Connect with Us

A i kanë sulmuar rusët me mikrovalë diplomatët amerikanë në Kubë dhe Kinë?

Blog

A i kanë sulmuar rusët me mikrovalë diplomatët amerikanë në Kubë dhe Kinë?

Publikuar

-

A i kanë sulmuar rusët me mikrovalë diplomatët amerikanë në Kubë dhe Kinë?

Nga Amy Mackinnon & Robbie Gramer “Foreing Policy”

Duke filluar që nga viti 2016, diplomatët amerikanë dhe zyrtarët e CIA-s jashtë vendit, sidomos në Kubë dhe Kinë, nisën të sëmureshin në mënyrë misterioze, Ata kishin dhimbje koke, marramendje, humbje të kujtesës, dobësi fizike dhe simptoma të tjera shqetësuese. Qeveria amerikane u zotua t`a zbardhte këtë çështje, duke ngarkuar hetuesit dhe shkencëtarët më të mirë, për të zbuluar se çfarë po ndodhte. Tani, gati 4 vjet më vonë, ata nuk kanë ende një përgjigje. Por rastet e reja misterioze, e kanë nxjerrë edhe një herë në dritë këtë çështje – përfshirë raporte të reja në “The New York Times” dhe revistën “GQ”.

Zyrtarët amerikanë dyshojnë se ajo që po ndodh, mund të jetë pjesë e një sulmi të koordinuar nga një kundërshtar i SHBA-së. Nuk është ende e qartë se çfarë mund t’i ketë shkaktuar këto simptoma. Teoritë variojnë nga armët energjetike me mikrovalë, tek helmimi dhe histeria kolektive.

Por një gjë është e sigurt:Zyrtarët amerikanë nëpër botë, kanë pësuar simptoma të çuditshme, dhe disa prej tyre mendojnë se nuk po marrin ndihmën e nevojshme nga qeveria amerikane. Tani zyrtarët dhe shkencëtarët po e ngushtojnë hetimin e tyre në disa teori, përfshirë përdorimin e armëve më mikrovalë.

Në vitin 2018, një ekip mjekësh publikoi një raport në Gazetën e Shoqatës Amerikane të Mjekëve, që zbuloi se diplomatët e prekur në Kubë nga simptoma të tilla, kishin pësuar lëndime të trurit të ngjashme me ato të shkaktuara nga tronditja. Por ata nuk kishin histori të kohëve të fundit të traumave në kokë.

Autori kryesor i studimit, Dagllas Smith, drejtori i Qendrës Pen për Lëndime dhe Riparimet e Trurit në Shkollën e Mjekësisë Perelman, tha për “New York Times” atë vit, se ndërsa ishte që në fillim skeptik, kishte një dyshim në rritje se truri i diplomatëve ishte prekur nga mikrovalët.

Ushtria amerikane, ka zhvilluar prototipet e veta të armëve të tilla, të cilat mund të shkaktojnë pasoja jo vdekjeprurëse. Por sistemi i ushtrisë amerikane është i madh sa një kamion, dhe duhen orë të tëra për ta furnizuar atë. Ndaj ai do të ishte i dukshëm jashtë apartamentit të një diplomati amerikan në Havana.

Gjatë Luftës së Ftohtë, Bashkimi Sovjetik e bombardoi ambasadën amerikane në Moskë me mikrovalë për dekada të tëra, me atë që u bë e njohur si sinjali i Moskës. Ato nuk ishin pajisje për të kontrolluar mendjen, por një mënyrë për të aktivizuar aparaturat e përgjimit të vendosura në muret e ambasadës.

LEXO EDHE:  Përhapja e koronavirusit/ Shqipëria i kërkon Kinës mjekë me eksperiencë

“Në vitet 1970, sovjetikët po përdornin shumë pajisje me energji të lartë, për operacionet  e përgjimeve. Por doli që, nëse këto pajisje vendosen shumë lart, kjo shkakton ndikime negative në shëndetin e njerëzve. Unë supozoj se kjo është ajo që ka ndodhur vitet fundit në Kinë, Rusi dhe Kubë”- thotë Stiven Holl, ish-shef i stacionit të CIA-s në Moskë, i dalë në pension në vitin 2015.

Ka teori të tjera:helme, apo edhe histeri masive. Edhe diplomatët kanadezë në Kubë, pësuan dëmtime misterioze të trurit në të njëjtën kohë me homologët e tyre amerikanë. Një studim i porositur nga qeveria kanadeze, vuri në dukje efektet anësore të kimikateve të përdorura kundër mushkonjave.

Ai vinte në dukje se dëmtimi i trurit të diplomatëve, ndodhi në një zonë që është e ndjeshme ndaj neurotoksinave. Të tjerë dyshojnë për një sëmundje psikogjene masive, ku njerëzit e bindin veten se kanë zhvilluar simptoma të ngjashme, dhe kjo cilësohet nga “Vanity Fair” si një lloj “efekti placebo i anasjelltë”.

Por autorët e raportit të vitit 2018, vunë në dukje se disa nga simptomat e përjetuara nga diplomatët nuk mund të ishin trilluar, dhe se rastet e sëmundjes së historisë kolektive priren të kalojnë shpejt. Shpresa më e mirë për një përgjigje mbi këtë mister, është tek një studim i kryer nga Akademia Kombëtare e Shkencave.

I porositur nga Departamenti i Shtetit pranverën e kaluar, akademia mblodhi neurologë, ekspertë në inxhinierinë elektrike, toksikologë dhe epidemiologë. Komiteti paraqiti raportin e tij në Departamentin e Shtetit në fillim të gushtit të këtij viti, por ai nuk është bërë ende publik për ligjvënësit ose publikut.

Dejvid Relman, profesori i mjekësisë në Universitetin e Stenford, që drejtoi komitetin, tha se u shqyrtuan 4 shpjegime të mundshme për efektet shëndetësore. Sipas komitetit njëri prej tyre ishte më i besueshmi. “Por kjo nuk do të thotë domosdoshmërisht se një mekanizëm shpjegon gjithçka. Sepse ky rast ishte vërtet i komplikuar në aspektin klinik”- thotë ai.

Pesëmbëdhjetë diplomatë kubanë u dëbuan nga Uashingtoni për atë ngjarje. Qeveria kubane ka mohuar vazhdimisht të ketë gisht në sulmet e supozuara. Në Kinë, reagimi ishte shumë më i heshtur, pasi Trump po përpiqej të siguronte në atë kohë një marrëveshje tregtare me Pekinin.

Dyshimi më i madh është mbi Kremlin, duke pasur parasysh historinë e Rusisë me përdorimin e armëve me mikrovalë kundër zyrtarëve amerikanë, dhe interesin e saj për të sabotuar përmirësimin e marrëdhënieve të SHBA-së me Kinën dhe Kubën. Por Ministria e jashtme e Rusisë, mohon çdo lidhje me incidentin në Kubë./Përshtati në shqip CNA.al

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania

Komentoni

Adresa juaj email nuk do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme shënohen *

Blog

Holodomor, masakra e miliona të pafajshmëve të vrarë nga uria në Ukrainë

Publikuar

-

Nga

23 Nëntori përkujton përvjetorin e Holodomorit, zisë së bukës së shkaktuar nga regjimi sovjetik, që goditi Ukrainën gjatë viteve 1932-1933, duke shkaktuar miliona të vdekur.

Ajo ishte një tragjedi aq e madhe, sa që ukrainasit shpikën një fjalë të re për ta përshkruar: Holodomor ose “shfarosja nga uria”.

Ajo masakër mbetet ende sot një nga arsyet e zemërimit të Kievit ndaj Moskës. Tragjedia filloi kur Stalini vendosi midis vjeshtës së vitit 1932 dhe pranverës së vitit 1933, kolektivizimin e detyrueshëm në bujqësi, duke i detyruar kulakët (fshatarët e pasur, apo pronarët e vegjël), që t’i bashkoheshin me dhunë kolkozeve sovjetikë.

Të  uritur

 Kolektivizimi i detyruar i tokës, shkaktoi një zi të madhe të bukës, që preku pjesë të ndryshme të Bashkimit Sovjetik, nga Kaukazi në Siberi, nga Kazakistani në zonën e lumit Vollga. Por ishin ukrainasit ata që i vuajtën më rëndë pasojat, pasi shfarosja e fshatarëve ishte e ndërthurur me persekutimin e inteligjencës dhe luftën kundër patriotizmit të një populli të tërë.

Për Bashkimin Sovjetik, Ukraina me toka shumë pjellore, dhe e etiketuar si ”hambari i Evropës”, ishte një vend për t’u shfrytëzuar. Ndaj Stalini vendosi që t’u “thyejë kurrizin” kulakëve, kundërshtarëve të fortë të kolektivizimit.

Kështu në fundin e viteve 1920, si fermerët e tjerë në Bashkimin Sovjetik, edhe fshatarët ukrainas u detyruan që t’i bashkoheshin kolkozeve, fermat kolektive shtetërore, ndërsa tokat e tyre u konfiskuan.

“Vdekshmëria e madhe u shkaktua direkt nga fakti se autoritetet sovjetike, indiferente ndaj variacioneve natyrore në prodhim, mbajtën një përqindje shumë të lartë të dorëzimit të drithit në shtet (rreth 20 për qind)”- shkruan historiani francez Bernar Bruneto në librin e tij “Shekulli i gjenocideve”.

Lëvoret e patateve

Bruneto shkrua se në Ukrainë, 70 për qind e fermave ishin kolektivizuar, përkundrejt vetëm 59 për qind në Rusi. Shumë ukrainas i kundërshtuan kërkesat e autoriteteve, refuzuan të hiqnin dorë nga të korrat e tyre, e fshehën prodhimin dhe i vranë bagëtitë, në vend se t’ua dorëzonin kolkozeve.

Ky qëndrim i ukrainasve, u konsiderua nga Byroja Politike Sovjetike si një akt shumë i rëndë rebelimi. Dhe pavarësisht se ishin në dijeni të mungesës serioze të ushqimit për banorët e fshatit, agjentë vendas dhe aktivistët e Partisë Komuniste, u dërguan që të konfiskonin ushqimin nëpër shtëpi dhe ferma.

Për më tepër, ata i izoluan fshatarët që të mos largoheshin për në qytete. “Nevoja për t’u ushqyer u konsiderua një krim kundër shtetit”- shpjegon Bruneto. Situata ishte e vështirë në të gjithë Bashkimin Sovjetik, popullsia ishte e rraskapitur dhe e uritur.

Por Stalini refuzoi çdo ndihmë nga jashtë, teksa i akuzoi fshatarët e uritur si fajtorë për situatën ku ndodheshin. Dhe si të mos mjaftonte kjo, ai miratoi ligje shumë të ashpra, të cilat vetëm sa shtuan tensionin, terrorin dhe numrin e viktimave. Cilido që gjendej duke fshehur diçka për të ngrënë, qoftë edhe lëvoret e patates, do të pushkatohej.

Shfarosja e fëmijëve

Ishte një masakër e vërtetë:Rreth 5 milionë njerëz në të gjithë BRSS – të privuar qëllimisht nga mjetet e jetesës – vdiqën nga uria. Nga këta, rreth 4 milionë ishin ukrainas. “Epidemitë u përhapën kudo, ndërsa pati edhe raste të kanibalizmit. Gati gjysma e viktimave ishin fëmijë”- vijon historiani.

LEXO EDHE:  “Covid-19 nuk doli nga tregu i Wuhanit”/ Virologia kineze habit me deklaratën: Ja kush është origjina e virusit

LEXO EDHE:  “Covid-19 nuk doli nga tregu i Wuhanit”/ Virologia kineze habit me deklaratën: Ja kush është origjina e virusit



Këto shifra u mbajtën të fshehura nga regjimi. Moska shtypi të gjitha format e mospajtimit, dhe nuk e njohu kurrë këtë krim të tmerrshëm. Duke manipuluar të dhënat demografike, ajo arriti të fshehë zhdukjen e papritur të miliona qenieve njerëzore.

Mbulimi i fajit ishte total, jo vetëm në momentin e ngjarjes së tmerrshme por edhe më pas. Pas vdekjes së Stalinit në vitin1953, pasardhësi i tij Nikita Hrushovi nisi procesin e “de-stalinizimit”, duke denoncuar krimet e paraardhësit të tij, veçanërisht spastrimet brenda partisë, të cilat ndodhën kryesisht midis viteve 1936-1938.

Por ai nuk e përmendi kurrë tragjedinë ukrainase, e cila ishte shfarosja më e madhe në historinë evropiane të shekullit XX-të pas Holokaustit të hebrenjve. Gjithsesi edhe në ato vite u ngrit një zë, ai i shkrimtarit rus me origjinë ukrainase Vasili Grosman.

Në romanin e saj të famshëm “Gjithçka rrjedh”, të shkruar midis viteve 1955-1963, një nga personazhet, Ana Sergevna, rrëfen vitet e tmerrshme të kolektivizimit, urisë dhe shfarosjes së kulakëve në Ukrainë. Siç mund të imagjinohet, libri u botua pas shumë vështirësish.

Në vitet 1960 agjentët e KGB-ja ia sekuestruan dorëshkrimin, por autori e rishkroi librin nga e para. Kopja, e gjetur pas vdekjes së tij në vitin 1964, u botua më pas në vitin 1970 në Frankfurt të Gjermanisë Perëndimore. Ndërkohë në Rusi, romani u botua vetëm në vitin 1989, në kohën e Gorbaçovit dhe reformave të tij të Glasnost “politikës së transparencës”. Disa vite më parë, në vitin 1986 në Angli dhe në Shtetet e Bashkuara, ishte botuar libri “Të korrat e dëshpërimit” nga historiani anglez Robert Konkest, ku u dokumentua dhe përshkrua për herë të parë në detaje Holodomori.

Konkest shkruan se zija e bukës nuk u shkaktua nga kolektivizimi i tokës, por nga konfiskimi i ushqimeve, dhe nga bllokimet e rrugëve që penguan lëvizjen e popullsisë. Për historianin anglez, shfarosja e miliona kulakëve, ishte një akt i qëllimshëm gjenocidi.

Por e vërteta mbi atë që ndodhi në ato vite, filloi të përhapet në një shkallë të gjerë vetëm pas shpalljes së pavarësisë së Ukrainës në vitin 1991, dhe hapjes së arkivave sovjetike. Në vitin 2003, Kombet e Bashkuara miratuan një rezolutë, sipas së cilës Holodomor ishte “rezultat i politikave dhe veprimeve mizore që shkaktuan vdekjen e miliona njerëzve”.

Pesë vjet më vonë, në vitin 2008, Parlamenti Evropian miratoi një rezolutë, në të cilën shfarosja e Ukrainës klasifikohet si krim kundër njerëzimit. Megjithatë, ai nuk u njoh kurrë

si gjenocid, për të mos e zemëruar Rusinë. Historiani italian Etore Çinela, autor i librit “Ukraina:Gjenocidi i harruar 1932-1933”, thotë se përmes Holomodorit, Stalini synoi të shkatërronte karakterin kombëtar të popullit ukrainas përmes persekutimit antifetar, përdhosjes dhe shkatërrimit të kishave.

Si bota fshatare ukrainase ashtu edhe inteligjenca e vendit u goditën, në përpjekje për të fshirë kujtesën e tyre historike, duke filluar nga mësuesit e shkollës dhe Kisha, e cila ishte atëherë e pavarur nga Moska.

Përkthyer dhe përshtatur nga CNA.al

https://www.focus.it/cultura/storia/Holodomor-genocidio-carestia-ucraina

LEXO TE PLOTE

Blog

Efekti domino nga komunizmi tek demokracia/ Si ndryshoi Evropa Lindore në vitin 1989

Publikuar

-

Nga

cna lajme blog

1989-a ishte një vit vendimtar për Evropën Lindore. Rënia e Murit të Berlinit, Revolucioni

i Kadifenjtë dhe shembja e Bashkimit Sovjetik, vunë në lëvizje efektin domino që çoi në fundin e regjimeve komuniste në lindje. Nga Çekosllovakia në Poloni, nga Gjermanisë Lindore, tek Rumania, Hungaria dhe deri në republikat baltike:Ja si u rrëzua Perdja e Hekurt, për të mbërritur në atë mozaik që përbën Evropën Lindore që njohim sot.

Gjermania Lindore

9 nëntori i vitit 1989, u bë data simbolike e shembjes së Bllokut Lindor. Në mbrëmjen e asaj dite, nisi që të shembej Muri i Berlinit, i cili që nga viti 1961 e ndau më dysh kryeqytetin gjerman Berlinin, dhe ishte për 28 vjet simboli i Luftës së Ftohtë.

Por ajo ngjarje, ishte vetëm hapi i fundit në një revolucion të heshtur që kishte nisur tashmë prej disa muajsh. Ironikisht gjithçka nisi si një keqkuptim. Opozita e brendshme në RDGJ, e cila ishte shtypur për dekada të tëra nga policia sekrete STASI, u shndërrua në një lëvizje të madhe në pranverën e vitit 1989.

Qindra njerëz u mblodhën paqësisht nën dritën e qirinjve në Lajpcing dhe Dresden. Disa muaj para 9 nëntorit, presidenti i Gjermanisë Lindore Erik Honeker, besonte ende se Muri do të qëndronte atje “edhe për 100 vjet”. Por ai nuk e dinte që Hungaria do të shpallte atë verë hapjen e kufirit të saj me Austrinë.
Dhjetëra mijëra gjermano-lindorë mbërritën në Perëndim nëpërmjet Hungarisë. Për të frenuar arratisjen, presidenti i ri Egon Krenc, vendosi të japë leje të reja për të shkuar

në Gjermaninë Perëndimore. Por vendimi u keq-transmetua në publik nga Ministri i Propagandës, Gynter Shvabovski. Mijëra qytetarë të Berlinit, u turrën drejt murit, rrëzimi i të cilit i hapi rrugën ribashkimin të vendit.

Bashkimi Sovjetik

Tatëpjeta nisi në verën e vitit 1991. Në krye të Bashkimit Sovjetik ishte Mikail Gorbaçov, që ishte përpjekur të mbante BRSS të bashkuar nëpërmjet një politikë reformuese (Perestrojka). Më 19 gusht 1991, ndërsa ishte me pushime në Krime, Gorbaçovi u arrestua nga disa komunistë fanatikë, të cilët po tentonin një grusht shteti.

Por ata u kundërshtuan nga presidenti i Rusisë Sovjetike, Boris Jelcin, që u doli përpara tankeve në selinë e parlamentit rus. Ai mbajti një fjalim, që e bëri të famshëm në mbarë vendin dhe në botë. Ushtria kaloi në anën e tij, krerët e grushtit të shtetit u arrestuan, dhe më 24 gusht u shpërbë Partia Komuniste Sovjetike, teksa Rusia shpalli pavarësinë e saj nga Bashkimi Sovjetik. Gorbaçov u detyrua të jepte dorëheqjen, dhe më 26 dhjetor 1991, BRSS pushoi së ekzistuari.

Çekosllovakia

Më 17 nëntor 1989, nisi Revolucioni i Kadifenjtë kundër regjimit komunist, që sundonte që nga viti 1946. Gati 1 milion njerëz mësynë në rrugët e Pragës. Më 5 dhjetor, kufijtë me Austrinë dhe Gjermaninë Perëndimore u hapën, ndërsa 5 ditë më vonë, presidenti komunist Gustav Husak dha dorëheqjen pasi dekretoi një qeveri jo-komuniste.

Udhëheqja e vendit iu besua Aleksandër Dubçek (udhëheqës i Pranverës së Pragës të vitit 1968) dhe dramaturgut Vasllav Havel që në vitin 1977 kishte hartuar manifestin e disidentëve “Charta 77”. “Revolucioni i Kadifenjtë” u pasua nga ndarja konsensuale midis dy rajoneve historike të Çekosllovakisë (të bashkuara që nga viti 1918, por të dallueshme etnikisht). Kështu, më 1 janar 1993 lindën Republika Çeke dhe Sllovakia.

LEXO EDHE:  Koronavirusi, pse OBSH duhet të shpallë gjendjen globale të emergjencës

LEXO EDHE:  Zëri i Amerikës "kryqëzon" Bashën për financimet Ruse/ Paguat 500 mijë USD për lobim, kush gënjen?!

Republikat baltike

Më 23 gusht 1989, rreth 2 milionë qytetarë të 3 vendeve baltike (Estonia, Letonia dhe Lituania) formuan një zinxhir protestash njerëzore, 600 kilometra të gjatë. Që nga fundi i Luftës së Dytë Botërore, të tria këto vende ishin republika socialiste sovjetike. Por ata kishin mbajtur gjithnjë gjallë një identitet të fortë kombëtar.



E para që u shkëput ishte Lituania më 11 mars 1990. Moska reagoi me sanksione ekonomike, ndërsa më 10 janar 1991, Gorbaçovi vendosi një ultimatum. Për 3 ditë, popullsia civile

dhe trupat sovjetike u përballën me njëri-tjetrin në kryeqytetin Vilnius. Por presioni ndërkombëtar, çoi në nënshkrimin e një traktati më 31 janar.

Një vit më vonë, një referendum miratoi pavarësinë. Në Estoni, parlamenti votoi një deklaratë të sovranitetit që në vitin 1988, e pasuar vitin e ardhshëm nga një deklaratë e pavarësisë ekonomike. Moska e kundërshtoi kur ishte tepër vonë. Më 20 gusht 1991, Talini shpalli pavarësinë nga BRSS. Parlamenti letonez ndoqi shembullin e saj më 6 shtator.

Rumania

Revolucioni rumun ishte më pak paqësor. Protestat kundër diktatorit Nikolae Çausheku filluan më 16 dhjetor 1989 në qytetin e Timishoarës. Protagonistë ishin studentët, të cilëve shumë shpejt iu bashkuan edhe punëtorët. Regjimi reagoi duke qëlluar mbi demonstruesit.

Më 21 dhjetor diktatori u përpoq të rimarrë kontrollin e situatës me një fjalim të transmetuar drejtpërdrejt në televizionin shtetëror.

Por brohoritjet e detyrueshme të turmës u zëvendësuan me fishkëllima dhe tallje. Fjalimi u ndërpre, shpërtheu kaosi. Pati të shtëna dhe shumë të vrarë deri më 27 dhjetor, kur Fronti i Shpëtimit Kombëtar mori kontrollin e situatës. Çaushesku dhe gruaja e tij u kapën, dhe pas një gjykimi të shkurtër u ekzekutuan me vdekje më 25 dhjetor 1989.

Hungaria

Demonstrata më e madhe kundër qeverisë komuniste hungareze, ishte pikërisht ajo e vitit 1988 (50 mijë njerëz në sheshin e Budapestit) kundër ndërtimit të një dige të madhe në Danub, e cila ishte kthyer në një simbol të shpërdorimit të pushtetit. Nën presionin e protestave popullore fitoi terren krahu reformist i qeverisë që mori këto masa:një ligj të ri zgjedhor, liri të shtypit, dhe pluralizëm partiak. Më 23 tetor 1989, u miratua kushtetuta e re demokratike.

Polonia

Në verën e vitit 2008, në Varshavë, ndodhi një proces që kaloi pothuajse pa u vënë re nga ne. Protagonistë ishin 2 armiq historikë të 20 viteve më parë. Njëri ishte ishte gjenerali 85-vjeçar Vojçek Jaruzelski (që vdiq më 25 maj 2014), presidenti i fundit i Polonisë komuniste dhe tjetri 65-vjeçari Leh Vałesa, udhëheqës i sindikatës katolike Solidarnost dhe fitues në vitin 1989 në zgjedhjet e para të lira që nga viti 1952.

Jaruzelski ishte në gjyq për ngjarjet e vitit 1970, kur si Ministër i Brendshëm urdhëroi pushkatimin e 40 punëtorëve grevistë. Por ai proces shënoi fillimin e kthesës demokratike në Poloni:themelimin e Solidarnost në vitin 1980, rolin e papës polak Karol Vojtila në rënien e regjimit, financimin e Vatikanit për sindikatën,  dhe negociatat sekrete midis Jaruzelskit dhe opozitës.

Përkthyer dhe përshtatur nga CNA.al

https://www.focus.it/cultura/storia/effetto-domino-europa-est-sovietica

LEXO TE PLOTE

Blog

Cila është e vërteta e armiqësisë mes Elon Musk dhe presidentit Biden?

Publikuar

-

Nga

Prej kohësh Tesla ka shijuar lehtësime dhe subvencione nga qeveria amerikane, por më pas erdhi në pushtet Biden. Cila është arsyeja e vërtetë e hatërmbejtes së këtyre dy personaliteteve me kaq ndikim në SHBA dhe më tej.

Në fakt, janë disa.

Në fund të gushtit, presidenti Biden mbajti një konferencë në Shtëpinë e Bardhë ku ishin ftuar të gjithë drejtorët ekzekutivë të kompanive më të mëdha të auto-industrisë amerikane si Ford, General Motors, Stelantis etj. Tema e eventit ishte diskutimi e strategjive për të ardhmen e makinave elektrike.

Dhe kush më mirë se Musk i njeh makinat elektrike, duke qenë se është e vështirë sot të flasësh për makinat elektrike pa përmendur kompaninë kryesore që i prodhon ato, Tesla.

Edhe pse Musk është tashmë ikona e të ardhmes sonë elektrike, Tesla nuk ishte e ftuar në eventin e Shtëpisë së Bardhë. Në vend të tij, ishin ftuar kompani që deri tani kanë qenë sinonime me kuaj-fuqinë, naftën dhe stilin e makinave të njohur si ‘muskujt amerikanë’. Dhe kjo i bëri përshtypje të gjithëve, përfshi Musk.

Menjëherë pas kësaj, Musk bëri një ‘sulm’ të drejtpërdrejt ndaj Biden gjatë një interviste duke e quajtur administratën e tij ‘jo-miqësore’, dhe duke e ironizuar presidentit amerikan me të njëjtin koment të përdorur kundër tij nga mbështetësit e ish presidentit Donald Trump: ‘Joe i fjetur’.

Trump vs. Biden

Por cila është arsyeja përse Musk kishte një marrëdhënie aq të mirë me Trump ndërsa tashmë prej kohësh ai ka zhvendosur shumë prej biznesit të tij në Kinë, ku është pritur me ovacione dhe tapet të kuq.

Në thelb, është çështje idealesh. Trump përfaqësonte partinë republikane dhe ide të djathta që janë të fokusuara tek bizneset e mëdha dhe liria e individit. Prej kësaj, Musk ka përfituar subvencione të majme dhe lehtësime në masa të ndryshme ligjore.

Me ardhjen e Biden, një demokrati të qendrës së majtë, gjërat ndryshuan. Biden ka dalë haptazi kundër pikëpamjeve të Musk, duke e urdhëruar atë së fundmi të fshinte një postim të publikuar në Twitter në vitin 2018, duke e akuzuar Musk se kishte shkelur Ligjin e Punës dhe se i kishte kërcënuar punonjësit e tij se do të humbisnin aksionet e tyre në kompani nëse organizoheshin – pra nëse formonin një sindikatë.

Musk prej kohësh ka deklaruar se biznesi i tij duhet t’i qëndrojë larg sindikatave. Por, komenti i Musk në Twtter ku ai ka dhjetëra miliona ndjekës, është akuzuar për tone kërcënuese.

LEXO EDHE:  “Covid-19 nuk doli nga tregu i Wuhanit”/ Virologia kineze habit me deklaratën: Ja kush është origjina e virusit

LEXO EDHE:  “Covid-19 nuk doli nga tregu i Wuhanit”/ Virologia kineze habit me deklaratën: Ja kush është origjina e virusit



Qeveria amerikane gjithashtu urdhëroi Tesla-n që të rimerrte në punë, punonjësin Richard Ortiz, i cili ishte pushuar si pasojë e pikëpamjeve të tij pro-sindikaliste.

Biden është një mbështetës i deklaruar i sindikatave, dhe gjatë intervistës së tij për Code Conference, Musk ka bërë edhe akuza se, “administrata Biden është e kontrolluar tërësisht nga sindikatat.”

Musk dhe pandemia

Por, edhe përgjigja e Musk ndaj pandemisë morri goxha kritika nga administrata Biden. Gjatë qeverisjes së Trump, Musk ju dha mundësia të mos i mbyllte fabrikat e tij, edhe gjatë pandemisë. Por me ardhjen e Biden, Tesla u përball me masa më shtrënguese që e detyruan atë të mbyllej dhe të rihapej sërish në një moment tjetër.

Në fakt, Musk u kritikua edhe për faktin se pushoi disa prej punonjësve të tij që tentuan të punonin nga shtëpia nga frika e coronavirusit.

Problemet me sigurinë

Së fundmi, kritikat e fundit në adresë të Tesla-s nga administrata Biden kanë të bëjnë me opsionin më të rio të prezantuar nga kompania, të makinave ‘auto-pilot’ pra makinave që vetë-pilotohen. Musk është akuzuar se ka bërë më tepër premtime seç duhet në këtë drejtim, pasi testimet paraprake kanë treguar probleme në sigurinë e këtyre sistemeve, të cilat nuk janë perfeksionuar ende dhe nuk dihet nëse do të perfeksionohen ndonjëherë sa për t’u bërë pjesë e tregut.

Përmbledhje

Kjo është ajo që dihet deri tani. Nuk është ende e sigurt, nëse armiqësia mes Biden dhe Musk i ka rrënjët tek pikëpamjet e Musk kundër organizmit të punonjësve të tij në sindikata, tek pikëpamjet e tij ndaj pandemisë apo tek përfshirja e këtij të fundit në një marrëdhënie të çuditshme dashurie me Kinën.

Një gjë ama është e sigurte, sot më shumë se kurrë Tesla po përballet me konkurrencë të vërtetë në treg dhe nuk është më lojtari kryesor që lëviz gurët në industrinë miliarda dollarëshe. Se sa dorë ka Biden në këtë, kjo mbetet për t’u parë, por rezistenca e tij ndaj Musk dhe teknikave të tij për të bërë biznes, janë bërë të qarta edhe pse jo haptazi.

 

LEXO TE PLOTE