Connect with Us

Ja si mafia përfiton nga fondet e BE-së mbi bujqësinë

Blog

Ja si mafia përfiton nga fondet e BE-së mbi bujqësinë

Publikuar

-

Nga Hannah Roberts “Politico.eu”

* Romë – Në vitin 2012, Injacio Di Vinçencos, fermer në qytetin siçilian Tortoriçi, iu bë një propozim i pistë:një anëtar i rangut të lartë të klanit mafioz të zonës, kishte nevojë për një favor. Xhino Bontempo, donte të merrte me qira tokën e Di Vinçencos, për të përftuar subvencionet e BE-së në emër të vajzës së tij.

Ata i thane, se ishte një ofertë që Di Vinçenco nuk mund ta refuzonte. Gjatë deponimit në polici në vitin 2017, ai tha se e pranoi kërkesën, megjithëse nuk pa kurrë ndonjë qira të dhënë nga propozuesit. Ai që sillet si një dele hahet nga ujku, tha ai me keqardhje.

Gjatë dekadës së kaluar, mafia ka përfituar miliona euro nga fondet që jep çdo vit BE mbi bujqësinë, sipas një investigimi të gjerë në Siçili, që përfshiu 600 oficerë policie, dhe që arriti kulmin me 94 arrestime më 15 janar të këtij viti.

Bontempo ishte në mesin e të arrestuarve, i akuzuar për mashtrim, zhvatje dhe lidhje me mafian. Një dokument nga senati italian, e klasifikoi atë si një bos mafioz, por avokati i tij tha se ai pretendon se nuk ka lidhje me këto akuza. Përveç fermerëve, klanet mafioze marrin me qira mijëra hektarë tokë në pronësi publike.

Organizatat kriminale, e kanë diversifikuar gjithnjë e më shumë aktivitetin e tyre, nga bizneset tradicionale familjare të gjobëvënies, tek marrja e subvencioneve të BE-së. Hetimi zbulon “një evolucion të dukshëm” në veprimtarinë kriminale, shkruajnë hetuesit në një urdhër ndalimi prej 2.174 faqesh, të shqyrtuar nga “Politico.eu”.

“Ndërsa vazhdojnë aktivitetet kriminale klasike si droga dhe gjobëvënia… biznesi i tyre kryesor është tashmë ai i përvetësimit të fondeve të BE-së, që është më shpërblyes, dhe më pak i rrezikshëm. Ata nuk kanë më nevojë të vjedhin ndonjë bankë”- thotë Paskuale Anxhelosanto, ekspert i anti-terrorizmit dhe krimit të organizuar.

“Ata kanë gjetur shtigje të reja për një pasurim më të madh dhe pa rreziqe”- thotë ai për “Politico.eu”. Edhe thjesht mbiemri mjafton që të provokojë frikë tek një fermer, nuk ka nevojë që mafia të qëllojë dikë me armë, shpjegon koloneli Gerardo Mastrodomeniko, kreu i Guardia di Finanza në Mesina.

Subvencionet e BE-së, bazohen më shumë në zotërimin e tokës dhe jo tek prodhimi, prandaj bandat kriminale e vrasin rrallë mendjen për të mbjellë tokat që marrin me qira. Rezultati është një “vjedhje e madhe”, shkruajnë hetuesit në urdhrin e ndalimit.

Fermerët e ndershëm po humbasin fondet jetike, dhe BE-ja po subvencionon pa dashje aktivitetin tjetër kriminal të klaneve mafioze. Bashkimi Evropian, paguan rreth 60 miliardë euro subvencione ndaj fermave bujqësore çdo vit, ose rreth 37 përqind të gjithë buxhetit të tij.

Këto para synojnë të mbështesin bujqësinë dhe blegtorinë, dhe të ndihmojnë mbajtjen gjallë të komuniteteve rurale. Por në mbarë kontinentin, kontrollet e dobëta kanë bërë që ky sistem, që administrohet kryesisht nga qeveritë kombëtare ose rajonale, të jetë i rrezikuar nga abuzimet. Keq-administrimi i fondeve të bujqësisë, ka nxitur shpesh kritika nga shtetet që kontribuojnë më shumë në BE.

LEXO EDHE:  Integrimi i Ballkanit Perëndimor/ Shtatë vende të BE letër Presidentit Juncker

Por ndërsa Komisioni Evropian, ka dëshmuar pak aftësi për të luftuar korrupsionin, dhe marrë masa më të mira mbrojtëse, policitë kombëtare kanë nisur të tërheqin vëmendjen mbi këtë çështje. Hetimi 4-vjeçar në Siçili, i pari në llojin e tij në Evropë, ka të ngjarë të sigurojë një plan-veprimi edhe për vendet e tjera.

Bastisjet e janarit, shënjestruan 2 klane mafioze pranë Tortoriçi në malet Nebrodi, një zonë me 86.000 hektarë tokë bujqësore. Familjet Bontempo dhe Batanezi, dyshohet se kanë përfituar përmes mashtrimeve rreth 10 milionë euro nga Fondi Evropian i Garancive Bujqësore, dhe Fondi Bujqësor Evropian për Zhvillimin Rural.

Siçilia ka marrë rreth 5 miliardë euro fonde të BE-së, gjatë ciklit të kaluar 7-vjeçar të buxhetit të BE-së. Klanet mafioze marrin tokë me qira për më pak se 36 euro në hektar në vit, ndërsa kërkojnë 800-1.300 euro subvencione për hektar. Një mijë hektarë, mund të japë një përfitim prej 7-8 milionë euro gjatë një cikli buxhetor 7-vjeçar të BE-së, ose fitime në normën 2.000-3.000 për qind.

Arrestimet shkatërruan të gjithë hierarkinë e klanit mafioz, thonë hetuesit, duke shtuar se aty përfshiheshin politikanë dhe zyrtarë lokalë, që bashkëpunuan dhe morën përfitimet e tyre.

Të akuzuarit ishin shpesh fare të pacipë në mashtrimet e tyre. Aplikimet për subvencione, bëheshin për toka që nuk ishin në pronësinë tyre, apo që nuk ishin marrë realisht me qira nga aplikantët, përfshirë një mashtrim me tokat e Kishës Katolike, dhe një toke tjetër në të cilën ishte ndërtuar një linjë hekurudhore.

Njëra prej të akuzuarave, Katia Kraskì, mori subvencione për tokën në të cilën ajo pretendoi se po rriste buaj. Toka në fakt po përdoret nga marina e SHBA-së për komunikimet satelitore. Një grua tjetër pretendoi se kishte marrë me qira tokë nga 500 njerëz në të njëjtën ditë, duke përfshirë 77 njerëz që rezultojnë të vdekur.

Dy familjet nga Tortoriçi, karakterizohen nga lidhje të forta me tokën. Ata kanë pasur përplasje të ashpra mes tyre, me 45 vrasje dhe zhdukje të lidhura me mafien vetëm midis viteve 1986-1993. Por shumat e majme të BE-së, duket se i ka paqtuar 2 klanet, që arritën një pakt për ndarjen e tokave dhe përfitimeve.

Abuzimet me këto fonde, nuk ndodhin vetëm në Itali. Gazetari Jan Kuçiak u vra në vitin 2018, teksa po hetonte akuzat për përfshirje e mafias në mashtrimet me subvencionet e BE-së në Sllovaki. Hetuesit thjonë se ka përgjime, ku mafiozët planifikojnë ta eksportojnë këtë model mashtrimi edhe në Rumani./ Përshtatur nga CNA.al

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania
KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Blog

Angela, Kristin & Ursula/ Tre gratë e mençura që po e shpëtojnë Evropën

Publikuar

-

Nga

Angela, Kristin & Ursula/ Tre gratë e mençura që po e shpëtojnë Evropën

Paris – Kush qëndronte pas hartimit të një plani të madh të rimëkëmbjes ekonomike, të bazuar tek solidariteti, kundër rrënimit ekonomik dhe social të shkaktuar nga një pandemia e Covid-19, e cila kërcënoi t’i jepte një goditje fatale kohezionit në Bashkimit Evropian?

Përgjigja qëndron tek një treshe:Kristin Lagard, Ursula Von der Lejen dhe Angela Merkel, 3 gra me personalitete dhe prejardhje të ndryshme, por që secila në pozicionin e saj kryesor, diti të merrte vendimet e duhura dhe në kohën e duhur.

Tre gratë, në të 60-at e tyre, nuk prisnin të bëheshin “fanari ndriçues” i këtij momenti delikat. Mendohej se Merkel ishte në vitet e saj të muzgut politik. E konsumuar dukshëm pas 13 viteve në pushtet në Berlin, “dekania” e liderëve evropianë kishte njoftuar në fund të vitit 2018, se do të hiqte dorë nga një mandat i pestë si kancelare e Gjermanisë.

Von der Lejen, që disa muaj më parë u zgjodh presidente e Komisionit Evropian, ishte po aq e re sa Merkel, por kancelarja kishte më shumë përvojë. Ministrja jopopullore gjermane e Mbrojtjes, që u imponua si kryetare e ekzekutivit të BE-së nga krerët e shteteve dhe qeveritë, mori vetëm një mbështetje me rezerva nga anëtarët e Parlamentit Evropian.

Kristin Lagard, ishte gjithashtu tërësisht e huaja për qarqet e Brukselit, kur u propozua nga Emanuel Makron për të qenë drejtuese e Bankës Qendrore Evropiane (ECB). Fakti që ajo është një grua, ishte domethënës në këtë përzgjedhje, në emër të barazisë gjinore për pozicionet kryesore në institucionet evropiane.

Ish-ministrja franceze e Financave, nuk kishte drejtuar më parë një bankë qendrore si paraardhësit e saj në Frankfurt; dhe nuk ishte as ekonomiste. A do ta dinte ajo si të reagonte në rastin e një krize? Ishte Lagard, ajo që pas një gabimi që i shërbeu si paralajmërim, u vendos në linjën e parë të mbrojtjes përballë krizës.

Më 18 mars, presidentja e BQE njoftoi se do të niste zbatimin e një plani masiv për të mbështetur ekonominë. Banka shpalli blerjen e 1.000 miliardë eurove borxhe të qeverive, dhe brenda disa muajsh pati një strategji që ishte më ambicioze se sa ajo e Rezervës Federale në SHBA.

Synimi ishte të lehtësohej presioni mbi normat e interesit, dhe të largohej rreziku i copëtimit të eurozonës. “Kohët e jashtëzakonshme, kërkojnë veprime të jashtëzakonshme”-tha ajo në atë kohë. Banka Qendrore shtoi përpjekjet e saj në fillim të qershorit, duke akorduar 600 miliardë euro shtesë.

LEXO EDHE:  “Dështimi dhe kapitullimi i Narko-Shtetit”/ Gjunkshi nxjerr zbuluar Lleshajn

LEXO EDHE:  Rreziqet e prezantimit si një profete të ambjentalistes Greta Tunberg

Lagard ka mësuar leksionet e krizës së vitit 2008 në krye të një banke qendrore, që tani po përdor të gjitha burimet që ka në dispozicion. Merkelit i është dashur pak më gjatë që të reagojë. Por tani, ajo po e kupton më në fund se depresioni ekonomi në zhvillim e sipër, do t’i gjunjëzojë vendet e Evropës Jugore, dhe mund të kërcënojë ndjeshëm Tregun e Përbashkët Evropian.

E shtyrë në limitet e saj nga Gjykata e Lartë e Gjermanisë, që vuri në dyshim ligjshmërinë e veprimit të Bankës Qëndrore Evropiane, presidenca franceze e nxitin homologen e kujdesshme dhe të arsyeshme të vepronte dhe të thyente tabunë e solidaritetit financiar.

Bashkë me Emanuel Makronin, ajo po propozon tashmë një fond rimëkëmbje prej 500 miliardë eurosh, të huazuar në mënyrë kolektive nga Bashkimi Evropian, dhe të rishpërndara nga buxheti i BE-së tek vendet më të prekura.

Ishte kthesa e fortë e Merkelit, ajo që do t’i japë mundësi Von der Lejenit të luajë rolin e vet. Kjo e fundit nuk ka qëndruar duarkryq që nga fillimi i krizës, duke bërë thirrje të vazhdueshme për bashkëpunim midis shteteve anëtare, dhe duke prezantuar që në fund të muajit shkurt programe të përbashkëta të blerjes se pajisjeve mjekësore mbrojtëse.

Ndërkohë më 19 mars, organizoi krijimin e rezervës së parë të përbashkët në historinë e BE-së të pajisjeve mjekësore të urgjencës. Ndërsa Parisi dhe Berlini e shohin të përshtatshëm bllokimin e eksporteve të maskave, për të shmangur zhdukjen e rezervave për vendet e tyre, një Ursula empatike, u kërkoi ndjesë italianëve për mungesën e solidaritetit dhe reagimet egoiste të shteteve anëtare.

Pas marrëveshjes franko-gjermane të 18 majit, Komisioni Evropian i drejtuar Von der Lejen ndryshoi ndjeshëm qasje duke propozuar një plan të madh të rimëkëmbjes ekonomike, dhe rritur në 750 miliardë euro mbështetjen e BE-së ndaj vendeve anëtare.

Ky plan hodhi themelet për një union shëndetësor, duke propozuar mbrojtjen e industrive strategjike evropiane nga vendet e huaja, si Kina, përmes subvencioneve shtetërore. Ndërkohë, ai mobilizon fonde për kërkime mbi një vaksinë të disponueshme për të gjithë.

Secila në fushën e vet, dhe me një lloj përulësie, Kristin Lagard, Angela Merkel dhe Ursula Von der Lejen, kanë treguar vlerën e shtuar të Bashkimit Evropian kur ai ecën përpara i bashkuar, dhe i nxitur nga e njëjta ambicie. /

“Les Echos” – Bota.al

LEXO TE PLOTE

Blog

“Bota që dikur më frymëzonte, tani ma shpif/ A do jetë kështu, sot e tutje”?

Publikuar

-

Nga

Eshtë një mbrëmje e mrekullueshme vere – jemi vërtet në mesin e verës, kur ditës më të gjatë të vitit ngadalë po i vjen fundi – dhe unë me Benin jemi brenda, para TV, duke parë episodin e parë të “Çernobilit”.

Si mundëm të merrnim një vendim të tillë, thjesht nuk e mbaj mend. Si të gjithë të tjerët, edhe ne i jemi kushtuar filmave, rregullimeve dhe sistemimeve për një kohë të gjatë, dhe kur Ben pa serinë televizive mes atyre më të rekomanduarave, më pyeti se çfarë mendoja. E kisha tashmë, por ai, nga frika se mos ndjente shumë tmerr, ia kishte kursyer vetes.

Tani ishte ai që më kërkonte një mendim… dhe në atë moment, mendja ime më luajti një rreng të pabesë. Për një moment më mbeti kujtimi i një serie televizive shumë të bukur – melankolike, apasionante dhe me atmosferë përfshirëse – dhe në një farë mënyre, harrova krejt se ishte edhe e errët, e frikshme.

Sapo filluam ta shohim, u vetëdijësova për gabimin tim. Jashtë dielli ka perënduar tashmë, dhe rrezaton hije të gjelbëra mbi oborr. Dëgjohet mulizeza në pemën e vet të zakonshme dhe zërat e mbytur të njerëzve, njerëzve të ndjeshëm, teksa kalojnë para shtëpisë.

Dhe ndërkohë ne jemi këtu, në dritën e errët të dhomës sonë të ndenjes, duke parë një njeri që kryen vetëvrasje duke varur veten dhe një tjetër në grahmat e vuajtjeve mizore të shkaktuara prej djegies së rrezatimit, ndërsa fëmijët luajnë në mesin e pluhurit radioaktiv. Shikoj Benin, në anën tjetër të dhomës, dhe vërej se ai i ka sytë përtokë.

Një çast më vonë fikim televizorin dhe dalim në dritën e muzgut: krah për krah, gati pa thënë asnjë fjalë, të zhytur në muzgun e qetë.

Por edhe aty, vazhdoja të pyesja veten: “Si munda ta harroj gjithë atë tmerr? Si munda ta arkivoj në mendje serinë, si një vepër të realizuar shumë mirë, duke eleminuar nga kujtesa impaktin e saj emocional?” Ky mendim është i lidhur me një tjetër, që ende më pushton: “A ka ndryshuar diçka brenda meje? Ky ndërgjegjësim dhe sensibilizim i shtuar, kjo ndjeshmëri dhe tmerr për egërsinë e botës, a ka qenë gjithmonë brenda meje, i groposur nga përditshmëria dhe shpërqendrimi? Apo ishin muajt e fundit që më bënë të zhvilloja një vetëdije të ndryshme?”.

Disa ditë më vonë jemi në makinë, duke shkuar për të takuar disa miq: dalja jonë e parë, rreth njëzet minuta udhëtim në drejtim të Londrës perëndimore. Xhiroja në WestWay është diçka që gjithmonë e kam dashur, sepse më bën të ndjehem në shtëpi, e lumtur që jetoj në Londër. Sidoqoftë, sot është sikur shqisat e mia janë sulmuar nga të gjitha anët; gjithçka duket se ecën më shpejt dhe me një vëllim më të lartë se më parë, pa ndalim. Dhe mendoj përsëri për batutën që i atribuohet aktorit Ernest Thesiger, kur i kërkuan të përshkruante përvojën në llogore pas Luftës së Parë Botërore: “O Zot”, u përgjigj, “çfarë zhurme! Dhe sa shumë njerëz!”.

LEXO EDHE:  102 vite komunizëm, 100 milionë të vdekur

LEXO EDHE:  Fotot/ Ja si u festua miratimi i Reformës nga Delegacioni i BE-së në Shqipëri

Frika nga errësira

Nuk duroj dot nivelin e histerisë që më kap kur largohem nga shtëpia dhe nuk më pëlqen të kuptoj se tani, në qytetin që e dua aq shumë, ndihem e vogël dhe e brishtë. Energjia e vetë qytetit, që më parë më karikonte, tani duket kërcënuese për mua dhe pyes veten nëse ndryshimi që ka ndodhur tek unë, është i përhershëm apo i përkohshëm, dhe si do të kthehem në jetën time të dikurshme. Apo nëse do të ketë një mënyrë të re dhe të ndryshme të të jetuarit.

Periudha e izolimit po përfundon, të paktën tani për tani, dhe filloj të takoj përsëri miq … Filloj të kem frikë se jam bërë jo vetëm më e ndjeshme, por edhe më e mërzitshme, por mbase kjo ka ndodhur për të gjithë ne. Dhe pyes veten: “O Zot! Por më parë, për çfarë bisedonim?”

Një mëngjes, përsëri, duke kaluar pranë varrezave përpara kishës, vërej një pllakë që mban një mbishkrim në gjuhën latine: “Post tenebra lux, pas errësirës vjen drita”.

Më rikthehet në mendje Çernobili dhe se si reagimi im, kur e pashë për herë të parë, ishte shumë në përputhje me magjepsjen për errësirën, në artin shprehës që mbizotëron në kohërat tona. Mendoj përsëri se sa shumë ne i kushtojmë rëndësi veprave ngacmuese, pa zbutje, të cilat na e bëjnë gjakun të ngrijë, dhe se si komeditë me zor konsiderohen në ceremonitë e ndarjes së çmimeve.

Kam filluar të kem frikë nga errësira, mbase sepse për momentin nuk e di se çfarë fshihet aty. Dhe kështu ndjehem e tërhequr nga drita, nga rrezet e diellit që filtrohen mes pemëve, pasqyrimet në sipërfaqen e ujit dhe nga mirësia e miqve. Ndoshta duhet të rishikoj “Detectorists”. / The New Statesman – Bota.al

LEXO TE PLOTE

Blog

U nxit nga kriza e bukës/ Faktet më të habitshme rreth Revolucionit Francez

Publikuar

-

Nga

U nxit nga kriza e bukës/ Faktet më të habitshme rreth Revolucionit Francez

Një ndihmëskuzhinier që e mbrojti mbretëreshën gjatë Revolucionit Francez, u lye me gjalpë dhe më pas u dogj i gjallë nga turma.

Kur iu pre koka mbretit Luigji XVI gjatë Revolucionit Francez, njerëzit ngjyen shamitë e tyre në gjakun e tij, ndërsa shitën si suvenire pjesë të flokëve të tij. Një shami e tillë u gjet mbi 200 vjet më vonë, e fshehur brenda një kungulli të tharë.

Revolucionarët francezë e shembën Fortesën e Bastijës me mjete rrethanore, pasi nuk kishin eksplozivë.

Franca ishte gati e falimentuar nga Lufta Shtatëvjeçare, dhe nga ndihma që iu dha amerikanëve gjatë Luftës së tyre Revolucionare. Kriza ekonomike, e rriti tensionin midis shtresave të ndryshme shoqërore në Francë, gjë që çoi tek Revolucioni Francez.

Para Revolucionit, Ministri i Financave, Zhak Neker, sugjeroi që familja mbretërore të miratonte një buxhet konkret për të kursyer paratë. Ai u shkarkua menjëherë nga puna.

Avokati Maksimilian Robespier, nxiti krimet më të përgjakshme të Revolucionit Francez, i njohur si Mbretërimi i Terrorit. Vetëm midis viteve 1793-1794, ai firmosi 16.694 dënime me vdekje. Robespier e zëvendësoi katolicizmin me një fe të quajtur “Kulti i Qenies Supreme”, që drejtohej prej tij.

Në korrikun e vitit 1794, Robespieri u përpoq të vriste veten për të shmangur arrestimin. Ai dështoi, duke mbetur i plagosur rëndë në nofull. Pak para se të ekzekutohej me prerje koke ne gijotinë, fjalët e tij të fundit ishin “Faleminderit, zonjë”, drejtuar një gruaje që i dha një shami për të fshirë nofullën e tij që vazhdonte t’i kullonte gjak.

Gjatë Revolucionit Francez, gijotina ishte metoda e preferuar e ekzekutimit. Personi i fundit që u ekzekutua në të ishte Hamida Xhanbudi në vitin 1977. Franca e anuloi dënimin më vdekje në vitin 1981.

Para Revolucionit Francez, një stuhi e fortë breshëri dëmtoi rëndë të korrat, duke çuar në një mungesë të madhe të ushqimit, dhe në rritjen e jashtëzakonshme të çmimit të bukës.

Revolucioni Francez, pati shumë efekte afatgjata në historinë moderne, përfshirë nxitjen e rënies së monarkive absolute në të gjithë botën, si dhe të një vale konfliktesh botërore.

LEXO EDHE:  Demokratët të kërkojnë ndjesë/ Kanë dështuar në qeverisjen e qyteteve amerikane

LEXO EDHE:  Covid-19 do të godasë më fort ekonomitë e vendeve në zhvillim

Motoja e Revolucionit Francez “Liri, vëllazëri, barazi”, u shndërrua në sloganin simbol të trazirave të mëvonshme në historinë moderne, siç ishte Revolucioni Rus mbi 100 vjet më vonë.

Sharlot Kordej, një mbështetëse e moderuar e Revolucionit, vrau një nga udhëheqësit më të njohur Zhan Pol Mara në vaskën e banesës së tij më 13 korrik 1793. Ajo u ekzekutua 4 ditë më vonë në gijotinë.

Dramaturgu Olimp de Goge, hartoi dhe publikoi “Deklaratën e të Drejtave të Gruas dhe të Qytetarit”. Jakobinët e ekzekutuan në gijotinë në nëntor 1793.

Një nga mikeshat më besnike të Maria Antonetës, Princesha dë Lambal, u masakrua në rrugët e Parisit. Pasi refuzoi të besohej për besnikëri ndaj Revolucionit Francez, anëtarët e parlamentit e nxorën me forcë në rrugë, ku e priste një turmë njerëzish të egërsuar, që e vranë dhe më pas e copëtuan trupin e saj.

Gati 60.000 gra marshuan në Francë për të protestuar kundër rritjes së çmimit të bukës dhe mungesës së saj në dyqane. Protesta e tyre, ishte fillesa e lëvizjes kundër sundimit mbretëror.

Gjatë Revolucionit Francez, u sulmuan dhe shkatërruan të gjitha simbolet e monarkisë. U hapën varret e mbretërve, mbretëreshave dhe aristokratëve, teksa kufomat e tyre u dogjën dhe asgjësuan.

Para Revolucionit Francez, një bukë kushtonte sa paga e një jave. Shumë fshatarë rrezikonin vdekjen nga uria.

Kur familja mbretërore u përpoq të arratisej, ajo u zbulua dhe u kap shumë shpejt. Fytyra e mbretit ishte e stampuar në çdo monedhë franceze, duke e bërë shumë të lehtë identifikimin e tij nga kryengritësit.

Gjatë Revolucionit Francez, ekzekutimet me vdekje ishin një formë popullore e argëtimit. Njerëzit shkonin dhe zinin vend në sheshe që herët në mëngjes, që të kishin një fushëpamje sa më të mirë të gijotinës, dhe blinin listat e atyre që do të ekzekutoheshin atë ditë. Ata merrnin me vete edhe fëmijët e tyre.

Francezët e uritur, e urrenin stilin e jetës ekstravagante që bënte mbretëresha Maria Antoneta. Ndaj ata i vendosën asaj nofkën “Madam Defiçiti”./Përshtati në shqip CNA.al

 

LEXO TE PLOTE