Connect with Us

Ekstremet emocionale/ Pse vdekjen e një njeriu e përjetojmë si tragjedi, dhe të mijërave si statistikë?

Blog

Ekstremet emocionale/ Pse vdekjen e një njeriu e përjetojmë si tragjedi, dhe të mijërave si statistikë?

Publikuar

-

Nga Tiffanie Wen

“Nëse shoh turmën, nuk do të veproja dot kurrë. Nëse shoh një person të veçantë, atëherë po”. Janë këto janë fjalët e një gruaje, aktet e bamirësisë dhe mirësisë të së cilës i dhanë titullin e Shenjtores, Nënë Tereza. Ato ilustrojnë më së miri një nga aspektet më shqetësuese të reagimit njerëzor ndaj gjendjes kritike të të tjerëve.

Ndërsa shumica prej nesh e shohim vdekjen e një njeriu si një tragjedi, e kemi shumë të vështirë të njëjtën qasje ndaj humbjes së jetëve njerëzore në shkallë të gjerë. Shumë shpesh, vdekjet e shumë njerëzve, shndërrohen për ne thjesht në një statistikë.

Për shembull, miliona jetë të humbura në fatkeqësitë natyrore, luftërat apo krizat e urisë janë harruar. Edhe sot mund të shohim të njëjtin proces të çuditshëm, përballë numrit të madh të të vdekurve në të gjithë botën, për shkak të pandemisë së koronavirusit.

Numri i viktimave i ka kaluar gjysmë milionë njerëz, dhe mbi 10 milionë raste janë regjistruar në 200 vende të botës. Çdo vdekje është një tragjedi e përjetuar në një nivel individual, me një familje që mbetet e tronditur dhe hidhëruar. Por, a mundet që dikush të përjetojë njëlloj humbjen e një numri kaq të madh njerëzish?

Në SHBA, vend që ka tashmë mbi 100 mijë të vdekur, gazetarët kanë gjetur mënyra për t’i ndihmuar njerëzit të kuptojnë përmasat e katastrofës. Kjo shifër është “sa 2-shi i numrit të amerikanëve të vdekur gjatë gjithë Luftës së Vietnamit”, dhe e “tejkalon numrin e viktimave ushtarake amerikane në çdo konflikt që nga Lufta e Koresë”.

Por paaftësia jonë për të kuptuar vuajtjet që shkaktojnë shifra të tilla viktimash, mund të dëmtojë mënyrën se si ne reagojmë ndaj tragjedive të tilla. Edhe tani, ka prova që njerëzit po vuajnë lodhjen psikologjike nga lajmet mbi koronavirusin, dhe po lexojnë gjithnjë e më pak mbi pandeminë.

Kjo mund të ndodhë pjesërisht nga një dukuri psikologjike e njohur si mpirja psikike, ideja se “sa më shumë njerëz vdesin, aq më pak ne interesohemi për ta”. “Ndjesia e shpejtë intuitive është e mrekullueshme, por ajo ka disa të meta”-thotë Pol Sloviç, psikolog në Universitetin e Oregonit, që po studion prej dekadash këtë fenomen.

“Njëra është se ajo nuk reagon si duhet përballë numrave në përmasa shqetësuese. Nëse po flasim për jetë njerëzore, një e tillë është shumë e rëndësishme dhe ne duhet të bëjmë gjithçka për ta mbrojtur dhe shpëtuar atë. Por, ndërsa numrat e viktimave rriten, ndjenjat tona ndaj tyre nuk rriten në mënyrë proporcionale”- shton ai.

Studimi i Sloviç sugjeron që teksa numrat statistikorë të lidhur me një tragjedi bëhen më të mëdhenj, ne bëhemi më pak të ndjeshëm, dhe kemi më pak reagim emocional ndaj tyre. Kjo nga ana tjetër, kjo bën të kemi më pak gjasa të ndërmarrim llojin e veprimeve të nevojshme për të ndaluar gjenocidet, për të dërguar ndihma pas katastrofave natyrore, apo për të miratuar ligje që luftojnë ngrohjen globale.

Në rastin e pandemisë së Covid-19, ajo mund të jetë duke na çuar drejt një lloj apatie, që po i bën njerëzit të vetëkënaqur, duke shmangur gjerësisht larjen e duarve apo mbajtjen e maskës – të dyja masa që janë vërtetuar se e zvogëlojnë transmetimin e virusit.

Një pjesë e shpjegimit, mund të jetë që ndërsa numri i viktimave shtohet, domethënia e tyre është gjithnjë e më e vogël për ne në aspektin personal.“Nga një këndvështrim evolucionar, ne jemi të fokusuar tek gjërat që na kërcënojnë jetën aty për aty, apo në ndërveprime në grupe të vogla”-thotë Melisa Finukan, shkencëtare veterane mbi sjelljen e shoqërisë në qendrën e politikave të Korporatës Rand, SHBA.

Por kjo gjë mund të ketë pasoja të rënda mbi mënyrën sesi ne përballemi me tragjedi në shkallë të gjerë. Në një seri studimesh në Suedi në vitin 2014, Sloviç dhe kolegët e tij treguan se ne jo vetëm që mpihemi në aspektin e ndenjave teksa rritet numri i viktimave, por empatia jonë mund të zbehet ose edhe të zhduket fare me rritjen e numrave.

Në një eksperiment, pjesëmarrësve iu tregua fotoja e një fëmije të varfër, dhe në një tjetër fotoja e dy fëmijëve të varfër. Ata u pyetën mbi gatishmërinë që kishin për të dhuruar para për ta. Në vend se të ndjeheshin dy herë më të trishtuar, dhe dy herë më të gatshëm për të ndihmuar, njerëzit dhuruan më pak kur panë dy fëmijë në vend të njërit prej tyre.

Sloviç thotë se kjo ndodh pasi një individ është një njësi më e lehtë për t’u kuptuar nga njerëzit, apo që ata të kenë dhembshuri për të. “Nëse sheh në foto vetëm një fëmijë, mund të përqendrohesh vetëm tek ai. Mund të mendosh se ai është si fëmija juaj. Dhe mund të fokusoheni më thellë tek një person, sesa mbi dy të tillë. Me 2 persona përballë, vëmendja nis të zbehet, dhe po kështu ndodh edhe me ndjenjat tuaja”- shprehet studiuesi.

Kjo sjellje justifikohet me faktin, se sa ndikim mendojnë njerëzit që mund të kenë veprimet e tyre. Kur numri i njerëzve që vuajnë apo vdesin rritet në një tragjedi, dhurimi i parave apo përpjekjet tona na duhen si një pikë ujë në një oqean.

LEXO EDHE:  Vuante nga një sëmundje e rëndë/ Ndahet nga jeta ish-deputeti i PS

Pas gjenocidit në Ruanda në vitin 1994 , kur 800.000 njerëz u vranë në vetëm 100 ditë dhe miliona të tjerë u shpërngulën, një grupi vullnetarësh iu kërkua ta imagjinonin veten si përfaqësues nga një vend fqinj, i ngarkuar me drejtimin e një kampi refugjatësh.

Ata duhej të vendosnin nëse do të ndihmonin apo jo 4500 refugjatë të kishin qasje tek uji i pastër. Gjysmës iu tha që kampi strehonte 250.000 njerëz, ndërsa pjesës tjetër u tha që ai kishte vetëm 11.000 refugjatë. “Njerëzit ishin shumë më të gatshëm të mbronin 4500 njerëz nga grupi prej 11.000 njerëzish, sesa nga ai me 250.000, pasi ata reaguan ndaj proporcionit, dhe jo shifrës totale”- thotë Sloviç.

“Në skenarin e parë, nuk duket se ia vlen. Por nëse mund të përgjysmoni numrin e njerëzve që vuajnë, kjo duket si një punë më e madhe, edhe pse është i njëjti numër njerëzish”- shton ai. Sigurisht, ka arsye se përse disa njerëz zgjedhin të shmangin një lajm të trishtuar, apo të mos mendojnë shumë mbi tragjeditë.

Ndjekja e përsëritur i lajmeve të ngjarjeve të dhunshme, shoqërohet me nivele më të larta të stresit akut, që nga ana e tyre mund të ndikojnë negativisht mbi shëndetin tonë mendor. Për shembull, një studim disa ditë pas sulmit terrorist në Maratonën e Bostonit në vitin 2013, zbuloi se pjesëmarrësit që kishin ndjekur për 6 orë ose më shumë në ditë lajmet në televizion mbi sulmin, kishin 9 herë më shumë të ngjarë të raportonin nivele të larta të stresit akut, madje disa javë më vonë.

“Është si një rreth ciklik”-thotë Roksana Silver, psikologe në Universitetin e Kalifornisë, dhe një nga autoret e studimit. “Sa më shumë i stresuar të jesh, aq më shumë do të duash të ndjekësh lajmet në media. Dhe kjo mund të jetë e vështirë, sidomos kur lajmet janë të këqija. Sa më shumë lajme, aq më shumë stres, dhe sa më shumë stres, aq më shumë lajme”- thotë ajo.

Ndërsa ndjekja e lajmeve për t’u përditësuar mbi rregullat e fundit të masave kufizuese dhe përhapjen e virusit, ka qenë e rëndësishëm gjatë pandemisë, ajo ka shërbyer nga ana tjetër edhe si një burim i rritjes së nivelit të ankthit për shumë njerëz. Atëherë, si duhet vepruar?

Ka raste kur jemi më mirë kur e kuptojmë peshën e numrave, thotë Sloviç. Llogaritjet e rrumbullakosura, na tërheqin më shumë vëmendjen. Shifrat e plota si 100, 1.000 ose 100.000 ose 1 milionë, janë si piketat që zakonisht na tërheqin vëmendjen.

Ndërkohë, është bërë e zakonshme që gazetarët t’i humanizojnë tragjeditë, duke përshkruar histori individuale të atyre që janë prekur. Kjo është arsyeja pse raportet mediatike, fokusohen shpesh në detaje në dukje të parëndësishme si mosha e një personi, puna, apo nëse ata kishin fëmijë.

Është kjo arsyeja pse fotot e sendeve personale të viktimave, si një palë këpucë ose një lodër e braktisur, përdoren shpesh për të risjellë në vëmendjen e publikut një tragjedi në shkallë të gjerë, por të portretizuar në një nivel individual.

Dhe atëherë ka raste kur një tragjedi e vetme, e vendosur brenda një konteksti më të madh, mund të ketë një ndikim të thellë në psikikën e shoqërive në përgjithësi. Kjo po ndodh sot në SHBA dhe në mbarë botën, kur protestuesit dolën në rrugë për të demonstruar kundër brutalitetit të policisë dhe racizmit sistematik, pas vrasjes së afro-amerikanit Xhorxh Floid.

Sloviç thotë se protestat janë të ngjashme me reagimin global ndaj fotos së Alan Kurdit, djalit 3-vjeçar kurdo-sirian që u mbyt në Detin Mesdhe në vitin 2015, kur familja e tij u përpoq të mbërinte në Evropë për t’i ikur Luftës Civile Siriane.

Deri atëherë, lufta, që nisi në vitin 2011, i kishte marrë jetën 250.000 njerëzve, dhe kishte shkaktuar miliona refugjatë. “Ishte një imazh kaq tronditëse dhe emocional, sa që izgjoi njerëzit. Fotoja u bë virale në të gjithë botën, dhe krijoi një ndërgjegjësim dhe shqetësim të madh, që nuk u prodhua nga statistika e 250.000 të vdekurve”-shprehet studiuesi.

Për shembull, pasi u bë publike fotografia, numri i donacioneve për një fond të krijuar nga Kryqi i Kuq në Suedi, u rrit me 100 herë në javë. Por nuk kaluan as 6 javë pas shfaqjes së fotos, dhe donacionet ranë në nivelet e tyre të mëparshme. Por çdo krizë është e ndryshme. Dhe Sloviç beson se protestat për të drejtat civile nga aktivistët zezakë në SHBA, mund të mos zbehen dhe aq shpejt. / “BBC Future” – Bota.al

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania
KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Blog

Loja e demokratëve me emigrantët ilegalë që jetojnë në SHBA

Publikuar

-

Nga

Nga Tucker Carlson “Fox News”

A keni vënë ndonjëherë, që askush në Uashington nuk mund të bjerë dakord mbi ndonjë shifër të caktuar? për shembull nuk ka konsensus mbi parashikimet e papunësisë, apo nivelet e besimit të amerikanëve tek politika.

Prandaj është mbresëlënëse kur sheh se të gjithë në Uashington, republikanë dhe demokratë, përsërisin saktësisht të njëjtin shifër kur diskutojnë mbi një nga problemet më kritike me të cilat përballemi si vend. Numri është 11 milion, dhe bëhet fjalë për të huajt që jetojnë ilegalisht në SHBA. Një muaj para zgjedhjeve presidenciale të vitit të kaluar, Xho Bajden premtoi:”Brenda 100 ditësh, unë do të dërgoj në Kongres një ligj, për t’i dhënë shtetësinë mbi 11 milion njerëzve që jetojnë këtu pa dokumente”.

Dhe Bajden është tani në Shtëpinë e Bardhë. Partia e tij kontrollon gjithçka, ndaj ai mund ta bëjë atë premtim, dhe po planifikon që ta bëjë këtë. Në fakt, kjo është një nga gjërat e para që ai po bën. Por si do të ndikojë kjo tek amerikanët?

Së pari, përveç 7 shteteve amerikane, gjithë të tjerët kanë më pak se 11 milion njerëz. Dhe nuk po flasim vetëm për Uajoming dhe Dakotën e Jugut, por shtete si Virxhinia, Xhorxhia, Miçigan, Nju Xhersi, Masaçusets dhe kështu me radhë. Sa do të na kushtojë kjo nismë e Bajden? Është disi e vështirë ta dish përgjigjen e vërtetë,. Por nëse po përpiqesh të bësh disa llogari matematikore, sigurohu që të marrësh parasysh kujdesin shëndetësor falas. Nuk ka nevojë te jesh ekonomist për të kuptuar se garantimi i “kujdesit shëndetësor” falas për 11 milion njerëz shtesë mund ta fundosë lehtësisht ekonominë amerikane.

Siç vërejti dikur me mençuri Milton Fridman, ju mund të keni një shtet të mirëqenies sociale ose kufij të hapur, por nuk mund t’i keni që të dyja. Gjithsesi, ne po i marrim të dyja. Në fakt, mund të shohim shumë më tepër se kaq. Le të supozojmë se 11 milion është numri real i të huajve të paligjshëm në këtë vend, por a është vërtet kështu?

Jo nuk është. Në fakt, është një numër krejtësisht i rremë, të cilin njerëzit e përsërisin pafundësisht, ose sepse janë të keqinformuar ose pse janë të pandershëm. Ata e kanë përsëritur këtë shifër për më shumë se 15 vjet. Në vitin 2005, Qendra Kërkimore Pju raportoi se “popullsia ilegale në SHBA, ka arritur në gati 11 milion”. Dhe gjëja e çuditshme është se 12 vjet më vonë, Pju dha afërsisht të njëjtin vlerësim. Kjo do të thotë se ajo shifër ishte një mashtrim. Në 2018, Departamenti i Sigurisë Kombëtare, foli për 12 milionë emigrantë të paligjshëm. Ndërkohë në prill 2019, kreu i atëhershëm i DSK, Kirstjen Nielsen pranoi se ”ne nuk e dimë” saktësisht se sa njerëz jetojnë në këtë vend në mënyrë të paligjshme.

LEXO EDHE:  “Gafat” gjatë fjalimeve/ Rudina Hajdari flet pa dorashka, çfarë mendonte për memet

LEXO EDHE:  Çfarë ndodh me trupin tonë kur vdesim!

Po cila është e vërteta? Ja çfarë zbuluam:Thuajse të gjithë ata që flasin për emigracionin përdorin Anketën vjetore të Komunitetit Amerikan të Byrosë së Regjistrimit, për të vlerësuar sa emigrantë të paligjshëm jetojnë në këtë vend. Problemi është se shumë imigrantë të paligjshëm nuk regjistrohen.
Tek e fundit, pse do të tregonin se janë këtu ilegalisht? Shumë nga studimet që parashikojnë se në SHBA jetojnë vetëm 11 milion emigrantë të paligjshëm, e kanë pranuar në fakt që regjistrimi nuk është i përsosur. Ata operuan bazuar në supozimin se vetëm rreth 10 për qind e emigrantëve të paligjshëm, nuk ishin gjurmuar nga regjistruesit.

Thënë ndryshe, modelet e tyre supozuan se 90 për qind e njerëzve që jetojnë në këtë vend në mënyrë të paligjshme, ishin të gatshëm që të bashkëpunonin me regjistruesit. Në vitin 2018, studiuesit e Universitetit të Jeilit vendosën që ta përditësojnë metodologjinë, duke përdorur “të dhëna operacionale” si dëbimet, shkeljet e afateve të vizave, të dhënat demografike, nivelet e vdekjeve, nivelet e imigracionit, etj. Ata i kombinuan ato, dhe përdorën një model matematik për të bërë një sërë vlerësimesh .

Sa njerëz jetojnë këtu ilegalisht? Ja çfarë gjetën ata:Pas përdorimit të 1.000.000 simulimeve të modelit, diapazoni i probabilitetit prej 95 për qind të studiuesve, është 16 milion deri në 29 milion, me 22.1 milion si një mesatare. Pra në SHBA mund të ketë lehtësisht 30 milion (ose më shumë) emigrantë të paligjshëm.Pra më shumë sesa në gjithë shtetin e Teksasit. Atëherë, si do të ndikonte tek “demokraci” jonë, amnistia për kaq shumë njerëz? Në fakt, ajo do t’i jepte fund demokracisë amerikane. Njerëzit që kanë jetuar këtu gjatë gjithë jetës së tyre, kanë paguar taksa, kanë ndjekur rregullat, kanë qenë qytetarë të mirë, do të shihnin dobësimin drastik të peshës së votës së tyre. Dhe kjo do të siguronte një sundim të përhershëm të Partisë Demokratike. Në verën
e vitit 2019, Bajden e pranoi pak a shumë synimin e amnistisë:Të importojë sa më shumë votues të rinj demokratë./Përshtatur nga CNA.al

Burimi:  https://www.foxnews.com/opinion/tucker-carlson-illegal-immigration-numbers-game

LEXO TE PLOTE

Blog

I mbijetove Covid-it? Ndoshta për këtë duhet të falënderosh paraardhësit e tu

Publikuar

-

Nga

Një studim i ri sugjeron, se njerëzit që e kalojnë Covid-19 me simptoma të lehta apo madje edhe pa simptoma fare, duhet të falënderojnë paraardhësit e tyre të Neandertalit. Studiuesit zbuluan një mutacion gjenetik, që zvogëlon me rreth 22 për qind rrezikun e infeksionit të rëndë me Covid-19.

Mutacioni në fjalë u gjet në të gjitha mostrat që ata morën nga ADN-ja e Neandertalit dhe tek rreth 30 për qind e mostrave nga njerëz me origjinë evropiane dhe aziatike. Ai ndikon në reagimin imunitar të trupit ndaj viruseve të ARN si koronavirusi i ri, si dhe virusi i Nilit Perëndimor apo virusi i hepatitit C, raportuan studiuesit.

“Ky rajon kodifikon proteina që aktivizojnë enzimat, të cilat janë të rëndësishme gjatë infeksioneve me viruset ARN”-shkruajnë ata. Ky mund të jetë një nga ato mutacione që është përcjellë gjatë mijëvjeçarëve, pasi i ka ndihmuar njerëzit që të mbijetojnë”-raportuan Svante Pabo dhe Hugo Zeberg i Institutit Maks Plank për Antropologji Evolucionare në Lajpcig të Gjermanisë.

“Ne tregojmë në këtë studim se një haplotip në kromozomin 12, që lidhet me një rënie prej 22 për qindtë rrezikut relativ të sëmurjes së rëndë nga Covid-19 kur dikush infektohet nga SARS-CoV-2, është trashëguar nga Neandertalët. Rreziku relativ i nevojës për një kujdes intensiv zvogëlohet me rreth 22 për qind për njerëzit që kanë kopje të haplotipit Neandertal”– shkruajnë studiuesit.

Ky mutacion është i pranishëm në frekuenca të konsiderueshme në të gjitha rajonet e botës jashtë Afrikës. Kështu, ai është i pranishëm në popullatat në Euroazi dhe Amerikë me frekuencat që shpesh arrijnë dhe tejkalojnë nivelin 50 për qind.

Kjo gjetje mund të ndihmojë në shpjegimin se përse pacientët zezakë, kanë më shumë të ngjarë që të vuajnë nga një formë e rëndë e koronavirusit. Neandertalët, të cilët u zhdukën rreth 40.000 vjet më parë, jetuan përkrah dhe nganjëherë u çiftuan me njerëzit modernë në Evropë dhe Azi, por jo në Afrikë.

LEXO EDHE:  I zhdukur prej tre ditësh/ Gjendet i pajetë i riu

LEXO EDHE:  Çfarë ndodh me trupin tonë kur vdesim!

Për këtë arsye, njerëzit me origjinë afrikane nuk e bartin ADN-në e Neandertalit. Studimet vlerësojnë se rreth 2 për qind e ADN-së tek njerëzit me origjinë evropiane dhe aziatike, mund të gjurmohen që nga Neandertalët. Ekipi i studiuesve përdori mostra të marra nga më shumë se 2.200 njerëz të gjallë me raste të rënda të koronavirusit.

Ata gjetën një rajon gjenetik që ndikonte mbi ndjeshmërinë ndaj sëmundjeve të rënda. Pastaj e krahasuan me ADN-në e marrë nga skeletet e 4 njerëzve të lashtë – një Neandertal 70.000 vjeçar nga Siberia, një Neandertal 50.000 vjeçar nga Kroacia, një Neandertal 120.000 vjeçar nga Shpella Denisova në Siberi dhe një Neandertal 80.000 vjeçar po nga Shpella Denisova.

Të katër mostrat, bartën të njëjtat versione të asaj sekuence gjenetike.

Vitin e kaluar, Pabo dhe Zeberg identifikuan një mutacion gjenetik të trashëguar nga Neandertalët, që e shtonte rrezikun e sëmurjes rëndë me Covid-19. Ashtu si me shumicën e tipareve, ndjeshmëria ndaj sëmundjeve dhe rezultateve serioze, ndikohet nga një larmi ndryshimesh gjenetike. / “CNN” – Bota.al

LEXO TE PLOTE

Blog

Ekspertët: Ja pse humori dhe e qeshura të zgjatin jetën

Publikuar

-

Nga

Nuk ka nevojë që të jesh shkencëtar, që të kuptosh se e qeshura përjetohet mirë, ndërsa zemërimi shumë keq. Por duhet një i tillë për të shpjeguar, se përse njëra nga këto ndjenja mund ta forcojë sistemin imunitar, ndërsa tjetra mund ta shkatërrojë atë, të dëmtojë zemrën dhe të rrisë rrezikun e prekjes nga demenca.

“Ta themi thjesht, gjendja shpirtërore mund të ndikojë shumë në shëndetin tuaj”-thotë dr. Erin Mishos, drejtoreshë e Shëndetit Kardiovaskular të Grave në Shkollën e Mjekësisë Xhon Hopkins në Baltimora. Studimet tregojnë se emocionet negative – duke përfshirë zemërimin, armiqësinë dhe pesimizmin – janë të lidhura me një rrezik më të lartë të sëmundjes së zemrës, dhe shanse më të dobëta për ta marrë veten nga ngjarje të tilla si sulmet në zemër, si dhe në një shëndet më të dobët njohës.

Në të kundërt, një studim tregon se ndjenja të tilla si lumturia, optimizmi, mirënjohja, një ndjenjë e qëllimit, mirëqenies ose kënaqësisë në jetë, çojnë në shëndet më të mirë të zemrës dhe trurit. Një studim i vitit 2016 në “Health Psychology”, madje zbuloi se të kesh një bashkëshort ose partner të lumtur, mund të përmirësojë shëndetin e përgjithshëm të një individi dhe të rrisë sjelljet e shëndetshme, të tilla si të qenit fizikisht më aktiv.

Dhe për këtë ka shumë arsye, thotë Mishos, kardiologe , e cila ishte bashkë-autore i një deklarate shkencore të Shoqatës Amerikane të Zemrës, mbi mënyrat se si shëndeti psikologjik ndikon në shëndetin e zemrës dhe trurit. Ndjenjat e forta, negative, si zemërimi dhe stresi që vijnë si nga ankthi apo depresioni, e aktivizojnë amigdalën, rajonin në tru që merret me emocionet.

Ajo aktivizon përgjigjen e trupit “lufto ose ik”, duke shkaktuar çlirimin e kortizolit dhe adrenalinës, hormone që e bëjnë zemrën të rrahë më shpejt dhe rritin presionin e gjakut, thotë ajo. “Kjo mund të jetë stresuese për zemrën, veçanërisht për njerëzit që kanë sëmundje kronike të zemrës”-thotë ajo.
Gjithashtu stresi mund të bëjë që trombocitet në gjak të formojnë mpiksje dhe të shkaktojë çarje të pllakave në zemër apo në tru, duke shkaktuar një sulm në zemër ose goditje në tru. Ndërkohë stresi i zgjatur në kohë, e rrit inflamacionin dhe redukton reagimin imunitar të trupit.

LEXO EDHE:  Çfarë ndodh me trupin tonë kur vdesim!

LEXO EDHE:  I zhdukur prej tre ditësh/ Gjendet i pajetë i riu

Nga ana tjetër, reduktimi e stresit përmes ndjenjave pozitive, ndikon pozitivisht në qarkun e trurit, thotë Xhill Goldshtein, themeluese dhe drejtore ekzekutiv i Qendrës së Inovacionit mbi Dallimet e Seksit në Mjekësi, dhe profesore e psikiatrisë dhe mjekësisë në Shkollën Mjekësore të Harvardit në Boston.
Humori dhe aftësitë e tjera të përballimit mendor, mund t’i ndihmojnë njerëzit të qëndrojnë më të shëndetshëm, duke zvogëluar sasinë e kortizolit që kalon nëpër trupat e tyre, tha ajo. Tek gratë, kjo mund të mbrojë prodhimin e estradiolit, një lloj estrogjeni që mund të jetë i rëndësishëm për ruajtjen e shëndetit të mirë të trurit

Mishos thotë se nuk është vetëm mungesa ose zvogëlimi i stresit, ajo që i jep trurit atë që i duhet për të koordinuar një shëndet të përgjithshëm më të mirë,. “Mirëqenia është më shumë sesa thjesht mungesa e shqetësimit mendor. Lumturia, optimizmi, ndjenja e qëllimit, mirënjohja, vëmendja, që të gjitha këto shoqërohen me një shëndet të mirë zemrës, madje edhe në mënyrë të pavarur nga mungesa e faktorëve negativë”- thekson ajo. Dhe studimet tregojnë se çdo gjë e mirë për zemrën, është e mirë për trurin./Përshtatur nga CNA.al

Burimi:  https://medicalxpress.com/news/2021-02-experts-good-mood-health.html

LEXO TE PLOTE