Connect with Us

Kina dhe Rusia po e mundin Perëndimin me diplomacinë e vaksinave

Blog

Kina dhe Rusia po e mundin Perëndimin me diplomacinë e vaksinave

Publikuar

-

Nga Lionel Laurent “Bloomberg”

Për mua ishte inkurajuese të shihja javën e shkuar udhëheqësit e G7-ës, përfshirë Emanuel Makron të Francës, Angela Merkelin e Gjermanisë dhe Boris Xhonson e Britanisë së Madhe në të njëjtën linjë në lidhje me vaksinat kundër Covid-19. Me SHBA-në që është rikthyer tek bashkëpunimi shëndetësor global, si një anëtare e nismës COVAX me 92 vende, ata ranë dakord që të ndihmojnë në shpërndarjen e dozave të vaksinave nëpër botë, për të nisur mbylljen e një hendeku të madh pandemike midis të pasurve dhe të varfërve.

Por përtej ndjenjës pozitive, ka një mungesë shqetësuese të veprimeve konkrete. Hendeku është tashmë aq i gjerë sa që vetëm 10 vende kanë kryer më shumë se treçerekun e vaksinimeve aktuale kundër koronavirusit, ndërsa 130 vende nuk kanë kryer ende vaksinimet e para.
COVAX është një përpjekje e mirëpritur, por synimi kësaj nisme këtë vit është që të mbulojë vetëm 20 për qind të popullsisë së vendeve anëtare, çka do të thotë se është vetëm një pjesë e përgjigjes. Organizata Botërore e Shëndetësisë, e ka quajtur “një dështim moral katastrofik”mungesën e bashkëpunimit në të gjitha kontinentet.

Ekziston rreziku që ky dështim, i lënë i pakontrolluar, ta zgjasë më tej pandeminë, dhe t’u japë mundësi rivalëve gjeopolitikë që të mbushin boshllëkun e krijuar. Kina dhe Rusia po vendosin flamuj e tyre në gjithë botën, me vaksinat e tyre që shpërndahen falas ose me çmime të lira, dhe kjo në një kohë kur Evropa dhe Amerika e Veriut po përballen me zvogëlimin e prodhimit të vaksinave të tyre dhe me një valë të re të madhe të rasteve me koronavirus.

Përkundër të gjitha debateve për këtë ndarje, aleatët perëndimorë i kanë dhënë përparësi vetes, dhe kanë kërcënuar me frenimin e eksportit të vaksinave. Madje, Kanadaja përdori vetë mekanizmin e COVAX për furnizimet e veta. Për pasojë, rivalët e tyre duken si shumë altruistë. Në kufirin Lindor të Bashkimit Evropian, Serbia është në krye të rajonit në programin e vaksinimit falë më shumë se 1 milion dozave të vaksinës së kompanisë kineze Sinopharm të mbështetur nga shteti.

Shumë pranë SHBA-së, vaksina ruse Sputnik V, e refuzuar që në fillim si joefektive nga Perëndimi, po përdoret nga Meksika që deri tani ka blerë24 milion doza. Në Afrikë, ku COVAX po gjeneron ndjenja të përziera, këto vaksina po fitojnë terren përballë atyre perëndimore që mund të jenë më efektive, por që janë më të kushtueshme, dhe mund të jenë më të vështira për t’u transportuar.Në një botë ideale, nuk duhet të ketë shumë rëndësi se nga vijnë ilaçet. Gjithsesi, vaksinat janë sot një mjet i fuqisë së butë dhe shtrirjes së ndikimit. Dhe pas një viti rraskapitës të kësaj pandemie, ato shihen si një element jetik për vetëmbrojtjen kombëtare dhe politikën e jashtme.

Izraeli ra dakord kohët e fundit të blejë qindra mijëra doza të vaksinës ruse Sputnik V për t’ia dhënë më pas Sirisë, si pjesë e një marrëveshje për shkëmbimin e të burgosurve. Në Azi, Ministri i Shëndetësisë i Tajvanit fajësoi presionin e “jashtëm” politik për sabotimin e menjëhershëm të përpjekjeve për të blerë vaksinën e BioNTech SE.

LEXO EDHE:  Kaosi në Rinas/ Reagon Unioni Europian i Kontrollorëve: Zgjidhje me dialog, ndalni sulmet

A ka mundësi Perëndimi që ta luajë këtë lojë? Tek e fundit, ai ka porositur kolektivisht doza të mjaftueshme për të vaksinuar disa herë popullatën e vet. Një strategji e diskutuar, do të ishte një “Plan Marshall” i dërgesave të vaksinave në të gjithë Evropën Lindore.
Problemi është se diplomacia ambicioze e vaksinave, varet nga mbështetja e brendshme, dhe pikërisht këtu BE është shumë dobët, me shumë pak vaksinime të kryera deri më tani, me mesazhe të përziera mbi efikasitetin e vaksinës, dhe me shumë vende ende nën bllokim kombëtar. Avantazhi gati unik i Kinës, është qasja tek një vaksinë komode, dhe të pasurit pak presion urgjent brenda vendit për ta shpërndarë atë. Edhe India, që ka një strategji globale të “miqësisë përmes vaksinave”, po përpiqet që të përmbushë në të njëjtën kohë nevojat e saj të brendshme.

Ndarja e njohurive mbi prodhimin e vaksinave, mund të jetë një rrugë diplomatike më produktive për SHBA-në dhe Evropën, të paktën derisa të fillojnë të shpërndajnë vaksinat në një shkallë të gjerë. Teodor Mërfi, drejtor i programit të Afrikës në Këshillin Evropian për Marrëdhëniet me Jashtë, ka sugjeruar se BE-ja duhet t’i ndihmojë vendet Afrikane që t’i prodhojnë vetë vaksinat. Ky proces mund të kërkojë kohë, por nga ana tjetër do të sigurojë vaksinat në mënyrë të drejtpërdrejtë. Mund të nënshkruhen marrëveshje vullnetare të transferimit të teknologjisë me prodhuesit e ilaçeve, që kanë përfituar nga mbështetja shtetërore.

Ky do të ishte një gjest që të kujton refuzimin e Xhonas Salk dhe Albert Sabin për të patentuar vaksinat e poliomelitit gjatë Luftës së Ftohtë. Pioneri i vaksinave Eduard Xhener deklaroi dikur se “Shkencat nuk janë kurrë në luftë”.
Sigurisht që ai po lobonte në Francën Napoleonike, për të liruar të burgosurit britanikë. Meqë Pekini po i shpërndan dozat e vaksinës si të ishin municione, është koha që Perëndimi të ndalojë së ruajturi vaksinat e tij si një karburant të çmuar për raketat.
Makron, Merkel dhe Xhonson nuk duhet të harrojnë se askush nuk është i sigurt, derisa të sigurt të jenë që të gjithë./Përshtatur nga CNA.al

Burimi: https://www.bloomberg.com/opinion/articles/2021-02-23/covid-vaccines-the-west-is-letting-china-and-russia-win-the-diplomacy-g?srnd=opinion

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Blog

“Sofagate”, pse e poshtëroi Erdogan presidenten e Komisionit Evropian?

Publikuar

-

Nga

“Sofagate”, pse e poshtëroi Erdogan presidenten e Komisionit Evropian?

Nga Hans von der Burchard, Maia de la Baume, Adam Bouzi & Florian Eder “Politico.eu”

Tre presidentë, dy karrige, një foto e sikletshme para kamerave. Kur presidenti i Këshillit Evropian Sharl Mishel dhe presidentja e Komisionit Evropian Ursula von der Lejen mbërritën të martën në Ankara për të takuar presidentin turk Rexhep Tajip Erdogan, ata gjetën në sallën e pritjes vetëm 2 karrige të vendosura përpara flamujve turq dhe të BE-së.

Ndërsa Mishel zuri vendin pranë Erdoganit përpara flamurit të BE-së, Von der Lejen mbeti në këmbë panë tij, me krahët e zgjatura paksa, me duart e ngritura si të pyeste se ku duhej të ulej.

“Hmmm….”- u dëgjua të mërmërisë ajo në një moment të dukshëm hutimi por edhe zemërimi në një video që u bë shpejt virale në internet. Von der Lejen u tërhoq prapa dhe u ul në një divan aty pranë, përballë Ministrit të Jashtëm turk Mevlut Çavushoglu, që ishte ulur në një divan tjetër.

“Presidentit Mishel nuk i pëlqeu aspak ajo situatë”- tha për POLITICO një zyrtar i BE-së.
Nga ai moment në media nisi të flitej për “Sofagate”. Ishte një moment i vogël gjatë një dite të ngarkuar politike, ku tre udhëheqësit diskutuan se si të rifillojnë koordinimin me Turqinë për çështje jetike si emigrimi dhe zgjerimi i unionit BE-Turqi.

Por takimi u la në hije nga incidenti i turpshëm, që nxori menjëherë në pah një numër aspektesh të nxehta. Në fakt shumëçka, nga seksizmi tek roli i BE-së si një lojtare e politikës në arenën ndërkombëtare, deri te konfuzioni i vjetër mbi atë se kush flet në fakt ne emër të Bashkimit Evropian.
Dhe ndërsa stafet e Von der Lejen dhe Mishel dhanë versione të ndryshme për atë që kishte ndodhur, ajo ngjarje nxori në pah një problem tjetër:Marrëdhëniet midis dy udhëheqësve të lartë të BE-së dhe institucioneve të tyre.

Në fakt, brenda disa orësh nga skena me divanin, shpërtheu një debat i ashpër brenda BE-së rreth protokollit diplomatik. Sipas ekipit të Mishel, gjithçka ishte sipas protokollit, pasi ai në hierarkinë diplomatike qëndron më lart sesa zonja Von Der Lejen. Por në konferencën e përditshme për shtyp të Komisionit Evropian të mërkurën, zëdhënësi kryesor Erik Mamer tha se Von der Lejen “duhej të ishte ulur njëlloj si Presidenti i Këshillit Evropian dhe presidenti turk”.

“Siç mund ta shihni edhe nga pamjet filmike, Von der Lejen u befasua qartë nga mënyra
e vendosjes së ndenjësve”- tha Mamer. Gjithsesi Mamer tha se ndonëse ajo u befasua, preferoi t’i jepte përparësi përmbajtjes së çështjeve mbi protokollin apo formën.
Më vonë gjatë konferencës Mamer vuri në dukje se Von der Lejen kishte “kërkuar nga
ekipi i saj të merrte të gjitha kontaktet e duhura, që të sigurohej që një incident i tillë të mos ndodhte më në të ardhmen”.Të mërkurën në mbrëmje, pas një dite kritikash të rënda, Mishel theu heshtjen e tij mbi episodin duke këmbëngulur se ai nuk kishte qenë indiferent ndaj trajtimit të Von der Lejen.

“Disa nga imazhet që janë transmetuar kanë dhënë përshtypjen se unë mund të kisha qenë i pandjeshëm ndaj kësaj situate. Asgjë nuk është më larg nga realiteti ose nga ndjenjat e mia të thella” -tha ish-kryeministri belg në një postim në Facebook.

LEXO EDHE:  Çfarë fshihet pas vendimit të Erdoganit për Kishën e “Shën Sofisë”

LEXO EDHE:  Takimi Rama-Merkel/ Bushati: Konfirmim për progresin, PD të dëshmojë mbështetjen me veprime

Ai tha se “interpretimi i rreptë nga shërbimet turke i rregullave të protokollit”, kishte “prodhuar një situatë që ishte për të ardhur keq, një trajtim të ndryshëm, madje edhe shpërfillës ndaj presidentes së Komisionit Evropian”. Por Mishel tha se ai dhe Von der Lejen zgjodhën të mos e përkeqësonin atë me një incident publik, dhe t’i jepnin më shumë prioritet thelbit të diskutimit të tyre. Incidenti mbarti disa simbolika.

Së pari, ironia ishte se udhëheqësja më e lartë të BE-së u mënjanua pikërisht gjatë një vizite që synonte të ushtronte presion ndaj Turqisë për të mbështetur të drejtat e grave.
Turqia është tërhequr kohët e fundit nga Konventa e Stambollit, një traktat evropian i të drejtave të njeriut që synonte luftën kundër dhunës ndaj grave, dhe Von der Lejen e preku posaçërisht këtë temë gjatë vizitës së saj.

Politikanët e tjerë nxituan të vënë në pah këtë lloj diskriminimi gjinor, dy burra që zunë vendet e tyre ndërsa një grua kishte mbetur në këmbë. “Problemi nuk ishte Von der Lejen. Por dy burrat e tjerë që e vendosën në atë pozitë”-thotë Hana Neuman, eurodeputete gjermane e të Gjelbërve.
Në Parlamentin Evropian, grupi më i madh i bllokut, Partia Popullore Evropiane (EPP), reagoi ashpër:“Dikush duhet të turpërohet për mungesën e vendit të duhur. Gratë meritojnë
të njëjtin respekt si kolegët e tyre burra”- thuhet në reagimin përmes Twitter.
Ndërkohë ekzistonte njëfarë frike se Erdogan kishte organizuar një kurth politik në të cilin ranë liderët e BE-së, duke e bërë bllokun të dukej gjeopolitikisht naiv, pikërisht teksa po përpiqet që të pretendojë një rol më aktiv në skenën botërore.

Të tjerët vunë në dukje shembuj të shumë të mëparshëm të presidentit turk që akomodon përballe vetes më shumë se sa një të ftuar. Eurodeputetja liberale Sofia Veld shkroi:“Jo,
nuk ishte një rastësi, ishte e qëllimshme. Pse heshti presidenti i Këshillit Evropian?”
Një zyrtar i BE-së u përpoq ta zhdramatizonte situatën duke këmbëngulur se “turqit nuk synuan të shkaktojnë ndonjë incident diplomatik, se ata respektuan protokollin, dhe ne gjithashtu”.Po ashtu zyrtari vuri në dukje se vendimet strategjike të BE në lidhje me Turqinë i takojnë Këshillin Evropian të Mishel, dhe jo Komisionit Evropian.

Megjithatë, zëdhënësi i Von der Lejen, Mamer, nxitoi të kundërshtonte këtë interpretim. Komisioni, vuri në dukje ai, ka përparësi me Turqinë në çështje të tilla si bashkëpunimi ekonomik dhe lëvizshmëria.“Të gjitha këto çështje u diskutuan gjatë takimit me Presidentin Erdogan”-theksoi ai.
Pas takimit të së martës, shumëkush filloi që të gërmojë nëpër traktatet e BE-së për të kërkuar informacion sqarues në lidhje me rendin e saktë të hierarkisë midis organeve të ndryshme të BE-së. Sipas nenit 13 të Traktatit për Bashkimin Evropian, Komisioni renditet në të vërtetë i katërti në “rendin e përparësisë midis personaliteteve të institucioneve evropiane”- pas Parlamentit, Këshillit Evropian dhe Këshillit të BE-së.

Por në praktikë, presidenti i Komisionit Evropian përfaqëson gjënë më të afërt që BE ka me një drejtues qeverie. I pyetur për rendin institucional, Mamer tha se Von der Lejen dhe Mishel “janë që të dy presidentë të institucioneve evropiane, dhe për këtë arsye ata kanë të njëjtën gradë në protokoll”./Përshtatur nga CNA.al

Burimi:  https://www.politico.eu/article/sofagate-ursula-von-der-leyen-turkey-sofa-charles-michel-recep-tayyip-erdogan/

LEXO TE PLOTE

Blog

I shpëtuan vdekjes disa herë/ Ja cilët janë njerëzit më me fat në botë

Publikuar

-

Nga

I shpëtuan vdekjes disa herë/ Ja cilët janë njerëzit më me fat në botë

Fati është një koncept interesant por edhe shumë subjektiv. Nëse njerëzit përjetojnë aksidente dhe tragjedi të shumta gjatë gjithë jetës së tyre, a mund të quhen ata me fat që i mbijetuan të gjithave? Apo duhet të jesh shumë i pafat që të durosh ngjarje vërtet të tmerrshme?

Frane Selak

Kroati Frane Selak, po udhëtonte me një tren nga Sarajeva për në Dubrovnik në vitin 1962. Për shkak të reshjeve të shiut treni doli nga shinat dhe ra në lumin Neretva. Selak mbijetoi.
Një vit më vonë, ndodhej në një avion, kur një nga dyert e tij u hap papritur.
20 njerëz vdiqën në atë aksident, Selak mbijetoi sërish. Në vitet që pasuan, Selak i mbijetoi përplasjes së autobusëve, makina e tij mori 2 herë flakë. Kur ishte 74 vjeç në vitin 2002,fitoi 800.000 euro në një lotari.

Tsutomu Jamaguçi

Japonezi është i mbijetuari i vetëm i njohur nga bombat bërthamore në Hiroshima dhe Nagasaki në gushtin e vitit 1945. Inxhinieri i marinës ndodhej në një udhëtim pune në Hiroshima më6 gusht. Shpërthimi e la të plagosur. Ai u rikthye në shtëpinë e tij në Nagasaki, ku i mbijetoi sërish shpërthimit të 9 gushtit. Jamaguçi vdiq në moshën 93 vjeçare në vitin 2010.

Violet Xhesop

Violet Xhesop e kaloi pjesën më të madhe të jetës së saj në det, duke punuar si shërbëtore për disa kompani oqeanike kur ishte në fillim të 20-ave. Ajo ishte në bordin e Titanikut në vitin 1912. Kur anija u përplas me ajsbergun, Xhesop ishte në gjumë. Ajo ndihmoi në shpëtimin e disa grave dhe fëmijëve, dhe në fund siguroi një vend në një nga anijet e shpëtimit.
Katër vite më vone ishte duke shërbyer si infermier në bordin e anijes “Britannic”gjatë Luftës së Parë Botërore. Po atë vit, anija u përplas me një minë në Detin Egje dhe u mbyt. Xhesop u plagos në kokë por mbijetoi. Ajo vazhdoi të punojë në bordin e anijeve deri në vitin 1950, kur doli në pension. Vdiq në vitin 1971.

Roi Sallivan

Roi ishte për dekada një roje pyjesh në Virxhinia të SHBA-së. Ai mban rekordin botëror për goditjet nga rrufeja. U godit për herë të parë në vitin 1942, dhe për pasojë humbi gishtin të madh të njërës këmbë.
Kur u godit sërish nga rrufeja në vitin1969, humbi vetullat, dhe goditjet pasuese në vitet 1970, 1972 dhe 1973 i shkaktuan djegie të flokëve dhe lëkurës. Sallivan u godit edhe 2herë të tjera në vitet 1976 dhe 1977. Gjithashtu u përball 22 herë më arinjtë, dhe sërish mbijetoi. Kreu vetëvrasje në vitin 1983.

Adrian De Viart

Adrian de Viart pati një karrierë të gjatë ushtarake. I lindur në vitin 1880, ai shërbeu në Ushtrinë Britanike gjatë Luftës së Boerëve dhe në të dyja Luftërat Botërore. Ai u plagos në krah dhe në fytyrë gjatë Luftës së Parë në frontin e Afrikës. Për pasojë humbi një pjesë të veshit dhe syrit të majtë. Ndërkohë pasi u shërua u dërgua në Frontin Perëndimor ku në Betejën e Dytë të Ipre humbi 2 gishta. Vdiq në vitin 1963.

LEXO EDHE:  Takimi Rama-Merkel/ Bushati: Konfirmim për progresin, PD të dëshmojë mbështetjen me veprime

LEXO EDHE:  Ja cfarë sekuestroi policia në banesën e Mark Frrokut

Valter Samerford

Herën e parë që majori anglez Valter Samerford u godit nga rrufeja, ishte në vitin 1918 në një fushëbeteje të Luftës së Parë Botërore. Thuhet se ai ishte hipur mbi kalë, dhe ndërsa kafsha vdiq, Samerford mbeti përkohësisht i paralizuar nga goditja. Por Samerford u godit edhe dy herë të tjera:në vitet 1924 dhe 1930. Kur vdiq 2 vjet më vonë, u varros në Vankuver të Kanadasë. Në vitin 1936, guri i tij i varrit u shkatërrua nga një goditje e katërt rrufeje.

Adolf Saks

Shpikësi i instrumentit të famshëm muzikor që mban emrin e tij pati një fëmijëri plot aksidente të rrezikshme. Qëkur ishte i vogël u rrëzua nga lartësia nga një dritare, dhe u
godit në kokë nga një tullë dhe gëlltiti aksidentalisht një gjilpërë dhe një sasi uji me acid. Gjithashtu ai u shkel nga dikush në këmbë dhe ra mbi një sobë të nxehtë, gati sa nuk u mbyt në ujë dhe u dogj në një shpërthim baruti.

Ana Hoxhs

Një banore e Sliakaugas në Alabama, Ana Hoxhs ishte shtrirë në shtratin e saj në shtëpi
mbrëmjen e 26 nëntorit 1954 kur u godit nga një meteorit që çau tavanin e banesës. Goditja i shkaktoi një plagë të madhe në anën e barkut, por fatmirësisht nuk pësoi dëme serioze.
Shkëmbi hapësinor 8.5 kg mori emrin e qytezës në të cilën u rrëzua.

Burimi:  https://www.ranker.com/list/lucky-unlucky-peoplehistory/melissa-sartore?ref=hp_list_large&l=1

LEXO TE PLOTE

Blog

Atentatet që e ndryshuan rrjedhën e historisë

Publikuar

-

Nga

Atentatet që e ndryshuan rrjedhën e historisë

Fjala asasin (vrasës), vjen nga një grup persian ushtarësh të quajtur Hasasin, të cilët merreshin me vrasjet e figurave politike, ushtarake dhe fetare midis viteve 1090-1277. Modeli i tyre, është ndjekur në vijimësi deri në ditët tona. Ja cilat janë disa nga atentatet, që e ndryshuan përgjithmonë botën.

Jul Çezari, 15 mars të vitit 44 Para Erës Sonë

Çezari ishte një politikan dhe gjeneral romak, shumë popullor tek masat. Pasi u emërua udhëheqës i përjetshëm në vitin 44 Para Erës Sonë, Senati kishte frikë se mos e humbte pushtetin, ndaj thuri një plan për ta vrarë. Në komplot u përfshinë deri në 60 senatorë, edhe pse sot kujtohen vetëm disa, më kryesori Bruti.

Çezari u godit 23 herë me thikë gjatë një prite në korridorin e Senatit. Vrasja e tij solli në pushtet August Oktavianin, që e konsolidoi pushtetin dhe u bë perandori i parë i Romës. Republika Romake u kthye në një Perandori.

Vrasja e 220 azektëve nga konkuistadorët spanjollë

Në shekullin XVI-të, kurora spanjolle e ngarkoi Hernan Kortezin të krijonte një koloni pranë Indive Perëndimore. Ai synoi të pushtonte qytetërimin e madh Aztek. Kortez hartoi një plan për ta marrë kryeqytetin e Tenoktitlan nga brenda, duke përdorur mbretin Montezuma si një kukull për të kontrolluar popullsinë vendase.

Por pasi hartoi planin e tij, Kortez u largua përkohësisht duke e lënë planin në dorën e krahut të tij të djathtë, Pedro de Alvarado. Ky dhe njerëzit e tij morën pjesë në një festival fetar, ku ndodheshin shumë anëtarë të rëndësishëm të shoqërisë Azteke.

Duke parë gjithë ata njerëz me peshë në një dhomë, Alvarado pati frikë për ndonjë komplot dhe bazuar në këtë dyshim, ai u bëri thirrje forcave të tij të ndalnin kryengritjen para se ajotë fillonte. Ata ekzekutuan 200 nga njerëzit më të rëndësishëm aztekë në Tenoktitlan.

Incidenti shkaktoi një kryengritje masive ku Aztekët i dëbuan spanjollët nga qyteti.

Gjithsesi, struktura shoqërore e Aztekëve ishte goditur. Spanjollët u rikthyen dhe nisën një rrethim që përfundoi në rënien e Tenoktitlan. Ajo betejë përfaqësoi fundin e perandorisë Azteke, dhe fundin e fazës së parë të kolonizimit spanjoll. E gjithë Mezoamerika do të vihej së shpejti nën sundimin e ashpër spanjoll, duke e ndryshuar përgjithmonë kontinentin.

Vrasja e Abraham Linkoln, 15 prill 1865

Në vitin 1865, Xhon But një aktor dhe ithtar i skllavërisë, u bë pjesë e disa komploteve për të rrëmbyer presidentin dhe për t’i dhënë fund luftës. Kur komplotet dështuan dhe lufta mbaroi, But hartoi një plan, të vrarë në të njëjtën kohë presidentin, zëvendëspresidentin dhe Sekretarin e Shtetit.

But mësoi axhendën e presidenti dhe shkoi para tij në teatrin “Ford”. Kur mbërriti në lozhë presidenti Linkoln, ai u afrua dhe e qëlloi nga mbrapa kokës me pistoletë. But ia doli të arratisej nga teatri me kalë. Linkoln vdiq në orët e para të ditës së nesërme.

LEXO EDHE:  Berisha paralajmëron Ramën/ Do dënohesh të paktën tre herë me nga 60 vite burg

LEXO EDHE:  Çfarë fshihet pas vendimit të Erdoganit për Kishën e "Shën Sofisë"

Ai u zëvendësua nga zëvendëspresidenti Endrju Xhonson, një ish-senator që i qëndroi besnik Unionit pavarësisht origjinës së tij Jugore. Sidoqoftë, butësia e Xhonson ndaj Jugut gjatë Epokës së Rindërtimit, solli një amnisti gati universale për Konfederalët, çka do të thotë se udhëheqja nuk ndryshoi shumë pas luftës.

Vrasja e Kryedukës Franc Ferdinand më 28 qershor 1914

Pasi Austro-Hungaria aneksoi Bosnjë-Hercegovinën, Kryeduka austriak Franz Ferdinand udhëtoi drejt Sarajevës, për të parë stërvitjet simbolike ushtarake. Aneksimi ishte shumë i diskutueshëm, pasi grupimet nacionaliste serbe dhe boshnjake ishin në rritje, që kur Austriae kolonizoi për herë të parë Bosnjën në vitin 1878.

Për shkak të këtyre tensioneve, vizita e Ferdinandit doli të ishte një ide shumë e keqe. Pak minuta pasi i shpëtoi një atentati me bombë, ai u qëllua për vdekje nga nacionalisti serbo- boshnjak Gavrilo Princip. Atentati çoi në fillimin e Luftës së Parë Botërore. Austro-Hungaria fajësoi Serbinë për vrasjen e Ferdinandit, ndërsa fuqitë e ndryshme evropiane morën anë.

Vrasja e Martin Luter King Jr më 4 prill 1968

Martin Luter King, ishte duke qëndruar në ballkonin e një hoteli në Memfis, kur u ekzekutua me snajper. Policia arrestoi si autor të krimit Xhejms Rej, një i dënuar i arratisur, që u kap në  aeroportin Hithrou të Londrës. Ai e pranoi krimin gati 1 vit më vonë, dhe u akuzua me një dënim 99-vjeçar me burg për vrasjen e udhëheqësit të të drejtave civile.

Vdekja e King çoi në miratimin e shpejtë të Aktit të Strehimit të Ndershëm  (1968), për të cilin King kishte bërë fushatë deri në vdekjen e tij. Por ai akt, rriti tensionet midis amerikanëve të bardhë dhe atyre me ngjyrë.

Vrasja e Jitzhak Rabin më 4 nëntor 1995

Kryeministri izraelit Jitzhak Rabin ia kushtoi arritjes së paqes mandatin e tij. Para vdekjes së tij të parakohshme, ai ishte angazhuar në garantimin e vetë-qeverisjes palestineze, ndërsa i dha fund një lufte me Jordaninë që zgjati gati gjysmë shekulli. Por jo të gjithë dëshironin paqe.

Sionistët, një grup nacionalistësh izraelitë që kundërshtojnë njohjen e Palestinës si një shtet të veçantë, nuk ishin dakord me taktikat e Rabin. Për këtë arsye, kur mori pjesë në një tubim për paqen, truprojat e nxitë të vishte një jelek anti-plumb.

Por Rabin e donte aq shumë popullin izraelit sa që refuzoi ta besonte se dikush në kombin e tij do të donte ta vriste. Ky besim u tregua të ishte fatal, pasi Rabin u qëllua dy herë pas shpine nga sionisti i devotshëm Jigal Amir./ CNA.al

Marrë nga grunge.com

LEXO TE PLOTE