Connect with Us

“Skizofrenia e ngadaltë”, diagnoza që ka shpikur Rusia, për të mbyllur në psikiatri disidentët politikë

Blog

“Skizofrenia e ngadaltë”, diagnoza që ka shpikur Rusia, për të mbyllur në psikiatri disidentët politikë

Publikuar

-

Në Rusinë sovjetike, duhet të ishte një i çmendur nëse doje të kundërshtoje komunizmin. Ose edhe nëse nuk ishe, sistemi shtetëror mjkësor sovjetik do të sigurohej që të klasifikoheshe si i tillë. Në vitin 1963, poeti rus Jozef Brodski u arrestua dhe u dërgua në një spital psikiatrik.

Në gjyqin e tij vitin e ardhshëm, autoritetet e akuzuan 24-vjeçarin për “parazitizëm shoqëror” dhe e quajtën atë një “pseudo-poet me pantallona të shkurtra”.
Ai nuk kishte arritur të “përmbushte detyrën e tij kushtetuese, për të punuar me ndershmëri për të mirën e atdheut”. “Kush ju ka njohur si poet? Kush ju ka regjistruar në radhët e poetëve?”- e pyeti gjyqtari. “Askush”- iu përgjigj Brodski. “ Po kush më regjistroi në radhët e racës njerëzore?”- vijoi ai me një kundërpyetje.

Brodski u shtrua në një institucion të shëndetit mendor për ekzaminim, ku ai kaloi 3 javët ardhshme. Punonjësit e spitalit e dendën me qetësues, ndërsa e zgjonin vazhdimisht gjatë natës. Atij iu bënë banja me ujë të ftohtë, teksa i jepnin për t’u mbështjellë një batanije të lagur, e cila i thahej në trup.
Vite më vonë kur Brodski po mendonte të arratisej, zyrtarët ekzaminuan të dhënat e tij të shëndetit mendor. Ata u konsultuan me psikiatrin kryeor sovjetik Andrei Snezhnevski, që pa asnjë lloj ekzaminimi konkret e diagnostikoi Brodskin me “një skizofreni që po përparonte me ngulm”. Sipas tij poeti ishte “një njeri aspak i vlefshëm për shoqërinë, ndaj mund të lihet të largohej nga vendi”.

Në fakt, Snezhnevski e kishte shpikur sëmundjen “skizofreni e ngadaltë”,s i një mjet politik për të shtypur kundërshtarët politikë të regjimit komunist. Sipas tij çdo sjellje antishtetërore – siç është kundërshtimi i eprorëve ose nënvlerësimi i rëndësisë së tyre – mund të ishte tregues i kësaj sëmundje mendore.
Logjika ishte e thjeshtë:Nëse dikush e kundërshtonte shtetin sovjetik, ai ishte një i sëmurë mendor, pasi nuk kishte asnjë arsye logjike të kundërshtoje sistemin më të mirë socio-politik në botë. Në një fjalim të tijin, udhëheqësi sovjetik Nikita Hrushovi tha:”Një krim, është një devijim nga standardet e njohura përgjithësisht të sjelljes, të shkaktuara shpesh nga çrregullimi mendor…Për ata që mund të nisin të bëjnë thirrje për kundërshtimin e komunizmit, mund të themi se është e qartë se gjendja mendore e njerëzve të tillë nuk është normale”.

 

Simptomat e ‘skizofrenisë së ngadaltë’, shfaqeshin në formën e “mashtrimit me reformat”, “luftën për të vërtetën”, “një ndjenjë të rritur të vetëvlerësimit” dhe “këmbënguljes”. Njerëzit me ‘skizofreni të ngadaltë’, dukeshin shpesh ‘normalë’ ose kishin përjetuar vetëm neuroza të lehta.
Por Snezhnevski argumentoi se kjo ishte vetë natyra e sëmundjes:simptomat e saj të lehta, përparonin vetëm me kalimin e kohës. Përkufizimi më i gjerë i termit skizofreni, përfshinte të gjitha mënyrat e sjelljes njerëzore tipike, dhe kjo diagnozë do të shërbente për të dekurajuar çdo lloj kundërshtie dhe rezistence.

Sipas Gazetës së Akademisë Amerikane të Psikiatrisë dhe Ligjit, njerëzit që shpërndanin literaturë antisovjetike, që organizonin veprimtari politike ose mbronin të drejtat e personave
me aftësi të kufizuara, ishin objektiva të menjëhershëm të kësaj akuze.
Në fakt, KGB-ja i lidhi psikiatrit me emrat e disidentëve, për të shmangur gjyqin publik, dhe për të shfajësuar kundërshtimin si një sëmundje mendore. Disidentët mbylleshin në institucionet mendore, pa asnjë lloj justifikimi mjekësor.
Sipas ligjit sovjetik, nëse persona të tillë do të ishin të pakontrollueshëm, ata mund të mbylleshin në spitale që kishin siguri maksimale, të quajtura “spitale speciale” ose “burgje të të çmenduve” (në rusisht Psikushka). Aty pacientëve shtroheshin me detyrim, dhe kjo në disa raste nënkuptonte marrjen e dozave të larta të barnave antipsikotike përmes injeksioneve.
Mjekët u jepnin shpesh pacientëve sulfazinë, një ilaç që besohet se përmirëson reagimet e trajtimit ndaj i

laçeve neuroleptike, por që mund të shkaktojnë dhimbje, ethe dhe paralizë. Pacientët e tjerë binin në koma për ditë me radhë, për shkak të injeksioneve me insulinë.
Ata jetonin në hapësira të vogla, vetëm 2 metra katrorë dhe në izolim total. Shumë pacientë, ndanin shtretër të përbashkët ose flinin në dysheme në qelitë e rrënuara të burgjeve të ndërtuara që gjatë kohës së Carëve. Qeveria e quante atë proces një kurim, dhe një mjet për t’iu rikthyer jetës “normale”.
Por një jetë normale në Bashkimin Sovjetik, do të thoshte një shërbim i pakontestuar ndaj regjimit. Departamenti Sovjetik i Shkencës dhe Edukimit, raportoi se numri i njerëzve që kishin nevojë për ndihmë psikiatrike, ishte rritur nga 2 milionë në vitin 1966 në 3.7 milionë në 1971.
Ndërkohë në vitet 1980, Bashkimi Sovjetik diagnostikoi 3 herë më shumë pacientë skizofrenë se SHBA-ja, dhe 2 herë më shumë se Gjermania Perëndimore, Austria dhe Japonia, të marra së bashku. Moska kishte përhapjen më të lartë të skizofrenisë, se sa çdo qytet tjetër në botë.

LEXO EDHE:  Kush ishte Boris Nemtsov?

Në Rusinë Sovjetike, diagnostikimi me skizofreni, nënkuptonte pasoja të rënda ligjore (përveç burgosjes së mundshme). Pacientëve nuk u lejohej të merrnin patentën e shoferit; ata nuk mund të shërbenin në ushtri, dhe as të mbanin poste drejtuese. Ndërkaq, nuk u lejohej të udhëtonin jashtë vendit.
Bashkimi Sovjetik, e përdori diagnozën e “skizofrenisë së ngadaltë” në fund të viteve 1980, kohë kur Shoqata Botërore e Psikiatrisë nisi të denoncojë abuzimin politik me shërbimin psikiatrik, si një çështje e të drejtave të njeriut. Megjithatë, Snezhnevski vazhdoi të mbronte praktikat e tij derisa vdiq në vitin 1987.
Në një intervistë dhënë po atë vit për gazetën sovjetike “Komsomolskaya Pravda”, psikiatrit Marat Vartanjan dhe Andrei Mukhin, e shpjeguan kështu përkufizimin e sëmundjes mendore: “Kur një person fiksohet me ngulm pas diçkaje. Nëse diskutoni me të një temë tjetër, ai është një person normal, i shëndetshëm, madje mund të jetë sipëror nga ju në inteligjencë, dije dhe elokuencë.
Por, sapo i zini në gojë çështjen e tij të preferuar, fiksimet e tij patologjike shpërthejnë në mënyrën më të egër”-shpjegoi Vartanjan, duke shtuar se qindra njerëz ishin shtruar në spital sipas këtij përkufizimi. Mukhin tha se kjo ndodhi, për shkak se “ata përhapin idetë e tyre patologjike reformiste midis masave”.

Disa muaj më vonë, një studim renditi midis simptomave të sëmundjes psikiatrike “një interes të pazakontë mbi sistemet filozofike, fenë dhe artin”. Deri atëherë, njerëz si Brodski, që më vonë do të fitonte Çmimin Nobel për letërsi, dhe fizikanti bërthamor Andrei Sakharov, që më vonë do të fitonte Çmimin Nobel për Paqe, u mbyllën në spitale psikiatrike për rezistencën e tyre të zëshme ndaj autoritarizmit sovjetik.
Shkrimtari Vladimir Bukovski kaloi 12 vjet në burgje, kampe pune dhe spitale psikiatrike. Disienti tjetër Zhores Medvedev shkroi:”Është koha të jemi të qartë:burgosja e njerëzve të shëndetshëm me mendime të lira në çmendina, është një vrasje shpirtërore e tyre. Dallon në pamje të parë nga dhomat e gazit që përdornin nazistët, por është më mizor, pasi tortura e njerëzve që vriten është më keqdashëse dhe shumë me e gjatë në kohë”.

Diagnostifikimi i sëmundjes mendore, u ngadalësua në vitin 1991 kur Bashkimi Sovjetik u shemb, dhe kur presidenti Mikail Gorbaçov e nxorri Rusinë jashtë sundimit komunist. Por në fillim të viteve 2000, rifilluan sërish këto praktika. “Psikiatria ndëshkuese, e ashtuquajtura ndryshe psikiatria ‘policore’, është shumë e përdorshme sot”- tha në vitin 2007 Juri Savenko, president i Shoqatës së Pavarur Psikiatrike të Rusisë.
Ndëkohë në vitin 2012, në “Manualin kombëtar të psikiatrisë” u shtua edhe një herë “deluzioni i reformizmit” si një simptomë e çrregullimit mendor. Pra është rikthyer shtypja e dissidences, përmes shtrimit në spitalet psikiatrike./Pershtatur nga CNA.al

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania
KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Blog

Plani Marshall/ Si e rimëkëmbi Amerika Evropën, pas Luftës së Dytë Botërore

Publikuar

-

Nga

Presidenti amerikan, Herri Truman, nënshkroi Planin Marshall 72 vjet më parë. Nënshkrimi i tij, shpalosi strategjinë e guximshme të Amerikës për rimëkëmbjen ekonomike të Evropës pas Luftës së Dytë Botërore, që bazohej në një program të qëndrueshëm investimesh për të rehabilituar 17 vende të rrënuara nga konflikti.

Plani u ideua nga Sekretari amerikan i Shtetit Xhorxh C.Marshall, që gjatë luftës kishte shërbyer si shef i shtabit të ushtrisë amerikane gjatë luftës, ndërsa u njoh zyrtarisht si Akti i Ndihmës së Jashtme të vitit 1948, ose Programi i Rimëkëmbjes Evropiane.

SHBA-ja mori me atë projekt gjigant një rol kryesor në “ripërtëritjen e besimit të popujve evropianë tek e ardhmja ekonomike e vendeve të tyre, dhe tek Evropa në tërësi”. Përmes këtij plani, Shtetet e Bashkuara dërguar në kontinentin e vjetër sasi të mëdha ndihmash.

Konkretisht, ata dërguan 16.5 milionë ton ushqime, kryesisht grurë, në Evropë dhe Japoni midis korrikut 1945 dhe qershorit 1946, për të ushqyer mbi 300 milionë njerëz. Duke parë nevojën për një qasje më sistematike në ndihmën ndaj Evropës, për ta rimëkëmbur, dhe rindërtuar qytetet dhe infrastrukturën e saj, Marshall e shpalli vizionin e tij në një fjalim para studentëve që po diplomoheshin në Universitetin e Harvardit më 5 qershor 1947.

“Është logjike që Shtetet e Bashkuara duhet të bëjnë gjithçka që munden, për të ndihmuar në rikthimin e ecurisë ekonomike në botë, pa të cilin nuk mund të ketë stabilitet politik dhe as paqe të sigurtë”- tha ai.

Marshall ishte i prirur të mësonte nga leksionet e Luftës së Parë Botërore, pas së cilës Gjermania e Vajmarit u la në mëshirë të fatit, duke vuajtur hiperinflacionin dhe papunësinë e madhe, dhe duke shkaktuar një zemërim të madh tek gjermanët. Dhe kjo i hapi rrugë ngjitjes në pushtet të nazistëve të Adolf Hitlerit, me premtimin e rikthimit të madhështisë së dikurshme të Gjermanisë.

Si një investim mbi sigurinë ndërkombëtare, Marshall propozoi dhënien e 13 miliardë dollarëve në ndihma, ushqime, karburant dhe makineri Austrisë, Belgjikës, Danimarkës, Francës, Greqisë, Islandës, Irlandës, Italisë, Luksemburgut, Hollandës, Norvegjisë, Portugalisë, Suedisë, Zvicrës, Turqisë, Britanisë dhe Gjermanisë Perëndimore.

Ndihma që do të shpërndahej nga Komiteti i sapoformuar i Bashkëpunimit Ekonomik Evropian midis viteve 1948-1951, shpresohej se do t’i nxirrte këto vende nga varfëria. Dhe Plani Marshall funksionoi. Gjatë kohëzgjatjes së tij, të gjitha vendet pjesëmarrëse, përjetuan një rritje të ndjeshme të PBB-së, midis 15- 25 përqind.

Britania mori 2.7 miliardë dollarë ndihma, ndërsa Gjermania Perëndimore 1.7 miliardë dollarë. Më vonë u argumentua se qeveria laburite e kryeministrit Klement Etli, gaboi me moskanalizimin e fondeve në modernizimin e industrisë britanike, duke bërë që ajo të mbetej prapa rivalve të saj në bumin e prodhimit të viteve 1950.

Disa analistë cinikë, kanë pretenduar se Plani Marshall krijoi tregje të reja eksporti për prodhimet amerikane, të cilat e shpëtuan ekonominë e SHBA-së nga rënia sërish në depresion pas dekadës së makthit të viteve 1930. Por fakt është që ndikimi pozitiv i këtij plani u ndje nga të gjithë.

LEXO EDHE:  Pamje të rënda / Pasi masakroi profesorin e tij, bën foto dhe i poston në internet

LEXO EDHE:  Bursa të plota Masteri dhe Doktorature në Rusi

Një tjetër kritikë që i bëhet këtij plani, është se ai çoi në mënyrë të pashmangshme drejt Luftës së Ftohtë, pasi armiqësoi Bashkimin Sovjetik. Dhe në fakt, SHBA-ja ishte sigurisht e shqetësuar për përhapjen e komunizmit sovjetik në atë kohë.

Diplomatët amerikanë u takuan në atë kohë me Ministrin e Jashtëm rus Vjaçesllav Molotov, në një përpjekje për të siguruar përfshirjen e BRSS në Planin Marshall. Por Kremlini kishte dyshime, mbi atë atë që e konsideronte si një projekt amerikan, për të vënë nën kontroll Evropën.

Për këtë arye, Moska i pengoi shtetet e saj satelite si Gjermania Lindore, Çekosllovakia, Hungaria dhe Polonia (por edhe Shqipëria) që të merrnin pjesë në të.

Pas atij momenti, të dyja palët u angazhuan në mënyrë të pakthyeshme në një betejë për të siguruar sferat e tyre përkatëse të ndikimit, shkruan historiani Ben Steil në librin e tij të ri mbi Planin Marshall. Refuzimi i BRSS ndaj Planit Marshall, e ndau Evropën në mes, midis kapitalizmit dhe komunizmit.

Stalini forcoi kontrollin e tij mbi bllokun lindor, dhe denoncoi politikën ndërhyrëse të SHBA-së “Do të kalonin shumë vite, para se të dyja superfuqitë të uleshin dhe negocionin sërish seriozisht”- shkruan historiani Hjuxh Brogan. Ben Steil, thekson se plani dështoi në një nga qëllimet e tij parësore:tëheqjen ushtarake amerikane nga Evropa.

Madje ai e shtoi atë përmes NATO-s së themeluar në vitin 1949. Gjithsesi në tërësi, Plani Marshall ishte në thelb një sukses, që i garantoi Evropës perëndimore mjetet për rindërtimin dhe garantimin e stabilitetit që aq shumë i duhej në atë kohë.

Xhorxh C.Marshall fitoi Çmimin Nobel për Paqen në vitin 1953. Plani Marshall ishte një produkt i të njëjtit idealizëm utopik “Fryma e 1945-ës”, që çoi në themelimin e themelimin e  NATO-s, Bashkimit Evropian dhe Organizatës Botërore të Tregtisë./ The independent-Përshtatur nga CNA.al

LEXO TE PLOTE

Blog

SHBA do vuajë shumë nga pandemia, por do vazhdojë ta udhëheqë botën

Publikuar

-

Nga

Nga Adam Tooze “Foreign Policy”

* “Kjo është kriza e parë e madhe e botës post-amerikane”- shkroi të mërkurën në rrjetet sociale ish-ministri i jashtëm suedez Karl Bild. “Këshilli i Sigurimit i OKB nuk shihet kurkund, G20 është në duart e Princit të Kurorës së Arabisë Saudite, ndërsa Shtëpia e Bardhë është e fiksuar vitet e fundit pas sloganeve “Amerika e Para” dhe “Secili për vete”. Vetëm virusi është globalizuar ”.

Por qasja e Bild është e gabuar. Është e qartë se nuk është globalizuar vetëm virusi. Përndryshe ne s’do të ishim në gjendje të identifikonim sëmundjen misterioze, që ka prekur mbarë botën. Koronavirusi i ri është identifikuar dhe gjurmuar që në fillim, nga ekipe shkencetarësh që janë treguar shumë bashkëpunues mes tyre në Azi, Evropë dhe Shtetet e Bashkuara.

Dhe Organizata Botërore e Shëndetit nuk ka dështuar plotësisht. Sigurisht, ka ende mbështetës të Trump që duan ta etiketojnë atë si “virusin e Vuhanit”, dhe disa që duan ta minimizojnë kërcënimin që ai paraqet, duke e barazuar atë me gripin e zakonshëm. Por kjo nuk është njësoj si mohimi i plotë i faktit, që një virus e ka marrë sot peng gjithë globin.

Në botën e shkencës mjekësore, laboratorët në Shtetet e Bashkuara, janë ende në zemër të përparimit shkencor. Po, Këshilli i Sigurimit i Kombeve të Bashkuara ka qenë apatik. Por kjo gjë nuk është aspak befasuese, duke pasur parasysh gjendjen e marrëdhënieve midis Shteteve të Bashkuara, Kinës dhe Rusisë para mbërritjes së koronavirusit.

Rivaliteti mes fuqive të mëdhe, e paralizon edhe një institucion të tillë. Por çfarë na tregon kjo për globalizimin, dhe rolin e Amerikës në të? Është mëse e qartë se fuqia amerikane nuk është absolutisht hegjemonike. Por Këshilli i Sigurimit i OKB, ka qenë apatik edhe për pjesë të mëdha të Luftës së Ftohtë.

Bild ka të drejtë që diçka është tronditur nga koronavirusi. Por kjo nuk matet më së miri në vende si Këshilli i Sigurimit apo G-20. Tronditja reale që ka sjellë pandemia, ka qenë paaftësia spektakolare e Shteteve të Bashkuara dhe Evropës për të kontrolluar krizën.

Por a janë të saktë Bild dhe të tjerët, kur e cilësojnë atë si një shenjë të fundit të ndikimit amerikan në botë? Për të vërtetuar që ky është një parashikim i nxituar, mjafton të shkoni jo në selinë e OKB-së në Manhattan, por pak më poshë në adresën 33 St. Liberty të Bankës së Rezervës Federale.

Financat me bazë dollarin dominojnë sot botën. Në tregje ka dominuar paniku ashtu si në vitin 2008. Dhe jo vetëm sepse njerëzit po vdesin, por ne në fakt kemi shmangur një moment të ngjashëm me atë që ndodhi me “Lehman Brothers” dhe bankat e tjera të mëdha. Ne kemi shmangur një krizë, pjesërisht pasi bankat janë sot më të qëndrueshme.

Por presionet në treg kanë qenë të mëdha. Që të gjithë duan dollarë. Dhe FED ka qenë si zakonisht bujare. Ndërhyrjet e saj jo vetëm në SHBA, por edhe në arenën ndërkombëtare kanë qenë më të shpejta dhe më të mëdha në shkallë sesa në vitin 2008.

Këtë javë, FED ka shtuar një risi:një marrëveshjen e riblerjes për bankat qendrore të vendeve të tjera. Dhe kjo është një lëvizje e zgjuar, pasi u lejon atyre të hyjnë në likuiditetin e dollarit pa u përfshirë në shitje destabilizuese të portofolit të tyre të thesarit.

LEXO EDHE:  Pamje të rënda / Pasi masakroi profesorin e tij, bën foto dhe i poston në internet

LEXO EDHE:  Horror në Rusi/ I sëmuri mendor i pret kokën foshnjës dhe sulmon policinë me thikë

Por mbetet një hap i pamjaftueshëm. Nevojitet ndërhyrja edhe e Fondit Monetar Ndërkombëtar. Dhe në një lëvizje të vogël më 27 mars, Shtetet e Bashkuara miratuan ripërtëritjen e financave të FMN-së. Dhe kjo nuk është ajo që do të priste dikush në një epokë të “Bëni Amerikën sërish të madhe”.

Ishte e arsyeshme të pritej që republikanët në Kongres apo vetë Shtëpia e Bardhë, të kufizonte rolin e FED-it. Por kjo gjë nuk ka ndodhur. Dhe një cinik do të thoshte që kjo nuk është befasuese. Republikanët nuk janë realisht ideologë. Edhe retorika e tyre “Amerika e Para” është pikërisht e tillë: retorikë. Thellë-thellë, ata janë thjesht takticienë.

Ata pengojnë një president demokrat, dhe i japin presidentit të tyre atë që i nevojitet. Në janar 2009, çdo republikan në Kongres votoi kundër paketës së shpëtimit të presidentit Barak Obama prej 825 miliardë dollarësh. Tani ata i kanë dhënë një mbështetje paketës ndihmëse prej 2.2 trilionë dollarësh, të nënshkruar javën e kaluar nga Trump.

Nga ana e tij Trump ka qenë gjithmonë një lloj aktivisti. Sigurisht, ai ka disa ide ekonomike koherente, por ai nuk është aspak respektues i asnjë lloj ortodoksie. Kur bëhet fjalë për shpëtimin e bizneseve, ai është me idenë e ish-kreut të Bankës Qendrore Evropiane, Mario Draghi: Do të bëjë gjithçka që duhet.

Në vitin 2008, Trump nuk ngurroi të përplaset me miqtë e tij konservatorë, duke e përshëndetur planin e shpëtimit të Obamës. Nëse FED do ndihmojë biznesin global gjatë një krize, pse jo?

Kjo është në përputhje me parullën e tij elektorale “Ta bëjmë Amerikën sërish të madhe”, pasi udhëheqja globale nuk ka të bëjë me bamirësinë.

Luftërat tregtare të iniciuara nga administrata Trump, ishin reale dhe shumë joefektive. Rivaliteti i madh strategjik me Kinën, i nxitur nga “skifterët” në Uashington është edhe më shqetësues për kapitalin global. Dhe jo më pak të vërteta janë konferencat për shtyp plot gafa të Trumpit.

Dhe reagimi ndaj koronavirusit nga ana e presidentit Trump, është konfuz dhe jo bindës. Për pasojë do të vdesin shumë njerëz. Por kjo nuk e bën këtë një botë post-amerikane. Kjo është pikërisht ashtu siç duket një botë në kaos, dhe kur SHBA-ja nuk ndërhyn.

Shënim: Adam Tooze, është profesor i historisë dhe drejtor i Institutit Evropian në Universitetin e Kolumbias, SHBA. Libri i tij i fundit është “Rrënimi: Si e ndryshoi botën një dekadë krizash financiare”.”-Pershtatur nga CNA.al

LEXO TE PLOTE

Blog

Kina nuk po e ndihmon Italinë, ajo synon t’i ikë përgjegjësisë për përhapjen e koronavirusit

Publikuar

-

Nga

Nga Mattia Ferraresi “Foreign Policy”

* Italia është një terren ideal për fushatën e gjerë propagandistike të Kinës, për të shmangur vëmendjen nga përgjegjësia e saj në përhapjen globale të koronavirusit të ri, ndërsa mundohet ta paraqesë veten si një fuqi zemërdhembshur që ndihmon vendet perëndimore në nevojë.

Qeveria komuniste po ndjek një strategji të dyanshme, që kombinon me kujdes dërgimin e ndihmave mjekësore për të pohuar rëndësinë e saj në një botë për moment pa lider – mund ta quani këtë edhe ‘diplomacia e maskave’ – ndërsa të njëjtën kohë po përhap teori konspirative për të fshehur origjinën e vërtetë të virusit.

Në këtë “betejë globale të narrativave”, siç e quajti atë shefi i politikës së jashtme të Bashkimit Evropian, Jozep Borrell, “Kina po përhap me forcë mesazhin se në dallim nga SHBA-ja, ajo është një partnere e përgjegjshme dhe e besueshme”. Dhe Italia përbën një mjedis të përkryer, ku Pekini mund të nisë të zbatojë strategjinë e tij.

Ishte vendi i parë perëndimor që u godit nga një shpërthim i madh epidemik i koronavirusit, dhe për këtë arsye ka nevojë urgjente për furnizime mjekësore, për të mbajtur në këmbë një sistem të kujdesit shëndetësor që është në prag të kolapsit.

Por vendi drejtohet gjithashtu nga një koalicion qeveritar që përfshin Lëvizjen Pesë Yjet, një parti euroskeptike, gjithnjë e më pro-kineze, dhe që për vite me radhë ka promovuar një marrëdhënie më të fortë me Pekinin, duke e minimizuar aleancën tradicionale trans-atlantike, dhe duke nxitur dyshime mbi NATO-n.

Për pasojë, Italia ishte vitin e kaluar vendi i parë G-7, që iu bashkua zyrtarisht Nismës së Brezit dhe Rrugës, projekti ndërkombëtar kinez i infrastrukturës. Kohët e fundit, mediat shtetërore kineze, sugjeruan se koronavirusi i ri e kishte origjinën në Itali, dhe jo në Vuhan, duke shtrembëruar hapur fjalët e mjekut italian Xhuzepe Remuci, drejtori i Institutit “Mario Negri” për Kërkime Farmakologjike në Milano.

Në një intervistë për NPR më 19 Mars, Remuci tha se disa mjekë në Italinë e Veriut “kujtojnë se kishin vënë re disa pneumoni shumë të çuditshme dhe shumë të rënda, sidomos tek të moshuarit që në dhjetor, dhe madje që në nëntor 2019”, gjë që sugjeronte se potencialisht virusi që e kishte origjinën në Kinë, ishte përhapur diku tjetër më parë.

“Global Times”, e kontrolluar nga shteti kinez shkroi në Tuiter:”Italia mund të ketë pasur shumë raste të pashpjegueshme me pneumoni që në nëntor dhe dhjetor 2019, me simptoma shumë të afërta me COVID-19, thuhet në raporte”.

Një version i shtrembëruar i deklaratës së Remucit, u transmetua më pas nga mediat e tjera të aparatit të propagandës së qeverisë kineze, si televizioni shtetëror i Kinës, dhe u bë një temë e preferuar diskutimi në platformën popullore të mediave sociale në Kinë, Ueibo.

Nga ana e tij mjeku italian, nuk la në asnjë rast të kuptohet se koronavirusi e ka origjinën në ndonjë vend tjetër, porse ai e ka origjinën pikërisht në Kinë. “Mund të jemi të sigurt se virusi u shfaq në fillim në Vuhan, ku me siguri kishte qarkulluar për disa kohë, përpara se të bëhej publike nga autoritetet”-deklaroi Remuci për “Foreign Policy”

Ai shtoi se edhe testet gjenetike, konfirmuan se virusi ishte me origjinë nga Kina “përtej çdo dyshimi”. Ndërkohë, Italia ishte përfituesja e parë e “diplomacisë së maskave” nga ana e Kinës. Më 12 mars, një aeroplan kinez solli në Romë 9 mjekë, maska, ventilatorë dhe pajisje të tjera mjekësore.

Në to shkruhej “Rruga e miqësisë nuk njeh kufij!”, dhe u paraqit si një dhuratë për vendin që po kalon këtë situatë emergjence. Por nuk ishte aspak një dhuratë. Pasi Italia ishte duke blerë pajisje mjekësore nga Kina, por qeveria italiane përfitoi nga një donacion paralel i kryer nga Kryqi i Kuq i Kinës, për ta bërë atë të dukej si një shembull i “politikës kineze të bujarisë”.

LEXO EDHE:  Bursa të plota Masteri dhe Doktorature në Rusi

LEXO EDHE:  Bursa të plota Masteri dhe Doktorature në Rusi

Siç e shpjegoi gazetarja Xhulia Pompili në gazetën “Il Foglio”, ajo ishte pjesë e një marrëveshje tregtare të zyrtarizuar disa ditë më pare, gjatë një telefonatë midis ministrave të jashtëm të Kinës dhe Italisë, Luixhi di Maio dhe Uang Yi. Disa ditë më vonë, kryeministri italian Xhuzepe Konte i tha udhëheqësit kinez Xi Jinping me telefon, se ishte i gatshëm të bashkëpunonte për një “Rrugë Shenetësore të Mëndafshit” për ta luftuar pandeminë.

Di Maio, që dha kohët fundit dorëheqjen si drejtuesi i Lëvizjes Pesë Yjet, është personi i kontaktit për iniciativat kineze në Itali, dhe ka lobuar për konsolidimin e partneritetit Itali-Kinë edhe nën qeverinë e mëparshme, kur Pesë Yjet ishin në një koalicion populistësh me Legën e Mateo Salvinit.

“Shumë liderë euroskeptikë, po veprojnë si kuratorë të imazhit ndërkombëtar të Kinës”- thotë Lukrecia Poxheti, analiste në Institutin Mercator për Studimet mbi Kinën. Kryeministri hungarez Viktor Orban, përshëndeti personalisht ardhjen e një avioni nga Kina që transportonte gati 70 tonë pajisje mjekësore, ndërsa presidenti serb Aleksandar Vucic, puthi në mënyrë teatrale flamurin e Kinës kur një ekip mjekësh kinezë zbarkuan në Beograd javën e kaluar.

Ndërkohë, udhëheqësi i ekstremit të djathtë të Legës, Mateo Salvini, nuk e humbi mundësinë për të kritikuar Pekinin, në mënyrë që të dëmtojë ish-aleatin e tij politik (dhe tanimë armikun e betuar) Di Maio:”Nëse qeveria kineze ka pasur më herët infomacione për koronavirusin dhe nuk e ka treguar këtë publikisht, atëherë ajo ka kryer një krim kundër njerëzimit”- tha ai gjatë një seance debatesh në Senat, vetëm disa ditë pasi rimbështeti në mediat sociale teorinë se Kina ishte e angazhuar shumë për të prodhuar viruse të reja në laboratorët e saj.

Lëvizja Pesë Yjet, ka qenë prej kohësh një vatër e nxehtë e propagandimit të teorive të komplotit dhe lajmeve të rreme. Gunter Pauli, një ekonomist i punësuar si konsulent nga kryministri Konte, sugjeroi kohët e fundit një lidhje midis teknologjisë 5G dhe koronavirusit të ri.

Në betejën e narrativave, këndvështrimet kanë shumë rëndësi. Pas disa javëve apatie dhe mungese mbështetje midis shteteve evropiane, Komisioni i BE-së po e kundërshton tani në mënyrë aktive narrativën e e Kinës, duke e theksuar solidaritetin midis vendeve anëtare.

Franca dhe Gjermania i kanë dhuruar më shumë maska Italisë sesa Kina, ndërsa Austria ka kontribuar me 1.6 milionë maska të tjera.

Spitalet gjermane po kujdesen për disa pacientë nga Italia, ndërsa Franca dhuroi 200.000 kostume mbrojtëse. Por ajo që qëndron në këtë tregim janë të ashtuquajturat “dhurata” të Kinës, një ekip mjekësh kubanë që mbërritën së fundmi në vend, dhe automjetet ushtarake ruse që qarkullojnë në Italinë e Veriut, si pjesë e një marrëveshje anti-COVID 19 me Moskën.

Është kontigjenti më i madh rus, në një shtet anëtar të NATO-s. Përpjekjet gjithnjë e më të forta të Pekinit, për të shtrirë gjithnjë e më tej strategjinë e saj më të gjerë të fuqisë së butë, janë portretizuar nga disa analistë si një tentativë për t’u pozicionuar si një udhëheqëse globale, duke përfituar nga mungesa relative e udhëheqjes amerikane, ndërsa Uashingtoni po përpiqet të vendosë nën kontroll koronavirusin.

Por, përpjekjet e fundit kineze mund të jenë më shumë rezultat i frikës nga përgjegjësia që ka Pekini për fshehjen e epidemisë, sesa si një mënyrë për të afirmuar fuqinë e saj globale në një botë pa një lider./ Përshtatur nga CNA.al

LEXO TE PLOTE