Connect with Us

Nga Mustafa Nano/Çfarë qëllimi fsheh oferta e Ramës për bashkëpunim me opozitën?

Opinione

Nga Mustafa Nano/Çfarë qëllimi fsheh oferta e Ramës për bashkëpunim me opozitën?

Publikuar

-

Edi Rama i ka bërë një ofertë opozitës. Në thelb, oferta është shumë e thjeshtë: “Ejani të bashkëpunojmë! Formën e bashkëpunimit zgjidheni vet. Që nga përpjekjet e përbashkëta për të instaluar një frymë, një klimë të re në debatin publik, në komunikimin midis nesh, e deri te gatishmëria e përbashkët, gjithashtu, për të qeverisur vendin.” Është një ofertë që ka kapur në befasi shumëkënd, sidomos njerëz që i përkasin opozitës. Dhe kjo ofertë ka lexime të ndryshme. Ka njerëz që besojnë se kjo është një grackë e re e ngritur nga Rama.

Marrëdhënien dialektike midis Ramës dhe Bashës, këta njerëz e kanë parë gjithmonë si marrëdhënia midis një hileqari, Rama, dhe një njeriu që pëson hilet, Basha. Ka njerëz të tjerë që mendojnë se Rama e ka bërë nga halli këtë ofertë. Ai është një njeri në nevojë. Ai është kryeministri i vendit, por ai nuk ka finalizuar procesin e çeljes së negociatave. Dhe një klimë e re, apo një normalizim i marrëdhënieve midis mazhorancës dhe opozitës do të ndihmonte shumë në këtë proces.

Bashkëqeverisje Rama-Basha?/ Kulluri: 25 prilli është prova e fundit e Bashës, ja si mund të shpëtojë PD

Ka të tjerë që mendojnë se pas kësaj që ndodhi në datën 25 prill, Edi Rama ndihet si babai i kombit. Dhe dihet se babai i kombit hedh ide të mëdha, ide për bashkëpunim, ide për hapjen e epokave të reja. Gjithashtu, ka të tjerë që mendojnë se data 25 prill, dhe fitorja e mandatit të tretë, Ramën e ka ftilluar, i ka çelur sytë, e ka bërë të kuptojë se është e rëndësishme të jesh i pari i vendit, të sundosh vendin (po flas duke u njëjtësuar me Ramën), por është më e rëndësishme një gjë tjetër. Dhe kjo gjëja tjetër e ka emrin “interesi kombëtar, interesi publik”. Unë nuk e di se kush ka të drejtë në leximin e tyre.

Por një gjë dihet me siguri: kjo ofertë është bërë. Rama e ka bërë në më shumë se një rast. E ka bërë nga më shumë se një vend, në tubime elektorale, nëpër studio televizive, por edhe në rrethana të tjera. Dhe oferta është aty. Është mbi tavolinë. Pret një përgjigje. Por përgjigjja nuk ka ardhur, dhe unë besoj se do të vonojë për të ardhur një përgjigje ndaj kësaj oferte. Nëse ka për të ardhur ndonjëherë.

Momentalisht, Lulzim Basha është në pozita të dobëta. Ai është i pafuqishëm. S’ka qenë kurrë kaq i pafuqishëm. Unë njoh shumë demokratë që Lulzim Bashën e kanë parë me dyshim si lider, qysh në krye të herës, por numri i këtyre demokratëve është rritur jashtëzakonisht shumë pas këtyre zgjedhjeve. Ka me mijëra demokratë që vënë në diskutim tanimë autoritetin dhe legjitimitetin e Lulzim Bashës në krye të Partisë Demokratike. Një pjesë e tyre kanë filluar edhe përpjekjet për ta zëvendësuar.

Ata po i kërkojnë me këmbëngulje të japë dorëheqjen, të largohet nga kreu i Partisë Demokratike. Siç shihet pra, ky nuk është momenti i duhur, momenti i gjetur për të bërë një ofertë të tillë. Është moment shumë i mirë për Edi Ramën, sepse ai sapo ka fituar zgjedhjet, por nuk është moment i mirë për Lulzim Bashën për ta pranuar. Sikur Lulzim Basha të binte dakord, të merrte vendimin që t’i thoshte: “Po. Le të bashkëpunojmë! Le të qeverisim vendin së bashku!”, kjo gjë, ky vendim, ky gjest do të merrej si një gjest nëpërkëmbje, vetëpërçmimi, vetëpërbuzje.

Shënim/ Rama-Basha po spostojnë LSI njësoj si në vitin 2017

Ky do të ishte leximi që do t’i bëhej në masë gatishmërisë së Lulzim Bashës. Do të quhej si poshtërimi i radhës që atij po i bëhet nga ana e Edi Ramës. Prandaj, kjo është arsyeja që unë nuk shoh shpresa për t’u sendërtuar, për t’u materializuar një ide e tillë.

Por në këto rrethana, unë mendoj se, nëse Edi Rama e ka seriozisht, nëse ai ka vullnetin e mirë e të plotë për të hapur një epokë të re, ai mund të startojë i vetëm një numër reformash, të cilave nuk mund t’u thuhej “jo” nga ana e opozitës, apo të cilat opozita do të kishte dëshirë që të adoptoheshin, të materializoheshin. Është fjala për një numër reformash që janë bazike, kur vjen puna te diskutimi mbi shëndetin institucional dhe politik të vendit. Një reformë do të ishte ajo që do të synonte transparencën financiare të aktivitetit të partive midis dy fushatash elektorale, apo gjatë fushatave elektorale. Ne duam dhe duhet të dimë se nga buron çdo qindarkë që shpenzohet nga partitë politike. Kjo është një reformë e rëndësishme.

LEXO EDHE:  “E ka dhënë gjuhën me PPP”/ Vasili tallet keqazi me Ramën

Por është edhe një reformë tjetër më e rëndësishme, reforma që synon garantimin e barazisë në një garë elektorale. Shqiptarët, ne të gjithë jemi mësuar që në një garë elektorale partia në pushtet duhet të jetë e avantazhuar, sepse është në pushtet. Jo, kjo është e gabuar. Nuk ka pse të jetë. Në momentin që fillojnë zgjedhjet, partia në pushtet, qeveria nuk është asnjë tjetër veçse një nga lojtarët që zbresin në fushën e lojës, dhe ajo nuk ka pse të ketë në dorë menaxhimin, administrimin e zgjedhjeve. Nuk ka pse asaj t’i varet në qafë këmbora e sigurimit të mbarëvajtjes së zgjedhjeve. Është thjesht një nga lojtarët.

Dhe prandaj, nuk ka pse të jetë e avantazhuar në krahasim me të tjerat. Ne duhet të bëjmë çmos që të vijmë në situatën në të cilën të mos dëgjojmë më opozitën, në rastin kur opozita humbet, se “mazhoranca më vodhi zgjedhjet”. Ne duhet të bëjmë çmos që të vijmë në situatën në të cilën pretendimi opozitar, se “mazhoranca vodhi zgjedhjet” të jetë fare pa kuptim, ose të ketë të njëjtin kuptim që do të kishte pretendimi i mazhorancës se “Jo. Nuk isha unë. Ishte opozita që më vodhi zgjedhjet.” Kjo është rrethana në të cilën duhet të mbahen zgjedhjet elektorale.

Vjedhja industriale e votave/ Pasuria e prokurorit, që amnistoi të dyshuarit nga hetimet

 

Në këtë kuadër, duhet të limitohet në maksimum hapësira për ta përdorur administratën publike, apo resurset shtetërore. Në rrethanat elektorale, në një fushatë elektorale, partia në pushtet nuk duhet të lejohet të përdorë asnjë makinë, asnjë zyrë, asnjë faks, asnjë telefon, asnjë printer. Absolutisht asgjë! Sepse nuk ka pse ta gëzojë këtë privilegj, këtë favor. Ndërkohë që partia tjetër nuk e ka.

Madje, unë mendoj se pjesë e kësaj reforme duhet të jetë edhe një përpjekje për të limituar në maksimum numrin e aktiviteteve kryeministrore gjatë fushatës. Një kryeministër, gjatë fushatës, nuk duhet të lejohet të presë shirita, nuk duhet të lejohet të bëjë përurime, nuk duhet të lejohet të marrë pjesë nëpër inspektime të veprave publike, nuk duhet të lejohet të takojë zyrtarë të huaj, nuk duhet të lejohet të japë intervista nga zyra e kryeministrit etj., etj. E njëjta gjë duhet të ndodhë me ministrat. E njëjta gjë duhet të ndodhë me administratën në përgjithësi.

Opozita shqiptare ka pasur një shans fantastik, një rast shumë të volitshëm për ta bërë këtë gjë, për t’u përpjekur për të imponuar kërkesën e saj (që është kërkesa e të gjithëve) për barazi në garën elektorale. Në negociatat që ajo bëri me Partinë Socialiste në prani të ambasadores amerikane, disa muaj përpara se të fillonin zgjedhjet e fundit, ajo pati disa kërkesa. Por ishte vetëm një minimum kërkesash të cilat nuk përmbushnin ëndrrën, aspiratën, dëshirën për një garë të barabartë.

Dhe unë nuk e di pse nuk e bëri. Ishte shans i artë për ta bërë këtë gjë, sepse në atë rrethanë, Edi Rama ishte nën presion, dhe ai shprehu gatishmërinë se do t’i përgjigjej çdo kërkese të opozitës. Dhe në fakt, ai iu përgjigj çdo kërkese të opozitës. Dhe unë nuk e di pse opozita shqiptare nuk e shfrytëzoi atë rast për të garantuar, një herë e mirë, barazinë në garë. Fakti që opozita shqiptare u soll kështu, ka për të mbetur një mister për mua.

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Opinione

Pse opozita s’ka këllqe të organizojë protesta dhe të mbushë sheshet?

Publikuar

-

Nga

Pse opozita s’ka këllqe të organizoj protesta dhe të mbush sheshet?

Nga Kreshnik Spahiu

Zgjedhjet mbaruan dhe rezultati ishte krejt ai që parashikohej nga çdo njeri me pak tru në kokë. Rezultati s’ka habitur askënd madje as vetë Lulzim Bashën.

Ai e kishte të qartë humbjen, përndryshe nuk do blinte 4 vila, pikërisht, 4 muaj para zgjedhjeve. Nëse dikush do të shpresonte sadopak në fitore edhe njeriu më idiot në politik po të ishte, do duronte 4 muaj sa të zgjidhej kryeministër dhe pastaj do hapte “thesin”.

Hapja e thesit 4 muaj para zgjedhjeve provon, që Lulzim Basha po garonte në një lojë ku rezultati humbës ishte paravendosur.

E keni parë sa i qetë është Basha dhe Berisha.

Ky i fundit, pas zgjedhjeve këmbeu ambasadoren Kim, me Kim Kardashian.

Të dyve ju rreh ora 12:00 dhe nuk janë aspak të suprizuar.

Ata e dinin se çfarë do ndodhte sepse:

– ata kanë një parti të shkërmoqur, krahasuar me socialistët që janë të strukturuar në çdo celulë fshati apo qyteti.

– ata më shumë larguan faktorë politike se sa afruan.

– ata e përçanë PD në 6 parti të reja, pjella të saj, ndryshe nga PS që garonte e unifikuar dhe pa fraksione.

– ata kanë shumë para por milionat e tyre i ruajnë në gropa dhe i kursejnë për stërnipat, ndryshe nga socialistët që i investojnë politikisht dhe në fushata.

– ata luftēn e kishin kundër Jozefinës dhe Rudinës, jo kundër Ramës

Kaluan 10 ditë nga fillimi “luftës” drejt fitores që deklaroi Lulzim Basha, por askund s’kemi parë as luftë, as protesta, as greva.

Jo se nuk duan luftë por:

– nuk i mbështet askush

– nuk kanë as këllqe

Ndryshimi pushtetit nuk mund vinte nga riciklimi.

Faktori ndërkombëtar i hapi krahun Edi Ramës për të fituar me çdo mjet zgjedhjet, vetëm që mos lejonin rikthimin e Berishës dhe Metës në pushtet.

LEXO EDHE:  INTERVISTA/ Agron Gjekmarkaj analizon qeverinë: Nën mediokër, klluonë që nuk bëjnë më me qesh

LEXO EDHE:  Manjani paralajmëron Ramën/ Meta refuzon dekretimin ?

Aq hapur e mbështeti BE dhe SHBA, Edi Ramën sa njohu rezultatin e zgjedhjeve përpara se ti çertifikonte KQZ.

Nuk ka asnjë faktor të huaj, që dëshironte rikthimin e Berishës. Prej dy vjetësh asnjë ambasador nuk pranon ta takoj dhe e kanë bojkotuar.

Shqiptarët e kanë kuptuar që Partia Demokratike tashmë e ka mbyllur ciklin politik dhe misionin e saj.

Tradhtia historike e 2017, ku PD preu në besë elektoratin, shiti kauzën, mbylli çadrën dhe hyri në bashk-qeveri me Ramën, vulosi fundin e saj politik.

Sot sheshet janë bosh. Askush nuk proteston, sepse ato protesta do i shërbenin vetëm Lulzim Bashës që mos jap dorheqjen.

Ky i fundit s’ka mbështetjen as të popullit, as të elektoratit, as të gruas që e tërheq nga mënga duke i pëshpëritur në vesh: “Luli, kthehemi në Hollandë”.

Basha rri aty nga halli, sepse Berisha nuk ishte i përgatitur për një Plan B. Ai projektoi dhe investoi me testament tek Lulzim Basha dhe i “qethi” të gjithë. Por i kishte bërë llogaritë gabim.

Sot të gjithë e kanë kuptuar, që Partia Demokratike është shkatrruar dhe as Joe Biden po të vij kryetar i asaj partie s’mund ta ringrej.

Të vazhdosh tē votosh PD, do të thotë të legjitimosh edhe mandatin e 4 apo 5 të Edi Ramës.

Sot sheshet janë bosh, sepse Partia që lindi nga protestat dhe kauzat popullore, i shiti kauzat dhe elektoratin, duke u shndëruar në biznes privat të dy famijeve.

Ish-Protestuesit, po presin se cilit nga familja do i vij rradha për ta vendosur administrator të: “Partia Demokratike: shpk”

Sheshet janë bosh. Në 30 vjet, kjo është situata më paqësore pas zgjedhjeve.

Askush nuk ka ndërmend ti bashkohet në bulevard, funeralit politik të Lulzim Bashës./CNA.al

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Andi Bushati/ SPAK ia lehtësoi punën patronazhistëve, tani të hetojë krimin

Publikuar

-

Nga

Andi Bushati nuk përmbahet/ “Deputetët e opozitës janë sharlatanë, letër higjenike e Ramës”

Apeli i Gjykatës së Posatçme i ka dhënë këtë të enjte të drejtë Lapsi.al në procesin kundër SPAK, që kërkonte të sekuestronte kompjuterat, serverat dhe celularët e ne gazetarëve, pas skandalit të grabitjes të të dhënave personale të 910 mijë qytetarëve, për interesat elektorale të Partisë Socialiste.
Një trupë prej tre gjyqtarësh e kryesuar Dhimitër Lara hodhi poshtë urdhrin e dhënë një mesditë të diele, në fshehtësi të plotë dhe pa praninë e palëve nga gjyqtarja e shkallës së parë, Iliriana Olldashi.
Natyrisht, që nga ajo kohë ndryshuan shumë gjëra.

Së pari gjykata e të drejtave të njeriut në Strasburg, me një precedent të rallë, e urdhëroi shtetin shqiptar të mbronte gazetarët, të mos ndërhynte në mjetet e punës së tyre dhe mbi të gjitha të garantonte fshehtësinë e burimit të informacionit. Pas kësaj, një sërë mediash ndërkombëtare dhe shoqatash të lirisë së shtypit e ngritën zërin për këtë manipulim politik të drejtësisë.

Të gjitha këto reagime erdhën pas një logjike të thjeshtë se Prokuroria e Posatçme po sillej si vëgël qorre e qeverisë. Ajo po merrej me median dhe gazetarët duke mos pasur këllqet e nevojshme për të hetuar E- Albanian nga e cila dyshohej se kishin rrjedhur të dhënat personale të qytetarëve, dhe as Partinë Socialiste, që i përdori ato deri në ditën e fundit, për të manipuluar zgjedhjet.

Por, elementi kryesor, që e ndryshoi lojën katërcipërisht ishte fakti se pas garës elektorale patronazhistët u bënë të panevojshëm, Rilindja fitoi betejën edhe falë të dhënave të vjedhura që kishin nëpër duar ata, prandaj, teatri i SPAK, sikur po vazhdonte ta hetonte këtë krim ndaj votës së lirë ishte i pavend.

Përpara 25 prillit SPAK mori përsipër rolin komik, sikur gjoja po investigonte, sikur i duheshin me patjetër të dhënat që dispononte Lapsi.al, për të shkuar tek e vërteta. Ai bleu kohë për ti lënë hapsirë partisë në pushtet ta zbatonte deri në fund planin e saj manipulativ. Dhe tani që ky objektiv u arrit, vazhdimi i farsës nuk kishte më vlerë.

LEXO EDHE:  Manjani paralajmëron Ramën/ Meta refuzon dekretimin ?

LEXO EDHE:  Protesta/ Opozita kërkon leje deri në mesnatë

Ndonëse përfaqësuesja e institucionit të akuzës, Enkeleda Millonai edhe këtë të enjte kërkoi në sallë mbajtjen e urdhrit të sekuestros dhe dorëzimin e bazës të të dhënave që ne dispononim, eprorët e saj dhe ata që supozohet se i kishin urdhëruar nga më lart, e ndjenin se e kishin plotësuar detyrën. Ata e bënë të tyren duke e zvarritur pas zgjedhjeve një çështje që kishte vlerë të zbardhej para tyre. Ata e dëshmuan devocionin ndaj partisë duke mos shqetësuar institucionet që kishin furnizuar me informacione të paligjshme PS-së, por duke u marrë me gazetarët që në këtë rast ishin vetë denoncuesit e krimit.

Por, tani kur gjithçka u mbyll me “happy end”, kur plani për zgjedhjet përfundoi me sukes, kur gjykata e çliroi Lapsi.al nga urdhri për sekuestro, kur alibia se ngjarja do zbardhet përmes dokumentit të publikuar ne media ra, SPAK nuk ka shpëtuar nga përgjegjësia publike.

Pasi i shërbeu rilindjes, Prokuroria e Posatçme e shleu borxhin. Tani ka për obligim të zbardhë të vërtetën për qytetarët. Shqiptarët e morën vesh se kë kanë patronazhist, por ata ende nuk e dinë se kush i furnizoi fuksat e lagjes me këto mjete spiunimi në emër të pushtetit.

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Ilir Levonja/ Gulielm, këta të vrasin natën dhe të qajnë ditën! 

Publikuar

-

Nga

Të mbash mend Gulielm Radonë është një privilegj social a brezash.

Një nga rolet e tij madhore është ai i mësuesit të Kolonjës Petro Nini Luarasi, dëshmorit të gjuhës sonë. Mblidhmani gjakun, thotë ai, mblidhmani se do u duhet për fëmijët tuaj.

Po kujt ia tha… nga ahere ka kaluar një shekull dhe ne veç vrasim veten me pasionin e atyre që na katandisën në një thelë.

Ky kori i zhurmës filloi rishtas. Një mizerje sociale shqiptare që ta shpif. E bën para pak kohësh kur humbëm Hajrie Rondon, ose gruan e Petros.

Kur humbëm Xhevdetin e urtë, ose karakterin e bukur të filmit shqiptar. Kur humbëm Rikard Ljarjen etj. Eshtë bajate t’i dëgjosh.

Ndofta për t’i shpëtuar kësaj ”dashurie” vulgare, i madhi Fatos Sela e la me gojë, ta përcillnin pa asnjë tubim, pa më të voglën zhurmë etj. Siç erdhi të ikte. Pse? Ka vite që tek ne mbretëron hipokrizia.

Një hipokrizi sociale që të vret natën dhe të qan ditën. Ka një pleksje tipash që nuk t’i kursejnë lëvdatat. Jo nga dhimbja, se dhimbja të memecon, por nga pordhët e mëdha për t’u dukur.

Kush, se gjoja të kishte mik, kush se është gjoja intelektual  e i dhëmb ikja jote. Ne skuthemi deri në asht për t’u dukur një çikë intelektul.

Një pozë me ty të bën trendi. Të përputh me kohën tonë. Por veç roleve e tipave është dhe një rol i fundit, një foto ku ti mbaje një pankartë në dorë.

Aty shkruhej, Unë jam Teatri. Rrëgaja e mizerjes nuk të pordhi atëhere. Nuk ta vuri veshin. Sot që vdiqe je i pazëvendësueshëm për ata. Sa ishe gjallë kush po pyeste. Madje të shënjoi me gisht.

Të shpallën rishtas kulak. Rrëgaja e intelektualëve që postojnë foto me ty, janë roli i gjallë i atyre që të vrasin natën e të qajnë ditën.

LEXO EDHE:  Reforma Territoriale/ Kulluri zbulon të vërtetën e frikshme, “masakron” Ramën dhe Bashën

LEXO EDHE:  INTERVISTA/ Agron Gjekmarkaj analizon qeverinë: Nën mediokër, klluonë që nuk bëjnë më me qesh

Pse? Po zhdukin pa gajle e ndërgjegje gjithçka që ka lidhje me atë që tashmë është historia jonë. Do bëhemi Dubai. Megjithëse vdesim që kur shkojmë në Barcelonë, të pimë një kafe në hotel Las Ramblas. Aty ku e pinte Gabriel Garcia Markezi.

Kur shkojmë në Paris, tek kafja e Mishel Pikolisë. Dhe Teatrin a filmin ku ai luajti, nuk e çon kush në mend t’i prishi. Kurse ne surrogatot që pordhaliqemi se duam kulturën, e shtypim ma feçkën e Varinskit çdo tullë të saj, pluhur e bëjmë.

Po pse hiqeni sikur ju dhemb ikja e Gulielmit, shoqëri hipokrite. Ta donit kaq shumë nuk ia prishnit skenën ku ai shkeli. Kishit toka me shumicë kudo. E mund të bënit një Teatër tjetër.

Po si kujtoni se do e zëvendësoni? Asesi. Sikur austriakët të prishnin Teatrin ku luajti Aleksandër Moisiu ynë, do kërcenim pupthi. Megjithatë, nuk e bëm këtu në dheun tonë

Po nga ta kapësh. Dhe ti e di Gulielm, jemi kanibalë të kulturës sonë, të historisë sonë. Kot ankohemi nga turku, greku, nemcja, a Italia me gjermanin.

Biles këta të fundit kanë bërë më shumë për kombin se çdo qeveri pas luftës së dytë botërore. Na e the shkoqur, mblidhmani gjakun, por ne me ty duam vetëm pozën, pozitjen. Që të pordhaliqemi. Jo se na dhëmb…

Kësisoj rezultati është se jemi kthyer në një komb me makete historie. Shumë nga objektet e kultit tonë i kemi makete, jo realë.

Se tek ne historia bëhet si thotë Enver Hoxha dhe Edi Rama, jo si thotë ajo. Të tillë do të kemi dhe Teatrin Kombëtar. Skenën ku ti shkele.

Do i sillemi atij xhamllëku me gota shampanje, një kope mes portreteve dhe shpirtrave. Një shoqëri pa identitet./CNA.al

LEXO TE PLOTE