Connect with Us

Nga Agim Xhafka/ Historia komike dhe tragjike, urreva Anglinë që i vogël

Opinione

Nga Agim Xhafka/ Historia komike dhe tragjike, urreva Anglinë që i vogël

Publikuar

-

Nga Agim Xhafka/ Historia komike dhe tragjike, urreva Anglinë që i vogël

– E sheh atë plakun atje? Atë që sapo zbriti nga ai Range Roveri anglez?

– Atë me shkop që mezi po ecën, mo? – pyeti gruaja. – Qenka i kamur me gjithë atë veturë, madje ka dhe shofer.

– Po, për atë e kam fjalën. Fuoristradën e ka i biri, ështe ministër.

– Ta ndihmojmë? Se mezi po çapitet.

Nuk ishte nevoja se pas disa hapash ai u fut tek hyrja e një pallati dhe na u zhduk nga sytë. Por jo nga mendja ime. S’kam per ta harruar kurrë. Kam një histori sa për të qeshur, aq dhe për t’u revoltuar. Kush e di sa herë kam dashur t’i hyj në dru. Atëhere, tani nuk më shkon ndërmend. Është i moshuar dhe i pamundur.

Quhet Jetmir. Ishte nën/drejtor i shkollës 8-vjeçare në Korçë. Burrë simpatik, me sy bojëqielli, bjond dhe vishej pastër. Nëna thoshte, do ketë grua nikoqire se i ndrit që larg jaka e këmishës. Ndërsa emri i tij ishte gjë e rrallë në ato vite, por që e tregonte më të ri.

Një javë shtatori shkuam në aksion në Dvoran për të vjelur mollë, ku shumë plantacione kishin bërë aq prodhim sa nuk ia delnin mbanë vetëm punëtorët. Ne shkonim me dëshirë se bënim kurën e mollëve. Hanim pa kufizim Belfiore, Renet, Gold, Starkinga e plot lloje që sot nuk ua kujtoj emrat. Prindërve u mburreshim se kullufitëm 10, 15 kokrra në ditë. Atyre u shkontr goja lëng, por fati na ra ne, nxënësve të shkollave.

Një ditë, po u thosha Cales dhe Raqi Dhjamit, se molla starkinge ishte emër anglisht, shqip përkthehej “Ylli i Mbretit”. Në shkollë atëhere bëhej rusisht, ky shpjegim i zuri gafil. Edhe u çuditën, edhe nuk e besuan. Shkurt s’ma varën.

Pas tre ditësh mbaruam aksionin dhe shkuam në shkollë. Qysh orën e parë më thirri Jetmiri e në zyrën e tij, më pyeti:

– Ma sqaro njëherë nga vjen fjala starking?

Gjithë qejf iu përgjigja, por ai ulëriti:

– Ato janë mollë të partisë, more. Jo të Anglisë. Janë mollë të Myftarit, ai i ka mbjellë. Kuptooonnn?!

Më iku çehrja. U bëra meit.

– Nesër të vish në shkollë bashkë me babain.

LEXO EDHE:  Artan Hoxha: Kriminelët preferojnë makinat “Smart”, ja qyteti më i rrezikshëm në Shqipëri pas Elbasanit

Sa i thashë nënës ajo vuri kujen.

– Do na ngatërrosh me politikë, – më tha.

Babai e priti qetë. Lëshoi veç një fjalë:

– Gomari.

Pastaj më tha të mos shqetësohem.

– Mos ia hap syrin, – i tha nëna. – Bërtiti në sy të Jetmirit dhe pllavitja ndonjë turinjve,

– Nëndrejtorit? – u tremba unë.

– Ty, mor ty, – e mbylli biseden ajo dhe hapi tv tek Shkupi të ndiqte “Dinastinë”.

Kurrë nuk e kisha parë babain aq ngushtë. Rrinte i trishtuar para Jetmirit. Ai nuk pushonte, shante, shante. Sikur unë kisha përdhosur mollët,vkisha mohuar punën e Myftarit, (mësova se ky ishte kryetar komiteti dhe kishte dhënë urdhër pér mbjelljen e mollëve). Anglia nuk kishte pse futej në Dvoran. Po dal armik mendova dhe m’u kujtua Dhori, që donte të arratisej e ia çuan vëllezërit e motrat në ca fshatra të Lushnjës.

Nisa të qaj dhe të përqafoja babain. I thoja më fal, më fal. Nuk e përsëris më. Asnjë fjalë anglisht nuk do shqiptoj, asnjë fjalë anglisht nuk do dëgjoj. E urrej Anglinë dhe gjithë shoqet e saj. Nga frika nuk pushoja. Isha 13 vjeç.

– Mirë, mund të ikni, – tha Jetmiri. – Agimi e paska ndjerë gabimin.

Dolëm, dita më dukej si festë. Shpëtuam. I gëzohesha babait, rrugës, pemëve, bile dhe ajrit që thithja.

Mamaja u lumturua.

– Ikim tek Meri, tek tezja, – më tha. – I ka dërguar kunati nga Amerika një bluzë për ty.

Gati me vrap ecnim. Ishim të lehtë si pupël. Tezja ma nxori mbi tavolinë pulovrin. Prej leshi, ngjyrë jeshile, si sytë e mi. Sa do e vishja shoh ca emra te etiketa.

– Mos janë anglisht? – pyeta tezen.

– Anglisht, po çfarë! Nga Amerika erdhi!

– Nuk e dua.

Ia lashë në dorë e dola. Nuk doja të më shfaqej prapë Jetmiri. I shpëtova burgimit të parë. Tani di si të sillem.

– Prej atij plaku që pe qëparë urreva Anglinë qysh kur isha fëmijë, – i thashë gruas dhe historia më erdhi komike dhe tragjike sërish.

Jetuam në kohën e kolerës, notuam në kolerë, me fat që nuk na zuri kolera…/CNA.al

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Opinione

Nga Andi Bushati/  Ballkanizmi i ambasadorëve të perëndimit

Publikuar

-

Nga

“Zoti Luli” timonin gjithmonë nga gremina

Ambasadorët kryesorë të perëndimit në Tiranë janë bërë sot protagonistë të një parade turpi që reket tu’a shesë shqiptarëve sapunin për djathë. Ata kanë folur me superlativa për foshnjen e tyre që lindi e vdekur duke përkujtuar përvjetorin e pestë të Reformës në Drejtësi. Kryediplomatja amerikane Kim përmendi edhe njëherë argumentin e lodhur të spastrimit të gjykatësve të korruptuar, ndërsa kolegu i saj Soreca e quajti atë si një nga hapat më të rëndësishëm që janë ndërmarë që pas rënies së diktaturës.

Në fakt, është krejt e kundërta. Po të shikosh të gjithë argumentat propagandistikë që u përdorën në këtë vit jubilar, ato lidheshin me një sukses të vetëm, spastrimin nga vettingu të mbi 200 gjykatësve dhe prokurorëve.

Kjo shifër ka përmbytur prej dy ditësh titujt e servirur të medieve, a thua se qëllimi primar i këtij aksioni të nxitur nga ndërkombëtarët ishte thjeshtë organizmi i një gjuetie shtrigash. Nuk ka dyshim se drejtësia e vjetër shqiptare kishte nevoja për një qilizëm të thellë të një mjedisi ku allishverishi ishte kthyer në normalitet, por objektivi kryesor i 140 deputetëve që votuan unanimisht në korrikun e 2016 duke duartrokitur përqafimin epshor Lu-Vlahutin, nuk ishte ky.

Ai qe krejt tjetër: rivendosja e një sistemi ku peshorja e drejtësisë të ishte e ekuilibruar për të gjithë, goditja e atyre qau fiksuan në zhargonin e ndërkombëtarëve si peshq të mëdhenj dhe ringritja e një sistemi koherent dhe funksional për ti përballuar këto sfida.

Cili është bilanci? Pothuajse afër zeros.

A beson dikush sot se një qytetar i thjeshtë, që i bie fati i keq të jetë në konflikt për truall ndërtimi me oligarkun e mbështetur nga pushteti, mund të gjejë të drejtën në gjykatat shqiptare? A ka shpresë familja e një minatori të vdekur në galeri të fitojë atë që i takon? A ka optimistë që imagjinojnë, se për ata që humbën jetën nga neglizhenca ulëritëse në pallatet e shembura nga tërmeti në Thumanë, drejtësia do të thotë ndonjëherë fjalën e saj?

Në këndvështrimin e një drejtësie që funksionon për të gjithë njësoj ne jemi ende po aq larg sa pesë vite më parë. Por edhe në pjesën më të dukshme dhe më të prekshme të medaljes, punët nuk janë më mirë. Kushdo që e dëgjonte ambasadorin Lu që fliste që në 2018, se rënia në rrjetë e peshqve të mëdhenj ishte punë javësh, sot nuk i mbetet ve[se të tallet.

Kjo reformë jo vetëm i ka bërë më të pa cënueshëm njerëzit me pushtet politik dhe ekonomik, por ata po ndihen aq të fortë sa mund të diktojnë edhe vettingun si në këtë rastin e fundit kur shpërtheu një përplasje publike mes lokalëve dhe ndërkombëtarëve.

LEXO EDHE:  Nga Mentor Kikia/Për çfarë duhet të jemi krenarë që jemi shqiptarë?

Pra, ndonëse qëllimi i kësaj reforme ishte ti jepte fund pandëshkueshmërisë, deri më tani ajo vetëm është betonifikuar.

LEXO EDHE:  Edi Rama drejtë “Hagës”!

Edhe mënyra se si u konceptua reforma, se si ajo ra pre e kalkulimeve dhe interesave të vogla të njerëzve më pushtet, për të pasur sa më shumë ndikim, prodhoi një katastrofë. Tashmë provohet gjërësisht se fillimi i saj nga lart poshtë ishte një gabim.

Kështu përshëmbull shkatërrimi i Gjykatës Kushtetuese, që i kishte zbrapsur mbi 40 ligje pushtetit të Berishës dhe filloi të godiste me një njëjtën vullnet edhe kapërcimin e kufijve nga qeveria Rama, solli pasoja shkatërrimtare. Vendi mbeti për tre vite pa këtë organ që ende nuk është i plotë, duke i i hapur rrugë amuzimeve kolosale nga shumica në pushtet. Vetëm një shembull banal. Po të kishim pasur Gjykatë Kushtetuese sot Teatri Kombëtar do të ishte ende në këmbë.

Gjithëashtu vendi mbeti nga 2017 deri në 2019 pa Gjykatë të lartë, që ende nuk funksionon, duke bërë që drejtësia të mungojë për mbi 30 mijë dosje që presin në radhë.

Po të flasësh pastaj për një SPAK dhe një Gjykatë të Postame që vendimet ua rrëzon gjykata e Strasburgut, që nuk kanë këllqe të marrin në shqyrtim krimet elektorale po iu përcjellin prokurorive e gjykatave lokale, që vazhdojnë ti shikojnë me venerimin e përëndive pushtetarët e lartë, gjendja bëhet krejtësisht e pashpresë.

Janë pikërisht këto elementë që e detyruan Fondacionin Soros dhe Komitetin Shqiptar të Helsinkit të botonin që në 2019 një sondazh ku thuhej se 63% e shqiptarëve nuk besonin më se vettingu ishte i drejtë. Po ashtu edhe në Bruksel u arrit në përfundimin se terapia e rëndë, që u zgjodh të aplikojej në Shqipëri krijon aq shumë probleme, sa nuk rekomandohet të kopjohet edhe në vende të tjera.

Por pavarësisht nga këto, ambasadorët e perëndimit në Tiranë, vazhdojnë të flasin si për një histori suksesi, duke u përpjekur të arsyetojnë mbi 60 milionë eurot tashmë të shpenzuara për këtë fiasko.

Edhe gjatë konferencës së fundit për 5 vjetorin e reformës ata zgjodhën të përdorin sërisht epitete lavdëruese për një gërmadhë që nuk funksionon duke huazuar metodat e politikanëve vendas që përpiqen ti imponojnë publikut një realitet që nuk ekziston. Prandaj në këtë përvjetor mund të thuhet me ironi se reforma që u nis me ambicien për të perendimorizuar Shqipërinë duket sikur po përfundon me ballkanizmin e përfaqësuesve të perëndimit të Tiranë./ CNA.al

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Artan Fuga/ Kali që na grabit kalorësin

Publikuar

-

Nga

Nga Artan Fuga/ Kali që na grabit kalorësin

Çfarë shenje do të më jepte të kuptoja që ne jemi bërë qenie të ndërgjegjshme për fatet tona kombëtare?

Një që e kam fiksim është kur në vend të Skënderbeut mbi kalë te sheshi i kryeqytetit të kemi shtatoren gjigande të Ali Pashës që në këmbë drejt si qiriri, pa kokë, të mbajë në njerën dorë kokën e vet, të prerë, me leshra të mpleksura dhe me gjak, dhe me dorën tjetër të bëj shenjë sikur na tregon rrugën nga duhet të shkojmë!

Të paktën kaq të bëjnë bizneset, ta financojnë këtë shtatore.

Po Skënderbeun çfarë ta bëjmë? Kur ta zbresim nga kali dhe ta vendosim në një fron mbretëror duke kapur mjekrën me dorë dhe u menduar duke parë në horizontet e së ardhmes, vendosur me kurriz nga Universiteti Politeknik duke parë Bulevardin në drejtim të maleve të Krujës, drejt Mirditës, Shkodrës, Tetovës, Prishtinës, e po deshët tutje drejt Evropës Perëndimore!

LEXO EDHE:  Nga Jorida TABAKU/ Nuk janë njerëzit është sistemi!

LEXO EDHE:  Edi Rama drejtë “Hagës”!

Mbi kalë askush nuk mendon, prandaj sa dua Gjergjin aq e urrej kalin e tij! O Zot hyjnizojmë kalin që na ka grabitur kalorësin!

Deri atëhere, hajde i biem legenit kot! Historia jonë e shekullit 21 ka përfunduar, përndryshe me gjëma më të mëdha se këto që kemi parë!/ CNA.al

LEXO TE PLOTE

Opinione

Hetimi i korrupsionit të lartë/ Paralajmëron Ngjela: Shumë shpejt do të ‘plasë’, do dëgjoni bëma

Publikuar

-

Nga

Hetimi i korrupsionit të lartë/ Paralajmëron Ngjela: Shumë shpejt do të plasë, do dëgjoni bëma

Hetimi i korrupsionit të lartë po vijon.

Askush nga të korruptuarit e lartë, drejtorë, ministra e kryeministra nuk e di se çfarë do të ndodhë kur të plasë.

Këta ende nuk e besojnë se mund të ndodhë, ndërsa ndonjëri, me mendjelehtësinë e provincialit gënjeshtaro-katundar, mendon se ka forcë kërcënuese kundër hetimit.

Asgjë nuk bëjnë dot.

Çfarë do të bëjnë të korruptuarit kur të denoncohen publikisht bëmat e tyre vjedhëse? (Shpejt do t’i dëgjoni)

Kjo do të mjaftojë, sepse shqiptarët do të prekin tragjedinë e tyre, e shkaktuar nga vjedhësit e pasurisë së tyre.

Keni për të dëgjuar episode vjedhjesh me karakter antinjerëzor, që hasen vetëm në shoqëritë krejt primitive.

Një shtet i varfër, i vjedhur nga rrjepacakë që erdhën në pushtet si shpëtimtarë: kjo është historia e shqiptarëve në këta 30 vjetët e fundit.

Dhe të gjithë do të pyesin: po, çfarë u kishëm bëra që, me vjedhjen e tyre gjigande, na dëbuan nga Shqipëria?

Çfarë u kishim bërë që na vodhën mundin dhe na grabitën atdheun e na lanë pa atdhe?

Kur të dëgjohen bëmat korrupsionit të lartë shtetëror, sigurisht që do të ketë revoltë të madhe hakmarrëse në Shqipëri, dhe shteti mund të vendoset në një gjëndje shumë të vështirë për t’i mbrojtur, drejt gjyqit.

Një çifti i ikën fëmijët për punë në Perëndim; dhe kanë dhjetë vite që nuk i kanë parë (por këta janë me mijëra); janë ndarë familjet, se nuk kishin me çfarë të jetonin në Shqipëri (edhe këto janë mijëra); kanë ikur familje të tëra që nuk jetonin dot familjarisht në Shqipëri (edhe këto, mijëra janë, që humbën traditën e ngrohtësisë familiare në atdhe).

LEXO EDHE:  Nga Arian Galdini/ Fukarallëk – Maskarallëk apo Varfëria – Fisnikëria?

LEXO EDHE:  Edi Rama drejtë “Hagës”!

Të gjithë ata njerëz me moral të lartë, që kanë mbajtur familjet këtu me dollarë për të jetuar, duke punuar vetë dy punë në Perëndim, dhe të gjithë ata që do të kuptojnë të vërtetën e varfërisë së tyre ekstreme në Shqipëri, që ka ardhur nga grabitja që iu ka bërë një lukuni e madhe grabitësish të korruptuar: nënpunës, drejtorë, ministra e kryeministra vjedhës të shqiptarëve – do të krijojnë normalisht urrejtjen e tyre hakmarrëse kundër keqbërësve.

Keni për ta parë.

Dhe, e gjithë kjo tablo, do ta bëjë dënimin dhe shtetëzimin e pasurisë së tyre të vjedhur, një gjë shumë të lehtë, se faktet dhe provat e grabitjes, janë shtypja psikologjike e vjedhësve të kapur në vjedhje.

Dhe këto janë, miliarda e miliarda Euro e Dollarë; janë pallate e vila luksi; janë makina e jahte luksozë; janë mijëra hektarë e mijëra apartamente.

Keni për t’i parë.

Dhe, sigurisht që dë të dëgjoni edhe historitë me makabritet të tyre, duke parë përrreth varfërinë e shqiptarëve…

 

LEXO TE PLOTE