Connect with Us

Nga Ilir Levonja/ Individualisti

Opinione

Nga Ilir Levonja/ Individualisti

Publikuar

-

Nga Ilir Levonja/ Vota e harruar e emigrantit

Koment mbi artin poetik të Faslli Halitit

Për shkak të mos përgatitjes së tekstit, duke patur parasysh se në atë kohë (1996-’97) kishte një mungesë të theksuar syresh, në provimin e komentit letrar u paraqita me vjershën Mehmetit tim të poetit turk Nazim Hikmet, shkruajta në mënyrën time dhe çuditërisht pedagogu me vlerësoi me notë maksimale. Këtë ia tregova si kurozitet Faslliut kur po pinim kafen e mëngjesit tek bredhi i Buçit dhe ai më tha midis të tjerave se, kisha fituar nga që pata folur me çiltërsi. Ashtu duhet bërë komenti, të flasim për atë që shohim atë që dëgjojmë dhe atë që prekim, tha ai. Ndofta nga ajo kohë këshilla për komentin u kthye në një lloj makthi, pasi në versionet pedagogjike struktura, ritmi, kadenca, përfshi edhe figurat stilistike, duket sikur e ngarkojnë teorinë e letërsisë. Qëllimi nuk është të mohojmë komponentët përbërës, por të rrëfejmë në një mënyrë ndryshe, pra si me thënë të ndërtojmë një koment me prioritet ndjesinë e përftuar nga konstatimi lirik i Oktavio Paz-it (Octavio Paz) kur thotë se, Unë shoh me mollzat e gishtërinjëve/ atë që prekin sytë e mi.

Sistemi figurativ dhe boshtet strukturore le të mbeten thjesht element funksional, të cilët doemos do të na ndihmojnë të ullukuzojmë afshin e ndjenjave, në mënyrë të atillë që të jemi gjakftohtë dhe jo të përciptë në interpretimin e poezisë.

Në këtë aspekt Faslli Haliti na jep mundësinë e madhe për shkak të individualizmit të tij, jo vetëm në formën strukturore por edhe në përmbajtje; mënyra se ai shprehet, afeksioni poetik merr paraqitjen arkitektonike të ndjenjës, si me thënë se frymon edhe guri, betoni, abstrakja, etj., përshembull …

Dheu

Ha gjithçka.

Dhëmbët, që hanë s’i

Ha.

Unë e di mirë dhe besoj se të mendosh e gjykosh me zemër të madhe, për fatet e njerëzve të tu, me përpjekjen e tyre që afrojnë dritën, siç thotë Pol Eluar-i,(Paul Eluard’) do të thotë ta radhitësh veten në një front me ndryshimin. Kjo është normale për artistin dhe anormale për njeriun e thjeshtë, artisti e mban pezull atë tërësi vlerash që ka trashëgimia qytetare në të gjitha drejtimet, Faslliu provincën e ktheu në vëmendje dhe punën me kulturën në një akademi.

Pas luftës së dytë botërore krahas hoveve shumplanëshe që pati treva e Myzeqesë, risia kulturore qe një bum në aspektin e arritjeve, emra të tillë si Vaçe Zela, Ilia Shyti, Margarita Xhepa, Vath Korreshi, Pavlina Mani etj., shënuan fillimin e një epoke të shkëlqyer për historinë kulturore të qytetit të Lushnjes. Nga ajo kohë tashmë mes gjithsecilit ka mbetur në mes vetëm pesha e mallit, se rrugicat e kalldrëmta, qiparisët, pjergullat, avllitë, nuk ekzistojnë më. Rendi ushtarak i krijoi një tjeter fytyrë qytetit. Pas gati tridhjetë e kusur vitesh piktori Zoi Shyti, do të vizitonte Lushnjen për tu nderuar. Ai deklaroi me keqardhje atë që vërejti, Po kjo nuk është Lushnja ime. Liceisti Faslli Haliti jeton me tempin e kohës, madje nisur nga vështrimi i tij intilektual e poetik, mpreh lapsin  dhe vizaton vesin, pikturon huqin, flet për priviligjenin, për meritën që bëhet antimeritë, degradimin për të drejtën antiuniversale të luftës së klasave nën diktaturën e proletariatit. Dhe kur, atëhere kur poetit i duhej në fakt të përshtatej me atë detyrë që i kishin caktuar, siç shkruan R. Elsie në Historia e Letërsisë Shqipe, fq. 417. Frymëzimi i Faslliut kthehet në shmangie nga deviza e mësipërme partiake, për shkak të trajtëzimit, shpërbërjes së tij me talentin, pra të njeriut me krijuesin. Po sipas R. Elsit nga Historia e Letërsisë Shqipe, fq. 417., dy radhë më sipër nga paragrafi që cituam, vetvetiu, nga natyra, poezia mbetet individuale dhe shpesh është e vështirë të përputhet me shoqërinë e planifikuar.

Ai që e njeh Faslliun nga afër nuk e ka vështirë të kuptoj thelbin e kësaj, pasi Faslliun nuk e ndan dot nga poezia. Ai dhe poezia janë një lloj njëjtëzimi prej kohe dhe uji, vesi i tyre është keqardhja, po edhe poezia e tij (përshtypja ime kjo), është e gjitha një keqardhje. Dhe kjo zakonisht ndodh me krijuesin e frymëzuar. Një keqardhje që tingëllon fine deri në çeljen e ngjyrave të natyrës, emocioneve njerëzore.

E kam të vështirë të jap një gjykim përmbledhës për poezinë e tij, ku edhe qënia ime është lëndë poetike, po deri këtë diell dite këtu në Florida, në tokën e Oskeolës dhe të Seminollëve, gjykoj se keqardhja poetike e këtij trajtëzimi ka sjell një individualist model në Letërsinë Shqipe.  Në konteks me këtë, sintetizimi i lirikës shqipe në aspektin universal tek Faslliu merr vërtetësi, formë dhe ekzistencë. Pse? Sepse ka një gërshetim të përsosur të tingullit, trajtës, vesit, dhe absurdit. Pra le ta quajmë lirikë unikale e sensit social, sintezë të identitetit; gjithsesi me prirjen që të ndihmojë njerëzimin, përpjekjen për të lartuar shpirtin. Ndofta nga kjo na krijohet përshtypja se poezia e tij si flutura prek gjërat në mënyrë rrethanore, sa lirika me tipare sociale shpallet si fryt i dashurisë me tokën. Është një lloj lirizmi enumerativ i tipit Faslli, shkallëzues fët e fët, i ngjyrtë, i akuarelt, me aromë Myzeqeje, plisi e kallami.

*Fëshfëritja si habi në vend të klithmës së munguar.

Nëna

Si më the ashtu në çastet e fundit

-Mbylle lesën, mbylle lesën…

Derën e apartamentit mbylla unë

Më çove në fëmijëri,

Më çove në ato vite,

Kur më thoshe në muzg

”Shko mbylle lesën Çaçi!”

Pse vargu është ndjesor dhe jo deklamativ…, sepse ka brenda habinë njerëzore të drejtpërdrejtë në efektin intim të keqardhjehabisë. Si më the ashtu…., nën një drithërim personal me muzikalitet të përftuar nga konstatimi. Nëse poeti do të shprehej se, Ti, në çastet e fundit më the…., tërësia e përcaktimit të mësipërm do humbte trajtën, për faktin se në rastin e dytë kemi deklamim, diçka që thuhet pa praninë tëndë. Po le të kthehemi në komentin e variantizuar mësipër, pra të flasim për atë që shikojmë, të themi atë që që konsiderohet idiomë e ndjesisë përfytyruese të tipit Paz-it (Octavio Paz) kur thotë: unë shoh me mollzat e gishtave/ atë që prekin sytë e mi.

LEXO EDHE:  Nga Bujar Nishani/ Një gjest në Bruksel, që nuk ndihmon !

Vargjet Më çove në ato vite/ Kur më thoshe:/ Shko mbylle lesën Çaçi!., bëjmë digmën ku afërmendja flatron me sy ëndërrimtar kopshtijet fëminore. Aty bredh nje djal, i cili për sytë e kalimtarin po kryen thjesht një veprim, po mbyll lesën e oborrit. Në Myzeqe lesë quhet porta e thurur, një lloj porte që ka më tepër funksion detaji sesa fortifikimi, lesa me rakita është një e tillë. lesë thuprash.

Vrapoja une në muzg;

Lesën e oborrit mbyllja me vrap,

Lesën e madhe thurur me rakita,

Dhe kthehesha rrugicës duke parë prapa,

Dhe futesha në prehrin tënd nga frika.

Përveç vargut metonimik Vrapoja unë muzg vargjet e tjera janë krejt të zhveshura nga figurat, po tablloja e paraqitur përmes tyre është mirëfilli një kompozim ku bredh ndjenja, ankthi, trembja. Djali që kthehet me kokën prapa, të mugtit që mvaret nëpër gjethnaja, rrugica gardhesh.

*Inversi si metodë por jo si qëllim.

Dheu

Ha gjithçka.

Dhëmbët, që hanë s’i

Ha.

Çfarë shohim…, fytyrën e vërtetë të ironisë ku pa gajle mund ta vizatojmë edhe ne, gjithsejcili prej nesh, padiskutim, mjafton të mbyllim sytë dhe masiviteti i dheut me fytyrën e Shrekut, përpinë gjithçka. E bluan, e nxjerr, jashtëqitje, produkt, quajeni si të doni, vetëm të jeni mëse të sigurtë që në fund ka kocka, ka eshtra, ka dhëmbë. Pse?! Po…, Dheu/ Ha gjithçka/ Dhëmbët, që hanë s’i ha.

*Dinjiteti si ndjesi, jo strategji…, performancë e kumtit njerëzor ku bën pjesë Njerëzimi i madh, pra përcaktori alla Nazim Hikmet.

Vdiq babai.

Bota s’i uli flamurët,

Dhe ne qefi s’na mbeti

(Nuk kishte përse,

Bota të ulte flamuret).

Ne keq nuk erdhi aspak

Që bota babanë nuk e qau,

Por mirë na erdhi sa s’ka

Që babanë se shau.

Përfytyrimi njerëzor rrok një tablo allasoj, ku paralelizma midis Njerëzimit të madh dhe individit të madh, në rastin e tragjedisës njerëzore, fatkeqësisë, sjell nuancat e keqardhjes. Pra paralelizma e klithmës vdiq babai me vargun parabolik bota s’i uli flamurët, nxjerr një mllef mbi mospërfilljen. Pastaj kthjelltësinë, qetësinë…, atë qetësinë që përfton përroi kur shtrohet në fushë, e cila në vetvete trajtëzohet ose trupëzohet, në natyrën e vërtetë të Njerëzimit të madh. Ka edhe dhimbje po edhe habi, ironi, preteks, mbrojtje ose një farë spjegimi sepse çështja e të të përsosurit është e përjetshme. Po fondamentale për poetin është aftësia, ndjeshmëria pa të cilat ne s’mund ta përfytyrojmë Njerëzimin e madh. Tek strofa e dytë, metonimë e vargut të parë e zgjidh shkakorja e vargut të dytë, dhe atë të të tretit e zgjidh ajo e të katërtit. Pra…ne keq nuk na erdhi aspak/ që bota babanë nuk e qau, por mirë na erdhi sa s’ka/ që babanë se shau.

*Struktura tekstore ……….,  si risi, një prurje më vete… (Shumë krijues tentojnë, eksperimentojnë, në këtë aspekt Faslliu vetoi qysh në krye).

Zhurmë

Futu në turmë

Bërtit me të madhe,

Bëj

Zhurmë!

Ç’pret më?

Sot kërkohet zhurmë

S’ka nevojë për zë!

 

Nëse leximi do të ishte rrafshor, horizontal, përftesa ishte një fjali e thjeshtë urdhërore; futu në turmë, bërtit me të madhe. Bëj zhurmë, ç’pret më? Sot kërkohet zhurmë, s’ka nevojë për zë! Po, shkallëzimi strukturor i jep një tjetër pamje verbit, që i gjithi, është një parabolë. Përfytyroni, ti ecën mes gjindjes, je brënda poteres, afshit, rrëmujës. Paradoksi, ironia, pasi sipas poetit, sot kërkohet zhurmë/ s’ka nevojë për zë!.*Aforizma në shkallëzim …,  si pjesë e origjinalitetit të mësipërm.

Ligji

Eshtë se qeni,

S’e ha të zotin.

Qentë po hanë popullin.

Në fakt bëhet fjalë për një ligj moral atë që populli e përmbledh në krijimtarinë e vete kolosale në atë që, qeni s’e ha të zotin…, po pse duhet të hanë popullin?!. Inversi poetik, zhvendosja kuptimore, sipas tonalitetit përshkallëzues poetik, ngre një pikëpyetje të madhe. Në të njëjtën kohë, shohim një konstatim. Kurse ritmi sjell shfrym, pakëz inat, apo ironi.

*Enumeracioni në përshkallëzim….,  kollajllëku lëviz volumin.

Mosmirënjohje

Gjithë

Peshat e rënda

Peshat vigane

Peshat sa një mal Tomorri

Sa një mal Korabi

Me levën time i ke ngrirë

Me levën time vazhdoni t’i ngrini.

Çudia është se poezia ka në strukturën e saj përsëritje, peshat tri herë, mal dy herë, togjet me levën time dy herë dhe nuk krijon bezdi aspak. Përfytyrimi na jep një botë të pa   imagjinueshme emocionesh si lëvizja e maleve, zhvendosja, kollajllëku. Pavarsisht se Arkimedi nuk përmendet, poeti na ka dhënë shancin të të jemi ne Ai, Arkimedi. Dhe…, nën përemrin e munguar vetorin Ti, le të ndihet kush nuk përfytyron dot, ai që nuk kupton se edhe sendi e ka një ëndërr.

*Epilogu.

(Disa radhë për Faslliun, një vizatim, a, portret, në akuarel, në përfytyrim). I shkurtër në shtat (kujtoni poezinë e tij në formën e gërmës N me diagonalen e mezit të këputur në krye, mes Fatbardhit dhe Visarit), kur ecën duket sikur i tërheq këmbët zvarrë, vishet bukur dhe gjithë kohën është i pastër. Ka flokë të grinjtë, dendës, disi të gjatë, buzëqesh. Mban syza optike të cilat i shkojnë aq shumë sa të duket sikur ka lindur me to. Nuk mund të kuptohet xhepi i këmishës së tij pa një stilolaps, ashtu siç nuk mund të kuptohet dora e tij pa ndonjë gazetë a dorëshkrim. Kur ecën në profil ngjan me një pinguin, me vështrimin lart, sikur kërkon t’i  gjejë të tjerët përmes syve. Ai që e shikon për herë të parë nuk e ka të vështirë të zbulojë tek personi i tij, poetin, piktorin, mësuesin dhe intelektualin…., tituj që i gëzon edhe shkresërisht.

Lushnje, pranverë 2000

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Opinione

Nga Mero Baze/ A po fillon kryengritja e dytë e Pollos në PD?

Publikuar

-

Nga

Partia Demokratike po gjendet përballë një përplasje të re brenda saj, e cila duket se drejtohet në hije nga Genc Pollo, ish këshilltari e më pas rivali i dikurshëm në vitet 2000 i Sali Berishës.

E gjendur përballë problemit real se çfarë do të bëj me Sali Berishën dhe çfarë orientimi do të marrënë të ardhmen,  Partia Demokratike e ka më urgjente se kurrë këtë debat që po provokon Pollo.

Kryetari me letra I Partisë Demokratike Lulzim Basha pop shpreson të blejë kohë të mos e bëj kurrë këtë betejë me shpresë se ose do të vdes Sali Berisha, ose do ik vet në shtëpi. Gënjeshtrat që për një kohë të gjatë u ka thënë diplomatëve ndërkombëtarë se ai është nën presion Nga Sali Berisha për çdo veprim në PD, tani kanë ngelur zbuluar, pasi ata i dhanë shans ta heq qafe Sali Berishën.

Në këto kushte Genc Pollo është aktualisht personi më pa komplekse dhe më ambicioz për ti treguar vendin Sali Berishës. E ka bërë këtë dhe në vitin 1999 2000, kur po ashtu Berisha ishte në një shkallë izolimi më të ulët nga SHBA dhe Perëndimi. Tani nuk është më i izoluar por i ekzekutuar,.

Duke qenë një nga themeluesit e PD, dhe më I afti për të njohur nga afër Berishën, të cilin e detyroi të gjunjëzohet duke e rithirrur në PD, Pollo është në vendin e duhur dhe kohën e duhur për betejën e tij të dytë.

Dhe shenjat janë të qarta. Shfaqje e tij publike me disa artikuj mbresëlënës sa i përket diferencës me qëndrimet e PD, ishin sinjali i parë. Ai i doli në krah ambasadorit Soreca pas sulmit qesharak të Aleancës për Teatrin, një seksion “alla Bathore” i PD së vjetër. Ai po ashtu dënoi bojkotin e parlamentit dhe të zgjedhjeve lokale, duke i kërkuar Lulzim Bashës të kërkoj falje.

LEXO EDHE:  Pse nuk merret OFL me Gjirin e Lalzit dhe Surrelin?/ Rama përgjigjet sot për të gjitha pikëpyetjet  

LEXO EDHE:  Ermal Mamaqi, shqiptarët ty të dhanë famë e lekë/Po ti çfarë u dhe atyre?

Pas heshtjes që pasoi nga PD u dukën dhe lëvizjet e para. Njerëzit e afërt me Pollon filluan të reagojnë.

Kreshnik Çollaku deputet I Matit, dikur anëtar i partisë së Pollos sulmoi ashpër Lulzim Bashën si një lider i fjetur që e ka mendjen tek pazaret për vila në bregdet.

Sot kryesia e Korçës një degë e dominuar nga Andrea Mano ish anëtar i partisë së Pollos ka dhënë dorëheqje në grup dhe ka sulmuar ashpër Bashën.

Me siguri që do të ketë dhe lëvizje të tjera.

Pas gjithë kësaj historie duket qartë që Shtatori nuk do të jetë kaq i lehtë për Bashën dhe Berishën të cilët kanë gjetur rehat me një aleancë hipokrite me njëri tjetrin, ku secili bën sikur nuk e ka mendjen se çfarë duhet të bëjnë.

Genc Pollo duket se e di çfarë duhet të bëj. Ai duhet të sulmoj qartë Lulzim Bashën, për t’i thënë PD ose me atë dhe Berishën e gjithë jetën rrugëve, ose kundër tyre dhe të vijmë në pushtet.

Tani është dhe më e qartë përse Berisha ja ka kuerkuar Bashës të mos jetë pjesë e Grupit Parlamentar. E ka ndjerë këtë ditë.

LEXO TE PLOTE

Opinione

10 arsye urgjente pse shkrirja e PD dhe ndërtimi i një opozite të re, është mision patriotik kombëtar

Publikuar

-

Nga

10 arsye urgjente pse shkrirja e PD dhe ndërtimi i një opozite të re, është mision patriotik kombëtar.

Nga Kreshnik Spahiu

Sot 14 drejtuesit e kryesisë së Partisë Demokratike Korçë, dhanë dorëheqjen dhe deklaruan shkrirjen e degës në këtë qytet.

Zhgënjimi, mosbesimi, lodhja, konsumimi, besë-prerja, mosmirnjohja, pazaret, klanet, mediokriteti dhe fshatarizmi kanë pushtuar zemrat dhe ndjenjat e mijëra demokratve.

Ata s’ndjejnë më, që Partia Demokratike të jetë e tyre.

Ata u përdorën si lecka për të larë turpin e Lulzim Bashës dhe pazaret e familjes Berisha.

Asgjë nuk ka mbetur nga Partia Demokratike e studentve të dhjetorit 90.

– janë larguar dhe zbuar 100% themeluesit e saj (377 firmëtarët)

– janë larguar familjet fisnike dhe pinjollët e demokracisë

– janë përzënë 100% ish të burgosurit politik

– janë nxjerr rrugëve ish disidentët dhe të djathtët e vërtet.

– janë përjashtuar pronarët e tokave dhe pronave, duke i zëvendësuar me pushtuesit e paligjshëm të zbritur nga shpellat, bazuar në ligjin Berisha: “Toka o takon, atij që e pushton”

Aty kanë mbetur vetëm dy familjet Berisha dhe Basha, si dhe një tufë injorantësh që u shkojnë pas, por që në jetë s’bëjnë dot asgjë por presin radhën që të rikthehen në postet që kishin një dekadë më parë si doganierë, policë,

kryetarë Komunash, drejtorë, inspektorë…

Berisha dhe Basha nuk impresionohen hiç fare:

– as nga largimet

– as nga humbjet

– as nga rrudhja

Atyre ju interesojnë vetëm dy gjëra:

1- Logo e Partisë Demokratike.

2- Mos krijimi i partive të tjera.

Në këto kushte, shqiptarët e kanë sot emergjencë kombëtare, shkrirjen e Partisë Demokratike për këto arsye:

– sepse Edi Rama do të fitoj përjetësisht, nëse kundërshtar do ketë Bashën dhe Berishën

– sepse Partia Socialiste është disa herë më e madhe se Parti Demokratike që zvoglohet çdo ditë e më shumë.

– sepse Partia Demokratike ka më të fortë luftën brenda llojit sesa luftën kundër PS.

– sepse Berisha dhe Basha janë milionerë dhe janë komod duke ndenjur edhe në opozitë.

– sepse PD nuk është një parti e djathtë por e drejtuar nga liderë komunistë dhe platformë e majtë,

LEXO EDHE:  Nga Ilir Levonja/ Bravo legen

LEXO EDHE:  Plas në "Opinion"/ Nano, zyrtarit të PD: "Vila e satëm, z*zar, kërriç..."

– sepse Partia Demokratike ka dëmtuar pa rikuperim mardhëniet me SHBA.

– sepse Partia Demokratike lufton dhe pengon krijimin e çdo partie apo lëvizje të re politike.

– sepse Partia Demokratike nuk bashkon opozitarët por i denigron ata nëse nuk hyn nën sqetullën e saj.

– sepse lidershipi i PD vazhdon përçan frontin opozitar dhe nuk e bashkon dot atë.

– sepse ka dhjetra prova dhe informacione, që Basha dhe Berisha kanë bërë pazar me Edi Ramën, duke shkatërruar normat e pluralizimit

– sepse shërbimet e huaja dhe trupi diplomatik e akuzojnë se liderët e saj kanë përdorur korrupsionin për të minuar demokracinë në Shqipëri.

– sepse Partia Demokratike është izoluar dhe lokalizuar gjithmon e më shumë duke u katandur në një Partie Veriore që mbështetet në 3 qytete dhe 20 fshatra të thella ne veri duke humbur misionin kombëtar.

– sepse ajo ka shitur disa herë zgjedhjet në pazar me socialistët

– sepse PD ka marrvjeshje me PS për shkrirjen e çdo partie politike në Shqipëri.

Për këto arsye shqiptarët duhet të ngrihen në këmbë për ta shkatrruar Partinë Demokratike dhe duke ndërtuar një opozitë të re.

Ajo e ka mbyllur misionin e saj popullor.

Logo e PD sot i shërben vetëm shtetasit Berisha, që ta përdor si konçesion:

– për ti shpëtuar burgut,

– për të mbrojtur familjen,

– për të mos ju prekur bizneset dhe pasuria,

Ai me lek s’e blen dot, as Amerikën dhe as Edi Ramën sepse ata s’kanë nevojë për thesin e tij por logon edhe mund tja këmbejnë….

Populli duhet të kuptoj që logo e PD ka dal prej kohësh në shitje nga Sali Berisha dhe sekseri i tij, në këmbim të burgut, ruajtjes së pasurisë dhe sigurisë së fëmijve.

Prandaj për të sjell ndryshimin kërkohet shkrirja e Logos së Partisë Demokratike dhe themelimi një lëvizje të re shqiptare.

Shqipëria s’ka më nevojë për një opozitë e cila shkëmbehet me klering.

LEXO TE PLOTE

Opinione

“OSBE-ODIHR-i duhet të shpikë një gjuhë të veçantë”/ Patozi: PD dhe PS, shumë larg të vërtetës

Publikuar

-

Nga

Astrit Patozi, ish-koordinatori i Bindjes Demokratike, ka komentuar reagimet e palëve politike në lidhje me raportin e OSBE-ODIHR, për zgjedhjet e 25 prillit 2021.

Në një postim në rrjetet sociale, Patozi shkruan se OSBE/ODIHR-i duhet të shpikë ndonjë gjuhë të veçantë për Shqipërinë, që të mos “përkthehen” kaq pacipësisht raportet e tyre për zgjedhjet tona.

OSBE/ODIHR-i duhet të shpikë ndonjë gjuhë të veçantë për Shqipërinë, që të mos “përkthehen” kaq pacipësisht raportet e tyre për zgjedhjet tona. Ose të mos i botojnë fare dhe t’i mbajnë vetëm për përdorim të brendshëm.

Sepse vetëm tek ne ndodh që të dyja palët politike të brohorasin me të njëjtën klithmë patetike triumfi për të njëjtin tekst të vëzhguesve ndërkombëtarë. Edhe pse reagimet për raportin e 25 prillit mund të jenë një rekord më vete i kësaj tradite tashmë të konsoliduar, në Tiranë kjo nuk i bën më askujt përshtypje.

Qeveria nxori mbrëmë Taulant Ballën të thotë se ky ishte lavdërimi më i madh i të gjitha kohërave për zgjedhjet në Shqipëri, ndërsa Luli nuk do të ishte shprehur aq i lumtur edhe sikur tekstin e raportit ta kishte shkruar Ivi Kaso. Sepse edhe ky i fundit nuk do të kishte guxuar t’i vinte titullin “masakër zgjedhore”.

Mjafton kaq për të kuptuar se sa larg me të vërtetën dhe me publikun kanë shkuar dy partitë kryesore, të cilat mbajnë në këmbë kryetarokracinë në Shqipëri, njëra në pushtet dhe tjetra në opozitë.”-shkruan Patozi.

LEXO TE PLOTE