Connect with Us

Adi Krasta iu bashkohet artistëve/ “Qeveri e Bashki duan të plaçkisin tokën e kompleksit “Skënderbej” për kulla”

Kultura

Adi Krasta iu bashkohet artistëve/ “Qeveri e Bashki duan të plaçkisin tokën e kompleksit “Skënderbej” për kulla”

Publikuar

-

Gazetari Adi Krasta u është bashkuar mbrëmjen e sotme artistëve, ku po mban një monolog në skenën e Teatrit Kombëtar.

I pozicionuar qartazi kundër prishjes së Teatrit, ai ka hedhur akuza mbi qeverisë dhe bashkisë se duan të grabisin truallin për të ndërtuar kulla.

Ajo që po ndodh këtu është kjo.Qeveria dhe bashkia duan të plaçkisin tokën e kompleksit “Skënderbej”që të ndërtojnë kulla. Kaq. Perandaj është një rrethim këmbëbngulës, ata nuk kanë argument por mbi të gjitha nuk kanë kohë. Mungesa e kohës i detyron të bëjnë artifica politike dhe gabime e gafa konceptuale.

Propaganda e tyre është kopileske, por e zgjidhshme. Kanë hedhur për konsum publik në ato të folurat se disa artistë dhe qytetarë të Tiranës nuk e duan zhvillimin. Pasi Tirana të ndryshojë plotësisht duke u çnatyruar përtej njohjes, ata që me kokëfortësi, zemër të ftohtë kalkulative, hile banale procedurash, gënjeshtra të blera nga mediat që paguhen prej tyre sot po sulmohen në publik si lakmitarë e hajdutë, nesër do të shihen si largpamës dhe revolucionarë. Kjo është po aq e pasaktë sa çështë bosh çdokush që pretendon dhe e artikulon si mbrojtje.

Ajo që shohim nuk ka lidhje me stilin arkitekturor të teatrit, as të stadiumit dhe meqë ra fjala te stadiumi, stadiumi që mban emrin e një kompanie kuazi turke do të mbajë do të mbetet një ndërtesë brutale, banale, nuk i shërben sportit por biznesit dhe është e pabukur.Prishja e tatrit, ndërtimi i kullave aty, prishja e hotel Vjosës, ndërtimi i ndërtesës së florinjtë mbrapa hotel Tiranës dhe çdo gërryerje e paturpshme që Tiranën e ka bërë Tiranë nuk është zhvillim, është hajdutëri, lakmi, narcizizëm, abuzim me pushtetin dhe arrogancë.Në këtë algoritëm mental të qeverisësve të momentit ka një gabim të cilin ata nuk duan ta shohin, bëjnë përpjekje të mos e shohin dhe me veten e tyre.

LEXO EDHE:  Konferenca e Donatorëve/ Kreditë do paguhen nga shqiptarët, deklarata e SHBA këmbanë alarmi

Ndryshe nga sa mendojnë, e ardhmja mund t’ju rezervojë një befasi pavarësisht qetësisë së momentit dhe kapjes së sistemit të drejtësisë që nuk e di pse reformën duhet ta bëjë ekzekutivi, gjithçka që kanë bërë, seç kam një ndjesi që nuk do të kalojë pa ndëshkuar. Shqipëria do të ndryshojë, do të duhet të ndryshojë. Qyteti duhet të rezistojë, fillimisht nga mbrojtësit e tij më entuziastë, heronjtë e tij, pastaj prej të gjithëve ne.”/CNA.al

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania
KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Kultura

Ndahet nga jeta violonçelisti i njohur shkodran, Gjovalin Lazri

Publikuar

-

Nga

Ndahet nga jeta violonçelisti i njohur shkodran, Gjovalin Lazri

Është ndarë nga jeta në moshën 84-vjeçare mjeshtri i madh violonçelit, Gjovalin Lazri.

Prej disa muajsh ai  vuante nga një sëmundje e rëndë, ndërsa para pak ditësh presidenti Ilir Meta, i akordoi dhe titullin “Mjeshtër i madh”, të cilin e tërhoqi i biri.

Gjovalin Tish Lazri lindi në Shkodër më 13 tetor 1936. Në vitin 1950 -1958 ndjek Liceun Artistik “Jordan Misja” në Tiranë me Profesor Boris Skabllov, Matej Guralumi dhe Ymer Skendëri.

LEXO EDHE:  Konferenca e Donatorëve/ Kreditë do paguhen nga shqiptarët, deklarata e SHBA këmbanë alarmi

LEXO EDHE:  Ilir Kulla: Fatkeqësia e Bashës, e kanë bërë komandant ushtrie pa qenë gjeneral

Në vitin 1959 fillon studimet e larta në Akademinë e Muzikës dhe Arteve ne Pragë. Më pas ka punuar si mësues violonçeli dhe zv/Drejtor Artistik i Shkollës se Mesme Artistike “Jordan Misja”, në Tiranë. Gjatë këtyre viteve ka përgatitur breza të tërë artistësh violonçelist, ka debutuar vetë si solist.

Ndër vite ka botuar artikuj, metoda, dhe studime profesionale ne fushën e artit dhe te kulturës./CNA.al

LEXO TE PLOTE

Kultura

“Haklaj” bëhet film me seri/ Mjeku fierak refuzon të luajë rolin e Fatmirit

Publikuar

-

Nga

"Haklaj" bëhet film me seri/ Mjeku fierak refuzon të luajë rolin e Fatmirit

Një serial me 4 episode, i cili e merr subjektin nga ngjarjet e bujshme në Tropojë gjatë viteve 1990-2000, me në qendër familjen Hakaj, pritet të publikohet së shpejti. Seriali do të ketë titullin “Haklaj” dhe ideatorët janë një regjisor suedezo-amerikan në bashkëpunim me një regjisor shqiptar nga Kosova.

Regjisorët kanë vendosur që rolin e personazhit kryesor, atë të Fatmir Haklajt, ta luajë mjeku shqiptar, Jurgen Malaj. Pas shumë kandidaturave ata përzgjodhën pikërisht Jurgenin, për shkak të pamjes fizike të ngjashme me Fatmir Haklajn, por edhe për karakterin e qëndrimin e njëjtë.

Fatmir Haklaj

Në serialin “Haklaj” do të marrin pjesë aktorë të shumtë nga trevat shqiptare dhe mendohet se do të mbetet si një dëshmi për zbardhjen e plotë të dosjes “Tropoja” nga autoritetet kombëtare dhe ndërkombëtare. Në film do të pasqyrohet realiteti shqiptar i atyre viteve, lufta e përgjakshme e hakmarrjes ndërmjet fiseve shqiptare të nxitur edhe nga politika e kohës. Thuhet se pavarësisht se ky film do të mbajë titullin “Haklaj” nuk do të shërbejë si palë për familjen e njohur nga Tropoja, por si dëshmi dhe nxitje për të hequr dorë nga gjakmarrja.

Për të krijuar filmin, në formën e donacioneve janë mbledhur deri më tani 32 milionë dollarë, ndërkohë data për nisjen e xhirimeve nuk është vendosur ende. Sa i përket aktorit protagonist, Jurgen Malaj, ai ka lindur në Fier në vitin 1990 dhe është diplomuar në Tiranë për Mjekësi. Aktualisht shqiptari jeton dhe punon prej disa vitesh në Suedi, së bashku me familjen e tij, pikërisht në të njëjtin vend ku jetojnë edhe të mbijetuarit e familjes. Ka qënë vetë ai që ka paralajmëruar projektin me anë të një statusi në rrjetin e tij social, Facebook. Megjithatë ai është shprehur se ende nuk e ka vendosur nëse do të veshë “kostumin” e Fatmirit.

Qëndrimi i Jurgen Malajt

Së pari, dua të falenderoj regjisorët dhe stafin realizues për propozimin dhe vlerësimin dashamirës të tyre për të më besuar mua rolin e personazhit kryesor të filmit ‘’Haklaj’’, atë të Fatmir Haklaj.
Së dyti, lajmi u bë publik, ndoshta përpara kohe, për hatër të transparencës si dhe për të dëshmuar se unë dhe organizata, që unë përfaqësoj NUK kemi bërë asnjë pazar apo marrëveshje për këtë çështje. Por, thjeshtë kam marrë një propozim të sinqertë dhe sigurisht, që unë do të konsultohem gjerësisht me njerezit, që kanë ndikim dhe rol në jetën time.
Si përfundim, vendimi përfundimtar më përket mua për shkak se propozimi më është bërë mua.
Por, unë dua të shpjegohem në lidhje me propozimin dhe pse ky film NUK mund të realizohet pa pasur më përpara një drejtësi shtetërore (ligjore) apo edhe për shkak të arsyeve të mëposhtme?!
Së pari, unë nuk jam aktor dhe as nuk besoj se do të mund të arrijë të luaj ndonjë rol në filma, pavarësisht së më pëlqejnë filmat. Unë mendoj, që filmi është film dhe jeta apo realiteti janë krejt e kundërta. Ndërsa regjisorët, producentët etj., i shikojnë ngjarjet e Tropojës së atyre viteve me syrin e famës, lajmit sensacional apo mënyrën e përfitimit financiar, unë nga ana tjetër prirem ti shoh ato ngjarje me syrin realist për fatet e njerëzve të përfshirë ose jo në këto ngjarje tragjike.
Së dyti, faktet flasin se shumë njerëz janë vrarë, masakruar në këto ngjarje, me ose pa fajë. Ato vite janë vite turpi për shtetin, politikën dhe një pjesë të shqiptarëve. Shumë familje janë shkatërruar dhe shumë jetë të tjera rrezikohen ende sot nga fenomeni absurd i gjakmarrjes. Pse? Sepse shteti duhet të vendoste drejtësi dhe jo individi me Kanunin e shpërfytyruar tashmë. Ndaj, unë do të isha shumë i lumtur në rolin tim në ‘’Pajtimin e Gjaqeve’’ si dhe në vëllazërimin e shqiptarëve mes njëri-tjetri se sa në një film, që ndoshta pas publikimit mund të ketë kontestime, gjyqe, ngjarje dhe ndodhi brenda jo afër të vërtetës së atyre viteve.
Së treti, është thuajse e pamundur të realizosh në terren një film të tillë, kur aktorët e përfshirë në këtë ngjarje janë ende të fuqishëm dhe të mprehur për gjakderdhje të vazhdueshmë, njëjtë si në ato vite.
Si përfundim, pa pasur një Shqipëri demokratike me një sistem drejtësie të pavarur dhe funksional, një shtet të së drejtës ky film nuk mund të realizohet.
Nga ana tjetër, unë jam një mjek relativisht i ri, në hapat e para të karrierës time në një vend me një mjekësi elitare si Suedia, ku edhe kërkesat profesionale janë tepër të larta. Ndaj, përkundrejt kësaj është thuajse e pamundur për mua ta braktis në këtë moment profesionin dhe të fokusohem ndoshta 2 vjet në xhirimet e këtij projekti-film. Në të njëjtën kohë unë jam i angazhuar në një organizatë ndërkombëtare me projekt kuvendin mbarëkombëtar, që do të mbahet me delegatë të shumtë nga mërgata dhe nga të gjitha trevat shqiptare: Kongresi <I> Botëror Shqiptar më datat 21, 22 dhe 23 maj 2021, Prishtinë, Kosovë.
Me të gjithë dëshirën e madhe për famë e para, unë nuk mendoj se jam i duhuri për këtë rol dhe se kam të gjithë arsyet e mjaftueshme, që të refuzoj deri diku në keqardhje kërkesën e stafit drejtues të projektit-film. Në një kohë tjetër për mua dhe për Shqipërinë, do të mund të kisha pranuar këtë propozim. /CNA.al

LEXO TE PLOTE

Kultura

Nga Bardhyl Londo/ Pano Taçi bohemi tragjik

Publikuar

-

Nga

Një mëngjes, kur ende isha në shtrat, ra telefoni. Ishte mjeku onkolog, Orges Spahiu, djali i poetit Xhevahir Spahiu i cili ishte mjek në spitalin onkologjik dhe u përkujdes për poetin me një përkushtim te vecante.

Panua mbaroi, me tha. Por vec dhimbjes se humbjes të një poeti me të cilin takohesha çdo ditë në kafen që rri dhe sot, ishte problemi i madh se ai nuk kishte njeri dhe s kish kush ta varroste. I telefonova menjëherë ministrit të Kulturës Aldo Bumçi. Në fillim nga emocionet negative ai nuk po kuptonte çfarë i thosha. Me në fund arrita t’ia shpegoj. Po çfarë duhet të bëjmë ne, tha. E para e punës ta varrosim se ai nuk ka asnjëri. Natyrisht i organizuam homazhet në Teatrin Kombetar që u shkatërrua ditë më parë dhe funeralin.

I lindur në Gjirokastër Panua kishte qenë debatikas dhe partizan. Pastaj kishte filluar odisenë e burgjeve dhe internimeve me akuza nga me qesharakët. Madje akuza e parë ishte “dashuri borgjeze” sepse dashuronte vajzën e një oficeri madhor.
Pano ishte njohur me shumë personalitete të kohës si Lasgush Poradeci që kishte botuar dhe poezinë e parë, S. Malshova ( ne internim), Jorgo Bllaci etj. Pasi kaloi kalvarin e gjatë të burgjeve dhe internimeve, poeti pësoi atë që provonin të gjithë në këto raste: i goditën dhe humbi përfundimisht familjen.

LEXO EDHE:  Bashkia Tiranë i kalon firmës private 1363 m2 tokë publike në Rrugën e Kavajës

LEXO EDHE:  Studentët “trokasin” derë më derë/ Ja thirrja e tyre

Kohët e fundit vinte vërdallë nëpër Tiranë me një motor shkataraq. Ishte fare pa dhembe sepse nuk kishte lek t’i rregullonte dhe shkonte hante në menxën e studentëve sepse atje ishte lire dhe gjente ndonjë supë ose fasule. Jetonte ne Breg të Lumit në një kasolle. Megjithatë vazhdoi të shkruante poezi humane po edhe poezi pornografike, rrjedhoje e deficiteve në jetë por edhe një shpres se mund të shiteshin më shumë.

Mbi varrin e tij foli poeti Agron Tufa, fjalë të cilin do të doja ta rilexoja përsëri të postuar. Ne kurrë se kemi harruar dhe gjithmonë do ta kujtojmë me respekt e dhembje, bohemin tragjik Pano Taci./CNA.al

LEXO TE PLOTE