Connect with Us

Çfarë na treguan tërmetet dhe koronavirusi për Shqipërinë?!

Opinione

Çfarë na treguan tërmetet dhe koronavirusi për Shqipërinë?!

Publikuar

-

Dy fatkeqësi të mëdha natyrore, njëra e përsëritur nga shtatori në 26 nëntor 2019, tragjike me mbi 50 viktima dhe disa qindra të plagosur, ishin tërmetet që goditën egërsisht Shqipërinë.

Dhe e dyta është virusi Covid-19. Një pandemi që ka marrë mbi 20 jetë njerëzish, ka infektuar disa qindra, ndoshta të prekur do të jenë me mijëra, ka ngjallur panik dhe frikë, ashtu si dhe tërmeti dhe po jep pasoja në jetë njerëzish.

E ndërsa e para u ndal dhe u bë gati projekti për rindërtimin e vendit, me investime të huaja kryesisht me donatorë nga Europa, si BE, Gjermania, Italia, etj, pandemia nuk po ndalet. Ajo jo vetëm po kufizon lirinë e njerëzve, por po jep një goditje fatale për ekonominë, e cila në rënien e saj mund të shkojë deri në 5% sipas shifrave të FMN-së. Por që mund të zgjasë të paktën deri në dy vite, thonë ekspertët.

Të dy rastet e njëpasnjëshme, në një distancë gati tre muaj nga njëra-tjetra, i dhanë një goditje të madhe Shqipërisë, duke i treguar disa pamje të saj por dhe disa të vërteta mbaheshin fshehur apo diheshin, por askush nuk e imagjinonte apo besonte se mund të ishin kaq të thella.

Në tërmetin e 26 nëntorit, shqiptarët panë ngrehinat që shumë prej bashkëpatriotëve të tyre kishin ngritur. Po, po jetonin nën ngrehina. Mjaftoi një tërmet dhe shumë prej tyre i zuri brenda. Kishin ndërtuar pa standarte. Ato pesë para dhe kursime i kishin bërë objekte të pamenduara dhe të pa studiuara. Por, edhe kjo kishte burimin e saj, varfërinë.

Kamerat hynë brenda në objektet e dëmtuara. Treguan mjerimin ku jetonin shqiptarët. Ishte e pamundur që kamerat të mos tregonin sesi në qarkun e Durrësit, në Laç, Lezhë apo dhe në fshatrat e Tiranës dhe në shumë zona të kryeqytetit, varfëria ishte ulur këmbëkryq. Mjerim kudo.

Por, le të shohim edhe atë të vërtetë që po na e tregon pandemia. Le të arsyetojmë përtej krizës. Përtej ekranit. Por, të vlerësojmë faktin.

Edhe Covid-19 na tregoi të njëjtën gjë, se shqiptarët ishin kaq të varfër. Ndoshta gjysma e tyre dhe më tepër nuk mundën dot të përballonin më shumë se një javë karantinë, megjithëse oraret e lëvizjes për të blerë ishin të caktuara, shumë biznese u mbyllën. Shumë të papunë apo që punonin në orare të caktuara, në punë të vogla, për të marrë diçka për bukën e gojës, për të mbajtur shpirtin gjallë dhe familjen.

Kështu janë me mijëra e mijëra familje. Vetë qeveria thotë se ka ndihmuar mbi 250 mijë familje, kështu thonë edhe shoqatat dhe organizatat. Nuk është se mungon humanizmi në vendin tonë. Nuk është se mungon solidariteti, por sado solidar që të jesh nuk është se Shqipëria i ka gjysmën të pasur dhe gjysmën të varfër. Shqipëria ka më shumë të varfër. Një pjesë të madhe në nivel mesatar që jetojnë dhe mund ta përballojnë një muaj, dy muaj apo qoftë edhe karantinën me disa kursime të tyre dhe pak të pasur.

LEXO EDHE:  Audioja e drejtoreshës për masat e koronavirusit/ Spahia sulmon Ramën

Ndoshta janë më shumë se 50% të varfër, të cilët nuk kanë asnjë lek në shtëpi. Nuk munden të përballojnë një muaj karantinë. Pra, nuk kanë 200 apo 300 mijë lek të vjetra kursime.

Në shtëpitë e tyre nuk ndodhet asnjë kursim 150 mijë lek të vjetra që është minimum jetik i vendit. Nuk mund të sigurojnë dot ushqimet e shportës për familjen dhe iu çohet një thes miell, dy shishe vaj, disa pako sheqer dhe disa pako makarona për të mbajtur frymën gjallë sepse realiteti në Shqipëri është jo i dhimbshëm, por një ferr i vërtertë në shumicën e popullit. Këtë tregoi tërmeti dhe këtë po na e tregon sot pandemia e Covid-19.

Shqiptarët janë të varfër. Dhe përgjegjës për këtë është politika e këtyre 30 viteve. Është politika që nuk mundi dot me ndryshimin e sistemit të shpëtojë nga mjerimi, varfëria dhe të sigurojë një jetesë të sigurtë dhe të qetë kësaj pjese të varfër që është më shumë se gjysma e popullsisë.

Edhe përgjegjësi kryesor, fajtori kryesor i gjithçkaje në këtë histori janë edhe këto vitet e fundit të Rilindjes, të qeverisë së re të Edi Ramës.

Jo sepse nuk bëri më shumë sesa të tjerët, apo nuk përmbysi sistemin. Por, sepse më shumë se kryeministër, ka qënë aktor dhe faktor kryesor i një propaganda të shfrenuar, për të na thënë sesa të lumtur jetonim në Pukë, në majë të Gramozit, në periferi të Tiranës, në fshatrat e Kërrabës, në periferi të Durrësit, atje ku ka turizëm, atje ku ra tërmeti. Dhe me propagandë kërkuan t’iu mbushin mendjen se Rilindja kishte ndryshuar Shqipërinë këto shtatë vite dhe se gjithçka ishte përmbysur nga sistemi i vjetër. E duhej kohë, e duhej kohë. Por, mjaftoi një tërmet, mjftoi kjo pandemic për të thënë se “ra ky mot dhe u pamë”, sesa të mjerë dhe të varfër janë shqiptarët dhe sa me plagë dhe sa vuajtje ka ende Shqipëria.

Ah edhe diçka për të mos u harruar, neveria e shpërndarjes së ndihmave, reklamimi i tyre dhe familjeve që marrin lëmoshën e politikanëve të cilët në mjerim duan të fitojnë kredibilitet/ CNA.al

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania
KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Opinione

Garderoba e fitores/ Kush të vesh mor bir, kush të qeth o xhan?

Publikuar

-

Nga

Garderoba e fitores/ Kush të vesh mor bir, kush të qeth o xhan?

Nga Bledi Mane

Fizikisht vetëm një herë e kam takuar në ecejaken e mbrëmjes te Pedonalja e Tiranës dhe ia thashë pa teklif e pa turp:

-Burrit ndryshoi berberin dhe garderobën në mënyrë emergjente dhe urgjente!
Për Aurelën po flas, Aurela Bashën, gruan e kryeopozitarit Lulzim i cili po avitet prej 7 vitesh të vijë në pushtet por duket se pushteti po i largohet edhe për arsye estetike.
Nëse e vini re me kujdes si qethet e si vishet Lulzim Basha, nuk ndihet re as një lloj progresi e as një lloj atashimi me tendenca mode e madje nuk ka as më të voglin stil të tij unik. Përballë ka Edi Ramën që ka eksperimentuar pa fund duke rënë jo vetëm në sy, jo vetëm duke larguar vëmendje nga hallet e përditshme por duke u bërë edhe inspirues apo kopjues nga të tretët.

Të dy janë lindur e rritur në kryeqytet, janë të gjatë, të jetuar prej vitesh në Perëndim e të kthyer sërish në Tiranë. Nuk u mungon paraja e as mundësia e blerjes së rrobave të mira, të shtrenjta e të rehatshme por stonojnë nga njëri-tjetri. Edi Rama pa flokë por të paktën kuron mjekrën dhe tullacllëkun e tij, Lulzim Basha me flokë plot por qethet tipikisht si ata nxënësit e dalluar që ulen në bangën e parë dhe riprodhojnë mësimin përmendësh. Edi Rama u rri mbi kokë rrobaqepësve për teshat e tij, Lulit edhe kanatieret dhe benevreket ia blen gruaja. Nuk ka liri në dizajnimin stilor të Lulit por ka një imponim të rrezikshëm bashkëshortor i sforcuar dhe demode. Edi Rama e mbulon bukur defektin në të ecur, Luli e zbulon keq e mos më keq.

LEXO EDHE:  Alizoti sulmon Ramën/ “Politikan në formatin e një skizofreni”

LEXO EDHE:  619 viktima në 24 orë në Spanjë/ Rritet numri krahasuar me një ditë më parë

Të jemi koshientë, stili dhe sqima e një lideri i shton bonuse kauzës së tij për pushtet dhe madje josh elektorat të dyzuar. Unë nuk e di ku ia blen gruaja rrobat Lul Bashës por thjesht imagjinoj sikur një ditë fushate elektorale Luli të kopjonte Edi Ramën e media ti publikonte foto pa brekë në ndonjë plazh nudistësh, çfarë do bënin militanët demokratë:
Do hidhnin fletët në kutitë e votimit apo me ato fletë do mbulonin nudizmin pa apel seksual të kryetarit të tyre?

Eh mor miq, atëhere do justifikohej opozita si gjithnjë, nuk morrëm pjesë në votime se na vjedhin votat!

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Astrit Patozi/ Janë edhe më qesharakë, seç i dinim

Publikuar

-

Nga

Nga Astrit Patozi/ Janë edhe më qesharakë, seç i dinim

Hahaha. E kam pritur me durim këtë ditë, sepse e dija që do të vinte më shumë se një vit përpara. Që kur nisën sulmet e egra mbi ata, të cilët po pranonin një e nga një mandatin në listën vijuese të Partisë Demokratike dhe të LSI-së.

Madje edhe i kam paralajmëruar atëherë sharësit me pagesë ose jo, që të mos nxitoheshin duke i fyer dhe degjeneruar deputetët e rinj, se në dorën e tyre do të përfundonin shumë shpejt.

Por nuk e kisha menduar kurrë se “pendesa” do të ishte kaq e thellë dhe kaq qesharake.
Dhe ja ku jemi sot. Ata nuk janë më dallkaukë, sharlatanë, njerëz që nuk përfaqësojnë asgjë, injorantë, të paqenë, të pabesë, tradhëtarë, gafaxhinj, të shitur, e plot epitete të tjera poshtëruese si këto.

Madje, ata nuk janë as ilegjitimë, siç deklaronte solemnisht, jo vetëm Ilir Meta, që njihte vetëm 82 deputetë të parlamentit shqiptar, sepse të tjerët nuk i quante. Por paskan qenë vërtetë burra dhe gra të nderuara, që nuk i paskemi njohur më parë, se ashtu ishte një punë.

Dhe ja tani ata u shfaqën para nesh madhështorë. Sot kuptuam dashurinë e tyre për Shqipërinë dhe integrimin europian, e cila nuk mund të ketë asnjë mënyrë tjetër për t’u shprehur, përveçse të jesh dakord dhe të votosh në parlament marrëveshjen e Damianin me Oerdin, për të mos e trazuar fekalen politike, por për ta lënë siç ishte. Dhe ata pikërisht këtë bënë sot, në këtë ditë historike, ndaj edhe e meritojnë respektin dhe admirimin e gjithë popullit.

Por puna është se nuk dimë kë të urojmë më parë; “të sharët me libër shtëpie”, të cilët u kthyen trimfues tek partitë, që i hodhën në rrugë para një viti, apo këto të fundit, që u rikthyen sot në parlament me bisht ndër shalë përmes tradhëtarëve të djeshëm.

LEXO EDHE:  Basha- Ramës: Për pushtet dhe para është gati të vrasë

 

LEXO TE PLOTE

Opinione

“Kombinati”/ Hetim sekteve okulte, jo diskriminimit të komuniteteve fetare

Publikuar

-

Nga

Nga Dr. Arben Ramkaj

Ngjarja e tmerrshme e ndodhur në zonën e Kombinatit në Tiranë pak ditë më parë, i tronditi shqiptarët por jo vetëm. Dukuria e vetëvrasjes në vendin tonë është mjerisht shumë e përhapur dhe vjen kryesisht si pasojë e problemeve të rënda socio-ekonomike, apo problemeve mendore të patrajtuara si pasojë e stigmës të fortë që ka shoqëria jonë ndaj personave me shqetësime të tilla.

Dhe fatkeqësisht nuk është hera e parë që ka pasur vetëvrasje të dyshuara si të nxitura nga sekte apo kulte të caktuara, mbi veprimtarinë e të cilëve shteti shqiptar nuk ka qenë gjithmonë vigjilent. Por ngjarja e 3 korrikut i kalon kufijtë e imagjinatës.
Anisa Josifi, u vetëflijua disa muaj më parë përmes refuzimit disa-javor të ushqimit. E ëma Zhaneta dhe e motra Blerta, nisën të njëjtin ritual makabër, duke besuar dhe shpresuar se sakrifica e tyre do ta ringjallte Anisën e ndjerë.

Në fund, tragjedia e pritshme kurseu vetëm Blertën dhe kjo pas ndërhyrjes së forcave të policisë, të sinjalizuara nga të afër

Dr. Arben Ramkaj

mit dhe fqinjët. Ngjarja u shoqërua me raportime të sakta por edhe spekulime, me sulme në mediat sociale ndaj besimeve fetare në përgjithësi apo rrymave të caktuara në veçanti.
Menjëherë, drejtues të komuniteteve kryesore fetare në vend, u distancuan nga ky akt, duke u shprehur se në asnjë rresht apo fjalë të librave të shenjtë, Kur’anit dhe Biblës, nuk nxitet vetëvrasja, dhe as premtohet ringjallja fizike e atyre që largohen nga kjo botë.
Hetimet intensive mbi këtë çështje, të bazuara në dëshmi të shumta ende të mjegullta, kanë gjurmuar praninë e ndikimit të një sekti mbi ritualin makabër që ndërmorën anëtarët e familjes Josifi. Dhe fakti që në botë ka sekte apo kulte të errëta, që shtrembërojnë shkrimet e shenjta, apo iu kundërvihen haptazi atyre, predikojnë vetëvrasjen e ndjekësve të tyre, në formën e ritualeve të lashta pagane të flijimit apo vetë-flijimit, nuk duhet të habisë askënd.

Tmerret që kanë prodhuar sekte të tilla janë të panumërta.

Në marsin e vitit 1997, 39 anëtarë të “Portës së Qiellit”, një kult i krijuar në fillim të viteve 1970, të veshur me rroba të errëta, pinë nga një grusht me qetësues dhe vendosën secili në kokë qese plastike. Ishte një nga vetëvrasjet më të mëdha në historinë e Shteteve të Bashkuara.

Por rekordin më të zi e mban Xhim Xhons me kultin e tij “Tempulli i Popullit”, të krijuar në vitet 1970 në SHBA. Pas problemeve me ligjin në SHBA, ai u tërhoq me ndjekësit e tij në xhunglën e Guajanës në Amerikën e Jugut, ku ndërtoi një mini-qytezë.

Edhe atje nuk gjeti paqe. Pas denoncimeve për dhunë dhe abuzime seksuale, qeveria amerikane vendosi të ndërhyjë. Por Xhons urdhëroi vrasjen e një kongresmeni dhe shoqëruesve të tij që kishin shkuar për një inspektim në kampin e tij, dhe më pas çoi 918 njerëz drejt vetëvrasjes kolektive, përfshirë vetën. Ishte 18 nëntori i vitit 1978.
Fjala ‘kult’ përkufizohet në përgjithësi si një sistem apo një grupim njerëzish që kanë një përkushtim të tepruar ndaj një figure, objekti ose sistemi besimi, zakonisht pas një lideri karizmatik.

Dekadat e fundit, ky term lidhet zakonisht me sektet fetare jo tradicionale që marrin pjesë në praktika dhe akte të këqija, deri në ekstreme. Një nga tiparet kryesore që kanë vënë re studiuesit tek sektet, është se ato kanë prirjen të kenë në krye një udhëheqës të cilin grupi e ndjek me një besim të padiskutueshëm.

shumë kulte fetare, pasuesve u thuhet se udhëheqësi ose themeluesi ka gjithmonë të drejtë. Ata që bëjnë pyetje, nxisin ndonjë kundërshtim të mundshëm, ose sillen në çfarëdolloj mënyre që vë në dyshim besnikërinë e tyre, shpesh ndëshkohen.
Shpesh, edhe për ata që janë jashtë kultit, dhe që shkaktojnë probleme për udhëheqësit, mund të viktimizohen, dhe në disa raste, ndëshkimi është vdekjeprurës. Udhëheqësi i kultit shpesh beson se ai është i veçantë ose madje hyjnor në një farë mënyre.
Kulti dallon edhe nga taktikat mashtruese të rekrutimit. Anëtarëve potencialë u premtohet se do t’u ofrohet diçka që e nuk kanë në jetën e tyre aktuale. Për shkak se liderët përzgjedhin ata që janë karaktere psikologjikisht të brishtë dhe të cënueshëm, nuk është e vështirë bindja e tyre se anëtarësimi në grup do ta bëjë disi më të mirë jetën e tyre.

LEXO EDHE:  619 viktima në 24 orë në Spanjë/ Rritet numri krahasuar me një ditë më parë

LEXO EDHE:  “Lërini lojërat”/ Basha i përgjigjet ambasadores së SHBA dhe “lan duart”

Dhe ky identikit përputhet nga analizat e deritanishme të ekspertëve mbi Zhaneta, Anisa dhe Blerta Josifi. Kultet zakonisht i izolojnë anëtarët nga familja, miqtë dhe bashkëpunëtorët e tyre jashtë grupit. Anëtarët mësohen që në fillim që miqtë e tyre të vetëm të vërtetë – dhe familja e tyre e vërtetë – janë ndjekësit e tjerë të kultit.
Kjo i jep mundësinë udhëheqësve të kultit t’i izolojnë pjesëmarrësit nga ata që mund të përpiqen t’i nxjerrin nga tutela ku janë futur. Dhe po sipas dëshmive të familjarëve të afërt, viktimat ishin distancuar radikalisht nga fisi i tyre, duke refuzuar t’i takojnë apo t’u hapin derën. Pas shembjes së diktaturës, Shqipëria ri-lejoi praktikimin e besimit fetar. Dhe që në fillim të viteve 1990 në vend vërshuan shumë organizata e sekte fetare. Shumë prej tyre, pretendonin se e bazonin veprimtarinë e tyre në restaurimin e besimeve fetare tradicionale, por në mënyrën e tyre.

Dhe pikërisht këtu lindën edhe problemet. Shqipëria ka kaluar në këto 3 dekada trauma të rënda, dhe Komiteti Kombëtar i Kulteve, pavarësisht një hovi të madh cilësor në punën e tij mbikëqyrëse vitet e fundit, nuk ka pasur mundësinë të vëzhgojë gjatë gjithë kohës dhe më imtësi strukturën, ideologjinë, veprimtarinë e këtyre organizatave. Si vendi që për 23 vite u shpall me kushtetutë i vetmi shtet ateist në botë, Shqipëria mund të jetë disi e kompleksuar nga fakti se çdo sanksion ndaj një organizate të caktuar fetare, mund të perceptohet si rikthim i represionit anti-fetar. Por nga ana tjetër kjo tolerancë deri në nivele apatie, po shkakton siç po shohim drama të mëdha. Sot nuk ka asnjë studim konkret gjithëpërfshirës se çfarë predikojnë këto organizata, çfarë raporti kanë ato me shtetin shqiptar dhe konkretisht me Komitetin e Kulteve.

Në kontrast të plotë, 5 besimet fetare zyrtare në Shqipëri, myslimane, katolike, ortodokse, bektashiane dhe ungjillorët, kanë një marrëdhënie të hapur dhe shumë bashkëpunuese me organet shtetërore.

Nga ana tjetër unë e ritheksoj këtu qëndrimin e përbashkët të Komisionerit për Mbrojtjen nga Diskriminimi dhe Qendrës për Bashkëpunim Ndërfetar, të cilën kam nderin ta drejtoj, se mediat duhet t’i raportojnë ngjarje të tilla me standartet e kodit të etikës, dhe të kenë ndërkohë vetëpërmbajtje për të mos diskriminuar komunitetet fetare, me etiketime që cënojnë dinjitetin e njeriut dhe besimin fetar.

Ngjarje me ndjeshmëri të lartë publike kanë nevojë që të trajtohen nga institucionet shtetërore, njerëzit me profil publik, por edhe nga kompanitë mediatike me seriozitet, dhe në respektimin të lirisë së besimit të çdokujt. Por sigurisht ngjarja e Kombinatit, duhet të jetë një këmbanë alarmi për strukturat shtetërore, por mbi të gjitha për shoqërinë në përgjithësi, që gjithsecili të jetë syçelët dhe të mos bjerë pre e sekteve të tilla, që jo vetëm nuk ofrojnë realisht asgjë, por mund t’ju marrin gjënë më të shtrenjtë, jetën tuaj./CNA.al

LEXO TE PLOTE