Connect with Us

Nga Eduard Zaloshnja/ A u rritën PS e PD në kurriz të LSI-së?

Opinione

Nga Eduard Zaloshnja/ A u rritën PS e PD në kurriz të LSI-së?

Publikuar

-

Eduard Zaloshnja

Për të ditur se sa votues iu shtuan/pakësuan partive që arritën të fitojnë mandate parlamentare, duhet ditur së pari sa prej votuesve që i votuan këto parti para katër vjetësh janë aktualisht gjallë dhe fizikisht në Shqipëri.

Duke përdorur të dhënat mbi vdekjet vjetore dhe mbi emigracionin që raporton INSTAT-i, si dhe duke faktorizuar faktin që më 2017, në 20% të qendrave të votimit, u konstatua votim familjar për të afërm që ishin në emigracion (shihni raportin e ODHIR/OSBE), mund të ekstrapolohet se rreth 700 mijë nga ata që votuan PS-në para katër vjetësh janë aktualisht gjallë dhe fizikisht në Shqipëri (për PD-në, shifra është rreth 400 mijë dhe për LSI-në, rreth 200 mijë).

Por sa votuan më 25 prill për këto parti? Numri i votave të vlefshme nuk na jep një përgjigje të plotë për këtë pyetje, sepse mbi 83 mijë fletë votimi dolën të pavlefshme nga lloji i fletws sw votimit në formë fjalëkryqi. Po presupozojmë se shpërndarja e fletëve të pavlefshme ishte pak a shumë proporcionale për partitë e mëdha (ndonjë parti e vogël pa numërues në komisione mund të jetë penalizuar te fletët e pavlefshme, por kjo nuk ndikon shumë në shpërndarjen proporcionale për partitë e mëdha).

Bazuar në presupozimin e mësipërm, mund të ekstrapolohet se rreth 808 mijë votues votuan për PS-në, pavarsisht se disa mijra nuk e zgjidhën saktë fjalëkryqin e fletës së votimit… Në të njëjtën mënyrë mund të ekstrapolohet se rreth 655 mijë votues votuan për PD-në dhe rreth 115 mijë votuan për LSI-në.

Grafiku shoqërues ilustron qartë se rritja e madhe e numrit të votuesve të PS-së dhe PD-së (përkatësisht 108 mijë dhe 255 mijë) nuk shpjegohet vetëm me tkurrjen e LSI-së. Të dyja partitë e mëdha (e sidomos PD-ja) sollën në kutitë e votimit shumë më tepër votues se sa ishte deficiti i LSI-së (85 mijë).

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Opinione

‘Politikë në zhegun e verës’/ Përse PD devijoi kaq shpejt nga ndjeshmëria e lartë pro turizëm?

Publikuar

-

Nga

Turizmi veror ne Shqiperi, per nivelin e te ardhurave qe krijon, ka nje peshe prej 9% te GDP. Ai puneson direkt rreth 100 mije njerez dhe indirekt rreth 300 mije te tjere. Hyrjet valutore nga turistet e huaj, vleresoheshin diku te 2 miliard euro. Per kete rendesi te vecante, qe ka stina e veres per ne shqiptaret, politikanet u kujdesen, qe muajin qershor, ta clirojne nga te qenit muaj zgjedhjesh, duke bere edhe ndryshimet e nevojshme kushtetuese. U duk se edhe ne PD, ndjeshmeria ndaj mbarevajtjes se turizmit, ishte ne lartesine e duhur kur u deklarua se: "zgjedhjet per kryetar te PD afrohen nga korriku ne qershor, sepse korriku eshte muaji me i rendesishem per turizmin" Per fat te keq, kjo ishte pershtypja e gabuar qe u la te kuptohej, nga ky deklarim zyrtar, perpara dites se zgjedhjeve per kryetar te PD. Them per fat te keq sepse, kryetari i sapo zgjedhur i PD, vendosi te filloje nje proces analize ne cdo dege te PD dhe te therase Kuvendin Kombetar ne mes te korrikut. Shume kush u hutua, u befasua, u cudit dhe pyeti: Perse PD devijoi kaq shpejt dhe kaq vrullshem nga ndjeshmeria e larte pro turizem? Perse te 100 mije anetaret e saj duhet te lene punet ne turizem, indirekt ne sherbim te turizmit, apo pa lidhje me turizmin dhe te perfshihen ne analizen e masakres zgjedhore te 25 prillit, nderkohe qe, analiza e kesaj masakre eshte bere tashme nga avokatet e partise dhe eshte paraqitur me shume hollesi dhe profesionalizem ne KAS? A nuk do ishte me produktive dhe a nuk do e ndihmonte me shume turizmin, njohja e demokrateve me dokumentat dhe provat e masakres, si produkt i gatshem dhe i sistemuar nga profesioniste, sesa nje analize partiake ku cdo kush do e kete me te lehte te flase per masakren e shkaktuar nga te trete dhe jo per pergjegjesi individuale, ne raport me detyrat e mara persiper? Per me teper mbledhja ne Tirane e disa mijera anetarve te PD nga e gjithe Shqiperia, ne mes te korrikut per Kuvend, shton habine per kete praktike anti turizem. Habija dhe pyetjet shtohen kur kjo sakrifice behet me nje qellim qe nuk i justifikon mbledhjet ne kete nxehtesi ekstreme te veres per te analizuar dhe pastaj per tu mbledhur perseri ne Tirane per tu informuar mbi ate qe u analizua. Pervec anti turizem duket edhe shume tallese per demokratet qe kane dale te deshperuar nga humbja e trete radhazi e zgjedhjeve, te mblidhen te gjithe ne mes te korrikut ne Tirane, per te kryer vetem nje pune. Nje pune qe per interesat e tyre eshte nje pune pa pune, por per kryetarin punemadh, eshte kryepune. Behet fjale per nderprerjen e mandatit te Keshillit Kombetar, ne kundershtim me statutin e partise dhe per zgjedhjen e keshillit te ri. Mesa duket ja vlen barra qerane. Nga keto zgjedhje te 25 prillit, demokratet do vuajne edhe 4 vitet qe sapo fillojne, pas 8 viteve shume te veshtira ne opozite, por nderkohe, beteja e tyre sapo ka filluar, me grup te freskuar parlamentar, kryetar te rizgjedhur dhe me kryesorja, pergjegjesi te indentifikuara dhe te mbajtura, duke shkarkuar Keshillin kombetar dhe duke zgjedhur te riun. Ja vlen pra, kjo sakrifice ne zheg, ne dem te turizmit, por me shume perfitime per PD.

Nga Arben Ristani

Turizmi veror ne Shqiperi, per nivelin e te ardhurave qe krijon, ka nje peshe prej 9% te GDP.

Ai puneson direkt rreth 100 mije njerez dhe indirekt rreth 300 mije te tjere.

Hyrjet valutore nga turistet e huaj, vleresoheshin diku te 2 miliard euro.

Per kete rendesi te vecante, qe ka stina e veres per ne shqiptaret, politikanet u kujdesen, qe muajin qershor, ta clirojne nga te qenit muaj zgjedhjesh, duke bere edhe ndryshimet e nevojshme kushtetuese.

U duk se edhe ne PD, ndjeshmeria ndaj mbarevajtjes se turizmit, ishte ne lartesine e duhur kur u deklarua se: “zgjedhjet per kryetar te PD afrohen nga korriku ne qershor, sepse korriku eshte muaji me i rendesishem per turizmin”

Per fat te keq, kjo ishte pershtypja e gabuar qe u la te kuptohej, nga ky deklarim zyrtar, perpara dites se zgjedhjeve per kryetar te PD.

Them per fat te keq sepse, kryetari i sapo zgjedhur i PD, vendosi te filloje nje proces analize ne cdo dege te PD dhe te therase Kuvendin Kombetar ne mes te korrikut.

Shume kush u hutua, u befasua, u cudit dhe pyeti:

Perse PD devijoi kaq shpejt dhe kaq vrullshem nga ndjeshmeria e larte pro turizem?

Perse te 100 mije anetaret e saj duhet te lene punet ne turizem, indirekt ne sherbim te turizmit, apo pa lidhje me turizmin dhe te perfshihen ne analizen e masakres zgjedhore te 25 prillit, nderkohe qe, analiza e kesaj masakre eshte bere tashme nga avokatet e partise dhe eshte paraqitur me shume hollesi dhe profesionalizem ne KAS?

A nuk do ishte me produktive dhe a nuk do e ndihmonte me shume turizmin, njohja e demokrateve me dokumentat dhe provat e masakres, si produkt i gatshem dhe i sistemuar nga profesioniste, sesa nje analize partiake ku cdo kush do e kete me te lehte te flase per masakren e shkaktuar nga te trete dhe jo per pergjegjesi individuale, ne raport me detyrat e mara persiper?

Per me teper mbledhja ne Tirane e disa mijera anetarve te PD nga e gjithe Shqiperia, ne mes te korrikut per Kuvend, shton habine per kete praktike anti turizem.

Habija dhe pyetjet shtohen kur kjo sakrifice behet me nje qellim qe nuk i justifikon mbledhjet ne kete nxehtesi ekstreme te veres per te analizuar dhe pastaj per tu mbledhur perseri ne Tirane per tu informuar mbi ate qe u analizua.

Pervec anti turizem duket edhe shume tallese per demokratet qe kane dale te deshperuar nga humbja e trete radhazi e zgjedhjeve, te mblidhen te gjithe ne mes te korrikut ne Tirane, per te kryer vetem nje pune.

Nje pune qe per interesat e tyre eshte nje pune pa pune, por per kryetarin punemadh, eshte kryepune.

Behet fjale per nderprerjen e mandatit te Keshillit Kombetar, ne kundershtim me statutin e partise dhe per zgjedhjen e keshillit te ri.

Mesa duket ja vlen barra qerane.

Nga keto zgjedhje te 25 prillit, demokratet do vuajne edhe 4 vitet qe sapo fillojne, pas 8 viteve shume te veshtira ne opozite, por nderkohe,

beteja e tyre sapo ka filluar, me grup te freskuar parlamentar,

kryetar te rizgjedhur dhe me kryesorja, pergjegjesi te indentifikuara dhe te mbajtura, duke shkarkuar Keshillin kombetar dhe duke zgjedhur te riun.

Ja vlen pra, kjo sakrifice ne zheg, ne dem te turizmit, por me shume perfitime per PD.

LEXO TE PLOTE

Opinione

Mandati i tretë, ai i hakmarrjes

Publikuar

-

Nga

A e mbron dot më PD, Sali Berishën?

Nga Andi Bushati

Të gjithë naivët që deshën të besonin se konfirmimi i pushtetit pas 25 prillit do ta zbuste apo qetësonte Edi Ramën, po zhgënjehen ende pa filluar mandati i tretë. Asgjë nga premtimet e tij, pas zgjedhjeve, se do ti shtrinte dorën e bashkëpunimit atyre që nuk e kishin votuar, se do ti jepte fund sherrnajës politike 30 vjeçare, nuk po zbatohet në praktikë.

Madje, në planin konkret, po ndodh krejtësisht e kundërta. Arroganca e pushtetit është shtuar. Trimërimi për të vënë me shpatulla për muri kundërshtarët ka marrë hov. Beteja me ata që nuk i binden fermanëve të udhëheqësit po godet edhe brenda llojit.

Menjëherë pas zgjedhjeve, socialistët mblodhën urgjentisht 49 nënshkrime për të filluar procedurat për shkarkimin e presidentit Meta. Përtej përplasjes ligjore, nëse ky komision mund të ngrihej në kufirin e këtyre afateve, pra nëse kishte të drejtë kreu i shtetit që e quante anti kushtetues, apo shumica parlamentare që e konsideronte të rregullt, politikisht ai është simboli i një arrogance që mund ta ushtrojë vetëm dikush që nuk e fiton pushtetin përmes votës së lirë. Sepse të duash të zhbësh edhe të vetmin institucion që, në të mirën apo në të keqen e vet, nuk është sinkron me valën autokratike, duke përdorur për këtë një parlament me mandat të skaduar dhe duke thirrur në ndihmë sharlatanët e opozitës së re, fallcitetin e të cilëve e treguan zgjedhjet, nuk ka më nevojë për koment. Pavarësisht pretendimeve qesharake se Ilir Meta ka krisur marëdhëniet me SHBA-në, apo se ka turpëruar funksionin që e detyron të jetë mbi palët, nuk ka dyshim se çdo hap i hedhur kundër tij niset nga një filozofi revanshiste.

Jo për nga pesha, por për nga procedurat edhe më qesharake është ajo që po ndodh në Vlorë. Vetëm se nuk pranoi ti bindej urdhërit të Ramës për tu bërë pjesë e listës në betejën e 25 prillit duke dhënë dorëheqjen nga bashkia, Dritan Leli po linçohet publikisht dhe po masakrohet brenda strukturave të partisë. Asgjë nga pretendimet që thuhen, për ritmin e tij të punës, për pastrimin e qytetit, për mosmirmbajtjen e lungomares nuk qëndron. Po të ishte kështu, shefi nuk do ti kërkonte ta gradonte si deputet. Kryebashkiaku i qytetit bregdetar po ndëshkohet vetëm për një gjë, sepse theu rregullin e pashkruar, që në këtë vend gjithkush duhet ti bindet një njeriu të vetëm.

Shenjat e revanshit nuk duken vetëm në sallonet e politikës, ato kanë infektuar me sa duket edhe drejtësinë e rë.

Mund të jetë çdo gjë tjetër përpos rastësisë, fakti që SPAK dhe Prokuroria e Posatçme u shkundën menjëherë sapo votimet u mbyllën me fitoren e rilindjes. Ata nxituan të shpallnin dënimin për Adriatik Llallën, të rihapnin papritmas çështjen e Gërdecit për Fatmir Mediun, të kujtohen se në këtë vend ka ndodhur dikur edhe 21 janari. Madje gjykata Kushtetuese filoi të trajtojë njëra pas tjetrës konfliktet politike që gjendeshin prej kohësh në dosje. Dhe po të bësh një bilanc, në këtë “zgjim” të beftë të drejtësisë nuk ka asnjë çështje për vjedhjet me tendera e koncesione, asnjë njeri të akuzuar për skandalet e mëdha me PPP, pra shkurt, aty nuk shigjetohet asnjë anëtar i grupit të strukturuar të rilindjes. Zgjedhjet mbaruan dhe prokurorët e gjykatësit e institucionëve të reja u kujtuan për ata që kanë qenë në pushtet para një dekade.

Madje aq e madhe po bëhet arroganca e kontrollit të kësaj drejtësie të politizuar, sa tani nën urdhrat e pushtetit organet e vettingut po japin vendime edhe në kundërshtim me pretendimet e ndërkombëtarëve të OMN-së që deri më sot na i patën shitur si garantët e vetëm se peshorja e drejtësë së re do të qëndronte e ekuilibruar.

Kësaj mendësie moniste nuk i shpëtuan as KAS dhe më pas kolegji zgjedhor që hodhën poshtë me përbuzje çdo hetim për blerjen e votës që mund të kriste imazhin e vitrinës së fitores së Ramës. Edhe milionat marramendëse të parave të rindërtimt të dhëna në javët e fundit para zgjedhjeve, edhe ato të ndihmës sociale edhe punësimet masive të militantëve do të varrosen të pa hetuara. Në këtë vend nuk funksionon asnjë mekanizëm i pavarur nga pushteti që të arrijë ti’u kumtojë shqipëtarëve të vërtetën.

Në këtë kontekst, deklaratat e Ramës se do ti shtrijë dorën gjithë qytetarëve në një festë bashkëpunimi për Shqipërinë e nesërme, duke i dhënë fund gërmërreve të së shkuarës, tingëllojnë, sa mashtruese po aq edhe pa kuptim.

Jo vetëm sepse faktet e mësipërme, që po i shohim me sy përditë, vërtetojnë të kundërtën. Por edhe për një arsye të dytë që ka të bëjë me thelbin e gjësë. Pasi çdokush që nuk e fiton mandatin në mënyrë demokratike, nuk e ka, as luksin, as mundësinë ta ushtrojë atë me tolerancë. Nëse e ndan mendjen të sundosh si pakicë, e vetmja rrugë është të godasësh ata që nuk e pranojnë këtë diktat.

Prandaj, përtej propagandës dhe fjalëve të bukura të mitingjeve pas fitores, mandati i tretë do të jetë ai i shtimit të arrogancës dhe revanshit. Dhe për këdo që nuk bindet, pse jo dhe ai i hakmarrjes. / lapsi

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Artan Fuga/ Shitësi që më dha një bakshish të majmë

Publikuar

-

Nga

Shitësi që më dha një bakshsih të majmë

Vajta përsëri sot atje anash rrugës të Ndroqit për të blerë fruta dhe zarzavate. Rrugës e kisha. Bëj edhe një çikë muhabet.

Bleva zerdeli, shalqi, patjetër, domate zemër kau, dhe qershi. Dhjetëmijë e pesëqind – tha zotëria te tenda. Ai pra që kishte mbajt çunin për të mos ik në Itali.

Nxorra njëmbëdhjetmijë dhe ja thashë!

Jo, jo më tha, dhjetëmijë do të më japësh dhe ma ktheu njëmijë lekshen metalike.

Ja ktheva dorën. Ai shty unë shty! Jo mor burrë – i thashë – aq sa të bëjnë.

Pije një kafe ! – më tha.

Shty unë, shty ai paranë metalike. Unë fjalëve nuk u besoj kurrë. Devijim profesional imi. Fjala është bërë për të rrejt. Por, histori tjetër kjo! E them njëherë tjetër.

Por gjuhën e trupit e kuptoj menjëherë. Kur ai shtynte monedhën metalike, dora e tij nuk kishte dridhje. E kuptova që e kishte me sinqeritet.

Hera e parë në jetën time që kam pranuar bakshish. Shitësi i kishte dhënë bakshish klientit.

Pse e pranova? Për t’i bërë qejfin atij mo! Ai që jep bakshish tregon superioritet ndaj atij që merr bakshish. Desha ta gëzoja egon e atij njeriu të mirë.

Pastaj do t’i jem dukur si gjynafqar! Mua kjo më bëri qejfin! Ai mendonte se kisha nevojë për t’u trajtuar pak financiarisht! Ndofta vetura ime e shekullit të kaluar i ka ndjellur mëshirë në zemër. Banorët e asaj zone janë shumë të ndjeshëm ndaj varfërisë të tjetrit!

Mora ç’kisha për të marrë dhe hipa në veturë. Me atë njëmijëlekshin do të qethem sot! Do shtoj ndonjë gjë edhe vetë dhe bëhet tamam për t’i lënë bakshish berberit!

Uaaaaa, bota përmbys – mendoja rrugës kur vozisja. Nuk e kisha mendjen te timoni fare. Makina ecte vetë për në shtëpi si gomari i një kushuririt të gjyshit tim që e gjente vetë rrugën e shtëpisë të të zotit. Këtë e zinte gjumi mbi gomar!

Shitësi i jep bakshish blerësit. Imagjinoni shkojmë në një zyrë shteti dhe nëpunësi pasi na shërben nuk na merr bakshish, por edhe na jep ndonjë pesëmijëlekshe për bakshish: Na merri profesor qethu sot! Ose blej brisqe për t’u rruar!

Mirëpo aty te Plepat mendja m’u kthjellua! Ai tregtari rural poshtë xhadesë kishte në fakt të drejtë sipas filozofisë të parasë. Kur unë blej diçka dhe tjetri më jep një mall, veç barazisë të dy vlerave ka edhe një komunikim tjetër që ndodh.

Unë i blej mallin dhe e humbas lirinë time që atë mall ta këmbej me gjë tjetër. Nuk munjd të shkoj te berberi dhe t’i them sa kushton një e qethme? Një shalqi a kushton? Berberi ma fut me hanxhar pas qafe po të bëj këtë pyetje. Kurse ai që merr lekët ai fiton liri sepse me ato lekë mund të qethet, mund të blejë çdo gjë që i do zemra! Ai fiton liri unë humbas. Dhe prandaj zotëria anash xhadesë si filozofi gjerman Zimmel, në shekullin e kaluar, mendonte se ai duhej ta kompensonte me diçka faktin që ai morri liri kurse unë e humba lirinë në atë transaksion financiar aty në diell, anash arës me perime.

Të shohim kur të kaloj nesër çfarë do të më ndodhi në po atë vend. Ai zotëria më dhuroi dhe një mësim filozofie mbi logjikën e shkëmbimeve tregtare që unë e dija, por e kisha harruar.

LEXO TE PLOTE