Connect with Us

“Skizofrenia e ngadaltë”, diagnoza që ka shpikur Rusia, për të mbyllur në psikiatri disidentët politikë

Blog

“Skizofrenia e ngadaltë”, diagnoza që ka shpikur Rusia, për të mbyllur në psikiatri disidentët politikë

Publikuar

-

Në Rusinë sovjetike, duhet të ishte një i çmendur nëse doje të kundërshtoje komunizmin. Ose edhe nëse nuk ishe, sistemi shtetëror mjkësor sovjetik do të sigurohej që të klasifikoheshe si i tillë. Në vitin 1963, poeti rus Jozef Brodski u arrestua dhe u dërgua në një spital psikiatrik.

Në gjyqin e tij vitin e ardhshëm, autoritetet e akuzuan 24-vjeçarin për “parazitizëm shoqëror” dhe e quajtën atë një “pseudo-poet me pantallona të shkurtra”.
Ai nuk kishte arritur të “përmbushte detyrën e tij kushtetuese, për të punuar me ndershmëri për të mirën e atdheut”. “Kush ju ka njohur si poet? Kush ju ka regjistruar në radhët e poetëve?”- e pyeti gjyqtari. “Askush”- iu përgjigj Brodski. “ Po kush më regjistroi në radhët e racës njerëzore?”- vijoi ai me një kundërpyetje.

Brodski u shtrua në një institucion të shëndetit mendor për ekzaminim, ku ai kaloi 3 javët ardhshme. Punonjësit e spitalit e dendën me qetësues, ndërsa e zgjonin vazhdimisht gjatë natës. Atij iu bënë banja me ujë të ftohtë, teksa i jepnin për t’u mbështjellë një batanije të lagur, e cila i thahej në trup.
Vite më vonë kur Brodski po mendonte të arratisej, zyrtarët ekzaminuan të dhënat e tij të shëndetit mendor. Ata u konsultuan me psikiatrin kryeor sovjetik Andrei Snezhnevski, që pa asnjë lloj ekzaminimi konkret e diagnostikoi Brodskin me “një skizofreni që po përparonte me ngulm”. Sipas tij poeti ishte “një njeri aspak i vlefshëm për shoqërinë, ndaj mund të lihet të largohej nga vendi”.

Në fakt, Snezhnevski e kishte shpikur sëmundjen “skizofreni e ngadaltë”,s i një mjet politik për të shtypur kundërshtarët politikë të regjimit komunist. Sipas tij çdo sjellje antishtetërore – siç është kundërshtimi i eprorëve ose nënvlerësimi i rëndësisë së tyre – mund të ishte tregues i kësaj sëmundje mendore.
Logjika ishte e thjeshtë:Nëse dikush e kundërshtonte shtetin sovjetik, ai ishte një i sëmurë mendor, pasi nuk kishte asnjë arsye logjike të kundërshtoje sistemin më të mirë socio-politik në botë. Në një fjalim të tijin, udhëheqësi sovjetik Nikita Hrushovi tha:”Një krim, është një devijim nga standardet e njohura përgjithësisht të sjelljes, të shkaktuara shpesh nga çrregullimi mendor…Për ata që mund të nisin të bëjnë thirrje për kundërshtimin e komunizmit, mund të themi se është e qartë se gjendja mendore e njerëzve të tillë nuk është normale”.

 

Simptomat e ‘skizofrenisë së ngadaltë’, shfaqeshin në formën e “mashtrimit me reformat”, “luftën për të vërtetën”, “një ndjenjë të rritur të vetëvlerësimit” dhe “këmbënguljes”. Njerëzit me ‘skizofreni të ngadaltë’, dukeshin shpesh ‘normalë’ ose kishin përjetuar vetëm neuroza të lehta.
Por Snezhnevski argumentoi se kjo ishte vetë natyra e sëmundjes:simptomat e saj të lehta, përparonin vetëm me kalimin e kohës. Përkufizimi më i gjerë i termit skizofreni, përfshinte të gjitha mënyrat e sjelljes njerëzore tipike, dhe kjo diagnozë do të shërbente për të dekurajuar çdo lloj kundërshtie dhe rezistence.

Sipas Gazetës së Akademisë Amerikane të Psikiatrisë dhe Ligjit, njerëzit që shpërndanin literaturë antisovjetike, që organizonin veprimtari politike ose mbronin të drejtat e personave
me aftësi të kufizuara, ishin objektiva të menjëhershëm të kësaj akuze.
Në fakt, KGB-ja i lidhi psikiatrit me emrat e disidentëve, për të shmangur gjyqin publik, dhe për të shfajësuar kundërshtimin si një sëmundje mendore. Disidentët mbylleshin në institucionet mendore, pa asnjë lloj justifikimi mjekësor.
Sipas ligjit sovjetik, nëse persona të tillë do të ishin të pakontrollueshëm, ata mund të mbylleshin në spitale që kishin siguri maksimale, të quajtura “spitale speciale” ose “burgje të të çmenduve” (në rusisht Psikushka). Aty pacientëve shtroheshin me detyrim, dhe kjo në disa raste nënkuptonte marrjen e dozave të larta të barnave antipsikotike përmes injeksioneve.
Mjekët u jepnin shpesh pacientëve sulfazinë, një ilaç që besohet se përmirëson reagimet e trajtimit ndaj i

laçeve neuroleptike, por që mund të shkaktojnë dhimbje, ethe dhe paralizë. Pacientët e tjerë binin në koma për ditë me radhë, për shkak të injeksioneve me insulinë.
Ata jetonin në hapësira të vogla, vetëm 2 metra katrorë dhe në izolim total. Shumë pacientë, ndanin shtretër të përbashkët ose flinin në dysheme në qelitë e rrënuara të burgjeve të ndërtuara që gjatë kohës së Carëve. Qeveria e quante atë proces një kurim, dhe një mjet për t’iu rikthyer jetës “normale”.
Por një jetë normale në Bashkimin Sovjetik, do të thoshte një shërbim i pakontestuar ndaj regjimit. Departamenti Sovjetik i Shkencës dhe Edukimit, raportoi se numri i njerëzve që kishin nevojë për ndihmë psikiatrike, ishte rritur nga 2 milionë në vitin 1966 në 3.7 milionë në 1971.
Ndërkohë në vitet 1980, Bashkimi Sovjetik diagnostikoi 3 herë më shumë pacientë skizofrenë se SHBA-ja, dhe 2 herë më shumë se Gjermania Perëndimore, Austria dhe Japonia, të marra së bashku. Moska kishte përhapjen më të lartë të skizofrenisë, se sa çdo qytet tjetër në botë.

LEXO EDHE:  Depresioni i Mëngjesit/ Pse zgjohemi shpesh të zymtë, dhe si ta kalojmë këtë gjendje

Në Rusinë Sovjetike, diagnostikimi me skizofreni, nënkuptonte pasoja të rënda ligjore (përveç burgosjes së mundshme). Pacientëve nuk u lejohej të merrnin patentën e shoferit; ata nuk mund të shërbenin në ushtri, dhe as të mbanin poste drejtuese. Ndërkaq, nuk u lejohej të udhëtonin jashtë vendit.
Bashkimi Sovjetik, e përdori diagnozën e “skizofrenisë së ngadaltë” në fund të viteve 1980, kohë kur Shoqata Botërore e Psikiatrisë nisi të denoncojë abuzimin politik me shërbimin psikiatrik, si një çështje e të drejtave të njeriut. Megjithatë, Snezhnevski vazhdoi të mbronte praktikat e tij derisa vdiq në vitin 1987.
Në një intervistë dhënë po atë vit për gazetën sovjetike “Komsomolskaya Pravda”, psikiatrit Marat Vartanjan dhe Andrei Mukhin, e shpjeguan kështu përkufizimin e sëmundjes mendore: “Kur një person fiksohet me ngulm pas diçkaje. Nëse diskutoni me të një temë tjetër, ai është një person normal, i shëndetshëm, madje mund të jetë sipëror nga ju në inteligjencë, dije dhe elokuencë.
Por, sapo i zini në gojë çështjen e tij të preferuar, fiksimet e tij patologjike shpërthejnë në mënyrën më të egër”-shpjegoi Vartanjan, duke shtuar se qindra njerëz ishin shtruar në spital sipas këtij përkufizimi. Mukhin tha se kjo ndodhi, për shkak se “ata përhapin idetë e tyre patologjike reformiste midis masave”.

Disa muaj më vonë, një studim renditi midis simptomave të sëmundjes psikiatrike “një interes të pazakontë mbi sistemet filozofike, fenë dhe artin”. Deri atëherë, njerëz si Brodski, që më vonë do të fitonte Çmimin Nobel për letërsi, dhe fizikanti bërthamor Andrei Sakharov, që më vonë do të fitonte Çmimin Nobel për Paqe, u mbyllën në spitale psikiatrike për rezistencën e tyre të zëshme ndaj autoritarizmit sovjetik.
Shkrimtari Vladimir Bukovski kaloi 12 vjet në burgje, kampe pune dhe spitale psikiatrike. Disienti tjetër Zhores Medvedev shkroi:”Është koha të jemi të qartë:burgosja e njerëzve të shëndetshëm me mendime të lira në çmendina, është një vrasje shpirtërore e tyre. Dallon në pamje të parë nga dhomat e gazit që përdornin nazistët, por është më mizor, pasi tortura e njerëzve që vriten është më keqdashëse dhe shumë me e gjatë në kohë”.

Diagnostifikimi i sëmundjes mendore, u ngadalësua në vitin 1991 kur Bashkimi Sovjetik u shemb, dhe kur presidenti Mikail Gorbaçov e nxorri Rusinë jashtë sundimit komunist. Por në fillim të viteve 2000, rifilluan sërish këto praktika. “Psikiatria ndëshkuese, e ashtuquajtura ndryshe psikiatria ‘policore’, është shumë e përdorshme sot”- tha në vitin 2007 Juri Savenko, president i Shoqatës së Pavarur Psikiatrike të Rusisë.
Ndëkohë në vitin 2012, në “Manualin kombëtar të psikiatrisë” u shtua edhe një herë “deluzioni i reformizmit” si një simptomë e çrregullimit mendor. Pra është rikthyer shtypja e dissidences, përmes shtrimit në spitalet psikiatrike./Pershtatur nga CNA.al

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Blog

Droga, sekreti i ushtarëve nazistë që në pak muaj pushtuan gjithë Europën

Publikuar

-

Nga

Droga, sekreti i ushtarëve nazistë që në pak muaj pushtuan gjithë Europën

Adolf  Hitleri kishte një ushtri nazistësh të droguar, të cilët ishin në gjendje të qëndronin zgjuar për ditë me radhë dhe të përparonin me shpejtësi dhe brutalitet në të gjithë Evropën. Në vitin 1940, trupat e diktatorit nazist po përgatiteshin për të sulmuar Francën përmes zonës malore të Ardeneve.

Brenda vetëm disa javësh, Vehrmahti në dukje i pandalshëm arriti të pushtojë kryeqytetin francez, Paris, pasi i kishte dërrmuar më herët njësitë e ushtrisë franceze, përmes taktikave  tëe tij tyre të Blitzkrieg (Sulmit të Rrufeshëm).

Strategjia mbështetej në përparimin e pandalshëm në terren, bombardimet ajrore dhe tanket e shpejta, Pancerat. Gjithsesi, trupat gjermane kishin në atë luftë edhe një “as” tjetër në mëngë, sasi të bollshme të lëndëve narkotike.

Në vitin 1938, industria farmaceutike gjermane filloi që të prodhonte sasi të mëdha të pervitinës së metamfetaminës, që ishte në thelb një version i mëparshëm i metamfetaminës kristalore. Ato u shpërndanë në të gjithë vendin, dhe më vonë edhe tek forcat e armatosura gjermane.

Anëtarët e forcave ajrore i cilësonin pilulat narkotike si “kripa e pilotit”. Ndërkohë vetë Adolf Hitleri merrte rregullisht injeksione me metamfetaminë. Para pushtimit të Francës, ushtarët  u këshilluan të merrnin nga një tabletë në ditë, teksa një “dekret stimulues” iu dërgua mjekëve të ushtrisë.

Norman Ohler, që ka shkuar librin “Blitzed:Droga në Gjermaninë naziste”, shprehet për britaniken “The Guardian”:“Pushtimi i Francës u bë i mundur vetëm falë përdorimit masiv të drogës nga ushtria gjermane. Asnjë drogë, asnjë pushtim!”.

Kur Hitleri dëgjoi mbi planin për të pushtuar Francës përmes Ardeneve, u entuziazmua shumë dhe kërkoi zbatimin sa më shpejtë të tij. Por komanda e lartë e ushtrisë i tha:Ky plan nuk mund të zbatohet në këtë mënyrë, natën ne duhet të pushojmë, kundërshtarët do të tërhiqen, dhe ne do të mbetemi të ngujuar në male”.

Por më pas u lëshua “dekreti stimulues”, dhe kjo u dha mundësi ushtarëve të qëndronin zgjuar për 3 ditë dhe 3 net me radhë. “Gjenerali nazist Ervin Romel dhe të gjithë ata komandantët e tankeve e përdornin masivisht drogën. Dhe pa tanket Pancer, gjermanët nuk do të kishin fituar dot atë betejë”-thekson Ohler.

LEXO EDHE:  A do ta ndryshojë përgjithmonë jetën tonë koronavirusi?

Në total, 35 milion doza droge u siguruan vetëm për fushatën ushtarake në Francë. Në vitin 1941, lënda narkotike u shpall e jashtëligjshme në Gjermani midis popullsisë civile. Por shpërndarja e saj midis trupave vazhdoi rregullisht.

LEXO EDHE:  Vizita e Vladimir Putinit në Serbi/ Ish ambasadori shpjegon qëllimin

Kur nazistët filluan që të humbnin terren në vitin 1944, dr.Gerhard Orzeçovski filloi që të punonte mbi një çamçakëz super-të fortë më përmbajtje kokaine. Anëtarët e Rinisë Hitleriane u dërguan në det me mini-nëndetëse me dozat e drogës me vete.

Ata ishin pjesë e një plani për të inspektuar grykëderdhjen e lumit Tamiz në Angli, lidhur me mundësinë e një zbarkimi atje.  Por shumë prej tyre pësuan kriza mendore për shkak të izolimit dhe privimit nga gjumi.

Historiani Ohler thekson:“Ajo ishte një situatë jo reale. Nuk ishte ai realiteti që shihnin nazistët. Por nëse lufton me një armik më të madh se sa vetja, nuk është se ke zgjidhje tjetër. Në ato kushte të duhet ta tejkalosh forcën që ke. Kjo është arsyeja pse terroristët përdorin bombarduesit vetëvrasës. Është një armë e padrejtë, por ata nuk kanë zgjidhje tjetër!”.

Në vitin 1945, fabrika që prodhonte drogën pervitin u bombardua nga aleatët, dhe kjo solli rënien e konsumit të drogës nga nazistët. Gjatë luftës, edhe trupat aleate përdorën amfetaminën për të qëndruar zgjuar sa më gjatë.

Njëkohësisht ata u mbështetën edhe tek simulanti benzedrin. Nga vjeshta e vitit 1941 dhe deri në dimrin e vitit 1944, përdorimi i drogës nga Adolf Hitleri ishte rritur në mënyrë dramatike falë mjekut të tij personal dr.Todor Morel.

Nga fundi i jetës së tij, diktatori nazist u bë i ndërvarur nga opiatet, dhe dridhjet e trupit nisën të përkeqësohen, gjë që nxiti spekulimet se ai mund të ketë vuajtur nga simptomat e varësisë nga droga. Më 30 prill 1945, Hitleri gëlltiti një kapsulë me cianid, dhe e qëlloi veten në kokë me pistoletë në një bunker nëntokësor në Berlin, teksa forcat Aleate po i afroheshin rezidencës./ Dailystar.co.uk-Përshtatur nga CNA.al

LEXO TE PLOTE

Blog

Pse industria e mbikëqyrjes është e prekshme nga korrupsioni dhe abuzimet

Publikuar

-

Nga

Nga Christian Kemp “The Conversation”

Pajisja përgjuese më e sofistikuar që gjendet sot në tregun botëror, mund të jetë subjekt i abuzimeve. Kjo sipas një investigimi nga 17 organizata mediatike nga 10 vende të botës. Dekonspirimet nga të dhënat e shërbimeve sekrete dhe analizat e telefonave, tregojnë se softueri i mbikëqyrjes, Pegasus, është përdorur për të shënjestruar dhe spiunuar telefonët e aktivistëve të të drejtave të njeriut, gazetarëve investigativë, politikanëve, studiuesve dhe akademikëve.

NSO Group, kompania izraelite e inteligjencës kibernetike që e ka krijuar Pegasus, këmbëngul se licencon softuerin e tij që klientët e saj, që janë zakonisht qeveritë të kenë aftësi mbikëqyrëse për luftën ndaj krimit ndërkombëtar dhe terrorizmit.

Kompania i ka etiketuar raportet nga gazetarët investigativë si një “fushatë të egër shpifëse”, mbi të cilën nuk do të komentojë më. Megjithatë, themeluesi dhe kreu ekzekutiv i NSO Group, ka pranuar më herët se “në disa rrethana, klientët tanë mund ta keqpërdorin sistemin”. Duke qenë se kjo kompani e ka shitur softuerin e tij në 40 vende të botës, duke përfshirë disa prej atyre vendeve që mbajnë rekord për korrupsion dhe shkeljen e të drejtave të njeriut, pretendohet se Pegasus është keqpërdorur në mënyrë të konsiderueshme, duke e minuar lirinë e shtypit, lirinë e mendimit dhe demokracitë e lira dhe të hapura.

Këto zbulime, janë treguesi më i fundit se industria e mbikëqyrjes është tashmë jashtë kontrollit, pasi klientët e licencuar janë të lirë të spiunojnë këdo, si qytetarët e zakonshëm ashtu edhe kriminelët e dyshuar. Ne mund të jemi duke ecur drejt një bote, në të cilën asnjë telefon nuk do të jetë i sigurt nga sulme të tilla.

Pegasus vlerësohet si përgjuesi më i përparuar në treg. Ai mund të depërtojë tek pajisjet e viktimave, pa qenë e nevojshme që këta të fundit të klikojnë mbi ndonjë link të caktuar që u dërgohet. Sapo futet brenda, fuqia që zotëron Pegasus për ta shndërruar një telefon në një mjet mbikëqyrës, është shumë befasuese.

Softueri hidhet menjëherë në veprim duke kopjuar mesazhe, fotografi, video dhe përmbajtje të shkarkuara për t’i dërguar sulmuesit. Sikur kjo të mos ishte mjaftueshëm tinëzare, Pegasus mund të regjistrojë telefonata dhe të gjurmojë vendndodhjen e një objektivi, teksa aktivizon në mënyrë të pavarur dhe të fshehtë kamerën dhe mikrofonin e një telefoni.

Me këtë aftësi, një telefon i infektuar nga ky softuer vepron si një përgjues në mur, që sheh, dëgjon dhe raporton në vazhdimësi  bisedat intime dhe të ndjeshme të subjektit që është vënë nën përgjim. Prova për keqpërdorimin e Pegasus, ka pasur edhe më herët.

Ai u implikua në hakerimin e pretenduar të telefonit të miliarderit ameirkan Xhef Bezos nga Princi i Kurorës së Arabisë Saudite në vitin 2018. Vitin që pasoi, u zbulua se disa avokatë dhe aktivistë indianë ishin shënjestruar nga një sulm i Pegasus përmes WhatsApp.

Zbulimet e reja sugjerojnë se Pegasus është përdorur për të përgjuar presidentin e Meksikës Andres Manuel Lopez dhe 50 anëtarët e rrethit të tij të ngushtë, përfshirë miqtë, familjen, mjekët dhe ndihmësit, kur ai ishte një politikan në opozitë.

LEXO EDHE:  Iljaz Bazna, shërbëtori që u bë spiuni më i rrezikshëm nazist i Luftës së Dytë Botërore

Po ashtu Pegasus është përmendur për përgjimin e Rahul Gandit, rivalit aktual politik të kryeministrit indian Narendra Modi. Depërtimi i Pegasus është zbuluar tek telefonat që i përkasin familjes dhe miqve të gazetarit të vrarë saudit Xhamal Kashoxhi, dhe ka të dhëna se Pegasus mund të jetë përdorur gjithashtu nga një klient i meksikan i kompanisë izraelite NSO, për të shënjestruar gazetarin meksikan Secilio Pineda Birto, që u vra në vitin 2017.

LEXO EDHE:  Depresioni i Mëngjesit/ Pse zgjohemi shpesh të zymtë, dhe si ta kalojmë këtë gjendje

Edhe pse fuqia e Pegasus është tronditëse, kjo pajisje është larg nga të qenit një dukuri e re. Softueri bazë u krijua që në fillim të viteve 1990. Tani është një industri në lulëzim, me mijëra blerës të interesuar.

Baza e industrisë së mbikëqyrjes, janë mjetet më të thjeshta të përgjimit që shiten për më pak se 70 dollarë në faqet e errëta të rrjetit, të cilat mund të kenë qasje në distancë tek kamerat, dhe të regjistrojnë të dhënat e vendndodhjes së subjektit që përgjohet.

Përdorimi i një pajisjeje të tillë nga maniakët seksualë dhe partnerët abuzivë, është një problem shqetësuese në rritje. Pastaj është sigurisht edhe rrjeti i mbikëqyrjes globale, që u denoncua publikisht nga Eduard Snouden në vitin 2013.

Ndërkohë në vitin 2017, ne mësuam se si një ekip sekret i programuesve elitë në Agjencinë e Sigurisë Kombëtare të SHBA-së, kishin zhvilluar një armë të përparuar të spiunazhit kibernetik të quajtur “Eternal Blue”, e cila u vodh nga grupimi i hakerëve “Shadow Brokers” dhe u shit në rrjetin e errët.

Ishte po ky softuer, që më vonë do të përdorej si shtylla kurrizore e sulmit kibernetik famëkeq të vitit 2017 “Wannacry”, që shënjestroi sistemin shëndetësor kombëtar dhe qindra organizata të tjera. Kur u publikuan deklaratat e Snouden, shumë njerëz u tronditën kur mësuan mbi shkallën e mbikëqyrjes, që kanë bërë të mundur teknologjitë dixhitale.

Por të paktën ky spiunim masiv ishte zhvilluar dhe kryer brenda agjencive të inteligjencës shtetërore, të cilët kishin një lloj legjitimiteti. Ne nuk jemi duke debatuar më mbi të drejtën e shtetit për të shkelur të drejtat tona vetjake.

Zbulimet mbi Pegasus, tregojnë se kemi mbërritur në një realitet të ri, të pakëndshëm, ku mjete shumë të sofistikuara të spiunazhit po shiten në një treg të hapur. Ne sapo kemi filluar të shohim shkallën e plotë të ndikimi të Pegasus mbi privatësinë dhe demokracinë tonë kolektive.

Pa transparencë, ne nuk kemi asnjë lloj ideje se si dhe në çfarë rrethanash është licensuar Pegasus, kush ka autorizimin për të përdorur atë, në cilat rrethana mund të revokohet një licencë, apo cilat rregulla ndërkombëtare janë në dispozicion të policisë kundër abuzimeve të këtij softueri.

Dëshmitë e deritanishme, sugjerojnë se Pegasus është keqpërdorur, ndaj nevojitet një përgjegjësi dhe mbikëqyrje më e madhe. Ne gjithashtu duhet të përpiqemi të rindezim debate të rëndësishme rreth kontrolleve mbi prodhimin dhe shitjen e sistemeve të tilla./Përshtatur nga CNA.al

LEXO TE PLOTE

Blog

Ja si Kina po e saboton fazën e dytë të hetimit mbi origjinën e Covid-19

Publikuar

-

Nga

Nga Kevin Carboni “Wired.it”

Qeveria kineze refuzoi që të bashkëpunojë për fazën e dytë të hetimit mbi origjinën e Covid-19, duke hedhur poshtë kërkesën e Organizatës Botërore të Shëndetësisë (OBSH) për të dërguar një ekip të ri ekspertësh për të kontrolluar laboratorët në qytetin e Vuhanit, që ishte epiqendra e pandemisë aktuale.

Në fakt, Kina ka refuzuar të marrë në konsideratë hipotezën, sipas së cilës virusi mund të jetë përhapur për shkak të një gabimi në njërin prej këtyre laboratorëve. Pekini e cilëson planin e ri të investigimit të OBSH-së si në kundërshtim me “arsyen e shëndoshë” dhe shkencën.

Origjina e virusit Covid-19 është ende e panjohur, dhe teoritë e ndryshme mbeten shumë të debatuara midis ekspertëve. E vetmja gjë e sigurt, është se rastet e para të njohura me koronavirus u shfaqën në qytetin e Vuhanit, por nuk dihet ende se si virusi arriti tek njerëzit. Sipas disa hipotezave, ai mund të jetë transmetuar përmes mishit të kafshëve të shitura në tregjet e qytetit, por nuk është e qartë se si filloi të infektojë speciet e kafshëve.

Një teori e hershme, e promovuar në fazat e hershme të pandemisë, spekulonte se virusi mund të ketë rrjedhur nga një laborator në Vuhan, për shkak të shkeljes së protokolleve laboratorike të sigurisë.

Por kjo hipotezë u konsiderua e pamundur në përfundim të fazës së parë të hetimeve të kryera nga OBSH në janar të këtij viti, për shkak të mungesës së rezultateve që vërtetojnë krijimin e virusit nga njeriu.

Gjithsesi, misioni i parë u kritikua si i pamjaftueshëm, për shkak të mungesës së transparencës dhe bashkëpunimit nga autoritetet kineze për të garantuar qasjen në të gjitha të dhënat, siç ishte vendimi nga instituti i virologjisë në Vuhan, për të mos ndarë bazat e të dhënave mbi sekuencat gjenetike dhe mostrat e vitit 2019.

LEXO EDHE:  Njëri e shpalli kalin e tij konsull, tjetri luante vetëm me kukulla/ Fiksimet më të çuditshme të mbretërve përgjatë historisë

Në fund të misionit, u botua një raport që nuk dha shpjegime shteruese mbi origjinën e infeksionit, por vetëm renditi disa hipoteza që tregojnë si më të mundshëm skenarin, sipas të cilit cilin virusi kaloi nga lakuriqët e natës tek njerëzit, përmes një kafshe të ndërmjetme, teksa e cilësoi si “jashtëzakonisht të pamundur” por jo të përjashtuar, teorinë e daljes aksidentale të virusit nga një laborator.

Për shkak të këtyre pasigurive, dhe thirrjeve ndërkombëtare për hetime të mëtejshme, kreu i OBSH-së Tedros Adanom Ghebrejesus, tha se vendimi për të hedhur poshtë teorinë e një gabimi në laboratorin e Vuhaniit ishte “i parakohshëm” .

LEXO EDHE:  Iljaz Bazna, shërbëtori që u bë spiuni më i rrezikshëm nazist i Luftës së Dytë Botërore

Për këtë arsye, OBSH-ja ka synuar të organizojë kontrolle të reja “në laboratorët dhe institucioneve përkatëse kërkimore. që veprojnë në zonën ku u vërejtën rastet e para njerëzore në dhjetor 2019” , pra në Vuhan.

Autoritetet kineze e kanë kundërshtuar vendosmërisht këtë kërkesë, duke e akuzuar OBSH-në se është viktimë e një “politizimi të hetimeve”, dhe duke kërkuar që ajo t’i kryejë hetimet “në disa vende, globalisht”, duke mbështetur hipotezën se përhapja e virusit mund të ketë filluar në një vend tjetër.

Gjatë një konference shtypi të raportuar gjerësisht nga media kineze, zëvendësministri kinez Shëndetësisë, Zeng Jixin, tha se Kina ka bashkëpunuar gjithmonë me OBSH, dhe se qeveria kineze i “mbështet studime e bazuara në shkencë mbi origjinën e virusit”.

“Por ne kundërshtojnë politizimin e tyre”- theksoi ai. Prandaj, autoritetet kineze nuk e kanë pranuar hetimin e ri “pasi në disa aspekte, atij i mungon respekti për arsyen e shëndoshë dhe është arrogant ndaj shkencës”./ Përshtatur nga CNA.al

LEXO TE PLOTE