Connect with Us

Nga Bislim AHMETAJ/ Pse e mbështet Amerika, Edi Ramën ?!

Opinione

Nga Bislim AHMETAJ/ Pse e mbështet Amerika, Edi Ramën ?!

Publikuar

-

* Kjo pyetje mbetet pa përgjigje në shumicën e rasteve . Pasi është gati e pamundur të marrë përgjigje të arësyeshme, sepse në më të shumtën e kohës Edi Rama ka shkelur çdo cak, normë, sjellje njerëzore së pari me qytetarët e vendit të tij, pastaj më shtetasit amerikanë që jetojnë në Shqipëri, për të mos shkuar aq larg sa ka fyer dhe denigruar në formën më perverse qytetarin e parë të Amerikës, Presidentin Tramp, drejtëpërdrejtë në CNN poshtë “hundës” së tij në Washington DC.

Disa i përgjigjen kësaj pyetje nën zë që Edi Rama jua plotëson “një më një” kërkesat legale dhe të fshehta amerikaneve duke firmosur në letër të bardhë. Po cili nuk e ka bërë këtë punë në këto 30 vite tranzicion unik “Made in Albania”, deri edhe Enver Hoxha në diktaturë i ka zbatuar urdhrat e tyre pikë për pikë.
Të tjerë thonë që amerikanët s’kanë besim tek lidershipi i opozitës ndaj jua zgjasin agoninë shqiptarëve, edhe kjo një përrallë me gogol. Pasi po të qe për çeshtje besimi të një apo dy liderucave partiakë, Amerika e ka treguar kudo dhe në çdo kohë që i ndërron për një orë të gjithë kryetarët e partive jo vetëm në Shqipëri.

Po atëherë çila është përgjigjia më “bindëse” për këtë çudi Amerikane në vendin më pro amerikan të kontinentit Europian dhe më gjërë?
Të japësh përgjigje shterruese për këtë pyetje që tundon shumicën e shqipëtarëve të majtë e të djathtë duhet të jesh ose i marrë i çertifikuar ose Profet. Mua për fat akoma s’më ka ikur mendja për ta fituar një çertifikatë të tillë dhe aq më pak të më tundoj kjo alternativa e dytë. Por edhe ta la pa një përgjigje këtë pyetje që po e mundon, zvogëlon dhe denigron vendin tim më duket përversitet intelektual, pandershmëri me vetën dhe me njerëzit që më pyesin dhe më besojnë si një njeri që kam bërë dhe vazhdoj të bëj gjithçka që vendi ynë të ketë model zhvillimi, mbështetje dhe prosperiteti demokracinë amerikane.

Historia e sjelljes së Ambasadorëve amerikanë në Shqipëri përgjatë këtyre 29 viteve është pikërisht lenda e parë mbi të cilën është ndërtuar kjo pyetje çoroditëse dhe eksploduese. Përjashto Ambasadorin Rajerson i çili ishte haptazi në mbështetje të forcës së re politike që lindi në Dhjetor të 90-tës të tjerët në shumicë kanë qënë në mbështetje të së majtës historike shqiptare e cila është ndër të majtat me historinë më gjakatare të lindjes komuniste, veç të shkuarës ajo ka trashëgiminë e saj të ligë dhe antikombëtare tek Partia Socialiste e cila vazhdon ta thellojë dhe zhvillojë në kushtet e reja të “soc
ializmit krijues” sipas amaneteve të udhëheqësve shpirtëror sundimin dhe denigrimin e qytetarëve shqiptarë.

Që të gjesh një përgjigje justifikuese për këtë sjellje aspak korrekte ndaj mikut të madh dhe strategjik duhet me patjetër të largohesh nga përditshmëria dhe nga hallet e 2 milion apo më pak shqiptarëve që kanë mbetur në Shqipëri dhe përgjigjen e kësaj pyetje duhet ta kërkosh larg halleve dhe problemeve të vendit tënd.

Për ti dhënë përgjigje pyetjes munduese që shtrova në krye të kësaj analize modeste më erdhi në ndihmë Diplomati i shquar amerikan ish Sekretari i Shtetit, Henri Kisinger tek i cili gjen pa fund këshilla. Tek Kisingeri gjeta një sentence brilante, ironike, acide, therëse po pse jo edhe ngushëlluese “Të jesh armik i Amerikës, nuk është e lehtë! Ta kesh mik Amerikën është katastrofike!” Vet kam reflektuar dhe medituar gjatë rreth kësaj aksiome, ndaj ju ftoj edhe ju lexues të nderuar të bëni të njëjtën gjë. Në kohën e diktaturës komuniste kur e kishim “armik” Amerikën vertetë nuk e kishim aspak të lehtë. Bile e kishin shumë të vështirë, vendi u mbush me burgje dhe kampe pune, uria, pasiguria dhe frika nga shteti ynë u shndërruan në epidemi kombëtare.

Po tani që e kemi mike strategjike Amerikën çfarë po ndodh me ne shqiptarët? 60% e popullsisë është larguar nga vendi dhe këta të ikurit e 6-7 viteve të fundit janë “të ikur” që nuk e mbajnë kokën pas, siç ishin ata të viteve ‘91-’93 kur ndodhi vala e parë e emigrimit. Kampet e punës dhe burgjet e diktaturës po zevendësohen me kampe emigrantësh që vinë nga zonat e trazuara të vendeve që përjetuan “pranverën arabe”. Të ardhurat nga pasuritë kombëtare që në kohën e diktaturës shkonin për të ndërtuar bunker dhe burgje tani shkojnë në xhepat e 10 -15 oligarkëve klientë të qeverisë dhe ambasadorëvë perëndimor në Tiranë.

LEXO EDHE:  'Qejfliet' e policisë së Lushnjës/ Deputeti demokrat: “Ngrijini këmbët sa të doni e ku të doni”

Pak a shumë më vertetohet thënja e Kisingerit, por kur mendoj që është po kjo Amerikë që ka çliruar nga robëria 100 vjeçare gjysmën e popullit shqiptarë dhe ka krijuar shtetin më të ri në Europë, Kosovën tonë të shtrejntë, vihem rishtazi në dilemë. Në opozitë me këtë thënjë të mjeshtrit të këshillave në diplomaci dhe sjellje politike më vjen ndërmend një thënje tjetër shumë e rëndësishme për lidhjet tona me SHBA-në, thënë nga një profesor universiteti dhe studiues i thukët e çeshtjeve të lindjes, Robin Alison Remington. I cili e nis parathënjën e librit të Dr. Elez Biberajt “Shqipëria në tranzicion” pikërisht me këtë fjali “Shqipëria është një shtet pak më i madh se shteti i Mirilandit në Shtetet e Bashkuara me rëndësi strategjike sa të Kinës.”

Thënja e Remingtonit më nxjerr fare nga arësyetimi. Pse u dashka mbështetur nga SHBA-ja një njëri që po e çon vendin përditë drejt një diktature të pastër duke kontrolluar çdo pushtet. Sot Edi Rama kontrollon Parlamentin, Ekzekutivin, Gjykatat, pushtetin lokal, mediat, gjurmët e mbetura të sindikatave që lindën në vitin ‘91 dhe opozitën zyrtare.
Çfarë zotëron më tepër Raul Kastro në ishullin më të madh të karaibeve ballë për ballë Amerikës?
Çfarë ka më tëpër nën “hyqëm” Kim Jong, diktatori i Koresë së Veriut, vendit Aziatik që kufizohet në verilindje nga Moska e në veri perendim nga Pekini?

Kush dyshon që Amerikës i mungojnë fuqitë, potencialet dhe arësyet që në emër të lirisë, demokracisë dhe të drejtave të njeriut ti destabilizoj këto dy diktatura, për ti shndërruar më pas në demokraci funksionale, në të mirë të njerëzve që jetojnë në to në të mirë të njerëzimit?!
A mendoni që qytetarët e Kubës nuk do të donin të jetonin si ata të Porto Ricos, Trinitade Tabako apo edhe Xhamajkës?! Po koreanët e veriut aq të marrë janë sa të renditen të 176-ët në botë në GDP për frymë me vetëm 583 Dollar, plot 148 vende më poshtë se vëllëzërit e tyre të jugut që e kanë GDP për frymë 28.101 Dollar amerikan?!

Të gjitha arësyetimet më çojnë tek një konkluzion fatkeqësisht i errët. Amerika ka nevojë për modele steriotipe ku mund ta shohin vetën edhe amerikanët e thjeshtë dhe të jenë të lumtuar për mundësitë që ju ka dhënë shteti i tyre i madh. I duhet një Kubë kontinentit Amerikan, që ta zbeh sadopak shkëlqimin e ishujve karaibe ballë për ballë Amerikës së Madhe. Gjithashtu i duhet një diktaturë model në Azi dhe cila mund të shkëlqej më shumë me varfërinë dhe izolimin e saj ekstrem se Koreja e Veriut.
Dilema se edhe në Europë , SHBA-ve ju nevoitet një vend në diktaturë dhe vend më të përshtatshëm dhe më të dashuruar pas saj se Shqipërinë nuk mund të gjejë më ka lënduar jashtë mase. Por nuk mund të gjej asnjë arësye tjetër se pse duhet mbështetur qeveria e Edi Ramës…/ CNA.al

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania
KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Opinione

“Disa prej tyre ulen në gjunjë duke lutur Zotin”/ Frrok Çupi zbulon se si i ka pushtuar frika politikanët

Publikuar

-

Nga

Tani janë pushtuar nga frika; deri dje ishin në delirin e madhështisë dhe të dominimit. Ça ishin të tjerët, ti e unë e ai tjetri që ecim me dy këmbë përtokë?!… Ata na gjetën në rrugë dhe në rrugë na lanë, duke vështruar veten me tmerr se ‘mos vallë ngjanin si ne.

Frika se mos ishin si të tjerët… Kjo ishte frika e parë që ndjenë këta që tani duhet të paraqiten para ligjit, para policit, para prokurorit dhe para qelisë për krimet që kanë kryer.

As tani nuk ndjehen si ‘të tjerët’, dmth., si humanët, sepse ‘të tjerët’ prapë i shikojnë si armiq e hakmarrës. Një klasë e tërë politike ngërtheu në vetvete grupimet e krimit dhe të vjedhjes dhe e quajti veten të aftë për t’u marrë jetën dhe pasurinë ‘të tjerëve’ që ecin me dy këmbë përtokë. Tani po thuhet se ka ardhur koha kur Drejtësia e Re, e iniciuar nga Shtetet e Bashkuara, do t’ia këpusë oktapodit të gjashtë këmbët e tjera dhe do t’i lërë me vetëm dy këmbë, si ‘të tjerët’.

Por nuk do të bazohej vetëm këtu gjithë shpresa se populli me nofkën ‘të tjerët’ do të çlirohej nga ‘oktapodi’ i tyre. Shpresa bazohet në ligjësitë humane ku nuk ‘humb gjaku dhe pasuria’. Në njërin nga paragrafët e Kanunit të shqiptarëve në periudhën para- politike të kombit, thuhet se ‘gjaku nuk bëhet gjobë’.

Jo pse thjesht ‘na u dashka’ një Drejtësi e re për të vënë Drejtësinë mes kombit, por sepse speciet dhunuese e kanë mbyllur ciklin. Këta që vranë njerëz me qindra (në vitin 1997, psh., u numëruan tre mijë dhe shifra nuk u kundërshtua kurrë), që groposën të gjitha fitimet e shqiptarëve deri në vitin 1997, që grabitën floririn nga depot e shtetit, që bënë ligjin 7501, që ndërtuan gjykatën speciale të plepave për t’u mbrojtur nga frika, këta që ndërtuan gjënë më të vogël- vilat milionëshe, që i kanë rrëmbyer financat kombëtare dhe i kanë futur në dhè ‘për një ditë’ për vete.., këta edhe sikur t’i falë gjykata, nuk i fal cikli…

A nuk i patë ‘katalanët’ e bllokut komunist se si një ditë u vunë në radhë e dorëzuan vilat e marra peng, dorëzuan burgjet, hekurat, ngrefosjen? Ja në këtë pikë kanë ardhur këta: Të dorëzojnë floririn, vilat, pasurinë e nëndheshme, kapitalet e fshehura, pushtetin…. Veçse ‘blloku’ i këtyre është disa herë më i pasur se blloku i atyre të parëve; asnjë nga këta nuk arnon më çorapet.

Bashkë me ciklin e dorëzimit, ka mbërritur edhe cikli i frikës.

LEXO EDHE:  Super e hëna/Në Tiranë vijnë urgjent përfaqësues të Merkel dhe PPE

LEXO EDHE:  Rama lë Brukselin kthehet në Tiranë/ Ka akoma shpresë, nuk është thënë fjala e fundit

Në analogji me sjelljen sociale të miut dhe bletës- kanë zbuluar studiues të frikës- edhe te qeniet humane është zbuluar induskioni i ndjeshmërisë përmes ‘nuhatjes së ankthit’ nga personi tjetër…

Frika, e cila shfaqet hapur te udhëheqësit e tre dekadave, kalon nëpër disa rrahë, si të Dantes.

Është rrethi i parë i frikës së ‘mbinjerëzve’ ndaj Drejtësisë.

Drejtësia që Perëndimi po instalon këtu, sipas modelit të post- James Bond në Amerikë ose sipas gjyqeve anti- naziste të Nurembergut, ka në fokus gjykimin e pamëshirshëm pa pyetur se ‘cili është mbinjeriu’ e cili njeriu. Janë përqendruar mijëra dosje në procedurat e Posaçme, janë përzgjedhur gjykatës të kontrollueshëm, janë hapur gardhet me të cilat këta ruanin veten. Disa prej tyre po thërrasin se ‘kjo nuk është reformë në Drejtësi’, ndërsa të tjerë po ulen në gjunjë duke lutur zotin… Frika para Drejtësisë i bën të gjitha.

Është rrethi i dytë i frikës ndaj rajasë.

Raja e këtyre ishte gjithë populli i varfër, por në plan të parë janë kategoria e vrasësit dhe e hajdutit. Hajdutët që grabitën për shefin, u shpërblyen me punë në zyrat e larta të shtetit. Ministra që vodhën ‘për partinë’ janë lënë me ca miliona, por larg. Vrasësit që garantonin pasurinë e shefave- këta janë më të frikshmit tani.

Është rrethi i njerëzve të afërt në duar të të cilëve është vënë pasuria.

Këta kanë pasuri të pafund, po jo me burim nga vetja. Një pjesë të madhe e kanë bërë vila ose makina e apartamente luksoze për fëmijët. Rrethi të afërmve po lutet në Zot që shefat të shkojnë në ferr; dhe pastaj pasuria u mbetet shegertëve. Frika është e dyanshme: Sa kanë frikë shegertët se mos nuk po këpusin qafën ‘pronarët’, më shumë kanë frikë zyrtarët e lartë se mos vallë shegertët do tua hanë fjalën për pasurinë. Përveç këtyre janë rojet e vilave që paguhen me një kothere, por janë gati të vrasin nga frika para pasurisë së ‘mbinjeriut’.

Por është edhe rrethi i frikës mes qeverisë plus Drejtësi e re dhe ‘mbinjerëzve’ të frikësuar.

Qeveria nuk po arrin të çlirojë nga frika qytetarët e vet, duke manifestuar votë maxhoritare, forcë kundër krimit dhe shpagim. As edhe një zyrtar të prishur nga mendtë nuk po e largon nga zyra. Shteti nuk po mposht dot individin që na rrezikon lirinë… Të gjitha i bën frika.

Tmerr është, më shumë se në analogjinë me miun.

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Astrit Patozi/ Po kërkohet një “kopil” për dështimin e Reformës

Publikuar

-

Nga

patozi ne opinion

Qofsha i gabuar, por duket sikur po bie që tani era e keqe e dështimit të reformës zgjedhore. Debati që ka nisur mes sherrxhinjve të përhershëm nuk ka të bëjë me çështje të Kodit Zgjedhor apo të sistemit politik, por me sa duket po zhvillohet për t’i ngecur kundërshtarit faturën. Ose me popullorçe “kopilin” në prehër.

Dhe këtu nuk është fjala për 15 marsin, sepse është e sigurt që atëherë nuk do të ketë ndonjë produkt, por kam frikë se duhet tëë përgatitemi për më të keqen, që të mos ketë reformë fare, ose parlamenti të votojë ndryshime të papërfillshme, të cilat nuk e prishin qetësinë e statuskuosë.

Edhe polemikat e sotme në këtë dritë duhen parë. Është e qartë se po shpiken arsye për të mos rënë dakord në tavolinë Oerdi me Damianin, ndërkohë që Edi dhe Luli janë në të njëtën gjatësi vale, kur vjen puna për mosndryshimin, edhe pse në distancë.
Sa për këtë propozimin e parlamentit me dy dhoma, mund të thuhet vetëm kaq: ne nuk e kemi problemin se si t’i strehojmë dhe ulim në sallë deputetët, por se si t’i zgjedhim ata. Në rast se do të ruhet ky sistem i shpifur, ku njerëzit votojnë vetëm për kryetarin e partisë, edhe me 140 dhoma po ta bësh Kuvendin e Shqipërisë, nuk do të kishte asnjë vlerë, sepse do të ishte e njëjta gjë./CNA.al

LEXO TE PLOTE

Opinione

Të majtët i shohin gjoksin, të djathtët shalët

Publikuar

-

Nga

Nga Ilir Levonja

* Sot e gjithë Shqipëria është një femër striptizmi ku njëra palë i sheh gjoksin dhe tjetra shalët. E para fillon në një kuvend ku një kryeministër monstër u gërthet shqiptarëve se dy veta me kostum nuk duan që të kapen kriminelët, megjithëse pirdhet duke thënë se fitoi me një milion vota. Një kryeministër monstër që quan reformë mandatet e dërguara të deklarimit të parave disa emrave të presupozuar kriminelë, ndërkohë që u këlthet shqiptarëve se nuk çan bythën se çfarë thotë Departamenti i Shtetit amerikan në lidhje me atë që Vangjush Dako është non grata në SHBA, ai Gjushin e ka mik.

Një kryeministër monstër që u çirret shqiptarëve se dy veta me kostum nuk e duan Shqipërinë në Europë, ndërkohë nga ana tjetër nënshkruan qoftë dhe gojarisht marrëveshje interesi si pranimin e refugjatëve nga Siria e shkrumbuar nga lufta civile. Një kryeministër monstër që ka aftësinë dhe i transformon marrëveshje të tilla si reforma të suksesshme, megjithëse nga ana tjetër sapo i ka faturuar gjobat nga humbja e gjyqeve për prishjet e revolucionit të tij me tritol. Sapo ia ka shtuar faturat me kreditë e buta ato që serviren si fitore për grumbullimin e gjoja donacioneve për tërmetin e 26 nëntorit 2019 dhe që shqiptarët hokatarë janë gati të dalin në shesh me hori për suksesin e monstrës.

Nga ana tjetër një opozitarizëm plot xhel koke që e shikon nga shalët. Në kohën që Ramiu i lëpihet gjinjëve, ky shalëve. Ramiu këlthet në kuvend se po bën reforma, ky nga poshtë ose nga mes shalëve, denoncon me nerv lëpirësi.., o kush foli, o kush thotë, poston ca video që me sa duket nuk e ka kuptuar atë që këto video nuk i masturbojnë më shqiptarët ashtu sikur e masturbojnë atë. Shqiptarët e dinë se kush janë shushunjat, e dinë se cilët janë kurvarët, e dinë se cilët janë shkërdhatat, e dinë se cilët janë horrat. Shqiptarët e dinë ndaj po ua lënë vendin sirianëve dhe atyre nga Bangla, ndaj po përdhunonë në grup nëpër shkolla. Për më tepër që shkollat sot drejtohen nga xhandarë me tesera partie jo nga arsimtarë me pedagogji.

LEXO EDHE:  Me çfarë e kërcënon Xhafaj, kryeministrin Rama?

LEXO EDHE:  Saimir Tahiri, mesazh të tretë të koduar për Ramën?

Të del një xhandar shkolle e të përplas surratit sa të harrosh se je në shekullin e internetit. Pusho sa t’i plasa qurret në tavan, kishe gjë ti me Edi Ramën. Një opozitarizëm që sikur edhe të majtët të dalin në rrugë, të mbushin sheshet, sikur edhe shqiptarët e Kosovës të vinë, sikur edhe ata nga Maqedonia, sikur edhe ata nga Mali i Zi, Lugina e Preshevës etj.., o po sikur edhe arbëreshët apo ata të Moresë, prapë nuk ngrihemi, jemi me edukatë, të hekurosur por krimi ama po e ha Shqipërinë. Një opozitarizëm që pika po na kënaq duke dëgjuar ligjërimin e një monstre plot batuta mes tij dhe ca listorëve, mes tij dhe Rudinës mbi pyllin, gjatësinë dhe mendjen fyell. Prapë Luli shikon nga shalët. Shqipëria është një femër klasike e strupit. Nuk e njihni, shkoni në një klub nate, shikoni epshet e Shqipërisë, prozhektor përsipër. Harrojeni coronavirusin, adrelinë e gjallë është jeta aty. Përsipër Luli, Rama, Iliri… Tao Tao, Erioni vetull ngrysur. I qeti mortja e zezë Taku, kaleshi Sasha, heroi i diktaturës Ruçi. Veçse ta dini, ata që vërtetë e duan Shqipërinë kishin shkuar deri tani shtatëqind herë në zgjedhje të reja, pasi që, kjo e ka emrin demokraci.

LEXO TE PLOTE