Connect with Us

Emigrantja nga Skocia që përqafoi ëndrrën amerikane/ Historia e Meri Trump, nënës së Donald Trumpit

Blog

Emigrantja nga Skocia që përqafoi ëndrrën amerikane/ Historia e Meri Trump, nënës së Donald Trumpit

Publikuar

-

Emigrantja nga Skocia që përqafoi ëndrrën amerikane/ Historia e Meri Trump, nënës së Donald Trumpit

Si një emigrante e varfër nga Skocia, Meri En Meklod Trump, nuk mund ta kishte imagjinuar ndoshta kurrë, se djali i saj do të bëhej një ditë president i Shteteve të Bashkuara. Por nëna e Donald Trump ishte me fat që e preku më dorë Ëndrrën Amerikane, dhe i dha djalit të saj shumë mundësi, që ajo vetë nuk i pasur rritur kurrë.

E rritur në një familje të varfër në një ishull të largët të Skocisë, Meri Trump pati një jetë me të cilën djali i saj nuk do të kishte kurrë lidhje. Kur mbërriti në Amerikë në moshën 18-vjeçare në vitin 1930, ajo kishte pak shkollim dhe pak para.

Por ia doli të fillonte një kapitull të ri në jetën e saj, falë ndihmës të motrës së saj, e cila tashmë jetonte në SHBA. Edhe pse do të bëhej një nga zonjat e shtresës së lartë të Nju Jorkut, Meri nuk dhe aq e fiksuar pas famës.

Përkundrazi, ajo ishte një filantropiste zemërmirë, që i pëlqente të punonte si vullnetare nëpër spitale. Meri u rrit në një komunitet peshkatarësh me emrin Tong në famullinë Stornouej. Gjuha amtare e saj ishte ajo galike, por e mësoi anglishten si gjuhë e dytë në shkollë.

E rritur në një shtëpi modeste, Meklod nisi të ëndërronte për një jetë më të mirë. Ishte viti 1930, kur perspektiva në Skoci, ishte për të shumë e zymtë. Kështu 18-vjeçarja hipi në një vapor që shkonte në Nju Jork. Ajo u tha autoriteteve amerikane se do të jetonte me një nga motrat e saj në Astoria, Kuins, dhe se do të punonte si shërbyese.

Duke pasur në fillim vetëm 50 dollarë, Meri e ndihmuar nga e motra e saj nisi një karrierë të ndershme. Shumë kohë para se të ishte nëna e Donald Trumpit, ajo gjeti punë si dado për një familje të pasur njujorkeze. Por e humbi këtë punë në mesin e Depresionit të Madh.

Edhe pse u rikthye për pak kohë në Skoci në vitin 1934, nuk qëndroi për shumë kohë atje.

Në fillim të viteve 1930, ajo u takua me Frederik “Fred” Trump, asokohe një biznesmen premtues, dhe jeta e saj ndryshoi tërësisht.

Çifti u martua në janarin e vitit 1936 në Kishën Presbiteriane të Madison Avenue në Manhatan. Merien lindi në prillin 1937, dhe vëllain e saj Fred Jr vitin që pasoi. Në vitin 1940, Meri ishte bërë një amvisë e shkëlqyer, dhe kishte një shërbëtore.

LEXO EDHE:  Skocia, Exit për shkak të Brexit?

Ndërkohë, i shoqi fitonte 5.000 dollarë në vit, ose 86.000 dollarë sipas standardeve të vitit 2016. Në mars 1942 – vitin kur lindi fëmija i saj i tretë Elizabet – Meri mori nënshtetësinë amerikane. Donaldi lindi 4 vjet më vonë, ndërsa fëmija i fundit, Robert, që lindi në vitin 1948 gati sa i mori jetën Merit.

Ajo pati komplikacione kaq të rënda, saqë iu nënshtrua disa operacioneve. Edhe pse Donald Trump ishte shumë i vogël, ish-presidenti i Shoqatës Amerikane të Psikoanalitikës, Mark Smaller, beson se përvoja e tmerrshme e nënës së tij, ka të ngjarë të ketë pasur një efekt tek ai.

Fatmirësisht Meri Trump mbijetoi, dhe familjes nisën t’i ecnin punët si jo më mirë. Burri i saj bëri shumë para me bumin e pasurive të patundshme pas luftës. Si gruaja e një sipërmarrësi gjithnjë e më të pasur, ajo u bë një nga zonjat më të famshme në Nju Jork.

Edhe pse vishej shumë shtrenjtë, ajo nuk rreshti së punuari për kauzat humanitare. Ajo i kushtoi shumë nga koha e saj të sëmurëve me paraliza cerebrale, dhe ndihmoi  të rriturit me aftësi të kufizuara intelektuale. Ndërkohë, i biri do të kishte qëllime të tjera në mendje.

Edhe pse Donald Trump flet rrallë për nënën e tij, kur e bën këtë gjë ndalet shumë gjatë. Ai i ka vendosur emrin e të ëmës një suite në resorin e tij në Mar-a-Lago. Dhe sipas presidentit, zënkat e tij me gratë vijnë kryesisht nga “krahasimi që unë u bëj atyre me nënën time”.

Vitet e fundit të jetës Meri Trump, vuajti shumë nga osteoporoza. Ajo vdiq në Nju Jork në vitin 2000 në moshën 88-vjeçare, një vit pas bashkëshortit të saj. U u varros në Nju Hajd Park pranë burrit, nënës dhe vjehrrit dhe djalit të saj, Fred Xhunior, që kishte vdekur që në vitin 1981 për shkak të problemeve me alkoolin.

Edhe pasi u bë e famshme, nëna e Donald Trumpit nuk e harroi kurrë vendin nga vinte. Ajo jo vetëm e vizitonte shpesh vendlindjen, por e fliste galishten e saj amtare. Për Donald Trumpin, nëna kishte një domethënie të madhe. Ai përdori një Bibël që ajo ia kishte dhuruar, gjatë marrjes së detyrës si president në vitin 2017, dhe fotoja e saj ndodhet në Zyrën Ovale./Përshtati në shqip CNA.al

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania
KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Blog

Studimi/ Ja çfarë e bën koronavirusin e ri kaq shumë infektues

Publikuar

-

Nga

Studimi/ Ja çfarë e bën koronavirusin e ri kaq shumë infektues

Kanë kaluar 17 vjet që kur koronavirusi SARS-CoV, kërcënoi të shpërthente në një pandemi globale. Falë masave të shpejta për të frenuar infeksionin, popullsia e botës u kursye nga skenari më i keq. Këtë herë nuk ishim dhe aq me fat.

Por ajo që e bën SARS-CoV-2 shumë më infektiv se sa paraardhësi i tij, është një pyetje për të cilën ne jemi pak më afër zgjidhjes. Studiuesit po zbulojnë edhe një mënyrë tjetër sesi virusi hyn në qelizat tona. Studiuesit nga Universiteti Teknik i Mynihut në Gjermani, dhe Universiteti i Helsinkit në Finlandë, kryen një studim që zbuloi një receptor të quajtur Neuropilin-1, që i jep mundësi koronavirusit të ri të lëvizë me shpejtësi duke infektuar indet tona.

Kjo proteinë e veçantë është relativisht e bollshme në qelizat që veshin zgavrën e hundës, duke i dhënë mundësi virusit që të krijojë një “shtëpi” brenda trupave tanë, të ndërtojë një familje virusesh, dhe më pas të përhapet në një njeri tjetër.

Në fillim të këtij viti u zbulua se një receptor i quajtur Enzima Konvertuese Angiotensinë 2 (ACE2), e ndihmon koronavirusin të ngjitet në sipërfaqen e qelizave, ndërsa një enzimë e quajtur proteaza serine transmembranore e Tipit II (TMPRSS2), është thelbësore për të hyrënë trupin tonë.

“Pyetja fillestare në studimit tonë ishte pse SARS-CoV, një koronavirus që çoi në një shpërthim epidemik shumë më të vogël në vitin 2003, dhe SARS-CoV-2, u përhapën në një mënyrë kaq të ndryshme, edhe pse përdorin të njëjtin receptor kryesor ACE2”- thotë virologia e Universitetit të Helsinkit Ravi Ojha.

Një pjesë thelbësore e enigmës u shfaq në krahasimin e dy gjenomeve virale; SARS-CoV-2 kishte marrë sekuenca përgjegjëse për prodhimin e një grupi me “gjemba”, jo ndryshe nga ato të përdorura nga patogjenë të tjerë të këqij për t’u kapur pas indeve të bujtësit.

“Krahasuar me të afërmin e tij më të vjetër, koronavirusi i ri kishte fituar një “pjesë shtesë” në proteinat e tij sipërfaqësore, e cila gjendet gjithashtu në kulmet e shumë viruseve shkatërruese të njeriut, përfshirë Ebola, HIV dhe llojet e shumë patogjenëve të gripit të shpendëve”- thotë Olli Vapalahti, një virolog po nga Universiteti i Helsinkit.

Duke u këshilluar me kolegët në të gjithë botën, studiuesit zbuluan Neuropilin-1, si një faktor përgjegjës. Tipikisht, ky receptor luan një rol në përgjigjen ndaj faktorëve të rritjes, dhe është shumë i rëndësishëm në zhvillimin e indeve, veçanërisht midis nervave.

LEXO EDHE:  Skocia, vendi ideal për tu vizituar

LEXO EDHE:  Skocia, Exit për shkak të Brexit?

Studiuesit përdorën antitrupa monoklonalë, të zgjedhur enkas për të bllokuar hyrjen në varietetin e Neuropilin-1, por jo për varietetet mutante të rregulluara për të pasur një strukturë pak më të ndryshme. ACE2 shprehet në nivele shumë të ulta në shumicën e qelizave.

Prandaj nuk është e lehtë për virusin të gjejë “dyer” për të hyrë më trupin e njeriut.

Dhe janë faktorë të tjerë si Neuropilin-1, që mund ta ndihmojnë koronavirusin e ri që të gjejë derën. Me Neuropilin-1 të shprehur në sasi të mëdha në indet nervore brenda zgavrës së hundës, ne mund ta imagjinojmë që SARS-CoV-2 ka një “tapet të kuq’ të përshtatshëm të mbështjellë për të në momentin që ne nuhasim një spërkël të infektuar me Covid-19.

Një vështrim nga afër i mostrave të indeve që shprehin Neuropilin-1, të marra nga pacientët e vdekur nga Covid-19 shtuan dyshimet. Ndërsa një eksperiment që përfshinte minjtë, ndihmoi në konfirmimin e rolit të këtij receptorit në ndihmën e hyrjes së kronavirusit në sistemin tonë nervor.

Nëse kjo mund të ndihmojë në shpjegimin se përse infeksionet e SARS-CoV-2 mund të kenë një ndikim kaq traumatik në funksionin e trurit të njeriut, kjo është një pyetje që duhet trajtuar nga hulumtimet e ardhshme.

“Ne mund të themi që Neuropilin-1, të paktën në kushtet e eksperimenteve tona, promovon transportin e viruseve në tru. Por nuk mund të arrijmë në ndonjë përfundim nëse kjo është gjithashtu e vërtetë për SARS-CoV-2. Ka shumë të ngjarë që kjo rrugë shtypet nga sistemi imunitar në shumicën e pacientëve”- thotë neurologu Mika Simons nga Universiteti Teknik i Mynihut, Gjermani.

Është joshëse të përshkruash forma të reja të ilaçeve antivirale në horizont. Megjithëse duke qenë se SARS-CoV-2 i zbulon aq shpejt aftësitë e tij për të na bërë keq, edhe vetëm bllokimi i receptorëve qelizorë, ka të ngjarë të jetë një lajm i keq për shëndetin tonë.

Kjo nuk do të thotë që ky zbulim nuk është pa ndonjë vlerë. “Aktualisht laboratori ynë po teston efektin e molekulave të reja që ne kemi krijuar posaçërisht, për të ndërprerë lidhjen midis virusit dhe Neuropilinës. “Rezultatet paraprake janë shumë premtuese, dhe shpresojmë të marrim vërtetime ne terren në një të ardhme të afërt”- tha ai./ Përshtati në shqip CNA.al

 

LEXO TE PLOTE

Blog

Trump vs Biden/ Kush e fitoi debatin, dhe çdo të thotë kjo për zgjedhjet e 3 Nëntorit

Publikuar

-

Nga

Trump vs Biden/ Kush e fitoi debatin, dhe çdo të thotë kjo për zgjedhjet e 3 Nëntorit

Nga Doug Schoen “Fox News”

Në debatin e dytë dhe të fundit presidencial të së enjtes mbrëma, amerikanët panë një diskutim shumë më pak të vrazhdë, më koherent dhe më përmbajtësor. Pra më normal sesa debati i parë që u zhvillua 3 javë më parë.

Thënë këtë, një gjë është e sigurt se polemika 96-minutëshe midis presidentit Trump dhe ish-zëvendëspresidentit Xho Bajden, nuk do ta ndryshojë në thelb garën presidenciale. Mbi 48 milionë amerikanë kanë votuar tashmë, dhe pak njerëz mbeten të pavendosur.
Gjithsesi, sipas mendimit tim, performanca e presidentit Trump ishte e kujdesshme, plot me mesazhe dhe e kontrolluar. Kështu, çdo votues i pavendosur, apo votues i orientuar drejt republikanëve, që mund të jetë ndjerë i dekurajuar nga debati i parë kaotik i presidentit, performanca e Trumpit të enjten mbrëma, do të jetë ndjerë i sigurt, madje disa mund të kenë vendosur të hedhin votën në favor të presidentit.

Për më tepër, performanca e Trump, përforcon një argument që unë e kam parashtruar në një shkrim të mëhershëm po në Fox News:që Bajden është përpara në sondazhe, por fitorja e tij nuk është një përfundim i sigurtë tashmë.

Dhe janë të gjitha mundësitë që Trump të kthejë fatin e garës, që të kujton fitoren e tij të famshme në vitin 2016. Gjatë debatit, Bajden ruajti vetëm pjesën e tij të mbështetësve,

dhe performanca e tij nuk ka të ngjarë të shkurajojë asnjë votues tjetër, ose të ndikojë në vendimin e tij se për kë do të votojë.

Nga ana tjetër, me kalimin e minutave, performanca e Bajdenit u zbeh dalëngadalë. Ai  e pati shumë të vështitrë të jepte përgjigje koherente ndaj pyetjeve të shpeshta të Trump në lidhje me tema të diskutueshme – si për shembull marrja e fondeve nga burimet ruse – përveçse duke mohuar vazhdimisht çdo gjë, dhe u rikthyer tek akuzat kundër Trump.

Më tej, Bajden bëri një numër gafash gjatë gjithë debatit, përfshirë një referencë të gabuar të Hitlerit që habiti dhe ekspertët. “Të kesh një marrëdhënie të mirë me udhëheqësit e vendeve të tjera, është një gjë e mirë”- tha Trump për marrëdhënien e tij me diktatorin e Koresë së Veriut, Kim Jong Un.

Biden u kundërpërgjigj:”Kjo është si të thuash që ne kemi pasur një marrëdhënie të mirë me Hitlerin, para se ai të pushtonte Evropën”. Për më tepër, kjo ishte një shenjë e qartë se ish zëvendëspresidenti po ndihej gjithnjë e më në siklet, Bajden e kontrollonte vazhdimisht orën në 15 minutat e fundit të debatit, në një mënyrë që shumicës së amerikanëve të moshuar u kujtonte presidentin Xhorxh W.Bush gjatë debatit të tij të vitit 1992 me sfidantin Bill Klinton, që në ato zgjedhje e mposhti Bushin.

LEXO EDHE:  Skocia, vendi ideal për tu vizituar

LEXO EDHE:  Skocia mes Brexit dhe Evropës

Trump e akuzoi Bajdenin si një politikan në karrierë, që ka qenë në Uashington për 5 dekada, pa arritur të bëjë reforma domethënëse në çështje të tilla si emigrimi. “Vetëm llafe, por asnjë veprim me këta politikanë. Pse nuk e realizove? Kishit tetë vjet në dispozicion”- i tha Trump Bajdenit.

Për sa i përket pikave të forta të kandidatit demokrat, ashtu si në debatet e mëparshme, momenti më i mirë i tij ishte gjatë diskutimit mbi pandeminë e koronavirusit. Duke u përballur me një Trump më të qetë dhe më pak impulsiv, Bajden ishte në gjendje ta bënte pandeminë si kauzën kryesore të garës së tij:sipas tij këto zgjedhje le të ishin një referendum mbi udhëheqjen e dështuar të Trump përballë pandemisë.

“Nëse nuk dëgjoni asgjë tjetër, unë ju them sonte dëgjoni këtë:kushdo që është përgjegjës, duke mos marrë përgjegjësi, dhe duke thënë “Unë nuk marr asnjë përgjegjësi”, kushdo që është përgjegjës për kaq shumë vdekje, nuk duhet të mbetet president i Shteteve të Bashkuara të Amerikës”- tha Bajden.

Pandemia ka marrë jetën e më shumë se 222.000 amerikanëve, dhe më shumë se 8.3 milionë amerikanë janë infektuar zyrtarisht nga koronavirusi. Një plus tjetër për Bajdenin, ishte fakti, që ish zëvendëspresidenti shmangu me sukses një diskutim të gjatë në lidhje me kontaktet e dyshimta të djalit të tij Hanter në Ukrainë dhe Kinë, në funksion të bizneseve që ka.

Mohimi i drejtpërdrejtë i Bajdenit ndaj çdo sjellje të gabuar apo të papërshtatshme, e pengoi Trumpin që të lidhte Xho Bajdenin me aktivitetet e të birit, në një mënyrë që mund ta ndihmonte politikisht presidentin.

Gjithsesi, sipas mendimit tim, performanca e Trump ishte sipas të gjitha parametrave më e fortë se ajo e Bajdenit, dhe u tregoi votuesve se presidenti është ende në garë./Përshtati në shqip CNA.al

 

LEXO TE PLOTE

Blog

Si pastrohen paratë e mafias përmes tregut global të artit

Publikuar

-

Nga

Si pastrohen paratë e mafias përmes tregut global të artit

Nga Maria Berlinguer “La Stampa”

Romë – Xhakino Kampolo, mbreti i lojës së pokerit në kompjuter në Itali, e donte artin. Midis 300 milionë eurove asete të konfiskuara prej tij, ishin rreth 100 vepra arti shumë të vlefshme:piktura nga Salvador Dali, Xhorxho Morandi, Renato Gutuzo, Matia Petri dhe Xhorxho de Çiriko.

Koleksione veprash arti me vlerë dhjetëra miliona euro u konfiskuan gjithashtu nga Nikola Skiavone, djali i Françesko Skiavones, bosit të klanit mafioz Kazalezi brenda organizatës kriminal Kamorra me qendër në Napoli; dhe nga Xhianfranko Bekina, tregtar arti; tek Mateo Mesina Denaro, shefi i Kosa Nostras siçiliane.

Sigurisht, le të mos harrojmë 2 pikturat në vaj të Van Gogut – Kongregacioni i Kishës së Reformuar në Nunen dhe Pamje nga Deti në Sheveningen – të cilat u vodhën në vitin 2002 nga Muzeu Van Gog në Amsterdam, dhe u gjetën më vonë nga policia në Kastelamare di Stabia, Napoli, në një vilë në pronësi të bosit të trafikut të drogës Rafaele Imperiale.

Dhe më pas janë investimet e Ndrangetës, mafias kalabreze, në pikturat e shekullit 17 në Lombardi, dhe koleksionet e Xhenaro Mokbel dhe Masimo Karminati, figura aktive në Romë, dhe që janë në qendër të dokumentarit të suksesshëm “Ndiq pikturat” nga Françeska Sironi, Alberto Gotardo dhe Paolo Fantauci.

Por a janë vërtet kriminelët dhe bosët e mafias kaq të apasionuar pas artit? Vështirë të imagjinohet. Me shumë gjasa, kjo dukuri është një shenjë e asaj se sa tregu i artit është bërë një mjet fenomenal i pastrimit të parave dhe investimeve për krimin e organizuar.

Është një sektor që lejon pastrimin e parave të pista në një mënyrë të sigurt, dhe me një mbrojtje të garantuar nga zhvlerësimi me kalimin e kohës. Dhe kjo nuk ka të bëjë vetëm me pastrimin. Veprat artistike ofrojnë sigurinë e një investimi, që nuk do të pësojë gjë nga inflacioni, duke pasur nga ana tjetër një rikthim të garantuar të investimit, me kusht që paratë të investohen në kryevepra të destinuara ta ruajnë me siguri vlerën e tyre, pavarësisht kalimit të kohës.

Tregu global i veprave të artit vlen midis 58-60 miliardë euro. Ai ka pësuar një bum në të gjithë botën, dhe është 2-fishuar 10 vitet e fundit, dhe nuk po tregon asnjë shenjë rënie. Dhe jo vetëm falë atyre kryeveprave, por edhe për shkak të rritjes eksponenciale të çmimeve të veprave nga artistët e rinj, me disa që mund të arrijnë një çmim prej 100 milionë dollarësh.

Një anomali e mirëfilltë, sipas ekspertëve të sektorit. Dekadën e shkuar, galeritë dhe shtëpitë e ankandeve kanë mundur të thyejnë rekord pas rekordi, duke arritur të shesin veprat e artistëve, që kaluan nga gjysmë anonimati tek suksesi global. Është një sektor që ka përfituar nga mungesa absolute e rregullave.

Por jo çdo gjë që shkëlqen është ar, pasi koleksionistët e apasionuar nuk janë të vetmit që simulojnë zgjerimin e madh të këtij tregu. Kjo e fundit vjen dhe nga lehtësia me të cilën mafiozët kanë qenë deri tani në gjendje ta përdorin këtë “flluskë tregtare”, për të ricikluar paratë e tyre të paligjshme.

LEXO EDHE:  Skocia, vendi ideal për tu vizituar

LEXO EDHE:  Shqipëria drejtohet nga “ujqër”!/ Rama duhet të turpërohet

“Është një fluks parash që vjen mbi të gjitha nga tregtia e drogës”- thotë gjenerali Alesandro Barbera, komandant i SCICO, shërbimi qendror hetimor mbi krimin e organizuar në “Guardia di Finanza”. Rreth 18 miliardë euro (ose 1 për qind e PBB-së së Italisë), është vlera kolosale e pasurive të patundshme dhe mallrave të konfiskuara nga autoritetet financiare italiane nga kriminelët midis viteve 2015-2019.

Sekuestrimet konfirmojnë rëndësinë e asaj që shihet si një zgjedhje strategjike e mafias për të investuar në pasuri të sigurta:kryesisht diamante, metale të çmuara, piktura dhe objekte arkeologjike me vlera të mëdha. Dhe këto thesare nuk janë të gjitha të vjedhura.

Shumica janë blerë ligjërisht në tregun e artit, kryesisht në ankande. “Për klanet mafioze, pasuritë e sigurta si vepra arti janë të dëshirueshme, pasi janë të përshtatshme. Është një biznes me degë në të gjithë botën, shumë i vështirë për t’u gjurmuar. Ne e gjejmë veten përballë një Janusi me dy fytyra, dhe duhen teknika më të sofistikuara hetimore për të zbuluar se ku fshihen fondet e paligjshme, dhe për të gjurmuar të gjitha transfertat e parave”- totë Barbera.

Ai shton:”Kur je përballë një organizate mafioze që operon në tregun e artit, nuk ke dhe aq nevojë për kasapë, se sa për hetues me mendësi biznesi, që dinë të lexojnë pasqyrat financiare”. Gjnerali thotë se për një bos të mafias, pasja e një pikture ose një skulpture nga një artist i madh, nuk është thjesht një skemë e pastrimit të parave, por ajo i jep prestigj dhe reputacion.

Me kalimin e viteve, klanet kanë përsosur metodat e fshehjes së gjurmëve të parave që vijnë nga droga, gjobat dhe trafiqet e ndryshme. ”Krimi i organizuar, ka interes të investojë në mallra që mund të ndihmojnë në fshehjen e vlerës së tyre neto”- thotë Federiko De Raho, prokuror i Antimafias.

Sipas tij, në qindra raste pikturat, skulpturat dhe afresket, garantojnë transferime parash nga një grup mafioz në tjetrin, duke qenë të mbrojtur nga çdo rrezik. Vepra artistike mbetet aty ku ruhet – mbase në një port të lirë apo një zonë pa taksa, e paarritshme për të gjithë – dhe kalon nga një blerës tek tjetri.

Dhe ky është një nga kufijtë e rinj tek të cilët po përqendrohet vëmendja, nga hetuesit dhe ligjvënësit. Ndërkohë, Direktiva e Pestë e Bashkimit Evropian mbi pastrimin e parave u imponon operatorëve të sektorit të artit të njëjtat rregullore të transparencës që aktualisht zbatohen për bankat, noterët dhe llogaritarët. Ky është një hap i parë drejt transparencës./ Përshtatur nga CNA.al

LEXO TE PLOTE