Connect with Us

Nga Sonila Meço/ Me këmbë në tokë

Opinione

Nga Sonila Meço/ Me këmbë në tokë

Publikuar

-

Që nga viti 2013 kur Rilindja erdhi në pushtet u vendos një rregull formal: mbledhjet e përbashkëta mes qeverive të Shqipërisë e Kosovës.

Nisi ky ritual në vitin 2014, në Prizren dhe asokohe marrëveshjet e hershme produkt i takimit më të parë u nënshkruan nga kryeministrat Rama e Thaçi. Në ceremoni të menduara hollësisht e ndërtuar me regji qendrore e skenike nënshkruheshin me radhë marrëveshje, që ashtu me bojën e pa tharë në firmat e udhëheqësve kundërmonin patriotizëm. Por sa thahej boja, mbi patriotizmin e orientuar nga regji skenike luheshin skemat e real politikës mbi pragmatizëm politik.

Mes Shqipërisë e Kosovës është nënshkruar një protokoll bashkëpunimi ndërqeveritar, i cili përfaqëson kornizën e plotë institucionale të marrëdhënieve ndërmjet tyre në të gjitha fushat, duke filluar nga ekonomia e deri tek arsimi. Marrëveshjet, në një tallje serioze me publikun, janë nënshkruar në shumicën e tyre më shumë se dy herë e për t’u përsëritur edhe për të tretën. Në një tallje edhe më serioze eksportet kanë qënë më të lehta me vende europiane se mes vedi. Investimet e huaja nuk u thithën dot nëpërmjet këtyre marrëveshjeve, barrierat tregtare nuk u shkrinë, investimet reciproke nuk u stimuluan bollshëm, nxitja e biznesit aq më pak, tarifat ngushtuan “Rrugën e Kombit”…për të mos folur për infrastrukturën, transportin, arsimin, kulturën etj, etj, etj…

Kryeministri Rama mbeti konstantja e këtyre takimeve ndërsa në anën tjetër zëvendësoheshin thuajse çdo vit homologët, Thaçi, Mustafa, Haradinaj. Derisa arritën në 77 marrëveshje. E në 2020-ën në vend të një analize të detajuar mbi çfarë mund të krenohej shqiptaria prej dhjetra marrëveshjeve, pesë mbledhjeve të përbashkëta, dhjetra takimeve në nivele ministrash e drejtorish, në mendje do të mbetej ish kryeministri Kurti (që nuk pati rastin të drejtojë një mbledhje të përbashkët) në takimin e parë zyrtar në Tiranë të thosh se tema qendrore e takimit me Edi Ramën qe makroshengeni shqiptar, ndërsa kryeministri shqiptar do t’i kundërpërgjigjej me vendosmëri se nuk mund të ketë makroshengen shqiptar pa minishengen ballkanik (me shtrëngim duarsh Vuçiç-Rama).

LEXO EDHE:  Dy llojet e vrasësve në Shqipëri/ Ja sa paguhen për një ekzekutim

Se ku mund të ndihte Shqipëria zyrtare çështjen shqiptare në rajon e masin aktet, veprat, produktet reale. Sot kryeministër në Kosovë është Hoti, me siguri do të ketë një mbledhje radhe në Shkodër a në një tjetër qytet shqiptar për të përsëritur marrëveshje të ndenjura e nënshkruara nga dy-tre herë, për t’i krijuar dekorin fjalimeve patetike, deklaratave patriotike dhe kërcënimit të fuqive të mëdha nga liderët e vendeve më të varfra në Europë.

Ndërkohë Serbia bën sehir thirrjen e ish luftëtarëve të UÇK-së për t’u mbrojtur nga akuzat e një lufte mbyllur 21 vjet më parë, finalizuar me pavarësi. Ish luftëtarë shndërruar në pushtetarë, që shkëlqenin në luftë, por u zbehën në paqe.
Serbia bën sehir me tetë takimet e liderit të saj autokrat me kryeministrin shqiptar, që nuk mundi të shenjonte dot një arritje në çështjen shqiptare në rajon.
Serbia bën sehir duke hyrë në negociata ndërkombëtare me plane B, C dhe duke mos ndjerë asnjë humbje nga përplasja SHBA-BE, sepse ka gjihmonë Rusinë nën mëngë.
Serbia bën sehir duke përmirësuar treguesit ekonomikë me ritme të frikshme, duke u shndërruar në hub investimesh në teknologji, ndërsa sheh sesi kryeministrat shqiptarë ngrenë padi ndaj sho-shoqit dhe vendet e tyre mbeten të fundit në rajon për nga konkurueshmëria, financat, borxhi dhe mirëqënia.

Nuk dimë çfarë është luajtur në kulisa dhe nuk ia dalim dot konspiracioneve të mëdha, por mjafton ajo çfarë dëshmohet nën dritën e diellit për të gjykuar kusuret e pushtetit të madh të liderve të vegjël.

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania
KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Opinione

Nga Bledi Mane/ Bir Hashim i nënës, kë të qaj më parë?

Publikuar

-

Nga

Nga Bledi Mane/ Bir Hashim i nënës, kë të qaj më parë?

Zëri i spikeres së lajmeve të BBC mund ta plaste ekranin e sheshtë të televizorit tim:
-Në Brazil çdo një minutë vdes një person nga virusi…
Pas Amerikës Latine lajmet vazhdonin llahtarisht me viktima në çdo kontinent dhe numuri rritej e rritet çdo ditë. Një pjesë e Botës po vdes pandalshmërisht që nga marsi i këtij viti dhe mes tollovisë ndërkombëtare një prokuror special amerikan hoqi maskën, hapi gojën dhe bërtiti:
-Arrestoni presidentin e Kosovës se ka vrarë 100 qytetarë të pafajshën gjatë vitit 1999.
Në mënxyrën e pandemisë ku nuk ka as vend për varre, dikush po i hap një varr Kosovës dhe Hashim Thaçi e di mirë…
2./
Sa bajate dhe e pështirë që duket. 21 vjet pas përfundimit të luftës në Kosovë, drejtësia ndërkombëtare nuk po gjen dot kush ka vrarë 100 të pafajshëm. Kanë pasur kohë, infrastrukturë, buxhet, dëshmitarë pa fund dhe 21 vjet rresht nuk kanë bërë asgjë, ata kujtohen sa herë Kosova ka ndonjë hall delikat dhe ua tundin litarin e kërcënimit politikanëve folklorikë daradanë pa din, pa iman, pa bosht, pa kauzë, pa filozofi, pa strategji afatgjatë.
Lufta kosovare nisi para dy dekadash me Hashimin, Kadriun, Ramushin dhe po ata janë ende edhe në opozitë e në pushtet. Ata janë dhe mbeten kryeministra, presidentë, kryeparlamentarë, ministra, deputetë që herë flirtojnë me Gjermaninë, pastaj pallohen me Turqinë, martohen me Amerikën, tradhëtojnë Bashkimin Evropian, puthen me vendet islamike, flenë fshehurazi me vendet armike. 21 vjet që lajkatuan e u treguan të pabesë me aleatët vetëm e vetëm të mbeten përjetësisht në pushtet duke abuzuar me lirinë dhe ekonominë e Kosovës. Dhe ndërkombëtarët që janë mësuar të sfidojnë fuqi botërore e bërthamore, të zhgënjyer miliona herë nga batakçinjtë liliputë kosovarë, fillojnë i kërcënojnë tallshëm me burgun e Hagës.
Pa më thoni miq, kujt i hyn në punë liria e Hashimit apo e Ramushit? Arrestimi i tyre do trondisë bursat dhe tregjet financiare, do ngrejë çmimin e naftës, do prishë ekuilbrat delikate amerikano- aziatike apo do çojë në protestë opinionin botëror?
Mos u mërzisni e mos u trishtoni kur prangat e Hagës ua tundin para fytyrës politikanëve kosovarë. Të shkojnë atje të përballen me drejtësinë dhe kur pafajësinë ta fitojnë, të kthehen në Kosovë si pensionistë e veteranë të nderuar për tu lenë rradhën gjeneratave të reja pa mëkate.
Ndërkohë në Tiranë, në kryeqytetin e ëndrrave kuqezi batakçinjtë sivëllezër të politikanëve kosovarë kanë 30 vjet që nuk bëjnë dot një kod të ri zgjedhor.
3./
21 vjet me Kosovën dhe 30 vjet me Shqipërinë, ndërkombëtarët kanë 51 vite që po u plaset buza me pengmarrësit tanë. 51 vite me vjedhje, vrasje, dallavere dhe stanjacione progresi prej hashimësh, berishësh, ramushësh, metësh, ramësh…
Duhet burg i ri dhe më i madh në Hagë, nuk i nxë dot gjithë këta mysybetët tanë këtej dhe andej kufirit!

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Klodian Tomorri/ Mbetjet e Durrësit, tre skenaret që të çojnë në burg

Publikuar

-

Nga

Nga Klodian Tomorri/ Mbetjet e Durrësit, tre skenaret që të çojnë në burg

Zakonisht gjerat keputen kur hollohen. Por me zullumin ndodh e kunderta. Ai keputet kur trashet.

Grykesia per te vjedhur parane publike me projektin kriminal te mbetjeve te Durresit, i ka futur arkitektet e tij ne nje kurth, nga i cili mund te dalin vetem me pranga ne duar. Cdo skenar apo cdo zgjidhje qe te provojne, rezultati do te jete i njejte. Kush firmos, shkon automatikisht pas hekurave. Gjykimi eshte vulosur diten kur u mbyll venddepozitimi i Porto Romanos me tender sekret per te ndare 15 milione euro.

Ligjerisht kriza e mbetjeve te Durresit ka vetem tre zgjidhje. E para eshte ajo qe Bashkia e Durresit te hape tender per depozitim te mbetjeve. E dyta, Ministria e Energjise te hape tender per koncesion te ri, ndersa e treta qe ne fillim dukej dhe me e preferuara e qeverise, eshte ajo e negocimit te drejteperdrejte me inceneratorin e Tiranes. Te treja te cojne ne burg. Zyrtaret qe do te hedhin firmat, nuk do t’i shpetonte dot as gjykata me e korruptuar ne bote.

Varianti i pare, ai i hapjes se nje tenderi per depozitim nga Bashkia e Durresit eshte i deshtuar qe ne nisje. Durresi nuk ka me venddepozitim mbetjesh sepse e mbyllen grykesit, rrjedhimisht askush nuk mund te marre persiper depozitimin e mbetjeve. Por edhe nese do te ndodhte mrekullia dhe ndonje kompani te ofronte zgjidhjen, per ti depozituar mbetjet ne nje qytet tjeter, kjo do te kishte dy pasoja. Se pari, transporti ne nje qytet tjeter do te rriste tarifen e pastrimit per qytetaret e Durresit ose per buxhetin e shtetit. Se dyti, procedurat e tenderit ri do te zgjasnin me muaj te tere. Pergjate kesaj kohe, kriza e plehrave ne Durres do te rendohej duke u bere e pamenaxhueshme. Kjo do te ngrinte domosdoshmerisht pyetjen: Pse u mbyll venddepozitimi i Porto Romanos pa u gjetur me pare vendi i ri ku do te sistemoheshin mbetjet e Durresit? Pergjigja e kesaj pyetje con tek prangat.

LEXO EDHE:  Efekti i TAP/ Të gjitha shtetet ndalin investimet e huaja në Shqipëri, përveç Zvicrës

LEXO EDHE:  “Kosova nuk ka nevojë për minishengen”/ Haradinaj: Synimi ynë është BE

Varianti i dyte, ai i hapjes se gares per koncesion te ri nga Ministria e Infrastruktures do te merrte edhe me shume kohe se tenderi i depozitimit. Zgjidhja do te ishte edhe me e larget dhe emergjenca mjedisore e Durresit do te shnderrohej ne nje krize te tmerrshme shendesore. Serish do te ngrihet me detyrim pyetja; Pse u mbyll Porto Romano pa u gjetur me pare venddepozitimi i ri? Serish mbi konen e firmetareve do te tundeshin prangat.

Varianti i fundit, ai i negocimit te drejteperdrejte me inceneratorin e Tiranes mund ta zgjidhe krizen mjedisore shpejt, por te con automatikisht ne burg per korrupsion. Kjo eshte arsyeja se pse ne qeveri per kete ceshtje kane filluar sherret. Dhe kjo eshte arsyeja se pse Ministria e Infrastruktures nuk e firmos nisjen e negocimit te ig me inceneratorin e Tiranes. Te gjithe e dine mire. Kush firmos puthet me prangat.

Kjo eshte nje afere qe do te shpertheje ne cdo skenar. Fitilat u ndezen diten qe Agjencia e Kanalizimeve mbylli pa gare dhe me negocim te drejteperdrejte Porto Romanon. Grykesia e trashi zullumin derisa e keputi. Tani mbetet vetem per t’u pare se kush do te jete kurbani. Hetimet per kete ceshtje kane nisur sakaq dhe ne Ministrine e Infrastruktures kete e dine mire.

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Astrit Patozi/ Komedi me katër akte

Publikuar

-

Nga

Nga Astrit Patozi/ Komedi me katër akte

…Shkurt 2017. Në mes të Bulevardit Dëshmorët e Kombit ngrihet madhështore çadra e lirisë. Republika e Re starton me devizën e fortë “Nuk ka zgjedhje me Edi Ramën”. Pas tre muaj kërcënimesh dhe betimesh solemne për revolucion nën dritaret e kryeministrisë vjen rezultati: qeveri e përbashkët me Edi Ramën dhe shumë drejtori me “kompetenca”, me drejtues dinjitozë, të cilët nuk i lanë detyrat edhe pas humbjes së rëndë në zgjedhje.
Në fushatë kundërshtar kryesor u shpallën dy parti të vogla ish-aleate, të cilat nuk e refuzuan “nderin”, ndoshta edhe ngaqë nuk kishin rrugë tjetër. Ndërsa përgjëgjësia për humbjen iu ngarkua fituesit dhe ai sigurisht që nuk e pati shumë problem ta pranonte.

…Shkurt 2019. Pas një proteste të zakonshme opozitare, ku ishte shpallur si gjithmonë rrëzimi i qeverisë, vjen vendimi i papritur. Nuk rrihet në parlament me Edi Ramën, sepse i bie që pastaj të bëhemi fasadë e tij.
Përfundimi, dorëzohen me këngë e valle rreth 60 mandate, por shumica e vendeve zëvendësohen, ndonëse pa zhurmë e pa bujë. Rezultati, opozita jashtë parlamentare merr malet, ndërsa opozita parlamentare bën politikë në sallën e Kuvendit, me aq sa di dhe aq sa mundet.
Ditët e para të gjithë bërtisnin për një fitore, që askush nuk e shihte, por pas një viti ata që thonë ende se u bë mirë që ikën, numurohen me gishtat e njërës dorë.

…Qershor 2019. Temperaturat në Tiranë ngrihen në kulm, jo aq për shkak të verës, se sa nga paralajmërimet për luftë. Nuk hyjmë në zgjedhje me Edi Ramën, por as atë nuk e lëmë të votohet dhe të votojë.
Këtë radhë e mbajtën fjalën, por vetëm për pjesën e parë. Ata nuk hynë, por Edi Rama ia doli. Përfundimi, dorëzuan pa shkrepur asnjë pushkë 61 bashki, të cilat ia kaluan praktikisht të gjithë pushtetin sovjetëve në Shqipëri.
Ngaqë u doli boja një herë duke e quajtur fitore djegien e mandateve, tani po përpiqen të mbajnë me gajret militantët, duke i gënjyer me zgjedhje lokale, që pritet të bëhen në vjeshtë, por pa e caktuar vitin.

LEXO EDHE:  Efekti i TAP/ Të gjitha shtetet ndalin investimet e huaja në Shqipëri, përveç Zvicrës

LEXO EDHE:  Dy llojet e vrasësve në Shqipëri/ Ja sa paguhen për një ekzekutim

…Qershor 2020. Nuk është më fare problem Edi Rama dhe as kemi nevojë më për qeveri tranzitore. Damian Gjiknurit i kanë rënë kot më qafë, madje edhe çunat problematikë nuk kanë bërë ndonjë gjë të madhe, por i ka zmadhuar pak punët “Bild-i”.
Vitin që vjen do të shkojmë në zgjedhje me Edi Ramën kryeministër, që të zgjidhemi deputetë dhe ta kemi shok prapë në parlament, mjafton në çdo qendër votimi të ketë një numurues të Lulit dhe një tjetër të Monikës. Dhe kaq mjafton që zgjedhjet të quhen të lira dhe të ndershme.
Se për pak harrova, qeverinë do ta bëjmë copë me 15 kushtet e paplotësuara të Bundestagut dhe të Parlamentit Europian. Dhe Edi Rama pas kësaj nuk ka nga të shkojë, do të dorëzohet vetë.

LEXO TE PLOTE