Connect with Us

Shqipëria në gjendje të jashtëzakonshme, por pa ligj për gjendjen e jashtëzakonshme!

Opinione

Shqipëria në gjendje të jashtëzakonshme, por pa ligj për gjendjen e jashtëzakonshme!

Publikuar

-

Nga Luan Rama

* Edhe pse mendohej që shpejt a vonë koronavirusi me gjithë pabesinë e ligtë do të mbërrinte edhe në Shqipëri, kohën prej fundit të dhjetorit të vitit të kaluar kur u shfaqën rastet e para në Wuhan të Kinës, që në fakt ishin edhe paralajmërimi për pjesën tjetër të botës, e deri në fillim të marsit të këtij viti, kur u dokumentua rasti i parë në vendin tonë, ne nuk e përdorëm si një shoqëri e organizuar dhe as si një shtet i përgjegjshëm, për të krijuar një sistem tërësor masash parandaluese dhe mbrojtëse, individuale e shtetërore, duke nisur me kohë edhe fushatën e sensibilizimit dhe të ndërgjegjësimit të qytetarëve për përgjegjësitë e tyre dhe rrezikun që do të duhej të përballonin.

Dhe ja ku jemi para faktit që koronavirusi, tani i pranishëm edhe ndër ne, ka vënë në sprovë secilin prej nesh veç e veç e të gjithëve bashkë, si bashkësi dhe si shoqëri, dhe na ka thirrur të gjithëve në apel. Institucionet shtetërore, veçmas ato të shëndetësisë më drejtpërdrejtë, janë në kushtrim për të demostruar tërësinë e efikasitetit të veprimit dhe ndërveprimit të tyre.

Në fakt përpara kësaj sprove nuk jemi vetëm ne, por është mbarë bota, dhe kushtrimi tashmë është për të gjithë, që prej kur Organizata Botërore e Shëndetësisë shpalli gjendjen e pandemisë.

Së këtejmi nuk ka logjikë, e për rrjedhojë nuk mund të jem dakord me deklarimet e përditshme të kryeministrit të vendit tim, i cili i kapur pas “gogolit të luftës”, nga mëngjesi në darkë e ditë pas dite na thotë se jemi në një luftë, se në këtë luftë jemi të vetëm e që gjithçka duhet ta përballojmë me forcat tona, ç’ka më shumë sjell në vetëdijen tonë reminishencat e slloganit “të jetojmë e të punojmë si revolucionarë në rrethim”, se sa të na motivojë të gjejmë forcën e besimit dhe të bindjes, të solidaritetit dhe të sakrificës për respektimin e udhëzimeve të mjekëve specialistë të fushës, e natyrisht, edhe për zbatimin e masave kufizuese dhe detyruese të marra nga autoritetet ligjore.

Lufta si koncept, por edhe si metaforë nëse do të përdorej, si realitet apo edhe si kërcënim eventual, si filozofi, si retorikë apo si mentalitet dhe psikologji qeverisëse, krijon panik, krijon konfuzion, mbjell frikë e disfatizëm, ndaj qasja edhe me diletantizmin grotesk të grimasava të kryeministrit aktor, jo vetëm nuk është e duhura, por është për fat të keq në të njejtën “frekuencë” me vetë mikrobin!

Burrat e shtetit dhe udhëheqësit e përgjegjshëm nuk venë kujën e panikut dhe me popullin e tyre komunikojnë pikësëpari me gjuhë njerëzore e të thjeshtë, më vërtetësi e sinqeritet, me besim dhe urtësi siç bëri pak ditë më parë edhe kancelarja Merkel, e siç na ofron shembuj të tillë historia e afërt dhe e largët.

Përdorimi prej kryeministrit tonë i pamjeve filmike me të sëmurë që vuajnë nëpër spitale e Italisë apo vendeve të tjera,gjë që nuk e bën asnjë kryeministër tjetër në botë, me idenë për të sensibilizuar qytetarët, është makabritet prej njeriu frikacak, është një “gjetje” jo vetëm amorale në planin etike e njërëzore, por edhe abuzive dhe dekurajuese.

Bota sot është e gjitha përballë koronavirusit dhe kjo do të thotë se nuk jemi vetëm, për sa kohë masat preventive, por edhe ato të trajtimit të të infektuarve, janë në sinkron me rekomandimet e OBSH-së dhe të monitoruara prej vetë asaj.

Nuk jemi vetëm gjithashtu, pasi mundësitë e shkëmbimit të informacionit, të përvojave, mësimi nga gabimet e tjetrit dhe reflektimi e reagimi në kohë, por edhe bashkërendimi i masave e kohezioni ndërshtetëror, janë mundësi që duhen shfrytëzuar maksimalisht.

Por nuk jemi vetëm, se miqtë e ditëve të veshtira dhe partnerët tanë, do të na gjenden siç bëri edhe ambasada e SHBA-së në Tiranë me gjestin e solidaritetit dhe të mbështetjes konkrete.

Ne kemi mjekë të zotë e heronj të profesionit të tyre, ndaj duhet të kemi e të shprehim më shumë besim me bindjen se mesazhi që ata përçojnë e vetë shembulli i tyre nuk ka nevojë për dublantë e as zëdhënës të bezdisshëm.

Padyshim që rreziku nuk është imagjinar, është real e jo më përtej pragut, por brenda shtëpisë. Prandaj mendoj se do të duhej të ishin marrë më parë shumë prej masave parandaluese e të niste shumë më herët qoftë edhe ajo që quhet praktika e edukimit të qytetarëve me kufizimet e domosdoshme për t’u mbrojtur prej rrezikut.

Për të qenë i qartë, distancimi social dhe të gjitha masat e këtij lloji janë legjitime e të domosdoshme. Ato duhen respektuar e zbatuar pa asnjë neglizhim dhe me dashuri të madhe për jetën.

Por as realiteti pandemik, as të dhënat zyrtare që jepen qoftë nga zëdhënësi më i zellshëm për protagonizëm absurd e të panevojshëm, zoti kryeministër, apo edhe prej ministrisë së shëndetësisë për të ekzaminuarit, për ata që rezultojnë pozitiv apo edhe për ata që fatalisht kanë humbur jetën, nuk përligjin as proporcionalisht gjendjen e jashtëzakonshme të vendosur de facto, por e pashpallur më parë me ligj siç e kërkon kushtetuta!

Kushtetuta e Republikës së Shqipërisë e ka të përcaktuar qartë se kur mund të shpallet gjendja e jashtëzakonshme si masë in extremis.
Jo për të bërë leksion kushtetutshmërie, po për referencë që lexuesi të jetë më i qartë për të kuptuar për sa po flasim, po citoj nga neni 170 i saj pesë pikat e para të tij, që janë edhe thelbi i parimeve të pjesës së gjashtëmbëdhjetë të kushtetutës me titull “Masat e Jashtëzakonshme”, ku thuhet shprehimisht:
“1. Masat e jashtëzakonshme mund të vendosen për shkak të gjendjes së luftës, gjendjes së jashtëzakonshme ose gjendjes së fatkeqësisë natyrore dhe zgjatin për aq kohë sa vazhdojnë këto gjendje.
2. Parimet e veprimtarisë së organeve publike dhe shkalla e kufizimit të të drejtave dhe lirive të njeriut gjatë gjithë periudhës së ekzistencës së gjendjeve që kërkojnë marrjen e masave të jashtëzakonshme, përcaktohen me ligj.
3. Ligji duhet të përcaktojë parimet, fushat dhe mënyrën e kompensimit të humbjeve që vijnë si rezultat i kufizimit të të drejtave dhe lirive gjatë marrjes së masave të jashtëzakonshme.
4. Aktet që ndërmerren si pasojë e marrjes së masave të jashtëzakonshme, duhet të jenë në përpjesëtim me shkallën e rrezikut dhe duhet të synojnë rivendosjen sa më të shpejtë të kushteve për funksionimin normal të shtetit”.

Në pikën e parë pra, kushtetuta shprehet për masat e jashtëzakonshme dhe përcakton tri gjendjet kur mund të aplikohen ato, të cilat janë:
a) masa të jashtëzakonshme në gjendje lufte, b) masa të jashtëzakonshme në gjendje të jashtëzakonshme dhe c) masa të jashtëzakonshme në gjendje të fatkeqësisë natyrore.

LEXO EDHE:  A është koronavirusi, një histori e përsëritur e pandemisë së vitit 1918?

Ndërkaq, në nenin 173, kushtetuta parashikon kushtet se kur shpallet specifikisht gjendja e jashtëzakonshme dhe përkufizon:
“1. Në rast rreziku për rendin kushtetues dhe për sigurinë publike, Kuvendi, me kërkesë të Këshillit të Ministrave, mund të vendosë në një pjesë ose në të gjithë territorin e shtetit gjendjen e jashtëzakonshme, e cila zgjat për aq kohë sa vazhdon rreziku, por jo më shumë se 60 ditë.
2. Me vendosjen e gjendjes së jashtëzakonshme ndërhyrja e forcave të armatosura bëhet me vendim të Kuvendit dhe vetëm kur forcat e policisë nuk janë në gjendje të rivendosin rendin.
3. Zgjatja e afatit të gjendjes së jashtëzakonshme mund të bëhet vetëm me pëlqim të Kuvendit çdo 30 ditë, për një periudhë jo më shumë se 90 ditë.

Kaq thotë kushtetuta dhe nuk lejon mundësi për asgjë më tepër.
Madje përndryshe, referuar posaçërisht pikës 2 të nenit 170, duhet një ligj i posaçëm për shpalljen e gjendjes së jashtëzakonshme me kushtëzime specifike dhe kohëveprimi jo më shumë sa sa do të zgjasë eventualisht gjendja e jashtëzakonshme, sepse nuk ka një ligj organik me këtë objekt siç ka fjala vjen për mbrojtjen civile apo siç është edhe ligji tjetër ai numër 15/2019 “Për parandalimin dhe luftimin e infeksioneve dhe sëmundjeve infektive”, i cili përcakton si autoritetin më të lartë përgjegjës në raste të tilla, ministrin përgjegjës për shëndetësinë dhe mbi të cilin është vepriar deri tani.

Ky ligj në terësinë e vet, përcakton masat që duhen marrë dhe mënyrën e veprimit, e më drejtpërdrejt, referuar nenit 7 ku flitet për masat e veçanta, në pikën 4 përcaktohet se:
“Për të mbrojtur popullatën nga sëmundjet infektive që kanë impakt në shëndetin e saj, ministri përgjegjës për shëndetësinë miraton, me urdhër, masa të veçanta për mbrojtjen nga këto sëmundje, sipas udhëzimeve kombëtare, të përgatitura nga Instituti i Shëndetit Publik si më poshtë:
a) mbyllja e shkollave;
b) mbyllja e aktiviteteve jopublike apo publike;
c) anulimi i grumbullimeve masive në vende të mbyllura apo të hapura;
ç) kufizimi apo ndalimi i lëvizjeve me mjetet e transportit publik;
d) kufizimi i lëvizjeve brenda vendit.

Parë një për një, zonja ministre e shëndetësisë i ka përmbushur me korrektesë detyrimet e ligjit, por nga sa na jep informacion shefi i saj, ato kanë qenë ose kanë rezultuar të pamjaftueshme, ndaj dhe me sa kuptohet është përdorur pika 5 e po këtij neni, që ka parashikuar edhe se:
“Masa të tjera të veçanta, të ndryshme nga ato të përcaktuara në pikën 1, të këtij neni, përcaktohen me vendim të Këshillit të Ministrave, me propozimin e ministrit përgjegjës për shëndetësinë”.

Por, a mjafton ky ligj që sapo citova për të përballuar pandeminë e koronavirusit?
Personalisht mendoj se nuk mjafton, ndaj duhet referuar e zbatuar edhe ligji numër 45/2019 “Për mbrojtje civile” me qëllim që kalimi nga njëra shkallë e masave të jashtëzakonshme në shkallën tjetër, të bëhet duke respektuar parimin e proporcionalitetit.
Keto nuk janë vendime që merren në këmbë, por mbi bazë vlerësimesh e prognozash shkencore të bëra nga ekspertë, duke u bërë objekt diskutimi e vendimmarrjeje në një rreth institucional më të gjerë se sa vetëm koka e kryeministrit.
Sepse kemi të bëjmë me kufizime të të drejtave dhe lirive themelore të qytetareve dhe, edhe me kufizime të tjera të domosdoshme.

Prandaj e çmoj të rëndësishëm në këtë moment investimin e Këshillit të Sigurisë Kombëtare dhe konsultimin aty të çdo vendimmarrjeje për më tej, pa e përjashtuar apriori edhe mundësinë e diskutimit të vendosjes së gjendjes së jashtëzakonshme, sado që në vlerësimin tim, kushtetuta që lejon vendosje e gjendjes së jashtëzakonshme vetëm në kushtet e luftës më një vend tjetër apo të agresionit mbi Republikën e Shqipërisë dhe kur cënohet rendi kushtetues dhe siguria publike, nuk ka parashikuar të njejtën zgjidhje kushtetuese edhe në raste apo realitete si ky në të cilin ndodhemi.

Ndërkaq, kurrësesi nuk mund të shpallet gjendja e jashtëzakonshme me akt normativ.
Pra, nëse do të shkojmë detyrimisht drejt asaj mase, duhet thirrur Kuvendi!
Po si dhe a mund të thirret Kuvendi në këto kushte, kjo është një temë tjetër.

Gjithësesi, një vendim duhet marrë dhe në këtë situatë, nuk mund të ecet pambarimisht me akte normative.
Por, nese nuk mund të kufizohen liritë dhe të drejtat themelor e kushtetuese me akt normativ, më duhet të theksoj se qeveria është në paligjshmëri në disa prej vendimeve të veta.

Shqipëria ka nënshkruar Konventën Europiane për të Drejtat e Njeriut. Por as unë dhe askush tjetër mendoj se nuk e di, (ose të paktën nuk është bërë e ditur nga Kryeministri), që ai vetë apo qeveria të kenë informuar Sekretarin e Përgjithshëm të Këshillit të Evropës për të gjitha masat e marra dhe arsyet se përse janë marrë ato, siç parashikohet në pikën 3 të nenit 15 të Konventës Europiane për të Drejtat e Njeriut (KEDNJ).
Ky është detyrim ashtu sikundër është detyrim po sipas kësaj Konvente të bëhet i njohur akti me të cilin janë marrë masat, si dhe të vijet në dijeni e të informohet zyrtarisht Sekretari i Përgjithshëm të Këshillit të Evropës për kohën se kur këto masa e humbin fuqinë dhe kur dispozitat e Konventës vihen sërish në zbatim të plotë.
Keto nuk janë formalitete protokollare, nuk janë as trille apo kapriço në kohë pandemie, por janë detyrime, janë përgjegjësi që Shqipëria duhet ti përmbushë pikë për pikë e me seriozitet maksimal siç përcakton Konventa.
Janë edhe dëshmi e seriozitetit me të cilin vepron një shtet normal dhe i përgjegjës për qytetarët e vet.

Dikujt që është mësuar të shkelë kushtetutën e të veproja në kokë të vet mund të mos i pëlqejnë, por shteti ka rregulla e ligje, të cilat, pavarësisht kohës, rrethanave apo situatës, ato duhen zbatuar.
Qeverisja nuk është englendisje nëpër portale dhe as shëtitje nëpër ekrane televizive. Nuk është as orë hartimi e leximi letrar me tregime mbi luftën me kuçedrën.

Eshtë përgjegjësi e madhe para popullit dhe vendit. E në emër të kësaj përgjegjësi le të veprojmë të gjithë siç tha edhe Kancelarja Merkel në mesazhin drejtuar popullit të vet, duke mos harruar për asnjë çast se:
“Ne jemi demokraci. Ne nuk jetojmë nga shtrëngimi e kufizimi, por nga njohja dhe pjesëmarrja e përbashkët. Kjo është një detyrë historike dhe mund të realizohet vetëm së bashku. Jam absolutisht e sigurt se do ta kapërcejmë këtë krizë.”/ CNA.al

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania
KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Opinione

Dua të bëhem edhe unë si Dritan Dajti

Publikuar

-

Nga

Dua të bëhem edhe unë si Dritan Dajti

Nga Mentor Kikia

* Një i njohur, në një agjensi ku paguhen drita, gjoba… më njoftoi se kisha një gjobë 12.000 lekë të reja nga policia rrugore. U interesova dhe më thanë se ishte gjoba që kisha marrë tek “Qofte Tymi”, Rruga e Kavajës, në 3 Qershor. “Po e mbaj mend – i thashë personit që po më sqaronte. Ishte mëngjes, trafik, bori… dhe gjëja e fundit që çova ndërmend ishte të vija rripin e sigurimit. Polici më ndaloi, e më tha:
-Rripin se kë vënë.
-E drejtë “shef”, por ja trafik, s’ka rrezik. Njdesë…
-Ka rrezik s’ka rrezik, rregullorja është rregullore. Duhet të paraqitesh në komisariat. Në TV kërkoni zbatimin e ligjit ju, këtu se zbatoni.
-Ke të drejtë “shef”…

E kisha harruar edhe shefin, edhe gjobën, edhe rripin, derisa më erdhi mandata sot, 120 mijë lekë, kur i themi ne me të vjetrat. Kishte brënda edhe një kamatë vonesë, pasi vendimi i komisionit ishte marrë në 3 korrik dhe unë paguaja kamatë për këtë 1 muajshin kur gjoba nuk ishte vendosur ende.

-Por ka edhe një arsye tjetër – më thz personi që më sqaroi. Eshtë vepër e përsëritur, dhe kur përsëritet vepra, rritet gjoba.

-Ke tejkaluar shpejtësinë në 2016.

-Po e mbaj mend, në Vlorë- Fier. Në njërën anë të urës ishte shpejtësia 80 në anën tjetër 40. Tek tabela me 40 rrinte natë e ditë një patrullë policie që plotësonte numrin e gjobave që kishte caktuar shefi.

-Ke edhe një rrip tjetër në 2018

-Se mbaj mend, por derisa e thotë shteti, e kam.

E mbylla. Askujt si pëlqen kur e gjobisin, por rregullat janë rregulla. Falenderova personin që më sqaroi dhe iu ktheva punës.
Por duke shfletuar mediat, hasa në një shkrim: “Dritan Dajti drejt lirimit”.

What the fuck?- kur thonë anglezët

Gjykata e Elbasanit kishte bërë, së fundmi, bashkimin e dy dënimeve. Njëri 23 vjet për dy vrasje, tjetri 25 për 4 vjase, në një dënim të përbashkët 25 vjet. Pra 23 + 25 = 25. Meqë ¾ e dënimit i ka kryer, mund të kërkojë lirim para kohe për sjellje të mirë. Ca nene të Kodit Penal janë të pabazuara në shkencën e matematikës dhe gjykatësit këtu kanë marrë të gjithë notën 10. Por logjika është kjo. Sa më shumë vrasje të bësh, aq më pak dënohesh. Dënimi është si puna e çmimit të mallit me shumicë, e keni parasysh. Me shumicë bie.

LEXO EDHE:  Dyshohej se ishin prekur nga koronavirusi/ Del përgjigja për pesë rastet e reja

LEXO EDHE:  Qeveria shtrëngon rripin për varfrit/ Ulet pagesa e ndihmës ekonomike 

-Hë- thashë tërë nervra, po mua pse ma shtuan gjobën për dy rripa?

Ndaj – dua të jem edhe unë si Dritan Dajti apo Emiliano Shullazi, qoftë dhe një ditë – mendova. Ti jap makinës pa rrip, pa frena, pa drita. Tu bie e ti bëj përshesh kush të më dalë përpara. Dhe kur të vijnë ata të rrugores, të më thonë:

-Hë “shefo”, u vrare? – “shefoja” jam unë tani, jo polici.

-Ata e kanë fajin, ata të dolën përpara ti s’kishe faj.

Të shtyp ca njerëz, apo edhe ti vras po nuk mu bindën, të vijnë ata të kriminales, e të thonë. “Shefo” nuk është faji jot, ata të dolën para makinës dhe të provokuan.

Ehhhh shteti. Ka dy lloje qelbësirash që punojnë në këtë shtetin tonë.

Njëri lloj janë ata, që atyre të fortëve dhe të pasurve u lëpijnë duart e çdo gjë tjetër, duke shkelur ligjin, rregullat, urdhërat, e çdo gjë tjetër. Pa pyetur, pa patur as frikë, as cipë e as sedër.
Ndërsa lloji tjetër janë ata, që atyre të drejtëve, urtëve dhe të varfërve, u vënë shkelmin në fyt, si atij të “ziut” Flyod, duke i tundur para syve ligjet, kodet, rregulloret, urdhërat, madje edhe ato që s’janë miratuar ende, por i ka qeveria në kokë./ CNA.al

LEXO TE PLOTE

Opinione

Garderoba e fitores/ Kush të vesh mor bir, kush të qeth o xhan?

Publikuar

-

Nga

Garderoba e fitores/ Kush të vesh mor bir, kush të qeth o xhan?

Nga Bledi Mane

Fizikisht vetëm një herë e kam takuar në ecejaken e mbrëmjes te Pedonalja e Tiranës dhe ia thashë pa teklif e pa turp:

-Burrit ndryshoi berberin dhe garderobën në mënyrë emergjente dhe urgjente!
Për Aurelën po flas, Aurela Bashën, gruan e kryeopozitarit Lulzim i cili po avitet prej 7 vitesh të vijë në pushtet por duket se pushteti po i largohet edhe për arsye estetike.
Nëse e vini re me kujdes si qethet e si vishet Lulzim Basha, nuk ndihet re as një lloj progresi e as një lloj atashimi me tendenca mode e madje nuk ka as më të voglin stil të tij unik. Përballë ka Edi Ramën që ka eksperimentuar pa fund duke rënë jo vetëm në sy, jo vetëm duke larguar vëmendje nga hallet e përditshme por duke u bërë edhe inspirues apo kopjues nga të tretët.

Të dy janë lindur e rritur në kryeqytet, janë të gjatë, të jetuar prej vitesh në Perëndim e të kthyer sërish në Tiranë. Nuk u mungon paraja e as mundësia e blerjes së rrobave të mira, të shtrenjta e të rehatshme por stonojnë nga njëri-tjetri. Edi Rama pa flokë por të paktën kuron mjekrën dhe tullacllëkun e tij, Lulzim Basha me flokë plot por qethet tipikisht si ata nxënësit e dalluar që ulen në bangën e parë dhe riprodhojnë mësimin përmendësh. Edi Rama u rri mbi kokë rrobaqepësve për teshat e tij, Lulit edhe kanatieret dhe benevreket ia blen gruaja. Nuk ka liri në dizajnimin stilor të Lulit por ka një imponim të rrezikshëm bashkëshortor i sforcuar dhe demode. Edi Rama e mbulon bukur defektin në të ecur, Luli e zbulon keq e mos më keq.

LEXO EDHE:  Dyshohej se ishin prekur nga koronavirusi/ Del përgjigja për pesë rastet e reja

LEXO EDHE:  Nga Astrit Patozi/ Për koronavirusin në Shqipëri duhet dëgjuar Jurgen Klop

Të jemi koshientë, stili dhe sqima e një lideri i shton bonuse kauzës së tij për pushtet dhe madje josh elektorat të dyzuar. Unë nuk e di ku ia blen gruaja rrobat Lul Bashës por thjesht imagjinoj sikur një ditë fushate elektorale Luli të kopjonte Edi Ramën e media ti publikonte foto pa brekë në ndonjë plazh nudistësh, çfarë do bënin militanët demokratë:
Do hidhnin fletët në kutitë e votimit apo me ato fletë do mbulonin nudizmin pa apel seksual të kryetarit të tyre?

Eh mor miq, atëhere do justifikohej opozita si gjithnjë, nuk morrëm pjesë në votime se na vjedhin votat!

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Astrit Patozi/ Janë edhe më qesharakë, seç i dinim

Publikuar

-

Nga

Nga Astrit Patozi/ Janë edhe më qesharakë, seç i dinim

Hahaha. E kam pritur me durim këtë ditë, sepse e dija që do të vinte më shumë se një vit përpara. Që kur nisën sulmet e egra mbi ata, të cilët po pranonin një e nga një mandatin në listën vijuese të Partisë Demokratike dhe të LSI-së.

Madje edhe i kam paralajmëruar atëherë sharësit me pagesë ose jo, që të mos nxitoheshin duke i fyer dhe degjeneruar deputetët e rinj, se në dorën e tyre do të përfundonin shumë shpejt.

Por nuk e kisha menduar kurrë se “pendesa” do të ishte kaq e thellë dhe kaq qesharake.
Dhe ja ku jemi sot. Ata nuk janë më dallkaukë, sharlatanë, njerëz që nuk përfaqësojnë asgjë, injorantë, të paqenë, të pabesë, tradhëtarë, gafaxhinj, të shitur, e plot epitete të tjera poshtëruese si këto.

Madje, ata nuk janë as ilegjitimë, siç deklaronte solemnisht, jo vetëm Ilir Meta, që njihte vetëm 82 deputetë të parlamentit shqiptar, sepse të tjerët nuk i quante. Por paskan qenë vërtetë burra dhe gra të nderuara, që nuk i paskemi njohur më parë, se ashtu ishte një punë.

Dhe ja tani ata u shfaqën para nesh madhështorë. Sot kuptuam dashurinë e tyre për Shqipërinë dhe integrimin europian, e cila nuk mund të ketë asnjë mënyrë tjetër për t’u shprehur, përveçse të jesh dakord dhe të votosh në parlament marrëveshjen e Damianin me Oerdin, për të mos e trazuar fekalen politike, por për ta lënë siç ishte. Dhe ata pikërisht këtë bënë sot, në këtë ditë historike, ndaj edhe e meritojnë respektin dhe admirimin e gjithë popullit.

Por puna është se nuk dimë kë të urojmë më parë; “të sharët me libër shtëpie”, të cilët u kthyen trimfues tek partitë, që i hodhën në rrugë para një viti, apo këto të fundit, që u rikthyen sot në parlament me bisht ndër shalë përmes tradhëtarëve të djeshëm.

LEXO EDHE:  Dyshohej se ishin prekur nga koronavirusi/ Del përgjigja për pesë rastet e reja

 

LEXO TE PLOTE