Connect with Us

Si mund ta rikthejmë shpresën në Shqipëri z.President?

Opinione

Si mund ta rikthejmë shpresën në Shqipëri z.President?

Publikuar

-

 “Unë po i dëgjoj që tani”/ Meta paralajmëron protesta: E di se çmendon populli

Nga Mentor Kikia 

Presdienti Meta u shfaq sërish me një thirrje “për të kthyer shpresën tek rinia, e cila po vazhdon të ikë, apo është në pritje të çdo mundësie për të ikur nga vendi”.

Padyshim, largimi i të rinjve dhe shqiptarëve në përgjithsi, nga toka e tyre, është një drame me përmasa historike që po i ndodh këtij vendi.

Por pyetja që shtrohet është:

Si mund të kthehet shpresa në këtë vend?

Si mund ta bindim rininë të qëndrojë këtu?

Si mund ti bindim infermierët të mos ikin, inxhinierët gjithashtu?

A mund të ndodhë kjo me thirrje, fjalime, me vendime qeverie apo parlamenti? Padyshim që jo. Askush nuk do të kthehet nga rruga nëse dukush atje në zyrë i thotë: Ej ti, kthehu në shtëpi, mos ik, se po të sjellim shpresën në Shqipëri.

LEXO EDHE:  Largimi i Renzit dhe gezimi i disave ne Tirane/ Nga Alban Daci

Shpresa vjen vetëm me një ringjallje të besimit për të punuar e jetuar normalisht në këtë vend. Dhe kjo ndodh kur të zëvendësohet jo një qeveri me një qeveri tjetër, por një mënyrë qeverisjeje me një tjetër.

Vjen, kur të zëvendesohet një klasë politike me një tjetër dhe jo një kastë politike e korruptuar me një tjetër po të korruptuar.

Vjen, kur të shkulet korrupsioni që i ka prekur çdo qelizë ekonomisë dhe shtetit, që dërgon në arka pushtetarësh e sipërmarrësish bastardë, paratë e taksave tona.

Kur të shkulet bajraktarizmi nga filozofia e drejtimit të vendit.

Kjo do të çlirojë energji të reja në ekonomi, do ti çojë taksat e qytetarëve atje ku duhet, në investime dhe rritje mirëqënieje dhe jo në xhepat e oligarkëve.

Atëherë po, shpresa mund të ringjallet!

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania
KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Opinione

Nga Bardhyl Londo/ Ku janë ata që kërkonin prishjen e Teatrit?

Publikuar

-

Nga

Nga Bardhyl Londo/ Ku janë ata që kërkonin prishjen e Teatrit?

Tirana ka kaq kohe qe ndryshe edhe nga kryeqytete fare te humbur te botes nuk ka fare Teater. Kjo eshte gjysma e se keqes. E keqja me e madhe eshte se nuk po flitet fare per te si per nje te vdekur te bezdisshem. Llogaritni kohen sa te perfundojne pazarlleqet per truall,tendera etj. etj., llogarisni pastaj kohen e ndertimit dhe mendoni pas sa vjetesh mund te ngrihet i famshmi Teater i ri.

Natyrisht une dhe shumica e kryeqytetasve nuk presim gje nga zyrtaret e larte qe ideuan prishjen e Teatrit,por pyetja qe shtroj une eshte: ku jane ata aktore qe neneshkruan me aq zell e entusiazem shkaterrimin e Teatrit dhe ne predikonin perralla per nje teater te ri madheshtor.

LEXO EDHE:  Nga Mentor Kikia/ Çfarë do të bëja nëse do të kisha një ditë pushtet?

LEXO EDHE:  "Vrasja" e Veliajt dhe heshtja e Ramës, Metës dhe Bashës

Ku jane ata aktore qe u futen mish tek Erion Veliaj dhe dolen sallam? Perse nuk mblidhen perseri dhe neneshkruajn nje peticion tjeter ku te kerkojne ngritjen sa me pare te teatrit sic e enderonin ata ose sic e i urdheruan te enderojne me sy hapur?

Le ta dije kushdo se talljen me Teatrin Kombetar nuk do ta fale apo toleroje askush. Teatri me shume se i firmetareve peticioniste eshte i njerezve,qytetareve.

 

LEXO TE PLOTE

Opinione

Armiqtë e mediave të Ramës si armiq të medias

Publikuar

-

Nga

Armiqtë e mediave të Ramës si armiq të medias

Nga Andi Bushati 

Kundërshtarët e Edi Ramës nuk e kanë luksin të përdorin dy standarte në gjykimin e tij: edhe ti shajnë metodat edhe ti’a kopjojnë ato.

Konfikti i fundit i hapur nga Presidenti i republikës, po dëshmon pikërisht këtë paradoks. Kreu i shtetit është ngulfatur në përplasje të fortë me një media pro qeveritare si ‘Shqiptarja.com”, e cila prej ditësh ka hapur një fushatë për mënyrën se si Ilir Meta ka dhënë gjatë presidencës së tij mbi 800 nënshtetësi shqiptare.

Qëndrimi më normal që duhet të kishte mbajtur presidenca në këtë rast do të qe se sa të vërteta ishin këto akuza, sqarimi një për një i tyre, si dhe hedhja poshtë, nëse kishte fakte dhe argumente për këtë gjë. Kjo, pra mënyra se si i përdorin kompetencat njerëzit të cilëve u kemi dhënë pushtet, është shumë më e rëndësishme për publikun sesa tenderat që ka fituar Karlo Bolino, bashkëpronësitë e gruas së tij apo letrat prej militanti që i shkruan ndonjë reporter i tyre hirarkëve socialistë për ti kapur ndonjë vend pune.

Ashtu sikurse ndodh rëndom në Shqipëri edhe njëherë para njerëzve shpërfaqet dilema midis ndershmërisë së gazetarëve në ushtrimiin e misionit të tyre dhe sjelljes së politikanëve ndaj akuzave që u vijnë nga pushteti i katërt.

Në këtë dilemë përplasja nuk është bardhë e zi. Ajo nuk është një ndeshje mes ëngjëjve dhe djajve.

Gazetarët, reporterët, mediat për të cilat ata punojnë kanë shumë mëkate në mënyrën se si ata sillen ndaj misionit të tyre. Le të marrim për ilustrim vetëm një shembull. Të njëtët që masakruan Ilir Metën kur u kap me bllok në dorë, e amnistuan atë kur u bë “bashkëdrejtues i koalicionit” me Ramën dhe rifilluan akuzat po aty ku i kishin lënë, në momentin që ai u nda nga rilindja.

Pra këtu nuk kemi aspak si qëllim informimin e publikut, por vënien e shtypit në shërbim të një rryme politike.

Por, duke pranuar këto mëkate që shpesh ulërasin, duke qenë të ndërgjegjshëm për partizanizmin, korruptimin dhe devijimin nga misioni të shumë TV-ve, gazetarëve, portaleve, ka një kriter që duhet të na shërbejë për të qenë më të qartë: sa herë që togfjalëshi personalizues “kush po e thotë” tenton të mbysë pyetjen thelbësore: “çfarë po thotë”, po aq herë duhet të dyshojmë se po përpiqen të na manipulojnë.

Këtë mënyrë sjelljeje e ka ngritur në strategji Edi Rama. Prej kur ka marrë mandatin, prej kur shpiku fjalën “kazan”, ai nuk ka lënë pa ofenduar, atakuar personalisht, në përpjekje për ti asgjesuar argumentin, asnjë prej gazetarëve që është përballur në studio. Sa herë është kapur me preshë në duar, ai ka zgjedhur si taktikë të sulmojë mediat, madje nuk ka kursyer as ato me famë ndërkombëtare, të cilat më pas e kanë nxjerrë bllof. Pikërisht në emër të kësaj strategjie për të mos u prballur kurrë me dëmet që shkakton politika e tij, ai, nëdrkohë që “bleu” me favoret e pushtetit të gjitha ekranet e TV-ve të mëdha, për ato që nuk arriti ti kontrollonte dot, tentoi të rikthente në kodin penal shpifjen dhe më pas po mëton të miratojë një ligj që e kanë hedhur poshtë njërzëri disa institucione ndërkombëtare bashkë.

LEXO EDHE:  “Vrasja” e Veliajt dhe heshtja e Ramës, Metës dhe Bashës

LEXO EDHE:  Reforma në Drejtësi/ Ilir Meta: Ta votojmë brenda qershorit, i detyrohemi qytetarëve

Falë kësaj sjellje që në thelb ka vullnetin për të grabitur pa kokëçarje, liria e fjalës në Shqipëri (e tregojnë edhe raportet ndërkombëtare) ka zbritur në nivelet e qeverisjes së Berishës së parë (1992- 1996).

Prandaj nëse duan të japin shembullin si kundër modele të Ramës, kundërshtarët e tij nuk mund të përdorin të njëjtat metoda si ai, duke lënë mënjanë argumentin dhe duke u fokusuar me personin që po e bërtet atë në publik.

Ilir Meta sapo e bëri në sherrin e fundit me Karlo Bolinion dhe me Report TV, pavarësisht nga qëllimet që ata kanë në denoncimin ndaj tij. Edhe Lulzim Basha nuk i ka shpëtuar këtij tundimi. Herë duke etiketuar analistë dhe TV-të si shërbëtorë të qeverisë, herë duke shpallur lista mediash të padëshëruara dhe herë duke anatemuar me mjetet e veta të propagandës ish gazetarë pranë tij si të blerë nga Rama, ai ka bërë të njëjtën lojë.

Natyrisht, gjithkush e di se shpesh herë ata mund të kenë pasur të vërtetë në denoncimin publik që i kanë bërë sahanlërirësve të qeverisë. Çdokush e sheh sesi mjedisi ynë mediatik kundërbon nga klithmat e puthadorëve të pushtetit.

Por ama, në këtë rast, më e rëndësishme se nxjerja në dritë e një të vërtete është ruajtja e një parimi, është përdorimi i të njëjtës masë dhe së njëtës peshë në gjykimin e të njëjtit problem.

Dhe ajo është fare e thjeshtë : “Çdo politikan që ka një akuzë në publik, qoftë kjo me qëllime politike, qoftë e projektuar për të tërhequr vëmendjen, apo thjeshtë e gënjështërt, duhet të japë shpjegime për të dhe jo ta mbysë debatin në një sherrnajë mashtruese me artikuluesin e saj”.

Secili kundërshtar i Ramës, që e ka seriozisht denoncimin e luftës barbare që ai i ka shpallur lirisë së medias, e ka për obligim të adoptojë këtë sjellje. Në përbaltejen që i ka bërë kryeministri aktual këtij mjedisi, shembulli i tij mund të luftohet vetëm me krijimin e një anti modeli. Çdo lloj sjelljeje tjetër, çdo lloj huazimi sado i zbehtë dhe episodik i mjeteve që përdor Rama është në një farë mënyre vetëm një amnistim i strategjisë së tij. Rënia në këtë kurth vetëm sa i jep frymë shprehjes dëshpëruese: “këta janë të gjithë njësoj”./ Lapsi

LEXO TE PLOTE

Opinione

Pse brenda Partisë Demokratike po përçahen dhe lindin 7 parti të reja?

Publikuar

-

Nga

PD publikon listën e qarkut Vlorë/ Në garë për deputet 39 kandidatë

Nga Kreshnik Spahiu*

Që nga krijimi i saj Partia Demokratike ka prodhuar afro 20 parti të reja.

Duke filluar nga:
partia e Neritan Cekës,
partia e Genc Pollos,
partia e Abdi Baletës,
partia e Dashamir Shehit,
partia e Bamir Topit,
partia e Rudina Hajdarit,
partia e Myslym Murizit,
partia e Astrit Patozit,
partia e Myslym Murrizit
etj etj etj

Unë e vlersoj maksimalisht kurajon dhe inisiativat e tyre të përkohshme, sepse janë më të ndershme sesa servilizmi i të tjerve. Imagjinoni sikur Lulzim Basha të mos ja dhuronte Berisha postin e kryetarit dhe ai të krijonte një parti të re. Do ishte qesharake dhe e paimagjinueshme.

A lidhet ky fenomen me karakterin shqiptar në përgjithësi apo me lidershipin e PD në veçanti.

Sigurisht që në thelb ka element shqiptar që ndër 5 shqiptar, 4 duan kryetar.
Gjithsesi kjo nuk është 100% realitet shqiptar por me karakter tradhtar. Jo të atyre që largohem por të lidershipit që tradhton kauzat dhe shokët e idealit.

Ditë më parë botova njē listë të 345 themeluesve të Partisë Demokratike dhe 344 janë eleminuar nga listat e deputetve dhe ka mbetur vetëm ekzekutori Sali Berisha.

Ka shumë idiotë që mendojnë se vetëm Berisha e meriton të qëndroj dhe të tjerët janë tradhëtarë dhe të konsumuar.
Sipas tyre:
Vetëm Berisha nuk plaket
Vetëm Berisha nuk konsumohet
Vetëm Berisha nuk korruptohet
Vetëm Berisha s’duhet dal pension
Vetëm Berisha ka merita
Vetëm Berisha nuk vjedh
Vetëm Berisha është krijuesi
Vetëm Berisha është themeluesi

Sipas tyre të gjithë vodhën dhe u pasuruan në kurriz të Saliut.

Berisha- thonë ata: i afroj dhe ai duhet ti largoj.
Berisha- thonë ata: i bëri njerëz se ata nuk e meritonin.
Berisha ishte Zoti që ndante kockat dhe ai ta ndërpret karrierën kur të doj ai.
Ata mendojnë se po të flaku në rrugë Berisha duhet të heshtësh.

Por të gjithë harrojnë një gjë: Berisha ju lëpi mē vonë të gjithë emrave që largoi dhe i bashkoi si e vetmja mundësi për tu rikthyer në pushtet në 2005.

LEXO EDHE:  “Vrasja” e Veliajt dhe heshtja e Ramës, Metës dhe Bashës

LEXO EDHE:  Shqipëria, vendi më i korruptuar në kontinent!

Ishte e vetmja mundësi që Partia Demokratike të rikthehej në pushtet. Sot lideri i emëruar i kësaj partie nuk po shndërrohet dot në lider opozite. Partia Demokratike sapo shpalli njē listë me 300 emra për deputet.

Lista vulos jo hapjen por mbylljen zyrtare të kësaj partie për dy arsye:
1- Në lista nuk figuron asnjë nga kritikët e Lulzim Bashës apo ata që mbështesnin rivalin Sokol Olldashi. Basha i ka eleminuar të gjithë.
2- Në lista nuk gjen asnjë intelektual apo faktor të rëndësishëm të kandiduar jashtë strukturave të PD. Partia s’është hapur por mbyllur 100% për njerëz pa teser partie.

Militantët thjesht kanë propozuar njëri-tjetrin nëpër fshatra apo lagje.
Kjo shënon mbylljen më hermetike në historinë e saj të Partisë Demokratike, prandaj brenda saj po krijohen me dhjetra parti të reja. Një lider nuk mund të drejtoj opozitën, kur s’mban dot të bashkuar partinë e tij.

Logjika është e thjeshtë: Basha ndryshe nga Berisha i viteve 2005, po përgatitet për humbjen e zgjdhjeve në 25 Prill dhe i duhet një listë humbëse me militant dhe njerës anonim dhe pa pretendime për ti zënë karrigen pas humbjes. Ai nuk sheh me optik kryeministri që afron çdo kënd por, kryetari partie që mban gardhin me tela me gjemba.
Këta që largohen nuk janē tradhëtar por të tradhtuar.
E turpshme është logjika e militantve që justifikohen: “Për inat të vjehrrit Lulzimit, të larguarit mos flejnë me mullixhiun”
Gjithsesi kanë pjesërisht të drejtë:

“Gjumë me Edi Ramën, duhet të flej vetëm Lulzim Basha, por do të jetë vonë për ata kur të zgjohen. Sepse në 25 Prill do e shikojnë kryetarin e tyre me barrë, shtatzanë 7 muajsh”

LEXO TE PLOTE