.

Kuratori Paci shprehet se Pjetër Rraboshta i cili fotografoi pasi ishte instaluar komunizmi më përpara kishte përjetuar artin e Idromenos, Marubit dhe sjell në fotot e tij pikërisht këtë gjendje duke realizuar foto me shumë vlera të jetës sociale, kulturore dhe historike të njerëzve të thjeshtë të qytetit, ushtarëve apo edhe fëmijëve. Në imazhet e Pjetër Rraboshtës është një pjesë e konsiderueshme e Shkodrës së vjetër dhe të bukur që në këto 30 vitet e fundit shumëçka ka humbur dhe i vetmi ngushëllim janë këto imazhe.

Pjetër Rraboshta u lind në Shkodër në vitin 1917, në familjen e një artizani që punonte petka tradicionale. U shkollua në Kolegjin Saverian të jezuitëve. Rininë e hershme e kalon si nxënës pranë Dritëshkrojës së Kel Marubit. Shërbimin ushtarak e kryen në Gjirokastër, ku vijon të ushtrojë profesionin e fotografit. Kthehet në Shkodër, e deri në vitet 1940, punon te Marubi bashkë me të birin e Kelit, Gegën. Në fillim të viteve ’40, hap në rrugën kryesore të qytetit studion e tij “Foto Rraboshta”.

Qyteti që fotografoi nuk ishte kaotik, por gjithesi i larmishëm, me mpleksje shtresash e prurjesh të ndryshme shoqërore-edhe pse një shtresë e lartë duket se mungon. Imazhet përçojnë aromën e një qytetit intim mesdhetar që ndjell vegime e përjetime nostalgjike.

Dhuntia e Rraboshtës është ofrimi i një realiteti që shërbehet shqeto. Subjektet shfaqin shijen e një jetese të njëmendtë dhe ndaj problematikave. Prej atyre fotografive nuk përçohet aspak ndjesia e optimizmit të përuruar prej regjimit. Lumturia që ai përcjell nuk i përket atij lloji, është ajo e përhershmja e qenies njerëzore, që ka përbri trishtimin, brengën e shfrimin.

Te fotografia e Rraboshtës haste ajo thjeshtësi, në dukje anonime që nuk sajoi asgjë, por ndali çaste solemne të dhimbshme e hokatare prej jetës që i rridhte para syve. Ai thjeshtë gjendej aty e priste, jo vetëm atë çka pritej të ndodhte, herë vetvetiu e herë me nxitjen që shkaktonte drejtimi i aparatit fotografik. Në tipologjitë e zakonshme të mediumit, jeta që është ndalur shfaqet e patrukuar e, ndonjëherë kapet fluturimthi në shtjellën e saj.

LEXO EDHE:  Makina del nga rruga/ Humb jetën një person

LEXO EDHE:  Shkodra nën pushtetin e ujit/ FA në ndihmë të banorëve, ja si paraqitet situata

Asokohe, ishte ai fotografi që e bënte albumin e familjeve, i takonte atij të shkonte aty ku ishin, në oborret dhe shtëpitë e tyre, gjatë punës, festave apo pushimeve. Njerëzit shfaqen me qëndrimet e petkat përkatëse në të njëjta kënde, bri një dere, para një muri, në shtëpi a në oborr, në kishë a para kazermës, në një shesh, në rrugë, në lulishte, në borë a në plazh. Pikërisht në këtë përsëritje, ndodhte e papërsëritshmja që sillte koha dhe subjektet. Historitë që na ofron janë histori të vogla, që vijnë nga poshtë. Ai nuk është jashtë tyre, përkundrazi, ndjehet se ai bën pjesë në to.

Një shërbim fotografik i këtij lloji, e ruajti disi prej molepsjes nga ideologjitë. Pa platformë paraprake politike e social-kulturore (që qenë të mirëpërcaktuara nga regjimi), imazhi më shumë shpall e akuzon sesa shpjegon.

Rraboshta punon në një situatë ku ndërgjegjësimi mendor e pamor është vënë në diskutim, por pikërisht ashtu, në zgrip, duke fotografuar, ai duket se ruan disa vlera që bartin jeta e ritet në atë kontekst, dhe posaçërisht, të atyre që regjimi monist kishte filluar t’i flakte tej.

Dëshmia e tij, e mbështetur në zhanret tradicionale të fotografisë, bën të ndjehet përgjegjësia morale dhe dinjiteti i një bashkësie që, përkundrejt ateizmit shtetëror, gjithnjë më kërcënues dhe shtypës, ngulmon të vijojë kremtimin publik të riteve fetare. Imazhet e tij përbëjnë feksjet e mbrame të këtyre riteve që do të ndalohen prerazi në vitin 1967.

Bashkëqytetarët e quanin, Rraboshta i fëmijëve. Kjo temë, me akorde herë fetare e herë profane, përshkon korpusin fotografik të Rraboshtës. Ajo përcjell çaste lumturie e parehatie sa prej të përditshmes aq edhe prej riteve të kalimit, ku spikasin krezmimet plot përshpirtni. Sidoqoftë, arkivi i tij ngërthen gjerësisht edhe moshat e tjera në një spektër temash mbi shoqërinë, mbi jetën, me ritmet e ritet e saj.

Ndër këto të fundit, të shumta janë imazhet e martesave që shtjellohen në të njëjtat itinerare: shtëpi-veturë-kishë-e anasjelltas. Këto skema martesash e krezmimesh, shfaqin një mlepkse të njerëzve me rroba ceremoniale bashkë me ato të përditshme, si pjesëmarrës e si spektatorë. Aty, ndonjëherë ndodh që spektatorët e ceremonive të kthehen në protagonist.

E pranishme në një numër të konsiderueshëm fotografish është edhe tema e ushtrisë. Edhe pse foto mund të jenë shkrepur në kohën e lirë, para garnizionit ushtarak, subjektet në uniform pohojnë nepërmjet pozës disiplinën.

Punoi shumë në viset malore të veriut të Shqipërisë, posaçërisht për të realizuar fotografi letërnjoftimesh. Ata portrete subjektesh ngërthejnë urgjencën e një lloj vetëdeklarimi të brendshëm në cakun e një imazhi të vetëm.

Subjektet vijnë të binur (me urdhër, meqë pushteti po kryente një census) në vendin ku do të bëhej fotografimi, të gjithë pozojnë para ndonjë dere a pëlhure. Që prej asaj kohe, ata persona na shohin sot, bash në dritë të syrit.

Ai vështrim i ndërsjelltë mes fotografit e subjekteve na vjen sot pa praninë e tyre, por bart përfshirjen emocionale dhe empatinë e tij. Edhe fotografia e portretit të tij, e shkrepur me atë rast, u gjet midis tyre.

Rreth vitit 1963, me mbylljen e aktiviteteve private, hyn në repartin e fotografëve pranë Kooperativës Shtetërore të Artizanatit. Rraboshta, që kishte shëtitur pa reshetur nepër qytete e malësi, në vitet e fundit të punës në këtë repart nuk doli më në terren. Për shkak të problemeve shëndetësore që ia pengonin ecjen e gjatë, ai punoi në laborator ku lau filmat dhe fotografitë e kolegëve deri ditën e daljes në pension. Kishte nam si mjeshtër i dhomës së errët.

Në vitin 1970 i dorëzon shtetit arkivin e vet fotografik prej 16169 pozash të shkrepura në film 9të formateve 24×36 mm dhe 24×24 mm). Ky arkiv, i pashoqëruar nga diçiturat përkatëse mbështetet veç në fuqinë e pashoqe që ka si imazh. Pjetër Rraboshta vdiq në Shkodër në vitin 1987 në moshën 70-vjeçare por duke lënë pas një pasuri të madhe sa i përket fotografisë./ CNA.al

LEXO TE PLOTE

Në QYTETIN tim

REPORTAZH-MIK Festival rikthehet sërish në Korçë/ Nata e parë nis me “Miqtë e Operës së Berlinit”

Publikuar

-

Nga

REPORTAZH-MIK Festival rikthehet sërish në Korçë/ Nata e parë nis me “Miqtë e Operës së Berlinit”

MIK Festival rikthehet sërish në Korçë, me edicionin e tij të katërt, një eveniment i cili do të zgjatë katër ditë dhe do të zhvillohet jo vetëm në qytetin juglindor por edhe në Pustec, në ishullin e Maligradit dhe në fshatin turistik të Rehovës në Kolonjë.

Ky eveniment tepër i njohur në Shqipëri, do të sjellë për të gjithë banorët dhe vizitorët vendas e të huaj, disa mbrëmje ndryshe që do të falin kënaqësi për spektatorët, duke bërë pjesëmarrës artistë të njohur.

Inva Mula, sopranoja e njohur, e cila është edhe organizatorja e këtij evenimenti, me shumë kënaqësi ka treguar se ky vit do të jetë ndryshe nga vitet e kaluara, pasi do të shtrihet në 3 qytete të qarkut juglindor pas normalizimit nga pandemia.

Ne jemi në edicionin e katërt dhe na mbushet goja kur themi që vijmë në Korçë sërish. Ky është një viti veçantë, pasi të gjithë ne kemi etje për art, pandemia dëmtoi shumë njerëzimin dhe gjunjëzoi artin. Sot jemi më shumë se kurdo herë tjetër për të thënë që pa muzikën, pa artin, pa skenën nuk ka jetë.

Jeta do të vazhdojë me optimizëm, me mbështetjen që duam ti japim njerëzimit dhe mbështetjen që ata na japin ne. Edicioni i katërt shpaloset me ngjyra, shtete, gjuhë dhe zhanre të ndryshme. Këtë mbrëmje ne e hapim me muzikën gjermane, për të vazhduar me aktivitete në zonat që duhen promovuar si në Kolonjë dhe Pustec.

Është një sërë aktivitetesh që nuk duhen humbur pasi do ti sjellin Korçës një pamje fantastike. Publiku do ta vlerësojë  shumë këtë lloj evenimenti, dhe finalja e festivalit do të jetë një grup nga Italia. Ky festival nuk do të bëhej nëse sdo të ishim të gjithë së bashku, nëse sdo të promovonim qytetin më të bukur që e do artin dhe e ka mbështetur gjithmonë atë, duke lënë trashëgimi, e ky qytet është Korça”, shprehet sopranoja Inva Mula.

LEXO EDHE:  Plumbat trondisin Shkodrën/ Ekzekutohet një person

Nata e parë e MIK Festival ka startuar me “Miqtë e Operës së Berlinit”, ku nga anëtarët e kësaj opera janë luajtur për artdashësit korçarë melodi të famshme. Mes tyre, ka qenë edhe dirigjentia shqiptare Elda Laro e cila ka treguar kënaqësinë që është pjesë e këtij evenimenti.

LEXO EDHE:  Video- Studentët nuk ndalen/ “”Gjithë Shqipëria është me ne”

Është hera e parë për mua që marr pjesë në këtë festival dhe jam shumë e lumtur që jam pjesë e tij. Në këtë eveniment kam sjellë dy miq të mi, violinistë të mrekullueshëm të Berlinit. Jam shumë e emocionuar dhe shpresoj të japim rezultatin e duhur dhe të ekzekutojmë në mënyrë të mrekullueshme për publikun korçar. E kam të vështirë çdo herë që kthehem në Shqipëri, pasi kam emocione shumë të forta dhe e ndjej veten me shumë përgjegjësi por e gjitha është e lidhur me kënaqësinë time shumë të madhe që jam këtu”, tregon dirigjentia Laro.

I pranishëm në këtë eveniment, dhe në këtë aktivitet të zhvilluar pranë teatrit Andon Zako Çajupi ka qenë ambasadori gjerman Peter Zingraf i cili ka shprehur falenderimin e tij që ky koncert ka nisur si homazh për viktimat në Gjermani.

Është një kënaqësi e jashtëzakonshme të vij në Korçë. Kam pritur shumë që të vij pasi më pëlqen shumë ky vend, ashtu edhe bashkëshortes time. Është bukur të rikthehemi këtu për art dhe kulturë. Faleminderit edhe orkestrantëve për muzikën gjermane, e cila është një dedikim dhe homazh ndaj atyre që kanë ndërruar jetë në vendin tim si pasojë e përmbytjeve”, është shprehur ambasadori Zingraf.

Gjatë tre ditëve pasardhëse, MIK Festival do të bëjë bashkë kolonjarët, banorët e Pusteci dhe korçarët, të cilët do të mund të shijojnë aktivitetet e ndryshme muzikore, dhe sigurisht që Korça do të kthehet edhe këto ditë në destinacionin kryesor të gjithë turistëve vendas dhe të huaj./ CNA.al

LEXO TE PLOTE