Connect with Us

Coronavirusi dhe vapa/ Çfarë rreziqesh pritet të sjellë vera në Europë?

Blog

Coronavirusi dhe vapa/ Çfarë rreziqesh pritet të sjellë vera në Europë?

Publikuar

-

Për shkak të pandemisë pasojat e ndryshimit të klimës sikur kanë rënë në harresë. Por Evropa pret përsëri temperatura rekord këtë vit? Ekspertët shpjegojnë se çfarë rreziqesh shohin.

Ngrohtësi, qiell pa re dhe kopshte që lulëzojnë – në shumë vende të Evropës pranvera po shfaqet me një pamje jashtëzakonisht fantastike. Por bujqit dhe fermerët nuk i gëzojnë këto pamje. Ata shpresojnë të bjerë më në fund shi, sepse nëse thatësira është shumë e madhe ekziston rreziku i dëmtimit të bimëve dhe humbjeve gjatë të korrave. Një problem ky me të cilin Evropa mund të përballet – paralelisht me pandeminë –  gjatë verës. Deri tani nuk po flitet shumë për këtë problem. Fermerët gjermanë ende duket se janë më të shqetësuar për mungesën e punëtorëve sezonalë, të cilët nuk mund të vijnë në Gjermani për shkak se kufijtë janë të mbyllur për të luftuar virusin e Coronës.

Land Brandenburg - vertrocknete Maispflanzen (picture-alliance/R. Kaufhold)

Për shkak të pandemisë dhe masave të karantinës aktualisht të gjitha çështjet e tjera, përfshirë edhe pasojat e ndryshimit të klimës, sikur kanë rënë në harresë.

Ngrohja globale nuk është zhdukur

Andreas Becker, meteorolog pranë Shërbimit Metereologjik Gjerman (DWD) thotë se nuk ka asnjë tregues se ngrohja globale është ngadalësuar apo pakësuar. Sipas tij prej mungesës së reshjeve niveli i lumit Rin prej mesatarisht 3,5 metrash është në rënie. Gjatë muajit mars reshjet në Gjermani kanë qenë vetëm në masën 50-75 përqind të mesatares.

Deutschland Hitzewelle 2018 - Ernteausfälle | Weizenernte in Bayern (picture-alliance/dpa/L. Mirgeler)

Thatësira sidomos në Evropën Lindore

Andreas Marx, specialist pranë zyrës për klimën në Qendrën Helmholtz për Kërkime Mjedisore në Leipzig (EZMW) thotë se në tre vitet e fundit ka pasur një deficit jashtëzakonisht të lartë reshjesh në mjaft vende.

Në Gjermaninë veriore, në pjesë të mëdha të Polonisë, të Ukrainës, të Bjellorusisë, të Rusisë dhe të Rumanisë mungesës së rreshjeve i shtohet nga ana tjetër fakti që edhe temperaturat e larta kanë arritur nivele të pazakonta, periudhat me ditë të nxehta mbi 30 gradë janë më të gjata dhe në dimër nuk ka pasur shumë rreshje dëbore.

LEXO EDHE:  "Po ecim me sy mbyllur"/ Rama: Askush nuk mund të na thotë kur kalon vala e parë

Sa e thatë do të jetë vera e vitit 2020?

Meteorologët nuk kanë dëshirë t’i përgjigjen pyetjes sesi do të jetë vera, sepse dhe parashikimet për një ose dy javë tashmë konsiderohen si të pasigurta. Becker dhe Marx thonë se moti në Evropë është më pak i parashikueshëm për shkak të maleve, deteve dhe Atlantikut, ndryshe për shembull, nga Australia, e cili është e rrethuar nga ujëra nga të gjitha anët. Por të dy ekspertët mendojnë se edhe kjo verë do të jetë më e ngrohtë se zakonisht. Sipas parashikimeve të DWD temperatura në Gjermani mund të rritet mesatarisht me 0.5 deri në 1 gradë.

Marx shton se kohëzgjatja e periudhave me ditë të nxehta mbi 30 gradë pritet të ketë pasoja shumë të gjera si për shëndetësinë edhe për bujqësinë.

Türkei Geschäfte Markt Einkaufen Corona-Krise (Reuters/C. Erok)

Probleme në rritje

Nëse parashikimet e ekspertëve do të bëhen realitet, evropianët do të vuajnë këtë verë nga temperatura të nxehta të vazhdueshme. Kufizimet për të dalë nga shtëpia do të jenë të rënda sidomos për të moshuarit – grupi kryesor i rrezikuar nga COVID 19 – të cilët vuajnë nga nxehtësia edhe në kushte normale moti. Temperaturat e larta vështirësojnë po ashtu edhe mbajtjen e maskave.

Dhe mbi të gjitha zjarret e pyjeve që mund të shkaktohen nga thatësira mund të çojnë në emetime të forta  tymi. Kjo do të ishte një ngarkesë tjetër për mushkëritë e njerëzve të infektuar me Coronë. Gjithësesi për shkak të klimës dhe afërsisë me Oqeanin Atlantik Andreas Becker i përjashton për Evropën zjarret apokaliptike si ato në Australi./ DW

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania

Komentoni

Adresa juaj email nuk do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme shënohen *

Blog

Holodomor, masakra e miliona të pafajshmëve të vrarë nga uria në Ukrainë

Publikuar

-

Nga

23 Nëntori përkujton përvjetorin e Holodomorit, zisë së bukës së shkaktuar nga regjimi sovjetik, që goditi Ukrainën gjatë viteve 1932-1933, duke shkaktuar miliona të vdekur.

Ajo ishte një tragjedi aq e madhe, sa që ukrainasit shpikën një fjalë të re për ta përshkruar: Holodomor ose “shfarosja nga uria”.

Ajo masakër mbetet ende sot një nga arsyet e zemërimit të Kievit ndaj Moskës. Tragjedia filloi kur Stalini vendosi midis vjeshtës së vitit 1932 dhe pranverës së vitit 1933, kolektivizimin e detyrueshëm në bujqësi, duke i detyruar kulakët (fshatarët e pasur, apo pronarët e vegjël), që t’i bashkoheshin me dhunë kolkozeve sovjetikë.

Të  uritur

 Kolektivizimi i detyruar i tokës, shkaktoi një zi të madhe të bukës, që preku pjesë të ndryshme të Bashkimit Sovjetik, nga Kaukazi në Siberi, nga Kazakistani në zonën e lumit Vollga. Por ishin ukrainasit ata që i vuajtën më rëndë pasojat, pasi shfarosja e fshatarëve ishte e ndërthurur me persekutimin e inteligjencës dhe luftën kundër patriotizmit të një populli të tërë.

Për Bashkimin Sovjetik, Ukraina me toka shumë pjellore, dhe e etiketuar si ”hambari i Evropës”, ishte një vend për t’u shfrytëzuar. Ndaj Stalini vendosi që t’u “thyejë kurrizin” kulakëve, kundërshtarëve të fortë të kolektivizimit.

Kështu në fundin e viteve 1920, si fermerët e tjerë në Bashkimin Sovjetik, edhe fshatarët ukrainas u detyruan që t’i bashkoheshin kolkozeve, fermat kolektive shtetërore, ndërsa tokat e tyre u konfiskuan.

“Vdekshmëria e madhe u shkaktua direkt nga fakti se autoritetet sovjetike, indiferente ndaj variacioneve natyrore në prodhim, mbajtën një përqindje shumë të lartë të dorëzimit të drithit në shtet (rreth 20 për qind)”- shkruan historiani francez Bernar Bruneto në librin e tij “Shekulli i gjenocideve”.

Lëvoret e patateve

Bruneto shkrua se në Ukrainë, 70 për qind e fermave ishin kolektivizuar, përkundrejt vetëm 59 për qind në Rusi. Shumë ukrainas i kundërshtuan kërkesat e autoriteteve, refuzuan të hiqnin dorë nga të korrat e tyre, e fshehën prodhimin dhe i vranë bagëtitë, në vend se t’ua dorëzonin kolkozeve.

Ky qëndrim i ukrainasve, u konsiderua nga Byroja Politike Sovjetike si një akt shumë i rëndë rebelimi. Dhe pavarësisht se ishin në dijeni të mungesës serioze të ushqimit për banorët e fshatit, agjentë vendas dhe aktivistët e Partisë Komuniste, u dërguan që të konfiskonin ushqimin nëpër shtëpi dhe ferma.

Për më tepër, ata i izoluan fshatarët që të mos largoheshin për në qytete. “Nevoja për t’u ushqyer u konsiderua një krim kundër shtetit”- shpjegon Bruneto. Situata ishte e vështirë në të gjithë Bashkimin Sovjetik, popullsia ishte e rraskapitur dhe e uritur.

Por Stalini refuzoi çdo ndihmë nga jashtë, teksa i akuzoi fshatarët e uritur si fajtorë për situatën ku ndodheshin. Dhe si të mos mjaftonte kjo, ai miratoi ligje shumë të ashpra, të cilat vetëm sa shtuan tensionin, terrorin dhe numrin e viktimave. Cilido që gjendej duke fshehur diçka për të ngrënë, qoftë edhe lëvoret e patates, do të pushkatohej.

Shfarosja e fëmijëve

Ishte një masakër e vërtetë:Rreth 5 milionë njerëz në të gjithë BRSS – të privuar qëllimisht nga mjetet e jetesës – vdiqën nga uria. Nga këta, rreth 4 milionë ishin ukrainas. “Epidemitë u përhapën kudo, ndërsa pati edhe raste të kanibalizmit. Gati gjysma e viktimave ishin fëmijë”- vijon historiani.

LEXO EDHE:  “Shifrat e të prekurve nga COVID-19 po rriten”/ Basha ultimatum Ramës

LEXO EDHE:  Shtohen sërish rastet me Covid-19/ Ja sa arrin në total numri i të prekurve në Shqipëri



Këto shifra u mbajtën të fshehura nga regjimi. Moska shtypi të gjitha format e mospajtimit, dhe nuk e njohu kurrë këtë krim të tmerrshëm. Duke manipuluar të dhënat demografike, ajo arriti të fshehë zhdukjen e papritur të miliona qenieve njerëzore.

Mbulimi i fajit ishte total, jo vetëm në momentin e ngjarjes së tmerrshme por edhe më pas. Pas vdekjes së Stalinit në vitin1953, pasardhësi i tij Nikita Hrushovi nisi procesin e “de-stalinizimit”, duke denoncuar krimet e paraardhësit të tij, veçanërisht spastrimet brenda partisë, të cilat ndodhën kryesisht midis viteve 1936-1938.

Por ai nuk e përmendi kurrë tragjedinë ukrainase, e cila ishte shfarosja më e madhe në historinë evropiane të shekullit XX-të pas Holokaustit të hebrenjve. Gjithsesi edhe në ato vite u ngrit një zë, ai i shkrimtarit rus me origjinë ukrainase Vasili Grosman.

Në romanin e saj të famshëm “Gjithçka rrjedh”, të shkruar midis viteve 1955-1963, një nga personazhet, Ana Sergevna, rrëfen vitet e tmerrshme të kolektivizimit, urisë dhe shfarosjes së kulakëve në Ukrainë. Siç mund të imagjinohet, libri u botua pas shumë vështirësish.

Në vitet 1960 agjentët e KGB-ja ia sekuestruan dorëshkrimin, por autori e rishkroi librin nga e para. Kopja, e gjetur pas vdekjes së tij në vitin 1964, u botua më pas në vitin 1970 në Frankfurt të Gjermanisë Perëndimore. Ndërkohë në Rusi, romani u botua vetëm në vitin 1989, në kohën e Gorbaçovit dhe reformave të tij të Glasnost “politikës së transparencës”. Disa vite më parë, në vitin 1986 në Angli dhe në Shtetet e Bashkuara, ishte botuar libri “Të korrat e dëshpërimit” nga historiani anglez Robert Konkest, ku u dokumentua dhe përshkrua për herë të parë në detaje Holodomori.

Konkest shkruan se zija e bukës nuk u shkaktua nga kolektivizimi i tokës, por nga konfiskimi i ushqimeve, dhe nga bllokimet e rrugëve që penguan lëvizjen e popullsisë. Për historianin anglez, shfarosja e miliona kulakëve, ishte një akt i qëllimshëm gjenocidi.

Por e vërteta mbi atë që ndodhi në ato vite, filloi të përhapet në një shkallë të gjerë vetëm pas shpalljes së pavarësisë së Ukrainës në vitin 1991, dhe hapjes së arkivave sovjetike. Në vitin 2003, Kombet e Bashkuara miratuan një rezolutë, sipas së cilës Holodomor ishte “rezultat i politikave dhe veprimeve mizore që shkaktuan vdekjen e miliona njerëzve”.

Pesë vjet më vonë, në vitin 2008, Parlamenti Evropian miratoi një rezolutë, në të cilën shfarosja e Ukrainës klasifikohet si krim kundër njerëzimit. Megjithatë, ai nuk u njoh kurrë

si gjenocid, për të mos e zemëruar Rusinë. Historiani italian Etore Çinela, autor i librit “Ukraina:Gjenocidi i harruar 1932-1933”, thotë se përmes Holomodorit, Stalini synoi të shkatërronte karakterin kombëtar të popullit ukrainas përmes persekutimit antifetar, përdhosjes dhe shkatërrimit të kishave.

Si bota fshatare ukrainase ashtu edhe inteligjenca e vendit u goditën, në përpjekje për të fshirë kujtesën e tyre historike, duke filluar nga mësuesit e shkollës dhe Kisha, e cila ishte atëherë e pavarur nga Moska.

Përkthyer dhe përshtatur nga CNA.al

https://www.focus.it/cultura/storia/Holodomor-genocidio-carestia-ucraina

LEXO TE PLOTE

Blog

Efekti domino nga komunizmi tek demokracia/ Si ndryshoi Evropa Lindore në vitin 1989

Publikuar

-

Nga

cna lajme blog

1989-a ishte një vit vendimtar për Evropën Lindore. Rënia e Murit të Berlinit, Revolucioni

i Kadifenjtë dhe shembja e Bashkimit Sovjetik, vunë në lëvizje efektin domino që çoi në fundin e regjimeve komuniste në lindje. Nga Çekosllovakia në Poloni, nga Gjermanisë Lindore, tek Rumania, Hungaria dhe deri në republikat baltike:Ja si u rrëzua Perdja e Hekurt, për të mbërritur në atë mozaik që përbën Evropën Lindore që njohim sot.

Gjermania Lindore

9 nëntori i vitit 1989, u bë data simbolike e shembjes së Bllokut Lindor. Në mbrëmjen e asaj dite, nisi që të shembej Muri i Berlinit, i cili që nga viti 1961 e ndau më dysh kryeqytetin gjerman Berlinin, dhe ishte për 28 vjet simboli i Luftës së Ftohtë.

Por ajo ngjarje, ishte vetëm hapi i fundit në një revolucion të heshtur që kishte nisur tashmë prej disa muajsh. Ironikisht gjithçka nisi si një keqkuptim. Opozita e brendshme në RDGJ, e cila ishte shtypur për dekada të tëra nga policia sekrete STASI, u shndërrua në një lëvizje të madhe në pranverën e vitit 1989.

Qindra njerëz u mblodhën paqësisht nën dritën e qirinjve në Lajpcing dhe Dresden. Disa muaj para 9 nëntorit, presidenti i Gjermanisë Lindore Erik Honeker, besonte ende se Muri do të qëndronte atje “edhe për 100 vjet”. Por ai nuk e dinte që Hungaria do të shpallte atë verë hapjen e kufirit të saj me Austrinë.
Dhjetëra mijëra gjermano-lindorë mbërritën në Perëndim nëpërmjet Hungarisë. Për të frenuar arratisjen, presidenti i ri Egon Krenc, vendosi të japë leje të reja për të shkuar

në Gjermaninë Perëndimore. Por vendimi u keq-transmetua në publik nga Ministri i Propagandës, Gynter Shvabovski. Mijëra qytetarë të Berlinit, u turrën drejt murit, rrëzimi i të cilit i hapi rrugën ribashkimin të vendit.

Bashkimi Sovjetik

Tatëpjeta nisi në verën e vitit 1991. Në krye të Bashkimit Sovjetik ishte Mikail Gorbaçov, që ishte përpjekur të mbante BRSS të bashkuar nëpërmjet një politikë reformuese (Perestrojka). Më 19 gusht 1991, ndërsa ishte me pushime në Krime, Gorbaçovi u arrestua nga disa komunistë fanatikë, të cilët po tentonin një grusht shteti.

Por ata u kundërshtuan nga presidenti i Rusisë Sovjetike, Boris Jelcin, që u doli përpara tankeve në selinë e parlamentit rus. Ai mbajti një fjalim, që e bëri të famshëm në mbarë vendin dhe në botë. Ushtria kaloi në anën e tij, krerët e grushtit të shtetit u arrestuan, dhe më 24 gusht u shpërbë Partia Komuniste Sovjetike, teksa Rusia shpalli pavarësinë e saj nga Bashkimi Sovjetik. Gorbaçov u detyrua të jepte dorëheqjen, dhe më 26 dhjetor 1991, BRSS pushoi së ekzistuari.

Çekosllovakia

Më 17 nëntor 1989, nisi Revolucioni i Kadifenjtë kundër regjimit komunist, që sundonte që nga viti 1946. Gati 1 milion njerëz mësynë në rrugët e Pragës. Më 5 dhjetor, kufijtë me Austrinë dhe Gjermaninë Perëndimore u hapën, ndërsa 5 ditë më vonë, presidenti komunist Gustav Husak dha dorëheqjen pasi dekretoi një qeveri jo-komuniste.

Udhëheqja e vendit iu besua Aleksandër Dubçek (udhëheqës i Pranverës së Pragës të vitit 1968) dhe dramaturgut Vasllav Havel që në vitin 1977 kishte hartuar manifestin e disidentëve “Charta 77”. “Revolucioni i Kadifenjtë” u pasua nga ndarja konsensuale midis dy rajoneve historike të Çekosllovakisë (të bashkuara që nga viti 1918, por të dallueshme etnikisht). Kështu, më 1 janar 1993 lindën Republika Çeke dhe Sllovakia.

LEXO EDHE:  SHBA bën një tjetër hap kundër Covid-19/ FDA autorizon përdorimin e ilaçit remdesivir

LEXO EDHE:  "Shifrat e të prekurve nga COVID-19 po rriten"/ Basha ultimatum Ramës

Republikat baltike

Më 23 gusht 1989, rreth 2 milionë qytetarë të 3 vendeve baltike (Estonia, Letonia dhe Lituania) formuan një zinxhir protestash njerëzore, 600 kilometra të gjatë. Që nga fundi i Luftës së Dytë Botërore, të tria këto vende ishin republika socialiste sovjetike. Por ata kishin mbajtur gjithnjë gjallë një identitet të fortë kombëtar.



E para që u shkëput ishte Lituania më 11 mars 1990. Moska reagoi me sanksione ekonomike, ndërsa më 10 janar 1991, Gorbaçovi vendosi një ultimatum. Për 3 ditë, popullsia civile

dhe trupat sovjetike u përballën me njëri-tjetrin në kryeqytetin Vilnius. Por presioni ndërkombëtar, çoi në nënshkrimin e një traktati më 31 janar.

Një vit më vonë, një referendum miratoi pavarësinë. Në Estoni, parlamenti votoi një deklaratë të sovranitetit që në vitin 1988, e pasuar vitin e ardhshëm nga një deklaratë e pavarësisë ekonomike. Moska e kundërshtoi kur ishte tepër vonë. Më 20 gusht 1991, Talini shpalli pavarësinë nga BRSS. Parlamenti letonez ndoqi shembullin e saj më 6 shtator.

Rumania

Revolucioni rumun ishte më pak paqësor. Protestat kundër diktatorit Nikolae Çausheku filluan më 16 dhjetor 1989 në qytetin e Timishoarës. Protagonistë ishin studentët, të cilëve shumë shpejt iu bashkuan edhe punëtorët. Regjimi reagoi duke qëlluar mbi demonstruesit.

Më 21 dhjetor diktatori u përpoq të rimarrë kontrollin e situatës me një fjalim të transmetuar drejtpërdrejt në televizionin shtetëror.

Por brohoritjet e detyrueshme të turmës u zëvendësuan me fishkëllima dhe tallje. Fjalimi u ndërpre, shpërtheu kaosi. Pati të shtëna dhe shumë të vrarë deri më 27 dhjetor, kur Fronti i Shpëtimit Kombëtar mori kontrollin e situatës. Çaushesku dhe gruaja e tij u kapën, dhe pas një gjykimi të shkurtër u ekzekutuan me vdekje më 25 dhjetor 1989.

Hungaria

Demonstrata më e madhe kundër qeverisë komuniste hungareze, ishte pikërisht ajo e vitit 1988 (50 mijë njerëz në sheshin e Budapestit) kundër ndërtimit të një dige të madhe në Danub, e cila ishte kthyer në një simbol të shpërdorimit të pushtetit. Nën presionin e protestave popullore fitoi terren krahu reformist i qeverisë që mori këto masa:një ligj të ri zgjedhor, liri të shtypit, dhe pluralizëm partiak. Më 23 tetor 1989, u miratua kushtetuta e re demokratike.

Polonia

Në verën e vitit 2008, në Varshavë, ndodhi një proces që kaloi pothuajse pa u vënë re nga ne. Protagonistë ishin 2 armiq historikë të 20 viteve më parë. Njëri ishte ishte gjenerali 85-vjeçar Vojçek Jaruzelski (që vdiq më 25 maj 2014), presidenti i fundit i Polonisë komuniste dhe tjetri 65-vjeçari Leh Vałesa, udhëheqës i sindikatës katolike Solidarnost dhe fitues në vitin 1989 në zgjedhjet e para të lira që nga viti 1952.

Jaruzelski ishte në gjyq për ngjarjet e vitit 1970, kur si Ministër i Brendshëm urdhëroi pushkatimin e 40 punëtorëve grevistë. Por ai proces shënoi fillimin e kthesës demokratike në Poloni:themelimin e Solidarnost në vitin 1980, rolin e papës polak Karol Vojtila në rënien e regjimit, financimin e Vatikanit për sindikatën,  dhe negociatat sekrete midis Jaruzelskit dhe opozitës.

Përkthyer dhe përshtatur nga CNA.al

https://www.focus.it/cultura/storia/effetto-domino-europa-est-sovietica

LEXO TE PLOTE

Blog

Cila është e vërteta e armiqësisë mes Elon Musk dhe presidentit Biden?

Publikuar

-

Nga

Prej kohësh Tesla ka shijuar lehtësime dhe subvencione nga qeveria amerikane, por më pas erdhi në pushtet Biden. Cila është arsyeja e vërtetë e hatërmbejtes së këtyre dy personaliteteve me kaq ndikim në SHBA dhe më tej.

Në fakt, janë disa.

Në fund të gushtit, presidenti Biden mbajti një konferencë në Shtëpinë e Bardhë ku ishin ftuar të gjithë drejtorët ekzekutivë të kompanive më të mëdha të auto-industrisë amerikane si Ford, General Motors, Stelantis etj. Tema e eventit ishte diskutimi e strategjive për të ardhmen e makinave elektrike.

Dhe kush më mirë se Musk i njeh makinat elektrike, duke qenë se është e vështirë sot të flasësh për makinat elektrike pa përmendur kompaninë kryesore që i prodhon ato, Tesla.

Edhe pse Musk është tashmë ikona e të ardhmes sonë elektrike, Tesla nuk ishte e ftuar në eventin e Shtëpisë së Bardhë. Në vend të tij, ishin ftuar kompani që deri tani kanë qenë sinonime me kuaj-fuqinë, naftën dhe stilin e makinave të njohur si ‘muskujt amerikanë’. Dhe kjo i bëri përshtypje të gjithëve, përfshi Musk.

Menjëherë pas kësaj, Musk bëri një ‘sulm’ të drejtpërdrejt ndaj Biden gjatë një interviste duke e quajtur administratën e tij ‘jo-miqësore’, dhe duke e ironizuar presidentit amerikan me të njëjtin koment të përdorur kundër tij nga mbështetësit e ish presidentit Donald Trump: ‘Joe i fjetur’.

Trump vs. Biden

Por cila është arsyeja përse Musk kishte një marrëdhënie aq të mirë me Trump ndërsa tashmë prej kohësh ai ka zhvendosur shumë prej biznesit të tij në Kinë, ku është pritur me ovacione dhe tapet të kuq.

Në thelb, është çështje idealesh. Trump përfaqësonte partinë republikane dhe ide të djathta që janë të fokusuara tek bizneset e mëdha dhe liria e individit. Prej kësaj, Musk ka përfituar subvencione të majme dhe lehtësime në masa të ndryshme ligjore.

Me ardhjen e Biden, një demokrati të qendrës së majtë, gjërat ndryshuan. Biden ka dalë haptazi kundër pikëpamjeve të Musk, duke e urdhëruar atë së fundmi të fshinte një postim të publikuar në Twitter në vitin 2018, duke e akuzuar Musk se kishte shkelur Ligjin e Punës dhe se i kishte kërcënuar punonjësit e tij se do të humbisnin aksionet e tyre në kompani nëse organizoheshin – pra nëse formonin një sindikatë.

Musk prej kohësh ka deklaruar se biznesi i tij duhet t’i qëndrojë larg sindikatave. Por, komenti i Musk në Twtter ku ai ka dhjetëra miliona ndjekës, është akuzuar për tone kërcënuese.

LEXO EDHE:  Nuk zbatuan masat kundër koronavirusit/ Ndëshkohen 157 qytetarë “rebelë” dhe 7 njësi tregtare

LEXO EDHE:  Merret vendimi/ Banka e Shqipërisë shtyn për 3 muaj pagesat e kredive



Qeveria amerikane gjithashtu urdhëroi Tesla-n që të rimerrte në punë, punonjësin Richard Ortiz, i cili ishte pushuar si pasojë e pikëpamjeve të tij pro-sindikaliste.

Biden është një mbështetës i deklaruar i sindikatave, dhe gjatë intervistës së tij për Code Conference, Musk ka bërë edhe akuza se, “administrata Biden është e kontrolluar tërësisht nga sindikatat.”

Musk dhe pandemia

Por, edhe përgjigja e Musk ndaj pandemisë morri goxha kritika nga administrata Biden. Gjatë qeverisjes së Trump, Musk ju dha mundësia të mos i mbyllte fabrikat e tij, edhe gjatë pandemisë. Por me ardhjen e Biden, Tesla u përball me masa më shtrënguese që e detyruan atë të mbyllej dhe të rihapej sërish në një moment tjetër.

Në fakt, Musk u kritikua edhe për faktin se pushoi disa prej punonjësve të tij që tentuan të punonin nga shtëpia nga frika e coronavirusit.

Problemet me sigurinë

Së fundmi, kritikat e fundit në adresë të Tesla-s nga administrata Biden kanë të bëjnë me opsionin më të rio të prezantuar nga kompania, të makinave ‘auto-pilot’ pra makinave që vetë-pilotohen. Musk është akuzuar se ka bërë më tepër premtime seç duhet në këtë drejtim, pasi testimet paraprake kanë treguar probleme në sigurinë e këtyre sistemeve, të cilat nuk janë perfeksionuar ende dhe nuk dihet nëse do të perfeksionohen ndonjëherë sa për t’u bërë pjesë e tregut.

Përmbledhje

Kjo është ajo që dihet deri tani. Nuk është ende e sigurt, nëse armiqësia mes Biden dhe Musk i ka rrënjët tek pikëpamjet e Musk kundër organizmit të punonjësve të tij në sindikata, tek pikëpamjet e tij ndaj pandemisë apo tek përfshirja e këtij të fundit në një marrëdhënie të çuditshme dashurie me Kinën.

Një gjë ama është e sigurte, sot më shumë se kurrë Tesla po përballet me konkurrencë të vërtetë në treg dhe nuk është më lojtari kryesor që lëviz gurët në industrinë miliarda dollarëshe. Se sa dorë ka Biden në këtë, kjo mbetet për t’u parë, por rezistenca e tij ndaj Musk dhe teknikave të tij për të bërë biznes, janë bërë të qarta edhe pse jo haptazi.

 

LEXO TE PLOTE