Connect with Us

Nga Lorenc Vangjeli/ Drama e Metës dhe Bashës: Ka opozitarë në rrugë, por jo opozitë në sistem

Opinione

Nga Lorenc Vangjeli/ Drama e Metës dhe Bashës: Ka opozitarë në rrugë, por jo opozitë në sistem

Publikuar

-

Manifestimi i presidentit Meta si thelb dhe gjithë ambalazhi i saj opozitar si formë, duhet të jetë një moment reflektimi jo për atë që ndodhi, por për atë sesi duhet të kuptojnë palët se çfarë po ndodh dhe projektimin e asaj që pritet të ndodhë. E marta në muzg, në krye të herës, dëshmoi dramën e madhe të së djathtës së mbetur rrugëve: ka shumë opozitarë, por opozita formale është në koma!

Manifestimi presidencial ishte seria e filmit që duhet të shohin të gjithë: Rama ka krijuar shumë kundërshtarë, por ende nuk ka një front kundër tij, ka shumë pakënaqësi ndaj kryeministrit, por pakkush është i kënaqur me aktet e opozitës, ka shumë mohim të së sotmes së Ramës, por ende asnjë pohim të së nesërmes së Bashës. Dhe mbi të gjitha, kryesisht për shkak të mungesës së vizionit dhe frymëzimit të munguar, opozita e sotme gjendet në një situatë absurde: fiton shumë shpesh beteja të vogla e të mëdha, por luftën finale ka shumë shanse ta fitojë sërish Rama. Po në të njëjtën mënyrë siç Edi Rama bëri i vetëm kundër të gjitha basteve që viheshin për kokën e tij dhe kundër të gjithëve që e kishin identifikuar si kundërshtarin e vetëm për t’u mundur në 2017-ën. Ashtu siç e llogariste Ilir Meta në rradhë të parë, që i ishte bashkëngjitur me zemër të thyer në 2013-ën dhe nuk i bënte zemra të ndahej me të deri në minutën e fundit të mandatit. Ndërsa Lulzim Basha, që pothuaj deri në minutën e fundit të fushatës së 2017-ës, nuk kishte ndarë mendjen nëse donte të ishte kryeministër i vendit apo një nga ministrat e Ramës, nuk e dinte nëse Meta ishte aleati për të bashkëqeverisur apo i treti i bezdisur që duhej asgjesuar.

Në çdo rrethanë, kjo trojkë njerëzish të pushtetshëm, me Doktorin në një kënd dhe Monikën gjithkund, ka tentuar të bëjë lojën e saj. Secili nga ata individë ka humbur kur ka qenë i pasinqertë dhe paranojak dhe ka fituar kur ka luajtur ndershëm e me letra të hapura.

Të martën Presidenti Ilir Meta rishpiku vetveten; ai nxorri në Bulevard talentin e tij për të luajtur në hapësira të ngushta dhe energjinë dhe vullnetin personal për të qenë më i fortë nën presion, për të qenë i fuqishëm dhe fitimtar kur ka të gjitha rrethanat kundër dhe aftësinë e madhe për të humbur lehtësisht dhe për t’u rrëzuar kur ka gjithçka në favor. Profesionist në zejen e vështirë të politikës përballë një larushie diletantësh, Meta dëshmoi se vakuumi në demokraci nuk është natyral dhe se në mënyrë natyrale ai tenton të mbushet me prurje të reja.

Nuk ka shumë rëndësi çfarë do të ndodhë deri në afatin ultimativ që Meta la deri në 15 mars. Atëherë komisioni për reformën zgjedhore ende do të jetë duke punuar dhe do të kërkojë minimalisht edhe ndonjë muaj tjetër zgjatje të mandatit. Po brenda këtij segmeti kohe, paralajmërimet në anglisht për stabilitet dhe shmangie të çdo tentative për të prishur rendin kushtetues, nuk do të lenë askënd në gjumë dhe pavarësisht betimeve, parlamenti si institucion, mund të flejë i qetë, sa kohë që legjitimiteti i tij nuk cënohet as nga dekrete shpërndarjeje dhe as nga dëmtimi i mureve.

Kjo do të jetë kohë e mjaftë për t’u kuptuar natyra e vërtetë të marrëdhënieve tripolare mes presidentit, kryeministrit dhe kryetarit të opozitës, që është totalisht ndryshe nga sa duket në vështrimin e naivëve. Më shumë se njëherë Meta e ka ndjerë se, sado acide të jetë gjuha mes Ramës dhe Bashës, ata janë mjaltërisht afër në interesa. Kryeministri dhe kryetari i opozitës janë njëlloj të dëshiruar për të mbajtur në këmbë sistemin zgjedhor që i mban ata të dy në skajet e një politike ngushtësisht partizane. Që e sheh LSI-në si të tretin e tepërt në një raport dashuri-urrejtjeje mes PS-së e PD-së. Meta di se edhe nëse i vetëm nuk e mund dot Ramën, është në gjendje t’ja helmojë në çdo rast festën, njëlloj siç di se edhe pse nuk mund të fitojë vetëm, mund të jetë garanti i humbjes së Bashës në çdo rast.

LEXO EDHE:  Basha paralajmëron Ramën/ “Dita kur do të shkoni para drejtësisë po afron”

Lulzim Basha është armiku i natyral i Metës. Ndarja e pushtetit të mundshëm nesër është shumë më e lehtë sesa aksioni i sotëm, i përbashkët opozitar. Në këtë kuptim, manifestimi i të martës, i tha qytetarit Lulzim, se kryetari i PD-së Basha, në të gjitha rastet, duhet të llogarisë ish-partinë e presidentit. Dhe se i duhet të marrë një pozicion sa më shpejt, gjë që për një politikan të llojit të tij, që as të shtrëngon dhe as të lëshon, është një mundim sipëror. Pavendosmëria, pishmani, vrapi mbas gurit të budallait, mungesa e sinqeritetit dhe e sakrificës dhe mbi të gjitha, shmangia nga rregullat normale të lojës, janë të gjitha së bashku, një gjë më e keqe se martesa me shkesi e zotit Basha me partinë e tij. Por për ironi të fatit, kjo martesë pa dashuri, për momentin, është më e mirë se çdo divorc me ish-partinë e Doktorit.

Të martën Ilir Meta dha një provë tjetër të karakterit të tij kontraves. Ai dëshmoi se fal, por nuk harron, se është i fortë në luftë, por i dobët në paqe, se beson pa doganë, por dyshon edhe tek kravata e tij, se llogarit fantazmat, por nuk sheh të gjallët përreth. Dhe për më keq, si të gjithë liderët ballkanas, Meta dashuron pa mëdyshje servilët që e tradhëtojnë çdo herë kur bie në fatkeqësi dhe është mosbesues ekstrem ndaj miqve që i rrinë larg në sukses.

Opozita bipolare e Metës dhe e Bashës, që me të gjitha gjasat, duhet ta bëjë Ramën të mendojë më seriozisht për Tiranën kur fluturon nëpër botë si kreu i rradhës së OSBE-së, nuk ka shumë kohë deri vitin tjetër. Ajo duhet të llogarisë jo më shumë se humorin dhe vullnetin politik të katër-pesë individëve në Tiranë, që janë vende-vende peng interesash jo politike dhe ndoshta edhe shndërrimin në shënjeshtër të një axhende politike nga drejtësia e re. Sepse kësaj here me opozitën mund të të ndodhë si në ruletën e famshme ruse: kush humb, nuk ka kohë as të ndjejë keqardhje për veten!

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania
KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Opinione

Nga Kreshnik Spahiu/ Amerika foli troç: Mbështesim revolucionin, por jo rotacionin

Publikuar

-

Nga

Ambasadorja amerikane foli troç: E mbështesim popullin të protestoj kundër Ramës por “flamurin” e revolucionit s’mund ta mbaj një anti-amerikan si Meta.

Sali Berisha ka shumë të drejtë kur thotë që: Edi Rama nuk rrëzohet me vota por me revolucion.

E gjitha është 99% e saktë, por 1% i pa treguar është që revolucioni kërkon mbështetje amerikane dhe europiane.

Çdo rebelim civil i udhëhequr nga politikanë që nuk i mbështet perëndimi nuk konsiderohet revolucion por kundër-revolucion.

Mijëra demokratë u tubuan në sheshin bardheblu si ushtarë të Ilir Metës me bindjen që Meta është e “keqja më e vogël”.

Këtu fillon problemi dhe dështimi protestave.

Peshorja demokratve ndryshon nga peshorja e amerikanve.

Amerikanët konsiderojnë Edi Ramëm si e keqja më e vogël dhe nuk duan rikthimin e Berishës dhe Metës që administrojnë sot opozitën shqiptare.

“E keqja e vogël” e demokratëve, quhet “e keqja e madhe” për SHBA dhe BE.

Amerika e ka shprehur qartë prej vitesh nëpërmjet 4 ambasadorve Arvizu, Withers, Lu dhe Kim: “Peshqit e mëdhenj duhet arrestuar”

Ptandaj i kërkuan ish-prokurorit të përgjithshëm proçedim penal për Berishën dhe Metën.

Jo se duan më shumë Edi Ramën por se mendojnë që çmontimi i sistemit duhet filloj nga këta të dy dhe më pas rrëzojnë Ramën.

Në këtë kauzë ata kan edhe mbështetjen e BE që haptaz ka manifestuat ambasadorët Vlautin dhe Soreca.

Jo rastësisht familjes Berisha ju hoq viza amerikane.

LEXO EDHE:  Pse fshihet Shpëtim Idrizi kur del Vangjel Dule?

LEXO EDHE:  Patozi: PD nuk mund të aministojë krimet politike të Bashës

Jo rastësisht ambasadorja amerikane takon 2000 politikanën veç e veç por Berishën emde jo.

Jo rastësisht SHBA lejon çdo shqiptar të valvis flamurin amerikan por jo Ilir Metën.

Amerika dhe BE kan folur qartë: Çdo revolucion i drejtuar nga këta dy liderë do konsiderohet destabilizim dhe organizatë kriminale. Prandaj e zbythën revolucionin e 30 qershorit dhe pranverën faqe-zi të Metës.

Jo se pëlqejnë Edi Ramën jo, por nuk duan që populli shqiptar të ketë sërish në kurriz edhe 8 vite të tjera 3 surrate që kanë 30 vjet mbajnë peng 3 milion shqiptar.

Rotacioni i zuzarve do ishte e “keqja më e madhe” për amerikanët.

Ata janë në pritje të një revolucioni popullor puro shqiptarë por pa lider anti-amerikanë!

Hapini blogjet dhe lexoni me çfarë urrejtje shkruajnë militantët demokrat kundër Amerikës, a thua sikur gjithë bota është e korruptuar përballë ndershmërisë dhe pastërtisë së Ilir Metës!

Në fakt unë s’mendoj si amerikanët por nuk mendoj as si demokratët.

Unë thjesht s’bëj dot dallimin mes Metës, Berishës dhe Ramës.

E keqja nuk është as e madhe dhe as e vogël.

Thjesht janë dy nofulla të së njëjtës gojë!

LEXO TE PLOTE

Opinione

Shtatëmbëdhjetë hijet e Ilir Metës

Publikuar

-

Nga

Nga Adriatik Doçi

Bën aheng, tollovi dhe shenja të marra me duar para Presidencës, me rastin e firmosjes së një dekreti rutinë.

Mbledh militantët e LSI dhe PD para Presidencës për t’u puthur me Fahri Balliun, me të cilin ka 30 vite që puthet në prapaskenë.

Thërret Bashën në takim dhe i kërkon të informojë Monikën (gruan e vet) për grushtin e shtetit, thua se me Monën i ndan një kontinent dhe jo një shtrat.

Akuzon ndërkombëtarët si organizatë kriminale duke tundur flamurin amerikan.

Mban fjalim kundër korrupsionit ndërkohë që nuk tregon financimin e tubimit ku po mban fjalim.

Mban fjalim kundër korrupsionit ndërkohë që ka deklaruar vilën me vlerë disa milionë euro në Gjirin e Lalzit, pallat në Laprakë, apartament 400 mijë euro dhe pasuri të tjera të paluajtshme, me vetëm dy paga shteti.

Kërcënon se do mësyjë Kuvendin, pra se do të bëjë një grusht shteti, në emër të shpartallimit të grushtit të shtetit që ekziston vetëm në kokën e tij.

Paralajmëron se do shpërndajë Kuvendin, pasi nuk ka 140 deputetë, duke pranuar se ka paskërka shkelur Kushtetutën deri më sot që nuk e ka shpërndarë, pasi Kuvendi ka një vit që nuk i ka 140 deputetë!

Nëse Kuvendi qenkërka i paligjshëm dhe ai paskërka tagër për ta shpërndarë, si mund të caktohen afate për ushtrimin e kësaj të drejte?

Ankohet për kapjen e Kushtetutës, duke qenë vetë protagonisti i kapjes së Kushtetueses, përmes dekretimeve të paligjshme të anëtarëve pa Veting, jashtë afatit, jashtë listës fituese dhe në një vend vakant të plotësuar.

LEXO EDHE:  Zgjidhja e krizës/Basha në zyrën e Berishës menjëherë pas takimit me aleatët

LEXO EDHE:  Ylli Manjani: Zgjedhjet e parakohshme konsiderohen dramë

I dërgon letër Dvoranit që mos kualifikojë kandidat pa Veting për Kushtetuesen, ndërkohë që vetë dekretoi dy anëtarë pa Veting, konkretisht Besnik Muçin dhe Marsida Xhaferllarin.

Kërkon si arbitër Venecian dhe kur Venecia sjell raport se ka tejkaluar kompetencat, si në rastin e tre dekreteve për një palë zgjedhje, akuzon Venecian si të përfshirë në lojërat e maxhorancës.

Mbledh stafin e Presidencës dhe si 300 spartanët shkon në dyert e SPAK për të kallëzuar Etilda Gjonajn si puçiste, ndërkohë që kallëzimin mund ta dorëzonte një punonjës i Presidencës tek posta ose mund të bëhej direkt në faqen e SPAK, madje nga celulari.

Akuzon për grusht shteti kryeministrin, i cili ka 7 vite në pushtet, ndërkohë që grushti i shtetit bëhet për të marrë pushtetin dhe jo për të rrëzuar veten nga pushteti.

Vajton boshatisjen e Kushtetueses dhe Gjykatës së Lartë, ndërkohë që ai bashkë me Berishën i emëruan anëtarët besnikë në këto dy gjykata, të cilët sipas pas Vetingut rezultuan hajdutë dyqanesh në Itali, ushtarë të krimit dhe të korruptuar.

Identifikon veten me Skënderbeun, i cili ishte kalorës i krishterimit dhe jo kalorës i bllokut të pazareve.

Shantazhon ambasadorin e BE me video rozë dhe në të njëjtën kohë kërkon hetimin e shantazhuesit.

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Artan Fuga/ Nga vjen instinkti për të abuzuar me pushtetin?

Publikuar

-

Nga

Artan fuga akademik

Kur sheh ca fytyra të degjeneruara deputetësh që i skërmiten Presidentit duke e kërcënuar me pushim nga puna të vjen për të vjellë dhe mbushesh me dëshpërim dhe me pyetje:
A mendojnë këta se Shqipëria mund t’i hedhi në erë të gjitha institucionet e saj?
Këta debilë politikë po shkatërrojnë vendin.

Janë individë që për herë të parë ndodhen kaq afër pushtetit kur dikur kanë qenë “roje stallash” apo “çobenë dhënsh” në kuptimin metaforik të fjalës sepse çobenjve të vërtetë u marrin të keqen ata!

Për herë të parë në jetë kanë ardhur një krah a një gisht larg pushtetit dhe erotizimi u ka zënë sytë. Kanë humbur logjikën!
E marrin pushtetin : i heqin me nxitim mbathjet, sytjenat, e pickojnë dhimbëshëm nga vidhet, e pështyjnë në fytyrë, e shtrijnë me dhunë në shtrat, i hypin në kurriz kalapiç me çizme duke i marrë frymën.
Si një lodër!
Dhe nga erotizimi dhe nga fakti se pushteti u është dorëzuar thonë edhe : “Perse të mos e prishim fare!”
Prishin dhe prishen në pushtet!
Ajo që deritani u dukej si e paarritshme, Shqipëria, u ka ardhur në dorë, u është besuar si një dhuratë e Zotit! Por, ata nuk i besojnë vetes. Kanë frikë se u ikën dhe prandaj nisin ta dhunojnë, keqpërdorin, abuzojnë!
Këta janë!

T’i dhunosh pa bazë ligjore, t’i shpërndash pa bazë ligjore, u bën nder! I kthen nga fajtorë në viktima.
Shqipëria mbetet edhe pa President dhe pa Kuvend.
I pritëm shtatë vjet!

LEXO EDHE:  Basha: Pse duhet të largojmë politikanët e lidhur me krimin

LEXO EDHE:  Basha paralajmëron Ramën/ “Dita kur do të shkoni para drejtësisë po afron”

Atë duan ata! Cdo dhunë mbi ta, justifikon dhunën që ata kanë ushtruar deritani me kartonë votash!
Na turpëruan kaq vite, na dhunuan, na fyen, na lanë zhveshur thjesht për sadizëm erotik sipas sloganit : “Kur mund t’ju bëj gjithçka përse të mos ua bëj!”

Pushteti pa kufij i humbet tiparin kryesor arsyes, logjikës, pikërisht kufizimin. Nuk thoshte kot Spinoza i madh : Cdo përkufizim është një kufizim! Pushteti pa kufij i hap rrugën çmendurisë kolektive politike! Të pakuptuar nga vetë bartësit!

LEXO TE PLOTE