Connect with Us

Nga Jak Simoni/ Protesta për ujin

Opinione

Nga Jak Simoni/ Protesta për ujin

Publikuar

-

Nga Jak Simoni/ Protesta për ujin

Ndonëse në vendin tonë  në prag të zgjedhjeve “punohet” dhe protestohet më shumë se herët tjera, çështja e banorëve te Thirrës duhet të  jetë e të gjithë shqiptarëve kudo që janë. Më qëllim që të bëhet efekt tek votat, vazhdimisht “punohet” më shumë në prag zgjedhjesh, por dhe protestohet më shumë.

Ndonëse protestat, siç e pamë në institucionin e një rëndësie tejet të veçantë të kontrollorëve, ku, të paktën aty, politika do të kishte hezituar me ndërhyrjet e saj të hershme e të vona,  shfrytëzohen politikisht, këta banorë duhet të gjejnë përkrahje, sepse protestojnë për ujin; d.m.th për vijimësinë e  jetës në këtë fshat të banuar prej shekujsh.

Nuk di se çfarë studimi apo kontrate është bërë për rastin në fjalë, por banorët pretendojnë se janë manipuluar e firmat e tyre janë falsifikuar.  Por problemi nuk është vetëm i  atij fshati, por i sa  e sa fshatrave të tjerë të kësaj krahinë  dhe të gjithë Shqipërisë. Zhvillimi ka gjithmonë koston  e tij për ambientin, por niveli i shfrytëzimit të këtyre pasurive është tepër i lartë.

Ndërsa për 46 vjet u masakruan  shqiptarët në emër të pushtetit të përjetshëm, për 30 vjet u masakrua Shqipëria në emër të progresit e zhvillimit.  Biznesmenë dhe pseudo biznesmenë të huaj dhe shqiptar  kanë gjetur parajsën në Shqipëri; pa shtet, pa sindikata, vend ku ambientalizmi është koncept i  panjohur. Mund të njihet aq sa njihej filozofia para viteve 90, ndoshta dhe pas, ku identifikohej vetëm me një sociolog ose ekonomist si Marksi.

LEXO EDHE:  Sot protesta masive në Tiranë/ Nisen nga Korça 200 studentë

Shfrytëzim pa kurrfarë kriteri deri në masakër; pyjet, plazhet, lumenjtë, fushat, kodrat dhe tani malet. Ndonëse  zhvillimi kudo është kthyer në qëllim, ne ketë rast shqiptarët  duhet të “arsyetojnë” të paktën si hardhuca. Hardhuca këput vetë bishtin e saj në rast rrezik, por nuk këput trupin e saj. Jo gjithçka për të evituar rrezikun e mungesës së energjisë, se ka dhe sektorë tjerë të rëndësishëm si p. sh. agroturizmi.  Konkretisht kërkohen të ndërtohen HEC-e për prodhim energjie për tu përdorur, por dhe për tu shpërdoruar, për zbukurime, ndriçime, për dekore festash, ndonjëherë deri në rrezik për ndonjë fëmije (vetëm para ca kohësh ka ndodhur në një park të dekoruar për festa).

Sa më shumë koncesione, sa më shumë HEC-e, sa më shumë prodhim, kështu ndoshta mbulohen dhe  vjedhjet e energjisë. Jo gjithçka mund  të bëhet në emër të një zhvillimi e progresi ekonomik që gjithnjë e më shumë po trego verbërinë e  tij. Ndërkohë pse  përfshirja e shqiptarëve të Kosovës  në favor të protestës po konsiderohet nga ndonjë media ndërhyrje në punët e brendshme?  A ishin ata që u gjenden pranë nesh për tërmetin, ku dhuruan gjak dhe ndihma në të gjitha mënyrat. Shqiptarët e Kosovës le të përfshihen madje fuqishëm në çështjet jetike për shqiptarët  dhe anasjelltas shqiptarët e Shqipërisë në Kosovë.

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Opinione

Nga Artan Fuga/ A do të na bjerë në kokë raketa kineze?

Publikuar

-

Nga

A do të na bjerë në kokë raketa kineze?

Teknologjia është si politika dhe ekonomia, pa moral të bie në kokë, ose të shkrin virusi trupin!

Gjithë Planeti pret sonte deri nesër në mëngjes ku do të bjerë raketa kineze që ka humbur kontrollin dhe në tërheqjen e forcave gravitacionale po i afrohet Tokës!

Ku do të bjerë?

Gjithsesi, pas gati dy vjetësh që njerëzit po shuhen me miliona nga Covid19, kanë bllokuar jetën normale, mezi ecin drejt vaksinimit, tani sikur mos mjaftonte sulmi nga brenda trupit, edhe rreziku i rënies së teknologjisë mbi kokë.

Sado i vogël të jetë probabiliteti të dëmtojë, rëndësi ka që teknologjia sikurse virusi dolën nga kontrolli. Nesër dalin nga shina trena, pasnesër robotët, pas një jave bandat, e kështu me radhë.

Kur dëgjova këtë historinë e raketës të dalë nga kontrolli, m’u kujtua një libër madhor në filozofi shkruajtur ndofta edhe më shumë se 100 vjet më parë nga eruditi, shkencëtari, filozofi Henri Bergson. Në veprën e tij “Dy burimet e moralit dhe të fesë”, ai shkruan se feja dhe morali i saj lindën pikërisht për ta përmbajtur njeriun që në ndryshim nga kafshët, me forcën e arësyes, mund ta çonte botën dhe veten drejt shkatërrimit. T’i bënte keq vetes.

Jo më kot fetë e lashta dhe pastaj fetë e reja monoteiste kanë në bazë pikërisht idenë që arësyeja e dalë nga kontrolli i moralit, nën shtysën e interesit, është një demon i keq, i prapë, një burim dramash dhe katastrofash.

Aq është një energji e pashoqe emancipuese, po aq është edhe një forcë shkatërrimtare.

Mirëpo arësyeja nuk mund të vetëpërmbahet pa moralin. Të lashtët moralin e kishin të bazuar te frika e një Zoti ndëshkues, por ndëshkues, me Zot, pa Zot, vetë rendi i gjërave bën që dija pa moral, paraja pa moral, pushteti pa moral, një ditë në mos një tjetër, i bien mbi kokë atyre që e përqeshin moralin.

LEXO EDHE:  Portesta e opozitës/ Ardi Veliu falenderon policinë

LEXO EDHE:  Portesta e opozitës/ Ardi Veliu falenderon policinë

Prandaj mbetej e pakuptueshme në shekujt kur njeriu vuri arësyen para moralin ideja që feja ka predikuar se kurioziteti – dija për dije, e pakontrolluar nga morali – është një ves që e çon njeriun drejt e në ferr.

Sepse arësyeja nuk bën që medoemos njeriu të jetë i arsyeshëm. Arësyeja pa moral e çmend njeriun. Eksperimentet e papërmbajtura nga kujdesi për të tjerët, sulmi ndaj kozmosit pa bërë kujdes për të mbrojtur njeriun, nën ethet e pushtetit, parasë, garës ekonomike, mungesës së kontrollit nga morali qytetar, i bien mbi kokë njeriut.

I bie ndotja e qyteteve, i bien ndërtesat mbi kokë nga tërmeti, i plasin depot dhe fabrikat e municioneve, nga arësyeja pa moral e fitimit të pangopur qindra mijë braktisin vatrat për të ikur nga sytë këmbët, nga arësyeja pa moral energjitë e natyrës braktisen dhe papunësia urbane bën kërdinë, e pa pafund të tilla.

Gjithësesi sot kujtoj me nderim Bergsonin e Madh i cili në librin e tij argumenton bindshëm se njeriu është qënie me arësye, por jo i arësyeshëm. Arësyeja që të bëjë njeriun e arësyeshëm ka nevojë për moral. Që shteti të mos çmendet ka nevojë që qytetarët ta kontrollojnë atë. Që qeveria të mos çmendet ka nevojë për një opozitë reale, jo retorike!

Gjithçka kërkon “frenat” e veta. Ndryshe njeriu me arësye bëhet më keq se një kafshë ghrabitqare që nuk gjuan veçse gjahun e saj. Njeriun gjuan të ngjashmit e vet, dhe në fund i hidhet në fyt vetvetes.

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Ilirjan Blloshmi/ “Elita opinioniste”!

Publikuar

-

Nga

Nga Ilirian Blloshmi/ “Elita opinioniste”!

Para ca ditësht një mik më kontaktoj dhe më pyeti, nëse doja të isha pjesë në panelin e një studio televizive. Dakrot i thash. Më thuaj tematikën që do flitet dhe lidhemi. Pasi më tha tematikat. E pyeta nëse është emision për politikën aktuale apo për mbrojtjen politike të Ilir Metës?!.

Si më të qeshur më tha, po ti e di që ky shefi im (e kishte fjalën për drejtuesin e emisionit), e ka mik Metën. Nuk e ka mik i thash, thjeshtë Ilir Meta e ushqen me paratë që i ka vjedhur këti vëndi.

Mos ta zgjatim, e pash emisionin, ishte komplet kokë e këmbë një “mbrojtje” për Ilir Metën. Katër burra në studio që flisnin pa radhë, një tjetër në skype. Mendonte se Ilir Meta ka mbështetjen e Amerikanëve por kjo është lojë e tij dhe Ambasadës Amerikane, para se të arrestojnë njerez të fuqishëm në politikën Shqiptare. Këtë tezën, ky “skajpisti” e bazonte tek disa takime që Meta ka bërë me ca Shqiptaro-Amerikanë.

Po është e vërtetë që Ilir Meta ka takuar disa Shqiptaro-Amerikane, po këta janë njerëz që mënaxhojnë bizneset e Metës në New York.

Por ne, Shqiptarëve mirë që na ka rënë një hall i madh me politikën e korruptuar. Por fatkeqësia jonë, janë ata që dalin në media dhe ne i quajmë “elitë opinionistësh”

“Thesari” mendor i njeriut bazohet mbi tre shtylla: mendimi, debati dhe shkrimet. Ndërmjet këtyre shtyllave ka lidhshmëri përplotësuese si nga këndi i subjektit, ashtu edhe nga komunikimi i subjektit me palën tjetër. Tek “elita opinioniste” Shqiptare kjo nuk figuron askund. Mjafton të mbrosh atë që të paguan dhe je në rregull.

LEXO EDHE:  Portesta e opozitës/ Ardi Veliu falenderon policinë

LEXO EDHE:  “Frenojeni këtë njeri se ka ikur nga binarët”/ Alizoti bën thirrje për protesta

Parimisht nje intelektual, kur flet krijon nje subjekt. Gjatë ligjërimit ai mundohet të krijojë dy palë, prej të cilave njëra është më pak aktive (folësi) dhe tjetra më pasive (dëgjuesi). Marrësi është pasqyrimi i subjektit folës. Ai nuk është vetëm dëgjues pasiv, por në të njëjtën kohë është edhe nxitës aktiv i bisedës.

Tek “elita opinioniste” Shqiptare kjo nuk ndodh. Psh: Andi Bushati nën mbështetjen politike dhe financiare nga Ilir Meta, udhëheq një grup anti-amerikan në shqipëri. Çfarë do që ti thuash Andit ai po tek e vetja do shkojë.

Edhe sikur në nivelin e Norvegjisë apo Suedisë ta coje Shqipërinë Edi Rama, edhe sikur Shqiptarët të kenë rroga mbi 2000€ në muaj. Përsëri Armand Shkullaku do mbrojë Lulzim Basha. Këtë gjë Shkullaku e bën jo për parime, jo për Shqiptarët e bën pasi është “peng” i Lulzim Bashës, që nga koha kur Basha ishte ministër i brënshëm.

Pra si Bushati dhe Shkullaku, nuk mund të debatojnë të lirë. Por ne Shqiptarët, fatkeqësisht duhet ti shohim pothujase çdo natë në kolltukët e opinio-bërsit. Boshti i mendimit tek ne ka “vdekur” me kohë. Kakofonia e debateve është kthyer në një zhurmë shurdhues, që ka eleminuar komunikimin alternativë dhe mendimin ndryshe.

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Lorenc Vangjeli/ Basha humbi sepse tregoi vetëm milionin e tij të parë

Publikuar

-

Nga

Të gjithë pasanikët e kësaj botë pranojnë të shpjegojnë me detaje mënyrën sesi kanë fituar çdo milion të jetës së tyre, me kusht që të mos tregojnë sesi kanë bërë milionin e parë. Lulzim Basha, një nga djemtë e pasur të Shqipërisë, ka treguar me hollësi sesi ka fituar milionin e tij të parë në moshën 31 vjeçare kur hyri në politikë, por refuzon të tregojë sesi i ka shumëfishuar milionat ndër vite duke qenë në politikë. Edhe pse nuk ja thonë shpesh kritikët sepse ju duket normale, edhe pse vartësit ja duartrokasin si meritë sepse duan t’i ngjanë në këtë pikë, milionat e tij sekretë janë një nga arsyet themelore të mungesës së atyre dhjetra mijëra votave që mund ta bënin kryeministër. Paratë e kanë bërë të suksesshëm Bashën në axhendën e tij vetjake ekonomike, por e kanë shndërruar në dështues përsëritës në axhendën politike.

Sot në PD-në e paszgjedhjeve, nuk ka shumë zgjedhje për të bërë. Ato kalojnë, për paradoks, nga paradhoma e Edi Ramës. Ftesa për bashkëpunim pa kufinj me opozitën, është një çek që është “firmosur falas” nga kryeministri dhe që po për paradoks, kushtëzohet edhe nga milionat e Bashës. Ajo ftesë, tek demokratët e mbetur, tingëllon pak a shumë si eksperimenti i maj-shtatorit të largët të 2017-ës, kur u bë sprova e parë për një bashkëqeverisje të gjerë mes të djathtës dhe të majtës.

As atëherë dhe as tani, demokratët nuk kuptuan një të vërtetë të thjeshtë se në një vend si Shqpëria dhe me një sistem politik si ky në Shqipëri, kryeministri ka gjithçka në dorë dhe gjithkush tjetër pas tij, aleat apo kundërshtar, ministër apo rival, është vetëm shtojcë e vullnetit kryeministror. As Ilir Meta nuk e kuptoi në 2013-ën një gjë të tillë kur delegoi pushtet dhe madje as Edi Rama vetë nuk e kishte imagjinuar peshën e pushtetit që do të mblidhte ditë mbas dite që në agun e mandatit të tij të parë. Në mandatin e tij të tretë, nga epërsia që i jep forca, në të vërtetë ai afron shumë më shumë sesa ëndërron imagjinata e mpirë nga humbja e demokratëve. Afron më shumë sesa, fjala vjen, posti i kryetarit të Kuvendit, zëvendëskryeministrit apo disa portofole ministrash e derivate të tjerë postesh për demokratët. Apo edhe një rishikim të zgjedhjeve për pushtet lokal.

Në PD-në nën anestezinë e humbjes dhe në mungesë ulëritëse idesh dhe vizioni, të bindur se politikë do të thotë vetëm luftë, se kompromisi është tradhëti, se gënjeshtra është art, se hipokrizia është normë, se mosmirënjohja është detyrim, se ulërima është mençuri, se mohimi total është largpamësi, se dialogu është dobësi, se servilët janë gjendje bio, nuk janë të aftë t’i afrojnë një kufi ftesës “së pakufishme” të kryeministrit. Refuzojnë për refleks, pa kuptuar se në politikë nuk duhet të sillesh me refleksin e ngulitur: mos prano “dhuratat” që vijnë nga kundërshtari! Mund të niset me reformën kushtetuese. Duke kërkuar një rishkrim të rregullave që ata vetë bashkë me socialistët i kanë shkruar me zellin e prostitutës që i përshtatet shijes së klientit.

Qoftë edhe vetëm tek kjo mënyrë sjelljeje mund të gjendet një nga arsyet themelore se pse, në garën e 25 prillit, që më shumë se programe dhe ngjyra partie, konkuronin karaktere dhe tipologji liderësh, PD ishte e destinuar të humbiste. Me shansin për të jetuar ende shumë gjatë brenda sindromës së humbjes së paracaktuar sa kohë që nuk çajnë flluskën e euforisë dhe moskuptimit të Shqipërisë ndryshe.

LEXO EDHE:  UKT merr vendimin/ Pezullohen faturat e ujit për familjet e prekura nga tërmeti

LEXO EDHE:  Sot protesta masive në Tiranë/ Nisen nga Korça 200 studentë

Shenjat se shumica në PD ka zgjedhur fatin e gomarit që lutej të ishte në ëndërr edhe kur luani i kishte ngulur pesë putra në shpinë, janë dëshpëruese. PD-ja nuk ka politikan më të mirë se Lulzim Basha, edhe pse kushdo tjetër, përfshi edhe përgjegjësin e parkingut në seli, ka një seri epërsish të padiskutueshme mbi kryetarin formal dhe real të PD-së. Askush si ai nuk ka bërë asnjë nga gabimet e tij dramatike, nuk ka konsumuar asnjë nga sjellet e tij naive, nuk ka afruar asnjë nga fytyrat hipokrite të atij që bën pikërisht të kundërtën e asaj që thotë. Mohon kur beson se duhet të pohojë, refuzon, kur mezi pret t’i luten, paguhet kur sulmon dhe paguan që ta lëvdojnë.

Ndaj për të kuptuar të nesërmen qoftë të ftesës së Ramës për opozitën, qoftë edhe fatin vetjak të drejtuesit të PD-së, duhet ndjekur gjurma e milionave të tij. Ato të çojnë drejt zgjidhjes së enigmës së çfarë do të ndodhë nesër me pacientin zero të PD-së. Lulzim Bashën e sollën në 2005-ën si shpresë të opozitës në Tiranë duke dëshmuar ai në vetë të parë sesi kishte fituar milionin e tij të parë me punë në emigracion. Dhe që 16 vjet më pas, ka çuar në kufinjtë e “një në një milion” shanset e opozitës për rikthim në pushtet, pavarësisht ftesës së Ramës për bashkëpunim pa kufinj.

LEXO TE PLOTE