Connect with Us

Nga Artan Fuga/ Problemi nuk është Gjiknuri, por Bylykbashi!

Opinione

Nga Artan Fuga/ Problemi nuk është Gjiknuri, por Bylykbashi!

Publikuar

-

Tryeza e partive?

Qeveria 10 – Opozita 1

Por, të ndjekim vazhdimin.
Kur deklarova se ditën që në tryezën e organizuar për kodin zgjedhor midis partive politike, qeveria pati një fitore 10 me 1 ndaj opozitës, disa e censuruan atë çka thashë. E censuruan edhe ata që kanë ndofta nja shtatë vjet që marrin postimet e mia, shkruar thjesht për qefin tim në facebook, pa më pyetur. Disa të tjerë e keqinterpretuan, dhe disa as kuptuan se për çfarë bëhej fjalë dhe as pritën të shpjegohem. Direkt thonjë në fyt! Partia mbi të gjitha!
Nejse, gjëra pa pikë rëndësie! Se mos ra tërmet?!

Përpara sesa të numuroj dhjetë fitoret e qeverisë dhe një të opozitës, desha të sqaroj diçka.

Eshtë e padyshimtë që jeta politike në vendin tonë duhet të hyjë në shinat e institucionalizimit. Duhet patjetër që fati politik i vendit të vendoset si e bëjnë popujt e qytetëruar, në kutitë e votimit, dhe jo në rrugë, as si ballafaqim bombash molotov kundër gazit lakrimogjen, as si takime te mullari i kashtës pas gardhit dhe fshehur nga sytë e botës! As me djegje mandatesh dhe dalje revolucionare nga Kuvendi! Duhet patjetër gjithashtu një kod zgjedhor i ri. Duhet patjetër që opozita të hyjë në zgjedhjet e ardhëshme, sikurse nuk ka rrugë tjetër që veç aktorëve të tjerë socialë, të injoruar, në negociata të hyjnë edhe partitë politike.

Ky qendrim të jetë i qartë dhe bërë dallueshëm i tillë nga ana ime.

Por, pasi thamë këto, pasi dimë që edhe partnerët tanë perëndimorë këtë kërkojnë me ngulm dhe me të drejtë, pra kërkojnë ata që kërkojmë ne qytetarët : marrjen fund të aventurizmit politik ardhur nga çdo horizont, të shohim një pikë tjetër: Përse mendoj se qeveria atë ditë ditë fitoi shumë më tepër sesa opozita?

Ishte një humbje e paralajmëruar, e paevitueshme, ndoshta e ndërgjegjësuar edhe nga vetë opozita. Problemi ynë është se kur partitë politike që sundojnë Shqipërinë dhe ne qytetarët, radikalizohen në qendrime, si kur grinden ashtu edhe kur pajtohen, e bëjnë me zell të tepruar.

Kur grinden hidhnohen, kur pajtohen harrojnë dallimet.

Pra, ajo që unë pashë atë ditë të tryezës ishte që opozita nuk erdhi atje si opozitë në artikulimet e saj, në simbolikën e veprimeve të veta, në mesazhet që duhej të lëshonte te opinioni publik, i cili pret shumë prej saj, por erdhi si palë, aq sa dukej sikur në tryezë ishin ulur njerëz me status social dhe politik e me qendrime dhe strategji të njejta.

Pse 10 me 1?

1. Në tryezë përfaqësuesve të opozitës u ishte vendosur përballë pikërisht personi që është lakuar nga opozita për gjatë të gjithë vitit si mishërimi, simboli, nyja, vetë djalli, i vjedhjes të votave, i shkatërrimit të demokracisë shqiptare, personi i kërkuar të dënohet, emri i të cilit ka shërbyer për të mbledhur të gjithë protestuesit në sheshet e tymosura. Zëri i tij u transmetua nga të gjitha mediat e opozitës dhe deri në Gjermaninë e largët!
Unë personalisht i urrej të gjithë manipuluesit e votës. Por, ende vetë personalisht nuk kam ndonjë të dhënë të besueshme se zoti Damian Gjiknuri është ai që ka paraqitur opozita. Edhe mundet, por vetë nuk di gjë. Pse t’i bie në qafë kot! Publikisht pa një vendim të drejtësisë nuk kam asnjë të drejtë të them asnjë fjalë për të. Mirëpo duke dëgjuar opozitën e kam të qartë se cilin imazh të tij ajo na ka transmetuar. Qeveria i vendos përballë opozitës pikërisht atë që opozita e kishte shpallur prej një vitit si vetë djallin, si njeriun që vetëm kod zgjedhor të mirë nuk do, vetëm zgjedhje të ndershme nuk do! Me ose pa të drejtë! Unë nuk di asgjë! Dhe kryeministri në mënyrë shumë provokative duket sikur i thotë opozitës : Erdhe në tryezë??? Ik fol pak me Damjanin!!!Dhe opozita shkon! Sigurisht nuk i zgjedh kundërshtarët – sikundër thotë – por rezervat e veta nuk mund t’i deklaronte, nuk mund të kërkonte të ishte ndryshe? Hiç asgjë!
Tani më thoni : A nuk është kjo një pikë në favor të qeverisë?

2. Kur pranohet Damjani në tryezë me të cilin thuhet se do të bihet në konsensus (pra Gjiknuri dhe Bylykbashi supozohet se do të bien dakord si dy shokë të mirë), nënkuptohet se është hequr dorë dhe nga kërkesa që të shkohet në zgjedhje pa Edi Ramën si kryeministër. Eshtë logjike rjedhoja. Përderisa për Damjanin thuhet se opozita nuk i zgjedh kundërshtarët, sikundër deklaroi zoti Bardhi, atëhere nuk e zgjedh dot edhe kryeministrin që cakton pala tjetër! Pra, kryeministri ka të drejtë të thotë: iku edhe kjo pikë!
Tani më thoni: a nuk ishte edhe kjo një pikë tjetër në favor të qeverisë?

3. Thuhet që opozita kishte kërkuar që për kodin zgjedhor të diskutohej dhe të vendosej de facto jashtë Kuvendit. Shumë mirë. E kam thënë, Shqipëria nuk ka pasur kurrë më parë një kuvend kaq shumë kukull, të padenjë dhe karagjoz. Mirëpo kjo i shërben në radhë të parë vetë qeverisë. Pse budallaqe është qeveria dhe kryeministri Edi Rama që të shkonte në zgjedhje me një kod zgjedhor të konceptuar dhe aprovuar vetëm nga një parlament kukull? Përse t’a bënte këtë kur e dinte se pastaj sido të delte rezultati i zgjedhjeve, ato do të ishin të palegjitimuara politikisht, juridiksht e politikisht? Qeveria përkundrazi kishte nevojë urgjente që kodin zgjedhor t’a aprovonte me opozitën që është jashtë Kuvendit, sepse e di që rreth saj janë formësuar realisht shpresat e popullit opozitar.
E thamë që opozita do të shkonte në tryezë nëse nuk donte të bënte gabimin e madh përfundimtar, por kjo nuk ndryshon gjë. Qeveria ja arriti që opozitën ta ulte në tryezë tamam atëhere ku i nevojitej. Kur qeveriste nuk kishte nevojë ta kishte opozitën nëpër këmbë, opozita iku nga Kuvendi. Tani që afrohen zgjedhjen ka nevojë që opozita t’a bekojë kodin zgjedhor, dhe opozita vjen! Cfarë të bëjë ?!
Më thoni, a nuk është edhe kjo një pikë në favor të qeverisë?

4. Ditën që mbahet tryeza e të katërve, pra kur opozita më në fund lëshon mesazhin e shumë pritur, që megjithë humbjet dhe çmimin që paguante, po i kthehej më në fund rrugës institucionale, po braktiste revolucionin ku ishte futur si rrugë qorre, po atë ditë lajmëron një protestë të madhe të shkurtit. Disa përfaqësues të saj theksojnë që atje populli do të kërkojë që në zgjedhje të parakohëshme të shkohet pa Ramën kryeministër!!!
Unë e di që në gjendjen ku ka arritur vendi ka vend që shqiptarët të protestojnë jo me njoftime para një muaji, por me shpërthime edhe spontane në vendet e tyre të punës, në lagje, e kudo ku bëhen padrejtësi të fëlliqura! Unë kam thënë shumë herë se në zgjedhje duhet të zerohet fuqia administrative e çdo kryeministri. Por, kjo është tjetër gjë. Ndërkohë, atë që opozita i hyn rrugës institucionale, kërkon shpëtim përsëri te rruga!!!
Cfarë u kërkon protestuesve për të njëmijtën herë ? Të përplasen në rrugë, ndërkohë që opozita është duke kërkuar konsensus me ata që ajo i quante vjedhësit e demokracisë?
Po shkon në zgjedhje apo në përplasje e tensione në rrugë? Sepse kemi dy mesazhe kontradiktore brenda disaorësh.
Më thoni, ky konfuzion, a nuk është edhe kjo një fitore e qeverisë? T’a rrëzosh Gjiknurin me anë të rrugës ndërkohë që bisedon me të në tryezë për të organizuar zgjedhjet e ardhëshme?

LEXO EDHE:  Nga Artan Fuga/ Mjaft më me llogje për arsimin e lartë! 

5. Por, problemi në atë tryezë nuk është zoti Gjiknuri, por zoti Bylykbashi!!! Duket si e habitshme, madje një çmenduri t’a thuash! Dale mos u nxitoni. Për zotin Bylykbashi si jurist dhe opozitar, si deputet, dhe si administrator i politikës, kam respekt të veçantë. Konkret, i edukuar, profesionist, parimor, mendoj se ai i ka bërë shumë shërbime Shqipërisë. Llaf të keq nuk kam dëgjuar! Megjithatë, ai duhej zëvendësuar në atë tryezë. Përse? Sepse ka qenë gjithë kohën negociatori i kodit zgjedhor apo i negociatave të tjera. Cfarë mesazhi marr si qytetar kur shoh të përjetshmit Gjiknuri – Bylykbashi përballë njeri tjetrit? Marr mesazhin që gjithmonë të njejtët ripërsërisin dramën e madhe politike të këtyre tridhjet vjetëve. Pas çdo grindjeje politike, vjen harmonia politike. Klasa politike ja njeh gjuhën vetes. Sikurse ka qenë do të jetë. Të njejtët që rivijnë në mënyrë të përsëritur nga grindja në negocim. A nuk ngjall kjo mosbesim te qytetarët, te elektorati,duke ushqyer idenë se asgjë e ndryshme, e re, nuk ndodh? Nuk ka partia demokratike të tjera personalitete, qoftë dhe për t’a kursyer zotin Bylykbashi?
Dhe nëse jep imazhin se gjithçka vazhdon si më parë, a nuk e demotivon kjo elektoratin, a nuk e shtyn drejt abstinencës politike? A nuk është kjo një fitore tjetër e qeverisë që kërkon pikërisht demotivimin e elektoratit për të votuar?

6. Unë nuk mendoj se ajo tryezë u mbaj jashtë logjikës të Kuvendit – sikurse gjoja imponoi opozita. Fakti i i organizimit të saj në një mjedis hapësinor dhe material jashtë ndërtesave të Kuvendit nuk tregon asgjë për thelbin e kuptimit të saj politik. Aty ishin përfaqësuesit e partive politike parlamentare, pra të PD, të PS, të LSI-së. Jo? Sepse partitë opozitare kanë dalë nga Kuvendi? Prisni një sekondë! Lsi – ia atje ka deputetë nga të listave, edhe partia demokratike ka deputetë që nuk di t’i ketë përjashtuar. Sadoqë ata deputetë kanë shkelur vendime partiake.
Në këtë plan një fjalë për zonjën Hajdari. Unë kam shumë arësye qytetare dhe personale t’a vlerësoj shumë zonjën Hajdari, edhe kur ajo është dakord me udhëheqjen e partisë demokratike, edhe kur ajo e kundërshton atë. Kurajoze, e fortë në brishtësinë e saj, ajo ka një artikulim politik që del nga i foluri i drunjtë tridhjetvjeçar i politikës shqiptare. Por, nuk e kam kuptuar se me çfarë statusi ajo ishte në atë tryezë. Si deputete e partisë demokratike? Si kryetare komisioni? Por, po të ishte kështu, atëhere mbetet të jemi brenda Kuvendit? Partia demokratike noton në një turbullirë politike në raport me konstituimin e tryezës.
Më thoni a nuk është edhe kjo një fitore e qeverisë që i imponon opozitës të ketë përballë një deputete të saj, por që është kundër saj?

7. Të gjitha këto po i harrojmë për një çast, mirëpo drejtimi politik i opozitës deklaron se kodi zgjedhor në thelbin e tij, pra në mënyrën e kandidimit të partive me lista të mbyllura, nuk qenka një problem!!! Këtu gjithçka përmbyllet. Pra fajin e ka individi, thjesht individi, kryeministri Edi Rama! Dikur fajin e ka Saliu, më parë, fajin e ka Enveri, a Pal Vata, tani fajin e ka Rama!!! Po mirë, a nuk është sistemi juridiko-politik që lejon ekseset e pushtetit, abuzimet me të? Cfarë kuptimi ka që të bësh zgjedhje të mira kur prej tyre del një Kuvend kukull, karagjoz, ushtarësh?
Elektorati pret me padurim: A do të arrijë ai me të vërtetë të votojë për deputetët e tij duke i patur nën kontroll, apo do të votojë lista kryetarësh që bëjnë shiun dhe erën, në mënyrë antikushtetuese mbi grupin e deputetëve?
E di partia demokratike që statutet e partive politike lidhur me strukturimin partiak të grupeve të deputetëve bien ndesh me kushtetutën?
Pra, jepet paraprakisht mesazhi se asgjë nuk do të ndryshojë!
Dhe nëse në vend të deputetëve të dalë nga parapëlqimet e elektoratit do të kemi të emëruar me lista, më thoni, a nuk është gjithashtu një fitore e qeverisë? Në vend që Kuvendi të kontrollojë qeverinë kemi qeverinë që Kontrollon Kuvendin.

8. Dhe nëse ka një mendim të tillë për t’a ruajtur kodin e tanishëm zgjedhor, ai nuk figuron nga ndonjë vendim strukturash drejtuese partish opozitare. Duket sikur vendimet merren njeherë pastaj çertifikohen. Ka ndonjë debat? Ka argumente? Heshtje tërësore. Por, a kanë transparencë partitë politike shqiptare, apo të gjitha janë njësoj nga pikepamja e demokracisë së brendshme?
A nuk do të shënohej edhe kjo pikë si një fitore e qeverisë e cila ka interes që gjithçka të përsërisë standartin e vet politik?

9. Nga ajo tavolinë ishin përjashtuar përfaqësuesit e partive të vogla, ato jashtëparlamentare, nuk ishin përfaqësuesit e shoqërisë civile, pra nuk ishte e gjithë jeta shoqërore që qendron jashtë Kuvendit të Shqipërisë?
A nuk ndihet e përjashtuar shoqëria nga përcaktimi i kodit zgjedhor? A nuk ka të drejtë të pyetet? Dhe nëse jepet mesazhi se këtë e dinë pak persona të partive tradicionale, a nuk e zbeh kjo motivimin e elektoratit për të votuar?
Më thoni, nuk do të ishte edhe kjo një pikë në favor të qeverisë?

10. Dhe nëse sikurse thotë tani opozita, sistemi zgjedhor nuk është problem, por fajin e ka thjesht individi, kështu do të vazhdohet të thuhet për reformën e shtetit, të ekonomisë, të shkollës? Kush na siguron që sikurse u tërhoq nga zhbërja e kodit zgjedhor opozita nuk do të tërhiqet nga zhbërja e të gjithë një sistemi që ë çdo orë e ditë i poshtëron qytetarët?

Po fitorja e opozitës?

1. Ajo e çbëri këtë parlament karagjoz dhe kukull. Deputetët që mbetën atje sikurse tryeza u tregoi nuk kanë më jetë politike përpara tyre. Historia e tyre politike u mbyll me turp. Jo sepse kundërshtuan vendimin e djegies të mandateve të partive të tyre, por për lojën e fëlliqur politike që bënë, (me ndonjë përjashtim) duke u hequr si opozitë, e duke bërë lojën e qeverisë. Morën votat e popullit opozitar dhe i përdorën për interesat e tyre meskine. U sollën si kukulla politike. Tani zotëria i hodhi tej, i flaku si limona të shtrydhur. Këtej e tutje cdo parti në pushtet do t’a ketë frikën e kamikazeve politike që djegin mandate dhe e lënë pushtetin të masturbohet me vetveten.

Me tryzën e partive parlamentare për kodin zgjedhor, qeveria fitoi shumë më tepër sesa opozita. Por, kjo ende nuk do të thotë asgjë.

Ndoshta opozita ndjek strategjinë e Torviollit. Pra tërhiqet për ta futur qeverinë në kurthin e votimeve sa më të drejta. ndofta si cdo sipërmarrje që hyn ose rihyn në treg duhet të paguajë një çmim të lartë hyrës për të kapërcyer barrierat e tregut. Ndofta si cdo konkurrent i ri, duhet t’i paguajë një haraç atij që zotëron tregun.

Unë mendoj që dhjetë fitoret e qeverisë lidhen edhe me këta faktorë. Por, duhen ditur, thënë, pranuar, jo anashkaluar me dredhira të nënkuptuara sikur opozita ndodhet nën presionin e partnerëve demokratikë të Shqipërisë.

Por, ndoshta edhe mendon se humbjet e asaj dite do t’i rikuperojë në të ardhmen!

Këtë mbetet ta shohim!

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania
KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Opinione

Bombat me gaz ndaj protestuesve të opozitës/ Zbardhet marrëveshja sekrete, si gënjeu Lleshaj

Publikuar

-

Nga

Qeveria e Edi Ramës asnjëherë nuk e ka thënë të vërtetën se ku e kishte marrë gazin lotsjellës, të cilin e përdori për të shtypur protestën e opozitës. Kishte pohuar se kjo sasi gazi ishte blerë në kohën e Sali Berishës, pas protestave të 21 janarit të vitit 2011.

Por, Gazeta Insajderi ka zbuluar të vërtetën se si Qeveria e Edi Ramës e mori në mënyrë të dyshimtë këtë gaz lotsjellës nga Policia e Kosovës. Kjo është bërë nëpërmjet një marrëveshje të dyshimtë të nënshkruar mes Rashit Qalajt, drejtorit të Policisë së Kosovës dhe Ard Veliut, drejtorit të Policisë së Shqipërisë.

Marrëveshja e dyshimtë për 500 granata me gaz lotsjellës

Për shkak të ndjeshmërisë, rregullat në blerjen e armëve e gazit lotsjellës janë specifike. Në momentin e kontraktimit, blerësi-Policia e Kosovës, nuk lejohet që t’ia huazojë dikujt tjetër. Është përdorues i fundit i armës dhe mban përgjegjësi se si e përdorë atë.

Mirëpo, ky rregull është thyer nga Rashit Qalaj, drejtor i Përgjithshëm i Policisë së Kosovës. Ai ka vendosur që t’ia huzojë 500 granata me gaz Policisë së Shqipërisë.

Ky vendim i tij, sipas burimeve të Gazetës Insajderi, ka ardhur pas presionit që atij i është bërë nga presidenti i Kosovës, Hashim Thaçi.

Kjo sasi prej 500 granatave me gaz ishte “dhuratë”, e Thaçit për partnerin e tij politik Edi Ramën, kryeministrin e Shqipërisë.

Implementimi i tij duhet të bëhej nga drejtori Qalaj, njeri i lidhur dhe i dëgjueshëm i PDK-së së themeluar nga Thaçi.

Po ashtu, pjesë formale e implentimit do të duhej të ishte edhe ministri i Punëve të Brendshme. Atëkohë, këtë post e mbante Ekrem Mustafa, i cilësuar nga kritikët e opozitarët si ministër analfabet dhe i padijshëm.

Insajderi ka siguruar letrën që Mustafa ia kishte dërguar shefit të tij, Behgjet Pacollit. Duhej formalisht edhe “vula” e Pacollit për marrëveshje ndërkombëtare.

Si i gënjeu shqiptarët ministri Sandër Lleshaj?

Sandër Lleshaj, ministër i Punëve të Brendshme i Republikës së Shqipërisë, ka gënjyer publikisht kur ka folur për gazin lotsjellës që është hedhur kundër protestuesve të opozitës, gjatë vitit 2019.

LEXO EDHE:  Apokalips Qiellor

LEXO EDHE:  Shpërthen Artan Fuga/ Na kanë dh… gjuhën! 

Ai ishte pyetur nga deputeti Lefter Maliqi në një mbledhje të komisionit për siguri, të mbajtur më 11 nëntor të vitit të kaluar.

“… për sa i përket gazit lotsjellës në konceptin buxhetor ne e kemi gjetur nuk e kemi blerë. Atë e hedh policia. Jam dakort me ju që është hedhur shumë, por ama janë shmangur plumbat”, kishte thënë Lleshaj.

Fakti që vetë ministri i Punëve të Brendshëm i Shqipërisë e pranon se kanë hedhur shumë gaz lotsjellës, ligjërisht e bënë përgjegjës edhe shtetin e Kosovës.

Kjo përbën shkelje të rregullave ligjore. Në cilësinë e blerësit, Policia e Kosovës mban përgjegjësi ligjore se si do ta shfrytëzojë gazin lotsjellës si përdorues i fundit i tij, pa pasur të drejtën e huazimit.

Në këtë rast, huazuesi i gazit lotsjellës Policia e Shqipërisë, është e paditur për përdorimin e dhunshëm të kësaj sasie.

Një kallëzim penal kundër Sandër Lleshajt, ministrit të Punëve të Brendshme dhe disa punonjësve të Policisë së Shtetit është ngritur nga ish-krye bashkiakja e Shkodrës, Voltana Ademi.

Lleshaj dhe vartësit e tij akuzohen nga Ademi për “shpërdorim detyre”. Padia është depozituar në Prokurorinë e Rrethit Gjyqësor Shkodër dhe Bashkia e Shkodrës kërkon edhe “pezullim të ushtrimit të detyrës publike” për personat e kallëzuar penalisht.

“Në cilësinë e Kryetares së e bashkisë Shkodër së bashku me qytetarët e Shkodrës po bënim manifestim  paqësor , në mbrojte të të drejtave dhe lirive themelore Kushtetuese, mbrojtjen e drejtës së votës, e cila është parimi kryesor në zbatim të Kushtetutës.  Manifestimi ishte paqësor dhe konform dispozitave ligjore në fuqi”.

“Bashkia e Shkodrës, në kallëzimin penal për ministrin e brendshëm dhe punonjës të Policisë së Shtetit thotë se “siç tregojnë edhe pamjet filmike, punonjësit e Policisë së Shtetit kanë sulmuar me gaz edhe protestues të cilit ishin në kushte të pamundura shëndetësore, apo persona që po u vinin atyre në ndihmë. Kjo metodë kriminale, është shkelje flagrante e ligjit, që vë në rrezik serioz jetën e qytetarëve dhe personave që ishin duke i ndihmuar ato”, thuhet në kallëzimin penal kundër Lleshajt.

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Artan Fuga/ Ligji i censurës, na kthen te gjykimi fshatçe i Frontit Demokratik

Publikuar

-

Nga

Në vëmendje të delegacionit të Komisionit të Venecias

———–

Ka vend të dali më qartë se çfarë përmban ligji i amenduar për transmetimet audiovizive dhe elektronike, dhe përse ai është jo vetëm kulturalisht dhe profesionalisht i padenjë, por edhe bie në kundërshtim jo thjesht me lirinë e shprehjes, por ka probleme të tjera më të mprehta, krejt të tjera, që nuk janë vendosur në dukje.

Publikimet dhe masat kundër shkeljeve të parashikuara i trajton në mënyrë të diferencuar, pra ndryshe për median e shkruar në letër, ndryshe për transmetimet audiovizive lineare, pra të televizioneve, dhe ndryshe për portalet dhe përgjithësisht për platformat e publikimeve elektronike.

Në këtë mënyrë ai drejtohet kundër barazisë të subjekteve para ligjit. Privilegjon mediat klasike dhe diskriminon mediat elektronike.

Nuk përcakton qartë dhe prerë se cili është dallimi midis një transmetuesi personal apo një transmetuesi që konsiderohet se ka një vijë editoriale të përcaktuar. Përmbajtja editoriale e përpunuar nuk ka lidhje fare me dallimin nëse je publikues personal apo subjekt juridik.

Po ashtu nuk rregullohet edhe cënimi i personit në Internet pavarësisht nëse dëmtuesi është me këtë apo status. O shokë kryetarë kooerativash: është web -i media apo jo?

Në vend të përcaktojë llojin e veprës penale ose kundravajtjes administrative, pra nëse është: cënim i privatësisë, cënim i së drejtës të imazhit, fyerje, denigrim, shpifje, harselim, etj., ligja në fjalë përmend cënimin e “reputacionit”.

Pra specifikon vetëm pasojën, por nuk parashikon përcaktimin e mjeteve dhe rrugëve kundraligjore që çojnë atje. Përsa i përket reputacionit nuk specifikohet se çfarë është reputacioni dhe kur quhet i dëmtuar. Tani gjithkush bërtet m’u dëmtua reputacioni!

Dëmtimi mund të jetë jo vetëm i reputacionit por edhe shkaktim i dëmeve financiare dhe materiale, Prandaj duhet që të përcaktohet: Me çfarë mjeti dhe veprimesh është sjellë dëmtimi. Të provohen dëmete materiale dhe morale që kanë lidhje me këtë. Të specifikohen që kjo është bërë me qëllim si edhe të provohet që faktet e publikuara dihet se ishin të rreme. Kjo është abc e ligjeve të BE.

Dëmtimin e reputacionit duke ja kaluar për gjykim AMA ose Këshillit të ankesave ligji i quan si kundravajtje administrative. Në fakt kjo dëmton të drejtat qytetare sepse kodi penal shpifjen, etj, i konsideron kundravajtje, vepra penale. Tani gjyakata për këto raste mund t’i thotë qytetarit shko te Ama!!!

Gjykimi bëhet jo nga gjykatat. Ligja në fjalë përcakton që masat mund t’i japi ose bordi i AMA-s ose Këshilli i Ankesave dhe nuk përcakton qartë se cili prej tyre. Kjo krijon një flu juridike dhe administrative të hatashme.

LEXO EDHE:  Nga Artan FUGA/ Drama e bredhit jeshil

LEXO EDHE:  Nga Artan FUGA/Diplomacia: Perëndimi ka pranuar shqiptarët, por ende jo Shqipërinë!

Gjykata administrative ka tagër të gjykojë nëse vendimi i AMA -s është apo jo i drejtë administrativisht, por nuk ka tagër të gjykojë vetë çështjen me themel si shpifje.

Në Gjykatë individi shkon paraqitet vetë përpara trupës gjykuese kurse te AMA operatori nuk parashikohet të shkojë. Nuk ka as avokat si në gjyq, nuk ka mundësi as për tre shkallë gjykimi. Me një fjalë kthehet në gjykimin fshatçe, tipi i frontit demokratik.

Ndryshohen kompetencat e këshillit të ankesave dhe përbërja e tij por thuhet se ata janë specialistë të medias. Pra janë njerëz që nuk kanë medoemos kulturë juridike. Aq më shumë që janë në varësi të bordit të AMA anëtarët e të cilit janë me ngjyresa politike partiake. Gjykimi i masave administrative pra ka burim politik.

Cfarë kuptohet me specialistë të medias?

Këta janë që do të gjykojnë nëse një publikim nxit terrorin, cenon sigurinë kombëtare!!! Ku i gjetën kompetencat kur keto ceshtje gjykohen nga gjykatat si vepra penale.

Ndalimi aksesit në Internet, detyrimi për të hequr përmbajtjen e botuar, etj, merren me vendim të AMA , që urdhëron AKEP, pra AKEP vihet nën urdhërat e AMA që nuk parashikohen në asnjë ligj. Nuk parashikohet që në rast ankimimi në Gjykatën administrative, dhe kur kjo e fundit i jepe të drejtë operatorit, çfarë përgjegjësie financiare mban AMA për dëmet e sjella. Gjykimi në gjykatën administrative mund të vazhdoje me muaj të tërë nderkohe që operatori mund të falimentojë.

Kalimi i masave kundër prekjes të reputacionit nga me dimension penal të dhëna nga gjykata në masa administrative duket sikur i lehtëson ndeshkimet, por bën që AMA nën kontroll politik të japi masa brenda tre ditëve pa asnjë të drejtë apelimi kundër tyre dhe kështu të mbysi kritikën. Ndërkohë gjoba për këto kundravajtje është në mjete financiare po aq e rëndë sa edhe kur trajtohen si vepra penale. Këtu kemi një disproporcion të ndëshkimit.

Pra nuk dënohet fillimisht vetëm media, por edhe vetë qytetari dëmtuar, ju, ne, ata, ato, që për dëmet që na sjell media nuk kemi më të drejtë t’i kërkojmë pranë gjykatave por te AMA.

Na shkelet e drejta për gjykim të drejtë! E kuptoni apo jo, gazetarë, shoqata, juristë, deputetë, organizma ndërkombëtare, qytetarë! Nuk është çështje medias thjesht, por e lirive dhe të drejtave qytetare. Eshtë ceshtja e respektimit të Kushtetutes! Shoqëria Piramidale godet përsëri duke vendosur në rresht pikërisht komunikimin elektronik që e rrënon, e grryen, e thërmon PIRAMIDËN!

LEXO TE PLOTE

Opinione

“Përgëzime, Alketa! U ndeshe me një lukuni bashkëpatriote që priste të dështoje”

Publikuar

-

Nga

Nga Pëllum Kulla

-Unë ndjeva një kënaqësi të madhe aty dy netë më parë, kur ti kurrorëzove një ambicje të bukur dhe e bëre atë më së miri.
Sinqerisht gëzoj tok me ty, moj vajzë, që dole në atë arenë dhe u ndeshe me frikën dhe përgjegjësinë tënde, u ndeshe me konkurentet e tua, shpërbleve ata që guxuan ndofta pa shumë besim të të hapnin portën e madhe të ëndrrës tënde të florinjtë.

Ti u ndeshe me keqdashës italjanë, por sidomos me një lukuni bashkëpatriote, që priste me frymën pezull të dështoje e deshën megjithë shpirt që ti “të thyeje qafën” në majën alpine, ku pate kullotur ëndrrat e tua.
Nuk kish gjë më të bukur se ajo sfida dhe triumfi yt!
Mos u mërzit për zhurmën, sharjet, vërejtjet e talljet, që bëjmë ne që nuk ta duam suksesin. Ne jemi të pazotët të shquhemi, ne nuk kemi forcë, durim, vullnet këmbëngulje.

Ne, të pazotët, do të jemi shumë të lumtur, që askush të mos i ketë ato. Ne jemi më të qetë kur nuk shohim fitoret e atyre që njohim e që kemi hedhur shtat njëkohshëm. Mos, moj Alketa, mos! Mos, moj vajzë, se me atë që bëre, na e vure hapur në dukje që ne nuk jemi të zotë për ndërmarrje të tilla drithëruese.

Alketa Vejsiu, të përgëzoj për atë shpalosje mbresëlënëse të ndjenjave të tua, në atë gjuhë të bukur të folur shkëlqyeshëm, lirshëm, si një gurgullimë e ëmbël për veshët e italianëve që të vlerësuan. Them se e njoh italishten aq sa ta fuqizoj përgëzimin. Ndonjë gabimth i rrallë, shumë i rrallë, ishte paradoksalisht aleat i yt, për të dëshmuar se ti nuk ishe italiane, por e zotëroje gjuhën e tyre më mirë se miliona italianë! Ishte një dëshmi e bukur se sa shumë ke punuar për të përvetësuar atë shqiptim e atë rrjedhë që të kënaqte veshin.

LEXO EDHE:  Nga Artan FUGA/Diplomacia: Perëndimi ka pranuar shqiptarët, por ende jo Shqipërinë!

LEXO EDHE:  Nga Artan FUGA/Diplomacia: Perëndimi ka pranuar shqiptarët, por ende jo Shqipërinë!

Unë jam një njeri i moshuar dhe shumë e shumë vite më parë se ty, kam ecur nëpër ata shtigje, nëpër ato ëndrra dhe tek ty shihja veten, por këtë herë të trupëzuar në një bukuroshe rrëzëlluese, që përballte një audiencë me shije të holla. M’u duk se triumfoja tok me ty, unë, që nuk i a ndaja dikur veshin asaj radios së vjetër për “tutto il calcio minuto per minuto”, për Varietá-të e Canzonissimat e panumërta, për të ndjekur Mike Bongiornon, Alighiero Noschesen e Gigi Proiettin. Më shpluhurose kujtimet mbi leximet e mia të De Amicisit, Pirandellos, e më pas të Buzzatit…

Të tëra i gjeje në monologun tënd virtuoz. I tëri i besueshëm homazhi yt. Bëre shumë mirë që rikujtove suksesin e Ermal Metës. Por unë e quaj edhe më të sukseshëm e më të vështirë “alpinizmin” tënd artistik, që ishte më i vetmuar, më i pa mbështetur në atë aventurë brilante të shfaqjes së bukurive të tua.

Është një trishtim i madh, kur ve re që triumfin tënd e sulmuan shumë komente negative. E veçanta e tyre është zhurmërima.
Por janë mijëra herë më të shumtë ata, të heshturit, që kanë gëzuar tok me ty.
Përgëzime, Alketa, e mbarësi paç në këtë rrugë të ndritur ku po ecën me siguri të plotë!

LEXO TE PLOTE