Connect with Us

Vetëm republikanët i garantojnë rendin dhe sigurinë Amerikës

Blog

Vetëm republikanët i garantojnë rendin dhe sigurinë Amerikës

Publikuar

-

Nga Daniel Mccarthy “National Interest”

Republikanët patën një monopol virtual në Shtëpinë e Bardhë gjatë viteve 1969-1993, me vetëm një ndërprerje 4-vjeçare pas skandalit të Uotergejtit. Në fund të asaj epoke, qyteti i Nju Jorkut kishte zgjedhur një kryetar republikan, që pati një qasje të ashpër kundër krimit.

Trazirat e viteve të Lindon Xhonsonit, dhe vala e mëvonshme e krimit që kulmoi në vitin 1991, ishin stimuj të fuqishëm për të votuar Partinë Republikane. Anarkistët që kanë patur dorë të lirë që nga vrasja e afro-amerikanit Xhorxh Floid nga një oficer i policisë në Mineapolis, përfaqësojnë në të njëjtën kohë një nxitje që amerikanët të shprehen në favor të zbatimit të ligjit, duke e rizgjedhur Donald Trumpin për një mandat tjetër nëntorin e këtij viti.

Mbi 30 qytete, përjetuan trazira të mëdha fundjavën që shkoi. Asgjë nuk e bën më të qartë ndarjen midis dy partive politike, sesa çështja themelore e zbatimit të ligjit, dhe garantimit të rendit publik. Demokratët po justifikojnë me zell protatonistët e trazirave.

Trump nuk arriti që ta adresojë këtë çështje në konferencën e tij për shtyp të premten, por ai nuk mund ta anashkalojë më një situatë të tillë. Ai duhet të këmbëngulë se respektimi i ligjit dhe siguria e qytetarëve amerikanë, është detyrimi kryesor i administratës së tij.

Rivali i tij, kandidati demokrat Xho Bajden, është një hap përpara në këtë aspekt. Bajden një bashkautor i projekt-ligjit mbi luftën kundër krimit në vitin 1994. Por ai ishte mjaftueshëm i zgjuar, duke u distancuar nga historia e partisë së tij e përkëdheljes së kriminelëve.

Bill Klinton bëri të njëjtën gjë:Ai gjeti kohë në mesin e fushatës brendapartiake në vitin 1992, për t’u rikthyer në vendlindjen e tij në Arkansas për ekzekutimin e një vrasësi të quajtur Riki Rej Rektor. Demokratët e qendrës si Klinton dhe Bajden, e distancuan veten nga imazhi i Majkëll Dukakis, kandidati i partisë së tyre në vitin 1988, që me politikat e tij liberale la të lirë kriminelë si Uilli Horton.

Por sot, baza e majtë e Partisë Demokratike, një pjesë e të cilës duket se doli në rrugë javën e shkuar, kërkon heqjen e lirimit me kusht, lehtësimin e masave për kriminelët në burg, si dhe për kufizime më të mëdha ndaj policisë. Demokratët në parlamentin lokal të shtetit të Nju Jorkut, e kanë ndjekur këtë axhendë në një mënyrë agresive, duke stimuluar më tej lirimin me kusht për kundërvajtjet dhe krimet jo të dhunshme.

Kjo solli një rritje prej 22.5 për qind të krimeve para pandemisë, në krahasim me shkurtin e vitit 2019.  Guvernatori i Nju Jorkut Endrju Kuomo, dhe kryetari i Bashkisë së Nju Jorkut Bill De Blazio, e kanë pranuar këtë problem. Por liberalët në bazën e partisë së tyre, nuk heqin dorë nga kërkesat e tyre.

Dhe kur ndodhin incidente si vrasja e Xhorxh Floidit, forcohet narrativa liberale brenda Partisë Demokratike nga media amerikane me prirje liberale:racizmi është një problem më i madh se sa krimi, dhe policia është një pjesë kryesore e problemit të racizmit.

LEXO EDHE:  Financuan fushatën e Trump, duke shkelur ligjin/ Arrestohen dy biznesmenët

Javën e shkuar, ekspertët dhe akademikët liberalë, shkuan madje deri aty sa të justifikojnë trazirat në Mineapolis dhe gjetkë, me argumentin se trazirat prodhojnë historikisht reforma dhe se tek e fundit, çfarë është një zjarr i vogël dhe disa plaçkitje, në krahasim me vdekjen e një njeriu në ambjentet e paraburgimit?

Biznesmenët emigrantë, dyqanet e të cilëve kanë rënë pre e dhunës, mund të ndjehen ndryshe. Ashtu siç mund të jenë edhe amerikanët, që po e shohin se çfarë ka prodhuar qasja liberale ndaj policisë më pak se 60 km larg nga kryeqyteti i vendit, në Baltimorë.

Pas vdekjes së zezakut 25-vjeçar Fredi Grej në ambjentet e paraburgimit, dhe protestat e dhunshme që e pasuan këtë ngjarje, policia e Baltimorës i zmbrapsi protestat, dhe shkalla e vrasjeve arriti nivele të para vetëm në fillim të viteve 1990.

Ndërsa votuesit po shkojnë drejt presidencialeve të nëntorit 2020, ata mund të pyesin nëse ulja e kriminalitetit e arritur gjatë 25 viteve të fundit, është në rrezik me rizgjedhjen e presidentit Trump në detyrë. Ajo që e shton zemërimin ndaj Bajden, është e shkuara e dy prej grave aleate në garën e tij.

Senatorja e Minesotës, Emi Klobushar, para se të zgjidhej senatore, ishte një prokurore qarku, dhe mënyra e trajtimit të rasteve të dyshuara të brutalitetit policor, tashmë po kritikohet ashpër. Edhe senatorja e Kalifornisë, Kamala Harris, është gjithashtu një ish-prokurore në profesion.

Edhe pse një grua më ngjyrë, ajo përmbush më shumë kërkesat e Partisë Demokratike për diversitet në radhët e saj.

Nëse ajo do të ishte zgjedhja e Bajdenit si kandidiate për zv/presidente, do të përfaqësonte një ekuilibër midis portretizimit të saj si e ashpër me krimin, dhe një pikëpamjeje të favorshme ndaj narrativës liberale mbi protestat e ditëve të fundit. Ajo mund të armiqësojë lehtësisht votuesit nga të dy anët e kësaj çëshje, sikundër mund ta bëjë edhe vetë Bajden.

Në fund të viteve të mandatit të Barak Obamës, armiqësia e liberalëve ndaj zbatimit të ligjit dhe imazhet e trazirave dhe trazirave kudo në vend, nga Baltimora deri në Sent Ljuis dhe Dallas, i dhanë shumë pikë fushatës së Donald Trumpit. Tashmë historia po përsëritet, dhe jo vetëm ajo e vitit 2016, por edhe historia e avantazhit që ka pasur Partia Republikane në vitet 1970-1980, me votuesit amerikanë që i perceptuan demokratët si shumë liberalë, për të garantuar dhe rendin në vend.

Trump ka qenë në fillim i lëkundur mbi qasjen që duhet të ketë mbi këtë çështje. Por më pas ai nisi të ashpërsojë tont kundër atyre që po shkaktojnë trazira nëpër qytetet e Amerikës. Ai nuk duhet të tutet, apo të rrezikojë mbështetjen e bazës së tij konservatore.

Është koha që Trumpi të garojë kundër Bajdenit, duke pasur në fokus fushatën tradicionale në stilin e republikanëve: zbatimin e ligjit dhe garantimin e rendit publik në vend, për të ndaluar kaosin e radhës që mund të përfshijë mbarë Amerikën.

Shënim: Daniel Mccarthy është kryeredaktor i revistës “American Conservative”./ Përshtatur nga CNA.al

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania
KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Blog

Biden takohet me udhëheqës afrikano-amerikanë në mes të protestave

Publikuar

-

Nga

Joe Biden u takua me drejtuesit e komunitetit në një kishë kryesisht Afrikano-Amerikane në Delauer të hënën në mëngjes, duke dalë nga shtëpia për dy ditë radhazi për të trajtuar tensionet racore që kanë filluar të riformulojnë zgjedhjet e ardhshme presidenciale.

Biden, ish-nënpresidenti i cili do të përfaqësojë demokratët kundër Presidentit Donald Trump në zgjedhjet presidenciale këtë vjeshtë, është gjendur në vështirësi në përpjekjet për të gjetur hapësirë në debatet kombëtare rreth dy krizave që kanë përfshirë vendin në javët e fundit nga studioja e tij televizive në bodrum. Por pas një nate tjetër të protestave të dhunshme, demokrati 77-vjeçar u takua me një numër udhëheqësish afrikano-amerikanë në qytetin e tij përpara një takimi virtual me kryetarët e bashkive në të gjithë vendin.

Kjo qasje e takimeve më udhëheqës të nivelit më të ulët është në kontrast të madh me atë të Presidentit Trump në ditët e fundit, i cili ka bërë pak përpjekje për të unifikuar vendin. Presidenti republikan foli me guvernatorët dhe zyrtarët e forcave të zbatimit të ligjit të hënën, por ai e kaloi pjesën më të madhe të fundjavës duke përdorur Twitter-in si një platform për të nxitur respektimin e “ligjit dhe rendit” dhe veprime më të ashpra nga policia kundër protestuesve në të gjithë vendin. Ai paralajmëroi të premten se, “kur plaçkitjet fillojnë, të shtënat fillojnë.”

Presidenti Trump gjithashtu kritikoi zotin Biden të hënën, duke thënë ne një postim në Twitter se “Njerëzit e Joe Bidenit të përgjumur janë aq të dhënë pas të Majtës Radikale sa që po punojnë për t’i nxjerrë anarkistët nga burgu, dhe ndoshta më shumë”.

Në momentet e para të mbledhjes së të hënës në kishën Bethel AME në qytetin ku jeton zoti Biden, Uilmington, ish-nënpresidenti dëgjonte me qetësi dhe mbante shënime në një fletore. Të gjithë të pranishmit, përfshirë edhe vetë zotin Biden, përdorën maska.

“Nënpresidenti erdhi të dëgjojë nga ne. Ky është një djalë lagjeje,” tha Pastori Sylvester Beaman, përpara se zoti Biden dhe të pranishmit të ulnin kokat për fillimin e lutjeve.

Qasja më e butë e zotit Biden mund të kumtoj se si kandidati që pritet të marrë emërimin e partisë demokrate do paraqitet pesë muaj para zgjedhjeve presidenciale, duke theksuar qetësinë dhe kompetencën si një kontrast me një president që flet shpejtë. Është një qasje që mbart me vete rrezikun për t’u mbytur nga angazhimi shumë më i zëshëm, më këmbëngulës i Presidentit Trump.

“Ai nuk është në detyrë, dhe ai sigurisht që nuk ka megafonin e personit që aktualisht ndodhet në Shtëpinë e Bardhë, por unë mendoj se njerëzit tanë janë duke kërkuar dikë që mund t’i bëjë ata të ndjehen më mirë gjatë këtyre kohërave jashtëzakonisht të vështira,” tha ligjvënësja Val Demings nga Florida, të cilën Biden po e konsideron si kandidate të tij për nënpresidente. “Amerika thjesht duhet të sigurohet që ka një njeri që është mirëkuptues, dhe i gatshëm të thotë,”Po, ne kemi disa çështje, ” dhe dikush që është i gatshëm t’i trajtojë ato.”

Megjithatë, sigurimi kërkon praninë, dhe kjo ka qenë një pengesë për ish-nënpresidentin, i cili u detyrua të vetëizolohej nga pandemia e koronavirusit, ende po punon për t’u përshtatur me fuqinë e mediave sociale si një zëvendësuese të pranisë fizike dhe pa platformën e zakonshme të një posti publik.

Zoti Biden mbajti një fjalim të mirëpritur të premten, duke u bërë thirrje të bardhëve që të mbanin përgjegjësinë në përpjekjet për t’i dhënë fund racizmit sistemik të Amerikës. Por, ai ishte kryesisht jashtë vëmendjes gjatë fundjavës, e cila shënoi përvjetorin e pestë të vdekjes së djalit të tij Beau Biden.

LEXO EDHE:  102 vite komunizëm, 100 milionë të vdekur

LEXO EDHE:  "Afrohen zgjedhjet?"/ Rama tregon se kur do të mbahen

Të hënën ai pati paraqitjen e tij të tretë publike që nga shpërthimi i pandemisë në mes të marsit.

Zoti Biden dhe bashkëshortja e tij, Jill, shënuan Ditën e të Rënëve duke vendosur një kurorë me lule të bardha në një memorial të veteranëve në afërsi të shtëpisë së tij në Uilmington javën e kaluar, dhe fushata e ish-nënpresdentit postoi fotografi të tij gjatë vizitës në një pjesë tjetër të qytetit ku po mbahej një protestë, të dielën pasdite. Më parë, ai bëri një postim në platformën Medium duke shprehur empati për ata që janë të dëshpëruar nga vdekja e afrikano-amerikanit George Floyd gjatë kohës që ai ishte nën arrest.

“E vetmja mënyrë për të përballuar këtë dhimbje është kthimi i këtij ankthi në një qëllim”, thuhej në postimin e zotit Biden të publikuar të dielën. “Dhe si President, unë do të ndihmoj në udhëheqjen e kësaj bisede – dhe më e rëndësishmja, unë do t’i dëgjoj shqetësimet tuaja”.

Në mbledhjen e mëngjesit të së hënës morën pjesë 15 udhëheqës fetarë, politikë dhe të arsimit, përfshirë ligjvënësin demokrat të Delauerit, Blunt Rochester. Ata të gjithë mbanin maska dhe mbanin një distancë fizike në ulëset e kishës. Njoftimet e ngjitura në hyrjen kryesore i paralajmëruan njerëzit të mos hynin nëse kishin kollë ose simptoma të tjera të koronavirusit.

Pjesa më e madhe e strategjisë së fushatës së zotit Biden përqendrohet në përpjekjen për të nxjerrë në pah një kontrast me Presidentin Trump nga pikëpamja e temperamentit dhe vlerave. Ai e ka quajtur garën për Shtëpinë së Bardhë një betejë për shpirtin e vendit dhe ka qenë veçanërisht i fuqishëm në dënimin e trajtimit nga Presidenti Trump të momenteve të tensioneve racore.

Demokratët besojnë se ish-nënpresidenti ofron një kontrast ndaj Presidentit Trump në momente të tilla, që i jemi atij (zotit Biden) një avantazh. Ata theksojnë se ndërsa zoti Biden nuk u shfaq në televizion tërë fundjavën, ai foli për vdekjen e afrikano-amerikanit George Floyd para Presdientit Trump dhe tregoi dhembshuri për protestuesit.

Trump ka alternuar midis shprehjes së alarmit për vdekjen e zotit Floyd dhe simpatisë për familjen e tij dhe postimin e mesazeve në Twitter duke antagonizuar protestuesit dhe përçmuar armiqtë e tij politikë.

Dhe në zgjedhjet që ka të ngjarë të jenë një referendum për presidentin e tanishëm, disa ndihmës të zotit Biden thonë privatisht se plani më i mirë mund të jetë që të lejojnë Presidentin Trump që të dëmtojë veten.

Megjithatë ekziston edhe mendimi se Biden duhet të bëjë më shumë sesa thjesht të presë votuesit që mund të mos jenë të kënaqur me zotin Trump. Disa demokratë që e kanë kritikuar zotin Biden në të kaluarën për mungesë të pranisë në publik gjatë fillimit të pandemisë së koronavirusit thanë se ai po bën lëvizjet e duhura tani.

“Jam i sigurt se ata kanë hezitime, të kutpueshme, tani për ta politizuar këtë. Kjo nuk është pjesë e natyrës së tij”, tha strategu demokrat James Carville. “Mund të ketë një kohë për elokuencë, por unë mendoj se thjeshtësia është elokuencë tani”./ VOA

LEXO TE PLOTE

Blog

Kush ishte Xhejms Bondi i vërtetë, që frymëzoi personazhin e “Agjentit 007”

Publikuar

-

Nga

Në vitin 2014, lehtësimi i klauzolave të Ligjit britanik të Sekreteve, e lejoi një familje që kishte qenë gjithmonë kureshtare mbi angazhimin e gjyshit gjatë kohës së Luftës së Dytë Botërorë, që të zbulonte se ai ishte në fakt një agjent sekret në jetën reale.

Një profesion mjaft intrigues, aq më tepër për një njeri të quajtur pikërisht Xhejms Bond. Stefën Filips, nipi i Xhejms Çarls Bond, pati mundësinë që shihte me sytë e tij dokumente dikur të klasifikuara si tepër sekrete, në të cilat ai zbuloi për habinë e tij të madhe, se gjyshi i tij ishte një oficer i shërbimit inteligjent britanik, dhe një anëtar i Ekzekutivit të Operacioneve Speciale (SOE) gjatë Luftës së Dytë Botërore.

Që në moshë të re, Filips thotë se mban mend që e gjithë familja ishte paralajmëruar nga autoritetet, të mos e pyeste gjyshin e tij mbi shërbimin e kryer në kohën e luftës. Gjithsesi Filips thekson se nuk i kishte shkuar kurrë ndërmend që gjyshi i tij, Xhejms Bond, të kishte shërbyer në një grupim kaq elitar të shërbimeve britanike të sigurisë.

Xhejms Bond, nga Suonsi i Uellsit Jugor, ishte para luftës një punëtor në një uzinë të përpunimit të metaleve. Gjatë Luftës së Dytë Botërore dhe 6 vjet pas saj, ai punoi për llogari të shërbimit sekret SOE. Filips gjeti në dosjen e deklasifikuar, kopjen e një njoftimi të nënshkruar nga gjyshi

i tij më 3 qershor 1944, vetëm 3 ditë para zbarkimeve të D-Day në plazhet franceze të Normandisë.

Filips supozon se në atë kohë gjyshi i tij, ishte duke punuar pas linjave të armikut. Edhe më befasues është fakti, që Xhejms Bondi i vërtetë punoi nën udhrat e Jan Fleming, shumë kohë para se ky i fundit të bëhej shkrimtar, dhe të fitonte famë me persionazhin e tij të mirënjohur tashmë, që mban të njëjtin emër.

Në kohën e luftës, Fleming ishte kreu i Inteligjencës Detare Britanike, dhe kishte për detyrë të ruante të gjitha sekretet. Ai ishte trajnuar si një operativ i SOE, dhe do të ndërmerrte misione të ngjashme me ato të kryera nga Xhejms Bondi i vërtetë.

Një tjetër dokument i deklasifikuar, tregon se në vitin 1942, Jan Fleming mblodhi një ekip operativësh të SOE dhe se midis tyre ndodhej edhe Xhejms Çarls Bond. Fatkeqësisht, detajet e atij operacioni janë ende të klasifikuara.

LEXO EDHE:  Zgjedhjet e 30 Qershorit/ Opozita paraqet tetë kërkesa në KQZ

LEXO EDHE:  SHBA paralajmërojnë Iranin të mos lëshojë raketat

Jan Fleming pretendonte gjithnjë se personazhi i tij, Xhejms Bond, ishte emëruar sipas një ornitologu amerikan, dhe se ai e kishte zgjedhur atë emër për shkak të thjeshtësisë në shqiptim. Por Filips është i intriguar me të drejtë nga lidhja midis gjyshit të tij dhe Jan Flemingut, shërbimit që ata kryen bashkë gjatë luftës, dhe jetën e super-spiunit në librat e këtij të fundit.

Ai beson se historia me ornitologun amerikan, ishte një taktikë devijuese e përdorur enkas nga Flemingu për të mbrojtur Xhejms Bondin e vërtetë, duke respektuar kësisoj edhe klauzolat tepër të rrepta të Ligjit të Sekreteve Zyrtare.

Ekziston një legjendë familjare, sipas të cilës Xhejms Bond i tha dikur mbesës së tij, Xhenit, se ai ishte në fakt Xhejms Bondi i vërtetë, që shfaqej në libër dhe në filma. Por për këtë gjë nuk është thënë asgjë më shumë, dhe askush nuk dyshoi se në atë rrëfim mund të kishte diçka të vërtetë.

Pasi i shërbeu vendit të tij për 11 vjet, Xhejms Çarls Bond u largua nga ushtria, dhe rinisi sërish punën në uzinën e metaleve. Pasi u tërhoq nga kjo industri, ai u angazhua për disa kohë në disiplinimin e trafikut të automjeteve para shkollave në Laugor, një qytet afër Suonsit.

Filips po kërkon nga cilido që ka shërbyer me gjyshin e tij, që të kontaktojë me të. Ai do të donte të zbulonte më shumë se çfarë ka bërë gjyshi i tij gjatë Luftës së Dytë Botërore. Gjithçka që di ai deri më tani janë dokumentet e deklasifikuara, dhe një fotografi e vitit 1937 e një burri shumë të pashëm, me flokë të errët, i veshur me një kostum.

Ajo foto është e gjyshit të tij, por mund të jetë një foto publicitare e Xhejms Bondit tjetër. Xhejms Çarls Bond vdiq në vitin 1995 në moshën 89-vjeçare, pa ia zbuluar kurrë të shkuarën e tij interesante anëtarëve të familjes së tij. Ky zotëri, u betua seriozisht para eprorëve për respektimin e Ligjit të Sekreteve Zyrtare, dhe nuk u rrëfeu asnjëherë të afërmve se në çfarë misionesh kishte marrë pjesë gjatë ose pas luftës. / War History Online – Bota.al

LEXO TE PLOTE

Blog

Si mund ta “ribëjë” botën Covid-19

Publikuar

-

Nga

Teksa shumë vende po lehtësojnë masat kufizuese, banorët po rikthehen në hapësirat e vjetra, që tani duket si të panjohura për ta. Vetë vendet nuk ndryshuan, por vënia e maskave për të shmangur turmat, dhe mënyra se si na lejohet të qëndrojmë në to, do të jetë rrënjësisht e ndryshme.

Dhe shumë nga këto ndryshime mund të ekzistojnë edhe për ca kohë. Edhe pasi të frenohet përhapja e koronavirusit, rreziku i një valë të re do të mbetet, për sa kohë që nuk do të jetë zbuluar ende një vaksinë efektive kundër Covid-19, proces që mund të zgjasë nga 9 muaj deri në 2 vjet.

Për më tepër, thonë shkencëtarët, sëmundje të reja po aq shkatërruese, mund të paralizojnë në të ardhmen njerëzimin, ashtu siç bëri koronavirusi këtë vit. Për ata që merren me planifikimin e qyteteve tona të së ardhmes dhe hapësirave publike, pandemia përbën një kërcënim marramendës që kërkon masa emergjente, por përfaqëson edhe një mundësi për ta rimenduar mënyrën se si jetojmë, lëvizim dhe grupohemi.

Njerëzit nuk përballen dhe aq mirë me izolimin. Shumë studime që kanë analizuar pasojat e karantinës gjatë epidemive të kaluara, kanë zbuluar se izolimi ndikon fort mbi shëndetin mendor të njerëzve, ndonjëherë duke shkaktuar edhe çrregullime të stresit post-traumatik.

Ekspertët thonë se rivënia e hapësirave sociale në dispozicion të njerëzve në një mënyrë të sigurë sa më shpejt që të jetë e mundur, është më shumë sesa një prioritet ekonopmik. Ajo është një mënyrë për t’u kujdesur për mirëqenien e njerëzve, dhe për t’i ndihmuar ata ta rimarrin veten pas një krize shëndetësore globale.

Si vendi i parë evropian që hyri në karantinë, dhe një nga të parët që doli prej saj, Italia po analizohet me kujdes si rast, në mënyrë që ekspertët të mund të vlerësojnë se çfarë funksionon në një periudhë afatshkurtër, dhe çfarë është e qëndrueshme në planin afatgjatë.

Simone d’Antonio, ekspert i politikave me qendër në Romë në Shoqatën Italiane të Qyteteve dhe Komunave (ANCI), shkruajti së fundi për ‘cheFare’, se Italia duhet të rivendosë frymën e komunitetit kundër kulturës së dyshimit dhe frikës. Ai argumenton se frika nga “tjetri”, ishte një problem shumë serioz edhe përpara pandemisë, dhe u përkeqësua akoma më tepër nga rreziku konkret i prekjes nga Covid-19.

“Rimëkëmbja nga kjo krizë, është një mundësi për t’ja filluar sërish, duke trajtuar rreziqe të reja të shëndetit publik, si dhe duke e rindërtuar ndjenjën e humbur të komunitetit”- thotë d’Antonio për “BBC Future”. Dhe kjo do të thotë një ristrukturim i hapësirave publike.

“Praktikat tona bindëse duhet të ndryshojnë, por kjo krizë mund të shndërrohet edhe në një mundësi. Për shembull, njerëzit më në fund mund të nisin t’i përdorin hapësira publike e lëna pas dore, siç kanë qenë lulishtet e gjelbërta të degraduara në Romë, si dhe shumë qytete të tjera italiane”- thekson ai.

Ai përmend kopshtet tradicionale të birrës në Mynih, ku njerëzit pinë dhe hanë në tavolina të gjata në natyrë. Në qytetet e tjera, kjo praktikë mund të sigurojë mundësinë ideale për të praktikuar distancimin shoqëror në grupe të mëdha njerëzish

Daniele Terzariol, nënkryetar i bashkisë së qytezës San Donà di Piave, pranë Venecias, thotë se ndërsa qyteti po rihapet, administrata dëshiron të shfrytëzojë rastin për t’i bërë hapësirat publike më funksionale dhe më të bukura, sesa ishin para karantinës.

Në Indi, vend që apo ka filluar të rihapë gradualisht dyqanet dhe transportin e brendshëm, pronarja e restorantit Shefali Gandhi në Goa, beson gjithashtu se hapësirat në natyrë do të jenë thelbësore. “Në qytete si Mumbai, njerëzit kanë qëndrur mbyllur për 2 muaj me radhë në apartamentet e tyre si kuti shkrepseje”- thotë ajo.

Ajo beson se kujtesa e karantinës do të mbetet e gjallë për një kohë të gjatë, dhe njerëzit do t’i lidhin kënaqësitë e jetës sociale me hapësirat në natyrë. Pavarësisht nëse restorantet dhe baret kanë qasje në natyrë apo jo, njerëzit do të duhet të ruajnë distancimin e sigurtë. Por kur hapësirat janë shumë të vogla për të siguruar distancimin e duhur, kjo bëhet më e vështirë.

LEXO EDHE:  SHBA kërcënon me sanksione Turqinë/ Reagon zëdhënësi i Erdogan

LEXO EDHE:  Doni të studioni në SHBA?/ Ambasada Amerikane jep lajmin e mirë

Për shembull, në Itali disa e kanë kritikuar vendosjen e mjeteve mbrojtëse, sikurse është përdorimi i ndarjeve plastike, që ndajnë më dysh tavolinat e restoranteve, duke e bërë të pamundur që klientët të afrohen shumë pranë njëri-tjetrit. Disa thonë se ndarje të tilla janë jopraktike, ta heqin kënaqësinë e ngrënies së një vakti të përbashkët ushqimor. Madje një përvojë e tillë, ngjan me një vizitë në një burg komentoi dikush në Facebook.

Rëndësia e besimit

Studimet e fundit, e kanë identifikuar besimin si shtyllën kurrizore të rimëkëmbjes sociale dhe ekonomike. Që t’i rikthehen “jetës normale” dhe të përdorin hapësirat publike ose të përbashkëta, njerëzit duhet të ndjehen të sigurt fizikisht, dhe të kenë besim se të tjerët po kujdesen për sigurinë e tyre.

“Besimi është thelbësor për rindërtimin e besimit midis njerëzve kur mblidhen në hapësira publike ose private”- thotë Aditi Ratho nga Fondacioni i Kërkimeve Vëzhguese në Indi, që nuk ishte i përfshirë në hulumtim. “Kur është fjala për restorantet, palestrat dhe teatrot, njerëzit janë të shqetësuar për standardet dhe protokollet e higjienës. Ata duan që të ndjehen të sigurtë”-thekson ajo.

Pas traumës kolektive dhe nevojës për t’i mbijetuar një pandemie, ajo thotë se autoritetet duhet të marrin parasysh psikologjinë e njerëzve që atë po bëjnë për rikthimin e normalitetit. Një nga sfidat tradicionale të dizajnit urban në Indi, shpjegon ajo, është se qytetet janë me popullsi shumë të dendur, dhe kjo përbën një seri rreziqesh përtej infeksionit të koronavirusit.

Projektuesit e qytetit, po mendojnë tashmë si të përballen me hapësira zakonisht të mbushura me njerëz si stacionet e metrosë, apo teatrot. “Unë mendoj se koncepti i teatrove do të ndryshojë plotësisht, pasi njerëzit do të përdorin gjithnjë e më shumë platforma online transmetimi; ata do të qëndrojnë më shumë në shtëpi”-thotë ajo.

Ndërkohë në restorante, rikthimi i besimit tek klientët do të thotë kuzhina të hapura, për t’u treguar atyre se ushqimi i tyre gatuhet sipas standardet më të larta të higjienës. Edhe masat e tjera të sigurisë ka të ngjarë që të jenë dixhitale. Xhiuliano Vita, bashkëthemelues i kompanisë “Dishcovery”, po ndihmon disa sipërmarrës, që po përpiqen të rinovojnë shërbimet e tyre në epokën post Covid-19.

Ai parashikon një bum në menutë dixhitale, të cilat nuk do të përdoret vetëm për të bërë porosinë nga shtëpia, por edhe kur hahet në restorant. “Pronari do të shtypë një kod QR në tryezë, dhe klientët mund ta vizualizojnë menunë thjesht duke e skanuar atë me telefonat e tyre, duke shmangur kësisoj kontaktin fizik me menutë tradicionale”-thotë ai.

Ndërkaq në palestra, thotë Neha Motvani, themeluese e platformës në internet të palestrave “Fitternity”, pronarët mund të eleminojnë dushet dhe ambientet e dollapëve për të mundësuar distancimin social. Gjatë pandemisë, shumë njerëz morën orë mësimi në internet mbi ushtrimet fizike.

Ndërsa palestra përmes internetit, mund të mbetet tërheqës për shumë njerëz, thotë Motvani, ajo nuk do të zëvendësojë hapësirën tradicionale ku mblidhen njerëzit. “Ne kemi anketuar klientët tanë, dhe e kemi kuptuar se mbi 95 për qind e tyre mezi presin që të rikthehen të ushtrohen si zakonisht. Ata duan që të shtërngojnë dorën me trajnerin e tyre. E duan ndjenjën e bashkësisë”- thekson ai.

Ndërsa pandemia na detyroi të riorganizonim hapësirat tona të përbashkëta, karantina na ka dhënë kohën të rimendojmë se si duam që të duket jeta jonë shoqërore. Dhe megjithëse mund të na duket se i kemi dhënë lamtumirën bareve, teatrove dhe palestrave të tejmbushura me njerëz, që i kemi dashur aq shumë, të paktën për ca kohë, ne kemi gjithashtu mundësinë unike që të rizbulojmë se çfarë do të thotë bashkësi në hapësira të reja, dhe t’i riimagjinojmë nga e para ato hapësira. / “BBC Future” – Bota.al

LEXO TE PLOTE