Connect with Us

Nga Artan Fuga/ Artistët e lënë rrugëve dhe pesë pyetje për Lulzim Bashën

Opinione

Nga Artan Fuga/ Artistët e lënë rrugëve dhe pesë pyetje për Lulzim Bashën

Publikuar

-

Nga Artan Fuga/ Artistët e lënë rrugëve dhe pesë pyetje për Lulzim Bashën

Në këtë fushatë elektorale kur partia në qeverisje nuk ka çfarë të thotë për ndonjë arritje në fushën e artit, për progresin e shoqërisë në këtë sektor, dhe opozita sigurisht e vendos theksin në çështje shumë më djegëse për shqiptarët sesa arti, gjithsesi pyetja të lind: Po artistët?

Kur pyes veten sa më sipër më kujtohet një ngjarje në Panairin e Librit dy vite më parë. Një menaxher arti nga Kosova, mik imi, më takoi dhe më tha: Kam një peng me t’pyt! Çfarë ndodh me shumë artista nga Shqipëria, aktorë, këngëtarë, libretistë, etj., që sapo u flet për ndonjë projekt krijimi, menjëherë mendjen e kanë te lekët, te paratë?

Sa nuk më ra tavani i Pallatit të Kongreseve mbi kokë. “Janë në vështirësi financiare prej dekadash!” – iu përgjigja. Kjo është arsyeja. Miku kosovar tundi kokën në shenjë mirëkuptimi dhe heshti i menduar.

Ata artistë krijues që janë në moshë pune e krijimtarie mezi nxjerrin bukën e gojës, ose punojnë në profesione të tjera, lënë ndonjë dyqan me qira, rrinë e fryjnë sytë më kot, qajnë hallet me njeri tjetrin, kurse ata që janë në pension mezi arrijnë të mbyllin muajin varfërisht. Janë të shpërndarë secili në hallin e tij.

Kur u debatua me vite për teatrin dhe ndërtesën e tij, vetëm aktorët, regjizorët, skenaristët, skenografët, ata të shumtit në gjithë Shqipërinë nuk u ndjenë. Ku janë? – pyesja veten. Veç disave që u mediatizuan nga pushteti dhe lëviznin sa andej këndej me siklet hipokrit për ta çuar “topin” në pikën e penalltisë që i “zoti i topi” ta gjuante në portën pa portier.

Ku janë? Janë hallexhinj që mesi jetojnë, që askush nuk i mbështet për të krijuar, që i kanë venë në pozitën që për të marrë ndonjë rol, kënduar në skenë, marrë ndonjë projekt filmi a punuar në radiotelevizion u duhet patjetër të heshtin, të rrinë si hallexhinj, të përgjumin ndërgjegjen qytetare dhe artistike, dhe sidomos të heshtin. Presioni politik dhe administrativ e ekonomike mbi ta është i jashtëzakonshëm.

Gjithandej institucionet artistike, sidomos, në rrethe janë në gjumë. Nuk pipëtin miza. Te merr malli të shkosh në një shfaqje teatri, të shohësh në kinema ndonjë film shqiptar, të mos pretendosh pastaj të dish repertorin e vitit që vjen të koncerteve sinfonike, të shfaqjes të ansamblit, a ndonjë vepër operistike. Gjithë jetën artistike e ka zaptuar televizioni.

Ndërkaq drejtimi i institucioneve kulturore dhe artistike, muze, teatro, e çfarë ka mbetur bëhet nga individë që patjetër duhet të kenë mbështetjen e pushtetit dhe politikës në fuqi. Në një farë mënyre drejtohen nga persona që dashje pa dashje janë në rolin Zhdanovit, pra që vigjilojnë që në art të shfaqen të besuarit e partisë, që veprat të jenë “të pastra” nga ana ideore e politike. Partishmëria politike vazhdon të jetë kriteri i parë i vlerësimit të krijimtarisë artistike në këto institucione.

Këtu paradoksi bërtet e thërret. Arti është gjithmonë përtej reales prandaj është kritik e provokativ, është përherë në kontradiktë me konjukturën sunduese. Mirëpo institucioni drejtohet nga komisarët e kuq, blu a ngjyrë gri të errët. Kush do të sakrifikohet, partishmëria që e zhduk vlerën artistike apo arti do të triumfojë mbi rojën e natës që shteti ka venë për të survejuar institucionin? Sigurisht që triumfon ai që ka pushtetin, ka në dorë listë pagesat, borderotë, personelin projektet, paratë, nderet, privilegjet. Prandaj nuk ka art, nuk ka drama shqiptare, nuk ka filma shqiptarë, nuk ka komedi shqiptare, nuk ka madje as skulpturë, kurse piktorët rënkojnë poshtë peshës së qirasë që duhet të paguajnë për galerinë a studion e tyre, e të bredhin me ndonjë pikturë në dorë nëpër biznese a përfaqësi të huaja, se mos i prishin mendjen dikujt me para të blejë krijimin e tyre: A do qymyr, më fal, a do art zotni?

Ku ka më festivale arti, ku ka më çmime të mëdha për krijimtarinë artistike kombëtare, ku ka më krijues në krijimtari të lirë të mbështetur thelbësisht nga paraja publike?

A do art zotni? – këtu jemi sot. Më kujtohet një shkrim eseistik i enciklopedistit të madh francez Deni Didëro që në 1767 kur ai shkruante pamfletin “Letër drejtuar punonjësit të mbretit”. Tregu i pakontrolluar dhe i parregullarizuar thoshte ai antiruajalisti i pashoq, tani që mbrojtja e Mbretit për artistët po bie, tregu pra do të vrasi letërsinë, shkencën, artin. Do të vrasi literaturën dhe artin sepse do të vrasi autorin. Me çfarë do të jetojë autori?

LEXO EDHE:  Kosova sërish drejt INTERPOL-it dhe UNESCO-s

Kjo është pyetja që prej 350 vjetësh Didëroi shtronte. Sa naiv do të isha t’i kërkoja pushtetit të sotëm një përgjigje për këtë pyetje të mençur. Gati e ka pushteti ndonjë deputet kooperativist nga ata të komisionit të medias në Kuvend që poshtërsisht t’u tregojë artistëve edhe mua sesa krenarë që janë, që jam edhe unë, që jetojmë në kohën që ai është deputet!

Të qash me llainga – është një shprehje e vjetër tiranase.

Të mbulosh kokën me batanije dhe të ngashërehesh!

E vetmja ngjarje së fundi që shënon një thagmë në marrëdhënien e pushtetit me artistët është seleksionimi i disa prej këtyre të fundit për t’u privilegjuar me një vaksinim pa radhë me vaksina më të mira sesa vaksina e lirë kineze.

Gjithsesi ka shumë mënyra për të mbështetur artistët që të mbështetet krijimtaria artistike, e cila ndikon drejtpërdrejt në identitetin kombëtar. Kemi nevojë për atë identitet sidomos në kohën e globalizimit kur punëtorët bangladeshas po afrohen në portat e shtëpive tona.

Unë desha të dija mendimin e opozitës dhe personalisht të drejtuesit të saj z. Lulzim Basha mesa më sipër dhe mesa më poshtë:

Sikurse e kam pasur këtë ide vite më parë, a nuk është e mundur që në sistemin shkollor dhe universitar shqiptar të mësohet arti në të gjitha format e gjinitë e tij sipas përzgjedhjes të nxënësve dhe studentëve? A nuk mund të punësohen në këtë sistem shkollor dhjetëra e qindra artistë qoftë me kohë të plotë apo të pjesshme pune?

A do të zbatohet ndonjëherë në Shqipëri norma komunitare europiane që media televizive të mos akaparojë të gjithë krijimin e përmbajtjes artistike që transmeton? Pra, të jetë e detyruar me ligj sipas kulturës europiane që një pjesë të programeve, artistike, kulturore, etj., t’i marrë të gatshme, pra t’i blejë nga studio produksioni artistik? Kjo do të bënte që artistët e të gjitha llojeve të artit të angazhoheshin në studio produksioni për prodhimin televiziv, i cili gjeneron të ardhura nga reklamat? A nuk kanë përgjegjësi sociale televizionet të mbështesin krijimtarinë artistike ndërkohë që i kanë tharë institucionet e tyre?

Ne duhet të përfitojmë shumë edhe nga përvoja amerikano-veriore ku buxheti për institucionet mediatike, kulturore dhe artistike publike, sikurse kemi rtsh, teatrin, operën të mos akordohet verbërisht. Pa marrë parasysh që ai deputeti kooperativist është gati ta ngrejë dorën edhe po t’i thuash : A fluturon gomari? Fluturon – thotë ai! Pyet ai për gomarin!!!

A nuk mundet që fondi nga buxheti publik të alokohet jo aforfe për institucione të mplakura dhe dembele, por të jepet si grant me konkurrim projektesh? Në konkurrim ku edhe trupa aktorësh, këngëtarësh, balerinësh, skulptorësh të fitojnë projekte për galeri, teatro, televizione, etj?

A do të kemi subvencionime direkte të fuqisë publike ndaj artit me çmime, konkurse, festivale, apo edhe filmin do ta akaparojë me buxhet politik qendra e filmit, festivalin si në kohën e të ndjerëve Todi dhe Fadil do ta ketë pronë radiotelevizioni që lundron me paratë tona të marra me policë e taksidarë?

Dhe pyetja e fundit për zotin Lulzim Basha. Çfarë mendon ai, do të vazhdojë nëse do ta ketë në dorë ai, që institucionet artistike të drejtohen me komisarë politikë të kuq, rozë, mavi, blu, jeshilë, të zinj, gri? Apo këto institucione do të drejtohen nga kompromisi midis artistëve, spektatorëve, përfaqësuesve publike dhe biznesit të interesuar dhe investuar?

Ndryshe, sikurse tha ai mësuesi i muzikës kur i vajti inspektori monist në klasë për kontroll në shkollën e fshatit:

Inspektori e pyeti: “Pse bën viu – viu me gojë në orën e muzikës, në vend t’i biesh veglave more qerrata?”

“Sa kohë nuk ka vegla muzikore këtu ku më keni hedhur”, u përgjigj artisti i shkretë, “unë viu – viu do të bëj!”

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Opinione

Aurela Basha ka të drejtë që refuzon pasaportën dhe shtetsinë shqiptare!

Publikuar

-

Nga

Nga Kreshnik Spahiu
Hollanda ashtu si Gjermania, nuk lejon të drejtën e mbajtjes së dy shtetësive.
Me pak fjalë, një shqiptar që kërkon të jetë Hollandez, duhet ligjërisht të heq dorë nga pasaporta kuqezi, si dhe nga shtetsia shqiptare.

Shumë shqiptar që jetojnë prej vitesh në Hollandë e kanë bërë këtë zgjedhje sepse kërkojnë që në karrierë apo biznes të trajtohen të barabartë me shtetasit hollandez.
Të gjithë ne, i mirkuptojmë emigrantët shqiptar që në kërkim të një pune apo jete më të mirë heqin dorë nga pasaporta shqiptare pasi i kanë humbur shpresat në Shqipëri, pasi atdheu dhe shteti i tyre nuk i ka vlersuar, madje u ka mbyllur derën.

Por lind pyetja pse Aurela Basha, që prej 20 vitesh ka braktisur Hollandë dhe jeton në Shqipëri, nuk e lë pasaportën Hollandeze dhe të ri-marr shtetësinë shqiptare?
Aurela nuk është hollandeze por as norvegjeze autoktone si gruaja e Albin Kurtit e cila me të drejtë, ruan origjinën e kombit të saj skandinav. Aurela është nga Tepelena 100% dhe ska aspak gjak hollandez.

Gjithesi Aurela Basha ka disa arsye legjitime që refuzon të marr pasaportë shqiptare sepse:
– ajo nuk ka besuar kurrë që Shqipëria bëhet dhe që mund të ndryshoj,
– ajo s’ka besuar kurrë që bashkshorti i saj, do realizoj premtimet që jep në publik,
– sepse ajo s’ka ndërmend të votoj për Partinë e Sali Berishës, sepse ajo e di çfarë po heq burri i saj nga presioni doktorit.
– ajo s’ka fare besim, që ajo do jetë një ditë First Lady e shqiptarve prandaj nuk i duhet shtetsia shqiptare.
– ajo nuk beson se burri i saj do bëhet kryeministër i shqiptarve.
– ajo e mban ende një shteg të hapur për tu rikthyer dikur në Hollandë me fëmijët e saj, kur burri të jap dorëheqje nga privilegjet e politikës.

Të gjitha këto po i them me etikë dhe transparencë sepse e njoh Aurelën nga afër personalisht, dhe ndryshe nga bashkëshorti i saj, unë e vlersoj sepse ajo ka më shumë karakter dhe më shumë besë se ai. Padyshim, që ajo gëzon respekt më të madh se i shoqi.

LEXO EDHE:  Rama mesazh Bashës në mesnatë/Çfarë i shkruan!

LEXO EDHE:  “Turp dhe fyerje për shkencën shqiptare”/ Shpërthen Artan Fuga: Ky lajm është një fake news

Mirkuptojeni Aurelën pse nuk merr shtetësinë shqiptare sepse ajo e di më mirë se ju, çfarë do ndodh në Shqipëri.

Unë i jap shumë të drejtë Aurelës që e quan veten hollandeze dhe refuzon pasaportën shqiptare, sepse edhe unë ashtu do të veproj, ditën kur të bindem se Shqipëria nuk bëhet.

Gjithsesi, uroj që ajo ditë për mua, mos ardhtë kurrë. Larg qoftë o Zot…..
Gjithsesi, populli thotë: “kurrë mos thuaj kurrë”
Kur refuzon shtetsin shqiptare ajo që pretendon me qen zonjë e parë e vendit, pse jo ne qytetarët e thjeshtë….

LEXO TE PLOTE

Opinione

Editorial/ A është Lulzim Basha ndryshimi?

Publikuar

-

Nga

Fushata elektorale e zgjedhje të 25 prillit për herë të parë në Shqipëri, po zbulon një taktikë ndryshe.

Grupe strategjiste të fushatës pranë PD, kanë zgjedhur të mos luajnë fort me emrin Lulzim Basha kryeministër, por a doni ndryshimin, duhet ndryshimi etj, fjali që kërkojnë largimin e Ramës, por që fshehin emrin e Bashës.

Kjo strategji për të përdorur ndryshimin si kandidat për Kryeministër dhe jo Lulzim Bashën, erdhi pas një analize të gjatë dhe sondazheve që u bënë për emrin e Lulit në opinionin publik.

Izraelitët që qëndrojnë prej më shumë se një vit e gjysëm lexuan qartë, se emri i Lulzim Bashës ishte copë e çikë në opinionin publik.

Ai nuk ngjallte besim, nuk thoshte asgjë për shqiptarët, thjesht ishte një manekin, një maskë shpesh i quajtur mashtrues publik.

Strategjistët zgjodhën të luanin me ndryshimin, por edhe ta zbusnin imazhin dhe budallëqet e pandalshme të Lulit.

Gjithçka ja përgatitën dhe fushata duket se po shkon në atë drejtim, në kërkesën për ndryshim.

Në fakt del se shumica e shqiptarëve në çdo sondazh e kërkojnë ndryshimin, por pjesa që shkarkon votën tek Luli është shumë e vogël në raport me atë që kërkohet.

PD qartazi, ka një strategji me ndryshimin dhe pas kësaj kërkese jep si ofertë Lulzim Bashën. Më i fortë në çdo mesazh është ndryshimi, aq sa dhe vetë socialistët po i përgjigjen me slloganin se ndryshimin e sjellim ne.

A është Lulzim Basha ndryshimi?

Kjo pyetje nuk do shumë përgjigje të gjatë. Mjafton të kujtojmë se Lulzim Basha ishte 3 herë Ministër dhe më pas kryetar i Bashkisë Tiranë dhe i PD. 16 vite në Tiranë të gjitha me pushtet.

Ka rishkelur në Tiranë në vitin 2005, pas 12 vitesh largim në shkollim ku ju desh me shumë se një dekadë të bëntë 5 vite shkollë dhe ky është fakt.

U bë ministër Transportesh, me skandalin e investimit në “Rrugën e Kombit”, për një abuzim 300 milionë euro e larguan nga detyra, pra, në dy vjet nuk mundi të bënte asgjë. U desh zëvendësuesi i tij si Ministër që projekti që ecte përpara.

Shkoi Ministër i Jashtëm, pretedon se na hapi dyert e Europës, por në fakt firmosi një marrëveshje me Greqinë ku falte detin e shqiptarëve. Firmosi kundër dhe fali hapësirën detare të vendit duke shkuar gati në tradhëti kombëtare.

LEXO EDHE:  Basha i përgjigjet Ramës/ Cakto negociatorët, propozimi i PD në përputhje me Venecian

LEXO EDHE:  Operacioni në veri/ Vuçiç urdhëron gjendje gatishmërie për luftë

Shkoi Ministër i Brendshëm, ishte përgjegjësi kryesor i 21 janarit, ku 4 vetë ngelën të vrarë në bulevard pas një proteste të dhunshme të socialistëve.

Ish-kryeministri Sali Berisha i doli përpara Lulzim Bashës, por imagjinoni kishim një Ministër të Brendshëm, që u fsheh si frikacak dhe nuk menaxhonte dot një ditë proteste.

Si kryebashkiak i Tiranës, dihet gjumi i gjatë i Lulit s’ka nevojë për shumë argumenta.

Shkojmë tek PD. Do duheshin shumë faqe për të shkruar, mjafton të theksojmë disa detaje.

U zgjodh kryetar i PD në vitin 2013 me proces të manipuluar. Nuk mundi të drejtonte partinë dhe të zgjeronte strukturat lokale, përçarje dhe asnjë respektim i statutit dhe organeve të zgjedhura. Humbi turpshëm zgjedhjet lokale, asnjë reflektim, asnjë analizë.

Fton Ilir Metën, por bën marrveshje me Edi Ramën dhe humb  zgjedhjet e 2017. Sërish zgjidhet duke manipuluar rezultatin e votimeve në garën formale me Eduard Selamin.

Analiza krejt formale, në PD thellohet përçarja, pasi Basha shpall “armiq” ata që vetë i përjashtoi.

Fillon protestat pas djegies së mandateve. Dështim total, fal në tavolinë pushtetin vendor dhe bojkoton zgjedhjet lokale. Pas tërmetit në nentorit 2019, del me maskë të re, i zbutur perendimor e premton ndryshim në PD.

Propozime kandidatësh nga baza, vetting etj etj. Thjesht përçan më tej PD-në me një votim negativ. Të gjithë që u votuan negativisht apo u skualifikuan u futën në lista, disa dhe e paguan mandatin e deputetit.

Vendimet e komisionit të vettingut nuk u zbatuan, për më tepër anëtarët garojnë për deputetë, disa prej tyre u lanë dhe me gisht në gojë.

Sërish shitje mandatesh në Korçë, Durrës, VLorë e Fier.

Një fushatë, ku prej disa javësh kërkohet ndryshimi, ku dhunshëm thirren qytetarë në mitingje në kohë pandemie, papërgjegjshmëria në ekstrem.

E në rast se dikush mendon se ndryshimi është Lulzim Basha ti rilexojë faktet e mësipërme. Ata që sjellin si argument Ramën, duhet të mësojnë se ai është në pushtet se e solli Ilir Meta si ndryshim, e mbajti Lulzim Basha si ndryshim dhe tani duan të vijnë vetë si ndryshim.

Asnjëri nga këta të tre nuk është ndryshimi, Lulzim Basha jo e jo./CNA.al

 

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Gjeneral Piro Ahmetaj/ Replikë mirënjohëse me ambasadoren e SHBA-ve

Publikuar

-

Nga

Nga Gjeneral Piro Ahmetaj/ Replikë mirënjohëse me Ambasadoren e SHBA-ve

“Reforma politike edhe më JETIKE për fatin e demokracisë funksionale në RSH” !

Paraprakisht, dëshiroj të përcjell edhe publikisht konsideratat më të larta Ndihmës Sekretarit të Shtetit të SHBA-ve, Z. Matthew Palmer, Ambasadorit Sh.T. Donald Lu dhe Sh.S. Znj. Yuri Kim, për përpjekjet konsistente, kontributet si dhe arritjet premtuese të reformës në drejtësi.

Sigurisht, përtej “frikës dëshpëruese të pushtetarëve të korruptuar”, mbarëshqiptarët u janë mirënjohës SHBA-ve, e kanë mbështetur masivisht reformën në drejtësi dhe mezi po presin rezultatet, ose e thënë më ndryshe “arrestimet e peshqëve të mëdhenj” =  zyrtarëve të lartë.

Së dyti, në shtesë me këtë përqasje, dëshiroj ta ripërsëris edhe publikisht bindjen time se reforma (drejtësia) politike si dhe vetting-u (kontrilli i pastërtisë/pasurive) së politikanëve mbetet priorietet JETIK dhe domosdoshmëri KRITIKE për tu ri-kthyer qytetarëve besimin te vlerat e demokracisë funksionale, si SHBA dhe gjithë Europa !

Së treti, ndërsa s’ka më “budallenj… “, të gjithë shqiptarët e dinë fare mirë, se përtej sistemit të drejtësisë së korruptuar, ka nje realitet edhe më të frikshëm, ka të vërteta edhe më të hidhura dhe po ashtu, mbeten disa pyetje fare të thjeshta por ulëritëse:

a)     “Kush dhe me sa para i kanë emëruar/transferuar gjyqtarët, prekurorët dhe kush i ka liçensuar noterët e super korruptuar ?;

b)      kush i ka emëruar ministrat, zyrtarët hajna, hetuesit dhe spiunët e sigurimit kriminal të shtetit ?;

c)      kush i ka emëruar doganierët, drejtorët dhe zyrtarët kusarë ?;

d)      kush i ka bërë dhe vijon listat “fituese/turpëruese” (natën dhe me para të vjedhura ?) dhe kush “emëron rambo-sekserët e pushtetarëve si deputetë të zgjedhjeve të radhës” ?;

e)      Pse ende nuk ka lista alfabetike dhe garë vlerash ?, pse nuk votojnë emigrantët, bash ashtu si në Kosovë, Serbi, Maqedoni, Bosnje dhe në të 30 vendet e Aleancës Euroatlantike ?;

f)      kush bredhin me thes me para të vjedhura për të blerë vota (?), kush i keq-përdorur si “terrorist politik” dhe për fuqi elektorale, infrastrukturat dhe interesat kombëtare (?) dhe kush i nxin  faqen/imazhin e Shqipërisë ??.

He pra si thoni, KUSH ?!?! Besoj ashtu si të gjithë shqiptarët përgjigjen e dini mjaft mirë.

Ndonjëherë siç j’ua do “korrektesa diplomatike”, na keni «zhgenjyer», duke na i quajtur edhe “burra shteti” kur në fakt mbarë shqiptarët e dinë fort mirë se këta paloPolitikanë: “nuk i duhen më as dreqit” dhe as aspiratës së Shqipërisë si gjithë Europa!

Së katerti, për këto të vërteta të gjithënjohura, shqiptarët kanë më shumë se 12 vite (veçanërisht mbas anëtarësimit në NATO) që presin rotacionin dhe ndëshkimin me ligj të klasës politike, edhe më “ashpër” se ata të drejtësisë, çka, mbetet shpresa e vetme për ta “çliruar” Shqipërinë nga ky sekt pusht-etarësh, që kanë “pushtuar” politikën dhe institucionet e larta shtetërore; që kanë vjedhur pasuritë e qytetarëve, që kanë shitur interesat kombëtare (detin, aeroportet, naftën, minerat), si dhe që kanë vrarë shpresën për ardhmërinë euroatlanike të Shqipërisë!

LEXO EDHE:  Palmer, kryearmik i Partisë, popullit dhe më gjërë

LEXO EDHE:  Kosova sërish drejt INTERPOL-it dhe UNESCO-s

Së pesti, filozofi francez, Joseph de Maistre, përpara 200 vjetësh adreson një mesazh profetik për qytetarët (jo delet..): “çdo komb meriton qeverinë që ka = Every nation gets the government it deserves”. Pothuaj në të njëjtën kohë, Presidenti i SHBA-ve, Thomas  Jefferson (1801- 1809) shton se: “Ajo që diktaturat kanë nevoj për të mbijetuar, është që njerzit me vetëdije të lartë të heshtin”.

Thënë këto, jam në një mendje se, “Liria dhe Demokracia nuk dhurohen”, si dhe refuzoj me neveri qurramanët pa këllqe, sekserët dhe rambo-kamikazët e pushtetarëve tē radhës, të cilët presin që zyrtarët e SHBA-ve apo te “rruga e Elbasanit” të bëjnë “policin ose albitrin-palë” për tu dhuruar fitoren në zgjedhjet politike të radhës !!

Së gjashti, kështu besoj edhe më fort se vendi ka nevojë uleritësë për të tejkaluar këtë klasë të diskretituar politike. Do të doja dhe lutem shumë të isha gabim, por edhe pse në 25 Prill, mund të realizohen zgjedhje “proçedurialisht korrekte”, fatëkeqësisht do të thellojnë më tej krizën politike, bashkë me të, besimin e Shqiptarëve për standartet dhe vlerat e demokracisë funksionale.

Ndërsa si Gjeneral “i shkolluar dhe rritur në NATO”, që pamvarësisht kostos, ka vetë-zgjedhur të “mos hesht”, shpresoj të më besoni, se shtetet e dështuara dhe demokracitë e pushtuara nga politikanët zullumqarë, janë edhe më të vështira se diktaturat për tu mundur dhe tejkaluar.

Së fundmi, thënē kështu, besoj edhe më fort se tejlkalimi i kësaj “palo-eite politike”, mbetet sfida parësore e shqiptarëve. Por historia (p.sh Italia e viteve 80-t e kapur nga mafia), na mëson se në betejën me “politikanët-pushtues” të institucioneve shteterore, nuk mundet t’ja dalim të vetëm.

Prandaj, mbetem shpresëplotë se ashtu si në 110 vitet që lamë pas edhe në betejën e mbas 26 Prillit, por edhe në 100 vitet që vijojnë,  Shqiptarët do të meritojnē mbështetjen e fuqishme të SHBA-ve!

Zoti e bekoftë miqësinë dhe partneritetin strategjik të kombit Shqiptar me SHBA-tē !

 

 

LEXO TE PLOTE