Connect with Us

Studimi/ Ndotja e ajrit, vret më shumë sesa pirja e duhanit, luftërat dhe SIDA

Blog

Studimi/ Ndotja e ajrit, vret më shumë sesa pirja e duhanit, luftërat dhe SIDA

Publikuar

-

* Ndotja e ajrit, shkakton më shumë vdekje sesa luftërat, pirja e duhanit, dhe sëmundje të tilla të rënda si malarja dhe SIDA. Sipas shumë studimeve, ndotja e ajrit është një vrasëse vërtet e heshtur, që na e shkurton secilit mesatarisht me 3 vjet jetën. Vetëm në vitin 2015, ajo shkaktoi të paktën 8.8 milionë vdekje të parakohshme.

Sa për krahasim, pirja e duhanit shkaktoi “vetëm” 7.2 milionë të vdekur, SIDA 1 milionë, sëmundjet e bartura nga insektet si malarja 600 mijë, ndërsa nga dhuna, përfshirë luftërat, 530 mijë. Alarmi u ngrit nga autorët e një studimi, të botuar në revistën “Studime Kardiovaskulare”, të cilët janë të bindur se ndotja e ajrit është përgjegjëse për një pandemi të vërtetë globale.

Vdekjet nga ndotja, sëmundjet që “peshojnë” më shumë

Shkencëtarët përdorën një model të veçantë, për të vlerësuar se sa “peshon” ndotja mbi numrin vjetor të të vdekurve, dhe në humbjen e viteve të jetës, duke përdorur sa informacionet që kanë lidhje me ekspozimin ndaj ndotësve, po aq edhe të dhëna të tilla si dendësia e popullsisë, rajoni, mosha, dhe faktorët e rrezikut për sëmundje të ndryshme.

Në veçanti, studiuesit u përqëndruan tek pasojat që sjell ndotja e ajrit në 6 kategori të ndryshme sëmundjesh:infeksione akute të frymëmarrjes (si për shembull pneumonia), sëmundje kronike obstruktive pulmonare, kanceri i mushkërive, sëmundje të zemrës , sëmundje cerebrovaskulare, dhe ç’rregullime të tjera të tilla si presioni i lartë dhe diabeti.

Rezultatet treguan se sëmundjet e zemrës dhe ato cerebrovaskulare, janë përgjegjëse për numrin më të madh të vdekjeve, që i atribuohen ndotjes së ajrit. Siç mund ta imagjinoni, ndotja e ajrit prek më shumë njerëzit e moshuar (75 për qind e vdekjeve, prekin njerëzit që janë mbi 60 vjeç) dhe fëmijët nën moshën 5-vjeç në vendet me të ardhura të ulëta.

Ndotja natyrore, përkundrejt ndotjes nga aktiviteti i njeriut

LEXO EDHE:  Studimi/ Kur jemi të lumtur, duam të rrimë më shumë me njerëz të panjohur, se sa me miqtë tanë

Ndërkohë, studimi u fokusua edhe tek shkaqet e ndryshme të ndotjes, duke i ndarë ato në shkaqe natyrore që nuk mund të shmangen, siç është për shmbull rëra e shkretëtirës apo tymi i shkaktuar nga zjarret në pyje, me ato të shkaktuara nga aktivitetet njerëzore.

Rezultatet treguan se rreth 2/3 e vdekjeve të parakohshme, shkaktohen nga ndotja e shkaktuar nga njeriu, kryesisht ajo për shkak të përdorimit të karburanteve fosile. Nëse hiqet dorë nga këto të fundit, mund të shpëtohen çdo vit 5 milionë e gjysmë jetë njerëzore.

Ndotja si një pandemic globale

Studimi nuk u ndal këtu. Ai u ndal edhe tek efektet e ndotjes së ajrit në rajone të ndryshme të planetit. Pjesa lindore e Azisë, ka rënien më të madhe të jetëgjatësisë, mesatarisht 4 vjet. Në Evropë kjo shifër është 2.2 vjet, ndërsa në SHBA 1.4 vjet. Ndalimi i përdorimit të karburanteve fosile, do të çonte në një rritje prej 1 vit të jetëgjatësisë mesatare.

“Ndikimi i ndotjes së ajrit në shëndetin publik, është shumë më serioz nga sa pritej, dhe ka një ndikim të madh në nivel global. Rezultatet tona, zbulojnë praninë e një pandemie të vërtetë”- thotë Tomas Munzel, autori kryesor i studimit. “Qeveritë dhe komuniteti mjekësor, duhet t’i kushtojnë shumë më tepër vëmendje këtyre të dhënave”- përfundoi ai./Galileonet.itPërshtatur nga CNA.al

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania
KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Blog

Marrëveshja Kosovë-Serbi, test për politikën e jashtme të Donald Trumpit

Publikuar

-

Nga

Nga Dimitar Bechev “Al Jazeera”

* Në vitin 2016, Donald Trumpi i fitoi zgjedhjet presidenciale në SHBA, me premtimin se do të arrinte marrëveshjet më të mira në dobi të vendit në arenën ndërkombëtare. Megjithatë kur po mbushen 4 vjet si president, shumë nga premtimet nuk janë mbajtur.

As “faza e parë” e marrëveshjes mbi tregtinë, që ai nënshkroi me Kinën pak kohë më parë, dhe as marrëveshja e sapoarritur e paqes me talebanët në Afganistan, nuk janë arritje shumë domethënëse në politikën e tij të jashtme. Por ai mund të shënojë një fitore të madhe në Evropë. Dhe kjo është ajo për të cilën po punon.

Të hënën e shkuar, presidenti i Serbisë Aleksandër Vuçiç, dhe homologu i tij kosovar Hashim Thaçi, ishin që të dy në Shtëpinë e Bardhë për një takim me Këshilltarin e Sigurisë Kombëtare Robert O’Brajen, dhe ambasadorin amerikan në Gjermani, Riçard Grenëll, që është gjithashtu i dërguari special i Trump për Serbinë dhe Kosovën që nga tetori i vitit të shkuar

Shumë analistë të Ballkanit, e panë atë takim si një shenjë të qartë se presidenti amerikan e ka shprehur pikëpamjen e tij, se Beogradi duhet të normalizojë lidhjet me Prishtinën. Raportet midis Serbisë dhe Kosovës, janë të tensionuara që nga lufta e vitit 1999, që shkaktoi vdekjen e më shumë se 10 mijë njerëzve.

Forcat e NATO-s, të udhëhequra nga SHBA-ja ndërhynë për t’i dhënë fund konfliktit. Pavarësia e Kosovës, e shpallur në vitin 2008, nuk është njohur nga Beogradi, Rusia dhe 5 vendet e Bashkimit Evropian. Ndërkohë, ai akt është njohur nga SHBA-ja, dhe më shumë se 100 vende të tjera të botës.

Bindja e Serbisë për të njohur pavarësinë e Kosovës, në këmbim të lëshimeve nga Prishtina, do të zgjeronte ndikimin e SHBA-së në rajon, dhe siç spekulojnë, disa mund t’i sigurojë Trumpit fitimin e Çmimit Nobel për Paqe. Zgjidhja e kësaj mosmarrëveshje, do të nxirrrte BE-në në një dritë negative, duke nënvizuar dështimin e unionit për të zgjidhur tensionet në oborrin e saj të pasmë.

Dhe Grenëll, ka arritur tashmë një lloj përparimi në këtë drejtim. Më 14 shkurt, në kuadër të Konferencës së Sigurisë në Mynih, ai mbikëqyri nënshkrimin e një marrëveshje për rinisjen e funksionimit të linjës hekurudhore mes Prishtinës dhe Beogradit, si dhe ndërtimit të një autostrade të re midis 2 kryeqyteteve.

Një muaj më herët, po Grenëll ndërmjetësoi një marrëveshje që parashikon rinisjen e fluturimeve për qëllime tregtare midis dy fqinjëve ballkanikë. Pastaj, i dërguari i Trump u mor me zgjidhjen e një çështje edhe më delikate: tarifat ndëshkuese që Kosova ka vendosur mbi importet serbe, në kundërpërgjigje të fushatës që Beogradi ka ndërmarrë për anulimin e njohjeve të pavarësisë së Kosovës.

Si pasojë e kësaj fushatë që nga viti 2017, 15 vende kryesisht në Afrikë, e kanë tërhequr njohjen. SHBA-ja dëshiron që Kosova të heqë këto tarifa ndaj Serbisë, të cilat janë në kundërshtim me CEFTA-n, një marrëveshje rajonale e tregtisë së lirë.

Dhe Prishtina duket se është gati që ta dëgjojë këtë apel. Të hënën e shkuar, kryeministri i Kosovës Albin Kurti i dërgoi një letër presidentit Trump, ku e informonte se vendi i tij do të heqë gradualisht tarifat për mallrat nga Serbia dhe Bosnja, si një gjest të vullnetit të mirë.

Nuk është ndonjë habi pse funksionon diplomacia amerikane në Kosovë. Uashingtoni ka ende  shumë popullaritet tek shumica shqiptare në Kosovë, ashtu si edhe tek shqiptarët e tjerë që jetojnë në Ballkan, për shkak të ndërhyrjes së vitit 1999. Edhe pse shumë njerëz në Kosovë, janë kundër heqjes së sanksioneve tregtare ndaj Serbisë, ata e shohin Uashingtonin si aleatin e tyre kryesor në arenën ndërkombëtare, ndaj nuk duan që ta mërzisin.

LEXO EDHE:  Gjermania, dhe ekuilibri delikat i raporteve me SHBA-në, Rusinë dhe Kinën

LEXO EDHE:  Studimi/ 59% besojnë se kriza do të zgjidhet me marrëveshje mes partive

Nga ana tjetër, besueshmëria e BE-së në Kosovë ka pësuar një rënie të madhe. Ngurrimi i Brukselit për të hequr vizat për qytetarët e Kosovës, megjithë plotësimin e të gjitha kritereve teknike, i ka mërzitur shumë kosovarët. Edhe pse shumë gjëra po gatuhen në prapaskenë, normalizimi i marrëdhënieve midis Kosovës dhe Serbisë, ka ende shumë sfida përpara.

Hashim Thaçi, që po lobon shumë për një marrëveshje përfundimtare, përfshirë idenë e një shkëmbimi territoresh, ndodhet në një pozitë gjithnjë e më të vështirë. Që nga zgjedhjet e tetorit 2019, Partia Demokratike e Kosovës e Thaçit është në opozitë.

Kryeministri i ri, njëherazi udhëheqësi i Vetëvendosjes, Albin Kurti, synon të ndjekë një linjë të ashpër ndaj Serbisë. Ai është shprehur hapur kundër planeve të Thaçit dhe Vuçiçit, për shkëmbime territoresh. Kurti ka qenë ndërkohë kritik, edhe ndaj alternativës së ofruar nga Marrëveshja e Brukselit e vitit 2013, për t’i dhënë një autonomi të gjerë komunitetit serb në Kosovë.

Kurti është i prirur t’i heqë Thaçit primatin e politikës së jashtme të Kosovës. Ministri i tij i Jashtëm, Glauk Konjufca, shkarkoi kohët e fundit ambasadorët e Kosovës në disa nga kryeqytetet kryesore të botës, përfshirë edhe atë në Uashington. Kurti mund t’i bindet herë pas here kërkesave të SHBA, por ai nuk do të nxitojë që të nënshkruajë një marrëveshje me Aleksandër Vuçiçin.

Dhe në fund, “topi” mund të jetë sërish në “fushën” e BE-së. Vëmendja e kufizuar e Trumpit nga tani e tutje, për shkak të afrimit të zgjedhjeve presidenciale në SHBA, do ta shtyjë Kosovën shumë poshtë përparësive të administratës së tij në muajt në vijim.

I dërguari i Trumpit për Kosovën dhe Serbinë, Riçard Grenell, është emëruar së fundmi drejtor i përkohshëm i të gjitha agjensive të inteligjencës amerikane. Detyrat e tij të reja, ka të ngjarë që të shmangin vëmendjen e tij nga Ballkani. Ndërkohë BE-ja, do të vazhdojë që të merret ngushtësisht me tensionet që rriten në oborrin e saj të pasmë.

Në maj, presidenca kroate e Bashkimit Evropian, do të organizojë në Zagreb samitin vjetor BE-Ballkani Perëndimor. S’ka dyshime se Kroacia, do ta vendosë në axhendën e samitin kërkesën e Kosovës për liberalizimin e vizave. Duke marrë një vendim të shpejtë mbi këtë çështje, BE mund të rifitojë besimin e Prishtinës, dhe të jetë sërish ndërmjetësja kryesore në negociatat midis Beogradit dhe Prishtinës.

Pavarësisht zhvillimeve të fundit pozitive, një pazar i madhe trumpian mbi Kosovën, nuk duket se ka gjasa që të ndodhë. Por, siç e tregon edhe suksesi i përpjekjeve të fundit diplomatike, mund të bëhen shumë gjëra për të ringjallur bisedimet e ngrira për normalizimin e raporteve midis Beogradit dhe Prishtinës. Meqë administrata Trump nuk ka gjasa të mbetet e fokusuar me të njëjtin intensitet dhe t’i përfundojë negociatat, BE-ja duhet që të rritë përpjekjet e saj për t’i dhënë zgjidhje kësaj çështje./ Përshtatur nga CNA.al

LEXO TE PLOTE

Blog

Virusi i frikës, shumë më i rrezikshëm se koronavirusi

Publikuar

-

Nga

Nga Ian Buruma “Project Syndicate”

* Në shtatorin e vitit 1923, Tërmeti i Madh i Kantos shkatërroi pjesë të mëdha të Tokios, kryesisht për shkak të zjarreve. U përhapën zëra, të cilat përsëriteshin edhe nga gazetat kryesore, që akuzonin koreanët, një pakicë e përbuzur dhe e varfër, se kishin planifikuar të përfitonin nga katastrofa, duke nisur një rebelim të dhunshëm.

Japonezët më vigjilentë, të armatosur me shpata, shtiza bambuje, dhe madje edhe armë, nisën të eleminojnë çdo njeri që dukej si korean. U vranë gati 6.000 njerëz, ndërsa policia bënte sehir, dhe ndonjëherë merrte pjesë edhe vetë në ato masakra.

Ashtu si ndryshimi i klimës, pandemia COVID-19 është një shembull i përsosur, pse ne njerëzit kemi nevojë për multilateralizëm në një botë të globalizuar. Në vend se të përdorin një racizëm paksa të maskuar, por edhe politikat izoluese, udhëheqësit globalë – veçanërisht Shtetet e Bashkuara – duhej të kishin nisur që javë më parë organizimin e një përgjigje kolektive ndaj kësaj sëmundje.

Ai që përmenda më lart, nuk qe një dukuri unikale japoneze. Turmat që masakrojnë pakicat jopopullore, janë mjerisht tepër të zakonshme. Kur hindutë nisën të vrisnin myslimanët në Nju Delhi kohët e fundit, policia indiane ishte sa pasive, po aq edhe fajtore, sa ishin edhe autoritetet japoneze në vitin 1923.

Por nuk kemi nevojë të shkojmë aq shumë larg në kohë, në historinë evropiane apo amerikane, për të gjetur raste të ngjashme, apo edhe më keq, të linçimit dhe vrasjeve masive. Dhuna iracionale, lind shumë shpesh nga paniku. Dhe paniku, mund të lindë lehtësisht gjatë një krize shëndetësore, apo pas një fatkeqësie natyrore.

Mungesa e informacionit të vërtetë për publikun, mund të çojë në stisjen e teorive konspirative, të cilat bëhen vdekjeprurëse kur politikanët ose media, i nxisin ato me qëllim. Në Japoninë e vitit 1923, Ministria e Brendshme u kërkoi vetë policëve që të merreshin me koreanët, të cilët sipas saj dukej se po e kërkonin vetë belanë.

Në Nju Delhi, një politikan vendas i Partisë Baratija Janata në qeverisjen e vendit, Kapil Mishra, nxiti njerëzit të ushtronin dhunë, duke premtuar se do të dërgonte turmën për të prishur një protestë të qetë të myslimanëve, nëse policia nuk do të vepronte e para me ashpërsi. A mund të ketë pasoja të ngjashme paniku aktual ndaj koronavirusit të ri, COVID-19?

Fatmirësisht, deri më tani nuk ka pasur masakra. Por sjellja e disa politikanëve ka qenë më së paku shqetësuese. Në Itali, lideri i ekstremit të djathtë në opozitë, Mateo Salvini, është shprehur se emigrantët janë një kërcënim për vendin si bartës të virusit, ndërsa kritikoi qeverinë për shpëtimin në det të një numri refugjatësh afrikanë.

Ndërkaq, nacionalistët e ekstremit të djathtë në Greqi, po bëjnë thirrje për ngritjen e kampeve të përqendrimi për refugjatët, që të mbrohet popullsia vendase nga infektimi. Pastaj është presidenti amerikan Donald Trump. Shqetësimi i tij kryesor, është se paniku mbi COVID-19, do të dëmtojë tregjet e aksioneve.

Prandaj, gjëja e parë që bëri ishte akuza ndaj rivalëve të tij politikë për “politizimin” e epidemisë. Kjo nuk është mënyra më e mirë se si duhet informuar publiku, dhe garanton një bazë solide për teoritë e konspiracionit. Djali i Trump, Donald Jr, shkoi më tej duke deklaruar se demokratët shpresojnë që sëmundja të vrasë miliona njerëz, vetëm që të mundin të atin në zgjedhjet e nëntorit.

LEXO EDHE:  Mesazh i fortë nga SHBA/Zhvilloni zgjedhje të lira, stop krimit e drogës

LEXO EDHE:  Reforma në Drejtësi/ Zbulohet arsyeja pse ambasada e SHBA kritikoi opozitën

Senatori republikan nga Arkansasi, Tom Kotën, njëherazi një kandidat i mundshëm i ardhshëm presidencial, përsëriti spekulimet se qeveria kineze e ka prodhuar vetë COVID-19 si një armë biologjike. Absurditete të tilla, “zbuten” ndonjëherë, kur shkaktojnë shumë bujë në publik. Por dëmi tashmë është bërë. Një miku im në Nju Jork, pa javën e kaluar se si një mashkull i bardhë ndali enkas në rrugë 2 gra me pamje aziatike, për t’u thënë atyre se shpresonte që koronavirusi t’i vriste sa më parë, “ashtu si bëmë ne me njerëzit tuaj në Hiroshima”.

Shumëkush shpreson që shumica e amerikanëve, përfshirë edhe shumicën e meshkujve të bardhë, të tmerrohen nga një sjellje e tillë. Problemi është se kur senatorë të njohur, dhe zyrtarë të tjerë të lartë, u bëjnë jehonë teorive dashakeqe të komplotit, njerëzit të tillë ndihen të lejuar të thonë dhe të bëjnë gjëra, që në rrethana normale nuk mund t’i bënin.

Dhe nuk duhen shumë njerëz të tillë, që të formohet një turmë e dhunshme. Është kjo arsyeja, pse është e gabuar që njerëzit që kryejnë një mori vrasjesh në emër të një ideologjie racore, politike, apo fetare, të cilësohen thjesht të vetmuar apo të çmendur.

Njerëz si Anders Breivik, që vrau 77 njerëz në Norvegji në vitin 2011, si pjesë e luftës së tij për të shpëtuar Perëndimin nga marksistët, multikulturalizmat dhe myslimanët, mund të jenë në fakt sulmues të vetmuar. Por njerëzit që përhapin teori konspirative, dhe që nxisin të veprojnë vrasës të tillë, duhet të mbajnë të paktën njëfarë përgjegjësie.

E njëjta gjë vlen edhe për ekstremistët myslimanë, që bëjnë thirrje për një ‘luftë të shenjtë’ për të pafetë, apo politikanët që pretendojnë se refugjatët që bartin me vete sëmundje të tmerrshme, janë duke kërcënuar vendet e tyre. COVID-19 është vërtet një kërcënim serioz, ashtu si të gjitha sëmundjet që mund të çojnë në një pandemi.

E megjithatë Trumpi u përpoq të reduktojë buxhetin për Qendrat e Kontrollit dhe Parandalimit të Sëmundjeve, teksa nuk ka zëvendësuar ekipet e Këshillit të Sigurisë Kombëtare, përgjegjëse për reagimin ndaj pandemive. Presidenti dhe mbështetësit e tij, nuk u besojnë ekspertëve dhe njeriu i caktuar prej tij për të udhëhequr luftën kundër koronavirusit, zv/presidenti Majk Pens, është skeptik në lidhje me shkencën.

Por është shkenca, dhe jo lutjet, e domodoshme për të frenuar një sëmundje që kërcënon sot botën. Ndërtimi i mureve të mëdha, ose mbyllja e njerëzve në kampe përqendrimi, përveçse janë akte çnjerëzore, nuk janë mjete efektive. Dhe shfrytëzimi i krizës për të nxitur urrejtje, mund të ketë pasoja vdekjeprurëse.

Ajo që na duhet është ekspertiza, bashkëpunimi ndërkombëtar, dhe fjalët e udhëheqësve tanë politikë, që synojnë të qetësojnë frikën e njerëzve. Mjerisht në shumë pjesë të botës, po shohim të kundërtën./ Përshtatur nga CNA.al

LEXO TE PLOTE

Blog

STASI kishte mijëra spiunë në Gjermaninë Perëndimore

Publikuar

-

Nga

* Jozef Frind e mori në varr sekretin e tij. Kur vdiq në moshën 81-vjeçare, pastori i qytetit Dorsten në Gjermaninë Perëndimore, la pas një kishë që vajtoi humbjen e një njeriu të devotshëm të Zotit. Por ajo që nuk dinin besimtarët, ishte se pastori i tyre kishte punuar edhe për policinë sekrete famëkeqe të Gjermanisë Lindore, STASI.

Nën emrin e koduar “Erich Neu”, pastori besohet se kishte dërguar 95 raporte informatorësh, përfshirë atë mbi një koleg që edhe në atë kohë kishte dëshmuar një potencial të madh:Jozef Racinger, i njohur më vonë si Papa Benedikti XVI.

Frind, që studioi dhe dha mësim në qytetin e Mynsterit, dha informacione mbi teologët e ardhshëm të kishës atje, përfshirë papën e ardhshëm, që në atë kohë punonte si profesor. Dy vjet pas vdekjes së Frindt, një hulumtim i kryer nga agjensia federale federale për dosjet e STASI me qendër në Berlin, hodhi dritë mbi aktivitetet e pretenduara të Frind si një agjent i Gjermanisë Lindore komuniste.

Ato çka u zbuluan, tronditën anëtarët e kishës së së tij të Zemrës së Shenjtë në Dorsten. “Shumë njerëz, e kishin thjesht të pamundur ta imagjinonin diçka të tillë. Tani ata janë në kërkim të arsyeve, pse ai mund ta ketë bërë diçka të tillë”- tha një udhëheqës i kishës.

Këto zbulime nga zona e Mynsterit, janë një “terren i panjohur” për qytetarët e ish-Gjermanisë Perëndimore, të cilët besuan për vite me radhë se trauma që kishte shkaktuar STASI-i nuk kishte asnjë lidhje me ta. “Bashkëpunëtorë jozyrtarë”, siç njiheshin informatorët nga brenda popullatës, dhe raportet që ata paraqisnin pranë STASI, konsideroheshin një problem ekskluziv vetëm i Gjermanisë Lindore.

Spiunët brenda Gjermanisë Perëndimore, si rasti i pastor Frindit, i përkasin një kapitulli të harruar të historisë gjermane. Hulumtimet e viteve të fundit, kanë zbuluar se organizata kishte 149 informatorë aktivë në Bon, ish-kryeqytetin e Gjermanisë Perëndimore, dhe 542 të tjerë në Berlinin Perëndimor.

Duket se STASI i rekrutoi shumicën e këtyre spiunëve nga sektorët e industrisë, që të vidhte informacione mbi teknologjinë perëndimore. Ai mbante gjithashtu lidhje të forta në Partinë Socialdemokratike të qendrës së majtë, ku 78 bashkëpunëtorë jozyrtarë dhe kontakte të tjera mbanin kontakte me Berlinin Lindor, dhe 13 prej tyre shërbenin si burim informacioni për aktivitetet brenda komitetit ekzekutiv të partisë.

Shërbimi sekret i Gjermanisë Lindore, ishte ndërkaq i mirë-informuar mbi çështjet e brendshme në sindikata, kisha dhe universitete. Në dhjetorin e vitit 1988, 1.929 qytetarë të Gjermanisë Perëndimore shërbenin si bashkëpunëtorë jozyrtarë ose njerëz kontakti për Republikën Demokratike Gjermane.

Në shumicën e rasteve, emrat e tyre të vërtetë si dhe raportet që ata dorëzuan kanë mbetur të panjohura, pasi kur u rrëzua sistemi i Gjermanisë Lindore, punonjësit e STASI shkatërruan pjesën më të madhe të materialeve mbi agjentët e tyre në Gjermaninë Perëndimore.

Shembulli më i famshëm, se deri ku kishte depërtuar STASI, ishte ai i ndihmësit të kancelarit të Gjermanisë Perëndimore Vili Brand, Gynter Gijom. Por spiunë kishte edhe brenda Bundesnachrichtendienst (BND), shërbimit gjerman të inteligjencës. Gjatë 4 dekadave të ndarjes së vendit, STASI kishte rreth 12.000 bashkëpunëtorë jozyrtarë në Berlinin Perëndimor dhe pjesën tjetër të Gjermanisë Perëndimore.

LEXO EDHE:  Gjermania, dhe ekuilibri delikat i raporteve me SHBA-në, Rusinë dhe Kinën

LEXO EDHE:  Marrëdhëniet energjetike SHBA-Shqipëri

Mynster i interesoi STASI-t për 2 arsye:Ajo ishte njëherazi një bastion i rëndësishëm për partinë politike të qendrës së djathtë, Unionin Kristian (CDU) në landin e Rin-Vestfalisë së Veriut, dhe një qytet universitar me një staf akademik kryesisht të majtë. Shefi i STASI, Erik Mielke i kërkoi agjentëve të tij të rekrutonin bashkëpunëtorë jozyrtarë brenda CDU-së.

Kështu agjentët u infiltruan në polici, forcat e armatosura, dhe në sistemin politik. Ata gjithashtu rekrutuan studentë, sidomos talentet e reja, të cilët një ditë mund të bëheshin drejtues të Gjermanisë Perëndimore, dhe për pasojë informatorë të rëndësishëm për RDGJ.

STASI kishte ndërkohë shumë njerëz brenda kishave, grupeve të krishtera dhe shtëpive botuese në Mynster, siç e tregoi edhe rasti i Frind. Sesi ky i fundit u josh të bëhej bashkëpunëtor, kjo mbetet një mister, dhe nuk dihet përmbajtja e saktë e raporteve të tij. Ka gjasa që ai shpresonte që bashkëpunimi me STASI-n, do të të përmirësonte kushtet e jetës për motrën e tij, e cila jetonte në Gjermaninë Lindore.

Ose ndoshta pastori, që për njëfarë kohe u përball me varësinë nga alkooli, ishte i ndjeshëm ndaj shantazhit. Ndërkohë, ka të ngjarë që shpërblimet monetare, të kenë luajtur një rol të rëndësishëm për shumë bashkëpunëtorë jozyrtarë në Perëndim.

Disa ish-bashkëpunëtorë të STASI në Gjermanisë Perëndimore, mbeten krenarë për punën që bënë për vëllezërit e tyre në Lindje. Peter Volter është njëri prej tyre. Si student i sociologjisë dhe filozofisë në Universitetin e Mynsterit në vitet 1970, ai iu bashkua një grupi studentësh marksistë të quajtur “Spartakus”, që u financua në fshehtësi nga Gjermania Lindore.

Ai e vizitoi shpesh Berlinin Lindor, ku ra në kontakt me agjentët e STASI. Volter pati një karrierë të suksesshme si gazetar, duke punuar për Agjencinë Gjermane të Shtypit (PDSH), dhe mbajtur një pozicion të lartë në agjensinë e lajmeve Reuters. Peter Volter dërgoi raporte në Berlinin Lindor për mbi 12 vjet.

Ai u arrestua pas ribashkimit të Gjermanië. E pranoi se kishte punuar për STASI-n, por këmbënguli se nuk kishte qenë spiun apo agjent. Përkundrazi, ai e përshkroi veten si një “skaut”.  Një gjykatë në Dyseldorf e dënoi Volter me 2 vjet burg me kusht./ Spiegel.de-Përshtatur nga CNA.al

LEXO TE PLOTE