Connect with Us

Ik Lul, humbësi nuk është viktimë!

Opinione

Ik Lul, humbësi nuk është viktimë!

Publikuar

-

Nga: Ilir Levonja

 A duhet të dorëhiqet Lulzim Basha? Pa asnjë diskutim që po. Në mes është një nga standartet sa i munguar aq edhe i domosdoshëm në demokracinë shqiptare. Pikë së pari është një akt personal individual që ka sjellë kaq shtrëmbërim të vullnetit të popullit. Lufta e gjakut në Amerikë zgjati katër vjet, 1861-1865. Ai që i dha fund quhej Abraham Linkoln, ose presidenti i 16-të i Shteteve të Bashkuara. Duke ndjerë popullaritetin e madh të tij, Partia Republikane i ofroi kandidimin për një mandat të tretë, pasi Kushtetuta e vendit e lejonte, por ai nuk pranoi. Madje ishte pikërisht ai i cili hodhi idenë e kufizimit të mandatit presidencial.

Dhe kjo gjë u bë e mundur me Franklin Rusvelt. Pra dorëheqja dhe kufizimi i mandatit është një akt civil individual që e ka të domosdoshëm vendi për t’ua lënë si standart fëmijëve. Nuk është fundi i botës të hapësh krahun, por e kundërta. Tek ne është krijuar një mjedis politik gati shfarosës për të mbrojtur njëshin nga ”armiqtë” brenda të së njëjtës prirje politike, por me mendime të ndryshme. Mos harroni se jemi një komb që kemi histori të hidhur me mendimin ndryshe.

Kemi vrarë dhe persekutuar njëri tjetrin. Nga kjo epokë zie, u bënë tashmë postulat fjalët e një vajze shqiptare e cila nga tavolina e një gjyqi publik, u thoshte motrave dhe vëllezërve të një gjaku se, fakti që mendonte ndryshe, nuk do të thoshte se e donte atdheun më pak se ata. Kjo ishte Musine Kokalari, dëshmia apo fytyra për turp e jona.  Nuk bëhet më fjalë se cili iks, ish pd-ist e kërkon atë.

Se vërtetë është e neveritshme të shohësh një ish president demokrat që kërcën vendit si dreqi, që vrapon i pari të kërkoj dorëheqjen e Lulzim Bashës, jo pse nuk fitoi zgjedhjet, por sepse nuk e kishte emrin e tij si kandidat për deputet. Eshtë vërtetë e neveritshme që një president pa nam e nishan nuk u pa asgjëkundi gjatë fushatës, se, normale mendësia e vlerave të padiskutueshme në parti, hatërmbetja etj., sot kërcen si kokoshkat kundër Bashës.

Në presidencën e tij do mbahet mend për luftën e hapur karshi një poeti modern kombëtar, që shkonte në Vatikan si përfaqësues i shtetit. Mirëpo presidenti i shërbente klanit imun të oligarkëve në emërime e ç’emërime, jo trashëgimisë shtetare. Është e neveritshme të shohësh një kastë karrikethyerish që shpikën opozitën kundër opozitës. Mbetën studiove duke kritikuar Bashën, jo atë që qeveriste, madje kanë votuar kundër demokratëve.

Po, po pikërisht për inat të Bashës, sot kërkojnë ikjen e tij. Një opozitë që brejti votat e të djathtës dhe sot morën si dhuratë hallatet e Ramës. Shumë nga ju sot me të drejtë pyesin, kujt t’i besojmë Rudinës, vajzës së heroit të demokracisë, që na doli me parti më vete?. Ashtu sikur shumë nga ju ndjeni dhimbje se përse duhet të iki kur ka marrë më shumë vota nga zgjedhjet e fundit. Eshtë e thjeshtë, nuk ka fituar. Dhe si i tillë duhet të hapi krahun. Bizarriteti i këtyre zgjedhjeve fillon që me formulën e herësit ku vota popullore nuk të bën deputet deri në trefishin e saj.

LEXO EDHE:  Aleanca Basha-Kryemadhi vetëm në letër/ Deputetët demokratë dalin kundër koalicionit

Po, Shqipëria është viktimë e formulave si Dushku i famshëm, apo herësi i Ramës me lista gjysëm të hapura etj. Megjithatë Basha ka qënë aktor në këtë pengmarrje vullneti të shqiptarëve ndaj duhet të japi dorëheqen. Djegia e mandateve ishte një akt i madh politik, por donte dhe një vullnet të madh këmbëngulës në të drejtën se përse sakrifkuat mandatin. Ju e përkrahët Bashën, i mbushët sheshet. Megjithatë me afrimin e stinës së verës Basha u tha, takohemi në shtator. Protestuesi nuk ka kohë të pushoj, protestuesi e fillon dhe, o fitimtar o i burgosur.

Ju u burgosët Basha shkoi me pushime duke u justifikuar me kancelirët e Europës, jo duan apo nuk duan të huajt. Vullneti është i juaji, jo i të huajve. Duhet ta kuptojmë se politika e denoncimit ka marrë fund dhe se duhen çelur rrugë të reja. Kush ka humbur një herë duhet të hap krahun. Madje me vullnetin e tij jo me pritjen e skuthit që çirret studiove dhe e quan detyrën e kryer. Në pushtet është një makineri e fortë, një pallat  me administratorë që mishëron absurdin kafkian…, e vështirë për t’u zhbërë kështu. Do mendje të ftohta, unifikim dhe një strategji me shpirt të madh.

Nuk mund të vish në pushtet, të përmbysësh herësin  e Ramës me përjetësisht emrin e Fatmir Mediut në lista. Nëse nuk i jepni rëndësinë e duhur humbjes, votave të firuara, do mbesim gjithë jetë denoncues dixhital, qaramanë, përballë 4 vjeçarëve pambarim të Edi Ramës.

Koha fluturon si nuk ua merr mendja, lum ai që nuk e shpërdoron. Përgjegjësia e pa emërt nuk është demokraci. Humbësi nuk është viktimë, nuk është pështirosja jonë, nuk është plehra jonë. Por është rishtas pjesë e jona dhe ne nuk duhet të anatemojmë as të anatemohemi me njëri-tjetrin. Eshtë thjesht standart. Se pikërisht fal mungesës së këtij standarti sot e kësaj dite vazhdon të shitet votat./CNA.al

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Opinione

Nga Andi Bushati/  Ballkanizmi i ambasadorëve të perëndimit

Publikuar

-

Nga

“Zoti Luli” timonin gjithmonë nga gremina

Ambasadorët kryesorë të perëndimit në Tiranë janë bërë sot protagonistë të një parade turpi që reket tu’a shesë shqiptarëve sapunin për djathë. Ata kanë folur me superlativa për foshnjen e tyre që lindi e vdekur duke përkujtuar përvjetorin e pestë të Reformës në Drejtësi. Kryediplomatja amerikane Kim përmendi edhe njëherë argumentin e lodhur të spastrimit të gjykatësve të korruptuar, ndërsa kolegu i saj Soreca e quajti atë si një nga hapat më të rëndësishëm që janë ndërmarë që pas rënies së diktaturës.

Në fakt, është krejt e kundërta. Po të shikosh të gjithë argumentat propagandistikë që u përdorën në këtë vit jubilar, ato lidheshin me një sukses të vetëm, spastrimin nga vettingu të mbi 200 gjykatësve dhe prokurorëve.

Kjo shifër ka përmbytur prej dy ditësh titujt e servirur të medieve, a thua se qëllimi primar i këtij aksioni të nxitur nga ndërkombëtarët ishte thjeshtë organizmi i një gjuetie shtrigash. Nuk ka dyshim se drejtësia e vjetër shqiptare kishte nevoja për një qilizëm të thellë të një mjedisi ku allishverishi ishte kthyer në normalitet, por objektivi kryesor i 140 deputetëve që votuan unanimisht në korrikun e 2016 duke duartrokitur përqafimin epshor Lu-Vlahutin, nuk ishte ky.

Ai qe krejt tjetër: rivendosja e një sistemi ku peshorja e drejtësisë të ishte e ekuilibruar për të gjithë, goditja e atyre qau fiksuan në zhargonin e ndërkombëtarëve si peshq të mëdhenj dhe ringritja e një sistemi koherent dhe funksional për ti përballuar këto sfida.

Cili është bilanci? Pothuajse afër zeros.

A beson dikush sot se një qytetar i thjeshtë, që i bie fati i keq të jetë në konflikt për truall ndërtimi me oligarkun e mbështetur nga pushteti, mund të gjejë të drejtën në gjykatat shqiptare? A ka shpresë familja e një minatori të vdekur në galeri të fitojë atë që i takon? A ka optimistë që imagjinojnë, se për ata që humbën jetën nga neglizhenca ulëritëse në pallatet e shembura nga tërmeti në Thumanë, drejtësia do të thotë ndonjëherë fjalën e saj?

Në këndvështrimin e një drejtësie që funksionon për të gjithë njësoj ne jemi ende po aq larg sa pesë vite më parë. Por edhe në pjesën më të dukshme dhe më të prekshme të medaljes, punët nuk janë më mirë. Kushdo që e dëgjonte ambasadorin Lu që fliste që në 2018, se rënia në rrjetë e peshqve të mëdhenj ishte punë javësh, sot nuk i mbetet ve[se të tallet.

Kjo reformë jo vetëm i ka bërë më të pa cënueshëm njerëzit me pushtet politik dhe ekonomik, por ata po ndihen aq të fortë sa mund të diktojnë edhe vettingun si në këtë rastin e fundit kur shpërtheu një përplasje publike mes lokalëve dhe ndërkombëtarëve.

LEXO EDHE:  Aleanca Basha-Kryemadhi vetëm në letër/ Deputetët demokratë dalin kundër koalicionit

Pra, ndonëse qëllimi i kësaj reforme ishte ti jepte fund pandëshkueshmërisë, deri më tani ajo vetëm është betonifikuar.

LEXO EDHE:  PS dhe PD, pakt për bllokimin e Reformës Zgjedhore

Edhe mënyra se si u konceptua reforma, se si ajo ra pre e kalkulimeve dhe interesave të vogla të njerëzve më pushtet, për të pasur sa më shumë ndikim, prodhoi një katastrofë. Tashmë provohet gjërësisht se fillimi i saj nga lart poshtë ishte një gabim.

Kështu përshëmbull shkatërrimi i Gjykatës Kushtetuese, që i kishte zbrapsur mbi 40 ligje pushtetit të Berishës dhe filloi të godiste me një njëjtën vullnet edhe kapërcimin e kufijve nga qeveria Rama, solli pasoja shkatërrimtare. Vendi mbeti për tre vite pa këtë organ që ende nuk është i plotë, duke i i hapur rrugë amuzimeve kolosale nga shumica në pushtet. Vetëm një shembull banal. Po të kishim pasur Gjykatë Kushtetuese sot Teatri Kombëtar do të ishte ende në këmbë.

Gjithëashtu vendi mbeti nga 2017 deri në 2019 pa Gjykatë të lartë, që ende nuk funksionon, duke bërë që drejtësia të mungojë për mbi 30 mijë dosje që presin në radhë.

Po të flasësh pastaj për një SPAK dhe një Gjykatë të Postame që vendimet ua rrëzon gjykata e Strasburgut, që nuk kanë këllqe të marrin në shqyrtim krimet elektorale po iu përcjellin prokurorive e gjykatave lokale, që vazhdojnë ti shikojnë me venerimin e përëndive pushtetarët e lartë, gjendja bëhet krejtësisht e pashpresë.

Janë pikërisht këto elementë që e detyruan Fondacionin Soros dhe Komitetin Shqiptar të Helsinkit të botonin që në 2019 një sondazh ku thuhej se 63% e shqiptarëve nuk besonin më se vettingu ishte i drejtë. Po ashtu edhe në Bruksel u arrit në përfundimin se terapia e rëndë, që u zgjodh të aplikojej në Shqipëri krijon aq shumë probleme, sa nuk rekomandohet të kopjohet edhe në vende të tjera.

Por pavarësisht nga këto, ambasadorët e perëndimit në Tiranë, vazhdojnë të flasin si për një histori suksesi, duke u përpjekur të arsyetojnë mbi 60 milionë eurot tashmë të shpenzuara për këtë fiasko.

Edhe gjatë konferencës së fundit për 5 vjetorin e reformës ata zgjodhën të përdorin sërisht epitete lavdëruese për një gërmadhë që nuk funksionon duke huazuar metodat e politikanëve vendas që përpiqen ti imponojnë publikut një realitet që nuk ekziston. Prandaj në këtë përvjetor mund të thuhet me ironi se reforma që u nis me ambicien për të perendimorizuar Shqipërinë duket sikur po përfundon me ballkanizmin e përfaqësuesve të perëndimit të Tiranë./ CNA.al

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Artan Fuga/ Kali që na grabit kalorësin

Publikuar

-

Nga

Nga Artan Fuga/ Kali që na grabit kalorësin

Çfarë shenje do të më jepte të kuptoja që ne jemi bërë qenie të ndërgjegjshme për fatet tona kombëtare?

Një që e kam fiksim është kur në vend të Skënderbeut mbi kalë te sheshi i kryeqytetit të kemi shtatoren gjigande të Ali Pashës që në këmbë drejt si qiriri, pa kokë, të mbajë në njerën dorë kokën e vet, të prerë, me leshra të mpleksura dhe me gjak, dhe me dorën tjetër të bëj shenjë sikur na tregon rrugën nga duhet të shkojmë!

Të paktën kaq të bëjnë bizneset, ta financojnë këtë shtatore.

Po Skënderbeun çfarë ta bëjmë? Kur ta zbresim nga kali dhe ta vendosim në një fron mbretëror duke kapur mjekrën me dorë dhe u menduar duke parë në horizontet e së ardhmes, vendosur me kurriz nga Universiteti Politeknik duke parë Bulevardin në drejtim të maleve të Krujës, drejt Mirditës, Shkodrës, Tetovës, Prishtinës, e po deshët tutje drejt Evropës Perëndimore!

LEXO EDHE:  Nën drejtimin e Ramës, vendi rrezikon izolimin

LEXO EDHE:  Aleanca Basha-Kryemadhi vetëm në letër/ Deputetët demokratë dalin kundër koalicionit

Mbi kalë askush nuk mendon, prandaj sa dua Gjergjin aq e urrej kalin e tij! O Zot hyjnizojmë kalin që na ka grabitur kalorësin!

Deri atëhere, hajde i biem legenit kot! Historia jonë e shekullit 21 ka përfunduar, përndryshe me gjëma më të mëdha se këto që kemi parë!/ CNA.al

LEXO TE PLOTE

Opinione

Hetimi i korrupsionit të lartë/ Paralajmëron Ngjela: Shumë shpejt do të ‘plasë’, do dëgjoni bëma

Publikuar

-

Nga

Hetimi i korrupsionit të lartë/ Paralajmëron Ngjela: Shumë shpejt do të plasë, do dëgjoni bëma

Hetimi i korrupsionit të lartë po vijon.

Askush nga të korruptuarit e lartë, drejtorë, ministra e kryeministra nuk e di se çfarë do të ndodhë kur të plasë.

Këta ende nuk e besojnë se mund të ndodhë, ndërsa ndonjëri, me mendjelehtësinë e provincialit gënjeshtaro-katundar, mendon se ka forcë kërcënuese kundër hetimit.

Asgjë nuk bëjnë dot.

Çfarë do të bëjnë të korruptuarit kur të denoncohen publikisht bëmat e tyre vjedhëse? (Shpejt do t’i dëgjoni)

Kjo do të mjaftojë, sepse shqiptarët do të prekin tragjedinë e tyre, e shkaktuar nga vjedhësit e pasurisë së tyre.

Keni për të dëgjuar episode vjedhjesh me karakter antinjerëzor, që hasen vetëm në shoqëritë krejt primitive.

Një shtet i varfër, i vjedhur nga rrjepacakë që erdhën në pushtet si shpëtimtarë: kjo është historia e shqiptarëve në këta 30 vjetët e fundit.

Dhe të gjithë do të pyesin: po, çfarë u kishëm bëra që, me vjedhjen e tyre gjigande, na dëbuan nga Shqipëria?

Çfarë u kishim bërë që na vodhën mundin dhe na grabitën atdheun e na lanë pa atdhe?

Kur të dëgjohen bëmat korrupsionit të lartë shtetëror, sigurisht që do të ketë revoltë të madhe hakmarrëse në Shqipëri, dhe shteti mund të vendoset në një gjëndje shumë të vështirë për t’i mbrojtur, drejt gjyqit.

Një çifti i ikën fëmijët për punë në Perëndim; dhe kanë dhjetë vite që nuk i kanë parë (por këta janë me mijëra); janë ndarë familjet, se nuk kishin me çfarë të jetonin në Shqipëri (edhe këto janë mijëra); kanë ikur familje të tëra që nuk jetonin dot familjarisht në Shqipëri (edhe këto, mijëra janë, që humbën traditën e ngrohtësisë familiare në atdhe).

LEXO EDHE:  Agron Gjekmarkaj tallet me Bashën/ “Le ta gëzojë Baftjari, se është djalë për së mbari”

LEXO EDHE:  Nga synimet e PS tek lajthitja e Metës/ Xhemal Qefalia: Presidenti është agresiv sepse do humbasë

Të gjithë ata njerëz me moral të lartë, që kanë mbajtur familjet këtu me dollarë për të jetuar, duke punuar vetë dy punë në Perëndim, dhe të gjithë ata që do të kuptojnë të vërtetën e varfërisë së tyre ekstreme në Shqipëri, që ka ardhur nga grabitja që iu ka bërë një lukuni e madhe grabitësish të korruptuar: nënpunës, drejtorë, ministra e kryeministra vjedhës të shqiptarëve – do të krijojnë normalisht urrejtjen e tyre hakmarrëse kundër keqbërësve.

Keni për ta parë.

Dhe, e gjithë kjo tablo, do ta bëjë dënimin dhe shtetëzimin e pasurisë së tyre të vjedhur, një gjë shumë të lehtë, se faktet dhe provat e grabitjes, janë shtypja psikologjike e vjedhësve të kapur në vjedhje.

Dhe këto janë, miliarda e miliarda Euro e Dollarë; janë pallate e vila luksi; janë makina e jahte luksozë; janë mijëra hektarë e mijëra apartamente.

Keni për t’i parë.

Dhe, sigurisht që dë të dëgjoni edhe historitë me makabritet të tyre, duke parë përrreth varfërinë e shqiptarëve…

 

LEXO TE PLOTE