Connect with Us

Azgan Haklaj thirrje publike Bashës/ Përmbysja nuk ndodh me riciklimin e bijëve të pashallarëve blu

Opinione

Azgan Haklaj thirrje publike Bashës/ Përmbysja nuk ndodh me riciklimin e bijëve të pashallarëve blu

Publikuar

-

Zoti Basha çlirojeni PD-në nga simbolet, sherbëtorët dhe mendesitë e diktaturës

Zoti Basha shpëtoje PD-në nga pushtimi i diversantëve të Sulltan Ramës

I nderuar z Basha!

Jam i bindur se jam në kohën e duhur për të bërë këtë komunikin publik me Ju, si Kryetar i Partisë Demokratike por edhe si mik e bashkëluftëtar në këto 7- vite, në betejën për mbrojtjen e demokracisë, shtetit të së drejtës lirisë së fjalës e të drejtave të njeriut, të drejtës kushtetuese për zgjedhje të lira me qëllim për të institucionalizuar votën e lirë si gurëthemeli i trupës politike që do të shkapë shtetin nga pushteti i bandave që e ka mbërthyer si oktapod, e për t’i kthyer këtë pushtet popullit që do të zgjedhë me vullnet të lirë e transparent përfaqësuesit e tij në të gjitha nivelet qeverisëse.

Z Basha!
Opozita Shqiptare e bashkuar është shpresa e vetme e këtij populli, i cili ka 7- të vite që qeveriset nga një bandë politike e klonuar në laboratorët e krimit, në një aleancë solide narkotrafikantësh, oligarkësh, kakistokratesh e plutokratesh të cilët po lënë pas një shtet të rrënuar e në institucione të shkatërruara, një tokë të djegur dhe një humnerë ekonomike, duke nxirë imazhin ndërkombëtar të vendit e vënë në pikëpjekje serioze vetë të ardhmen e tij.

E vetmja dritë shprese në fund të tunelit pas 8 vitesh të një rruge të mundimshme e kalvari të gjatë të popullit opozitarë janë zgjedhjet e 25 prillit të vitit të ardhshëm.
Është një betejë e pabarabartë që duhet fituar me çdo kusht.

Them e pabarabartë se Sulltani i rilindjes Edi Rama nuk ka më në dorë vetëm egon e shfrenuar për pushtet, por koha tregoj se ai tashmë ka në dorë krejt shtetin dhe institucionet e tij, lumenjtë e parave të drogës, trafiqeve e tenderave, bandat kriminale e sekserët e votës, ndonjë diplomatë të huaj që shitet si juda e më në fund delfinët, apo kontraceptivët e tij që po i invadon në PD nga të gjitha anët.
Këta diversantë që po hyjnë nga dritaret dhe çatia e shtëpisë së lirisë tonë të përbashkët synojnë të ndalojnë fitoren plebishitare të PD dhe opozitës së bashkuar me skenarët e tyre ogur zi, të hartuara në tunelet e Enver Hoxhës në Surrel.

Dollapi e Prençi të cilët kanë përfituar nga rilindja shumë marramendëse për t’i parë në ëndërr e aq me tepër në realitet, në aleancë me “pashallarët,” apo etërit blu siç kanë deshirë t’i thërrasin Rulin, Mustafajn, Gjanën, Nishanin, e ndonjë bejler’ tjetër që për shkak të tyre PD-ja u ndeshkua duke kaluar në opozitë, kanë qëllim të instalojnë bijtë, dajallarët e krushqitë e tyre dhe nuk i shqetëson aspak fitorja e PD-së, as mirëqenia e qytetarërëve, por marrja peng e Partisë së shpresës, që pas zgjedhjeve të bëjnë pazaret e radhës.

Mustafaj me mburrje nëpër media u përpoq të na mbushë mendjen së ky “Leonidhë” i kohërave moderne po zgjedh 300 spartanët blu që do të sjellin PD në pushtet.
Por një pjesë e mirë e 300-ve të Besnikut janë familjarët krushqitë e bejlerëve që janë ngritur aty me skenare e jo me qëndresë, që kanë vertetuar së nuk janë spartanë, por mbatharakë, ikanakë prej mejdaneve të lirisë, që vrapojnë si maratonomakë për të ikur e jo për të sjellë lajmin e ngadhënjimit.
Nepotizmi dhe trashëgimia politike nga baballarët tek të bijtë, si ta kishin PD- në çiflig familjarë, lidhjet klano- fisnore nga dy e tre të një shtëpie, dajallarë e tezakë, bazhanakë, e krushqitë e xhemalistëve të rinjë janë fenomen i shëmtuar për një parti të lirisë si PD.

As diktatura staliniste shqiptare, më e egra në Europë nuk ka guxuar të bëjë një gjë të tillë.
A ka gjë më të turpshme se sa diversanti i Ramës Ahmet Prençi të përfaqësojë PD në nivelet me të larta për zgjedhjet e kandidatëve të PD- së, e biles të bëhet dhe deputet i saj.
Unë Azgan Haklaj si deputet i opozitës e kam denoncuar në Parlamentin e Shqipërisë një krim të ndodhur me dt 25 shkurt të vitit 2005, vrasjen e shëmtuar në ambientet e komisariatit të policisë të shtetasit Agim Daka, shkak i të cilit ishte z Prençi, por edhe dirigjenti që realizoj ekzekutimin e tij, me anë të ndjerit Artan Cuku.

Djaloshi i pafajshëm i cili u rrëmbye në mes tě ditës e u mbajt peng në vend tě vellait u torturua në mënyrë çnjerëzore e u vra me gjakftohtësi nga komisari Artan Cuku, për dinjitetin e tutorit të tij Ahmet Prençi.
Çeshtja u mbyll se i ndjeri Agim Daka pasi u rrëmbye, u mbajt peng, u masakra në mënyrë kanibaleske, ja rrembeu armën shefit dhe vrau vehten.
Pra fajtorë u shpall viktima.

LEXO EDHE:  Majlinda Bregu: E ardhmja ime në PD, por jo duke u zvarritur

Shefi ka deklaruar se ma rrembeu armën në pakujdesi, sapo hoqa xhaketën dhe vrau vehten.
Ekspertiza ka deshmuar së i ndjeri është rrahur keqas.
Pyetja lind?!

Kur u rrah Agim Daka?!
Pas vdekjes.
Akoma me e rëndë.
Prençët kanë shkelur kodin e vdekjes, ashtu siç e shkelën besën e malësisë e kodin e nderit, me betimin e rrejshëm para familjes së të ndjerit se e ai ka vrarë veten.
As një ekspert kriminalistikë në botë, madje as Lambroza nuk na mbush dot mendjen se një njeri nën dhunë të vazhdueshme fizike dhe verbale për disa kohë është në gjendje fizikisht t’i rrembejë armën shefit në zyrën e tij.

Për një moment po e pranojmë këtë hipotezë.
Ia rrëmbeu pistoletën shefit në zyrës e tij.
Por nuk mund të dalim mbi ligjet e natyrës e të mohojmë reflekset e kushtëzuara të njeriut, konkretisht vetëmbrojtjen.
Logjika e ftohtë na çon në deduksionin se një njeri që i rremben pistoletën agresorit se pari e vret agresorin.
Në kushtet e tronditjes psiqike mund ta vrasë dhe vehten, por kurrsesi jo, pa eleminuar agresorin që donte ta mbyste me mjete të forta mbretëse, me qytën e pistoletës, siç është vertetuar nga ekspertiza.
Pra Prençët e kanë fshehur krimin.
Shumë e rëndë.
Fatale.

Unë disponoj dokumentin origjinal, aktekspertizën me absurde të botës që bën fajtor viktimën dhe jo agresorin.
Për këtë absurditet do të mbetej pa fjalë edhe Ibseni, dramaturgu i madh, por habia nuk mbaron këtu.
Në aktekspertizë është e shkruar e zeza mbi të bardhë.
Ekspertet për të larë Prençin dhe Cukun nga mëkati shkuan në kombinatin e mishit në Yzberish dhe bënë disa eksperimente duke qëlluar disa herë mbi një derr në distanca të ndryshme deri në 50- metra.
Aty bënë zbulimin e madh se Daka ka qëlluar vehten nga distanca 1 metër.
Sigurisht që derrin e hëngrën vetë dhe i lanë duart si Pons Pilati.

Teksa po shkruaj këtë denoncim të radhës të njërit prej pushtuesve të PD-së vetëvetiu mendja me shkon tek “Ferma e kafsheve” e të famshmit Xhorxh Oruell dhe shprehja lapidare:
“Hani derra pini derra”
Derrat e pushtetit hëngrën derrin e vrarë, shuan familjen Daka të Tropojës, sepse edhe e kunata e tij vdiq në rrethana tragjike, por shtetarët makbethë fshehën krimin dhe tani po pushtojnë PD- në.
Kjo histori rrenqethëse, një nga më makabret e viteve të tranzicionit ka ndodhur në institucionet e shtetit të asaj kohe dhe pati tronditur opinionin politik.
E kam akuzuar atëherë në parlament dhe po e akuzoj dhe sot Prençin e sejmenët e tij Kryetar.
Natyrshëm lind pyetja?!

A ka moral të përfaqësojë imazhin e ri të PD- së ky njëri?!
Prençi ka qenë pushtetar i rilindjes, nga drejtor policie qarku në qeverisjen e PS-së, çuditërisht drejtor i përgjithshëm i policisë së shtetit në qeverisjen e PD- së, drejtor i hetimit tatimor të Shqipërisë në qeverisjen e PS-së.
E kaloj ylberin dhe u bë demokrat.
Z Basha!
Jeni akoma në kohë për të shkatërruar këtë sekt delfinësh të Sulltanit rilindas që kanë desantuar në PD.
Ata janë emisarë të Ramës.
Të njëjtin mision ndaj Sulltanit po kryejnë edhe etërit blu, të cilët në pleqërinë e tyre politike përpiqen të përjetësojnë bijtë e vetë dhe t’ua lanë trashëgim, partinë e parë antikomuniste.
Z Basha!
Jeni kryetar i zgjedhur me votën e gjithë demokratëve të Shqipërisë dhe je fuqiplotë, prandaj ju bej thirrje, ushtro pushtetin që të jep vota e demokratëve.
Vendos.

Shkatërroje këtë merimangë krimi dhe korrupsioni me të cilën po përpiqet Sulltani e misionarët e tij ta okupojnë shtëpinë e lirisë dhe shpresës së shqiptarëve.
Demokratët fisnikë shqiptarë, të perndjekurit politikë, pronarët, që janë shtylla kurrizore e Partisë Demokratike janë me Ju.
Mos hesht Kryetar.
Veproni.
Mos harroni.
Objektivi i fundit i goditjes jeni Ju.
Ngadhënjimi juaj i tremb të gjithë.
Lufta me vetëvehten është beteja më e vështirë por fitorja me e bukur.
Mos e humb betejën pa filluar.
Hapi njëqind për njëqind listat dhe pastrohet vetë PD-ja, e triumfin tuaj nuk e ndalin dot.

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania
KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Opinione

Unë nuk jam më Charlie Hebdo, sepse ky nuk është misioni i medias!

Publikuar

-

Nga

Nga Mentor Kikia

* Në Francë dhe jo vetëm, media dhe opinioni për merren me ngjarjen e rëndë, atë të vrasjes makabre të një mësuesi, i cili kishte treguar në klasë disa karikatura të Profetit Muhamed. Padyshim që vrasjen e kanë dënuar të gjithë, përveç ekstremistëve radikalë që nuk e konsiderojnë vrasjen krim.
Ngjarja ngjalli debat edhe në Shqipëri.

Unë personalisht besoj, sipas mënyrës time, por nuk shkoj as në kishë as në xhami, sepse mendoj se as hoxha dhe as prifti nuk janë të dërguarit e Zotit, por ca nëpunës të institucioneve fetare. E thashë këtë për tu zhveshuar nga çdo njëanshmëri në gjykim. Për këtë arsye unë mendoj se luftrat, vrasjet, grindjet dhe konfliktet në emër të fesë janë një idjotësi. Por njerëzimi ky është, nuk e ndryshojmë dot, por vetëm duhet ta menaxhojmë “bombën” që mund të shkaktojë feja.

Në këtë këndvështrim, pasi të dënojmë me gjithë forcë krimet, ne edhe duhet të pyesim: Po media, përse dreqin i fryn këtij zjarri? Të bësh një karikaturë të Muhamedit, ç’lidhje ka kjo me lirinë e medias? Çfarë dobie ka kjo për publikun, mbi të gjitha? Media e kërkon lirinë e saj, së pari, kur ia cënon pushteti, opozitë e të cilit duhet të jetë. Po mësuesi ç’dreqin do që në orën e gjeografisë u tregon nxënësve karikaturat e Muhamedit? Edhe kjo në emër të Lirisë? Të kujt lirie? Çfarë lidhjeje ka kjo me shkollën? Pasi, në Francë njerëzit dolën në protesta duke thënë se “shkolla jonë nuk dorëzohet”. Kujt nuk i dorëzohet?

Cili është armiku?

A mos vallë armiku është media dhe individi që kërkojnë patjetër sensacion dhe audiencë, duke e gjetur atë edhe në gjërat më banale siç është një karikaturë, por që bën zhurmë dhe dëme sa një bombë atomike? Dhe e bëjnë këtë, me vetëdijen e plotë për pasojat. Dhe kur bomba shpërthen, fshihet pas lirisë.
Shoqëria franceze është e mbushur me probleme, së e gjithë Europa bashkë, për shkak të multikulturalizmit, një kosto që po e merr për shkak të pranisë së shtetasve nga vendet që Franca i ka shfrytëzuar e shfrytëzon si koloni.

LEXO EDHE:  Patozi nga Korça i drejtohet direkt Bashës/Thirri mendjes, ia ke borxh PD

LEXO EDHE:  Mima thirrje tatimpaguesve/ Përçmojeni, injorojeni Ramën, ata që kini mbi zverk jua ka turrur ai

Media ka plot probleme që mund të trajtojë, pa e trazuar këtë kazan që zjen e shpërthen herë pas here, edhe për një karikaturë.

LEXO TE PLOTE

Opinione

Ligji i luftës, Greqia dhe kryeministri i Shqipërisë në mes…

Publikuar

-

Nga

Ligji i luftës, Greqia dhe kryeministri i Shqipërisë në mes…

Nga Luan Rama

Prej padijes nuk ma do mendja sepse nuk është aq i paditur, por me gjasë më shumë se sa prej servilizmit, prej një protagonizmi naiv e pa asnjë vlerë, Kryeministri i Republikës së Shqipërisë ka bërë edhe një gafë tjetër në morinë e shumë të tillave, e cila ma do mendja nuk është vetëm një gafë gjuhësore, sado që edhe po të jetë e tillë, pra vetëm një gafë gjuhësore, na vjen si dëshmi e një deformimi gjithësesi të paneglizhueshëm në formimin e Kryeministrit.

Por nuk është një gafë gjuhësore vetëm. Madje si e tillë do të ishte e fundit në rend.

Në vlerësimin tim është një koncept, është një mendim, është një qëndrim i gabuar.

Ai, me anë të një statusi në instagram, për të na mbushur mendjen se ia ka dalë të pranverizojë marrëdhëniet me shtetin helen pas një klime jo fort normale si pasojë jo vetëm e moszgjidhjes së çështjes së kufirit detar midis dy vendeve, pasi na bën me dije se bashkë me ministrin e jashtëm të Greqisë fqinje kanë rënë dakord që për çështjen e detit t’i drejtohen drejtësisë ndërkombëtare, nënvizon edhe se, citoj: “ … jemi më afër se asnjëherë heqjes së ligjit të luftës”.

Kryeministri i Republikës së Shqipërisë duhet ta dijë se Shqipëria në asnjë kohë, që prej kur është në këto troje e më vonë që prej kur është bërë shtet, nuk ka patur dhe as ka ndonjë ligj lufte me Greqinë, siç le të nënkuptuar përdorimi i pavend i i foljes “jam”, në mumrin shumës, në mënyrën dëftore dhe në kohën e tashme, në formën “jemi”, pra kupto: “ ne jemi më afër se asnjëherë heqjes së ligjit të luftës”.

Ligji i luftës është një atavizëm i kohës kur fashizmi në Greqi nuk ishte më pak fashizëm nga ai që pushtoi Shqipërinë dhe prej Shqipërisë sulmoi edhe Greqinë.

Si i tillë, ai është një problem i qeverisë helene. Dhe nëse ajo qeveri është realisht më afër se kurrë më parë heqjes së ligjit absurd të luftës me Shqipërinë, ky është një lajm shumë i mirë, që pikësëpari i bën nder Greqisë mike dhe reputacionit e imazhit të saj jo vetëm në raport me Shqipërinë dhe shqiptarët, por edhe më gjerë ndërkombëtarisht, pasi fshin nga arkivat e diplomacisë e të politikës një absurd, ku qëndron ende si shenjë turpi.

Ndaj, nëse zoti ministër i jashtëm i Greqisë ia ka thënë këtë lajm zotit Kryeministër të Shqipërisë, Kryeministri i Shqipërisë nuk duhej të shkruante “jemi më afër se asnjëherë”, sepse në mbajtjen e atij ligji ende në fuqi ne nuk jemi, ç’ka për rrjedhojë logjike, nuk ka se si e as se pse të jemi edhe bashkautorë të heqjes, meqë kështu ia ka qefi Kryeministrit e na thotë: “jemi më afër se asnjëherë heqjes…”.

LEXO EDHE:  Majlinda Bregu: E ardhmja ime në PD, por jo duke u zvarritur

LEXO EDHE:  Reforma në drejtësi/ Xhafaj: Absurde kërkesa e Bashës për Vettingun

Unë e çmoj shumë qëndrimin e Profesor Ksenofon Krisafit, njërit prej specialistëve më të mirë shqiptarë të të drejtës ndërkombëtare, kur thotë se pala shqiptare nuk duhet të përzihet fare në procesin e heqjes së ligjit të luftës nga Greqia, pasi është një akt unilateral që i takon palës greke dhe është në nderin e saj.

Për rrjedhojë, mund ta këshilloj me shumë modesti edhe Kryeministrin e Shqipërisë, që jo vetëm të njohë, të mësojë, të vlerësojë e të respektojë më shumë mendimin e profesorëve dhe diplomatëve tanë të nderuar, por edhe të frenojë gjuhën e të mos shprehet si t’i teket për çështje që nuk janë vetëm të tijat, dhe që krijojnë më sëpaku keqkuptime dhe deformime në qëndrime që nuk lejojnë e as pranojnë ekuivok.

Në këtë kontekst, po ja shpjegoj edhe një herë pa asnjë drojë se mund të lodhem kryeministrit, se togfjalëshi “akt unilateral” nuk është i barazvlefshëm me togfjalëshin “akt bilateral”.

Akt unilateral ka kuptimin e veprimit të njëanshëm, ndërsa akt bilateral ka kuptimin veprim i dyanshëm.

E për sa kohë, shpallja e ligjit të luftës nga ana e Greqisë me Shqipërinë ka qenë një veprim i njëanshëm, pra një akt unilateral dhe jo një akt bilateral, pa asnjë kontribut apo implikim nga ana e Shqipërisë, edhe heqja apo shfuqizimi i atij ligji, është detyrim dhe përgjegjësi e njëanshme e Greqisë.

Ndaj për rrjedhojë, nuk duhej e nuk duhet përdorur asnjëherë folja “jemi” që gjithmonë ka kuptimin ne jemi.

Në ligjin e luftës së Greqisë me Shqipërinë, ne as kemi qenë, as nuk jemi, as do të jemi!

Nuk jemi ne në gjendje lufte. Është Greqia shpallëse e gjendjes se luftes. Nuk jemi ne palë e situatës. Është Greqia përgjegjës.

Greqia e ka hequr pergjysmë gjendjen e luftës me Shqipërinë me nje vendim të qeverisë Papandreu tridhjetë e ca vjet më parë, por që mbetet ende gjysmak për sa kohë nuk ka kaluar në Vouli, pra në parlamentin helen.

Greqia do të duhej ta kishte hequr formalisht me kohë atë ligj, e nëse realisht ajo është më afër se kurrë heqjes së tij, siç bën zëdhënësin Kryeministri i Shqipërisë, do të bënte shumë mirë ta hiqte realisht dhe përfundimisht sa më parë.

Por kjo nuk i jep asnjë të drejtë bashkautorësie Kryeministrit të Shqipërisë, protagonizmi i të cilit është krejtësisht spekulativ dhe i pavend, për të mos thënë edhe provokativ.

Për çështjen e ligjit të luftës nuk mund të shkruhet dhe as të flitet me “jemi”. Ka të tjera çështje mes dy vendeve tona për të cilat mund e duhet të përdorim foljen në shumës “jemi”, sepse ne kemi edhe përgjegjësi, edhe detyrim për zgjidhjen e tyre.

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Ilir Levonja/ Heronjtë e harruar të qytetit tim

Publikuar

-

Nga

Nga Ilir Levonja/ Koliqi dhe Camaj do qeshinin po të ishin gjallë

1) Vitet e fundit, qyteti im është shpesh objekt i kronikave të krimit. Televizionet sikur vrapojnë të shpallin mandate, autorët e krimit, viktimat në rrugë etj. Ky është pjesë e këtij grupi, ky i grupit tjetër. Hakmarrja e radhës, vrasje e porositur etj. Megjithëse është qyteti i një plejade artistësh apo intelektualësh deri me shkenctarë në fushën e bujqësisë. Ka patur dikur një nga Institutet më në zë të vendit, me kotribut amerikan. Madje kujtoj se si një intelektual me emrin Vladimir Bano, luftoi me nerva e plot argumenta që ky objekt të ruhej, të mos jepej kurkund, të bëhej Universitet. Dhe ishte mëse e logjikshme, jemi hambari i Ballkanit. Po kujt i fliste…, ata që janë anëtarësia, janë një kontigjent që të mbysim me urrejtje dhe jo me argumenta. Mund të kesh flori në duar, por duart e kujt janë?

2) Vitet e socializmit e dërrmuan deri diku Lushnjen e vjetër. Kjo në moton e ndërtimit me kontribut dhe njeriut të ri, apo qytetit të ri. Në demokraci u përvëluam nga fondacionet dhe ligji 7501, ku nuk mbeti kamarier a shitës pa u bërë pronar. Një reformë agrare e dytë aq sa ka futur në konflikt gjithkënd me ata që ka përreth. U përvëluam edhe nga letrat e me vlerë, ku ndërrmarrjet i blenë njerëzit më pa vlerë. Kurse kulturës i është dashur të mbijetoj, duke kontribuar me shpenzimet e xhepit, ashtu si thuajse 99.99% e autorëve në gjithë Shqipërinë. Them se pikërisht këta mëtonjës janë edhe heronjtë. Kam parasysh edhe veten se si në një përgatitje shfaqeje, vjen një grup të fortësh dhe më marrin orkestrën. Jo që nuk më pyetën, por as që m’i hodhën sytë. Ishin kohë të vështira post 97-ta. Kultura ime apo e një regjisori si Haxhi Rama, nuk u hynte në punë të fortëve.

3) Herojtë e kulturës, shkencës, bujqësisë janë sot statuja të harruara. Megjithëse në kapërcyell etapash kanë luajtur rol të madh. Në shkurt të vitit 1991, një shkrimtar me emrin Halil Jaçellari, i shkruan nga Lushnja një letër të hapur Ramiz Alisë. Mund të ketë qënë një nga letrat më të guximshme dhe që luajti një rol të fuqishëm në jetën e vendit, gazeta Republika u shit e gjitha e në një kohë rekord. Sot këtë material nuk e gjen të ekspozuar gjëkundi. Të paktën Muzeu i Qytetit duhet ta disponoj. Me domosdo. Eshtë hstoria e tij. Për më tepër që u shkruajt aty. Por vite më parë, konformizmin a shabllonitetit e kohës, e kishte trazuar edhe një intelektual tjetër, poeti Faslli Haliti. Me poemën Dielli dhe rrëkerat 1972. Kur bisedon me një palë e quajnë poetin të majtë, një palë tjetër të djathtë etj. Në fakt Faslliu nuk ishte as njëri dhe as tjetri, për arsyen e thjesht, prirja a vokacioni shpirtëror. Ishte thjesh poeti. Dhe normalisht kontraversi me sistemet, është fryma magjike ajo që e bën këtë diferencë. Eshtë poetllëku.

4) Heronjtë e harruar janë me shumicë, megjithatë janë mundur nga anëtarët e partive. Kjo është më se normale kur ke rënë poshtë. Kur të del nami me grupet. Për më tepër kur të gjithë forumet si nga e majta dhe djathta, kanë urrejtje për krijuesit. Njohin vetëm një logjike, o me ne, o kundërshtar. Megjithëse vet këta, i kishin kapërcyer me kohë këto barriera. Madje kuvendonin gjatë në kafene. Njihet fakti se si një inxhinjer poet si Vasil Bozo, u jepte strehë shkrimtarëve të persekutuar si Sherif Bali apo Baki Nezha. Apo shkrimtari Fatbardh Rustemi i jepte post një poetit të deglasuar si Sherif Bali. Apo një shkrimtari të ri si Ilir Levonja, t’i ofronte një post drejtori në një shkollë fshati. Apo një arsimtar i urtë si Bilbil Cami aplikonte fondacioneve për ca mure tulle që t’i bënin një shtëpi poetit Sherif Bali.

LEXO EDHE:  Patozi nga Korça i drejtohet direkt Bashës/Thirri mendjes, ia ke borxh PD

LEXO EDHE:  Reforma në drejtësi/ Xhafaj: Absurde kërkesa e Bashës për Vettingun

5) A mundet sot heronjtë e harruar të kenë sikur nga një degë gështenje a bredhi si postrehë. Ky apel i drejtohet atyre që militojnë në kulturë, pushtetit lokal, këshillit bashkiak. Mblidhini këto bulëza vese me fushë e Darsi, se është historia jonë e vërtetë. Mos e lini vetëm Vaçen. Presin të gjallë e të ikur, se nuk ma nxë goja të them të vdekurit. Nuk ka poet më autokton, më me sharm Myzeqeje se Faslli Haliti. Nuk ka tregimtar a romancier më me sharm Myzeqeje se Halil Jaçellari, sikur një tregim t’i përmendësh, Beun e Karatoprakut. Nuk harroj një bisedë me Ilia Shytin, e kam shkruar. E trishtonte fakti që një rrugë e kalldrëmtë nuk ekzistonte më. Po ashtu një kolipse kaba. Megjithatë nuk i kemi dhënë një pëllëmbë truall. Vath Koreshi, romancier, kineast, nuk e ka një pëllëmbë truall.  Kur e shoh në ëndërr nuk i justifikohem dot. Mos i kërkoni heronjtë në arshiva. Një vend u jepni. Një sallon në Bibliotekën tuaj. Që të keni se çfarë u tregoni vizitorëve. Ndërkohë hidhni themelet e historisë tuaj. Se janë shumë ata. Dhe i dua të gjithë.

LEXO TE PLOTE