Connect with Us

Nga Andi Bushati/ Ramizmi si debilizim i shoqërisë

Opinione

Nga Andi Bushati/ Ramizmi si debilizim i shoqërisë

Publikuar

-

Ramizmi si debilizim i shoqërisë

Kasaphana elektorale që organizoi rilindja në 25 prill po fillon të prodhojë efekte shumë më shqetësuese sesa rrëmbimi i pushtetit për një mandat katër vjeçar. Justifikimi i suksesit të tretë të Ramës dhe domosdoshmëria e mbajtjes në këmbë të një pushteti të fituar përmes parave dhe bandave, po shpie deri në debilizimin e debatit publik në vend. Boll të kqyrësh emisionet e mbrëmjes në TV dhe nuk e ke të vështirë të kuptosh se publikut po i serviret një realitet alternativ.

Le të marrim një shembull.

Prej ditësh opozita, jo vetëm LSI apo PD, por edhe parti të tjera më të vogla, po flasin për një masakër elektorale të pa parë ndonjëherë. Dikush pretendon për pjesmarrje të krimit të organizuar në fushatë, dikush tjetër për blerje masive vote, dikush për fletë të prishura qëllimisht, për të plotësuar numrin rekord të 85 mijë votave të pavlefshme.

Pyetja që shtrohet është: A duhet të përbënte minimalisht kjo temë interesin e një debati serioz televiziv? Edhe në qoftëse këto pretendime nuk qenkeshin reale, edhe nëse ato kishin për qëllim justifikimin e humbjes nga Luli apo Monika, për të ruajtur karriget e tyre, a nuk duhej analizuar pretendimi i përfaqësuesve të më shumë se gjysmës së elektoratit shqiptar? A nuk duhej debatuar kjo temë qoftë edhe për ta zhbërë mitin e grabitjes së votës?

Deri më sot që flasim asnjë nga debatet “serioze” politike nuk ka pasur emision me titullin: “A u vodhën zgjedhjet”. Ato kanë preferuar tema si, a do shkakrohet Meta, a do dorëhiqet Luli, a do ketë koalicion të madh, a është demokratike PD.

Mjafton kjo frikë e përhapur se mos gërvishtet varaku i pushtetit, apo autoçensura që i thërret së brendëshmi aktorët e studiove: “ç’të duhet ty, ti do e rregullosh këtë vend”, – për të kuptuar gjendjen ku ka degraduar debati publik.

Por, ka edhe më keq sesa kaq. Pra, më keq sesa shtrëmbërimi i rezultatit në kuti, apo ushqimi i qytetarëve me debate “fake” që i mbivendosen qëllimisht atyre reale.

Mjafton për këtë të shohësh korin laraman të mbrojtësve të Ramës, të përbërë, ca nga përfitues tenderash e parash publike, ca nga servilë të të gjitha pushteteve dhe ca nga idiotë të dobishëm, që pretendojnë se po luftojnë ende traditën e berishizmit. Eshtë interesante të qëmtohen argumentat e tyre.

Ata thonë se opozita nuk duhej të ngrinte grupe të gatshme për mbrojtjen e votës, por harojnë që këto ishin vetëm rrjedhim i sekuestrimit të kartave të identitetit në këmbim të parave, që po bëhej ditën për diell në qendrat e qyteteve.

Ata thonë se opozita duhet të besojë tek institucionet dhe harojnë që SPAK dhe Drejtori i përgjithshëm i policisë, favorizuan bandat në krimin e Elbasanit.

Ata çirren dhe skandalizohen kur përmendin vetgjyqësinë, por nuk shqetësohen aspak për banditët që ikin në drejtim të paditur apo për krimet që mbeten pa ndëshkuar.

LEXO EDHE:  Ftesa për dialog/ Basha i përgjigjet Ramës

E njëjta fabul absurde përsëritet edhe për historinë e shkarkimit të presidentit. Të gjithë që vënë kujën për rëshkitjen e tij nga korniza kushtetuese, as nuk duan ti’a dinë për abuzimet e qeverisë me paratë e tërmetit, me punësimet sezonale, me bonusin e bebeve të shpërndarë në fushatë, me përdorimin e të dhënave personale, me kërcënimin e administratës në funksion të votës. Pra logjika është: qeveria ka të drejtë ta shkelë ligjin, kundërshtarët e saj duhet të jenë të përpiktë me të.

I njëjti nonsens përsëritet edhe kur në debate përdorët argumenti i Tom Doshit apo Aqif Rakipit, si anomali që nuk kanë asnjë logjikë politike. Analistët pro Rama, që situata e re i ka degraduar në kamikazë të Tomës dhe Qifes, të thonë se rezultati i tyre është real, pasi ata kanë rreth të gjërë, shokë dhe miq.

Edhe kur dikush i vë përballë një precedenti skandaloz, si ai i përdorimit të “komitetit të ekpertëve anti kovid” për të mbyllur kufirin me Greqinë, me qëllim pengimin e votës së emigrantve, përgjigjja është rrënqethëse: pse do lejonin Vangjel Tavon të mbushte autobuzë me rektutët e tij?

E pra, në këtë pikë kemi mbërritur pas 25 prillit.

Publikut po i imponohen debate fallco. Pushteti ka rekrutuar kamikazë, të gatshëm të heqin dorë nga dinjiteti dhe logjika minimale për të marë rolin e violinës së parë në to. E gjithë kjo bën që shoqëria të kyçet në një realitet imagjinar, shumë më të largët sesa shqetësimet e saj reale.

Dhe ky me sa duket do të jetë problemi relal i mandatit të tretë. Jo vota e vjedhur. As vazhdimi i abuzimit me dhjetë oligarkë dhe shpërndarja e parasë për ta. As shkatërrimi drejtësisë që po kthehet më keq se në kohën e plepave. Me to tashmë jemi mësuar.

Ekuacioni ka ndryshuar. Sepse një pushtet ilegjitim nuk mund të mbrohet asesi nga një fabul logjike. Ai ka nevojën e absurdit për tu mbajtur në këmbë. Atij i duhen partizanë që të linçojnë viktimat para agresorëve; Që ulërasin për pasojat, pa parë shkaqet; Që skandalizohen nga ai që kërkon të mbrohet kur nuk ka ligj dhe jo nga ai që e shkel atë.

Në fakt, nuk ka se si të jetë ndryshe. Aty ku pluralizmi politik kthehet në farsë edhe ai i ideve nuk mund të mos pësojë të njëjtin fat.

Një fabul të tillë, që e kemi ende të freskët nga historia jonë, po e shohim në forma të ndryshme edhe në Rusinë e Putinit apo në Turqinë e Erdoganit. Edhe Ramizmi është në të njëjtën rrugë. Ai sapo ka filluar debilizimin e debatit publik, duke e parë si të vetmin mjet për të sunduar një shoqëri të ligështuar dhe pesimiste që i ka ulur armët e rrezistencës.

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Opinione

Pse homoseksualët kërkojnë të ndryshojnë atësinë dhe amësinë në gjendje civile?

Publikuar

-

Nga

Nga Miron Çako

Sot pretendohet se njerëzimi ka hyrë në “Kohën e Re” (NEW AGE). Sipas astrologëve, kemi dalë nga zona zodiake e peshkut, që simbolizonte Krishtërimin që prej shejkujsh e drejtoj njerëzimin në ligjet dhe porosit e Krishtit  dhe kemi hyrë në atë të ujorit, koha ku do të duhet të ndryshohen rregullat dhe ligjet shekullore morale, madje dhe ato që janë natyrore, si marrëdhënia heteroseksuale dhe martesa burrë-grua, të cilët kur lindin fëmijë quhen baba dhe nënë dhe marrin detyrën e lartë të prindërimit.

Ata që pretendojnë t’i ndryshojnë këto ligjësi natyrore janë anëtarët anvangardë të shoqatës të LGBTQ, të cilët të nështruar nga pasioni pervers dhe mëkati i neveritshëm i homoseksualitetit, jo vetëm nuk duan ta pranojnë veten ashtu si Zoti dhe natyra i ka bërë ata, mashkull ose femër, por duke preferuar marrëdhënien heteroseksuale mes një burri dhe gruaje, preferojnë atë homoseksualen, mes njëjtës gjinie.

Ata gjithashtu nuk pranojnë dhe kërkojnë të ndryshojnë formatin e familjes tradicionale, baba, nënë dhe fëmijë, thua sikur ata vetë janë qenie jashtëtokësore, që nuk kanë lindur nga një baba dhe një nënë .

Të influencuar prej tyre, prej vitesh po bëhën përpjekje në shumë vende të Europës dhe botës perëndimore, që të ndryshohet kodi civil i martesës mes burrit e gruas dhe po ashtu, emërtimit të prindërve natyralë baba dhe nënë, në Prindi 1 dhe Prindi 2.

Në Francë, në vitin 2019, Asambleja Kombëtare Franceze votoi në favor të heqjes së fjalëve “baba ” dhe “nënë” nga të gjitha dokumentet zyrtare në sistemin arsimor, në mënyrë që të adresojë diskriminimin, që ka prekur deri më tani prindërit homoseksualë. Tani e tutje, fjalët “baba” dhe “nënë” do t’i lëshojnë vendin “Prindi 1” dhe “Prindi 2.

Madje, po dëgjojmë nga përfaqësuesit dhe zëdhënësit e grupit minorancë të LGBTQ, që edhe në Shqipëri të aplikohet ky regull i ri.  Për Xheni Karaj, zëdhënësja dhe përfaqësuese e LGBTQ, është një shqetësim i madh kodi aktual në gjendjen civile.

Ajo është shprehur: “Në certifikatën e lindjes të ekzistojë për momentin vetëm amësia dhe atësia”. Nëse një çift lezbikesh dëshiron të regjistrojë fëmijën e tyre, është e pamundur. Për aq kohë sa jemi një familje dhe do ta rrisim fëmijën me dashuri e përkushtim të dyja bashkë, duam të jemi të dyja.

Ne kemi një rast që është i pari në Shqipëri, që kanë lindur binjakë në janar dhe vajzat janë 5 muajshe e të paregjistruara. Nëse regjistrohet në emër të njërës, i bie që tjetra të mos njihet si prind.

Nëse nënës biologjike i ndodh diçka, partnerja e vet nuk ka asnjë të drejtë. Fëmija mund të shkojë në një shtëpi birësimi. Do vazhdojmë të mbyllim sytë apo të bëjmë diçka për të ndryshuar dhe për të krijuar ligje më akomoduese për familjet? Për mua familja është e shenjtë”.

Çfarë është për Xheni Karaj, e deklarual si homoseksuale, koncepti familja e shenjtë?

Për ne heteroseksualët burrë, grua dhe prindërit baba edhe nënë dimë se martesa dhe familje e shenjtë është ajo tradicionale ashtu si e ka krijuar Zoti dhe natyra njerëzore, që sipas kodit civil të Shqipërisë, mund të lidhet mes një burri dhe një gruaje pas moshës 18 vjeç.

E shenjtë do të thotë se martesa dhe familja është mbi gjithshka dhe nuk duhet të shpërbëhet,sepse :” atë që bashkoj Perëndia njeriu nuk duhet ta ndaj”.Nuk duhet ndyrësohet apo të tjetërsohet nga tradhëtia bashkëshortore, aq më keq nga perversioni.

Duhet të dimë se homoseksualizmi është i përcaktuar nga Zoti si mëkat i neveritshëm i dënueshëm (Levitiku 20:13), sepse është një devijim nga natyraliteti dhe mohon qëllimin produktiv të seksualitetit, që është lindja e fëmijëve, ashtu si Zoti i bekoi dhe urdhëroi çiftin e parë, Adamin edhe Evën, dhe çdo çift burrë-grua në botë: “Të jeni të frytshëm dhe shumëzohuni” (Zanafilla 1:28).

Prandaj, si është e mundur të ketë ndjenja atësore ose amësore, të domosdoshme për të rritur dhe edukuar fëmijë, një një çift homoseksualësh, të cilët neverisin dhe shmangin marrëdhënien hetereseksuale për ngjizjen e një fëmijë, ashu siç bëhet tek të gjithë gjallesat riprodhuese në natyrë?

Prandaj dëshira e tyre për t’u bërë prindër është një mashtrim mediatik, ose, më mire, një ideologji e mirëmenduar, antihumane, që me sa po duket kërkon të shmangë ngjizjen dhe rritjen natyrore të një qenie njërëzore.

Ata duket se i shërbejnë axhendës për të krijuar një racë hibride njerëzish të “Kohës së re”, të prodhuar në epruvet, pa kontakt seksual natyror dhe paskësaj të rriten edhe në absurditetin e një “familje” pa prindër pa indetitet gjinor, baba dhe nënë, por prindi 1 dhe 2.

Ata duke zhdukur gjininë prindërore, duan të shkatërrojnë familjen, që është qeliza primare e shoqërisë njerëzore, sepse, ashtu siç ndërhyhet për të ndryshuar ADN e një qelize njerëzore dhe pastaj prej saj mund të riprodhohet një mostër humane, po ashtu prishja e këtij kombinimi baba-nënë, prish ADN e familjes dhe kështu e gjithë shoqëria njerëzore, gradualisht, do të transformohet në një tjetër dimesion social, ndryshe nga ai që kemi deri më sot, patjetër jo për mirë.

Roli i burrit dhe gruas, i babait dhe nënës, është i patjetërsueshëm në ngjizjen dhe formimin natyror të një qenieje njerëzore psiko- somatike (shpirt dhe trup).

Seksualiteti nuk është vetëm kënaqësi erotike, por akt krijimi i burrit dhe gruas, që mbart energji të jashtëzakonshme krijimi jete të re, sepse që të dy, burri dhe gruaja, të ndërgjegjshëm për aktin hetereseksual, janë duke krijuar një kryevepër, një qenie të re njerëzore, që nuk i përshtatet asnjë gjallesë mbi tokë.

Prandaj çifti, që kryen aktin heteroseksual për të lindur një fëmijë, duhet jetë i vetëdijshëm për çfarë po bën, i shkrirë i tëri tek njëri-tjetri, plot dashuri, duke u bërë një mish i vetëm, (Zanafilla 2:24), sepse vetëm kështu ata trasmetojnë tek embrioni, jo vetëm lëndët organike, spermatozoitët dhe vezën, por edhe gjëndjen e tyre shpirtërore .

Për këtë veprim psiko-somatik të çiftit, është i nevojshëm bekimi dhe ndihma e Krijuesit, i Cili krijoi çiftin e parë njerëzor dhe u tha: “shumëzohuni” (Zanafilla 1:28) dhe na thotë të gjithëve ne se : “pa Mua nuk bëni dot asgjë”  (Joani 15:5).

Kjo është arsyeja që shumë çifte kërkojnë bekimin e Zotit kur martohen dhe kur duan të bëhen prindër, luten që Zoti t’i ndihmojë në këtë akt sublim dhe madhështor, siç është ngjizja e një fëmije.

Në të kundërtën, kur çifti i është i pabesë, i dhunshëm, i pandërgjeshëm, i dehur, i droguar ose kryen akte perverse seksuale, atëhere e gjithë kjo gjëndje anormale morale dhe fizike, trasmetohet tek embrioni, që vërtet mund të ngjizet sipas rregullit natyror të Krijuesit, por pas kësaj anomalie morale dhe perverse, mund të lindin fëmijë me probleme fizike, mendore dhe psikologjike, që fatkeqësisht janë shtuar shumë në këto kohë apostazie, si fëmijët me sindromën Down, por edhe me prirje homoseksuale.

Pse shfaqen këto prirje homoseksuale tek fëmijët sot?

E para duhet të përjashtojmë në këtë prirje abuzimin dhe keqorientimin seksual me fëmijën, me këshilla me fjalë ose me figura, sepse në të tilla raste homoseksualiteti është i imponuar nga jashtë, por kur prirja duket tek fëmijët, që nuk janë abuzuar ose orientuar nga homoseksualizmi, ky tundim që i vjen nga brenda fëmijës ndodh, ashtu si na thonë edhe etër shpirtëror të ndriçuar, sepse nëna shtazënë që mbart embrionin, ose ka pranuar marrëhënie perverse anale me burrin a të dashurin e saj  dhe e ka dëshiruar këtë perversion, ose është vet homoseksuale dhe është i ngjizur në mënyrë artificilae, me fertilizim in vitro (IVF).

Në të tilla raste veprojnë ligjet shpirtërore, dmth. tek embrioni zë vend dhe vepron demoni i homoseksualitetit, që prish e tjetërson deri në perversion njeriun, i cili është i krijuar sipas ikonës së Perëndisë (Zanafilla 1:26).

Prandaj homoseksualiteti nuk duhet trajtuar si sëmundje psiqike, as fizike, as një problem gjenetik dhe hormonal, por një ndikim demoniak, që merr të drejta, që në embrion ashtu si edhe për çdo ves e dobësi tjetër të trashëguar nga prindërit si psh, nervozizmin, dhunën, gënjeshtën e të tjera si këto pasione, që janë të trashëguara nga mëkatet e prindërve, sepse “në mëkat më lindi nëna ime” (Psalmi 50).

Këto pasione që nuk janë për faj të fëmijëve, por të trashëguara nga prindërit mëkatarë, zhduken vetëm me fuqinë e Perëndisë, me anën e Mistererit të Pagëzimit që kryet në Kishën Apostolike dhe fal çdo mëkat, e rilind njeriun në Krishtin si një krijesë të re, ashtu si na thotë Bibla: “Sa u pagëzuat me Krishtin, Krishtin keni veshur” (Galatianëve 3:27) dhe “A nuk e dini se ne të gjithë që u pagëzuam në Jisu Krishtin, u pagëzuam në vdekjen e tij? Ne, pra, u varrosëm me të me anë të pagëzimit në vdekje, që, ashtu si Krishti u ngjall prej së vdekurish me anë të lavdisë së Atit, kështu edhe ne gjithashtu të ecim në risinë e jetës. Sepse, nëse u bashkuam me Krishtin në një vdekje të ngjashme me të tijën, do të jemi edhe në ngjalljen si të tijën, duke ditur këtë: se njeriu ynë i vjetër u kryqëzua me të, që trupi i mëkatit mund të jetë anuluar dhe që ne të mos i shërbejmë më mëkatit” (Romakëve 6:3-6).

Ky veprim misteror që kryet i plotë në Kishën Orthodhokse, duhet të merret me besimin e prindërve kur fëmija është i vogël dhe të vetë fëmijës kur rritet dhe është i përgjegjshëm.

Në të kundërtën, nëse kjo gjendje anormale do të tolerohet nga prindërit dhe nga fëmija kur ai të jetë i ndërgjegjshëm dhe i përgjegjshëm, atëherë pasionet zhvillohen e japin frytet e tyre të këqija dhe deformim të dukshëm në psiqikën dhe fizikun e fëmijës.

Sa më shumë i toleron ose i arsyeton si normale këto pasione ai vet, prindërit dhe rrethi shoqëror, aq më shumë e sundojnë tek ai deri sa e nështrojnë dhe njeriu nuk bën më sipas vetvetes, por sipas pasionit, dmth e demonit që e kontrollon këtë pasion dhe ky quhet demonizim.

LEXO EDHE:  Mbyllen aplikimet për kreun e BKH/ Publikohen emrat e 40 kandidatëve

LEXO EDHE:  Ftesa për dialog/ Basha i përgjigjet Ramës

Prandaj ata që i janë nështruar pasioneve edhe  të homoseksualizmit janë të demonizuar dhe vetëm Zoti Jisu Krisht mund t’i shpëtojë, duke urdhëruar demonët dhe atë të homoseksualitetit: “Dil nga ky dhe mos hyr më brenda në të” (Marku 9:25).

Prindërit, baba dhe nënë, kanë një rol të pazëvendësueshëm në rritjen dhe formimin psikologjik të njeriut. Është shumë i nevojshëm roli i të dyve dhe këtë e shikojmë, jo vetëm mes njerëzve, por edhe tek gjallesat e tjera, kafshë dhe shpendë.

Burri dhe gruaja, përveç ndryshimeve të dukshme fizike dhe seksualitetit, kanë dhe shumë ndryshime përsa i përket botës shpirtërore dhe mendore të tyre.

Mund të themi se burri është koka edhe gruaja trupi.Ai është komanduesi, ajo është frymëzuesja. Ai është fuqia, ajo brishtësia .Ai posedon logjikën, ajo fantazinë dhe intuitën.Ai drejtësinë ajo dhemshurinë.Ai egocentrizmin ajo të afruarit e vetes.

Këto janë karaktere pa dyshim të ndryshëm , por kjo nuk duhet të na çudit, sepse vetëm dy të kundërta mund të bashkohen edhe të bashkëveprojnë.

Çdokush  burrë ose grua duhet të përmbush detyrat e tyre të ndryshme , për të cilat nevojiten edhe aftësi të veçanta ashtu is i ka pajisur Krisuesi.

Kur krijohet një familje atëhere duhet të egzistoj një kryetar, dikush me përgjegjshmëri të madhe  dhe ky rol i është  caktuar dhe i shkon më shumë burrit,  por duhet edhe ndihma e gruas , sepse është e mirë që logjika të ketë  vendin e saj , por edhe ndjeshmëria duhet të ngjyrosë dhe ta zbusë logjikën e thatë, dmth burri hap rrugë të reja, gruaja mbush nga pas boshllëqet, gropat , burri skalit gruaja rrumbullakos cepat  dhe i jep formë sa më të bukur krijimit të familjes edhe fëmijëve.

Gratë mund të bëjnë deri në tre gjëra njëkohësisht, ndërsa burrat vetëm një. Meshkujt janë zakonisht më praktikë në zgjidhjen e problemeve ndërsa gratë janë praktike, por ato gjithashtu janë të interesuara për rezultatin estetik.

Po ashtu, roli i babait edhe i nënës në familje është i ndryshueshëm, i pazëvëndësueshëm, i patjetërsueshëm dhe ndikon në mënyra të ndryshme në formëzimin psiko-somatik të njeriut.

Zoti i ka afruar gruas një rol shumë të rëndsishën në familje, jo vetëm instikti amësor që është tek gjallesat por edhe arsyetimni njerëzor e bënë shumë të veçantë rolin e nënës tek fëmijët e saj.

Roli i nënës në formëzimin e personalitetit të fëmijës është i menjëhershëm dhe i rëndësishëm.

Nëna është personi i parë që sheh foshnjën e porsalindur dhe i njëjti person do të bëjë maksimumin për edukimin dhe socializimin e tij. Nëna është faktori kryesor për zhvillim, integrimin dhe, rrjedhimisht, për zhvillimin e gjithëanshëm të fëmijës. Fëmija pranon efektin e saj, krijon imazhin e një sjelljeje dhe vepron në përputhje me rrethanat. Kështu, nëna ka një detyrim t’i japë fëmijës stimujt e duhur dhe ato kushte të favorshme, që janë të nevojshme, që ai të jetë në gjendje të përshtatet me mjedisin shoqëror.

Lidhja që zhvillohet midis nënës dhe fëmijës, është dhe duhet të jetë e shkëlqyeshme, sepse prej saj varet zhvillimi normal, emocional dhe psikologjik i fëmijës. Një nënë konsiderohet e mirë kur në dashurinë e bollshme dhe të pastër për fëmijën e saj, nuk ka elementë spekulues dhe nuk synon asgjë tjetër përveç të mirës për fëmijën e saj.

Shën Joan Gojarti i hirshëm (shekulli i IV) thotë se: “Veprimtaria më e rëndësishme e nënës së krishterë, brenda familjes, është edukimi i mirë i fëmijëve të saj. Detyra kryesore e nënës, pra, është të edukojë fëmijët”.

Babai është ai që duhet të kuptojë dhe plotësojë nevojat e fëmijës, rol të cilin duhet ta kuptojë që kur fëmija është ende i palindur dhe, nga ana tjetër, të ketë kontakt të shpeshtë me fëmijën kur ai të lindë, që të përmirësojë komunikimin e tij mendor. Babai gjithashtu është ai që i ofron mbështetje morale nënës-gruas.

Ndikimi i babait në edukimin e fëmijës duhet të jetë më i drejtpërdrejtë. Fëmija e kupton që, përveç nënës, ka edhe personin e babait në jetën e tij. Për fëmijën babai është lidhja me botën e jashtme, mbartësi i fuqisë dhe autoritetit.

Babai bëhet një model seksual për djemtë dhe për kuptuar veten e tyre. Është vërejtur se tek fëmijët, babai i të cilëve mungonte (mungesë fizike ose psikologjike), djemtë kishin vështirësi të gjenin burrërinë e tyre, ndërsa vajzat nuk kishin besim te vetja dhe besim tek seksi i kundërt. Babai duhet të japë një edukim të ndershëm dhe të duhur seksual, financiar, fetar dhe moral.

Atë Sava Ajoriti na thotë: “Nëna mbetet për fëmijën përqafimi më i ngrohtë dhe i ëmbël, përkujdesja dhe qetësia, ndërsa babai përfaqëson forcën e qetë, sigurinë, mbështjetjen dhe mbrojtjen. Për të gjitha këto arsye, fëmijët kanë nevojë për një baba i cili, para së gjithash, është një partner i mirë për nënën e tyre.Në ditët e sotme, me shpalljet feministe që burojnë nga okultizmi dhe magjia, nëna nuk qëndron gjatë në shtëpi. Fëmijët rriten nga një dado ose gjyshe ose lihen vetëm, ku edukatori eksluziv i tyre bëhet televizori, që i katekizon në imoralitet, dhunë, në “Kohën e Re”. Sipas planit hyjnor, baballarët duhet të drejtojnë familjet me dashuri dhe virtyt dhe të kenë përgjegjësinë të sigurojnë atë që është e nevojshme për jetën dhe mbrojtjen e familjeve të tyre. Ai duhet ta drejtojë familjen e tij me përulësi, mirësi, bindje, butësi, dashuri dhe dashamirësi, sesa me imponim ose mizori”.

Ështe sa komike edhe tragjike, që vet çiftet homoseksuale, sado të duan ta zhdukin identitetin e tyre seksual si burrë-grua dhe aq më shumë atë prindëror si baba dhe nënë, edhe pse janë të së njëjtës gjini dhe imponohen në marrëdhënie të të njëjtit seks, përsëri njëri/ njëra është aktiv dhe tjetri/tjetra pasiv, dmth. njëri bën rolin e burrit që është aktiv dhe tjetri atë të gruas që është pasiv në marrëdhëniet seksuale që detyrimisht do shfaqen në ato prindërore.

Kuptohet vetvetiu se këta “prindër” pa identitet gjinor, tek fëmijët e adoptuar ose bërë me IVF (In Vtro Fertilization) i cili sa më shumë rritet, aq më tepër kupton nga jeta njerëzore,ata do të shfaqen para tij si burri dhe gruaja dhe si babai dhe tjetri si nëna edhe pse janë të njëjtë gjinie.

Sado të sforcohet dhe të aktrojë, çifti homoseksual, është e pashmangshme performanca baba-nënë në të njëjtën gjini, sepse ajo është natyrore në përshtatje në gjinitë e ndryshme, prandaj nuk mund të ketë kurrë dy baballarë ose dy nëna njekohësisht, sepse sipas ligjeve të natyrës dy të njëjta shtyen dhe nuk bashkëveprojnë.

Kjo është arësyeja që edhe kur babai edhe nëna mungojnë për arsye fatkeqësie, largimi ose divorci, e zëvëndëson dikush nga të afërmit rolin e tyre psikologjik tek fëmijët, si gjyshi, gjyshja ose dikush tjetër nga të afërmit.

Fëmijët e rritur në një famijlje homoseksualësh, kanë probabilitet të bëhen edhe ata homoseksualë, sepse fëmija imiton prindërit, madje me një progresion më të madh drejt prishjes morale, ashtu si thuhet: “ma jep fëmijën tend ta rris deri në moshën 7 vjeç, edhe ai do jetë për jetë i imi”.

Birësimi i fëmijës, që kërkojnë homoseksualët me egoizmin e tyre dhe ideologjinë e tyre antihumane, është një e keqe e madhe, më e madhe se vet mëkati i neveritshëm i homoseksualitetit, sepse i detyron fëmijët e pafajshëm të rriten të privuar nga figura dhe roli i babait e i nënës, në një familje perverse  gei ose lesbikesh.

Kjo bie ndesh me Konventën e  të drejtave të fëmijës, sepse nuk respekton lirinë e tyre të zgjedhjes dhe u imponon një model prindërimi jo natyral, që herët a vonë do të krijojë një kolaps psikologjik tek fëmija, kur të kuptojë se ai nuk ka një familje natyrale, mashkull-femër, baba-nënë, ashtu siç është rëndom tek njerëzit dhe gjallesat reth tij.

Kaq egoistë janë këta tipa sa nuk llogarisin asgjë për të përligjur pasionin e tyre pervers, madje edhe në kurriz të fëmijëve.

Duket qëllimi është që të krijohet një brez njerëzish të rinj homoseksualësh, që u mungon ikona e babait dhe nënës në formimin e tryre psikologjik, të deformuar psikologjikisht , pa besim tek Zoti, sepse besimi në Zotin kultivohet në familje nga prindërit dhe duke qenë të ndryshëm, babai i tregon drejtësinë e Perendisë dhe nëna dhembshurinë.

Po ashtu, ata fëmijë që rriten në ambjentë të tilla, që nuk kanë as nënë as baba, nuk kanë as atëdhe as mëmëdhe dhe kështu as ndjenjë kombëtare dhe as ideal për të mbrojtur vendin e tyre.

Pra si përfundim, qëllimi ideologjik sot në botë, pse këto grupe në minorancë por të fuqishëm politikisht dhe ekonomikisht, duan që bashkëjetesën e tyre homoseksuale ta quajnë martesë të ligjëruar, me fëmijë të adoptuar ose të krijuar me IVF, të rritur pa prindër baba dhe nënë, është që të krijojnë njeriun e Kohës së Re, i cili nuk ka besim as për Zotin, nderim për prindërit, respekt për familjen, dashuri për vendin, dmth një njerëzim hibrid, pervers, pa ideale, një “gojem”, kafshë,  vetëm që të vegjetojë dhe t’u shërbejë elitave antikrishte, që kërkojnë të kontrollojnë njerëzimin për “Epokën së  Re”, jo vetëm në numrin e popullatës, me anë të sterilizimit dhe homoseksualizmit, por edhe t’u heqin kënaqësitë dhe qëllimin mardhënjes heteroseksuale në çift burrë edhe grua, me anën të cilit krijohet prindërimi, familja ku aty shtohet dhe edukohet njerëzimi për vazhdimësinë e jetës normale.

Kjo është vërtet një e keqe e madhe kundër Zotit, familjes, njerëzimit dhe vet jetës. Le ta kundërshtojmë me qytetari dhe dinjitet human si burrë dhe grua, me instiktin dhe ndjeshmërinë prindërore, si atë edhe nënë, sa nuk është vonë për të gjithë, që të mos ndodhë që fëmija yt të vijë një ditë në shtëpi edhe ta dëgjosh të mos thotë baba ose mama, por prind 1 dhe prind 2.

Zoti na ruajtë nga një marrëzi e tillë antihumane dhe ligësi e tillë djallëzore!/CNA.al

LEXO TE PLOTE

Opinione

‘Politikë në zhegun e verës’/ Përse PD devijoi kaq shpejt nga ndjeshmëria e lartë pro turizëm?

Publikuar

-

Nga

Turizmi veror ne Shqiperi, per nivelin e te ardhurave qe krijon, ka nje peshe prej 9% te GDP. Ai puneson direkt rreth 100 mije njerez dhe indirekt rreth 300 mije te tjere. Hyrjet valutore nga turistet e huaj, vleresoheshin diku te 2 miliard euro. Per kete rendesi te vecante, qe ka stina e veres per ne shqiptaret, politikanet u kujdesen, qe muajin qershor, ta clirojne nga te qenit muaj zgjedhjesh, duke bere edhe ndryshimet e nevojshme kushtetuese. U duk se edhe ne PD, ndjeshmeria ndaj mbarevajtjes se turizmit, ishte ne lartesine e duhur kur u deklarua se: "zgjedhjet per kryetar te PD afrohen nga korriku ne qershor, sepse korriku eshte muaji me i rendesishem per turizmin" Per fat te keq, kjo ishte pershtypja e gabuar qe u la te kuptohej, nga ky deklarim zyrtar, perpara dites se zgjedhjeve per kryetar te PD. Them per fat te keq sepse, kryetari i sapo zgjedhur i PD, vendosi te filloje nje proces analize ne cdo dege te PD dhe te therase Kuvendin Kombetar ne mes te korrikut. Shume kush u hutua, u befasua, u cudit dhe pyeti: Perse PD devijoi kaq shpejt dhe kaq vrullshem nga ndjeshmeria e larte pro turizem? Perse te 100 mije anetaret e saj duhet te lene punet ne turizem, indirekt ne sherbim te turizmit, apo pa lidhje me turizmin dhe te perfshihen ne analizen e masakres zgjedhore te 25 prillit, nderkohe qe, analiza e kesaj masakre eshte bere tashme nga avokatet e partise dhe eshte paraqitur me shume hollesi dhe profesionalizem ne KAS? A nuk do ishte me produktive dhe a nuk do e ndihmonte me shume turizmin, njohja e demokrateve me dokumentat dhe provat e masakres, si produkt i gatshem dhe i sistemuar nga profesioniste, sesa nje analize partiake ku cdo kush do e kete me te lehte te flase per masakren e shkaktuar nga te trete dhe jo per pergjegjesi individuale, ne raport me detyrat e mara persiper? Per me teper mbledhja ne Tirane e disa mijera anetarve te PD nga e gjithe Shqiperia, ne mes te korrikut per Kuvend, shton habine per kete praktike anti turizem. Habija dhe pyetjet shtohen kur kjo sakrifice behet me nje qellim qe nuk i justifikon mbledhjet ne kete nxehtesi ekstreme te veres per te analizuar dhe pastaj per tu mbledhur perseri ne Tirane per tu informuar mbi ate qe u analizua. Pervec anti turizem duket edhe shume tallese per demokratet qe kane dale te deshperuar nga humbja e trete radhazi e zgjedhjeve, te mblidhen te gjithe ne mes te korrikut ne Tirane, per te kryer vetem nje pune. Nje pune qe per interesat e tyre eshte nje pune pa pune, por per kryetarin punemadh, eshte kryepune. Behet fjale per nderprerjen e mandatit te Keshillit Kombetar, ne kundershtim me statutin e partise dhe per zgjedhjen e keshillit te ri. Mesa duket ja vlen barra qerane. Nga keto zgjedhje te 25 prillit, demokratet do vuajne edhe 4 vitet qe sapo fillojne, pas 8 viteve shume te veshtira ne opozite, por nderkohe, beteja e tyre sapo ka filluar, me grup te freskuar parlamentar, kryetar te rizgjedhur dhe me kryesorja, pergjegjesi te indentifikuara dhe te mbajtura, duke shkarkuar Keshillin kombetar dhe duke zgjedhur te riun. Ja vlen pra, kjo sakrifice ne zheg, ne dem te turizmit, por me shume perfitime per PD.

Nga Arben Ristani

Turizmi veror ne Shqiperi, per nivelin e te ardhurave qe krijon, ka nje peshe prej 9% te GDP.

Ai puneson direkt rreth 100 mije njerez dhe indirekt rreth 300 mije te tjere.

Hyrjet valutore nga turistet e huaj, vleresoheshin diku te 2 miliard euro.

Per kete rendesi te vecante, qe ka stina e veres per ne shqiptaret, politikanet u kujdesen, qe muajin qershor, ta clirojne nga te qenit muaj zgjedhjesh, duke bere edhe ndryshimet e nevojshme kushtetuese.

U duk se edhe ne PD, ndjeshmeria ndaj mbarevajtjes se turizmit, ishte ne lartesine e duhur kur u deklarua se: “zgjedhjet per kryetar te PD afrohen nga korriku ne qershor, sepse korriku eshte muaji me i rendesishem per turizmin”

Per fat te keq, kjo ishte pershtypja e gabuar qe u la te kuptohej, nga ky deklarim zyrtar, perpara dites se zgjedhjeve per kryetar te PD.

Them per fat te keq sepse, kryetari i sapo zgjedhur i PD, vendosi te filloje nje proces analize ne cdo dege te PD dhe te therase Kuvendin Kombetar ne mes te korrikut.

Shume kush u hutua, u befasua, u cudit dhe pyeti:

Perse PD devijoi kaq shpejt dhe kaq vrullshem nga ndjeshmeria e larte pro turizem?

Perse te 100 mije anetaret e saj duhet te lene punet ne turizem, indirekt ne sherbim te turizmit, apo pa lidhje me turizmin dhe te perfshihen ne analizen e masakres zgjedhore te 25 prillit, nderkohe qe, analiza e kesaj masakre eshte bere tashme nga avokatet e partise dhe eshte paraqitur me shume hollesi dhe profesionalizem ne KAS?

A nuk do ishte me produktive dhe a nuk do e ndihmonte me shume turizmin, njohja e demokrateve me dokumentat dhe provat e masakres, si produkt i gatshem dhe i sistemuar nga profesioniste, sesa nje analize partiake ku cdo kush do e kete me te lehte te flase per masakren e shkaktuar nga te trete dhe jo per pergjegjesi individuale, ne raport me detyrat e mara persiper?

LEXO EDHE:  Basha bisedë me kreun e PPE/ Zgjedhjet e 25 Prillit jetike për shqiptarët

LEXO EDHE:  Fatos Nano refuzon Kongresin e Ramës?

Per me teper mbledhja ne Tirane e disa mijera anetarve te PD nga e gjithe Shqiperia, ne mes te korrikut per Kuvend, shton habine per kete praktike anti turizem.

Habija dhe pyetjet shtohen kur kjo sakrifice behet me nje qellim qe nuk i justifikon mbledhjet ne kete nxehtesi ekstreme te veres per te analizuar dhe pastaj per tu mbledhur perseri ne Tirane per tu informuar mbi ate qe u analizua.

Pervec anti turizem duket edhe shume tallese per demokratet qe kane dale te deshperuar nga humbja e trete radhazi e zgjedhjeve, te mblidhen te gjithe ne mes te korrikut ne Tirane, per te kryer vetem nje pune.

Nje pune qe per interesat e tyre eshte nje pune pa pune, por per kryetarin punemadh, eshte kryepune.

Behet fjale per nderprerjen e mandatit te Keshillit Kombetar, ne kundershtim me statutin e partise dhe per zgjedhjen e keshillit te ri.

Mesa duket ja vlen barra qerane.

Nga keto zgjedhje te 25 prillit, demokratet do vuajne edhe 4 vitet qe sapo fillojne, pas 8 viteve shume te veshtira ne opozite, por nderkohe,

beteja e tyre sapo ka filluar, me grup te freskuar parlamentar,

kryetar te rizgjedhur dhe me kryesorja, pergjegjesi te indentifikuara dhe te mbajtura, duke shkarkuar Keshillin kombetar dhe duke zgjedhur te riun.

Ja vlen pra, kjo sakrifice ne zheg, ne dem te turizmit, por me shume perfitime per PD.

LEXO TE PLOTE

Opinione

Mandati i tretë, ai i hakmarrjes

Publikuar

-

Nga

A e mbron dot më PD, Sali Berishën?

Nga Andi Bushati

Të gjithë naivët që deshën të besonin se konfirmimi i pushtetit pas 25 prillit do ta zbuste apo qetësonte Edi Ramën, po zhgënjehen ende pa filluar mandati i tretë. Asgjë nga premtimet e tij, pas zgjedhjeve, se do ti shtrinte dorën e bashkëpunimit atyre që nuk e kishin votuar, se do ti jepte fund sherrnajës politike 30 vjeçare, nuk po zbatohet në praktikë.

Madje, në planin konkret, po ndodh krejtësisht e kundërta. Arroganca e pushtetit është shtuar. Trimërimi për të vënë me shpatulla për muri kundërshtarët ka marrë hov. Beteja me ata që nuk i binden fermanëve të udhëheqësit po godet edhe brenda llojit.

Menjëherë pas zgjedhjeve, socialistët mblodhën urgjentisht 49 nënshkrime për të filluar procedurat për shkarkimin e presidentit Meta. Përtej përplasjes ligjore, nëse ky komision mund të ngrihej në kufirin e këtyre afateve, pra nëse kishte të drejtë kreu i shtetit që e quante anti kushtetues, apo shumica parlamentare që e konsideronte të rregullt, politikisht ai është simboli i një arrogance që mund ta ushtrojë vetëm dikush që nuk e fiton pushtetin përmes votës së lirë. Sepse të duash të zhbësh edhe të vetmin institucion që, në të mirën apo në të keqen e vet, nuk është sinkron me valën autokratike, duke përdorur për këtë një parlament me mandat të skaduar dhe duke thirrur në ndihmë sharlatanët e opozitës së re, fallcitetin e të cilëve e treguan zgjedhjet, nuk ka më nevojë për koment. Pavarësisht pretendimeve qesharake se Ilir Meta ka krisur marëdhëniet me SHBA-në, apo se ka turpëruar funksionin që e detyron të jetë mbi palët, nuk ka dyshim se çdo hap i hedhur kundër tij niset nga një filozofi revanshiste.

Jo për nga pesha, por për nga procedurat edhe më qesharake është ajo që po ndodh në Vlorë. Vetëm se nuk pranoi ti bindej urdhërit të Ramës për tu bërë pjesë e listës në betejën e 25 prillit duke dhënë dorëheqjen nga bashkia, Dritan Leli po linçohet publikisht dhe po masakrohet brenda strukturave të partisë. Asgjë nga pretendimet që thuhen, për ritmin e tij të punës, për pastrimin e qytetit, për mosmirmbajtjen e lungomares nuk qëndron. Po të ishte kështu, shefi nuk do ti kërkonte ta gradonte si deputet. Kryebashkiaku i qytetit bregdetar po ndëshkohet vetëm për një gjë, sepse theu rregullin e pashkruar, që në këtë vend gjithkush duhet ti bindet një njeriu të vetëm.

Shenjat e revanshit nuk duken vetëm në sallonet e politikës, ato kanë infektuar me sa duket edhe drejtësinë e rë.

Mund të jetë çdo gjë tjetër përpos rastësisë, fakti që SPAK dhe Prokuroria e Posatçme u shkundën menjëherë sapo votimet u mbyllën me fitoren e rilindjes. Ata nxituan të shpallnin dënimin për Adriatik Llallën, të rihapnin papritmas çështjen e Gërdecit për Fatmir Mediun, të kujtohen se në këtë vend ka ndodhur dikur edhe 21 janari. Madje gjykata Kushtetuese filoi të trajtojë njëra pas tjetrës konfliktet politike që gjendeshin prej kohësh në dosje. Dhe po të bësh një bilanc, në këtë “zgjim” të beftë të drejtësisë nuk ka asnjë çështje për vjedhjet me tendera e koncesione, asnjë njeri të akuzuar për skandalet e mëdha me PPP, pra shkurt, aty nuk shigjetohet asnjë anëtar i grupit të strukturuar të rilindjes. Zgjedhjet mbaruan dhe prokurorët e gjykatësit e institucionëve të reja u kujtuan për ata që kanë qenë në pushtet para një dekade.

LEXO EDHE:  Si do të votojnë shqiptarët e Amerikës?

LEXO EDHE:  Basha bisedë me kreun e PPE/ Zgjedhjet e 25 Prillit jetike për shqiptarët

Madje aq e madhe po bëhet arroganca e kontrollit të kësaj drejtësie të politizuar, sa tani nën urdhrat e pushtetit organet e vettingut po japin vendime edhe në kundërshtim me pretendimet e ndërkombëtarëve të OMN-së që deri më sot na i patën shitur si garantët e vetëm se peshorja e drejtësë së re do të qëndronte e ekuilibruar.

Kësaj mendësie moniste nuk i shpëtuan as KAS dhe më pas kolegji zgjedhor që hodhën poshtë me përbuzje çdo hetim për blerjen e votës që mund të kriste imazhin e vitrinës së fitores së Ramës. Edhe milionat marramendëse të parave të rindërtimt të dhëna në javët e fundit para zgjedhjeve, edhe ato të ndihmës sociale edhe punësimet masive të militantëve do të varrosen të pa hetuara. Në këtë vend nuk funksionon asnjë mekanizëm i pavarur nga pushteti që të arrijë ti’u kumtojë shqipëtarëve të vërtetën.

Në këtë kontekst, deklaratat e Ramës se do ti shtrijë dorën gjithë qytetarëve në një festë bashkëpunimi për Shqipërinë e nesërme, duke i dhënë fund gërmërreve të së shkuarës, tingëllojnë, sa mashtruese po aq edhe pa kuptim.

Jo vetëm sepse faktet e mësipërme, që po i shohim me sy përditë, vërtetojnë të kundërtën. Por edhe për një arsye të dytë që ka të bëjë me thelbin e gjësë. Pasi çdokush që nuk e fiton mandatin në mënyrë demokratike, nuk e ka, as luksin, as mundësinë ta ushtrojë atë me tolerancë. Nëse e ndan mendjen të sundosh si pakicë, e vetmja rrugë është të godasësh ata që nuk e pranojnë këtë diktat.

Prandaj, përtej propagandës dhe fjalëve të bukura të mitingjeve pas fitores, mandati i tretë do të jetë ai i shtimit të arrogancës dhe revanshit. Dhe për këdo që nuk bindet, pse jo dhe ai i hakmarrjes. / lapsi

LEXO TE PLOTE