Connect with Us

Në burg Henri Çili, apo prokurori i çështjes?!

Politikë

Në burg Henri Çili, apo prokurori i çështjes?!

Publikuar

-

Të enjten e kaluar, rreth mesnatës, botuesi dhe pronari i UET, Henri Çili është thirrur në polici dhe të nesërmen në mëngjes, pra të premten i është dhënë masa e ndalimit, pas një hetimi, i cili u pretendua nga policia se kishte filluar gjashtë muaj më parë, dhe kishte çuar në pranga vetëm në 24 orë mbi 30 persona dhe në total mbi 55 persona të arrestuar.

I gjithë operacioni përfshinte një hetim të thellë nga prokurori Asllan Barjamaj, i cili kishte firmosur më pas edhe urdhër arrestet, duke ndjekur rrugën ligjore.

Lajmi bëri bujë, për faktin se Henri Çili është një personazh publik, i shumë akuzuar. Ne në CNA.al, shpesh kemi raportuar për bëmat dhe gjëmat e tij. Është një figurë komplekse, i cili i ardhur nga periferitë e Elbasanit, nga fshati Labinot, ka qënë aq i urryer për njerëzit dhe i përplasur sa i kanë publikuar edhe foto kur ka qënë fëmijë me diktatorin Enver Hoxha, apo raportet e tij me kreditë dhe paratë e shumta marrë në një bankë të nivelit të dytë nga i ndjeri Artan Santo.

Pa folur më tej për produktet politike te Henri Çilit, suporti ndaj Grida Dumës, Ervin Salianjit, e personazheve të tjerë.

Shumë prej të diplomuarve të tij sot janë zv.ministra, ministra me doktoratura, në krye të opozitës dhe shpesh të shumë shumë mbështetur. Duke tentuar të shtrihet thuajse si kartelet e drogës që kapnin gjithçka për të mbrojtur paratë e tyre të trafikut, Henri Çili shtrinte tentakulat e tij për të pasur pushtet mbi politikën ku donte të influenconte dhe kishte në fakt ushtruar mjaft autoritet. Është rasti këtu të përmendim reformën në ligjin për Arsimin e Lartë, ku ai ishte aktori dhe faktori kryesor. Pa harruar edhe një kontroll të befasishëm nga Ministria e Arsimit në atë kohë në universitetet private dhe mbylljen e disa dhjetëra prej tyre. Henri Çili dhe UET kishin një dosje mjaft të trashë, ndoshta edhe shumë më të rëndë se disa të tjerë, por ai nuk u mbyll dhe nuk i hyri gjemb në këmbë. Përkundrazi, ai udhëhoqi vetë reformën.

Gjithësesi përtej të gjitha këtyre, Henri Çili është një figurë publike, herë me Berishën, herë me Ramën. Shkon pas qeverive, bën teoritë e tij liberale. Një herë bërtet se duhet një qeveri kështu, e një herë ashtu. Gjithçka e bën për interesat e tij komerciale dhe financiare.

Nuk mund të quhet një lojtar i pavlerë. Ai influencoi fort politikën. Mundi të mos i hynte një gjemb në këmbë gjatë “luftës” së qeverisë me universitetet. U bë njeriu që publikisht kërkonte mandatine tretë për Berishën, shpallte Edi Ramën njeriun e vitit dhe e mbështeste për shumë reforma.

Tërhiqej dhe shikonte interesat e tij duke humbur në fakt çdo peshë mbi opinionin publik, pasi që nga sherret e neveritshme me Erion Veliajn dhe deri tek servilizmi tek Edi Rama ishin kaq të pavlera saqë qytetarët i lexonin dhe i kuptonin ato çfarë donte të bënte Çili. Por, përtej figurës së tij për të cilin ne në çdo lloj komenti mund të jemi paragjykuar sepse mund të kemi qënë publikisht kundërshtarë të sistemit të ngritur dhe formës që përdorte Henri Çili, ne kemi një detaj.

Kemi faktin se Çili është akuzuar se ka përfituar shuma të mëdha parash dhe ka premtuar se do të lirojë nga burgu një të dënuar me burgim të përjetshëm, për vrasjen e efektivit të policisë Ibrahim Basha në Lazarat, në vitin 2015.

Nga të dhënat zyrtare rezulton që Henri Çili të ketë një kompani juridike, e cila ndjek proçedura ligjore, por që edhe mund të bëjë lobime, reklama, marketing e të tjera si këto.

Deri këtu duket se gjithçka është në rregull. Por, prokurorët kanë të tjera fakte nga ndikimi në gjyqësor direkt tek gjyqtarë, e cila në fakt është edhe shkelja ligjore që pretendohet se është kryer nga Çili. Pa folur më tej se ata kanë shkuar në hetime të tjera për fshehje pasurie, etj, pasi janë gjashtë akuza të rënda për Henri Çilin.

Ai u prangos, zhurma u bë e madhe, por ai u dërgua në shtëpi pasi gjykata i dha vendimin “detyrim paraqitje”.

LEXO EDHE:  “Zinë le t’ja mbaj Nexhmija”/ E arrestuan se u lye me buzëkuq kur vdiq Enveri, historia e rrallë e Nora Prosit

Në fakt në Shqipëri po burgosen njerëz për 50 mijë lekë drita, apose vënë një skedinë lloto, ndërkohë që Çili u la i lirë, po tregon se prokurori ose ka lajthitur në objekt ose gjyqtari ka mbajtur me hatër Çili, ose Çili s’ka bërë asgjë.

ish-guvernatori i bankes se shqiperise, ardian fullani

Tani, përtej gjykatësit, duke e lënë atë mënjanë dhe duke shkuar tek akuzat e ngritura nga prokurori dhe tek pasojat e Henri Çilit, janë taksapaguesit shqiptarë të cilët në rast se Henri Çili del i pafajshëm do të duhet të paguajnë miliona lekë dëmshpërblim ndaj tij. Siç paguan ndaj Ardian Fullanit.

U bë një show publik, Fullani doli i pafajshëm, mori disa qindra-milionë lekë. Henri Çili u arrestua, u mbajt tre ditë në polici, tani ka dalë pasi i dhanë masën e sigurisë “detyrim paraqitjeje” dhe do kërkojë nesër patjetër që të marrë miliona nga ajo që i ka ndodhur. Sepse imazhi i tij është i dërrmuar, në opinionin publik është i shkatërruar, kostot për universitetin e tij do të jenë pa asnjë diskutim maksimale.

Dhe shqiptarët jo vetëm që do të duhet të durojnë produktet e Çilit, të dëgjojnë Çilin dhe skenarët e tij që kanë vite që i shohin në media, por do të duhet të paguajnë edhe para nga xhepi i tyre, që t’ia japin Çilit, sepse një prokuror Asllan Bajramaj nuk ka ditur të bëjë akuzën në mënyren e duhur apo e ka tepruar apo ka abuzuar me detyrën e tij.

Do të presim dhe pak kohë për të parë të vërtetën e gjithë kësaj që ka ndodhur për të mësuar të vërtetën finale. Është prokurori që ia ka futur kot dhe Henri Çili është i pafajshëm? Dhe kjo do të ishte një kosto e shtuar për taksapaguesit shqiptarë, se mirë që duhet ta dëgjojnë në televizione Henri Çilin, por do të duhet të japin edhe miliona nga xhepi i tyre, dhe rasti kur ai mund të dënohet për veprat penale, për të cilat akuzohet nga prokurori.

Në përfundim ky është rasti i përsëritur i cili jep një leksion politik, se Reforma në Drejtësi duhet të kishte edhe një klauzolë tjetër, që prokurorët të cilët ngrinin akuza të padrejta, duhet të mbajnë përgjegjësi. Dhe jo vetëm përgjegjësi ekonomike për dëmin që iu shkaktojnë taksave të shqiptarëve, por përgjegjësi penale.

Pra, kur ti akuzon pa të drejtë dikë, përgjegjësinë e merr ti. Ndëshkimi duhet të jetë edhe më i rëndë sesa akuza e padrejtë e ngritur, kjo sipas aludimeve të shumë zërave që gjithçka mund të jetë bërë për show apo për të dëmtuar imazhin.

Prandaj është rasti për t’i thënë klasës politike dhe atyre që udhëheqin Reformën në Drejtësi se duhet të sqarohet një herë e mirë që askush në Shqipëri të mos ketë të drejtë të cënojë askënd, qoftë ky edhe Henri Çili. Se mund të ndodhë ajo që ndodhi me Fullanin. Jo vetëm që duhet t’i shohim e t’i dëgjojmë, por edhe duhet t’i paguajmë nga xhepi.

Prokurorët ose duhet të jenë të përgatitur dhe të kopsisin dosjet për të çuar deri në fund çështjet, ose ata duhet të mbajnë përgjegjësinë e tyre. E në rast se prokurorët i përgatisin këto në mënyrë profesionale dhe janë gjykatësit ata që e bëjnë zullumin, të jenë këta të fundit që mbajnë përgjegjësi. Sepse me akuza dhe show nuk mund të ecet më tej. Pasojat janë më të dhimbshme dhe më të forta më pas./ CNA.al

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania
1 Koment

1 Koment

  1. Edi

    3 Mars, 2020 at 5:07 pm

    Ciljeta u lirua qe mos ta hante Tano Karidi pra pse boni sikur nuk e kuptoni

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Opinione

Nga Frrok Çupi/ Shamia e zotit president

Publikuar

-

Nga

Nuk e kam ditur kurrë si quhet shamia e kuqe me të cilën toreadori ndjell demin për betejë, di vetëm që ‘demi’ është në fillesë të emrit ‘demokraci’.

Por duke parë Pres. e Republikës, tek i lëshonte, shaminë e kuqe Demit popull, e gjithë histeria mes ‘demit’      dhe toreadorit dje në bulevard, m’u bë e qartë. Zoti Pres. as që e kishte betejën me demin para syve të vet në bulevard. Për zotin Pres. këta ishin jo buaj, por miza; nja 500 mijë miza siç tha bashkë- Presidenti, ose rreth 80 mijë sa thanë ata që dinë të bëjnë llogaritë… Jo, këta nuk llogariten për zotin Pres.

Bualli që po ndjell për luftë zoti president i Republikës është gjithë gjindja shqiptare që nuk erdhën nuk bulevard. Ata janë nja dy milionë e nëntëqindenjëzet mijë që po jetojnë jetën e tyre të qetë duke u lutur ‘o zot, sa më larg këtij britmaxhiu’.

Presidenti e ka bash me këta që nuk e duan. Shumica njerëzore e vendit, mbi nëntëdhjetenëntë për qind e popullsisë, e neverit presidentin e Republikës Ilir Meta; e neverit prej vitesh, që para se të bëhej president. Sepse e kanë kapur duke u vjedhur pronën e floririn, e kanë kapur duke vrarë dhe duke përdhosur viktimat, si ‘kokë palarë’ në bulevardin ku tani po luan rolin e  toreadorit; e kanë parë duke i afruar vdekjen Dritan Priftit- ministri që e solli me zë e me figurë vjedhjen e tij; e kanë parë se si lëshon ushtrinë e ministrave dhe drejtorëve për të vjedhur për familjen; e kanë neveritur kur u ka thënë se ‘edhe macja ime ka një banjë luksoze’, e neveritin kur e shikojnë që as ka profesion, as ka shkollë, por për të bijtë ka paguar shkolla e vila në Britani…. O zot sa shumë e për sa mijëra arsye e urrejnë pres. Ilir Meta!

Por pikërisht kjo masë e madhe njerëzore, mbi 99 për qind e shtetasve të vet, përbën atë që ai po e ysht dhe po e thërret si ‘Dem’. Toreadori dje veç sa lëshoi shaminë e kuqe.

Cila është strategjia e toreadorit?

Ai e do ‘demin’ popull që ta urrejë toreadorin president; ta urrejë për vdekje, sepse vetëm kështu demi do t’i sulet selisë së presidentit me ura zjarri. Atëherë zoti Pres. do ta ketë arritur qëllimin. Lufta e përgjakshme në popull, le të quhet edhe ‘kundër presidentit’, është fitorja e këtyre që kanë bërë krime, korrupsion, vrasje, maskarallëk, sfida të pista, injorancë, dredhi, intrigë…, në krye të shtetit.

Në qoftë se nuk pret këtë orë, atëherë Ilir Meta do të kishte ikur nga presidenca prej ditësh, apo të paktën të kishte ikur dje. Edhe sikur të mos e dinte se e urrejnë aq shumë, ai prapë do të kishte ikur, sepse nuk i funksionon skema e ‘luftës civile’, për të cilën po flasin bashkë me gruan dhe aleatët që prej një viti.

Por ai e di se ngjall shkulme urrejtjeje ndaj ‘demit’ dhe prandaj po pret në zyrën e presidentit deri në momentin kur populli do të ndjehet i fyer, i irrituar, i poshtëruar dhe më në fund… në flakë.

Ja ky është qëllimi; toreadori zoti Pres., dje nuk kishte punë me ‘mizat’ që i kishin ardhur para këmbëve të tij.

LEXO EDHE:  Vëllai i Xhafës i dënuar në Itali/ Rama: Përgatituni të dëgjoni çudira

LEXO EDHE:  Vëllai i Xhafës i dënuar në Itali/ Rama: Përgatituni të dëgjoni çudira

Ai do që të qëndrojë aty në atë zyrë dhe të presë.

Në atë zyrë janë shënuar fatet më të këqija të popullit tonë në dekadat e fundit. Ilire Meta nuk di të krijojë, qoftë edhe sipas metodës së tij tinzare- siç e quajnë; por vetëm kopjon. Në zyrën  ku ndodhet sot dhe do të qëndrojë si toreador Ilir Meta, mu aty është shënuar skena më e keqe e ndeshjes së pushtetit me ‘Demin’ që mund të quhet populli edhe sipas fjalorit të Demokracisë.

E njëjta ndeshje ndodhi në vitin 1997, kur kombi dhe shteti shkuan në fijen për t’u këputur. Edhe ajo zyrë, për të thënë të vërtetën, u katandis si mos më keq: Me kallashnikovë e fishekë të hedhur andej këndej dhe me dumën e tmerrshme të urinës gjithandej.

Por ndërsa vetë zyra e presidencës reflektonte pocaqi, drejt Vlorës dhe krahinave të tjera të vendit lëshoheshin brigada me ushtarë të vdekjes, me gaz vdekje- prurës, madje edhe me disa ushtarë iranianë që u kapën në Vlorë. Për presidentin nuk ka pikë rëndësie sa e madhe apo sa e pastër është ajo zyrë…, mjaft që të prodhojë shkulma urrejtjeje te ‘Demi’ që është populli.

Atëherë zoti Pres. do t’ia ketë arritur qëllimit për t’i fshehur krimet e veta dhe të kastës që bëri atë të zezë që nuk bëri as diktatura komuniste; i duhet vetëm që ta hedhë vendin në konflikt; të digjen arkivat, gjykatat, dëshmitë; të largohen Amerika dhe Bashkimi Evropian, të nisin njerëzit të merren me grabitje në dyqanet e rrugës…

Kjo ka ndodhur, tamam kështu, dhe zoti Pres. Meta nuk di të bëjë ndryshe nga përsëritja. Edhe datat, çuditërisht, i ka vjelur me dorë, njësoj si atëherë, 23 vjet më parë. Edhe atëherë 3 mars ishte, dita kur presidenti shpalli ‘gjendjen e luftës’ dhe dubloi mandatin e vet. Në 6 mars u sulmua Vlora. Në 23 mars (por viti 1993) nën kujdesin e shtetit u zgjodh Sudja si kompania e parë piramidale. Në 26 mars, një vit më vonë- në Hotel Dajti ku ishte ulur mbreti, shteti organizoi festën Gala më madhështore në nder të kompanive piramidale, që i quajti ‘kapitalizmi shqiptar;’…

E njëjta gjë, interesant! Toreadori rri aty, vë ndër këmbë disa ‘miza’ dhe pret që të shpërthejë ‘Demi’ popull atje larg e të vijë në luftë të përgjakshme… Që mbrëmë kur zoti Pres. la oborrin ku ra në gjunjë, ka hyrë brenda asaj zyre që mbante dumën e urinës.., dhe aty po pret.

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Astrit Patozi/ Bulevardi, si këmbanë për zgjimin e Shqipërisë normale

Publikuar

-

Nga

Patozi pd i duhet udheheqje e re

Ka një ekzaltim të madh të atyre që organizuan apo udhëhoqën mitingun e Ilir Metës dje në bulevard. Aq i madh ishte shfrimi i gëzimit, sa krijoi edhe përplasje të forta shifrash për pjesëmarrjen, siç ishte, fjala vjen, kontrasti mes 100 mijë qytetarëve, që kishte numuruar Nikoll Lesi me 500 mijë vetët e Sali Berishës. Por tek e fundit, numrat nuk kanë shumë rëndësi që një manifestim politik të konsiderohet i suksesshëm. Nëse ata që iu përgjigjen thirrjes së Presidentit për të mbrojtur në shesh kushtetutën janë ndjerë fitues, pasi u dha komanda shpërndahu, gjithçka ia ka vlejtur dhe është i kotë çdo debat tjetër.
Problemi është se shumica prej tyre, natyrisht jo të gjithë, kur kanë marrë rrugën për në shtëpi u janë rikthyer sërish halleve të veta, që nisin me papunësinë e nuk dihet se ku mbarojnë. Pjesa dërrmuese e asaj turme ka 7 apo më shumë vjet që e plugon bulevardin “Dëshmorët e Kombit” dhe pas çdo mitingu dëgjon udhëheqësin nga foltorja që bërtet për një fitore të madhe, pasi e ka copëtuar pa mëshirë dhe pastaj rrëzuar me fjalë armikun e kombit, ndërkohë që ky i fundit e sheh rënien e vet gjithmonë live në televizor. Nuk janë të paktë ata, që u ka takuar të kenë të dalë në protesta më shumë kundër heronjve të sotëm, të cilët dikur kanë qenë kundërshtarë të egër, se sa kundër armikut, që u ka shkelur këto ditë kushtetutën e presidentit. Por edhe kjo nuk ka shumë vlerë në një kohë, kur i shpallur luftë çdo gjëje racionale, që ka tepruar pa u vrarë dhe likujduar në këtë vend.
Nga ana tjetër ka një përpjekje të sforcuar për ta delegjitimuar dhe për ta injoruar protestën, sikur jetojmë në një vend që po qeveriset mirë nga Edi Rama, por janë disa të llastuar, të cilët nuk kënaqen asnjëherë edhe botën po t’u falësh. Ndërkohë që kjo qeveri e ka bërë baltë, aq shumë në këto 7 vjet, sa që duhet të ishte larguar shumë kohë përpara se Ilir Meta të zbulonte këto shkeljet e kushtetutës së vet. Madje, edhe në rast se do të mërzitet ndonjë udhëheqës i Partisë Demokratike, mund ta themi se ajo e ka merituar të largohet që gjatë kohës kur qeveriste në koalicion me LSI-në e tij, jo shumë larg, por vetëm 2 vjet e ca më parë.
Sot ata ndjehen të qetë nga pafuqia e revlucionit, që i është lagur baruti, por po ta shihnin si kërcënim protestën në bulevard dhe betimet e presidentit, edhe ata me siguri do të thërrisnin popullin e tyre në bulevard. Për t’i treguar dhëmbët dhe muskujt deri në fund armikut të palës tjetër, të cilin në raste të tjera e kanë pasur në krah si bashkëluftëtar. Dhe do të fillonte pastaj ai debati i neveritshëm me shifrat, që nuk kuptohet se pse vazhdon prej gati 30 vjetësh në këtë vend, kur të gjithë e dinë se i vetmi numurim që ka vlerë janë zgjedhjet.
Por, gjithësesi, në rast se ata që dolën dje në bulevard janë të lumtur me faktin që disa herë në vit bëhet dikush sebep që i bën bashkë në një miting kundër qeverisë dhe pastaj asgjë nuk ndryshon, diskutimi nuk ka asnjë vlerë. Sepse normalisht ai duhet të zhvillohet me ata që nuk e pranojnë këtë ritual të mërzitshëm dhe poshtërues, edhe pse mund të mos kenë qenë dje në protestë.
E vërteta është se Shqipëria normale nuk ishte dje në “manifestumin” e Ilir Metës, por ajo nuk ka asnjë lidhje edhe me qeverinë e korruptuar dhe zullumqare të Edi Ramës. Ajo është e lodhur dhe e cfilitur nga betejat e paprincipta të 3-4 mëkatarëve përsëritës dhe nga aleancat e tyre të neveritshme, në gjithë këto vite, që po e bëjnë të pajetueshëm këtë vend.
Ajo është sot shumica e papërfaqësuar, të cilën nuk e llogarisin, sepse nuk mund ta numërojmë dot, as si dëgë mimoze që tundet në protestën e Ilir Metës dhe as si like facebook-u në postimet bajate dhe patetike të Edi Ramës. 30 vjet janë shumë që të shikosh të njëjtët personazhe, nganjëherë edhe të ricikluar, që të tundin para fytyrës flamujtë e rreckosur dhe të njollosur keq nga korrupsioni dhe abuzimet e rënda me pushtetin të një morali, që nuk ekziston më.
Është, në fakt, pikërisht ajo Shqipëri që e dëshiron dhe e meriton më shumë se kushdo tjetër ndryshimin. Por që ai të vijë, duhet që ajo të zgjohet dhe të marrë përgjegjësi. Pa pasur nevojë që të jetë ushtare në betejat apo kauzat e rreme të atyre, që gënjejnë duke u fshehur pas kushtetutës dhe himnit të kombit. Ndryshe, fatin e të vetmes Shqipëri që kemi do ta vendosin ekskluzivisht banorët e bulevardit, pavarësisht flamurit, degës së pemës që mbajnë në duar apo dhe të emrit të udhëheqësit, që i fton gjithmonë për “shpëtuar atdheun”. Madje nuk është çudi që të njëjtët njerëz, herë të parakalojnë si fitimtarë dhe, herë të protestojnë si të mundur në bulevard.

LEXO TE PLOTE

Politikë

Rudina Hajdari jep dorëheqjen si kryetare e Komisionit të Integrimit

Publikuar

-

Nga

Deputetja Rudina Hajdari ka dhënë dorëheqjen si kryetare e Komisionit parlamentar të Integrimit.

Në letrën drejtuar kryetarit të Kuvendit, Hajdari kërkon që në krye të Komisionit për Integrimin Europian të vendoset Halit Valteri.

Gjithashtu Hajdari ka kërkuar që në krye të Komisionit për Edukimin dhe Mjetet e Informimit Publik të vendoset deputeti Halil Jakimi, ndërsa Arlind Çarçani nënkryetar i komisionit për Veprimtaritë Prodhuese, Tregtinë dhe Mjedisin.

LEXO EDHE:  Lirohet nga të gjitha akuzat imami Shefqet Krasniqi

LEXO EDHE:  “Zinë le t’ja mbaj Nexhmija”/ E arrestuan se u lye me buzëkuq kur vdiq Enveri, historia e rrallë e Nora Prosit

LEXO TE PLOTE