Connect with Us

Nga Artan Fuga/ Si do e kisha shkruar një raport ngjarjeje po të kisha qenë polic

Opinione

Nga Artan Fuga/ Si do e kisha shkruar një raport ngjarjeje po të kisha qenë polic

Publikuar

-

Shoqëria shqiptare herë pas here është tronditur nga krimi në familje, sikurse nga dhuna ndaj grave bashkëshorte prej burrave të tyre.
Shumë hipoteza janë dhënë për të gjetur shkaqet e këtij krimi sa të përbuzur aq edhe që shkakton drama.
+++
Më ka qëlluar në Tiranë të shoh një skenë dhune familjare që më tronditi.
Kisha kohë që mbaja në kokë hipotezën time lidhur me shkakun e vërtetë, jo pretekstet, e krimit dhe dhunës kundër gruas, por nuk e kisha verifikuar në ndonjë ndodhi e sipër.

Një zonjë disi e moshuar bërtiste dhe tentonte të godiste një grua të re pas fustanit të së cilës rrinte fshehur, në dramë e duke vuajtur, në prag të një qarje të madhe, kokëulur, një djalë i vogël rreth shtatë vjeç. Zonja e moshuar, shumë energjike, ulurinte, ishte prishur në fytyrë dhe përpiqej ta godiste gruan e re.
«Kurvë e keqe ! » – i bërtiste dhe i vërsulej ta rrihte. « Mos ta shoh më surratin, qelbësirë ! »

Katër ose pesë policë me radio, të gjorët, përpiqeshin në mes të ndanin të
dy gratë, ose më mirë ta mbronin gruan e re, nënën e djalit të ngratë, nga sulmet e zonjës të shëndoshë.
Ndala këmbët dhe po përpiqesha të kuptoja se çfarë po ndodhte. Cfarë e kishte revoltuar kaq shumë zonjën e moshuar ?
Nuk kuptohej asgjë.
Por nuk mund të largohesha andej pa kuptuar shkakun e atij sherri mes dy femrave.

Kur papritur në vendngjarje afohet një burrë i ri, i nxehur fort edhe ai, dhe me hov kërkonte të godiste gruan e re pas fustanit të së cilës fshihej fëmija i vogël.

U kuptua se çfarë po ndodhte. Ishte një skenë tipike dhune familjare.

Gruaja e moshuar e hoqi për një cast vëmendjen nga zonja e re që në fakt sillej qetë dhe me dinjitet dhe u hakërrua në drejtim të burrit që sapo erdhi :

“Edhe ti, ik, të bëj katërqind copash dhe nuk të lejoj më ta kesh grua këtë, kurrë nuk do të sjellësh më në shtëpi këtë rrospije.“

E kuptova që burri i ri ishte djali i gruas së moshuar dhe bashkëshorti i nuses së re pas fustanit të së cilës fshihej fëmija i trishtuar, viktima e pafajshme e këtij sherri.

Burri i ri u eksitua edhe më shumë nga këto fjalë dhe u vërsul ta godiste edhe më fort gruan e tij duke uluritur :

“Edhe mos guxo qelbësirë të kundërshtosh apo të shash nënën time, se ta marr shpirtin, a e morre vesh apo jo!”.

Mos kishin qenë katër policët aty do të ishte derdhur gjak ndofta.

Por, mendova : A ka mundësi shteti që pas cdo çifti t’i vendosë katër policë për të siguruar qetësinë bashkëshortore pra të ruajë rendin në familje? M’u kujtua Konfuci kur shkruante se kur një shteti i duhet të mbrojë marrëdhënien familjare me anë të forcës të ligjit, atëhere nuk është vetëm familja që ka marrë fund, është vetë shoqëria që ka prekur fundin e saj, është shteti që ndodhet në prag të degjenerimit.

Cfarë vura re në këtë skenë gati krimi, gati vrasjeje të amortizuar nga forcat e rendit?

Familja nuk dukej fare e varfër. Të veshur mirë, të qethur dhe krehur mirë. Të ushqyer shumë mirë. Një familje tipike e mesme shqiptare. Asnjë shenjë varfërie.

Cilat ishin karakteristika e kësaj skene dhune që besoj u ka shpëtuar policëve shpirt njeriu që vetëm këshillonin dhe hanin goditje sa nga zonja e moshuar sa nga i biri i saj?

E para, burri eksitohej dhe bëhej i dhunshëm në sytë e nënës, nën vështrimin e nënës. Ai vepronte në kushtet e spektaklit që dhuronte përpara nënës së tij. Dhuna e tij ishte e shtyrë nga të qënurit nën vëzhgimin e një autoriteti moral që priste nga ai të vinte “nderin” në vend. Dhuna në atë çast ishte një akt që kërkonte të vinte në veprim dhe të plotësonte vullnetin paraprak të nënës. Po të hiqej vështrimi i nënës, natyrshëm do të qetësohej edhe furia birësore e dhunës.

Nënë e bir ishin bërë njësh aq sa mendova një cast se ishte furia e incestit të fshehur mes tyre që me impulsin e vet vëzhgues po i transmetonte djalit forcën e errët të krimit ndaj gruas së vet.

Nëna ishte nxehur sepse mendonte hallin e të birit, i biri sulmonte sepse donte të plotësonte vullnetin e nënës dhe të tregohej i denjë në sytë e saj.

Së dyti, gruaja e re reagonte në vetëmbrojtje. Vetëmbrojtja e saj eksitonte edhe më shumë nënën që nga ana e asaj e cyste edhe më fort të birin, e kështu një rreth i tërë vicios, një shkakësi vetëqarkulluese e një dhune që sa vinte rritej.

A është vrasja dhe dhuna thjesht akt i një urrejtje? Frojdi e ka zgjidhur prej kohe këtë problem.

Jo, nuk mund të jetë dhuna ndaj femrës thjesht shenjë e urrejtjes së pastër.

E para sepse urrejtja është gjithmonë e ushqyer nga dashuria. Urrejtja pa dashurinë e fshehur kthehet thjesht në një neglizhencë, braktisje, indiferentizëm ndaj objektit njerëzor të urryer. Një qënie që vetëm urrehet hidhet tej në plehra, braktiset, harrohet, do që të rrish rehat prej saj. T’i ikësh, nuk i “ndyen duart me të”.

Dashuria, thoshte Frojdi, mijra përvoja kishte parë me sy, ka prirje në konjuktura të caktuara të transformohet në urrejtje atëhere kur personin e dashuruar kërkon ta nënshtrosh për ta dashur ashtu sikurse e përfytyron ti vetë atë dhe jo sikundër ai është në vetvete. Dashuria ndaj tjetrit pa kufij i merr atij lirinë dhe maksimumi i marrjes së lirisë është pikërisht dhuna ndaj tjetrit, asgjësimi i tjetrit.

Karakteristika e skenës të krimit të mundshëm ishte edhe fakti se burri po dhunonte edhe fëmijën e vet duke e traumatizuar atë. Ajo ishte pra njëkohësisht skenë dhune ndaj gruas, por edhe një shkatërrim i vetvetes. Tipike për tensionin mes dashurisë dhe urrejtjes që prodhon një sadizëm por edhe mazokizëm pra një shkatërrim të vetvetes në gjendjen e instiktit të pakontrolluar.

LEXO EDHE:  Projektligji për arsimin e lartë kufizon shumë edhe të drejtat e pedagogëve 

Arsyeja nuk funksiononte në ato çaste, burri nuk e kontrollonte më veten e tij, as nëna. Ishte një krim edhe kundër vetvetes.

Jo më kot më vajti ndërmend se një pjesë e krimeve ndaj femrave përfundojnë gjithnjë e më shumë dhe me tentativa vetëvrasjeje, jo më kot kërcënimi verbal bashkëshortor se “do të vras”, plotësohet edhe : “Pastaj do të vras edhe veten!”

Jo më kot pas vrasjes “trimat” kthehen në arësye dhe qajnë për atë që kanë bërë, por që nuk riparohet dot.

Pra, po t’i përmbledhim karakteristikat e skenës së krimit, ato janë dy më kryesoret dhe që shpjegojnë gjithçka.

E para, krimi në formën e një të vepruari skenik, para një spektaktori si autoritet moral që nxit për veprim. Dhuna e burrit ndaj gruas për t’i dhënë spektakël nënës së tij.

E dyta, veprimi nën formën e një sadomazokizmi, pra dhunë e shoqëruar me shkatërrim të vetvetes, në formën e një bashkimi me objektin e dhunës në një botë të përtejme, ku uni dhe tjetri, e mira dhe e keqja, nuk ekzistojnë të ndara, sepse të ndara, ato nuk ekzistojnë, si cdo kontradiktë, veçse si pjella të arsyes.

Atje ku arësyeja përgjumet nën veprimin e fortë të instiktit, pra të energjisë inçestuale, jeta dhe vdekja, uni dhe tjetri, krimi dhe dashuria, urrejtja dhe dashuria humbasin linjat ndarëse dhe bëhen njësh.

Mos arriftë njeriu në atë fazë sepse gjithka gjithkujt mund t’i humbë kontrolli i vetes. Nis ajo që quhet faza e çmendurisë që vjen prej të qenit në rol skenik, pra i vëzhguar nga një autoritet moral që vetëm me sy nxit drejt krimit.

Më duket se pjesa më e madhe e krimeve ndaj femrave bëhet në kushtet kur ekzistojnë spektatorë që vetëm me vëzhgimin e tyre dhe praninë e tyre nxehin gjakrat.

Burri vepron sigurisht nën pulsionin dashuri – urrejtje, gruan e do sikurse ai e mendon atë, pra pa fije kundërshtimi, porse gruaja si qenie me ndërgjegje ka lirinë e vet. Këtu burri luhatet.
Në atë cast hyn faktori “spektator” që e shtyn drejt urrejtjes të potencuar sikurse thoshte Frojdi nga një dashuri e errët.

Nëna me autoritetin e vet moral i kërkon djalit ta dominojë gruan e vet, lidhja incestuale shpërthen dhe del jashtë kontrollit. I jati i burrit të dhunshëm, me heshtjen e tij shpeshherë provokative e bën të birin të ndjehet i detyruar të veprojë dhunshëm. Ky i fundit duhet të ruajë “dinjitetin” e birit para syve të atit, para syve të motrave, vëllezërve, fisit, instikti i hordhisë dhe i tribusë shpërthen dhe kapërcen cdo barrierë dhe digë që u ka vendosur atyre arësyeja.

Kur kjo energji e hordhisë që kërkon unitet shpërthen plas urrejtja kriminale që potencohet edhe nga dashuria sepse e thamë një objekt që vetëm urrehet, nuk preket me dorë.

Nuk është pa gjë në këtë kuptim shprehja popullore : të rreh ai që të do! Urrejtja patologjike ushqehet nga një dashuri patologjike e kuptuar si identifikim i objektit të dashuruar me vetveten, shoqërohet me heqjen e cdo lirie qenies së dashur për të qenë tjetri, si subjekt i pavarur.

Ka që dashurojnë në mënyre të sëmurë tjetrin.

Por, ka edhe dashuri të sëmurë herëpashere të nënave për bijtë e tyre dhe të bijve për nënat, çka bën që ta pësojnë bashkëshortet apo partneret e ardhshme.
Por, ka edhe dashuri të sëmurë herëpahere të etërve për vajzat e tyre apo të vajzave për etërit, çka e pësojnë si presion psikologjik bashkëshortët apo burrat e ardhshëm. E këta të fundit reagojnë dhunshëm ndaj bashkëshorteve të tyre nën vështrimin e “spektatorëve” që i konsiderojnë edhe armiq.

Vrasja e femrës nga burri apo edhe vetëm dhuna është një akt kriminal komunikativ. Ajo kryhet si formë akti skenik, pra para syrit të një grupi spektatorësh që e nxisin patologjinë e pasionit të tij dhe në castin final e bëjnë kriminelin të humbasë mendjen.
Cdo spektakolarizim i konfliktit familjar, pra kthim i tij në një shfaqje para syve të nënës, vëllait, sidomos motrave, edhe vëllëzërve, që as ata nuk janë aq të pafajshëm, të fisit, të vjehrrës, të vjehrrit, të mediave, të shokëve, miqve, nxit dhunën.
Parë kështu burri kriminel është toga e pushkatimit, xhelati, atentatori, ekzekutuesi psikologjik i krimit, kurse porositësi i krimit, shtyrësi në krim, brohoritësit e krimit, nxitësit janë një sërë aktorësh të tjerë familjarë, shoqërorë, mediatikë që me vëzhgimin e tyre, me ahet dhe uhet e tyre, me mimikën dhe sjelljen e tyre, me fjalet e shkëputura vrastare, e nxisin aktorin në skenë të kryejë aktin e vërtetë kriminal.

Romakët bënin kështu me gladiatorët. A nuk kërkojnë politikanët të veprojnë nën efektin e turmave në miting në akte politike spektakël?

Burri kujton se vret në skenë, sepse vret për spektatorin, shpesh potencuar nga një dashuri patologjike dhe po në skenë hakmerret ndaj krimit të bërë, pra hakmerret ndaj spektatorve të dashur që e duartrokasin në fshehtësinë e tyre malinje, duke dëmtuar vetveten.

Ndëshkimi ndaj vetvetes është hakmarrja e tij ndaj spektatorit duke i dëmtuar edhe ata.

“Mbani tani fëmijët e mi ! Futeni në dhé tani edhe djalin tuaj që ju e vratë duke më shtyrë të vras Doruntinën time!
Të poshtër! “

Cfarë duhet bërë?

Hiqni spektatorin hipokrit dhe vrastar që të bjerë intensiteti i dhunës së burrit ndaj gruas!

Kujdes në qendrimin e opinionit spektator ndaj fatit të familjes bërthamë.

Larg duart nga familja e çiftit prej nënës, atit, vjehrrit, vjehrrës, vëllait, motrës, kunatit, fisit, xhajës, dajës.

Kujdes sidomos me vështrimin

Padashur syri nxit dhunë.

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania
KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Aktualitet

Marrëveshje Shqipëri- Greqi/ Fuga: Në gjykatë të shkojë ai që kërkon divorcin

Publikuar

-

Nga

Marrëveshje Shqipëri- Greqi/ Fuga: Në gjykatë të shkojë ai që kërkon divorcin

Akademiku dhe profesori i njohur Artan Fuga ka reaguar përmes një postimi në rrjetet sociale lidhur deklaratën e Ramës në Athinë, për të zgjidhur çështjen e detit me Greqinë nëpërmjet marrëveshjes.  Sipas Ramës mënyra më e mirë e zgjidhjes së kësaj cështjete është me anë të nje pale të tretë, sic është Gjykata.

Ai shkruan se kjo nuk është faza e parë e një marrëveshjeje, pasi në Gjykatë shkojnë ata që ‘divorcohen’.

Akademiku thekson se Shqipëria nuk është Azerbajxhani që ka toka pa fund dhe nuk i duhen 12 milje më shumë apo më pak, pasi bregu shqiptar shto dhe 12 miljet e Greqisë duket si ngushticë e ngushtë në det të hapur.

STATUSI NGA ARTAN FUGA

Peshq grekë dhe peshq shqiptarë!

Cështja e detit të Vlorë – Sarandës, Jonit, pra, ka tërhequr edhe vëmendjen e krijuesve të rinj. Klevis Mehaj në kuadrin e projektit TikTok corruption Albania, që kryhet nga MediaLook Albania me mbështetjen e Agjencisë Zviceriane për Zhvillim dhe Bashkëpunim, na tregon me një gjetje të bukur peshën e madhe të kësaj çështjeje.

Greqia mund të ketë të drejtën të zgjerojë hapësirën detare në 12 milje, sigurisht, hallall i qoftë, por ne duhet të këndojmë të drejtën e saj apo të thurrim hymne që këtë të drejtë prej 12 miljesh e kemi edhe ne?

Edhe sikur mos kemi të drejtë si peshq që jemi! Nuk kam parë deri më sot që një shtet t’i thotë tjetrit : Ke të drejtë të marrësh llokmën që deritani nuk ishte as jotja as timja. Ne sikur jemi Azerbajzhani me toka pa fund dhe nuk na ha qederi për 12 milje më shumë a më pak!

Se në hartë pasi Greqia merr 12 miljet e veta, bregu shqiptar duket si “rrugicat që kërkonin diell”, një ngushticë e shtrembër në det të hapur, kështu ne në histori, ne trimat, në tokë na kanë zbythur deri në breg të detit, na kanë hedhur në det, në det na kanë nxjerrë në breg si peshq të ngordhur nga zbatica, ngelur në të thatë.

Se poqe ashtu në bashkëpunim me Turqinë hajde hedhim beton diku andej nga mesi i detit, krijojmë një copë tokë atje, dhe që andej hajde kërkojmë 12 milje për të vajtur më tutje. Pastaj në cepin e atyre 12 miljeve derdhim beton me hekur Kurum përsëri dhe dalim në Palermo, që andej me këtë metodë shkojmë deri në Algjeri dhe i themi mbretit të Marokut : Mirëmëngjes Lartmadhëri!

Në tokë na thonë se Serbia ka të drejtë të shkëmbejë toka dhe ne na hedhin në det, në det na thonë se Greqia ka të drejtë të marri ujra dhe na shtyjne në tokë. Nuk dimë ku të fusim kokën!

LEXO EDHE:  Apokalips Qiellor



Greqia me nene formale ka të drejtë të zgjerohet 12 milje mbase nuk e kundërshtoj, por tjetër e drejta eformale dhe tjetër e drejta e faktit. Sepse edhe Qenan K. më thoshte një ditë ka të drejtën e punës sipas diplomës, por faktikisht është thjesht berber. Nga e drejta formale te aplikimi i së drejtës, ka një det të tërë që ndan!

LEXO EDHE:  Shtypi i ditës, 14 tetor 2018

Ne kemi hallin e detit, këta thonë ligji i luftës!!! Te vjen t’ja plasësh gazit nga zhvendosja semantike e axhendës të debatit dhe shqetësimit popullor. Kush do të bëjë luftë me ligjin e Luftës të kohës të Termopileve!!! Mos na trembni me ndëshkimin e Zotit kur halli është se kush po merr kumbullat e komshiut.

E thotë mirë Klevisi në videon e tij. Nuk është thjesht çështje lufte, është çështje paqeje. Peshqit shqiptarë në det po bëhen gati të ndahen nga gratë e tyre peshq greke, po ndahen familje peshqish, po ndahet gazi në det, molusqet, midhjet, gjithë ajo pasuri që pas njëqind vjetësh stërnipipërit e Skënderbeut do të thonë për ne : As sa peshqit nuk ishin të zotët ata trupeshqit e asaj kohe!

Se në Gjykatë arbitrazhi shkohet, por a e ka Kushtetuta shqiptare që për sovranitetin e territorit bëhet sikur ndahet e divorcohet një çift e pasuria ndahet ke noteri? Kush ja jep të drejtën që çështjet sovrane të zgjidhen kështu kaq kollaj me arbitrazh?

Menjëherë te gjyqi nuk duhet shkuar. Të paktën të bëjmë si te filmat surrogato kur burri që ka të dashur i thotë gruas hajde shkojmë në gjykatë që të divorcohemi. Por, gruaja, kopile, i thotë : ik ore nuk ta jap divorcin! Dhe rrinë ashtu!

Gjykata është një fazë tjetër, jo e para, në gjykatë të shkojë ai që kërkon divorcin, ai që do të ndajë, jo ti, jo ne, mor burrë, ne nuk kemi as përse themi se do shkojmë as nuk deklarojmë ne që hajde shkojmë në Gjykatë. Ne themi që nuk ka nevojë, gjërat janë në rregull. Cfarë kuptimi ka që deklarojmë se shkojmë në gjykatë ne kur po ashtu deklarojmë se peshqit grekë kanë të drejtë 12 milje kundërdrejt peshqëve shqiptarë!!!

Edeh paret e gjyqit t’i paguajë ai që do të nisi gjyqin!

Gjykata na kap për fjale si kapen peshqit me grep dhe na thotë: O peshq çfarë vini këtu, ju e keni njohur të drejtën për peshqit grekë të vijnë t’ju hanë midhjet tuaja!

Jo për gjë por jemi edhe peshq miq! Prishemi ne si peshq për pak ujë me kripë?

Ne shohim thjesht ligjin e Luftës!

 

LEXO TE PLOTE

Opinione

Zoti Basha çlirojeni PD-në nga simbolet, sherbëtorët dhe mendesitë e diktaturës

Publikuar

-

Nga

Zoti Basha çlirojeni PD-në nga simbolet, sherbëtorët dhe mendesitë e diktaturës

Nga Azgan Haklaj

Koha kërkon robespierë e jo robër të komunizmit të konvertuar në demokratë.

Është koha që tritanët e PD- së të hapin krah e jo të imponohen me testament trashëgimie politike për të bijtë.

Për të përmbysur Sulltan Ramën kërkohen ata që kanë kaluar provën e zjarrit

Hapja njëqind për qind e listave dekomunistizon, despihunizon, denepotizon PD- në.

Data 25 prill e vitit 2021 duhet të shënojë fundin e tranzicionit dhe hapjen e faqes se re të demokracisë shqiptare

Jemi deshmitarë të një kohe të vështirë për vendin demokracinë dhe pse jo dhe për të ardhmen tonë.
E kjo për faktin e qartë dhe kokëfortë të shndërrimit të Shqipërisë nga një demokraci në tranzicion, e cila me gjithëse nuk ka patur funksionim përfekt e ka shfaqur defektet e saj gjatë rrugës, nuk mund të përfytyrohej as në ëndrrat më të llahtarshme se do të shndërrohej brenda 7- të vitesh në një neodiktatorë, shteti në narkoshtet, e institucionet e tij në tentakula të partisë shtet, apo e thënë me qartë në zgjatime të gjymtyrëve e kthetrave të ndyra të sektit të “rilindjes”.

Ka 7- të vite që PD- ja dhe opozita e bashkuar e ka kthyer me plot të drejtë Sulltan Ramën dhe kalifatin e tij në tabelë qitje për kriminalizimin e parlamentit dhe pushtetit, krijimin e monopoleve dhe PPP- ve, që në partneritet me krimin e organizuar kanë shkatërruar ekonominë.

Për trafiqet e drogës, shitjen e interesave kombëtare, përfshirjen në skenarët ogurëzi për shitjen e trojeve arbërore.
Në demokraci kur pushteti çmendet është e drejta e opozitës të radikalizojë qëndrimin e saj politik, e në rast se edhe ky hap rezulton jo efikas t’i drejtohet me në fund popullit sovran të ngrihet në këmbë për të mbrojtur rendin kushtetues, lirinë, demokracinë dhe të ardhmen e tij.

Gjatë këtyre viteve opozita e bashkuar e ke thirrur disa herë popullin në protesta e mitingje të fuqishme nëpër sheshet e Shqipërisë kundër përpjekjeve deri në marrëzi të Edi Ramës për instalimin e totalitarizmit.

Presidenti i Repubikês z Ilir Meta ju ka drejtuar popullit për mbrojtjen e kushtetutës dhe ndalimin e puçit kushtetues të qeverisë, me qëllim pushtimin e Presidencës, të vetmit institucion të pathyer nga Sulltani ynë, për ta kthyer Republikën Parlamentare të Shqipërisë në republikë qeveritare dhe parlamentin në zyrë noteriale të saj.

Sovrani dhe Komisioni i Venecias i vunë fre egos së tij për të zaptuar edhe Presidencën.
Koha eci dhe erdhi momenti që Presidenti Ilir Meta të shpallë dt 25 prill të vitit 2021 ditën e zgjedhjeve.
Kjo date është ditë simbolikë e diktaturës të etërve të “rilindasve”.
Kjo datë është pagëzuar si festa e kufirit në regjimin e Hoxhës.
Pikërisht me dt 25 prill opozita e bashkuar e kthyer në mazhorancë morale, me votën plebishitare do t’i vëjë Sulltan Ramës kufirin tek thana.

Por Partia Demokratike dhe opozita e bashkuar para se të shkojnë në këtë mision të madh kombëtar për kthimin e votës së lirë dhe institucionalizimin e saj si gurëthemel i demokracisë dhe shtetit të së drejtës duhet të këmbëngulin me forcën e mazhorancës morale që gëzon për hapjen e listave njëqind për qind, me qëllim që sovrani të zgjedhë vetë përfaqësuesit e tij.

Hapja e listave e ndihmon PD- në dhe aleatët e saj për dekomunistizimin, despihunizimin e denepotizmim dhe daljen në mejdanët e lirisë të robespierëve që do të përmbysin regjimin totalitarë.
Mirë po në Shtepinë tonë të lirisë po ndodhin çudira.



Komunistët e konvertuar në demokratë kërkojnë t’ua lënë testament mandatin të bijëve.
E gjatë gjithë këtyre ditëve i kam denoncuar me fakte.
Është koha që pleqtë politikë të PD-se e opozitës të hapin krahun.
Kur mësova se edhe Tritan Shehu kërkon me insistim ta bëjë djalin deputet mu kujtua kënga e diktatorit, babait të tij shpirtëror Enver Hoxhës, të cilit kur vdiq dhe i’a la trashëgim pushtetin Ramiz Alisë i thurën këngën.

“Kërkush ne mos t’na qajnë hallin
Zoti i shtepisë e ka lanë djalin”.
Tritanët e PD- së akoma e mendojnë Shqipërinë si në kohën e principatave mesjetare dhe vehten si princër të Partisë Demokratike siç ishin në mesjetë Gjergj Kastrioti, Lek Dukagjini, apo Karl Topia.
Tritani ka vendosur që senator e pasardhës i tij në PD e Kuvendin e Shqipërisë të jetë djali i tij.
Tritani, fatos e pioner i Enverit, ish komunist u bë demokrat e madje edhe kryetar i Partisë Demokratike, partisë së idealeve të dhjetorit.

Më vonë kaloj në një parti të re, e u rikthye prapë, por gjithnjë si deputet, sepse nuk mund të rrijë asnjë ditë pa pushtet.
Ai dhe tritanët e tjerë kërkojnë t’ua lënë djemëve të tyre postet si trashëgimi politike, athua së PD- ja është çifligu i tyre.
Sot e mora si shembulli Tritanin, sepse për adashët dhe versnikët e tij kam folur në shkrimet e tjera.
Këta vampirë për të cilët PD- ja është ndëshkuar disa herë duan t’ua lënë testamentet postet djemëve dhe asnjeri vajzave sepse nuk u besojnë dhëndurëve të tyre.
Po i pyes publikisht këta sharlatanë?!
Cili është identiteti dhe fytyra e PD-së.

Ku janë familjarët e Pjetër Arbnorit, Bujar Kaloshit, të kazazëve, blloshmëve, previzëve, lepenicëve etj etj?!
Ku janë qëndrestarët e Partisë Demokratike?!
Ku janë studentët e dhjetorit të parë?!
Po studentët e dhjetorit të dytë?!
Ku janë të përndjekurit politikë?!
Ku janë pronarët.

A do ishte në nderin e PD- së t’i kishte në ekipin e vet pinjollët e tyre ?!
Në vitin 2005 si anëtar i Këshillit Kombëtar të Partisë Demokratike, ish deputet i Kuvendit të Shqipërisë kam përqafuar ndër të parët hapjen e PD- së, por kam qenë kategorikisht kundër transplantit politik që u adaptua më vonë.
U larguan qëndrestarët e PD- së që kontribuan në momentet e saj të vështira dhe mbijetuan bashkësia e tritanëve, të hipotekuar që këlysh tek baballarët e sektit të rilindasve.
Tritani gjatë tre dekadave të qasjes së tij në politikë është munduar të paraqitet me fytyrën e staturën e një politikani të urtë, të një engjëlli, i cili pas betimit të Hipokratit ka bërë edhe betimin e demokratit dhe europianistit të kulluar e amerikanit brilant.

LEXO EDHE:  Projektligji i ri i jep pushtet të pakufizuar policisë/ Përgjon dhe heton këdo

LEXO EDHE:  Artan Fuga sulmon Vangjush Dakon/Bëje një sforco të vogël!

Madje jo vetëm kaq.
Nga familje shehlerësh, duke u shtirur më katolikë së Papa arriti të hapë edhe Universitetin “Zoja e Këshillit të Mirë”, një institucion i arsimit të lartë që financohet nga Selia e Shenjtë.
Sa për Selinë e Shenjtë të PD- së Tritani nuk është merakosur ndonjëherë për fatin e saj.
Kur aty bëhet festa e fitores ai vjen me lugë në brez e ulet këmbëkryq në sofrën e saj.
E kur partia është në hall struket në ndonjë qoshe e mjaullin me zë të mekur, si ata qenushët frikacakë që struken poshtë krevatit të bariut kur ujku sulmon kopenë e tij.
Tritani e tritanët e tjerë duhet ta kuptojnë se modeli politik i PD duhet të jetë antiopod i Partisë së Punës, të cilës ata i kanë shërbyer me zell.

Partia e etërve e bijëve, e klaneve familjare, të Hoxhës, Kapos dhe Shehut është përmbysur kahane siç shprehen fshatarët e Tiranës.
Z Basha si Kryetar i PD- së, si korife i opozitës së bashkuar dhe kandidat për kryeminister duhet ta këputë këtë nyje gordiane që e mban peng demokracinë shqiptare prej tre dekadash.
Ai duhet të vendosë e t’u kërkojë shqip dhe shkurt të “urtëve” të PD- së:
Hapeni krahun.

Tashmë PD- ja duhet të dekomunistizohet, despihunizohet, denepotizohet.
Ai duhet t’a çlirojë PD- në nga sherbëtorët e diktaturës dhe mendësitë e saj.
Atë që nuk e kanë bërë komisionet Mezini, Bezhani, Halimi, Nishani duhet ta bëni ju z Basha.
E them se nuk e kanë bërë sepse bashkëpunëtorët e sigurimit i kanë mbijetuar katarsis -it, biles edhe së fundmi po e kalojnë komisionin Nishani dhe ky komision është i komprementuar që në ngjizje nisur nga misioni që ka, sepse antarët e tij janë vetë sherbëtor të diktaturës komuniste.
Këtë proces jetik e realizojnë vetëm listat e hapura njëqind për qind.

Për të përmbysur Sulltanin kërkohen ata që e kanë kaluar provën e zjarrit, e jo robërit e komunizmit.
Kovaçi e skuq hekurin në zjarr, e farkëton e përpunon duke ia dhënë formën e duhur, e fut në uje për t’i dhënë temperimin dhe e bën të qëndreshëm e të rezistueshëm.
Komunistët e PD- së janë parafabrikate dhe nuk kanë kaluar kurrë provën e zjarrit.
Ata kanë përfituar me skenare, kurthe, intriga duke u sjellur si kamelaonë.
Ata që kanë kaluar provën e zjarrit i ke në oborrin e PD-së z Basha.

Merre një qiri dhe gjej.
Nuk e kam në gen t’i jap mend askujt dhe të bëj rolin e këshilltarit, sepse në këtë vend të gjithë janë filozofë dhe të zgjuar, por nuk ka dhuratë me të bukur për Shqiperinë në 120- vjetorin e kalimit në amëshim të Rilindasit të madh, Poetit kombëtar, Bilbilit të Gjuhës Shqipe Naim Frashëri se sa të çlirosh PD- në nga Tritani e tritanët dhe fantazmat e komunizmit siç është simboli i Kongresit të Permetit, i cili shembi e zevendësoj shtetin modern shqiptar me pushtetin e sovjetëve të instaluar me dhunë e terror nga kmerët e kuq.

Në vitin 2018- të, vitin Jubilar të Gjergj Kastriotit Unioni Kombëtar i të përndjekurve politikë kërkonte me insistim të hiqej stema e këtij kongresi famëkeq që qëndronte varur në lapidarin e qytetit të frashëllinjëve, në Permet, e cila është hequr me vendim të Parlamentit të Shqipërisë, në vitet 90- të, por pengesë u bë Tritani dhe sejmenët e tij, me arsyetimin se kemi ca të majtë që votojnë për ne.
Ja çfarë mendësie bolshevike ka e çfarë demokrati fallco, makiavelian, utilitar është ish kryetari i PD- së së Shqipërisë, ish deputeti i Qarkut të Gjirokastrës z Shehu, thjesht për një grusht vota të majta që mendon se i merr ia len ende qytetit djep të kulturës shqiptare varur në qafë medalionin e komunizmit.
“Qellimi justifikon mjetin” është filozofia e tij.

I nderuar Kryetar i Partisë Demokratike të Shqipërisë z Basha!
Gjithmonë me ka bërë përshtypje raporti me tre fjalë që Jul Çezari gjenial ia dërgonte Senatit të Romës.
“Shkova, pashë, fitova”.
Këtu gjerat janë të qarta.
Kam folur fort gjatë këtyre ditëve se jemi në kohën e duhur për të marrë masat, për t’u korrigjuar, e për të garantuar fitoren e merituar.

Humbja kësaj radhe nuk ka justifikim.
Fituesi nuk gjykohet.
Por populli ka një shprehje të urtë:
“Me mirë djepi bosh se shejtani brenda”.
Fitoren kësaj radhe e duam pa djallin mes nesh.
Zoti Basha ngadhënjimi juaj fillon tek çlirimi i PD – së nga satanai që e mban peng tash tre dekada.
Çlirojeni PD- në nga oktapodi sllavo- bolshevik, simbolet e fantazmat e komunizmit, sepse shpartallimi i Sulltan Ramës e kalifatit të tij do të jetë shumë i lehtë.

LEXO TE PLOTE

Opinione

Shteti të detyrojë, jo të mashtrojë

Publikuar

-

Nga

Antikorrupsioni si aleat në korrupsionin e Blushit

Nga Ing.Tanush Çaushi

Tashmë kanë kaluar muaj të tërë nga ngjarja e fundit sizmike, tërmeti i Nëntorit 2019.

Kur ngjarja kulmonte në jetën e saj, ekspertë të ndryshëm dhanë mendimin e tyre sesi duhej që të vazhdohej më tutje. Politikanët dhe qeveritarët më shumë se kurrë u bënë njësh me inxhinierët dhe “tani e tutje gjithcka do të rregullohej”.

Po cfarë ndodhi vallë me këtë cështje?

Fillimisht, për të gjithë ata lexues që kanë njohuri të pakta në fushën e sizmikës,

desha t’u shpjegoj disa gjëra të thjeshta:

Cdo shtet, nisur nga studimet që kryen, përgatit kode të projektimit dhe të zbatimit për ndërtesat dhe strukturat inxhinierike për një nivel të caktuar sigurie.

Pra, shteti shqiptar, nisur nga studimet shkencore i detyron projektuesit dhe zbatuesit që të projektojnë dhe zbatojnë objekte me 8 apo nëntë ballë sipas MSK 64.

Kjo do të thotë që apartamenti ku ju banoni ka një siguri të caktuar bazuar në kodet e projektimit në Republikën e Shqipërisë.

Tërmeti i 26 Nëntorit dhe niveli i riskut që ne kemi pranuar

Tërmeti i Nëntorit, zyrtarisht me vlere 6.4 shkalla Richter nuk ishte maksimumi i mundsshëm sipas shkallës së vlerësimit. Po ta konvertosh në shkallën Ballë, ai arrin në 8.4 ballë.

Maksimumi i mundshëm që ne kemi pranuar në projektimin e objekteve në Shqipëri sipas legjislacionit në fuqi është 9-ballë maksimumi, pra deri në afërsisht vlerën 7 të shkallës Richter.

Por sipas studimeve të shumta që janë bërë edhe nga studiues shqiptarë, rreziku për vendin tonë është më i madh sesa 7 shkalla Richter, ai shkon deri në 7.5 Richter. Dhe kjo vlerë mund të jetë edhe më e madhe sepse jemi në kushtet që nuk kemi bërë studime më të detajuara dhe investime në këtë fushë.

Dëmet e 26 Nëntorit ishin minimale në raport me pasojat që mund të sillte zbatimi i legjislacionit në fuqi. Ishte pikërisht vizioni i projektuesve dhe përgjegjshmëria që në shumicën e objekteve janë aplikuar normat europiane dhe hartat e përditësuara nga shkencëtarët.

Kjo, të dashur lexues na ka shpëtuar deri tani.

Çfarë ndodh nëse riskohemi me një fatkeqësi të tillë natyrore?…

Sipas ligjit në fuqi, askush nuk mban përgjegjësi sepse kaq është niveli i sigurisë që kemi pranuar për objektet tona.

Është ende në fuqi ligji i vitit 1980 edhe pse 4 sizmologë të njohur shqiptarë me në krye Sulstarovën kërkuan përditësimin e hartave të rrezikut sizmik duke e rritur sigurinë në 7.5 Richter.

Ajo që do të ndodhë me shtëpinë tuaj nëse kalohet risku sizmik do të jetë shembja e objektit dhe humbja e pasurisë dhe jetës suaj.

LEXO EDHE:  Projektligji i ri i jep pushtet të pakufizuar policisë/ Përgjon dhe heton këdo

LEXO EDHE:  Projektligji për arsimin e lartë kufizon shumë edhe të drejtat e pedagogëve 

A nuk mjafton kjo për t’u alarmuar politika dhe shoqëria dhe për të sanksionuar norma të reja të sigurisë?!..

Çfarë pritet të ndodhë?…

Ndoshta do të jetë me pasoja tepër fatale për të gjithë ne që jetojmë nën një risk të tillë, por tërmeti është një ngjarje që propabilitetin e të ndodhurit e ka 1, pra ai do të ndodhë një ditë.

A po përgatitemi ne për ngjarjen e ardhshme, e cila mund të jetë më fatale se e ndodhura?

Unë mendoj që tashmë e kemi harruar 26 Nëntorin 2019 dhe kemi mbetur tek papagalli i humorit ku shkruhet:



“Pendët i janë rralluar,

flatrat i kanë rënë,

shumë fjalë ka mësuar,

po pak janë për të qënë!”

Nga del ky përfundim? Pikërisht nga fakti se nuk po shohim masa konkrete për t’u zbatuar ato që u premtuan.

Normat e projektimit sizmik janë po ato të vitit 1980.

Pyetjet e zotit Tërmet

Të dashur lexues, më e keqja nuk ka kaluar dhe nuk kalon asnjëherë. Ne kemi qenë dhe do të jemi vend sizmik me Risk shumë të lartë.

Zoti tërmet përsëri do të trokasë në dyert tona dhe nuk do të na pyesë shumë për fondet që po harxhojmë për qoka politikanësh. Përkundër zoti Tërmet do të na pyesë duke na kapur veshin apo frymën:

– Nisur nga paralajmërimi i fundit që u bëra a ndërtuat me rregulla të përditësuara anisizmike?

– A e ndryshuat legjislacionin e ndërtimit apo mbetet tek fjalë dhe mashtrimet?

– Meqënëse potencialet shkencore i keni dhe gjasme i pyetët a po kryeni studime për ngjarjen tragjike të tërmetit?

– A po përdorni pajisje shuarese antisizmike dhe modifikuese në ndërtesat e larta?

– A më moret seriozisht apo me hoka e tallje?

Do flasim përsëri dhe do shkruajmë me shpresën se dikush dëgjon zërin e shkencëtarit e të qytetarit të thjeshtë.

Si drejtues, jo si mashtrues…

Domosdo, ta dëgjojë dhe ta zbatojë si drejtues serioz dhe jo si kameleoni mashtrues! Kjo sepse:

Është koha dhe ka kaluar që të kujtojmë tërmetin dhe të investojmë edhe në studime të reja.

Është koha, ndonëse të vonuar, të vendosim në ligj edhe pajisjet antisizmike, siç jane shuarësit.

Është koha dhe po kalon që të mos harrojmë, por të kujtojmë viktimat e kësaj fatkeqësie natyrore.

Është koha, por jo si papagalli, të ngremë nivelin e sigurisë.

Është koha ta marrim tërmetin seriozisht duke paraparë pasojat e tij fatale…

Nëse do të bëjmë vetëm në vend numero, si kemi bërë deri sot, atëherë lufta jonë me termetin është e humbur pa nisur.

LEXO TE PLOTE