Connect with Us

Nga Ekrem Spahiu/ Të ndahet e ardhmja politike e personave nga e ardhmja e Kosovës

Opinione

Nga Ekrem Spahiu/ Të ndahet e ardhmja politike e personave nga e ardhmja e Kosovës

Publikuar

-

Nga Ekrem Spahiu/ Të ndahet e ardhmja politike e personave nga e ardhmja e Kosovës

Është një vlerë e spikatur e shqiptarëve të cilët, në çështje kombëtare, janë shumë të ndjeshëm. Në këtë kuadër, unë, si shumica e bashkëkombësve, kudo ku ndodhen, jemi të shqetësuar që e ardhmja politike e Kosovës, prej 21 vjetësh nga çlirimi dhe prej 12 vjetësh nga pavarësimi, mbahet peng edhe nga vetë politikanët e saj.

Ka më shumë se një shekull që bota e qytetëruar ka institucionalizuar, gjithnjë e më ashpër, dënimin e krimeve të luftës edhe pas luftës. Gjyqi i Nyrembergut është një rast klasik për të ilustruar se edhe në një luftë botërore ku nuk mbetet shtet e njeri pa u përfshirë dhe ku është shumë e vështirë të ndash shkakun e krimit nga ekzekutori i krimit, përsëri njerëzimi gjen instrumente për ta realizuar dënimin ndaj tyre.

Po aq klasik ishte dënimi i Milloshevicit dhe kriminelëve të tjerë nga Gjykata e Hagës për krime kundër njerëzimit të kryera gjatë spastrimit etnik në Kosovë, Bosnjë e në hapësira të tjera të ish Jugosllavisë gjatë shpërbërjes së saj. Në këtë rast nuk ishte luftë botërore dhe rrjedhimisht, identifikimi i autorëve të krimeve ishte më i lehtë. Sigurisht që kjo është një çështje ende e paezauruar, prandaj është në dinjitetin kombëtar të politikanëve të Kosovës të bëjnë detyrën e të mos rreshtin që ky proces të shkojë deri në fund.

Kosova u përfshi në këtë luftë me një specifikë krejt unike. Është e njohur dhe e pranuar botërisht që ndaj saj u krye spastrim etnik masiv. Ky krim ndodhi pikërisht në fundshekullin e njëzetë kur njerëzimi ishte dhe është shumë më i ndjeshëm. Prandaj, bota e qytetëruar, jo thjeshtë NATO, e ndëshkuan me luftë atë krim kundër njerëzimit. Ishte për herë të parë në histori që një luftë u ndërmor për arsye morale, jo për motive pushtimi siç ka qenë historikisht motivi i luftrave. FARK-u dhe UÇK-ja ishin pjesë e këtij misioni, së pari sepse duhet të vetëmbrohej si krah i armatosur i popullit dhe së dyti sepse ky moral ishte në të njëjtën vijë me moralin e njerëzimit e të kombeve të qytetëruara, të cilat përfaqësoheshin nga NATO.

Ishte luftë dhe, në luftë, përveçse zgjidhen çështje të mëdha, përveçse i shërbehet një morali të madh sikurse ishte morali i FARK-ut dhe UÇK-së, mundet që mjegulla pas saj të jetë shfrytëzuar edhe për çështje të tjera, edhe për moral tjetër. Gjykata e Posaçme, e krijuar enkas për dënimin e këtyre rasteve edhe në Kosovë, një gjykatë e pranuar dhe e mbështetur nga pothuajse nga të gjitha partitë politike të Kosovës dhe e votuar me shumicë të cilësuar në Kuvendin e Republikës së Kosovës, ka pikërisht këtë qëllim.

Ky është një rast unik që i bën nder Kosovës, popullit të saj dhe vetë klasës politike të saj. Këtij procesi i janë nënshtruar tashmë shumë politikanë e luftëtarë. Në këtë proces, që po e quajmë “veting” ligjor ndërkombëtar, është përfshirë tashmë edhe Hashim Thaçi – kontributor dhe drejtues në atë luftë dhe po ashtu, udhëheqës për afirmimin politik dhe ndërkombëtar të Kosovës, aktualisht President i saj. Ashtu sikurse edhe Ramush Haradinaj, Kadri Veseli dhe mbi 200 ish pjesëtarë të tjerë të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës të cilët janë marrë në pyetje që nga fillimi i vitit 2019.

Ekrem Spahiu dhe Kol. Tahir Zemaj

Ajo që krijon dyshime për shkelje morali dhe ligjesh ndërkombëtare të luftës në këtë proces janë vrasjet pas mbarimit të luftës. Në një raport, Amnesty International në vitin 2009 thuhej se rreth 800 vrasje kanë ndodhur gjatë një vale të zgjatur dhune ndaj pakicave etnike, por edhe ndaj anëtarëve të LDK-së në kohën kur pas largimit të forcave serbe, Kosova u vendos nën administrim të OKB-së. Shumica e personave që thuhet se u rrëmbyen dhe u zhdukën nga ish pjesëtarët e UÇK-së gjatë viteve 1998-2000 ishin serbë, romë ose shqiptarë të Kosovës të etiketuar si bashkëpunëtorë të Serbisë. “Anëtarët e Lidhjes Demokratike (LDK) u vranë gjithashtu nga luftëtarët e UÇK-së të cilët e konsideronin doktrinën pa dhunë të LDK-së të barasvlershme me bashkëpunimin (me okupuesin)” – thotë një përfaqësues në misionin e OKB-së në Kosovë në vitet 2000-2004.

Të gjitha mbeten për t’u vërtetuar dhe me siguri kjo është për të mirën e besueshmërisë kombëtare e ndërkombëtare të politikanëve në Kosovë. Por këtu ka domosdoshmërisht nevojë urgjente për të bërë një dallim që është më shumë se moral: krimet me prapavijë politike. Prej vitesh ka patur një refren akuzash e kundër akuzash për vrasje të tilla në Kosovë. LDK-ja ka akuzuar në vazhdimësi PDK-në dhe Shërbimin Informativ të Kosovës (SHIK), një strukturë e afërt me PDK-në, se qëndron pas vrasjeve të anëtarëve të saj. Ndërkohë, këto pretendime janë mohuar nga PDK-ja dhe ish shefi i SHIK-ut, Kadri Veseli. Ish-kreu i LDK-së dhe ish Presidenti i Kosovës, Fatmir Sejdiu, thotë se gjatë dhe pas luftës, anëtarët e partisë që ai përfaqësonte u bënë objekt hakmarrjeje për shkak të qëndrimit politik.

LEXO EDHE:  Intervista e Thaçit me Enkel Demin/ Ja si do të jetë Presidenca ime

Akuza të tilla janë bërë, për shembull, në vrasjen e kolonel Ahmet Krasniqit – Ministër i Mbrojtjes së Qeverisë në ekzil, në një atentat më 21 shtator 1998 në mes të kryeqytetit shqiptar në Tiranë. Më 11 janar 1999 në Prishtinë ështe vrarë Enver Maloku, gazetar dhe anëtar i LDK-së. Vrasja e tij ishte kryer para banesës së tij dhe para fëmijëve të tij. Më 23 nëntor 2001 u vra bashkëpunëtori shumë i afërt i Presidentit Rugova, gazetari dhe publicisti Xhemajl Mustafa. Më 24 prill 2001 vritet Ismet Rraci, kryetar i Komunës së Klinës dhe i Degës së LDK-së në Klinë. Ish Presidenti Rugova është shprehur se vrasja e zyrtarit të tij ishte e lidhur me fitoren e LDK-së në vitin 2000. Në tetor të vitit 2001 është vrarë gazetari Bekim Kastrati dhe Besim Dajaku – të dy truproja të ish Presidentit Rugova. Më 17 janar 2002, është vrarë deputeti i LDK Smajl Hajdaraj. Më 27 tetor 2002 vritet Ukë Bytyçi kryetar i Komunës së Therandës dhe i Degës së LDK-së në këtë Komunë. Më 4 janar 2003 vritet në Pejë kolonel Tahir Zemaj, ish-komandant i FARK-ut në rajonin e Dukagjinit. Më 8 maj 2000 vritet përpara shtëpisë së tij në rrethana misterioze, në kohën kur po punonte si drejtor komunal për Emergjencë, komandant Drini – Ekrem Rexha.

Tahir Zemaj dhe Ahmet Krasniqi

Pas luftës ka të dhëna të besueshme se ka patur tentativa për atentat edhe ndaj vetë ish Presidentit Rugova. Po ashtu, ka qenë tentuar të vriteshin Ismet Arifi më 3 nëntor 1999, Nezir Gara më 25 shtator 1999, Gani Geci më 19 tetor 2001, e të tjerë. Vetëm gjatë vitit 2000 u shpëtuan atentateve për vrasje tre zyrtarë të LDK-së: Ish-deputeti Adem Salihaj, Kryetar i Podujevës Agim Veliu dhe Ejup Visoka.

E vërteta është se politikanët e Kosovës, me mbështetjen e Bashkimit Europian dhe të SHBA kanë meritë që Kosovën e kanë sjellë në një moment vendimtar që lidhet me njohjen e plotë ndërkombëtare. Dhe sigurisht që ky proces do të vijojë sepse është një politikë konstante dhe një interes gjeopolitik që kjo njohje të ndodhë. Procesin nuk e ndërpret thirrja që Gjykata e Posaçme i ka bërë Presidentit të saj, Hashim Thaçit dhe Kadri Veselit, apo që do mund t’iu bëjë edhe të tjerëve, për të sqaruar nëse këta janë të përfshirë, kanë mbështetur, kanë dijeni apo nuk kanë vepruar ndaj krimeve të luftës, veçanërisht atyre të kryera pas luftës.

Thirrja që kjo gjykatë iu ka bërë apo do t’iu bëjë politikanëve apo drejtuesve e pjestarëve të UÇK-së për të dëshmuar për krime lufte nuk është aspak aludim për të barazuar UÇK-në me këto krime. Sigurisht që politika serbe do kishte interes dhe madje e ka nxitur procesin në këtë kahje, por nuk është politika serbe që e mbyll procesin. Këtë proces e mbyll Europa demokratike, drejtësia e së cilës do t’i shkojë deri në fund morisë së krimeve të pambyllura, shumë herë më të rënda në numër dhe në egërsi, të kryera nga makina shtetërore serbe dhe organizatat paramilitare të paguara prej saj.

Ajo që iu takon politikanëve të Kosovës është t’i dëshmojnë popullit shqiptar të Kosovës dhe opinionit ndërkombëtar pastërtinë e tyre në tre dimensione: dimensionin ligjor, dimensionin moral dhe dimensionin kombëtar. Por, në dallim nga dyshimet për krime të tjera, të cilat krejt natyrshëm do të zgjidhen e duhet të zgjidhen përmes dimensionit ligjor, dyshimet për krime me motive politike duhet të zgjidhen edhe përmes dimensionit moral e kombëtar, në kuptimin që të zbardhen, me qëllim që të mos mbajnë peng të ardhmen politike të Kosovës. Duhet kuptuar njëherë e mirë se është krim më vete që e ardhmja politike e disa personave, kushdoqofshin ata, të mbajë peng të ardhmen politike të Kosovës.

Autori është kryetar i Partisë Lëvizja e Legalitetit 

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania
KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Opinione

Pasuria marramendëse e Monika Kryemadhit/ Pse duhet të ketë frikë nga SPAK

Publikuar

-

Nga

Pasuria marramendëse e Monika Kryemadhit/ Pse duhet të ketë frikë nga SPAK

Nga Adriatik Doci

Çdo njeri normal do ta kishte frikë SPAK-un dhe do merrte qetësues për të fjetur natën po të ishte në vendin e Monika Kryemadhit. Skema e pasurimit të Ilir Metës dhe Monika Kryemadhit është sa e pabesueshme për shqiptarët aq edhe sfiduese për SPAK.

Kanë ngritur një pasuri me vlerë miliona euro pa futut një herë dorën në xhep. Dhe nuk kishte si të ndodhte ndryshe sepse ata si të ardhura të ligjshme kanë vetëm dy paga shteti, të cilat nuk mbulojnë koston e jetesës, pa llogaritur shkollimin e fëmijëve në Agli, banjo për macen, ndërhyrjet estetike, shpenzimin e një page vjetore për një ditëlindje etj.

Në 2003 blejnë një vilë në Golem me vlerë 60 mijë USD me kredi. Vilën e shesin pas 3 vitesh për 300 mijë euro. Shlyejnë kredinë 60 mijë USD. Blejnë një apartament në Tiranë 400 mijë euro, 200 mijë euro nga shitja e vilës dhe 200 mijë euro kredi.

Vëllai i fal Monikës në Laprakë 700 m2 tokë. Merr edhe një kredi 5 milionë lekë dhe blen edhe 500 m2 tokë. Lidh një kontratë për ndërtimin e një pallati mbi këtë tokë, ku përfiton 33 % të sipërfaqes ndërtimore. Disa dyqane të pallatit i shkëmben me vilën në Gjirin e Lalëzit, e cila dyshohet se ka një vlerë sa dy pallate.



Duke shitur apartamentet në këtë pallat, fiton 1 milionë euro, ndërsa shlyen dy kreditë 200 mijë euro dhe 5 milionë lekë. E gjithë kjo pa futur dorën në xhep. Nuk është përrallë.

LEXO EDHE:  Aktakuza për Thaçin e Veselin “shkakton tërmet”/ Anulohet takimi Kosovë – Serbi në Shtëpinë e Bardhë

LEXO EDHE:  Thaçi takohet me Vuçiqin e Serbisë dhe Markoviqin e Malit të Zi

Ndaj Monika Kryemadhi nuk pranon që gazetarët ta pyesin rreth burimit të pasurisë, por vetëm për programin qesharak të LSI, i cili ngjan me ato menutë e qoftoreve.

Megjithatë, Monika Kryemadhi, ka një shpjegim zyrtar për pasurinë e saj: Pasurinë e kontrolluar dhe certifikuar Adriatik Llalla, fillimisht kur drejtonte ILDKPKI dhe më pas si kryeprokuror, para se të merrej i pandehur nga SPAK për largim të parave jashtë vendit dhe të futej nga amerikanët në listën e zezë.

 

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Kreshnik Spahiu/ As “Skënderbeu” s’mund të qeverisë 3 mandate me Mamica!

Publikuar

-

Nga

As “Skënderbeu” s’mund të qeverisë 3 mandate me Mamica!

“Rilindja” u kopjua si slogan nē 2013 si një mënyrē për të rivalizuar, patriotizmin Kuqezi i cili kishte fituar shumë terren në vigjilje të 100 vjetorit të pavarsisë. Nga Sondazhet rezultonte që kuqezi kuotoheshin 18% në Sondazhe 8 muaj para zgjedhjeve dhe socialstve u duhej një fasadë patriotike rivalizuese sepse Kuqezi po gërryente elektoratin majtas.

Pas bllokimit mediatik të kuqezinjve, “Rilindja” mori flamurin dhe protagonizmin.

Në 8 vite kryeministri Rama, investoi maksimalisht figurën mediatike për të krijuar profilin nga “Skënderbeu” dhe deri te mjekra e Ismail Qemalit.

Elementët kryesor në imazhin patriotik ishin:

– Takimet e 2 qeverive Shqipëri-Kosovë

– Flamujt kuqezi në mitingje

– Vjedhja e sloganeve kuqezi

– Simboli shqiponjës kudo

– Mjekra e Ismail Qemalit dhe thinjat

– Viti i Skënderbeut

– Ideja për tu bërë President i Shqipërisë së Bashkuar

– Emërimi 2 ministrave nga Kosova, Genti Cakaj dhe Besa Shahini

– Vrasja e një minirtari të armatosur në Himarë

– Arrestimi dhe dēbimi i disa ekstremisrve grek

– Logot dhe hartat e Ilirisë, Arbëriaë dhe Shqipërisë etnike nëpër muret e kryeministrisë etj etj

Deri këtu s’ka asgjë të keqe dhe s’duhet shprehim as xhelozi dhe as cinizēm.

Kjo është fasada dhe imazhi mediatik.

Por a zgjodhi “Skënderbeu” i ri një ushtri me “Rilindas” për ta bërë Shqipërinë një shtet të fort dhe komb superior në Ballkan?



Jo absolutisht jo, madje bëri të kundërtën.

Gjysma e grave që emroi ministre e kishin parë Kosovën vetëm në TV, sepse për trevat e tjera nga Presheva në Prevesë nuk kishin dëgjuar kurrë. Anonimiteti i tyre dhe cekësia në mendimin dhe përfaqsimin politik ishte skandaloze.

Rama dështoi në patriotizimin esencual të institucioneve.

LEXO EDHE:  Aktakuza për Thaçin e Veselin “shkakton tërmet”/ Anulohet takimi Kosovë – Serbi në Shtëpinë e Bardhë

LEXO EDHE:  Thaçi takohet me Vuçiqin e Serbisë dhe Markoviqin e Malit të Zi

Le të marrim një shembull: Emërimi i dy ministrave nga Kosova ishte brilante si ide në hapin për unifikim të diplomacisë dhe arsmit shqiptar në Ballkan, por a mundet Besa dhe Genti të përfaqsonin Kosovën?

Jo absolutisht jo.

Madje, përzgjedhja e Gentit dhe Besës ishin konsumim dhe djegie e kauzës sepse Shqipëria u zhgënjye nga dy “Isa Buletinët” e rinj.

Edi Rama mund të zgjidhte Rexhep Qosen ministër arsimi dhe Veton Surroin Ministër Arsimi në vend të Besës dhe Gentit.

Por jooooo, ai nuk dëshiron as Qosen dhe as Surroin seps ata nuk bëhen ushtar të “Skënderbeut”.

Ai ende nuk heq dorë nga përzgjedhja e njerzve anonim. Pas 8 vitesh, gjysma e ministreve nuk i njeh me fytyrë askush.

Besa dhe Genti ankohen që populli po i paragjykon për dialektin e tyre gegrisht.

Unë nuk mendoj ashtu.

Ndonse stërnipat e Skënderbeut arbëresh që janë larguar 600 vjet nga Shqipëria, e flasin shqipen më pastër se Besa që drejtonte arsimin shqiptar, sērish unë gjykoj që problemi është tjetër kund.

Kosova nuk mund përfaqsohet në Shqipëri me Besën dhe Gentin sepse ka me mijëra intelektualē më elitar Prishtina.

Ashtu si Shqipëria nuk mund të pērfaqsohet me këto vajza anonime që i bëjnë fresk kryeministrit.

Edi Rama i lindur dhe rritur në Tiranë, nuk mundi të përzgjedh një elitë qytetare dhe pinjoll të familjeve fisnike patriotike.

Meritokracia nuk u ndërtua dot në sistem.

Ai ka hymbur një betejë të madhe, jo me një perabdori 500 vjeçare por me një qytetari të zhgënjyer dhe lodhur nga qeveria e Mamicave.

As Skënderbeu nuk do qeveriste dot Shqipërinë 3 madate me Mamicat e tij.

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Mentor Kikia/ Besa nuk u paragjykua, por thjeshtë nuk ishte për atë punë

Publikuar

-

Nga

Nga Mentor Kikia/ Besa nuk u paragjykua, por thjeshtë nuk ishte për atë punë

Besa Shahini nuk preferoi të ikë në heshtje. Ajo ngacmoi një arsye si arsye, por që nuk mund të jetë arsye. Ajo tha se iku pasi ndjehej e paragjykuar si kosovare(për shkak të gjuhës, dialektit). Në fakt në Shqipëri të paragjykojnë për gjithëçka. Edhe Nënë Terezën tua sjellësh sërish të gjallë, do tia gjejnë ndonjë kleçkë jo vetëm gjuhe, por edhe morali po deshe. Por ky nuk është shkak të ikësh nga vendi.

Megjithatë, Besa nuk u paragjykua si kosovare, edhe pse ushtria e facebook-isteve mund të kenë patur vërejtje. Padyshim që nuk është mirëpritur në brigadën qeveritare të Ramës, ashtu siç nuk do të mirëpritesha edhe unë, pasi në parti funksionin parimi që postet i merr ai që jep më shumë kontribut. Dhe në këtë drejtim, Besa dhe Gent Cakaj erdhën me lugë në brez, në një sofër të shtruar e të mbushur plot.

Në këtë këndvështrim ata që përpiqen të gjejnë arsye tek arsyeja më e paarsyeshme e kanë kot. Besa nuk është paragjykur. Por ajo, po, mund të gjykohet. Mund të gjykohet për pamundësinë për të bërë detyrën e ministres së arsimit. Ajo mund të jetë një grua e formuar mirë, nëpunëse e ndershme e korrekte, por s’kishte lidhje me një fushë kaq shumë të rëndësishme.

Kur mësova mbi eksperimentin “nacionalist” të Ramës mendova se tashmë Besa do të ketë për mision unifikimin e programeve mësimore, pasi mendoj se bashkimi i Shqipërisë me Kosovën do të ndodhë ju kur të hiqet trau në Morinë, por kur të bashkohet arsimi, kultura, ekonomia, e në fund edhe qeverisja.

LEXO EDHE:  Rebelohet Thaçi/ Anulon drekën me Metën, Vuçiçin dhe Dodikun

LEXO EDHE:  Thaçi kujton Holokaustin/ “Krenarë për ndihmën që kemi dhënë”

Besa u ul në një karrige ku 100 vjet më parë ka qenë ulur Marash Ivanaj, një mendje madhështore që hodhi bazat e arsimit, të cilit ne sot spo lëmë gjë pa bërë për tia shkulur ato themele. Arismi në Shqipëri nuk kishte nevojë për një “bojaxhi”, por për një “inxhinier” të fortë, që të mos projektojë lyerjen e shkollave, por të shtrojë një rrugë ku shkolla të ecë për dekadat e ardhëshme.



Sepse arsimi ynë ka degraduar.

Cilësia e mësimdhënies është mjerim, dhe prindërit kërkojnë ende mësuesit e ”komunizmit” në shkolla për tua besuar fëmijët.
Një sistem arsimor që ka zhbërë Skencat e Natyrës, deri në atë farë feje, sa për të studiuar Psikologji duhej të fitojë pikët e konkursit, ndërsa për Fizikë e Matemakikë, mjafton të shkruaje emrin, sepse auditoret ishin bosh.

Është një qark i mbyllur; “mësues të dobët – nxënës të dobët-studentë të dobët – dhe sërish mësues të dobët”.

Duhet një mendje revolucionare(nuk dihet kur apo nëse do ta gjejmë) që të mendojë për sot e 50 vjetët e ardhëshme dhe jo për sot deri në zgjedhjet e ardhëshme. Dhe Besa nuk kishte lidhje me këtë punë. Dhe jo sepse është nga Kosova.
Problemi është i Ramës, që ministrinë më të rëndësishme konsideron atë që jep PPP-të e rrugëve dhe jo atë që menaxhon arsimin.

LEXO TE PLOTE