Connect with Us

Nga Mitro Çela/ Busti i Enverit rrugëve të Tiranës

Opinione

Nga Mitro Çela/ Busti i Enverit rrugëve të Tiranës

Publikuar

-

Nga Mitro Çela/ Mallkimi i çupës

Në zyrën e Berishës  kishte nisur një mbledhje e Komisionit Nismëtar të PD-së.

Hyri Azem Hajdari: “ Studentët e pedagogët mbyllën derën e pallatit të kulturës në Qytetin e Studentëve. Janë future në grevë urie. Ju vazhdoni mbledhje. Une do të shkoj tek studentët!”

Dy orë më vonë u ngjita në “Qytetin e Studentëve”. Gjallëri e madhe. Veç studentëve kishte edhe qytetarë. Një radhë e gjatë. Kishte kërkesa për vetëngujim.

Çudia më e madhe e këtij fundshekulli! Ndoshta e paparë. Sakrificë 723 jetë të rinjsh! Dhe përse? Për të hequr emrin e diktatorit nga universiteti?!

U ktheva në shtëpi. Ndjeja një trysni. Vendosa të shfletoj skedat.

( Në atë mot në Tiranë, nuk kishte më shumë se 5-6 komjutera.)

Fillimisht pa ndonjë qëllim. Shënimet i lexova jo duke ndjekur kronologjinë e ngjarjeve, por të kundërtën e tyre.

Një frazë e nënvizuar. Disa ditë më parë u përurua nga studentët “Sheshi i Demokracisë”. Sheshi? Diçka më ngacmoi kujtesën.

Një shesh tjetër. Një shesh i largët. U ktheva në kohë. Sheshi Tjenanmen në Pekin! Pranvera kineze. Mijëra studentë ato ditë qershori manifestuan për  demokraci të vërtetë…Kundër tyre u drejtua një forcë brutale.

Sa u vranë! Statistikat zyrtare kineze janë memece. Një  manifestim i përgjakshëm për të festuar 10-vjetorin e reformave kineze dhe 40-vjetorin e republikës popullore: “Plumba mbi një turmë të paarmatosur”. U trondit bota. Qindra reportazhe. Kronika. Deklarata nga aktorët politikë.

Fransua Miteran, president i Francës:

“Një regjim që për të mbijetuar qëllon mbi të rinjtë, nuk ka të ardhme”. Theçer, kryeministre e Anglisë: “Të qëllosh si i verbër kundër popullit! A nuk flet kjo për diferencat midis shoqërisë demokratike perëndimore dhe shoqërisë socialiste” (Në atë vit kampi i lavdishëm socialist jetonte muajt e tij të fundit).

Boris Elstin: “Krim kundër popullit…”.

Ora 20.00.

Një kronikë në TVSH: Minatorët duke nxjerrë  krom?!.. Ndërrova stacionin. RAI –  Një lajm nga India: Ishte përmbysur një autobus. Për Shqipërin: asgjë.

Po pse, mos vallë “Sheshi i Demokracisë” mbarte më pak tension se sa Sheshi Tienanmen!… Mora radion. Asgjë. Heshtje.

Diçka përmendi jugosllavi. Por gjithmonë sipas bojrave të tij. Reportazh  të plotë dha  vetëm “Zëri i Amerikës”…

Ora 22:00.

Bie telefoni…Alo…Kemi mbledhjen e Komisionit… Ju presim…

Po pse? Partitë politike kishin kërkuar një takim me Presidentin. Berisha, Azemi, Eduardi dhe Preçi ishin nisur që në ora 21:00.

Po kalonte mesnata. Disa humbën durimin dhe u larguan për në shtëpi. Unë me Frrok Çupin, kryeredaktorin e “RD”-së, vendosëm të presim tek dera e presidiumit.

U hap porta. Takuam Eduart Selamin:

-Nuk ka perëndi që e kupton Ramiz Alinë! Vetë e pranoi në fillim idenë e një referendumi për heqjen e emrit të Enver Hoxhës nga universiteti. Por e dini si e përfundoi takimin? Nuk ka bazë ligjore për një veprim të tillë?!

U vendos të shkonim për të biseduar me përfaqësinë e studentëve dhe të pedagogëve. Ndërkohë ora kishte arritur 02:00. Për shumë kohë më mbeti e regjistruar në mendjen time pamja e koordinatorëve, e shkallëve dhe sallave, ku kishin zënë vend studentët.

Shumica flinin përtokë, duke shtruar në çimento nga një batanie. Disa rrinin ende mbi karrige. Të tjerë luanin me letra.

U futëm në një dhomë të veçantë. U ulëm.

Mes nesh ishte Ylli Vejsiu, Përparim Dervishi, Blendi Goxhe, Ridvan Peshkëpia. Për disa çaste ra qetësia. Një qetësi mbytëse.

Përfaqësuesit e studentëve dhe të pedagogëve edhe pse të lodhur e të cfilitur edhe pse të pagjumë, mendjen e kishin të kthjellët. Të gjithë kishin një mendim: “Nuk është koha për kompromise! Nuk dalim nga ngujimi jonë pa lexuar vendimin e qeverisë: Universitetit të Tiranës t’i hiqet emri i Enver Hoxhës!

Ky është postulati i studentëve. Çdo alternativë  tjetër është e pavlefshme”. U larguam. tek dera takova djalin e motrës, studentin e arteve Artjan Myrtezai!

– E mor dajë! Mos doni të na shisni?!…

E martë, 19 shkurt.Ora 23:00.

Bie dera…”Ju presin në selinë e Partisë Demokratike”. Nga ora 21:00 përsëri Presidenti në tavolinën e rrumbullaktë me përfaqësuesit e partive.

Orë të tëra bisedimesh. Orë të tëra duke pritur! Shumica ishin skeptikë. Por përsëri  kishim një fije shprese: jeta e të rinjve vlente më shumë se sa idiomat politike!

Ora 01:30.

Në sallë hynë të dërguarit tanë. Dukeshin të lodhur. Të dërmuar. E mori fjalën Sali Berisha:

-E çuditshme! Ramiz Alia mendon ta zgjidhë problemin me një formulë që ka për autorësi ministrin e Arsimit, Skënder Gjinushi! Edhe pse kemi të bëjmë me një formulë politike jashtë realitetit, nuk mendoj të bëhemi ne sebep si parti për ta hedhur poshtë.

(Ishte ky mendim i të gjithëve). Nuk do të ishte keq të shkojmë tek studentët së bashku me Skënder Gjinushin, i cili po na pret përjashta.

LEXO EDHE:  Zbardhet mesazhi i Enno Bozdos/Ja pse dështuan takimet e Bashës në Durrës

Ora 02:00.

Përsëri midis përfaqësuesve të studentëve. Biseda ishte e ashpër. Studentët ishin të acaruar. U lexua formula. Universiteti do të ndahej në katër pjesë. Asnjë universitet i ri nuk do të mbante emrin e Enver Hoxhës. Do të nënshkruhej një kontratë midis përfaqësuesve të studentëve dhe ministrit të Arsimit.

Jo. Jo. Dhe Jo! Pa lëshuar një deklaratë qeveria ku të shkruajë se ka vendosur t’i hiqet emri i Enver Hoxhës universitetit të Tiranës, ne nuk heqim dorë nga greva e urisë, thanë studentët.

Folën disa anëtarë të Komisionit Ndërtimtar të Partisë Demokratike. Askush nuk u bind. Më në fund u vendos:

– Përfaqësuesit e Partisë Demokratike le të largohen. Do të bisedojmë vetëm me ministrin e Arsimit.

Duke zbritur sallën, ndërsa gjarpëronim midis këmbëve të studentëve që flinin në çimenton e ftohtë, në errësirë u dëgjua një zë:

Këta janë mjeshtra: E shndëruan politikën në ekuacione e formula matematike” Lum kombi që e ka ministrin e Arsimit profesor matematike.

E mërkurë 20 shkurt.

Që në mëngjes herët në Tiranë u dha kushtrimi. Mijëra punëtorë, nxënës, pensionistë, fëmijë, studentë morën rrugën drejt “Sheshit të Demokracisë”. Përmasat e sheshit nuk mund të mbanin brenda një kryeqytet të tërë.

Në shërbim të popullit u vunë taracat, dritaret e godinave. Ballkoni i një godine u shndërrua në tribunë. Folën shumë. Një zë i kthjellët u shpërnda në eter.

Kush flet? Ç’është ky zë i njohur. Pa dëgjoni: Po flet Rajmonda Bulku! Po çfarë tha se nuk e dëgjova mirë? U bën thirrje grave, nënave tiranase që të shkojnë e të manifestojnë përpara godinave të qeverisë e të  Presidiumit të Kuvendit Popullor.

Turma u elektrizua dhe u derdh, tatëpjetë  drejt rrugës së Elbasanit…

Ora 11:00.

Pesëmbëdhjetë gra e vajza, të prira nga Afërdita Havari gjitën shkallët e Presidiumit. Kërkuan takim me Presidentin.

Do ta njoftojmë – tha sekretari. Kaluan minutat. Gratë prisnin. Fluturuan 50 minuta. Presidenti nuk po dukej. Mos u mërzisni – qetësonte sekretari. Ai do të vijë nga çasti në çast…

Në kufijtë e pritjes prej një ore u hap dera dhe u duk Lumturi Rexha me dy-tre të tjerë. Po këta çfarë duan! Ne, në emër të nënave tiranase kërkuam takim me presidentin e jo me shoqen Lumturi!.. Presidenti është i zënë. Ka punë. Situata…

Ndërkohë turma mbushi sheshin “Skënderbe”. U ngjita në verandën e hotel “Tirana”. Përpara shtrihej sheshi, si një ekran gjigand televizioni.

Turma që shtyhej. Policë që mbronin. Ushtarë me qen për dore që vraponin. Dy makina që hidhnin ujë mbi turma…Krisma. Automatikë…Një pjesë e turmës ngjiti shkallët drejt bustit…

Policët I shtynë…Dy tre ngjitje e  zbrite dhe busti u rrethua nga turma…Një  copë liti! Sikur doli nga dheu!

Bëri një hark dhe përfundoi në qafë te diktatorit…

Ora 14:05.

Disa lëkundje dhe busti i Enver Hoxhës u rrëzua për tokë.

Qëndroi ai në sheshin Skënderbej vetëm 858 ditë. Nuk e ruajtën dot bustin as policët, as sampistët, as dekreti special për mbrojtjen e monumenteve…

Trupi I diktatorit në bronc u “pushtua” nga turma.

U gjet një makinë. E tërhoqi zvarr. Drejt rrugës së “Kavajës”…Turma ecte. Busti zvarritej…Qëndroi para selisë së Partisë Demokratike, karshi selisë së kishës Ordhodokse…

Pa kuptuar “mbinë” ushtarë të gardës…Qëllonin në ajër…Agim Buxheli filmonte, duke qëndruar mbi murin rrethues së godinës…

Turma u largua…Busti mbeti në mes të rrugës…U afrva…Trupit I mungonte koka…

Koka në Stamboll, trupi në Janinë…Të vranë Ali Pasha, o Ali të shtrinë…

Me motivet e kësaj kënge, mora rrugën tek studentët e ngujuar…

…Në hyrje të godinës, koka prej bronxi e diktatorit…Rreth qafës një litar. Përpjekje për ta ngjitur kokën në katin e dytë…Shumë bronx I derdhur. I rëndë…

Në dritare doli Shinasi Rama: Nuk e vlen që koka e diktaorit të ngjitet lart! Uleni…Dhe bronxi u përplas në çimento…Lëshojë një tingull të zgjatur…

Rënkimi I fundit I Enveri!

Ora 21:00.

Studentët janë larguar nga kinoklubi i grevës së urisë. Në salla, në korridore ka rënë qetësi…Në hyrje të godinës një kokë gjigante…

Në vetmi…Mes mbetjeve të grevës…/CNA.al

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania

Opinione

Nga Spartak Ngjela/ Shqipëria në prag të suksesit historik

Publikuar

-

Nga

Nga Spartak Ngjela/ Shqipëria në prag të suksesit historik

Shqipëria është në prag të suksesit të saj historik, të pritur në dy shekuj, gjatë një tmerri antishqiptar, që nga viti 1820. Kjo kuptohet edhe nga shqetësimi iracional edhe i serbëve, por edhe i rusëve. Politika ruse dhe ajo serbe, janë me korrupsionin e lartë shtetëror në Shqipëri, në një kohë kur, ky korrupsion, po shkon drejt likuidimit.

l.

Historia e së tashmes historike të çdo shteti apo çdo shoqërie analizohet gjithmonë duke u mbështetur në aspektet më të rëndësishëm të gjendjes, si aktualitet.

Këto aspekte janë të rëndësishëm atëhetë kur lidhen me njëri – tjetrin dhe mbajnë brenda kësaj lidhjeje thelbin e historisë së segmentit kohor aktual.

Duke i qëndruar këtij koncepti historik, në historinë e sotme të Shqipërisë, ne gjejmë katër aspekte qëndrorë që lidhen me njëri-tjetrin dhe mbajnë të fokusuar brenda vetes, historinë e momentit aktual.

Katër aspekte kryesorë të historisë së Shqipërisë se sotme janë:

Fitorja e çiftit të pakorruptuar e patriot në Kosovë, Kurti-Osmani.

Tensioni iracional i presidentit të Serbisë nga përbuzja e re e politikës amerikane kundrejt Serbisë.

Amullia e korrupsionit të lartë shtetëror në Tiranë.

Zgjedhjet e 25 prillit.

ll.

Në këta katër aspekte kuptohet se po qëndron politika e re Amerikane. Janë dy nga aspektet e më sipërm që tregojnë presionin amerikan kundër Serbisë dhe,   edhe trajtimin e Serbisë nga amerikanët njëlloj si për Gjermaninë naziste të pasluftës së Dytë Botërore.

Në këtë rrjedhë vijnë dhe bashkohen të katër aspektet e mësipërm, sepse patriotizmi i bashkimit kombëtar në politikën Kurti-Osmani, dhe amullia e korrupsionit të lartë shtetëror në Tiranë, do të vijnë e do të përplasen me diskreditim në zgjedhjet e 25 prillit të këtij viti.

Shumë mirë. Por brenda këtij trajtimi shihet qartë se gjithçka po vihet brenda idesë se, interesi amerikan në Ballkanin Petëndimor, është i përqendruar te riafirmimi historik i shqiptarëve si mbajtësit e epiqendrës së historisë së Ballkanit Perëndimor. Në fakt, kjo është risia që po sjell koha jonë, duke filluar që nga lufta për çlirimin e Kosovës. Por kjo ka krijuar dhe gjendjen acaruese të politikës serbe, dhe frikën që po shihet në sjelljen e të gjithë politikanëve ekstremistë të Serbisë.

LEXO EDHE:  Video-Ishin kthyer në “makthin” e qytetarëve/ Prangosen tre “skifterët”

LEXO EDHE:  Video-Ishin kthyer në “makthin” e qytetarëve/ Prangosen tre "skifterët"

Në fakt, këta po i tremb rishkrimi real i historisë në rrjedhën Iliri-Arbëri-Shqipëri.

Prandaj kuptohet se është pikërisht kjo që po e hedh në veprim të gjithë egërsinë serbe, por, edhe atë ruse. Këta gjithë tension nervor, rëndom po përmendin Shqipërinë e Madhe, a thua se krijimi i kësaj Shqipërie është pushtim. (!)

Kjo tregon se turpi i tyre historik po vijon si në 100 vjet: serbët, bashkimin e shqiptarëve të pushtuar prej tyre e quajnë një vepër “kriminale”, sepse Shqipëria bëhet një shtet i madh. Kuptohet se ky është një devijim që del jashtë arsyes normale, sepse ideja e tyre është kjo: meqë shqiptarët e bashkuar formojnë një Shqipëri të Madhe, ata nuk duhet të bashkohen kurrë. Por, këta hajvanë historikë nuk na thonë: pse nuk paskan të drejtë shqiptarët të krijojnë një Shqipëri ku do të bashkohen të gjithë shqiptarët? Nuk e thonë dot, se dalin qesharakë.

Por, sot këta po i tremb studimi i thellë i gjuhës shqipe në rrafsh akademik, i cili për serbët vërteton se janë të ardhur në Ballkan; kurse për shqiptarët vërteton që janë po ata, në rrjedhën mbi dymijë-vjeçare ilirë-arbër-shqiptarë.

Por, na duhet të theksojmë se, sidomos, ajo që i fundos në marrëzi serbët e sotëm, është fakti që po kuptohet se politika amerikane është për Shqipërinë natyrore, sipas hartës që ka paraqitur në Konferencën e Londrës ministri i jashtëm i Austro-Hungarinsë, Berthold, në vitin 1912.

Ja, kjo është situata, prandaj edhe shqiptatët duhet të jenë të vëmendshëm, dhe, në këtë kohë, likuidimi i korrupsionit, në Shqipëri dhe në Kosovë, duhet kuptuar se është domosdoshmëri historike./CNA.al

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Mentor Kikia/ Lum partitë për këtë popull që kanë!

Publikuar

-

Nga

Lum partitë për këtë popull që kanë!

Ne nuk jemi vetëm në krizë pandemie, krizë ekonomike apo sociale. Ne jemi edhe në një krizë të thellë mendore si shoqëri më duket.

Bëra një postim, me një sens humori, duke shfrytëzuar një foto të kryeministrit, nga arkivi. “Rama duke kërkuar deputetë të rinj” – ishte thelbi i postimit tim.

Dhe njerëzia që e lexoi këtë postim lëshohen duke sharë ca Ramën, ca Berishën(që është më i vjetër se kjo zonja në foto), e ca mua që kritikoj Ramën, por jo Bashën.

Po si është e mundor që jemi kaq thellësisht të indoktrinuar, sa mendojmë se edhe një ironizim apo humor shkakton reagime agresive të njerëzve, të cilët janë gati të hanë njëri-tjetrin, pse mendojnë se u ke sharë partinë apo udhëheqësin.

LEXO EDHE:  Aksident në autostradën Tiranë-Durrës/ Makina përplas motorin (FOTOT)

LEXO EDHE:  Admir Murataj u vra nga banda/ "Nuk pranoi t'i jepte lekët shtetit"

Po qeshni more derdimenë, qeshni ndonjëhere edhe me partinë tuaj. Atë se gjen gjë, ndërsa juve bën mirë, ju çliron ankthin.

 

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Ilir Levonja/ A di gjë ku kandidon ish presidenti Moisiu?

Publikuar

-

Nga

Nga Ilir Levonja/ A di gjë ku kandidon ish presidenti Moisiu?

Në fushatën e 2013-ës gjithë makineria elektorale e Edi Ramës ishte karshi një gjyshi. Ky ishte Sali Berisha. Gjyshi me jelek antiplumb. Askush nuk të sillte një program të mirëfilltë ekonomik ku të zbërtheheshin firot e qeverisë së kohës dhe avantazhet e atyre që po kërkonin pushtetit.

Por gjithçka sfidohej me një gjysh kamorrist që lëvizte lart e poshtë me jelek antiplumb. Madje sfida shkoi deri studiove ku do të provohej fakti nëse vërtet Sali Berisha lëvizte me jelek antiplumb apo jo? Kaq shumë ishin magjepsur shqiptarët pas këtij fakti sa të tjerat ishin kot fare. Nu kishte asnjë rëndësi se si do u përmisohej ekonomia apo se si do të minimizohej informaliteti në mënyrë të atillë që vendi të futej në shina në rrugën drejtë Unionit Europian.

Një gjysh me antiplumb ishte kthyer në një gogol që do e kthente botën shqiptare në kazan të plehrave dhe riciklimit. Që po pengonte hapjen e 300 mijë vendeve të punës, eksodin e të tjera. Nuk flisje dot me një shok socialist se menjëherë gjyshi, gjyshi etj. Dhe ta mendosh që në 2013-ën pas plot 8 vjet qeverisje, Sali Berisha nuk ishte më shumë se 69 vjeç. Sot antigjyshërit kanë nisur një fushatë vulgare se po afrojnë vlerat duke u dhënë shqiptarëve kandidatë 80 vjeçarë. Dhe shqiptarët presin të rifreskohen me botëkuptim a arsim perëndimor, megjithëse hapen zorrësh me një gjak puro shqiptar (Alba Kokalari) e cila përfaqëson Suedinë në Parlamentin Europian. Madje kësaj fushate vulgare ia nxjerrin vetë bojën kur deklarojnë se po largohen nga politika për shkak që t’u hapin rrugën të rinjëve.

LEXO EDHE:  Video-Ishin kthyer në “makthin” e qytetarëve/ Prangosen tre “skifterët”

LEXO EDHE:  Qëlloi me thikë vëllain/ Zbardhen detajet

Referuar kulmit të numrave në rritje të vdekshmërisë, dështimit total me pandeminë, ku spitalet u kthyen në vatra të depresionit dhe vetvrasjeve, kur nuk kanë arritur të vaksinojnë as 0,01% të popullatës, antigjyshërit të ofrojnë si shembull suksesi një gjyshe parukerie. Referuar kulmit të numrave të të pastrehëve nga tërmeti i 26 nëntorit 2019, antigjyshërit të ofrojnë një stërgjyshe si shëmbull suksesi. Pika hapjen e rrugës suaj karshi të rinjëve. Nuk e di nga bëhet Alfred Moisiu, por ofrojeni edhe atë. Se kushedi vjen edhe ai me ide të reja. Studentëve jepuni dërrmën, tregojuni ambasadat, portet apo aeroportet. Shpejt do keni kështu një Shqipëri të denjë europiane të antigjyshërve, gjyshërve dhe stërgjyshërve.

LEXO TE PLOTE