Connect with Us

Për shqiptarët këtej dhe andej

Opinione

Për shqiptarët këtej dhe andej

Publikuar

-

Nga Ilir Levonja

Aty pak më parë po ndiqja paralel lajmet mbi këtë Coronavirusin a fatkeqësinë globale. Them paralel pasi si pjesa dërrmuese e emigrantëve kur shtypim pultin gishti shkon tek kanalet e Shqipërisë.

Megjithëse e ndjejmë peshën ndërgjegjes karshi vendit ku jetojmë dhe rrisim fëmijët, prapë gishti shkon tek ato të Shqipërisë. Vura re një gazetare të lodhur duke raportuar rezultatet e fundit, shifra ishin 3 më shumë nga dita e djeshme. Nuk e kuptova se përse gazetarja dukej kaq e zymtë, pasi numri 3 në raport me përqindjet është gati i papërfillshëm. Ndërkohë që sipas lajmeve më të fundit të një nga Webeve më zë këtu tek unë si Miami Herald, në raport me ditën e djeshme shifrat janë gati trefishuar.

Kjo po që është alarmante dhe me të drejtë mund të të zymtojë fytyrën. Ndërkaq me shqiptarët e Kosovës, jo kosovarët, ka një shpërfillje për shkak të një lufte politike tepër absurde midis dy liderëve të koalicionit qeverisës. Kësisoj shqiptarët e Kosovës protestuan mbrëmë në një mënyrë origjinale duke rrahur nga dritarja enët e kuzhinës. Nuk ka gjë më të shpifur se sa blofet politike sidomos në kohë të tilla, për më tepër për një qeveri në shtetin më të ri dhe më me pa përvojë siç edhe është Kosova jonë. Kurrë nuk kam ndjerë përbuzje më të madhe se sa kësaj radhe kur mbarë globi është gozhduar në çështjen e mbijetesës.

Mbase Prishtina është infektuar keq nga tradita bajate e Tiranës zyrtare, ndërkohë që filluam të shikonim andej me fijen e shpresës se më në fund ne shqiptarët po nxjerrim shtetarë të zot. Në Shqipërinë amë mendësia e meritës puplon ekranet dhe webet, ku sidomos të majtët po përpiqen të shesin si strateg Edi Ramën që me masat e marra si ndalim qarkullimi apo 7 pikat e financimit mbi pagat dhe të tjera problematika financiare. Dhe ne si shoqëri një pjesë e ndjeshme e saj e kemi tmerrësisht të vështirë të themi një herë të vetme bravo. Nuk e bëjmë dot kurrë për pushtetin tonë…, kjo rrjedh nga kultura e zerimit, që ai që vjen prish gjithçka vetëm e vetëm ta filloj nga vetja, madje t’i bëj dhe vetes lapidar a piramidë. Ju kujtohet besoj se kur ndërtohej rruga e kombit, çfarë nuk bëri Edi Rama për ta denigruar.

Thuaji bravo edhe pse është plot cinizëm kur përdorë shprehje të presidentëve të Amerikës në lidhje me dëshirën për të mos qënë aty ky është. Eshtë hajvan shqiptar i radhës kur thotë që ja ka dorëzuar planin Erdoganit nëse ndodh katastrofa, por thuajini bravo dhe mbajani mend se koha fluturon. Eshtë cinik klasik dhe absurd por thuaji bravo se nuk është për kokën tuaj, por për zemrat e njerëzve të çoroditur dhe me të drejtë. Eshtë një situatë e tillë ku veç dy tipare duhet të dominojnë, poziviteti dhe besimi. Thuaji bravo edhe me krahasimet bajate me kombëtaren e futbollit se luan vetëm një pjesë, se si nuk luan të dytën etj., janë idiotizma sepse sporti nuk bëhet me fjalë por me infrastrukturë. Por le të mjaftohemi me dashurinë tonë për kombëtaren me xhamadanin kuq e zi. Ata na kanë futur në Europë, si këta të Shqipërisë ashtu dhe ata në Kosovë. Kurse politika na ka bërë herë pashallëk të Turqisë, herë të Serbisë dhe herë të Moskës a Pekinit.

LEXO EDHE:  Këto janë 3 destinacionet e preferuara të shqiptarëve këtë fundvit!

Mua ajo që më trishton në raport me shoqëritë, krahasimi me Amerikën. Në fakt del këtu edhe presidenti, po del për pak dhe sqarimet mbi planet dhe masat e marra i bëjnë specialistët. Por krahasimi nuk ka se si bëhen, është tjetër Amerika. Ka mahnitur edhe opinionistët tanë me radhët e saj, ka mahnitur dhe deputetët që me inat po japin gjysmën e rrogës. Megjithëse nuk e kanë për asgjë ta japin të gjithën, aty kanë ardhur për pordhë jo për të bërë punë të dobishme. Vetëm në Shqipërinë tonë këtej dhe andej kufirit tregohen diçka speciale, një veprim social si mahnitje e munguar në vendin e tyre. Dhe i vërsulen atyre që shesin limona. Në fakt janë një tërësi aktorësh që sjellin radhën me rregull, nuk janë vetëm ata që mbajnë radhën. Janë edhe ata nëpër studio që janë të hapur, kontribuues, janë edhe ata që shesin, vendosin tabelën tek dera dhe nga një pako me ujë për shtëpi. Janë edhe politikanët që flasin njerëzishëm dhe u skuqet faqja.

Dhe mbi të gjitha, shoqëria flet nën përemrin ne. Këtij vitaliteti duhet t’i qasemi edhe ne si shoqëri pikërisht në këto raste kaq dramatike. Dhe unë mendoj se deri diku ne ja kemi arritur, të paktën nga numrat që shohim. A ka ndikuar izolimi, sigurisht që po. Ndryshe shifrat do ishin alarmante.

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania
KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Opinione

Rreshtimi në anën e duhur, precedentët historikë në Shqipëri dhe botë/ Ku ndodhet Lulzim Basha sot?!

Publikuar

-

Nga

Nga Ylli Pata

Lajmet nga Italia, ku disa specialistë thonë se pikun e ka sot, vijnë përherë e më të frikshme. Më shumë se 600 të vdekur në ditë.

Guvernator i  i rajonit të Campania-s, rajonit më të rëndësishëm të jugut të Italisë ku po përhapet me shpejtësi Covid 19, i ka kërkuar qeverisë italiane të militarizojë vendin dhe të lërë masat gjysmake. Me një fjalë, të shpallë gjendjen e luftës.

Gjendje që nga frika e përhapjes së kësaj kasaphane po e shpallin të gjithë liderët botërorë. Ashtu ka bërë edhe Edi Rama, që flet çdo ditë për luftë, dezertorë, tradhtarë etj, pra me fjalor militar.

Dje në Tiranë ka dalë ushtria në rrugë, me demonstrim të fuqisë së mjeteve të saj.

Jemi në një luftë, ku flama e koronavirusit rrezikon të shkatërrojë një nga arritjet më të rëndësishme të shqiptarëve në vite, faktorin demografik.

E pikërisht në këtë situatë apo orë të historisë, duket edhe elita e vendit, e cila pikërisht nga ky qëndrim, nga ana që do të mbajë, do të përcaktojë fatin e saj te nësermen.

Vend i është i ndarë politikisht: ndryshe nga tërmeti, opozita e butë e Lulzim Bashës dhe ajo e egra e Berishës, është në llogoren e artilerisë kundër Ed i Ramës.

PD-ja nga një anë thotë se Rama ka marrë propozimet e saj në masat e qeverisë, pa i shpallur, dhe nga ana tjetër e akuzon për arrogancë.

Në kohë lufte, nuk ka kohë e zgjidhje për ndarje, por për të qenë një front, ku edhe opozita, edhe pse nuk e pëlqen, do të duhet të jetë në një rresht si të gjithë, nën një komandë.

Në Luftën e Dytë Botërore, laburistët britanikë u vunë nën komandën e Churçhill-it për të mundur koalicionin nazifashist.

LEXO EDHE:  Rikthimi i vizave për shqiptarët? Ja cfarë thotë komisioneri Fleckenstien

LEXO EDHE:  Ruanin parcelat me drogë në Itali/ Në pranga dy shqiptarë

Megjithatë në zgjedhjet e pasluftës, edhe pse Churchill u shpall hero kombëtar, opozita fitoi duke e lënë heroin në shtëpi, natyrisht duke marrë lavdinë e luftës dhe ata duhej të përgatisnin paqen, rindërtimin e pajtimin. Pra rreshtim i  i duhur në anën e historisë përcakton natyrisht edhe s i do të konsiderohesh në të ardhmen. Britanikët vlerësuan qëndrimin luajal të opozitës në luftë dhe i dhanë të drejtën e udhëheqjes në paqe.

Esat Pashë Toptani, ka qenë një nga personazhet më influentë të historisë shqiptare, ndikues, inteligjent dhe mjaft  i zoti.

Por ishte pikërisht rreshtim i  i tij në anën e gabuar të historisë kombëtare që  i ka dhënë atij një rol që shumica nuk e përkrahin, madje tradhtari në shqip cilësohet Esatpashë.

Ndoshta qëllimi i lëvizjes së Haxh i Qamilit nuk mund të ketë qenë  i keq, por rreshtim i  i gabuar histrorik i dha damkën asaj lëvizje ku çdo natyrë rrumpallë e një manovre politike, quhet haxhiqamilizëm.

Ball i Kombëtar ka qenë një forcë politike shumë intelektuale, drejtohej nga një personalitet dhe sojli siç ishte Mit’hat Frashëri, por edhe shumë figura të tjera, por pikërisht rreshtim i  i tyre me gjermanët gjatë Luftës së Dytë Botërore  i damkosi aq shumë, sa fjala ballist mbetet ende zhargon, edhe pse të pabërat kriminale të komunistëve të Enver Hoxhës pas Lufte mund t’i kishin rilindur.

Është shumë e thjeshtë: çdo forcë politike, apo elitë shoqërore, intelektuale, varet se si rreshtohet në çastet kyçe dhe vitale për një komb.

I tillë është edhe a i  i sotmi, ku një virus  i tmerrshëm rrezikon të shfarosë shujmë bashkëkombas….

LEXO TE PLOTE

Opinione

“Me javë të tëra i vetëizoluar”/ Rrëfimi prekës i Lufti Dervishit: Shkundja më e madhe se tërmeti

Publikuar

-

Nga

Lutfi dervishi ndryshimet e Shqiperise

Edhe ti mund të vetëizolohesh pa shkuar në spital…

Tërmeti i 26 nëntorit për mua ishte shumë më i lehtë se për këdo tjetër. Isha në spital dhe zgjuar. Në spital sapo kisha kaluar 3 javë dhe tre ditët e para (vonë e mësova) në gjendje kritike për jetën.

“Shkundja” që po kaloja ishte më e madhe se tërmeti që tronditi vendin.

Ditët e para ishin të vështira jo vetëm për pamundësinë për të lëvizur, por më shumë për paqartësinë dhe frikën nga e panjohura dhe nga befasia e sëmundjes. Unë sëmurë?! Çfarë kam?

Me bindjen se çdokujt i mjaftojnë hallet e veta- gjendjen time (përveç familjes) e dinin vetëm 2- 3 miq, që mbetën burim kurajo dhe lidhje me botën që kisha humbur.

Javën e parë çdo lëvizje për kontrolle e bëja duke qëndruar shtrirë në krevat, me ndihmën edhe të tubave të oksigjenit. Për të lëvizur nga një mjek te tjetri duheshin të paktën 3 persona për të më shoqëruar. Një për bombulën e oksigjenit dhe dy për transportin.

Ditët e humbën kuptimin dhe dallimin nga njëra – tjetra. Çdo ditë mori formën dhe përmbajtjen e një të diele të mërzitshme. Pavarësisht rrezeve të diellit çdo ditë dukej gri. E vetmja shenjë dalluese e ditëve ishin gjethet që binin nga pema që shihja gjithë kohën nga dritarja e dhomës. Kur gjethet mbaruan mendoja se ndoshta do t’i shoh sërish në pranverë….

Duhej të përshtatesha me një jetë tjetër. Kjo ishte beteja më e vështirë. E vështirë sepse mendja ishte në rregull. Mund të shkruaja në celular, mund edhe të bëja shaka, por trupi nuk bindej. Lëvizjet që as që i mendon në ditë të zakonshme më dilnin të pamundura.

Ditët e para trupi pranonte vetëm antibiotikë dhe serume. Edhe kur ju riktheva ushqimit- nuk mund të ushqesha vetë.

Kur je në gjendje të rëndë çdo kujdes sado i vogël dhe i parëndësishëm në dukje bëhet burim lumturie. Në ditën e pestë, Remziu më solli një kafe nga lokali preferuar dhe vetëm aroma e kafesë dhe shija e saj bën diferencën për gjithë ditën.

Fundi i javës së dytë solli një përmirësim të madh. Lëvizja nuk bëhej më me krevat, por me një karrocë. Ishte si të gjeje një gjë të shtrenjtë që të kishte humbur. Fundi i javës së tretë solli edhe lëvizjet. Lëvizje të ngadalta që shpejt ja linin vendin lodhjes.

Këtë javë ndjeva se shërimi po vinte. Ndjeja dhimbje nga vigonët që vendosnin infermierët dhe ishte vështirë të gjeje vend të pashpuar në duar për gjilpëra të reja.

Treguesit e analizave po përmirësoheshin. Nisa të heq tubin e oksigjenit dhe bëja ushtrime: sa minuta mund të rezistoj pa ndihmën e oksigjenit që merrja përmes tubave? Sa gjatë mund të shkruaj?
Dita e daljes nga spitali erdhi më shpejt se ç’e kisha menduar. Kalimi nga spitali në shtëpi ishte një fazë tjetër lirie. Krejt ndryshe. Si të kalosh nga pishina e vogël në det. Në ditët e para mendoja se nëse do të duhet të rri, mund të qëndroj me javë e muaj pa asnjë problem vetëm të mos kthehesha më në spital.

LEXO EDHE:  Ruanin parcelat me drogë në Itali/ Në pranga dy shqiptarë

LEXO EDHE:  Zbulohen dosjet e shqiptarëve në ISIS

Daljet e para jashtë ishin ecje e ngadaltë jo më shumë se 200-300 metra pa pushuar. Ditë pas dite, e javë pas jave – dalë ngadalë rutina u rikthye.

U rikthyen takimi me miqtë e shokët, kafenetë, futbolli, madje edhe vrapi.

Përvoja në spital është e paharrueshme për këdo e pa harrueshme për çfarë kalon vetë dhe e paharrueshme mirënjohja për mjekët, infermierët dhe stafin mbështetës.

“Sëmundja vjen me kilogram dhe largohet me gram”- më tha një infermiere ditët e fundit.

Nuk jam tunduar asnjëherë të ndaj publikisht problemet personale, por këto ditë vendosa të shkruaj me idenë se përvoja që kalova mund të ndihmoj dikë që ta shoh dhe ta marr më me seriozitet koronavirusin.

Të qëndrosh i izoluar nuk është gjë e lehtë. Të qëndrosh i izoluar dhe nën mjekim në spital është sfidë. Të qëndrosh i izoluar në shtëpi është luks. Të kesh mundësi të lëvizësh dhe të dalësh për ajër të pastër qoftë edhe disa minuta është mrekulli. Fjala shëndet mbi të gjitha ka kuptimin e plotë vetëm tek ata që janë apo kanë qenë të sëmurë.

Përvoja në spital më bëri më të kujdesshëm. Nëse në dhjetor apo janar mësoja se një shok ishte me grip, e shmangia takimin me të. Pata fatin që u sëmura në kohën kur mjekët dhe infermierët e kishin kohën dhe ngenë për t’u marrë me mua. Isha në spital në një kohë ku përveç mjekëve e infermierëve kisha luksin të takoja edhe familjarët dhe miqtë e shokët.

E kisha luksin të kisha celularin në dore, të komunikoja, të merrja audio dhe video frymëzuese, të dëgjoja muzikë, të lexoja e të shkruaja. Sot është krejt ndryshe. Nëse shkon në spital do të jesh jo vetëm i izoluar, por do të jesh vetëm. Dëgjoj dhe shoh në rrugë këto ditë plot të shkujdesur që e kanë marrë pak me gallatë virusin e panjohur.

Për mua nëntori i vitit që shkoi kaloi në spital. Dhjetori pothuaj në shtëpi. Por kaloi edhe janari dhe shkurti dhe po ikën edhe marsi. Muajt dhe stinët do të ikin. Si çdo e keqe dhe e mirë edhe kjo do të kalojë, por është 1000 herë më mirë të kalojë duke ndenjur në shtëpi dhe duke komunikuar me miqtë e shokët përmes ëhat’sapp sesa të përfundosh në spital me një sëmundje që në rastin më të mirë vaksina do t’i gjendet në fund të vitit.

Sëmundja vjen me okë dhe ikën me derhem- thonë tironsit. Ky virus tinzar e ka përmbysur këtë thënie: vjen me miligram dhe mund ikë…

#rrineshtepi #mosprovo(fsh)spitalin!

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Artan Fuga/ Cfarë? Do të na ushqejë Turqia me bukë nëse do të “përmbyset bota”?

Publikuar

-

Nga

Nuk ka nevoje per panik.

Bota nuk do permbyset. Por ne u permbyste, nuk besoj se do mbetet vetem Shqiperia dhe Turqia!!!

Do të na mbajë me bukë turku?

Cfarë iluzioni!

Jo se turqit janë të pamirë. Janë shumë të mirë! Sa te kene mundesi besoj se edhe do te na ndihmojne, mbase edhe te tjeret sigurisht.

Por shqiptari kurrë nuk ka lyp bukë rrugëve të botës me çanak.

Po u permbys bota, t’i dalim zot vetes! – them une. Qysh tani, jo atehere! Me mire te mbjellim tokat…sa mundim. Te shohim sektoret qe mund te prodhojne ketu te ne, bujqesia, blegtoria, prodhimi i vogel agroushqimor, peshkimi, frutat, oborri i vogel me zarzavate mbjelle, gjahu, pemet frutore…gjithcka.

Ekonomia e vogel reale!

Nuk mund te rrime te gjithe pa punuar se sado leke te shperndajme, leket nuk hahen.

LEXO EDHE:  Këngëtares shqiptare i paskan rënë flokët extension në mes të koncertit, por s’e dalloi askush

LEXO EDHE:  Rikthimi i vizave për shqiptarët? Ja cfarë thotë komisioneri Fleckenstien

Eshtë koha t’u kthehemi mbjelljeve të pranverës që të shijmë e mbledhim në vjeshtë!

Urgjent!

Sepse kur është tallur me bujqësinë, mbjelljet, korrjet, shirjet, duke mbledhur shqiptarët në beton, kulla mijrakatëshe, stadiume, sheshe me pllaka, sigurisht kundërshtimi ky ka qenë!

Betoni nuk mbillet, në katin e pesëdhjeteshtatë nuk mbillet, në fushë aerodromi nuk mbillet,

Dikur budallalliku që malet t’i kthenim në fusha, tani budalliku që fushat i kthyem në zona të betonuara urbane!

Ka ardhur koha e gishtit, pra e gishtit të vendosur në kokë, në mendje!

Mos presim duke thënë : Po u përmbys bota… bukën do të na e japi ky apo ai.

LEXO TE PLOTE