Connect with Us

Historiku i flirtit Meta-Berisha që nga viti 1991/ Përse ky bashkim sot nuk është rastësi

Opinione

Historiku i flirtit Meta-Berisha që nga viti 1991/ Përse ky bashkim sot nuk është rastësi

Publikuar

-

Nga Ylli Pata

Ilir Meta çimentoi dje një aleancë të vjetër gati 30 vjeçare me Sali Berishën dhe e bëri publike si një alternativë dhe forcë politike, që e shpalli para shqiptarëve.

Në gjithë këto vite ka pasur aleancë të fshehtë, aleancë fluide, aleancë zemërthyer, por kurrë kjo marrëdhënie nuk është ndalur.

E nisur kur Meta ishte kryeministër që faktorizonte Berishën si antipod, madje edhe e çoi në Drejtorinë e Policisë së Tiranës, duke i dhënë një viktimizim që Doktorit pas gjëmës së 1997-s i vyente, pas vitit 2013 metafora u shndërrua në “Doktori është dobësia ime”, “Doktori është burri më i besës në politikë”, “Doktori është njeri i fjalës”.

Por si lindi dhe si u zhvillua marrëdhënia mes Sali Berishës dhe Ilir Metës për të ardhur sot, kur dy figurat e njohura të politikës shqiptare po blatojnë një lëvizje që duket se do të jetë një alternativë jo vetëm e Edi Ramës, por edhe e Lulzim Bashës, nëse ku i fundit nuk do të shkojë pas avazit, siç dhe ka bërë disa herë në këto vite.

Ilir Meta, një student i Ekonomikut, mori pjesë në vitin 1990, në dhjetor pra, në përfaqësinë e Fakultetit të tij për të kërkuar pluralizmin politik në takimin me Ramiz Alinë, udhëheqësin e fundëm komunist të Shqipërisë.

Por Sali Berisha nuk e dekoroi në vitin 1993 me medaljen “Pishtari i Demokracisë”. Atë ja dha Pandeli Majkos, një tjetër deputeti socialist që mori pjesë në lëvizjen studentore.

Meta u afrua në PS si një i ri që kërkonte një program social-demokrat në shoqërinë shqiptare. Madje lidererët e PS-së së Fatos Nanos, si Namik Dokle e Servet Pëllumbi, nuk e fshihnin entuziasmin për talentin e zbulimit të ri që fliste qartë e shkoqur.

Meta u zgjodh si drejtues i eurosocialistëve të Tiranës e numri dy i FRESSH, duke marrë një zonë deputeti të sigurtë, që ishte Skrapari, për t’u zgjedhur deputet.

Ilir Meta u vu nën akuzë nga Prokuroria e Sali Berishës për një revoltë të punëtorëve të uzinës së armëve të Poliçanit, madje ju hoq edhe imuniteti. Por pas arrestimit të Fatos Nanos, sidomos kur ai u zgjodh kryetar i FRESSH dhe nënkryetar i PS-së, si dhe drejtues i marrëdhënieve ndërkombëtare, pati fjalë për një flirt të tij me Berishën.

E pikërisht këto fjalë dhe e penalizuan në vitin 1996, kur pas mocionit të Fatos Nanos nga burgu i Bënçës, Meta u largua nga drejtimi i PS-së.

Megjithatë, ai u zgjodh deputet i Skraparit. Nano e propozoi në vitin 1997 si sekretar për Ministrinë e Jashtme, një biçim numri dy i MPJ-së, por duke i kërkuar që të lërë mandatin e deputetit.

Natyrisht që Meta nuk e pranoi dhe më në fund ishte Nano që u tërhoq, duke i dhënë madje edhe drejtimin e PS-së së Tiranës, një post që parasheh karrierën në krye të kupolës socialiste.

Meta kishte mbështetjen e një lobi shumë të fuqishëm ekonomik të Shqipërisë, atë të Hasanbellinjëve të Durrësit, të cilët lobuan shumë, po shumë, që Ilir Meta të jetë në krye të politikës shqiptare.

Ky fakt përbën edhe lobimin e parë politik të një oligarkie financiare, që në fakt nuk ishte thjesht e tillë, por një klan që kontrollonte një zonë bazike të vendit: portin më të madh të Shqipërisë, kryesisht nga 1997 e deri në vitin 2000.

Dhe ishte pikërisht ky lobim që e bëri Ilir Metën kryeministër në vitin 1999, pas humbjes së Pandeli Majkos, i cili sfidoi hapur politikisht Fatos Nanon në një Kongres të PS-së për postin e kryetarit, duke rrezikuar fitoren, dhe madje humbja erdhi ndoshta nga tradhtia e Ilir Metës, i cili zgjodhi marrëveshjen fluide me Fatos Nanon.

Por kjo nuk ishte e vetmja, pasi kur Meta në kulmin e fuqisë së tij si kryeministër, kur nisën të vijnë paratë e dy konferencave të donatorëve të BE-së, të Nanos e Majkos, si dhe rigjenerimin e biznesit vendas, përjetoi një frikë që ai vetë, por edhe bashkëpunëtorë të tij mund të viheshin në hetim nga Prokuroria e Republikës.

Kreu i organit të akuzës, flasim në vitin 2002, ishte Arben Rakipi, një jurist që në bashkëpunim me antimafian italiane kishte arrestuar dhe shokun e tij të vjetër, Sokol Koçiun, numri dy i Prokurorisë së Përgjithshme, i cili kishte negocuar për ta kthyer jugun e vendit si bazë kokaine.

Ilir Meta, në atë kohë kryeministër i vendit, për herë të parë publikisht bashkon votat me Sali Berishën e sapokthyer në Parlament pas një bojkoti të gjatë (rastësia është e çuditshme), dhe shkarkon Arben Rakipin si kryeprokuror, duke zgjedhur në këtë post këshilltarin e presidentit Rexhep Meidani, Theodhori Sollakun, duke lënë në minorancë udhëheqjen zyrtare të Partisë Socialiste.

LEXO EDHE:  Berisha: Meta është hilacak

Realisht kjo aleancë i hapi rrugën rikthimit të Sali Berishës në pushtet pas ikjes me gjëmë në vitin 1997. Pak muaj më pas, ishte Fatos Nano që do të bëjë aleancë me Berishën për të zgjehdur president të vendit Alfred Moisiun.

Në vitin 2003, Ilir Meta nuk zgjidhet në organet drejtuese të PS-së, në një Kongres parodi të organizuar nga Fatos Nano. Në pranverën e një viti më pas, ai mbledh udhëheqës historikë të PS-së dhe themelon Lëvizjen Socialiste për Integrim, një formacion me program bazik majtist dhe si themel ka antiberishizmin. Krijon me perfeksion një PR si pasardhës i Mehmet Shehut, duke marrë vota nga njerëz nostalgjikë të PPSH-së.

Në zgjedhjet e 2005-s LSI merr 7 deputetë, duke dërrmuar PS-në kudo ku ajo konkurronte në mazhoritar me PD-në, dhe Sali Berisha vjen në qeverisje.

Në vitin 2006, Ilir Meta afrohet në aleancë me Edi Ramën duke i ofruar postin e kreut të Bashkisë së Tiranës si mbështetje dhe kërkuar si këmbim postin e kreut të Qeverisë. E majta e bashkuar fiton shumicën e bashkive të Shqipërisë, përveç Shkodrës, Kukësit, e ndonje bashkie të vogël.

Rama nuk pranon t’i japë Metës në zgjedhjet e mëvonshme postin e kryeministrit dhe bën aleancë me Sali Berishën për të ndryshuar Kushtetutën, për të polarizuar politikën në favor të dy partive kryesore.

Pas kësaj Meta kriset me Ramën, bën një betejë publike që i shton pikët në public, ndërsa më pas bojkoton këshillat bashkiakë, duke bashkuar votat me Sali Berishën.

Në zgjedhjet e vitit 2009, Ilir Meta merr vetëm 4 deputetë, por edhe pse kishte bërë një fushatë thelbësisht të majtë, nuk vonon dhe shpall koalicionin me Sali Berishën.

Në këtë kohë ka ndodhur trauma më e madhe në radhët e së majtës shqiptare dhe sipas të gjitha gjasave, formacioni majtist shqiptar ka marr aty tatëpjetën që më pas e ka shkërmoqur, përveç Metës, edhe Edi Rama.

Megjithatë kreu i PS-së e përdor fort këtë pjesë dhe e kthen Ilir Metën në një parodi të qeverisjes së Sali Berishës. Socialistët e urrejnë më shumë se Doktorin. Shpërthen videoskandali Meta-Prifti, ndodh 21 janari vriten 4 qytetarë në Bulevard, Meta i quan kokëpalarë, pak muaj më pas Rama humbet Bashkinë e Tiranës si pasojë e një manipulimi të hapur, që u cilësua i tillë edhe nga OSBE-ODIHR.

Por dy vjet më pas, Edi Rama, papritur e pakujtuar lidh me Ilir Metën një aleancë politiko-elektorale që i jep 1 milion vota kundër Sali Berishës dhe e bën kreun e PS-së kryeministër të vendit.

Por Metën, ai edhe pse i dha 40% të pushtetit dhe postin numër 2 të Republikës, atë të kryetarit të vendit, nuk e pati kurrë në krah.

Madje i doli kundër vetëm 2 muaj pas zgjedhjeve, kur SHBA i kërkoi Shqipërisë të shkatërronte armët kimike të Bashar al Asadit. Në publik u hodhën miliona euro nga qarqe ruse që financoheshin nga Gazprom e Rosneft, që u përdoren nga të ashtuquajturat OJF që zhvilluan demonstratën e parë postkomuniste përpara Ambasadës së SHBA në Tiranë.

Si kryetar i Kuvendit Meta i dha Sali Berishës rolin e “primadona”-s të Kuvendit, duke përsëritur slloganin “Doktori është dobësia ime”.

Epilogu më pas dihet, pas kësaj krisje SHBA përkrahu reformën në drejtësi, Meta e Berisha e kundërshtuan duke tentuar të rrëzojnë Ramën. Ky i fundit në vend që të prishë aleancën me Metën, e bën president dhe fiton zgjedhjet e 2017.

Meta më pas shpall luftën ndaj Ramës duke tentuar që ta rrëzojë edhe me një krisje të sistemit, duke anuluar zgjedhjet, por kjo prodhoi një krisje të tij me SHBA e BE.

Por megjithatë Meta e Berisha asnjëherë nuk janë ndarë, madje sot janë më shumë se bashkë, ndoshta mund të jenë edhe në një formacion politik miks biçim nacionalist, sovranist, anti-sorrosian, etj etj, që si fetë elektorati tenton elementin tradicionalist që ka votuar Sali Berishën.

Kjo mund të shihet thjeshtë në qendrat e votimit të zgjedhjeve të vitit 2017, ku LSI ka marrë vota në bastionet e PD-së…

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania
KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Opinione

Listat e hapura/ Emrat e Lulzim Bashës për zgjedhjet 2021

Publikuar

-

Nga

Listat e hapura/ Emrat e Lulzim Bashës për zgjedhjet 2021

Nga Ardit Rada

Lëvizja e Edi Ramës për t’i hapur listat, ia ka përcjellë frikën gjer në palcë Lulzim Bashës. Kjo u reflektua kur reagoi me urgjencë pas vendimit të mazhorancës dhe reagimi në thelb nuk kishte asgjë të re. Si ai nipi i ‘Kapedanit’, Basha u hodh nga listat e hapura te ndalimi i koaliconeve. Arsyeja është e thjeshtë dhe në njëfarësoj, e drejtë. Partia Demorkatike dhe aleatët kanë punuar gjithë këto vite jo për të pasuruar partitë e tyre me burime njerëzore, pra me emra siç i thonë ndryshe.

Tashmë dihet që energjitë e opozitës shteruan që kur u investuan kundër ish-ministrit Xhafaj për hiçgjë. Pra që nga premtimet se do kalonin te trupi i Bashës, tek protestat duke gjetur shtigje nga Kuvendi tek MPB, e më pas duke spërkatur me bojë muret e ministrisë. Para dhe pas kësaj, dihet që ka pasur ditë ku energjitë u investuan te rrëzimi i Sait Dollapit teksa vraponte. Shumicën e herëve, si në rastin në fjalë, opozita madje tërhoqi edhe Presidentin që nisi vizitat nëpër spitale.

Sikur të ishte sot, mbaj mend një intervistë të Lulzim Bashës përpara se t’i hynte thirrjeve për djegie makinash, rrahje nëpunësish dhe bojkotim mediash e shpronësim oligarkësh. Para 2017, kreu i PD fjalë për fjalë tha se kjo është hera e fundit që vetë ai vendos se kush do të jetë deputet. Madje lanccoi një platformë online teksa ndodhej në çadër, ku qytetarët mund të propozonin se kë donin për deputet.

Lista ishte surprizueser vit pas viti. Nëse në 2017 shumica e qytetarëve kishin ‘propozuar’ Valentina Dukën, Romeo Gurakuqin, Bradh Spahinë, Klevis Balliun dhe të tjerë që e gëzuan mandatin nja dy vite… Pjesa tjetër paska propozuar Kujtim Gjuzin, Myslim Murrzin, Aurora Marën dhe Fatjona Dhimitrin. Së paku këto i gjetëm në listat e Bashës 2017.

Nëse shihni diçka qesharake në këtë histori, e gjithë buzqëqeshja që ju vjen në fytyrë mundësohet nga Lulzim Basha dhe platforma e tij ‘online’. E pra, ja ku iu dha mundësia për lista jo të hapura, por të shqyera. PD është e lirë që Adriatik Alimadhin e Ballit Kombëtar që e vuri të katërtin në Vlorë në vitin 2017, këtë herë ta zëvendësojë me Bujar Leskajn fjala bie, meqenëse kanë hapur dhe fjalën.

Enkelejd Alibejan mund ta kandidojnë sërish në Fier, si herën e fundit. Në Elbasan, Endri Hasa, mund t’i mbledhi më shumë vota meqenëse ka qëlluar me vezë Edi Ramën dhe ka hapur edhe portal ku promovon shkollimin e tij extra-perëndimor. Nadire Meçorapaj, apo Nada siç i thotë Basha, do ta ndrisë Vlorën. Bashkë me Agron Shehajn mund të dalin deputetë me listë të hapur duke qenë se i njeh e gjithë Vlora që i shërbyen si deputerë verëm 1 vit e ca dhe jo katër sikurse u besuan votën. Tritan Shehun si i spikatur ndër emra, le të vijojë kandidimin në Gjirokastër ku e caktoi Basha.

LEXO EDHE:  Denoncimi/ Berisha publikon fotot: Kjo është vila që po ndërton Rama në Butrint

LEXO EDHE:  Rama i përgjigjet Metës/ Të merresh me “Besëliken”, humbje kohe dhe degradim

Derisa dogji mandatin, kishte si deputet Gjirokastër, Tepelenë, Përmet… Këtë herë mbase e merr mandatin bashkë me Dash Alikon e Lazaratit dhe e ndajnë punën. Më Shkodër Bardh Spahia mund të kandidojë sërish. Duke qenë së i dogji shkollën “Shenaze Juka” Shkodrës, mund t’u premtojë me listë të hapur se do ia dyfishojë kapacitetin si shenjë pendese. Tiranës t’i japë Çlirim Gjatën, duke qenë se hante qofte te bodrumi i Noelit pasi mbaronte protestën e Teatrit Kombëtar.

Pastaj ç’të ngelet nëpër rrethe të tjera, Basha mund të fusë emra si Petrit Vasili, meqenëse Shqipëria mezi pret  ta shohë sërish në Kuvend…

Pra, pavarësisht kushtrimit të Edi Ramës, presupozoni një moment sikur listat e hapura të jenë realitet zgjedhjet e vitit 2021. Më pas, imagjinoni Partinë Demokratike të Lulzim Bashës, që fut këto emra. Shihnin emrat që ka promovuar duke i çuar në bazë për organizimin e partisë, nga Avenri Peka, te Kreshnik Çollaku dhe Flamur Noka. Ose alternativa tjetër: emrat që ka lënë jashtë qysh prej Çadrës, si Jozefina Topalli, Majlinda Bregu, Arben Imami, Astrit Patozi etj.

Për t’jua thjeshtuar, ti si votues nuk do gjesh më në fletën e votimit PD-në me numrin 44, dhe duke vendosur iksin në këtë numër automatikisht vota shkon për Jemin Gjanën. Por do të gjesh disa emra me numrin e tyre në krah. Do të trokasin në derë nga PD-ja dhe do të thonë: Ti si banor i Tiranës, voto Albana Vokshin, Edi Palokën dhe Monika Kryemadhin se këta janë e ardhmja. Ndërsa ti tjetri, voto Ervin Salianjin, Kejdi Mehmetajn dhe Klevis Balliun. Genc Pollon, Nard Ndokën dhe Vangjel Dulen! E kuptoni që Basha nuk ka frike nga formula, por nga emrat që ka mbajtur apo i kanë dhënë SINCE 2017?

LEXO TE PLOTE

Opinione

Pse dhe kush ka frikë nga listat e hapura të kandidatëve për deputet?!

Publikuar

-

Nga

Pse dhe kush ka frikë nga listat e hapura të kandidatëve për deputet?!

Nga Përparim Kabo 

Po mbushen gati 30 vite nga zgjedhjet e para shumëpartiake dhe në vend që demokracia në Republikën e Shqipërisë të bënte përpara, të fitonte besueshmëri te zgjedhësit dhe të ndërtohej si një demokraci funksionale, ka ndodhur e kundërta, demokracia është bërë si një marrdhënie tregu, ku jepet oferta dhe njihet kërkesa; dhe ku shitësi i votës paguhet për sovranitetin e shitur dhe të blerë.

Ai që voton e ka kuptuar se cilido që të zgjidhet si edhe ka ndodhur në dy dekadat e fundit populli nuk fiton gjë, ndaj së paku një herë në katër vjet le të fitojë diçka minimaliste duke shitur votën. Kjo lloj sjellje që edhe nëse nuk është e përgjithëshme së paku është masive e nxorri demokracinë përfaqësuese në treg. Në këtë lojë futen pastaj të “fortët” e zonës, fise dhe famije, ata që duhet të mbrojnë rendin dhe gjithëçka nuk është asgjë më shumë se një luftë e pamoralshmë e forcave partiake dhe individëve të tyre të fshehur.

Kjo tabllo përkon pikërisht me sistemin e instaluar që nga viti 2008 sepse listat hartohen të mbyllura dhe ai që i vë vulën është kryetari i Partisë politike, duke e shëndruar procesin në rekrutim personal të individëve të zgjedhur deputetë qofshin apo anëtarë të këshillit bashkiak. Çfarë ka fituar demokracia kolektive përfaqësuese që nga viti 2008? Po ja është e thjeshtë. Një parlament që u kriminalizua duke futur atje individë me histori kriminale dhe me precedentë dhe recorde kriminale. Kështu u desh të hartohej ligji i dekriminalizimit, që ishte shprehje unikale në Europë çka tregoi se ku kishte mbritur demokracia parlamentare në Shqipëri.

Nëse sot kërkohet që listat të jenë të hapura, të parët që nuk duan janë “të njollosurit”, ata të cilëve ju mungon “integriteti moral”, ata që “nuk kanë ideale demokratike dhe atdhetare” por që kanë bërë pasuri me korrupsion dhe në lidhje me krimin e organizuar. Listat e mbyllura i duan ata që e kanë mëndjen e mbyllur dhe që nuk kanë as edhe minimumin e formimit kulturor që të hartojnë ligje dhe të miratojnë ndryshime ligjore në shërbim të demokracisë funskionale. Nga 2008 këshillat bashkiake janë “këshilla me kukulla partiake ku më të shumtët janë me detyra jo fortë të ulëta në ekzekutiv dhe për të mbajtur vendin atje, nëpëkëmbin hapur vullnetin e zgjedhësve.

LEXO EDHE:  Kaba dhe Dylgjeri sulmojnë Ngjelën me porosi të Ilir Metës ?

LEXO EDHE:  Video-Dako “braktis” Durrësin/ Qyteti bregdetar në mëshirë të fatit

Rasti më i freskët ndodhi kur këshilli bashkiak në Bashkinë e Tiranës miratoi shëmbjen e godinës së Teatrit Kombëtar. Kush pra nuk i do listat e hapura?! Populli, zgjedhësit apo ata që duan të zgjedhin po të njëjtit njerëz,skifterët besnikë të kryetarit? Popullit duhet të rikthehet te vetëdija e Zgjedhësit Sovran ndaj ai duhet që të besojë realisht te kanddidati. Madje ka sisteme zgjedhore që edhe për një të zgjedhur, subjekti politik propozon para zgjdhësve të vet 3 kandidatë dhë ai ka mundësi të përzgjedhi. Kjo ndodh në demokracitë skandinave, po kudo që të referohesh sheh se konferencat partiake parazgjedhore janë takime të hapura ku prezantohen kandidatët e mundshëm, sigurohet njohja paraprake dhe krijohet besueshmëria.

Me listat e mbyllura në realitetin shqiptar u vra marrëveshja e besimit. U krijuan kryetarët partiak Pashallarë. Me listat e hapura do rringjallet marrëveshja e besimit, ndaj prej sistemit me lista të hapura kanë frikë ata që u ka kaluar koha, që janë provuar dhe stërprovuar, ata që u pasuruan dhe që janë sot me kontot bankare brenda por kryesisht jashtë vendit, janë me vila e me saraje, me lluks e me orgji, me familje dhe me harem…

Janë ata që vetëm me demokracinë nuk kanë lidhje, janë ata që zgjedhjet nuk i shohin si e drejta e zgjedhësit për të besuar sovranitetet fal zgjedhjeve të lira dhe të drejta, por i kanë katandisur zgjedhjet si një mekanizëm okult përmes të cilit ndrojnë vendet forcat politike, ato që ende pushtetin e shohin si rregjim dhe shtetin si mekanizëm memec që i shërben pushtetit ekzekutiv. Listat e mbyllura sollën paditurinë në shumë raste, gojëkyçurit dhe si pasojë prapambetjen institucionale. Nëse edhe zgjedhjet e 2021 do të riciklojnë po këto mbetje partiako-politike, atëhere asgjë nuk pritet të ndryshojë në realitetin politik dhe institucional në Shqipëri.

Lista e hapur do të thotë që kandidatit t’i dimë jo vetëm emrin dhe mbimerin, Cv dhe aktivitetin; por edhe pasuritë e tij dhe të familjes, të mësojmë a është ai apo ajo një njeri i ndershëm dhe pakorruptuar. Kush nuk i do listat e hapura? Krimi dhe kriminelët, korrupsioni dhe të korruptuait, nuk i duan ata që e krijuan këtë gjendje si ortakë të tyre, duke u vënë në dispozicion shërbimin politik dhe vendimmarrjen me qëllim që preha e grabitur të ndahet mes ortakësh…Deri kur më?!

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Kreshnik Spahiu/ “Tafmaja” e madhe, do e lëri pa gjë Edi Ramën!

Publikuar

-

Nga

Nga Kreshnik Spahiu/ “Tafmaja” e madhe, do e lëri pa gjë Edi Ramën!

7 vjet më parë, kur erdhi në pushtet Rilindja kishte 42 parti në koalicion.
E vetmja parti që e refuzoi koalicionin ishte Aleanca Kuqezi dhe garoj e vetme.
42 parti të tjera hyn pa kushte nën premtimin që: “kockat” do ndahen mbrapa.
Nëse ju kujtohet viti 2013 të gjitha mediat dhe analistët ishin pro Edi Ramës, aq sa në fushtë elektorale mu mbyll çdo ekran sepse isha i vetmi që filsja kundër tij.

Sot, panorama ka ndryshuar. Të gjitha partitë janë larguar nga Rilindja dhe 90% e analistve flasin kundër tij.

Arsyeja është e thjeshtë.
Edi Rama e mbajti tepsinë për vete dhe nuk ndau kocka.
Edi Rama shpiku sloganin “timoni” mbahet nga një shofer, por në fund autobusi po i ngel pa pasagjer.
Edi Rama 7 vjet e mbajti tepsin për vete duke demostruar një “tafma” të paparë.
Një djalë i rritur mes Tiranës nga dy prindër intelektual, pritej të ndryshonte shumë nga qeverisja e Berishës.
Si djalë Tirane, kryeqyteti i besoj 4 mandate si kryetar Bashkie pavarsisht se të fundit ja vodhën, dhe mbi këtë logjikë i besuan 1 milion vota si kryeministër.
Sot djali i Tironës, është rrethuar nga injorantë, provincial, mediokër dhe disa kuçka mediatike që zhgarravisin ekranet ashtu si fytyrën e tyre.
Edi Rama ka dal të kërkoj mandatin e 3 si kryeministër dhe sërish kërkon të qeverisi i vetëm.
Aq shumë e ka centralizuar pushtetin sa ka marr 100 role mbi vehte:
Ai është prokuror kur flitet për Vetingun.
Ai është inxhinier kur flitet për tërmetin.
Ai është mjek kur flitet për Pandeminë.
Ai është polic kur flitet për karantinën.
Komedia është që ai s’ka as formimin e duhur arsimor si kryeministër. Ai nuk është as jurist, as ekonomist, as inxhinier, as mjek. Thjesht ka mbaruar një shkollë 3 vjeçare pikturash arti.
Do thoni ju, që ke harruar të thuash që ka vjedhur shumë.
Ka vjedhur aq shumë sa dhe 3 “opozitarët” e tij miliarder.
Kush më shumë dhe kush më pak, ata kanë vjedhur njësoj, por ky popull nuk voton ndershmërinë aspak. Shqiptarët kanë 30 vjet që duartrokasin hajdutët.
Thjesht Edi Rama do rrëzohet se është kundër të gjithve.
Dikur Mustafa Nano e qujati koalicionin RILINDA me 42 parti ai “Aleanca Qelbësirave” si domosdoshmëri për të rrëzuar Berishën.
Këto 42 “qelbësira” i gënjeu dhe nuk u dha kocka por sot ato janë rreshtuar me Partinë Demokratike dhe kundër tij.
Ai vazhdon të mendoj që askush nuk vlen, dhe pas mandatit dytë të “Skënderbeut”, mund marri mandatin e tretë me “Mamicat” që ka rreshtuar si ministre.
Elisat, Belindat, Besicat dhe gjithë fyçkat që ka rreshtuar në krah ky çuni i Tironës nuk mund prodhojnë mandatin e tretë si kryeministër.
Të gjithë janë të uritur për bukë, kocka dhe pak pushtet.
Nëse nuk është ngopur ende dhe tepsia nuk i mjaftoj i vetëm këto 7 vite, atëhere do i kujtoja atë çfarë thonë tironcit, ku Edi Rama u lind dhe u rrit:
“Tafmoja e modhe, të le pa gjo, mor çun”.

LEXO EDHE:  Zbulohet mashtrimi i Ramës ndaj Metës/ Të përfshirë edhe Veliaj e Kumbaro

LEXO EDHE:  Meta tregon sërish “dhëmbët”/ Bën lëvizjen e radhës

 

LEXO TE PLOTE