Connect with Us

E majta radikale i urren themeluesit e vendit/ A do të zgjohet Amerika para se të jetë tepër vonë?

Blog

E majta radikale i urren themeluesit e vendit/ A do të zgjohet Amerika para se të jetë tepër vonë?

Publikuar

-

Nga David Limbaugh “Fox News”

* Të paktën 600 punonjës policie, janë plagosur që kur nisën trazirat pas vdekjes së Xhorxh Floidit. Edhe për sa kohë mund të mbijetojë ky komb, kur institucionet e tij kryesore kulturore dhe arsimore, u predikojnë një rrymë të pamëshirshme dhe me prirje anti-amerikane të rinjve (dhe të tjerëve), të cilëve u mungojnë mjetet për t’i rezistuar kësaj atmosfere helmuese?

Bashkë me të tjerët, unë kam argumentuar prej kohësh se e majta amerikane ka një problem të madh me Amerikën ashtu siç ajo është themeluar. Gjithsesi, demokratët janë të indinjuar nga kjo akuzë, dhe shumë republikanë duken mjaft të shqetësuar për këtë.

Këta të fundit bëjmë më mirë të zgjohen. Nëse ngjarjet e deritanishme nuk janë të mjaftueshme për t’u fokusuar seriozisht mbi problemet që ka sot vendi, ju lutem të mbani parasysh të dhënat e mëposhtme të bëra publike nga Erik Kaufman, politolog në Universitetin Birkbek në Londër.

Kaufman shkruan se “revolucionarët kulturorë”, që po rrëzojnë ngado përmendore dhe po riemërtojnë godina të ndryshme “po ndryshojnë mendjen e njerëzve, dhe mund të jenë në gjendje të realizojnë një rindërtim rrënjësor të Amerikës, në diçka krejtësisht të panjohshme për banorët e saj aktualë”.
Ai shton:”Imagjinoni për një moment një vend, kujtesa kolektive e të cilit ndryshon, me një kushtetutë, himn dhe flamur të ri, dhe me emrin e ndryshuar nga ai “mëkatar” Amerikë, në diçka më pak “fyese”. Jo shumë larg sipas të dhënave që kam mbledhur vetë, mbi atë që besojnë sot amerikanët liberalë të bardhë”.

Vini re, Kaufman nuk po flet thjesht për ata të ekstremit të majtë, por për liberalët amerikanë. Dhe kjo është për mua gjëja më interesante dhe befasuese. Në librin tim “Fajtor për shkak të marrëzisë”, unë kam paralajmëruar se socializmi nuk është e vetmja ide e tmerrshme që po promovon e majta.
Unë ndër të tjera shkruaj: “E majta nuk po i drejtohet socializmit, vetëm sepse anëtarët e saj mendojnë se ai është më i drejtë se kapitalizmi, por edhe sepse kërkon hakmarrje ndaj brezit që e themeloi dikur Amerikën, dhe përfituesve të tij të mëvonshëm.

Ata duan që ta zhdukin traditën perëndimore, e cila ka prodhuar kulturën tonë unike amerikane, gjoja sepse ajo ka çuar në lënien në harresë të amerikanëve vendas (indianëve të SHBA-së), ka hyrë në një borxh të pashlyeshëm moral me skllavërinë, dhe është përgjithmonë fajtore për shtypjen e minoriteteve dhe grave përmes privilegjit të të bardhëve, dhe shfrytëzimit të qenësishëm prej tyre të kapitalizmit”.

Unë nuk pretendoj të jem profet, por a nuk e vërtetojnë thëniet e mia trazirat aktuale në SHBA? Kaufman anketoi liberalët amerikanë, për të vlerësuar gatishmërinë e tyre “për të zhbërë identitetin kulturor të vendit”.
Më datën 7 maj (para vrasjes së Xhorxh Floid), ai anketoi një grup prej 870 amerikanësh, të cilët ishin “të rinj, liberalë dhe të bardhë”. Grupi nuk ishte përfaqësues i popullatës amerikane në përgjithësi, por ishte kopjuar nga platformat e anketimit “Amazon Mechanical Turk” dhe “Prolific Academic”, të përdorura nga mijëra studiues.

Ai përjashtoi me vetëdije nga sondazhi konservatorët dhe centristët, për t’u fokusuar vetëm tek ata që cilësojnë veten liberalë. Ai u paraqiti të anketuarve 16 deklarata “të çuditshme” dhe u befasua me përgjigjet e tyre. Ai i anketoi ata sërish më 15 qershor, pas vrasjes së Floidit dhe protestave që pasuan, dhe zbuloi se gjërat “ishin bërë edhe më të çmendura”.

Ai i pyeti ata nëse binin apo jo dakord që amerikanët:

1. Të rishkruajnë historinë e mësuar në shkolla, derisa zërat dhe subjektet e saj të reflektojnë demografinë e popullatës, trashëgiminë e vendasve dhe qytetarëve zezakë.

LEXO EDHE:  A na bën mirë apo keq uji i gazuar?

2. Të miratojnë pas një konsultimi publik një himn të ri kombëtar, që pasqyron më mirë diversitetin tonë si popull.

3. Të riemërtohen qytetet tona, me emra që i përshtaten demografisë së popullatës.

4. Të ketë një rebalancim të shfaqjes së veprave të artit në muzetë e mbarë vendit, derisa një analizë përmbajtësore të tregojë, se sa ajo reflekton demografinë e popullatës dhe perspektivën e amerikanëve vendas dhe zezakëve.

5. Të miratohet pas një procesi të hapur publik, një emër i ri për vendin tonë, që të pasqyrojë më mirë kontributet e amerikanëve vendas, dhe diversitetin tonë si popull.

6. Të riemërtohen shtetet tona, në mënyrë që emrat e rinj të pasqyrojnë më mirë trashëgiminë e amerikanëve vendas dhe qytetarëve me ngjyrë.

7. Të zëvendësohen gradualisht shumë godina publike të vjetra me struktura të reja, që nuk glorifikojnë një rend eurocentrik, derisa të arrihet një hapësirë publike më përfaqësuese.

8. Të zhvendoset monumenti i madh i 4 presidentëve të bardhë në malin Rashmur, pasi ata drejtuan dikur pushtimin e territoreve të amerikanëve vendas, shtypjen e grave dhe pakicave.

9. Të lejohet që parqet tona publike të kthehen në gjendjen e tyre natyrore, përpara se t’u imponohej një ndjenjë e rendit evropian.

10. Të miratohet, pas një konsultimi publik, një flamur i ri i SHBA-së, që të pasqyrojë më mirë diversitetin tonë si popull.

11. Të merret në konsideratë përdorimi i një gjuhe të re kombëtare, e cila do të lindë nga diversiteti gjuhësor i emigrantëve dhe i atyre vendas.

12. Të hiqen përmendoret ekzistuese të burrave të bardhë nga hapësirat publike, derisa numri i monumenteve në tërësi, të përputhet me demografinë e popullatës.

13. Të rimodelohet Statuja e Lirisë, për ta bërë atë të reflektojë më mirë diversitetin e Amerikës.

14. Të riemërtohen rrugët dhe lagjet tona, në mënyrë që emrat e rinj të përputhen me demografinë e popullatës.

15. Të miratohet, pas një konsultimi publik, një kushtetutë të re e vendit, që të pasqyrojë më mirë diversitetin tonë si popull.

16. Të nisë ndryshimi i pamjes së qyteteve dhe autostradave tona, për të ndjekur shtigjet më natyrale të përdorura fillimisht nga vendësit.

Kaufman raporton:”Secili prej këtyre propozimeve, përfaqëson goditje në themel ndaj kombësisë kulturore amerikane. Megjithatë, 6 prej tyre mbështeten nga më shumë se 50 përqind të liberalëve të devotshëm… Tetë të tjera, mbështeten nga më shumë 40 për qind e liberalëve që identifikohen si “shumë liberalë”.

Ndërsa rreth 80 për qind e tyre, janë pro zëvendësimit të himnit kombëtar dhe kushtetutës aktuale të SHBA-së. Duke supozuar se ky sondazh nuk është larg nga të qenit shkencor dhe përfaqësues i të menduarit liberal, nuk është kontradiktore të thuhet se e majta amerikane dëshiron ta transformojë rrënjësisht Amerikën.

Pasi të keni parasysh këto të dhëna, dhe mbështetjen dhe simpatinë e së majtës ndaj dhunës, plaçkitjeve dhe anarkisë që ka përfshirë këtë vend javët e fundit, a mund të jetë më e qartë sesa kaq, se çfarë është në lojë në zgjedhjet presidenciale të këtij viti?
Unë u bëj thirrje njerëzve të arsyeshëm në të dyja anët e spektrit politik që ta lexojnë si duhet atë që po ndodh me kombin më madhështor në historinë e njerëzimit, dhe t’i kundërvihen asaj para se të jetë tepër vonë. Këto lloj revolucionesh nuk mbarojnë mirë për askënd, përfshirë edhe nihilistët që i organizojnë ato.

Shënim: David Limbaugh, shkrimtar dhe jurist në profesion. Libri i tij i fundit titullohet “Fajtorë për shkak të marrëzisë:Pse demokratët duhet të mos i fitojnë zgjedhjet”./ Përshtatur nga CNA.al

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania
KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Blog

E çuditshme por e vërtetë/ Karantina ka bërë më të lumtura shumë familje

Publikuar

-

Nga

E çuditshme por e vërtetë/ Karantina ka bërë më të lumtura shumë familje

Disa njerëz mund të mos bien dakord, por një studim i ri sugjeron se mbyllja e imponuar në shtëpi për shkak të pandemisë së koronavirusit, ka forcuar marrëdhëniet e shumë prindërve me fëmijët e tyre.

Studimi, i publikuar nga Instituti për Kërkime Sociale dhe Ekonomike në Universitetin Eseks në Britaninë e Madhe, zbuloi se rreth një e katërta e prindërve, raportojnë përmirësim të  marrëdhënieve me fëmijët e tyre, që kur qeveria britanike miratoi politikën e saj të qëndrimit në shtëpi.

Më pak se 5 për qind e të anketuarve, thanë se raportet me fëmijët ishin përkeqësuar. Rezultatet bazohen në hulumtimet për studimin e Kuptimit të Shoqërisë gjatë Covid-19, një studim kombëtar përfaqësues që mblodhi të dhëna nga 5.500 prindër.

Studimet e mëparshme të institutit, kanë raportuar se nënat po kryejnë një sasi disproporcionale punësh shtesë, përfshirë në kujdesin për fëmijët, që normalisht në atë periudhë do të duhej të ishin në shkollë. Por gjetjet e reja, sugjerojnë se kjo nuk ka ndikuar negativisht në marrëdhëniet e tyre me fëmijët.

“Shumë nga studimet e fundit, kanë nxjerrë në pah barrën ekonomike dhe të kujdesit në rritje fëmijët nga ana e grave”- thotë profesore Briena Perelli-Harris nga Qendra ESRC për Ndryshimin e Popullsisë në Universitetin e Sauthemptonit, që e drejtoi studimin së bashku me Sandra Ualzenbah nga Universiteti Eseks.

Ajo tha se një studim i muajit prill mbi pasojat e Covid-19, tregoi se nënat kalonin mesatarisht 9 orë më shumë në javë gjatë karantinës për kujdesin e fëmijëve dhe shkollimin e tyre në kushtet e shtëpisë, krahasuar me baballarët.

“E megjithatë, gati një e treta e grave duket se po përfitojnë nga masat kufizuese, si një kohë për t’u afruar me fëmijët e tyre. Vetëm 5 për qind e tyre, raportuan se marrëdhëniet e tyre ishin përkeqësuar. Duket se përkundër presioneve të pabarabarta të shkollimit në shtëpi dhe punëve të shtëpisë, nënat raportuan më shumë sesa baballarët një përmirësim në marrëdhëniet e tyre”- thotë Perelli-Harris.

LEXO EDHE:  Kush janë kurdët, dhe pse po sulmohen tani nga Turqia?

LEXO EDHE:  Nga Amerika tek takimi me gjimnazistët/ Kryemadhi: Dështuam në bërjen e Shqipërisë

Shumë prindër, thanë se kishin marrëdhënie më të ngushta me fëmijët e tyre, pasi kishin ndihmuar në shkollimin e tyre në kushtet e shtëpisë. Gati 40 për qind e prindërve, që i reduktuan orët e tyre të punës për t’u kujdesur për fëmijët, thanë se marrëdhëniet mes tyre ishin përmirësuar.

Vetëm 6 për qind, pohuan se marrëdhëniet e tyre ishin përkeqësuar. Por, disa prindër kanë hasur më shumë vështirësi se të tjerët. Më pak nëna beqare, raportuan një përmirësim në marrëdhëniet me fëmijët e tyre, dhe më shumë pohuan se ato ishin përkeqësuar.

Rreth 10 për qind e prindërve që thanë se e kishin të vështirë të përballeshin me situatën e re, apo që mendonin se e ardhmja e tyre financiare do të përkeqësohej, ka më shumë të ngjarë të thonë se marrëdhëniet me fëmijët e tyre ishin përkeqësuar, ndërsa 27 për qind thanë se marrëdhëniet e tyre ishin përmirësuar.

“Vëzhgimi ka treguar se puna nga shtëpia dhe ndihma në kryerjen e detyrave të shkollës në shtëpi, duket se përmirëson marrëdhëniet prindër-fëmijë”- deklaron Perelli-Harris. Por ajo thekson se ata që kanë mundësi të punojnë nga shtëpia, kanë shumë të ngjarë të kenë të ardhura dhe arsim më të lartë. Në përgjithësi, gati një e treta e atyre që ndodhen në situata më të vështira, raportojnë gjithsesi se marrëdhëniet e tyre me fëmijët ishin përmirësuar./ The Guardian-Përshtatur nga CNA.al

LEXO TE PLOTE

Blog

Nga i pastrehë në yll kinemaje/ Historia tragjike, por dhe frymëzuese e Silvester Stalones

Publikuar

-

Nga

Nga i pastrehë në yll kinemaje/ Historia tragjike, por dhe frymëzuese e Silvester Stalones

Të thuash që Silvester Stalone ka pasur një jetë të vështirë, do të ishte një nënvlerësim i madh. Nga të gjitha rrëfimet frymëzuese të artistëve me famë botërore, e tija është sigurisht e më e spikatur. Shumë njerëz e njohin Stalonen përmes filmit “Rocky”, historinë e një boksieri amator që përpiqet të mbijetojë në rrugët e Filadelfias.

Për të siguruar jetesën, Balboa punon si mbledhës borxhesh për llogari të një gangsteri të zonës, dhe ndeshet në nivele amatore për shuma të vogla parash. Më në fund, shfrytëzon shansin e madh, dhe arrin të bëhet kampion bote i peshave. Ky film ka në fakt shumë elementë autobiografikë.

Jeta për Stalonen ishte një luftë e vërtetë që kur lindi. Problemet gjatë lindjes, u shoqëruan me një gabim të mjekut gjinekolog, që i shkaktuar një paralizë të pjesshme të fytyrës në anë e majtë, duke përfshirë pjesë të mjekrës, buzës dhe gjuhës.

Për pasojë, Stalone mbeti me pamjen e tij hungëritësh, dhe fliste me vështirësi. Duke u rritur në një zonë të Nju Jorkut të njohur si “Hell’s Kitchen”, Stalone ishte dëshmitar i zënkave të vazhdueshme në shtëpi midis nënës dhe babait të tij.

Kur u largua nga shtëpia, paragjykohej vazhdimisht për shkak të pamjes së tij të çuditshme, dhe vështirësisë në të folur. U përjashtua shumë herë nga shkolla, si rezultat i notave të dobëta, përleshjeve të shpeshta me bashkëmoshatarët, dhe problemeve me sjelljen.

Problemet e vazhdueshme financiare, sollën edhe dëbimin nga shtëpia ku banonte me qira.

I pastrehë për mbi 3 javë, aktori ishte i dëshpëruar për para, dhe pikërisht në atë kohë ai pranoi një rol në një film pornografik. Për punën e tij, u pagua vetëm 200 dollarë në 3 ditë xhirime.

Siç kujton më vonë Stalone:”Isha i detyruar ose të luaja në atë film ose të vidhja dikë, pasi nuk kisha rrugë tjetër”. Më pas Stalone vendosi të bëhet aktor profesionist. Por pavarësisht audicioneve të shumta që dha, u përball në fillim me refuzime të shumta.

Në këto kushte, Stalone mendoi të hynte në botën e kinemasë si skenarist. Sërish u refuzua. I mbetur pa asnjë të ardhur, e shiti i dëshpëruar për 50 dollarë qenin e tij të dashur. Jeta e tij vazhdoi të ishte e mjerueshme. Pasi shëtiste gjithë ditën nëpër rrugëve të ngrira të Nju Jorkut, mbrëmjeve shkonte në një bibliotekë të zonës për t’u ngrohur disi.

Duke shfletuar libra të ndryshëm në raftet e bibliotekës, ai gjeti edhe një herë frymëzimin për të shkruar një tjetër skenar. Për të përsosur stilin e tij, Stalone lexoi vepra të ndryshme të shumë autorëve të famshëm. Nëpërmjet tyre, ai gjeti edhe një herë motivimin e nevojshëm për t’ia dalë, pavarësisht rrethanave të vështira ku gjendej.

LEXO EDHE:  Sulmi turk në Siri, po ndihmon rikthimin e ISIS-it

LEXO EDHE:  Cila është e ardhmja e populizmit evropian?

Në 1975, pasi pa ndeshjen e boksit mes Muhamed Ali dhe Çak Uepner, Stalone filloi të krijojë idenë e një skenari filmi. Ai e shkroi për 3 ditë skenarin për filmin “Rocky”. Ua propozoi atë shumë producentëve. Por për muaj më radhë sërish u refuzua.

Më në fund gjeti një regjisor që e përqafoi idenë e tij, Robert Çertof. Por studioja që e pranoi skenarin “United Artists”, këmbëngulte të gjente një aktor tashmë të njohur për të luajtur rolin e Roki Balboas. Por Stalone as nuk e çonte ndërmend, që dikush tjetër të luante në një rol të krijuar prej tij me aq shumë mund.

Pavarësisht ngurrimit të tyre të vazhdueshëm, regjisorët në fund ranë dakord që të ishte vetë Stalone ai që do të luante personazhin e Rokit. Kompania “United Artists”, ishte shumë mosbesuese dhe mori paraprakisht masa ndaj humbjeve të mundshme në shitjen e biletave. Por “Rocky” do të kishte në fakt shumë sukses, duke mbuluar të ardhurat zhgënjyese që pati filmi tjetër i kësaj kompanie, i dalë në të njëjtën kohë.

“Rocky” pati një buxhet i vogël prej 1 milionë dollarësh, çka e detyroi stafin të përshpejtonte prodhimin. Por kjo u bë më e vështirë nga dëmtimet fizike që pësoi Stalone dhe Karl Uedhërs (që luajti rolin e Apollo Kridit) gjatë një skene në ring. Përkundër këtyre pengesave, “Rocky” arriti të përfundojë xhirimet në vetëm 28 ditë.

Që në fundjavën e parë të premierës, filmi arkëtoi mbi 5 milionë dollarë fitime. Dhe kur u llogaritën arkëtimet në total disa javë më vonë, “Rocky” kishte prodhuar një fitim prej 117 milionë dollarësh vetëm në kinematë e Amerikës së Veriut.

Ndërkohë, në vendet të tjera fitimet llogariteshin mbi 107 milionë dollarë. Shitjet totale të biletave, garantuan një kthim prej mbi 11.000 për qind të investimit që kishte bërë studioja filmike. “Rocky” rezultoi të ishte filmi më fitime më të mëdha në SHBA për vitin 1976.

Stalone u nominua për aktorin më të mirë dhe skenarin më të mirë origjinal në ceremoninë e 49-të të Academy Aëards. Sot, Silvester Stalone ka një pasuri prej mbi 400 milionë dollarësh, dhe është shfaqur në më shumë se 50 filma si aktor dhe procudent. “Askujt nuk i pëlqen të dështojë. Unë i mësova leksionet që më dha jeta. Ajo të jep dhunti të caktuara, dhe t’i duhet që t’i shfrytëzosh ato”- thotë aktori./ Powerofpositivity.com-Përshtatur nga CNA.al

LEXO TE PLOTE

Blog

Shtatë luftërat, ku forcat guerile mposhtën ushtritë profesioniste

Publikuar

-

Nga

Ushtritë e mëdha profesioniste, nuk i fitojnë gjithmonë luftërat ku angazhohen. Ndonjëherë ato që fitojnë janë njësitë luftarake të parregullta; qofshin këto forca vullnetare apo specialistë të trajnuar me taktikat jo konvencionale të luftës. Ata përballen me armikun përmes taktikave të ndryshme të mashtrimit, duke ia dalë të kenë avantazh ndaj një armiku shumë më të përgatitur apo më të madh në numër.

Spanja dhe lindja e guerileve

Termi “luftë guerile” vjen nga Lufta Gadishullore e viteve 1807-1814. Perandori francez, Napoleon Bonaoparti përdori një kombinim të manovrave politike dhe ushtarake, për të vënë nën kontroll Spanjën, dhe për të vendosur në fronin e saj mbretëror vëllain e tij.

Po kjo gjë u kundërshtua nga shumë spanjollë, të cilët sulmuan forcat pushtuese, dhe i mbështetën britanikët kur ata nisën të përballen me Napoleonin në gadishullin Iberik.

Sulmet nga njësitet guerile ishin shpesh brutale, ashtu siç ishin edhe hakmarrjet ndaj tyre, që përfshinin masakrat e shumta të kryera nga ushtarët francezë. Fjala “guerile”, që në spanjisht do të thotë “luftë e vogël”, hyri në gjuhën angleze përmes trupave britanike që e dëgjuan atë shpesh në gadishull.

Revolucioni Haitian

Revolucioni Haitian i viteve 791-1804 ishte unik në llojin e vet. Ai pati sukses dhe nuk u nxit nga shtresa e mesme, por përkundrazi ishte një rebelim i madh i skllevërve. Banorët e Santa Domingos i dëbuan kolonistët francezë. Njësitet e rebelëve përbëheshin nga skllevër të çliruar.

Zemërimi i shkaktuar nga skllavëria, solli akte brutale nga të dy palët. Numri i të vdekurve ishte i jashtëzakonshëm. Pasi i dëbuan padronët e tyre kolonialë, rebelët themeluan kombin e Haitit. Ajo ngjarje i tronditi fuqitë e mëdha të Evropës.

Të Njëmijtët në Itali

Fushatat e Xhuzepe Garibaldit për të bashkuar Italinë, u zhvilluan përmes forcave të parregullta ushtarake. Garibaldi ishte një nacionalist që mbështetej tek vullnetarët atdhetarë, për të formuar ushtritë me të cilat realizoi revolucionin e shumëpritur.

Ekspedita e Të Njëmijtëve në Sicili e vitit 1860 ishte më e shquara nga ato fushata. Duke qenë 25 herë më pak në numër se sa armiku, këmishëkuqtë e Garibaldit arritën të mposhtin ushtritë profesioniste të Mbretërisë së Napolit në një seri betejash të vogla.

Duke sulmuar gjithmonë të parët, trupat e Garibaldit ngjallën panik tek napolitanët. Kur kërkuan armëpushim, këta të fundit ishin sërish 5 herë më të shumtë në numër, megjithëse siçilianët kishin kaluar në anën e Garibaldit. Pasi vuri nën kontroll Siçilinë, Garibaldi u hodh në pjesën kontinentale të vendit. Ai e pushtoi Mbretërinë e Napolit, duke hyrë në qytet hipur në një tren me një pjesë të vogël të ushtarëve të tij. Ai ia kishte dalë të bashkonte pjesën më të madhe të Italisë.

Lufta e Dytë Botërore

Lufta e Dytë Boere e viteve 1899-1902, nuk solli një fitore të trupave të parregullta. Por ajo kujtohet ende si një triumf i taktikave guerile. Lufta nisi me sukseset e njëpasnjëshme të Boerëve, të cilat e tronditën Perandorinë Britanike. Britanikët u kundërpërgjigjën, duke dërguar në koloninë e Afrikës së Jugut një ushtri profesioniste.

Trupat britanike marshuan përtej Republikës së Transvalit dhe Shtetit të Lirë të Oranzhit, duke i detyruar boerët që të tërhiqen. Më pas këta të fundit, nisën të përdorin taktikat guerile. Pushkatarët boerë i shkaktuan dëme të rënda britanikëve.

LEXO EDHE:  A na bën mirë apo keq uji i gazuar?

LEXO EDHE:  Si e ndryshoi historinë e luftërave, shpikja e mitralozit nga Hiram Maksim

Luftimet e vazhdueshme guerile, i detyruan britanikët të ndërtonin kampe përqendrimi dhe të rrethonin me tela me gjemba zona të mëdha nëpër shkretëtirë, për të kufizuar lëvizjen e boerëve. Edhe pse në fund britanikët fituan, ajo ishte një fitore e dhimbshme, dhe nga e cila mësuan shumë gjëra se si nuk duhej luftuar.

Afrika Lindore në Luftën e Parë Botërore

Britanikët u përballën me një situatë të ngjashme në Afrikën Lindore gjatë Luftës së Parë Botërore. Këtu, koloneli gjerman Paul Von Letov-Vorbek, e kuptoi se kishte shumë më pak trupa se armiku. Dhe në vend të një beteje frontale, ai e riorganizoi ushtrinë e tij duke përdorur pritat dhe sulmet guerile. Ai godiste dhe tërhiqej me shpejtësi.

Britanikët i ndoqën gjermanët këmba-këmbës duke përfituar nga numri i madh i trupave në dispozicion, përfshirë trupat e Afrikës së Jugut që kishin luftuar më parë kundër tyre. Gjenerali britanik Jan Smats, një veteran boer, drejtoi fushatën më të suksesshme kundër tij, duke përdorur manovrat dhe jo forcën brutale.

Gjatë 4 viteve të luftës, britanikët nuk ishin në gjendje të kapnin Letov-Vorbek. Bastisjet dhe vjedhjet e furnizimeve nga ana e gjermanëve, ishin vazhdimisht problematike për ushtrinë britanike.

Burma në Luftën e Dytë Botërore

Britanikët ndërruan rolet në Burma gjatë Luftës së Dytë Botërore. Këtu, të nxitur nga sulmet e ushtrisë japoneze, ata adoptuan taktikat e luftës guerile. Ushtarakë të njohur si Hjuxh Sigrim dhe të tjerë, rekrutuan rrjete luftëtarësh guerilë nga Birmania, që e kundërshtonin pushtimin japonez.

Gjithashtu, britanikët trajnuan disa nga trupat e tyre për luftë guerile. Të udhëhequra me sukses nga Ordi Uingejt, këto forca u parashutuan prapa linjave të ushtrisë japoneze, për të sulmuar furnizimet dhe linjat e tyre të komunikimet. Uingejt zhvilloi një strategji të ndërtimit të bazave të vogla në xhunglën e kontrolluar nga Japonia, nga e cila mund të nisnin sulmet komando.

Lufta e Vietnamit

Vietnami u prek rëndë në shekullin XX nga dy luftëra, në të cilat forcat e parregullta mposhtën ushtritë e huaja të pajisura me mjetet më moderne të kohës. Në fillim nisi Lufta e Indo-Kinës (1950-1954), në të cilën vietnamezët mposhtën ushtrinë koloniale franceze.

Në betejën e Dien Bien Phu, vietnamezët përdorën biçikletat për të zhvendosur pajisjet dhe artilerinë e lehtë nëpër kodra. Në pamundësi për të përdorur tanket e tyre në një terren të dendur xhungle, dhe të shkëputur nga linjat e furnizimit, francezët u mundën.

Pastaj erdhi Lufta e Vietnamit (1955-1975). Sërish, vietnamezo-veriorët u mbështetën tek taktikat e luftës guerile, duke i zënë prita vietnamezëve të jugut dhe aleatëve të tyre amerikanë. Kurthet, mashtrimet dhe rrjetet e gjera të tuneleve nëntokësore, luajtën një rol të madh në atë luftë.

Megjithëse Amerika përdori në atë luftë të gjithë fuqinë e saj industriale atë të zjarrit, ajo nuk mundi t’i mposhtte dot taktikat guerile, dhe manovrimin strategjik të gjeneralit vietnamezo-verior Xhap. / War History – Bota.al

LEXO TE PLOTE