Connect with Us

SHBA e tha fjalën/ President a pronar mediash, drejtësia do ta gjunjëzojë për krimet

Opinione

SHBA e tha fjalën/ President a pronar mediash, drejtësia do ta gjunjëzojë për krimet

Publikuar

-

Berisha në krye të PD?/ Frrok Çupi tregon skenarin e ish-kryeministrit

Nga Frrok Çupi

Çfarë janë të parët dhe çfarë janë ‘çështjet’?

Shtetet e Bashkuara, përmes së përfaqësisë së vet diplomatike në Tiranë, sot  bëri një emërtesë  të re mbi anëtarët e mafies shtetërore. Aty nga viti 1996, diplomacia e Perëndimit i kishte quajtur ‘gangsterë’ dhe ‘regjim gangsterësh’. Mirëpo ata vazhduan punën e tyre derisa dogjën vendin, ekonominë dhe stabilitetin në vitin 1997. Pas 23 vjetësh janë po këta, por të elaboruar, dhe po tentojnë ta zhysin vendin përsëri në fatkeqësi, me qëllim që të shpëtojnë krimet e tyre.

Mirëpo çuditërisht, sot këta quhen vetëm thjesht ‘çështje të rëndësishme’ nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Domethënë Amerika i quan sende pa shumë vlerë, ose thjesht ‘çështje’,  këta që po kërcënojnë paqen dhe stabilitetin e vendit. Njësoj si poeti Majakovski, aty nga fillimi i shekullit të kaluar që thoshte se njëshi është ‘send i kotë’. Pra edhe këta, edhe pse në krye të shtetit ose në krye të mafies, ose në krye të medias, quhen ‘çështje’  nga aleati ynë, SHBA.

Pse ka ndodhur kjo? Vallë SHBA do që t’i thotë popullit shqiptar të mos ketë frikë nga përbindëshat e korrupsionit dhe mafies? Kjo është njëra anë. Por ana tjetër, kaq e afërt, është se këta vërtet janë thjesht ‘çështje’, madje aspak më shumë para Drejtësisë. Le të jetë tjetri edhe president i Republikës, ose edhe miku i tij pronar i fuqishëm në media, por kur ka kryer krime, ka trafikuar drogë dhe njerëz, ka rrezikuar paqen e njerëzve të lirë, ka dhunuar Kushtetutën e vendit…, atëherë ky është thjesht ‘një çështje’ para Drejtësisë.

Shtetet e Bashkuara sot paralajmëruan edhe se nuk pinë më ujë ‘të pandehurit që kërcënojnë’, as ata që penguan Drejtësinë dhe Drejtësia të veprojë ‘pa kërcënime dhe kanosje, pavarësisht kush është i pandehur’, tha ambasadorja, zonja Yuri Kim. Pak kohë më parë, zonja Kim, në emër të Shteteve të Bashkuara kishte lëshuar thirrjen ndaj dikujt në krye të shtetit që ‘po pengon Reformën në Drejtësi’ dhe menjëherë i shkoi në zyrë presidentit të Republikës.

LEXO EDHE:  Ish-hetuesi i diktaturës dështon në SPAK/ Arben Kraja “peng” i politikës?

Ndërsa sot jemi një hap më përpara: Shtetet e Bashkuara përkrah ‘fuqishëm’ SPAK dhe Policinë. ‘Ka ardhur koha që të lejohen të kryejnë detyrat e tyre re për të luftuar krimin e organizuar. Kjo është e vetmja mënyrë që shqiptarët të kenë sistemin profesional dhe të paanshëm të drejtësisë që meritojnë’, kërkon ambasada në emër të Shteteve të Bashkuara. Tani nuk është më nevoja për t’i marrë dorën dikujt apo për të trokitur te Presidenti.

‘Të pandehurit, e mëdhenj, ose ‘çështjet e rëndësishme’ nuk mund të mposhten pa ndihmën ne Shteteve të Bashkuara. Aleati i madh i kombit tonë, para të gjithëve, kishte kuptuar se krimi 30 vjeçar i ardhur nga gangsterët e vitit 1996 e deri në kodin mafioz ‘me qetësi e dashuri’,  po i zinte frymën individit, familjes, kulturës, ekonomisë dhe të ardhmes së vendit.

Armiku ynë shqiptar nuk mund të mposhtej pa fuqinë e madhe të Shteteve të Bashkuara. Sikur dikush prej nesh të guxonte të prekte fajet e presidentit të vendit ose trafiqet e pronarit të medias, atëherë do të na bënin copë copë. Siç edhe bëri presidenti që akuzoi kritikët si ‘agjentë të UDB’. Pas kësaj akuze presidenciale, dikush mund ta qëllojë kritikun në rrugë për vdekje, ose duhet të burgoset njeri prej tyre: O agjenti, o presidenti.

Sapo SPAK preku pronarin e madh të medias që ‘Mercedesi i ka dalë nga moda’ u ngritën të gjithë gazetarët shërbëtorë në mbrojtje të mafies. Media po kthehej në qen roje të mafies dhe mafia po kthehej në dashuri ‘popullore’ si në Sicilinë e shekullit të kaluar.

Me gangsterët dhe ‘çështjet e rëndësishme’ u bashkua edhe një pjesë e madhe e opozitës, sidomos lakenjtë.

Ja tani ku jemi: Shtetet e Bashkuara prezantuan pozicionin e vet në krah të Drejtësisë dhe kundër mafies… Por megjithatë mafia e rafinuar në shtet mund të bëjë manovra e vetëm të ulë veshët…. Por nuk e besoj se ka shpëtim.

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania

1 Koment

Komentoni

Adresa juaj email nuk do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme shënohen *

Opinione

Nga Astrit Patozi/ Tani e kuptoj më mirë Lulin…

Publikuar

-

Nga

Deri dje më dukej pak i çuditshëm guximi i Lul Bashës për të përjashtuar Sali Berishën, megjithë presionin e fortë amerikan për ta vrarë më në në fund “babain” e vet politik, si kushtin e vetëm që të shpëtonte lëkurën e vet.

Por sot jam i qartë se nuk ka pasur rrugë tjetër, ngaqë nuk dija këtë kërcënimin e tmerrshëm të Salianjit, që mund të jepte dorëheqjen në rast se Basha nuk do t’i bindej Uashingtonit. Sepse ai nuk të fal në këto raste, madje edhe kur brohoriti para dy vjetësh në krah të Lulit për djegien e mandateve, pikërisht këtë gjë kishte parasysh, besnikërinë e panegociueshme ndaj Shteteve të Bashkuara.

LEXO EDHE:  Ish-hetuesi i diktaturës dështon në SPAK/ Arben Kraja “peng” i politikës?

LEXO EDHE:  Akuzat e Bashës/ Balla i përgjigjet “dhëmbë për dhëmbë”



Tani që e mora vesh, nuk kam më asnjë dilemë se Luli nuk ka pasur nga t’ia mbajë dhe ka marrë vendimin e duhur. Se çdo gjë mund të justifikohet sot për Partinë Demokratike dhe për opozitën, por dorëzimi i mandatit të deputetit nga Salianji do të ishte i papërballueshëm.

Para këtij fakti besoj që edhe vetë Sali Berisha mund te ndryshojë qëndrim dhe mund ta stopojë lëvizjen e vet kundër Bashës.

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Andi BUSHATI/ Luli, nga çadra e berishizmit tek ajo e amerikanizmit

Publikuar

-

Nga

Vetëm pasi Lulzim Basha shpalli me gojën e tij se nuk ka ndërmend të lejojë procese demokratike brenda partisë, u bë e qartë se përse, prej një jave, mbështetësit e tij mediatikë u shndërruan në militantë “pro-amerikanë”.

Dikush nxitonte të thoshte se PD nuk ka luksin ti thotë jo SHBA-së, dikush tjetër se vendimi për përjashtimin e Berishës qe i imponuar nga “ata” dhe një i tretë se demokratët, as nuk mund të ëndërronin të vinin në pushtet pa ndihmën e hiperfuqisë. E gjithë kjo zallamahi kishte vetëm një qëllim, ti bënte lavazh truri popullit demokrat, ta zhvishte atë nga aftësia për të argumentuar dhe nga mundësia për të përdorur logjikën, duke i zëvendësuar këto me kauzën boshe të një “amerikanizmi” të pështirë.

Vetëm duke krijuar këtë atmosferë kafkiane, vetëm duke e shpënë debatin publik në këtë absurditet marramendës, ata mund ti përgatisnin Lulzim Bashës shtaratin për të thënë me plot gojën një nga mufkat më të rënda që një lider politik ka lëshuar në këto 30 vjet demokraci: Nuk do lejojmë nënshkrime, mbjedhje forumesh, diskutim demokratik dhe votim referendar, nga fika se mund të damkosemi si parti anti amerikane.

Në kushte normale, do të ishte e turpshme të merrje pjesë në këtë debat kaq idiot, që evokon atë shprehjen e atyre që se nxjerin dot gurin nga lumi. Por meqë gurëhedhësit janë shtuar shumë ditët e fundit, noshta pretendimet e tyre e duan një sqarim.

Qëndrimi i Bashës për të vrarë demokracinë në emër të SHBA-së ngërthen brenda vetes disa paradokse.

Së pari, ata që pretendojnë se e duan Amerikën, e justifikojnë këtë në emër të idealeve të lirisë që ajo ka eksportuar në këtë vend. Ata e shohin si tokën e fjalës, mendimit dhe votës së lirë, si ndihmësen kryesore të rikthimit të demokracisë tek ne, si garantuesen e dominimit të vlerave perendimore në Shqipëri. Ndonëse këto nuk janë të vërteta ekskluzive dhe të pa preksheme, ata duhen kuptuar në bindjen e tyre. Dhe deri këtu fabula mund të funksionojë. Por ama, të përdorësh këtë Amerikë imagjinare, për të shuar demokracinë e brendëshme të një partie, për të shkelur mbi të gjitha ato vlera për të cilat thua se e veneron SHBA-në, kjo është një logjikë që nuk kapërdihet kollaj.

Paradoksi i dytë ka të bëjë me damkosijen e antarësisë dhe votuesve të PD-së si “anti-amerikanë”. Duke pretenduar se nuk mbledh as kuvendin, nuk zhvillon as referendumin – që kërkojnë mbështetësit e Berishës – me pretendimin për të mos lejuar grupime kundër SHBA-së, Basha po tregon se ai i trembet një shumice kundër tij në PD.

Duke e etiketuar këtë shumicë si me prirje dhe vokacion kundër “aleatit tonë të madh”, kreu i PD ngulit përshtypjen se në pjesën më të madhe të kësaj partie gëlokan sentimente që duhen mbajtur të fshehta. Pra gjoja duke pretenduar se po e mbron partinë, ai vetëm e rrënon imazhin e saj.

Paradoksi i tretë i atij që në fakt duhej të qe thjeshtë “i pari mes të barabartëve”, është se duke ndaluar votimin dhe mekanizmin demokratik, me justifikimin se aty mund të ngadhënjejnë “anti- amerikanët”, Basha tregon se nuk është i bindur për legjitimitetin e tij në krye të PD-së. Pra, nëse ai është lideri atlantist i një force që voton kundër këtyre vlerave, minimumi, ai nuk do të kishte vend në krye të saj. Në këtë rast ai duhej të largohej nga kjo parti dhe të krijonte një tjetër, ku militantët ta votonin për atë që përfaqson dhe jo sepse arrin ti nënshtojë duke uzurpuar selinë.

LEXO EDHE:  Meta injoron Kuvendin/ Mbledh artistët në Presidencë

LEXO EDHE:  PD çon në SPAK dosjen e inceneratorëve



Në fakt, ky debat është krejt i pavlerë pasi shqetësimi real i Lulzim Bashës nuk ka të bëjë aspak me ëndrrën e tij amerikane, por është shumë më utilitar dhe meskin sesa kaq. E gjitha ka të bëjë me kokfortësinë e tij për të qëndruar në krye të një partie që po e mpak si lëkura e Shagrenit.

Pikërisht këtë ka kuptuar edhe vetë ambasadorja amerikane në Tiranë që i dha një sinjal përmes VOA, për mos keqpërdorimin e Amerikës në debatin e brendëshëm partiak. E pyetur në mënyrë të drejtpërdrejtë nëse kishte ushtruar presion për përjashtimin e Berishës, Yuri Kim e kaloi topin direkt tek Basha. Ajo tha se Shqipëria është një vend i NATO-s dhe liderët politikë duhet ta mbajnë mbi supe peshën e akteve të tyre, pa u fshehur pas vendit që ajo përfaqëson.

Natyrisht, Yuri Kim nuk thotë të vërtetën. Presioni i diplomatëve amerikanë mbi Bashën dhe rrethin e tij të ngushtë, që ata ta përjashtonin sa më shpejt Berishën, ka qenë në kufijtë e të pa përballueshmes.

Por, kur vjen puna për të mbrojtur përzierien kaq flagrante brenda një familjeje politike, arogancën dhe brutalitetin e shkeljes të gjitha rregullave dhe ligjeve të funksionimit të saj, shpërfilljen e ndjenjave të militantëve në emër të interesave të kastës, këtë as Yuri Kim nuk ka guxim ta marrë përsipër.

Pikërisht këtë po bën Lulzim Basha: Ai po thotë se si demokrat do Berishën, por si pro amerikan mund ta “vrasë” atë.

Ky dyzim fatal, përbën në fakt edhe esencën e udhëtimit të tij fatkeq në krye të një partie, lideri i së cilës nuk u bë dot kurrë. Ai mbiu aty si prurje e Berishës, u bë pjesë e të gjitha mëkateve dhe krimeve të pushtetit të tij, e përdori atë për të fituar një garë të pabarabartë me Sokol Olldashin, për të spastruar më pas të gjithë kritikët dhe konkurentët dhe për të justifikuar disfatat e njëpasnjëshme.

Për tetë vite ai ishte lideri që ndejti në hije.

Ndërsa tani thjeshtë po ndryshon pemë. Po kalon nga sqetulla e Saliut tek ajo e Yurit, sepse nuk është dot në gjendje të mbrojë vendimet që i duhet të marrë. Kjo paaftësi është në fakt problemi real i partisë së tij. PD, gjendet sot para një dileme: pro apo kundër Bashës dhe kjo e vërtetë nuk mund të fshihet asesi duke i mbivendosur debatin e stisur, pro apo kundër SHBA-së./ Lapsi.al

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Dritan Shano/ Partia jam unë! Pikë. Ju të tjerët hani m…!

Publikuar

-

Nga

cna news, cna lajme, lajme cna, lajme flash cna, cna.al, cna lajme politike, cna kronike, cna lajme bote, cna show

Nga Dritan Shano

‘Baza është me Berishën, por unë nuk do lejoj një kongres anti-amerikan’, thotë Basha. Pra, ai lejon ose nuk lejon. Pra, kur themi Partia kemi thënë Basha, dhe kur themi Basha kemi thënë Partia.

Ku e di ti si do votojnë demokratët ??? Sepse, sipas kësaj që thuhet se e ka thënë Basha, baza e Partisë Demokratike është anti-amerikane; i vetmi pro-amerikan në PD është Basha, dhe ai po e mbron Amerikën nga sulmi i Demokratëve me trupin e tij. Mendoj se ai që duhet të kërkojë konfirmim në detyrë, është vetë Basha.



Kjo sepse, nëse Basha është sot kryetar është prej oportunizmit të atyre demokratëve që morrën pjesë në votim, pjesa më e madhe e të cilëve transformuan në votë atë që lexuan si mbështetje të Berishës për Bashën, edhe pse humbës përballë kundërshtarit politik, duke penalizuar fort cilindo që u shfaq dhe ofroi alternativë. Basha sot nuk e ka mbështetjen e Berishës, pra nuk përfaqëson zgjedhjen e shumicës së demokratëve si kryetar i PD.

LEXO EDHE:  Xho Bajden në fillimet e demencës/ A mund të zgjidhet president një njeri i tillë?

LEXO EDHE:  Ish presidentja e Koresë së Jugut dënohet me 25 vite burg

Thënë të gjitha këto, është evidente që kjo mbetet një derbi personal mes Berishës dhe Bashës, pasi askush nuk ka ndërmend të njohë borxhin që ka ndaj demokratëve.

Çfarëdoqoftë rezultati i këtij derbi personal, qoftë dhe një barazim në tavolinë, që do i linte amerikanët si leshko, Basha dhe Berisha dhe Rama e dinë se çfarë fitojnë, demokratët nuk e dinë se çfarë fitojnë ata vetë nga e gjithë kjo.

LEXO TE PLOTE