Connect with Us

Kronika e një mitingu që u njoftua për në 5 dhe filloi në 6

Opinione

Kronika e një mitingu që u njoftua për në 5 dhe filloi në 6

Publikuar

-

Mitingun e hapi baxhanaku i Genc Pollos, një ish gjyqtar i Gjykatës së Strasburgut, i cili pas ftesës që paskesh marrë nga Presidenti, kish pyetur veten pse po shkoj! Pasi shpjegoi përgjigjen që i kish dhënë vetja, vijoi me gjithë pyetjet e tjera që i kish drejtuar himself-it dhe më pas me leximin e një përmbledhje leksionesh dhe liste juristësh nga e gjithë bota. Pa dyshim të gjithë patën rastin të shijonin sesi ai çdo emër e lexoi me theksin përkatës në vartësi të gjuhës së kombit të cilit i përkisnin personat e përmendur e që sigurisht ja ngritën peshë zemrën Fatmir Mediut.

Pas tij, foli një ish ambasador që mosha e ka bërë që gjithë Shqipëria ti duket më e plakur.

I treti foli Bujar Kapexhiu. Prania e këtij mund të justifikonte kolonën zanore të mitingut, me këngë nga festivalet në radiotelevizion. Bujari foli dhe besoj të gjithë besuan se i bëri thirrje Metës të japë dorëheqjen kur u bëri thirrje hajdutëve dhe injorantëve të braktisin karriket shtetërore ku ishin ulur.

Populli në shesh dëgjoi Bujar kapexhiun të ishte ishte kundra shpullave, por pas tij në skenë doli Kristjan Demaj, boksier jo i zakonshëm. Dhe Kristjani nga Gjermania u bëri thirrje shqiptarëve që Shqipëria mos shpopullohet!

LEXO EDHE:  A do të jetë Meta kandidat për President? Ja si përgjigjet ai

Më pas në skenë doli Oneida Skënderi, studente juridiku që kish marrë zërin e të gjithëve e megjithatë stonoi. Shpjegoi çdo të thotë të kalosh kufijtë, pasi parafolsi u kish bërë thirrje shqiptarve të rrinin në Shqipëri e të mos i kalonin kufijtë!

I parafundit foli Edmond Budina. I kthyer në Shqipëri pas 30 vjetesh, i ikur na shpjegoi sesi këto 30 vjet paskesh patur një ëndërr ndaj besojmë se nuk ka parë dot që Ilir Meta në këto 30 vjet ka qenë gjithmonë në pushtet. Shpresojmë që Budina i madh nuk është zgjuar nga gjumi nga puthja e Metës në Kushtetutë.

Kur të gjithë po prisnin të dilte Ija e Bes Kallakut, doli vetë Ilir Meta por me flamurin amerikan në dorë.

Presidenti foli! Foli për drejtësi me regji dhe duhet thënë që nuk foli keq. Foli si lideri që i duhet opozitës i futur gabimisht në lëkurën e gabuar.

Ija e Besit nuk u pa në protestë! Ndaj besojmë se nuk mori dot kopje nga kushtetuta e Presidentit e printuar format menu restoranti./CNA.al

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Opinione

Spastrimi politik në Shqipëri dhe “kalenda greke” e Lulzim Bashës

Publikuar

-

Nga

Spastrimi politik në shqipëri dhe “kalenda greke” e Lulzim Bashës

Nga Valbona Mezini

Ka një kohë për gjithçka!

Kjo shprehje duket se po zë vend duke iu adaptuar situatës politike që po kalon “Shqipëria e lodhur” nga tranzicioni i stërzgjatur.

Pati një kohë për zullmqarët.

Po, sigurisht pati një kohë kur u përmbys bursa e vlerave dhe nga kurrikulat shkollore u hoqën tekstet e mirëfillta të specialistëve, për tu zëvendësuar me rrumpallhane që u mësojnë nxënësve asgjë tjetër veç tallavasë.

Pati një kohë kur prona private u masakrua. Kur pronarët më kot shpresuan tek demokracia dhe vlerat e saj, tek konkurrenca dhe ekonomia funksionale, tek drejtësia dhe kapitali njerëzor.

Jo, jo, asgjë nga këto.

Demokracia – një flluskë sapuni që nuk ndreqi asgjë me vlerë, që të krijonte qëndrueshmërinë për një shtresë të mesme elitare, themelet e së cilës nuk u hapën kurrë!

Më kot u prit “deri në kalendat greke”.

Kjo shprehje romake që nënkupton vonimin e diçkaje që nuk duhet të ndodhë, personifikoi vullnetin politik në këto dekada, në përpjestim të zhdrejtë me dëshirën dhe aspiratën e shqiptarëve për të standartizuar jetesën përmes një ekonomie funksionale.

Kishte një kohë kur “ligjin e bënte maliqi”. Kur afarist bëheshe kur hiqje qafe rivalët, e kur tenderimet i përfitonin “bossat” e lidhur me pushtetin.

Kishte një kohë kur pushteti drejtohej nga oligarkët në shërbim të pasurimit të tyre.

Por ka një kohë për gjithçka!

Kjo nuk është thjesht ngushëlluese, por edhe determinuese.

Çfarë po ndodh sot?

Të paprekshmit e përjetshëm të politikës po dorëhiqen në kulmin e “shkëlqimt”, ndërsa të lavdishmit e pushtetshëm, po konvertohen në armiq të aleatëve strategjik.

Kush vallë e kish menduar apo përfytyruar se “Odoni politik” do të shndërrohej një ditë si asnjëherë më parë, në “mazoleum”?

Të paktën në 30 vite tranzicion askujt nuk ia priti mendja.

Por a ka një kohë për gjithçka, apo se Karma nuk harron!?

Spastrimi politik ka nisur, e mes këtij proçesi që u përfytyrua i vështirë, po dëshmohet se asgjë nuk ka të pamundur përpos qëllimit dhe vullnetit.

LEXO EDHE:  Meta për marrëveshjen e detit me Greqinë/ Rama nuk ka bërë asgjë transparente

LEXO EDHE:  FRPD/ Protestë para Kryesisë së Kuvendit, kërkohet dorëheqja e Metës

Teksa me të mirë a me të keq po diktohet “spastrim” në kampet politike, e djathta gjendet mes një cikloni pa bosht që nëse nuk kontrollohet përmes principeve, do të marrë para çfarë të gjejë, drejt shkatërrimit ekonomiko-social.

Mungesa e rregullave minimale demokratike në radhët e saj, dëshmon se entiteti politik nuk e ka një dekalog as një manifest, apo thjesht një qarkore që lidh palët drejt kompromisit përkundrajt qëllimit. Duket se qëllimet janë të ndryshme dhe për rrjedhojë edhe standartet e normuara po të tilla.

Shfaqur larg syve të optimizmit për të besuar në një alternativë adeguate që përvijon nevojën e themelimit të së djathtës reale dhe të qëndrueshme, Partia Demokratike, jo më larg se dje dëshmoi sërisht mungesën e standarteve dhe kohezionit.

Pjesëmarrje e ulët për votimin e kryetarit të ri, dhe parregullsi të shumta shoqëruan proçesin që do të duhej në fakt, të ishte shembulli më i mirë për atë që presupozohet të sjellë kjo parti, të paktën në opozitë.

“Deri në kalendat greke”, ajo që u mohua të ndodhë, synon të përsëritë edhe po të vijë në pushtet, këtë lloj standardi, aspak të denjë për një forcë të djathtë.

Populli voton, rëndësi ka kush numëron.

Disa nga parregullsitë e raportuara si anëtarësia e fshehur, pezullimi të drejtës së votës për shumë funksionarë të partisë, largimi dhe intimidimi përfaqësuesve zgjedhorë të rivalëve të kryetarit në detyrë, shfaqën mungesën e vullnetit për të aplikuar standardet.

Rizgjedhja nga një proçes i deformuar, për herë të tretë në mënyrë të sforcuar për ta shpall me maksimum të votave kryetarin e vjetër, është një reminishencë totalitare.

Por në të tilla kushte, pak rëndësi ka kush fiton, e vërteta e hidhur është se asnjëherë nuk do mundet të krijojë zgjerim, besueshmëri e alternativë, një nomeklaturë e tillë totalitariste, që personifikon të djathtën shqiptare deri më tani./ CNA.al

LEXO TE PLOTE

Opinione

Zgjedhjet që shpallën një gënjeshtar të çertefikuar

Publikuar

-

Nga

Nga Ilir Yzeiri

Lulëzim Basha fitoi dje sepse ai e kishte më të qartë alternativën e tij dhe ishte më bindës në përpjekjet për t’i mbajtur të trullosur, të goditur dhe të shpartalluar mbështetësit e tij. Ai kishte si motiv, si ide dhe si alternativë gënjeshtrën.

Kandidatët e tjerë që u futën në garë me Lulëzim Bashën, megjithëse pa mbështetje, nuk mund të krijonin dot frymë në atë parti sepse ajo forcë politike, në anën e saj të dukshme, është e kënaqur dhe ka gjetur strehë në godinën e madhe të RRENËS që Lulëzim Basha ka ngritur që prej ditës kur hyri në atë parti si kollovar.

Ai është i vetmi politikan që nuk ka asnjë lidhje me jetën reale në Shqipëri. Gjithçka që ai flet apo artikulon dhe tani në fund edhe ajo që shkruan mbështetet mbi parimin e thjeshtë që, për të bindur fanatikët në PD, duhet të gënjesh. Duhet të shfaqesh luftëtar dhe të denoncosh pa fund nga mëngjesi në darkë duke përdorur tri ose katër fjalë.

Ky njeri që ka shpallur si aksion të tijin psikik luftën imagjinare me armiq që i numëron me emër e mbiemër kur nxjerr nga goja fjali të shkurtra si copëra kamzhikësh që godasin vithet e kuajve, ia ka dalë që të bindë një pjesë të madhe të PD-së se në këtë vend është bërë masakër zgjedhore, se disa ditë para 25 prillit hordhitë e shpirtrave të zinj të shqiptarëve kriminelë futeshin në shtëpitë e shqiptarëve të ndershëm dhe u merrnin atyre votën e u deformonin vullnetin.

Xhelal Mziu, krahu i djathtë i Lulit, ky kalorës kreshnik i Nëntë Maleve të Dibrës i rri në krah Lulëzim Bashës dhe i bind demokratët se heroi i tyre është një azgan që nuk e mposht asnjë armik.

LEXO EDHE:  Manjani “kundër” Metës/ Po bën gabim të madh

LEXO EDHE:  Video/Ndocaj: I lutem zotit të plotësoj dëshirën e Metës dhe shqiptarëve

Lulëzimi i ka bindur demokratët se ata nuk kanë humbur. Ata kanë fituar dhe fitorja e tyre është një ortek që ka nisur të rrokulliset mbi trupin e shqiptarëve dhe ata shumë shpejt do ta ndiejnë kur ky ortek t’i mbulojë me trashësinë e bardhë të dëborës së thinjave që do t’i dalin Lulit duke pritur te dera e kryeministrisë që të marrë çelësat.

Lulëzim Basha ka aftësinë magjike që ta kthejë jo ujin në verë, por vilat e tij t’i kthejë në garsoniere. Demokratët nuk mërziten pse Luli ka blerë katër vila në opozitë, por mërziten pse Rama nuk po ia jep çelësat. Demokratët nuk duan pushtet, nuk duan as Parlament, as bashki e komuna. Ata duan vetëm që Luli të vazhdojë të fitojë betejat e tij. Ata duan që ta shohin Lulin Kalorës që lufton korrupsionin, krimin dhe mafien.

Për ta bërë Lulin hero demokratët ia bëjnë jetën Lulit pranverë. Masakra e Edi Ramës më 25 prill ishte një gërvishje e vogël. Për Lulëzim Bashën demokratët janë gati të vdesin e të vriten, t’i bëjnë procesverbalet ashtu si i ka bërë nëna, të bardha fare dhe Luli t’i mbushë me dorën e tij të pafajshme.

Kështu që sot demokratët duhet të ndjehen të qetë dhe të lumtur sepse Lulëzim Basha e konsolidoi portretin e tij dhe aletranativën. Sot demokratët vërtet nuk janë në qeveri, por ata kanë fituar zgjedhjet, kanë fituar Lulëzim Bashën./ CNA.al

LEXO TE PLOTE

Opinione

Sot, rikonfirmimi tinzar i Bashës por legjitimimi humbjes së PD edhe në 2025!

Publikuar

-

Nga

Nga Gjeneral Piro Ahmetaj/ "Sot, rikonfirmimi tinzar i Bashës por legjitimimi humbjes së PD edhe në 2025”

Nga Gjeneral Piro Ahmetaj

Në përgjigje të mijëra mesazheve që shprehin konsiderata por edhe zemërime për qëndrimet “e ashpra” ndaj humbjes diskredituese të opozitës në 25 Prill, më duhet të qartësoj sa vijon:

Së pari, ndihem në paqe, pasi përgjatë më shumë se 1 viti (përfshi qëndrimet e 3 muajve të fundit) kam dhënë gjithçka që kam mundur, për ta çliruar PD nga alternativa humbëse e Lulezim Bashës si dhe garda e sekserëve që kanë pushtuar PD dhe përdhosur besimin publik opozita !

ASNJË lidhje me listat e Vlorës, Tiranës, Elbasanit, etj. Përkundrazi, sa më larg 25 Prillit, edhe më shumë i nderuar për mungesën në listat e tenderuara natën por që shitën ditën në diell zgjedhjet e radhës!

ZERO problem me qytetarin L.B, si djalë, prind, bashkëshort, shofer, kuzhinier, përkthyes, me balluket, kostumet, veset apo virtytet njerëzore që si çdo njeri tokësor edhe ai mbart.

Sinqerisht keqardhje për sa kohë harxhova me një “ delinkuent  në tentative për Kryeministër », por «shtetar i pa këllqe, mashtrues i stërvitur, i pabesë për tu përballur dhe cinik njëherësh”!

Së dyti, asnjë sekondë për tu marrë më tej me oshilacionet e humbësit, i cili ndërsa në mbrëmjen e 25 Prillit fjeti me kurorën e Kryeministrit (në vend të dorëheqjes së parevokushme!), u zgjua me instiktet perverse të të mbyturit që kapet edhe pas …, karriges në këtë rast!

Si edhe në 2017 ku mori demek qeverinë me 7 Ministra (u thënçin) dhe fitoi 43 mavro-deputet, por paturpësisht mbajti pa meritë dhe pa nder karrigen e Kryetarit të PD!

Ndërsa në 26 Prill, befas u trimërua me “arkat me masakrën zgjedhore, të  gjitha të rrëzuara nga gjykatat e RSh dhe faktorët ndërkombëtare”, mbledhjet e Kryesisë dhe KK, (paska patur dhe forume PD-ja !!), natën cakton me urgjencë datë zgjedhjesh, rregullat e lojës dhe emëron kush do kandidojë, kush jo, ndërsa ditën përdhos vasalët-vartës, shpërdoron strukturat si arbitër dhe me paturpësi cinike ka dalë si Ali komiku Bagdadit për të drejtuar: «fitoret që presin PD nën udhëheqjen e tij në mos në 2025 mbas 2029»! Hall i madh ka gjet PD!

Për edhe më keq, si një çilimi i përkëdhelur kryetari në detyrë, bën qurramanin ndaj akuzave publike dhe u tregon me ligësi oponentëve serioz: ««o me Lulin o me armikun .., kufirin e mllefit etj », ndërsa gjithfarë mjeranësh zvarriten nëpër salla duke brohoritur: «deri në vdekje me udhëheqësin e lavdishëm», edhe pse PD s’ka asnjë fitore të vetme nën drejtimin e tij.

Së treti, NEVERI për «figurat dhe faktorët» e diskredituar nga mungesa e kurajos si dhe gardën e kamikazëve të lidhur pas karriges së kryetarit humbës që si të ardhur nga Galaktika, bëjnë sikur ka «garë vlerash» dhe vërsulen kundër armiqëve që ju shajnë kryetarin e madh ! Turp !

LEXO EDHE:  FRPD/ Protestë para Kryesisë së Kuvendit, kërkohet dorëheqja e Metës
LEXO EDHE:  Shqiptarët në kampin “Al Hol”/ Meta: Kjo punë nuk shpjegohet në publik

PËRBUZJE për listat e borderosë në mediat e kaptereve dhe ushtrinë e punësuar me byrek në portalet e kunetërve që qelbën dynjanë me diarenë e prapagandës: “edhe humbës i përsëritur edhe krenar, edhe trim i tërbuar, edhe i pazëvendësueshëm ….”!  Marrëzi !

KEQARDHJE për 10-ra mijëra demokratët, që pa ju tharë lotët e dëshpërimit për humbjen mëkatare, zvarriten në llogoret e betejës se radhës: «për karrigen e mavro-Kryetarit humbës» !

MËSHIRË, për frymën tinzare se: «fajin për humbjen e radhës së opozitës dhe tranzicionin rraskapitës në RSh, e kanë :«USA, OSBE, NATO dhe ambasadorët perëndimore» !? Për ta nuk mjafton veç: “fali o zot se nuk dinë se çfarë bëjnë” nga paniku … !

Së katërti, Marrëzia për karrige s’njeh limite. Kështu, FATKEQËSISHT, 13 Qershori do të inventarizohet në memorien e pluralizmit si funerali poshtërues i vlerave dhe besimit te PD!

Nga ana tjetër, 13 Qershori demonstron frikshëm jo vetëm papërgjegjshmërinë perverse të Kryetarit humbës, por edhe mungesën dëshpëruese të kurajos në partinë që ka lindur dhe ka për mision Lirinë dhe Demokracinë!

Prandaj besoj edhe më fort se jo «gara cinike», kush do marrë karrigen e humbësit por refuzimi i angazhimeve që legjitimojnë 13 Qershorin, si ngjarje poshtëruese për besimin te PD do ishte minimumi i përgjegjshmërisë fisnike të demokratëve.

Në të kundërt,  ngritja, e një Bordi Tranzitor Mirebesimi, mbetet domosdoshmëri kritike për rinisur një proces gjithëpërfshirës dhe të gjithanshëm transformimi, me qëllim rikthimin e PD-së në shinat e të djathtës moderne si dhe të besimit te demokracia funksionale si gjithë Europa.

Sigurisht është një sfidë shumë e vështirë, por kurrësesi mision i pamundur për njërzit e lirë që besojnë se fuqia e demokracisë fillon dhe mbaron te shenjtimi i votës brënda PD-së.

Në shtesë, me qëllim sjell një shprehje Angleze: “Don’t beat the dead horse », ose e Shqipëruar: «mos e godit kalin e ngordhur», pasi sa më shumë goditet aq më shumë kutërbon era … !

Kështu për këdo të respektuar apo të mërzitur, siguroj se ky mbetet shkrimi i fundit me këtë subjekt (13 Qershorin) dhe për më tepër, kundër Kryetarit humbës!

Ndaj, duke ju falënderuar me mirënjohje për disa dhjetra mijëra mesazhet mbështetëse që më keni shoqëruar përgjatë më shumë se 1 viti, garantoj se do të vijoj të kontribuoj me përkushtim përunjësi dhe përgjegjshmëri shtesë për mbrojtjen e interesave kombëtare si dhe forcimin e partneritetit strategjik me USA, NATO-n, etj.

LEXO TE PLOTE