Connect with Us

Si e “pushtoi” njerëzimi Tokën?

Blog

Si e “pushtoi” njerëzimi Tokën?

Publikuar

-

Një shtyllë kryesore e modelit “jashtë Afrikës” të origjinës së njeriut, është ajo që ka të bëjë me ngjarjet që kanë ndodhur jashtë kontinentit afrikan. Sipas këtij modeli, rreth 60.000 vjet më parë, speciet tona u larguan nga Afrika dhe përmes një spastrimi epik populluan Eurazinë.

Por të “çarat’ në këtë model, janë bërë gjithnjë e më të mëdha me kalomin e kohës. Për shembull, kafkat njerëzore të zbuluara në dy zona në Izrael janë 120.000-vjeçare. Ato cilësohen shpesh si një provë se përpara eksodit masiv, njerëzimi bëri disa përpjekje të shkurtra por të dështuara, për t’u ngulur në Azinë Perëndimore.

Por zhvillimet gjatë viteve të kaluara, sugjerojnë se në fakt ka pasur më shumë sesa thjesht përpjekje sporadike. Për shembull, një nofull 177.000-vjeçare e gjetur në shpellën Mislija në Izrael, lë të kuptohet se në Lindjen e Mesme ka ekzistuar një prani njerëzore shumë më e vjetër, dhe që ka zgjatur më shumë në kohë.

Por zbulimi më befasues ndodhi vitin e kaluar, kur 2 kafka të zbuluara në Greqi që në vitin 1978, na zbuluan më në fund disa nga sekretet e tyre. Ato u gjetën në shpellën bregdetare Apidima, të ngjitura nga pas me njera-tjetrën, përmes një amalgame llave vullkanike të ngrirë.

Në fillim u mendua se që të dyja kafkat i përkisnin Neandertalëve dhe ishin rreth 150.000-vjeçare. Por një ri-analizim tregoi të kundërtën. Njëra prej tyre, i përkiste vërtet një Neandertali 170.000-vjeçar. Por tjetra ishte 210.000-vjeçare dhe vinte nga një Homo sapiens, megjithëse me një përzierje të tipareve moderne dhe atyre arkaike.

Kafkat kishin përfunduar në një lloj mënyre në të njëjtën pjesë të shpellës, dhe ishin ngjitur me njera-tjetrën disa kohë më vonë. Përfundimi i vetëm, është se njerëzit e parë modernë që jetuan në Afrikë më shumë se 200.000 vjet më pare, u shpërndanë me sukses në Evropën Jugore.

Një udhëtim ky i gjatë i kryer me këmbë, ose ndoshta më gjerësisht përreth Mesdheut Lindor, që ndoshta zgjati për mijëra vjet. “Ky është një zbulim shumë befasuese”- thotë Kris Stringer, ekspert në Muzeun eHistorisë Natyrore në Londër, që ishte pjesë e ekipit që kreu analizat.

Provat të shpërndarjeve të mëhershme të njerëzve, janë gjetur edhe më larg nga Afrika. Në vitin 2015, studiuesit në Kinë, njoftuan zbulimin e dhëmbëve njerëzorë moderne në një shpellë në jug të vendit, që daton të paktën 80.000 vjet më parë. Në Kinë janë gjetur edhe disa fosile të tjera, që datojnë gati në të njëjtën periudhë.

Ato janë klasifikuar në mënyrë konvencionale si Homo erektus, anëtari i parë i gjinisë sonë që eci drejt më këmbë, por tani duket se ka më shumë të ngjarë që ata t’i përkasin Homo sapiens, thotë Maria Martinon-Torres nga Qendra Kombëtare e Kërkimit të Evolucionit Njerëzor (CENIEH) në Burgos të Spanjës. “Ata kanë qenë atje!”- thotë ajo. Edhe Stringer bie dakord me këtë konstatim:”Nëse ata erdhën deri në Evropë, unë nuk shoh asnjë arsye pse të mos kenë shkuar deri në Kinë”.

Këto zbulime të reja të shpërndarjeve të hershme të njerëzve modernë janë shumë intriguese. Por tablloja kryesore mbetet në thelb e pandryshuar. Mendimi i sotëm mbizotërues, është se njerëzit modernë nisën të shpërngulen masivisht nga Afrika 100.000 vjet më parë, me siguri përmes Gadishullit Arabik, Levantit ose që të dyjave.

Ata u sollën nëpër Evropë dhe përgjatë bregdetit jugor të Euroazisë, dhe ka shumë të ngjarë që

të kenë gjetur burime ushqimore të nje cilësie të lartë. Më pas shkuan dhe populluan Azinë Qendrore, ku sot shtrihet Kina. Rreth 65.000 vjet më pare, disa njerëz arritën në Sahul, një kontinent i lashtë ku ndodhet tani Australia dhe Guinea e Re, thuajse me siguri nëpërmjet anijeve. Migrimi i fundit i famshëm, e çoi njerëzimin përtej ngushticës së Beringut në Amerikë rreth 15.000 vjet më parë.

Po çfarë ndodhi me speciet e tjera njerëzore?

Sipas modelit standard ‘jashtë Afrikës’, kur speciet tona u përhapën për herë të parë nëpër Eurazi, ata u zëvendësuan plotësisht njerëzit më arkaikë që ndeshën. Padyshim, ne jemi speciet e fundit njerëzorë që ecin mbi këmbë.

Por nëse Homo sapiens ishte përgjegjës për zhdukjen e specieve të tjera, kjo mbetet ende pjesë e një debati të madh. Ajo çka është bërë e qartë vitet e fundit, është se këto takime nuk ishin tërësisht të dhunshme dhe shkatërruese. Të paktën në ndonjë rast, paraardhësit tanë bënin dashuri dhe jo luftë.

LEXO EDHE:  Ja si temperaturat e larta ndikojnë në shtimin e kriminalitetit

Neandertalët dhe Denisovanët, dy nga të afërmit tanë më të ngushtë, u zhdukën dhjetëra mijëra vjet më parë. Megjithatë, shumica e njerëzve në të gjithë botën, kanë sasi të vogla të ADN-së të trashëguara nga një ose të dy speciet në gjenomet e tyre.

Kjo është dëshmi që Homo sapiensi u çiftua me ta, dhe të paktën disa nga këto çiftime prodhuan pasardhës pjellorë. Disa njerëz nga Lindja e Mesme, bartin ende sot AND-në ‘fantazmë’ nga një specie tjetër e quajtur ‘hominin X’, fosilet e të cilit nuk janë gjetur ende.

Paraardhësit tanë mund të kenë hasur në homininë të tjerë, ndërsa po shpërndaheshin nëpër botë, duke përfshirë edhe ‘hobbit’-in enigmatik, Homo floresiensis, që jetonte në ishullin indonezian Flores deri rreth 50.000 vjet më parë. Vitin e shkuar, u zbulua se një specie e ngjashme ka jetuar në të njëjtën kohë 3000 kilometra më në jug, në ishullin filipinas Luzon.

Gjithsesi, s’ka asnjë provë gjenetike të çiftimit me asnjë nga këto specie, dhe roli i Homo sapiens në zhdukjen e tyre, nëse ka pasur një të tillë, mbetet ende i panjohur. Dikur supozohej se çiftimi midis njerëzve të hershëm dhe homininëve të tjerë, ka ndodhur ekskluzivisht jashtë Afrikës.

Një sasi e vogël e ADN-së së Neandertalit, është gjetur në gjenomet e njerëzve që jetojnë në Afrikë, por meqë Neandertalët nuk duket se kanë jetuar ndonjëherë në atë kontinent, ajo ka mbërritur me siguri aty si rezultat i njerëzve të hershëm që migruan sërish në Afrikë nga Eurazia.

Megjithatë, analizat më të fundit sugjerojnë se ka pasur një çiftim me homininët e tjerë në kontinent.

Në fakt, gjenomet e disa njerëzve në Afrikë janë 19 përqind “të lashtë”, normë që tejkalon dukshëm çdo kontribut të Neanderthalit apo Denisovanëve në gjenomet euroazitike. Dëshmia e parë e këtij çiftimi u gjet në vitin 2012, kur një ekip i udhëhequr nga Sarah Tishkof e Universitetit të Pensilvanisë në SHBA, zbuloi AND-ne e lashtë në gjenomet e gjahtarëve grumbullues modernë që jetojnë në Kamerun dhe Tanzani.

Ajo tregoi se jo më shumë se 30.000 vjet më parë, paraardhësit e tyre ishin çiftuar me një specie hominine të paidentifikuar. Pastaj, në vitin 2018, Arun Durvasula i Universitetit të Kalifornisë në Los Angeles, skanoi të gjithë gjenomet e njerëzve nga 4 popullsi nën-Sahariane, dhe gjeti të dhëna e një çiftimi të hershëm me një hominin tjetër arkaik të panjohur.

Duket se është ndarë nga linja jonë e prejardhjes rreth 625.000 vjet më parë, dhe më pas është çiftuar sërish me njerëzit deri 124.000 vjet më parë. Kjo ndodhi para eksodit masiv jashtë Afrikës, çka shpjegon edhe faktin se përse gjenomet evropiane bartin të njëjtën ADN të panjohur.

Në fillim të këtij viti, analiza e 4 skeleteve fosile nga Kameruni, gjeti gjurmë të ADN-ve të tjera të panjohura nga një takim që ndodhi rreth 250.000 vjet më parë. Po kush mund të jenë këta të afërm misteriozë të njeriut modernë?

Një nga kandidatët është Homo naledi, një hominin me pamje primitive që u zbulua në Afrikën e Jugut në vitin 2013, dhe që ka jetuar deri 250.000 vjet më parë. Një tjetër është paraardhësi i Homo sapiens, që ka jetuar rreth 900.000 vjet më parë, dhe që tani mendohet të jetë paraardhësi ynë i drejtpërdrejtë.

Dhe kjo ndonëse nuk kemi prova që ai jetonte në Afrikë. Një skenar më i mundshëm, është që fosilet e specieve të panjohura nuk janë zbuluar ende, dhe kjo gjë mund të mos ndodhë kurrë. Për më tepër, ka pak dyshime se studimet e reja, do të zbulojnë në ADN-në tonë paraardhës të tjerë ‘fantazmë’./ NS – Bota.al

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania
KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Blog

Bullgarët në protestë kundër kapjes së gjyqësorit nga oligarkët dhe politika

Publikuar

-

Nga

Nga Jana Tsoneva “Al Jazeera”

Më 2 shtator, protestat 2-mujore anti-qeveritare në Bullgari hynë në fazën e tyre më të dhunshme deri më tani. Për herë të parë, policia përdori topat e ujit, gazin lotsjellës dhe sprajin me piperin djegës, duke shënuar fundin e fazës relativisht paqësore të protestave që e bënë Bullgarinë të veçantë në Evropë në këtë drejtim.

Të nesërmen qeveria i përdori përplasjet si një justifikim për të ndaluar negociatat për largimin e saj nga pushteti. Siç e deklaroi më 3 shtator deputeti Toma Bikov nga partia qeverisëse GERB:“Pas ngjarjeve të ndjeshme, ne nuk mund të diskutojmë më dorëheqjen e qeverisë, pasi kjo do të nënkuptonte dorëheqjen pas sulmeve nga kriminelët”.

Por çfarë i shkaktoi këto ngjarje dramatike? Që nga fillimi i këtij viti, një seri krizash dhe skandalesh kanë krijuar tension në sferën publike, dhe kanë çuar në një valë protestash kundër sundimit pothuajse të pandërprerë 10-vjeçar të GERB.
Dimri që shkoi u shoqërua me një krizë të furnizimit me ujë të pijshëm, e shkaktuar nga tharja e disa digave. Por kriza u ndihmua edhe nga mungesa e mirëmbajtjes së infrastrukturës, si dhe e sjelljes së butë të qeverisë ndaj industrive të mëdha që abuzojnë me rezervat e ujit.

Pastaj erdhi pandemia e koronavirusit, dhe menaxhimi i keq i saj nga qeveria, ku shumë mjekë dhanë dorëheqjen nga detyra për shkak të mungesës së mjeteve mbrojtëse dhe kushteve të papërshtatshme në spitale.
Pastaj një mori skandalesh zbuluan disa skema korruptive që përfshinin prona shumë fitimprurëse përgjatë bregdetit të Detit të Zi. Ndërkohë fillimi i verës u karakterizua nga një riorganizim i shpejtë brenda radhëve të oligarkisë në pushtet dhe biznesmenëve pranë tyre, duke çuar në rënien e kuotave të Vasil Bozhkov, një nga bosët më të pasur të lojërave të fatit, turizmit dhe ndërtimit në Bullgari.

Fotot e kryeministrit Bojko Borisov duke fjetur në dhomën e tij të gjumit pranë një sirtari të mbushur plot me kartëmonedha 500- euroshe, lingota ari dhe një armë, bënë bujë në media. Kryeministri nuk e mohoi vërtetësinë e fotove, por pretendoi se paratë ishin shtuar përmes një foto-montazhi.



Pastaj, Fondi Anti-Korrupsion, një OJQ që dokumenton dhe heton korrupsionin e nivelit të lartë, publikoi një dokumentar në lidhje me një skemë tinëzare të vjedhjes së bizneseve të profilit të lartë me ndihmën e sistemit gjyqësor.
Në korrikun e këtij vitit, Hristo Ivanov, bashkë-udhëheqës i koalicionit liberal “Bullgaria Demokratike” dhe aktivist i reformës në drejtësi, e shndërroi luftën brenda elitës në një “luftë civile” midis llojit, duke hyrë me forcë në plazhin e zënë në mënyrë të paligjshme përreth resortit bregdetar të Ahmed Dogan, udhëheqësit të Lëvizjes liberale për të Drejtat dhe Liritë (DPS), që pretendon se përfaqëson pakicat etnike në Bullgari, por që është e mirë-njohur si një nga partitë më të korruptuara në vend.

Ivanov dhe kolegët e tij u tërhoqën zvarrë nga rojet e sigurisë, të cilët refuzuan të zbulonin nëse punonin për Shërbimin e Sigurisë Kombëtare (NSS), një agjenci qeveritare e ngarkuar me ofrimin e sigurisë personale për zyrtarë e lartë dhe funksionarët e shtetit.
Incidenti shkaktoi një protestë, e nxitur edhe nga ndërhyrja e presidentit bullgar Rumen Radev, që konfirmoi se rojet e sigurisë janë me të vërtetë punonjës të NSS, dhe të emëruar në atë detyrë në shkelje të mandatit të tyre.

LEXO EDHE:  Pse teoritë e komplotit, janë shumë të rrezikshme për politikën e një vendi

LEXO EDHE:  Pse teoritë e komplotit, janë shumë të rrezikshme për politikën e një vendi

Kryeprokurori, Ivan Geshev, të cilin opozita e ka akuzuar për ndihmë dhe mbështetje të korrupsionit, duke refuzuar të ngrejë akuza kundër politikanëve dhe biznesmenëve, reagoi menjëherë duke urdhëruar një bastisje në presidencë, në shkelje të dukshme të të gjitha garancive të imunitetit të sanksionuara me kushtetutë dhe ndarjes së pushteteve. Të nesërmen, më 9 korrik, u zhvillua protesta e parë e madhe në Sofje. Pavarësisht pikëpamjeve liberale të deklaruara nga organizatorët e saj, protesta tërhoqi njerëz nga i gjithë spektri politik.

Protestat shpalosën 3 kërkesa kryesore:dorëheqjen e koalicionit qeverisës dhe kryeprokurorit, zgjedhje të parakohshme, dhe më pas ndërmarrjen e një reforme në drejtësi përmes ndryshimeve kushtetuese. Në pak kohë, partia qeverisëse e ndryshoi rendin e kërkesave dhe në gusht i shtangu të gjithë duke deklaruar se kishte hartuar një kushtetutë të re për të përmbushur kërkesën për ndryshim. Borisov e lidhi dorëheqjen e tij me ndryshimet kushtetuese, duke shpjeguar se nëse partia e tij nuk arrinte të mblidhte firmat e 50 për qind të deputetëve (120) deri më 2 shtator – kuota minimale e nevojshme që parlamenti të fillojë diskutimin e draftit – ai do të jepte dorëheqjen. Pavarësisht nga premtimi i paqartë i dorëheqjes, protestuesit u zemëruan. Drafti kushtetues ishte plot me gabime, gramatikore si dhe teknike; parashikonte disa ndryshime shqetësuese, të perceptuara si përpjekje për të çimentuar pushtetin e partisë qeverisëse.

Pas 2 javë negociata nervoze, propozimi i Borisov arriti të ketë mbështetjen e 122 firmave para 2 shtatorit, me ndihmën e partisë populiste të manjatit të karburanteve dhe farmacuetikësVeselin Mareshki. Të nesërmen, u zbulua se një kompani e lidhur me Mareshkin fitoi një koncesion fitimprurës 20-vjeçar në një zonë bregdetare. Lajmi i tërboi protestuesit dhe më 2 shtator, turmat më të mëdha që nga fillimi i krizës u mblodhën në qendër të Sofjes. Por në mbrëmje, disa protestues që mendohej se ishin provokatorë të paguar, nisën të hidhnin fishekzjarrë të vegjël ndaj policisë, gjë që provokoi një reagim të dhunshëm të kësaj të fundit.
Rreth 100 persona u arrestuan, shumë të tjerë u rrahën. Këto ngjarje, po vënë në provë konceptin e zakonshëm të shtetit si një arbitër neutral. Elita bullgare është thellësisht e përçarë, dhe fraksionet ndërluftuese po e përdorin fuqinë e tyre mbi shtetin si një armë kundër konkurrentëve të tyre.

Pavarësisht rritjes së koalicionit liberal të Hristo Ivanov nga protestat e fundit, nuk ka gjasa që partia e tij ta zgjidhë këtë problem brenda kornizës së ngushtë të reformës legaliste që ajo propozon (reforma në drejtësi dhe de-politizimi i Prokurorisë së Përgjithshme). Fuqia e oligarkisë duhet të zvogëlohet jo vetëm “nga lart”, pra përmes një legjislacioni më të rreptë penal dhe anti-korrupsion, por edhe nga “poshtë”, nga themelet. Bullgaria ka gjithashtu nevojë për një shtet më të fuqishëm të mirëqenies sociale, që mund t’i bëjë më pak të ndërvarur nga oligarkët njerëzit e thjeshtë që punojnë./Përshtatur nga CNA.al

LEXO TE PLOTE

Blog

Nga nëndeteset tek tanket/ Cilat ishin 10 armët më të tmerrshme të Luftës së Dytë Botërore

Publikuar

-

Nga

Në shumë raste në të dyja luftërat botërore, vetëm pamja e një flakëhedhësi do të mjaftonte për të sprapsur edhe trupat më me përvojë. Armët e renditura më poshtë, janë ato që shkaktuan më shumë frikë ose në fushën e betejës, ose në sallat e takimeve të udhëheqësve
të Luftës së Dytë Botërore.

Nëndetëset gjermane U

Në kujtimet e tij të pasluftës, kryeministri britanik Uinston Çërçill do të pranonte me sinqeritet se “e vetmja gjë që më trembi ndonjëherë gjatë luftës, ishte rreziku nga nëndetëset gjermane”. Çërçilli, më shumë se thuajse kushdo tjetër në Britani, ishte i vetëdijshëm se sa pranë kapitullimit ishte vendi në një moment, për shkak të mbytjes gati të plotë të gjithë anijeve britanike tregtare në vitet 1940-1941. Për shkak të fundosjes së mijëra ton ushqimeve në fundin e detit, Britania pati në një moment më pak se një muaj rezerva.

Bombat ndezëse

Këto lloj bombash u përdorën nga të gjitha fuqitë kryesore në Luftën e Dytë Botërore. Gjermanët që i përdorën ato gjatë ”Blitz”-it ajror mbi Britani. Këto lloj armësh, ishin mjeti më vdekjeprurës në luftë.
Kështu, numri i të vdekurve vetëm nga bombat ndezëse në kryeqytetin japonez Tokio, ishte më i lartë se sa ai i viktimave që shkaktoi bomba bërthamore në Hiroshima. Në shumë prej qyteteve të bombarduara, stuhitë e zjarrit që shkaktonin këto bomba bënin që në zonat më të dëmtuara, temperatura të arrinte në thuajse 815 gradë Celcius.

Topi anti-ajror gjerman 88 mm

Ishte padyshim arma e artilerisë më e frikshme e Luftës së Dytë Botërore. Ky lloj topi ishte aq efektiv, sa u montua mbi një larmi tankesh gjermane në gjysmën e dytë të luftës. Në shumë rrethana, kjo armë ishte e aftë të ndalnte sulmet e blinduara të Aleatëve. Ajo u bë
më e famshme gjatë Betejës në Pyjet e Ardeneve.

Raketat V1

Ishte arma e parë efektive me motor. Uturima e saj shkaktonte panik tek banorëve e qyteteve të shënjestruara. Ajo u përdor kryesisht kundër Anglisë, dhe zonave të çliruara të Evropës Veriore. Pak më shumë se 9.000 raketa V1 u lëshuan ndaj Anglisë, duke vrarë mbi 6.000 njerëz. Fatmirësisht, arma ishte shumë e pasaktë.
Flakëhedhëset

Përkundër përdorimit të fosforit të bardhë dhe napalmit në sulmet ajrore, shumë vende e kanë ndaluar vullnetarisht përdorimin e flakëhedhësve në fushën e betejës. Djegia për së gjalli, është diçka që frikëson shumicën e njerëzve. Gjatë Luftës së Dytë, flakëhedhësi u përdor shumë në fushëbetejat e Paqësorit, kur marinsat amerikane e përdornin për të djegur pozicionet e fortifikuara mbrojtëse të japonezëve.

LEXO EDHE:  Pse teoritë e komplotit, janë shumë të rrezikshme për politikën e një vendi



Tajfun dhe “Jug”

Kolonat e automjeteve dhe trenat gjermane, tentonin të lëviznin vetëm natën për të shmangur sulmet e bombarduesve luftarakë të Aleatëve. Dy nga këta bombardues të frikshëm, ishin avioni britanik “Tajfun” dhe ai amerikan “Jug”. Këta avionë ishin të armatosur rëndë. “Tajfuni” kishte në bord 12 mitraloza, përveç një ngarkese me bomba dhe raketa, ndërsa “Jug” mbante 8 mitraloza dhe një larmi bombash dhe raketash.

LEXO EDHE:  Pse NATO është ende thelbësore për paqen në botë

Mina “Beti kërcimtarja”

Kjo lloj mine gjermane i tmerronte trupat aleate. Edhe nëse shpërthimi i saj nuk ishte shumë vdekjeprurës, mënyra se si shpërthente shkaktonte shumë frikë. Mina aktivizohej nga dikush që e shkelte përsipër, dhe që më pas largohej. Copat e saj do të shpërndaheshin në 300 pjesë, me një shpejtësi më e madhe se ajo e zërit. Rrezja e saj vdekjeprurëse ishte 76 metra katrorë në terren të hapur.

Bomba bërthamore

Bombat atomike të hedhura në Hiroshima dhe Nagasaki vranë gati 200.000 njerëz, dhe thuajse i shkatërruan të dyja qytetet. Ndërkohë rrezatimi do të vriste mijëra të tjerë gjatë viteve në vijim. Pavarësisht se ishin betuar të vazhdonin luftimet, japonezët u dorëzuan në vend se të përballeshim me bomba të tjera atomike.

Mitralozi gjerman MG42

Modeli bazë i MG42, është ende sot në përdorim në disa vende në zhvillim. Ky mitraloz,
ishte një makth për këdo që ndeshej me të në fushën e betejës. Me 1.200 të shtëna në minutë, mjaftonin vetëm 2 ushtarë për të mbrojtur një pozicion për një kohë të gjatë, kundër një force armike shumë më të madhe në numër.

Tanku Tigër

Vetëm tingulli i motorit të tij, mjaftonte për të shkaktuar terror në mesin e ushtarëve britanikë, amerikanë dhe kanadezë. Tanku gjerman me një grykë zjarri 88 mm, ishte shumë i blinduar në pjesën ballore dhe ato anësore, çka e bënte atë gati të papërshkueshëm nga predhat e tankeve Aleate.
Për fatin e mirë të Aleatëve, ky lloj tanku kishte vazhdimisht probleme me motorin, dhe kompleksiteti inxhinierik e bënte të vështirë për t’u riparuar. Për më tepër, konsumi i madh i karburantit, i përkeqësoi më tej mungesat ekzistuese të karburantit në Gjermaninë naziste./Përshtatur nga CNA.al

LEXO TE PLOTE

Blog

ISIS u shkatërrua nga Trump, ndërsa Bajden nuk donte vrasjen e Bin Ladenit

Publikuar

-

Nga

ISIS u shkatërrua nga Trump, ndërsa Bajden nuk donte vrasjen e Bin Ladenit

Nga Sebastian Gorka “American Greatness”

E mbani mend ISIS-in? Unë po, pasi e kam kaluar një pjesë të madhe të karrierës sime duke studiuar kërcënimin xhihadist ndaj Amerikës dhe botës judeo-kristiane, dhe më pas duke i ndarë gjetjet e mia me luftëtarët tanë, agjentët e FBI-së dhe anëtarët e komunitetit amerikan
të inteligjencës.

Por çfarë ka ndodhur me kërcënimin, që e ka diktuar jetën tonë pas mëngjesit plot diell të së martës së 11 shtatorit të 19 viteve më parë? Në skenë u ngjit Donald Trump, dhe gjithçka ndryshoi për mirë.
Për vite me rradhë ne ishim zhytur në një “Luftë Globale kundër Terrorit”, ose më saktë në një luftë kaotike kundër një armiku me aspirata globale, dhe që synonte rikrijimin e një kalifati islamik fondamentalist, që kishte ekzistuar dikur për më shumë se një 1 mijë vjet.

Në fillim ishte Al-Kaeda dhe sulmet kundër anijes amerikane “USS Cole”, ambasadave tona në Afrikë, dhe sulmi i parë ndaj Qendrës Botërore të Tregtisë. Pastaj, përmes një goditje të një gjeniu të lig, milioneri saudit Osama bin Laden rrëmbeu 4 avionë duke i shndërruar ata në armë të shkatërrimit në masë, falë 19 xhihadistë të armatosur vetëm me thika.
Sulmi rezultoi të ishe më vdekjeprurësi në epokën moderne, me gati 3.000 burra, gra dhe fëmijë të pafajshëm, që u vranë brenda 102 minutash. Por fatmirësisht Al-Kaida nuk e arriti kurrë qëllimin e saj të vërtetë, atë të nisjes së një revolucioni global global fondamentalist brenda botës myslimane, dhe rivendosjes së Kalifatit që ishte shpërbërë pas Luftës së Parë Botërore nga udhëheqësi turk Kemal Mustafa Ataturk.



Për këtë, atyre iu desh të prisnin derisa Barak Husein Obama të bëhej president i Shteteve të Bashkuara. Në fillim erdhi “Turi i Ndjesës”, gjatë të cilit Obama udhëtoi nëpër botë duke u kërkuar ndjesë popujve, pasi e ai e shihte Amerikën si rrënjën e gjithçkaje që është e gabuar, nga ndryshimi i klimës tek terrorizmi, një mesazh ky që u dha më shumë guxim armiqve tanë. Madje administrata e tij u zhyt në telashe të reja, duke ftuar udhëheqësit e Vëllazërisë Myslimane të ulen në rreshtin e parë gjatë fjalimit të tij në Kajro, e njëjta Vëllazëri Myslimane që ishte “gjyshi ideologjik” i Al-Kaidës, dhe me të cilën ndante kauzën e ringritjes së Kalifatit.

Pastaj ishte vendimi katastrofik i Obamës për të tërhequr forcat amerikane nga Iraku, ndërsa në të njëjtën kohë ndihmoi në rrëzimin e regjimit të Gaddafit në Libi, vendime që së bashku ndihmuan në krijimin e Shtetit Islamik të Irakut dhe Al-Sham, ose ISIS. Dhe falë paturpësisë së Obamës, një degë e vogël e Al-Kaidës ndryshoi emër, rekrutoi dhjetëra mijëra luftëtarë dhe krijoi një kalifat që do të shtrihej në disa vende, duke marrë peng miliona njerëz. Njëkohësisht, terrorizmi ndërkombëtar lulëzoi sërish, me sulmet vetëvrasëse në Londër, Paris, Gjermani dhe Shtetet e Bashkuara – ndërsa ISIS përhapte mesazhet e tij me videot makabre të prerjes së kokave që hidheshin në internet.

LEXO EDHE:  Si mania e holandezëve pas tulipanëve, shkaktoi shembjen e parë të një skeme piramidale

LEXO EDHE:  Pesë sfidat kryesore, me të cilat përballet sot Evropa

Por më pas në vitin 2016, amerikanët zgjodhën si president një jo-politikan. Kur hymë në Shtëpinë e Bardhë më 21 janar 2017, ne kishim shumë objektiva, por një nga më të rëndësishmit ishte t’i provonim botës se Obama kishte gabuar, dhe se ISIS nuk ishte një kërcënim “ndër-breznor” me të cilën ne thjesht duhet të mësonim dhe të vuanim. Ne angazhuam ushtrinë, tonë hoqëm kufizimet e mëdha të vendosura nga Obama, në mënyrë që ushtarët të mund të bënin realisht punët e tyre, dhe i vendosëm vetes një qëllim konkret: shkatërrimin e kalifatit të Shtetit Islamik. Dhe kjo gjë u arrit në më pak se 6 muaj. Kjo është ajo që mund të bëjnë amerikanët kur kanë një udhëheqës të vërtetë, një udhëheqës që e do Amerikën, dhe që beson tek burrat dhe gratë që veshin rrobat e republikës. Ky njeri është presidenti Donald Trump.

Nuk dua të më keqkuptoni, ne nuk kemi vrarë çdolloj xhihadisti që ekziston sot nëpër botë. Por vetëm shumicën e atyre që kanë rëndësi. Megjithatë, në këtë ditë kur kujtojmë me nderim ata që kemi humbur 19 vjet më parë, dhe atyre që zhvilluan betejën kundër xhihadistëve, mos harroni se vetëm 4 vite më parë videot e prerjeve të kokave dhe therjes së njerëzve të pafajshëm, ishin kudo lajmi kryesor. Dhe xhihadistët mund të ngrenë krye sërish. Kjo është një arsye më shumë pse Donald Trump e meriton të jetë president i Amerikës për një mandat tjetër. Përndryshe, komandanti ynë i përgjithshëm do jetë Xho Baden, njeriu që dikur nuk donte vrasjen e Osama bin Ladenit./Përshtatur nga CNA.al

LEXO TE PLOTE