Connect with Us

Ceremonia “Golden Globe” 2020/ Lista e plotë e fituesve

Kultura

Ceremonia “Golden Globe” 2020/ Lista e plotë e fituesve

Publikuar

-

Është realizuar ceremonia madheshtore e 77-të e Golden Globe, e cila mblodhi artistët më të mirë të kinematografisë amerikane dhe por edhe ndërkombëtare, për të nderuar filmat dhe serialet më të mira televizive me çmimet përkatëse.

Kjo ceremoni u mbajt dje, me datë 5 janar 2020, në Los Angeles, Kaliforni, ku janë shpallur edhe fituesit e vitit 2019 për çmimet Golden Globe.

Kjo është lista e plotë e fituesve dhe kandidatëve:

Filmi më i mirë dramë

Kandidatë

Fituesi: 1917
The Irishman
Joker
Marriage Story
The Two Popes

Aktorja më e mirë për filmin dramë

Kandidate

Cynthia Erivo – Harriet
Scarlett Johansson – Marriage Story
Saoirse Ronan – Little Women
Charlize Theron – Bombshell
Fituese: Renée Zellweger – Judy

Aktori më i mire për filmin dramë

Kandidatë

Christian Bale – Ford v Ferrari
Antonio Banderas – Pain and Glory
Adam Driver – Marriage Story
Fitues: Joaquin Phoenix – Joker
Jonathan Pryce – The Two Popes

Filmi më i mirë muzikal-komedi

Kandidatë

Dolemite Is My Name
Jojo Rabbit
Knives Out
Fitues: Once Upon a Time In Hollywood
Rocketman

Aktorja më e mirë në filmin muzikal-komedi

Kandidate

Ana De Armas – Knives Out
Fituese: Awkwafina – The Farewell
Cate Blanchett – Where’d You Go, Bernadette
Beanie Feldstein – Booksmart
Emma Thompson – Late Night

Aktori më i mirë në filmin muzikal-komedi

Kandidatë

Daniel Craig – Knives Out
Roman Griffin Davis – Jojo Rabbit
Leonardo DiCaprio – Once Upon a Time… In Hollywood
Fitues: Taron Egerton – Rocketman
Eddie Murphy – Dolemite is My Name

Filmi më i mirë i animuar

Kandidatë

Frozen 2
How to Train Your Dragon: The Hidden World
The Lion King
Fitues: Missing Link
Toy Story 4

Filmi më i mirë i huaj

Kandidatë

The Farewell
Les Miserables
Pain and Glory
Fitues: Parasite
Portrait of a Lady on Fire

Aktorja më e mirë në filmin e huaj

Kandidate

Kathy Bates – Richard Jewell
Annette Bening – The Report
Fituese: Laura Dern – Marriage Story
Jennifer Lopez – Hustlers
Margot Robbie – Bombshell

Aktori më i mirë në filmin e huaj

Kandidatë

Tom Hanks – A Beautiful Day in the Neighbourhood
Anthony Hopkins – The Two Popes
Al Pacino – The Irishman
Joe Pesci – The Irishman
Fitues: Brad Pitt – Once Upon a Time in Hollywood

Kolona më e mirë zanore

Kandidatë

Motherless Brooklyn – Daniel Pemberton
Little Women – Alexandre Desplat
Fitues: Joker – Hildur Gudnadottir
1917 – Thomas Newman
Marriage Story – Randy Newman

Kënga më e mirë

Kandidate

Beautiful Ghosts – Cats
Fitues: I’m Gonna Love Me Again – Rocketman
Into the Unknown – Frozen 2
Spirit – The Lion King
Stand Up – Harriet

Regjizori më i mirë

Kandidatë

Martin Scorsese – The Irishman
Quentin Tarantino – Once Upon a Time In Hollywood
Bong Joon Ho – Parasite
Fitues: Sam Mendes – 1917
Todd Phillips – Joker

LEXO EDHE:  Tragjike/ Aktorët humbin jetën gjatë provave për serialin televiziv

Skenari më i mirë

Kandidatë

Noah Baumbach – Marriage Story
Bong Joon Ho, Han Jin Won – Parasite
Anthony McCarten – The Two Popes
Fitues: Quentin Tarantino – Once Upon a Time In Hollywood
Steven Zaillian – The Irishman

Serialet më të mira televizive – dramë

Kandidatë

Big Little Lies
The Crown
Killing Eve
The Morning Show
Fitues: Succession

Aktorja më e mirë në serialet televizive dramë

Kandidate

Jennifer Aniston – The Morning Show
Fituese: Olivia Colman – The Crown
Jodie Comer – Killing Eve
Nicole Kidman – Big Little Lies
Reese Witherspoon – The Morning Show

Aktori më i mirë në serialet televizive dramë

Kandidatë

Fitues: Brian Cox – Succession
Kit Harington – Game of Thrones
Rami Malek – Mr Robot
Tobias Menzies – The Crown
Billy Porter – Pose

Seriali më i mirë televiziv muzikal – komedi

Kandidatë

Barry
Fitues: Fleabag
The Kominsky Method
The Marvelous Mrs Maisel
The Politician

Aktorja më e mirë në serialin muzikal – komedi

Kandidate

Christina Applegate – Dead to Me
Rachel Brosnahan – The Marvelous Mrs Maisel
Kirsten Dunst – On Becoming a God in Central Florida
Natasha Lyonne – Russian Doll
Fituese: Phoebe Waller-Bridge – Fleabag

Aktori më i mirë në serialin muzikal – komedi

Kandidatë

Michael Douglas – The Kominsky Method
Bill Hader – Barry
Ben Platt – The Politician
Paul Rudd – Living With Yourself
Fitues: Ramy Youssef – Ramy

Miniseriali ose filmi më i mirë televiziv

Kandidatë

Fitues: Chernobyl
Fosse/Verdon
The Loudest Voice
Unbelievable

Aktorja më e mirë në miniserialin ose filmin më të mirë televiziv

Kandidate

Fituese: Michelle Williams – Fosse/Verdon
Helen Mirren – Catherine the Great
Merritt Wever – Unbelievable
Kaitlyn Dever – Unbelievable
Joey King – The Act

Aktori më i mirë në miniserialin ose filmin më të mirë televiziv

Kandidatë

Chris Abbott – Catch-22
Sacha Baron Cohen – The Spy
Fitues: Russell Crowe – The Loudest Voice
Jared Harris – Chernobyl
Sam Rockwell – Fosse/Verdon

Aktorja më e mirë në rol joprotagonist në një serial, miniserial ose film televiziv

Kandidate

Meryl Streep – Big Little Lies
Helena Bonham Carter – The Crown
Emily Watson – Chernobyl
Fituese: Patricia Arquette – The Act
Toni Collette – Unbelievable

Aktori më e mirë në rol joprotagonist në një serial, miniserial ose film televiziv

Kandidatë

lan Arkin – The Kominsky Method
Kieran Culkin – Succession
Andrew Scott – Fleabag
Fitues: Stellan Skarsgård – Chernobyl
Henry Winkler – Barry/Përshtati nga BBC.com , CNA.al

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania
KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Kultura

“Dridheshim nga frika, ishim nën presion të paparë”/ Rrëfimi i rrallë i Koço Devoles për shfaqjen e parë

Publikuar

-

Nga

“Dridheshim nga frika, ishim nën presion të paparë”! Rrëfimi i rrallë i Koço Devoles për shfaqjen e parë

Publikohet një pjesë tjetër e intervistës së dhënë në emisionin “RRËFIM” në TV Scan disa kohë më parë, nga piktori, karikaturisti, skenaristi, aktori dhe regjisori i madh i humorit shqiptar, Koço Devole, që u nda nga jeta para pak ditësh, i cili për 90 minuta, ka rrëfyer disa nga ngjarjet dhe historitë e panjohura të jetës, familjes dhe karrierës së tij artistike, duke filluar nga origjina e familjes, specializmi i babait të tij, Thanasit, në Itali për kino-operator, puna në atë profesion në qytezën e Kuçovës ku u lind dhe Koço, ardhja në Tiranë si kino-operator në Kinema “17 Nëntori”, largimi dhe dërgimi në Kombinat me dënim si punëtor, pasi u zbulua se ai kishte rregulluar një linjë direkte telefonike për Tuk Jakovën e Bedri Spahiun, që u shpallën “armiq të popullit”, pjesmarrja e Koços në kino-provat për një rol te filmi “Debatik”, ku ‘nuk fitoi’, dhe figurant te ‘Vitet e para’, etj.

Stazhin e aktrimit e regjisurës Koço Devole i kreu teksa ishte ushtar. Nuk la rrëzë të Shqipërisë pa shkuar, kudo ku kishte ushtarë. Nuk ka rëndësi se sa, edhe 6 po të ishin. Në intervistë, humoristi rrëfen si nisi të merrej me teatër, vështirësitë në vitet e para të karrierës për shkak të biografisë apo për detaje fare të vogla, por që atëherë mund të të kushtonin shumë.

Ndër të tjera, Devole, plot humor, tregon për një shfaqje të dhënë përpara Petrit Dumes dhe si ua preu ai shfaqjen, sepse nuk i pëlqyen batutat e skeçeve. Po ashtu, tregon për kohën kur punoi si regjisor në Klubin e Teatrit të Kombinatit të Tekstileve e ku regjisori Kujtim Spahivogli do të vinte komedinë “Kurvat e Kombinatit”, një përshtatje e “Lisistratës”, por që asokohe do të bënte jo pak zhurmë. Kjo intervistë publikohet nga “Memorie.al”, në nder të artistit që u nda nga jeta vetëm 10 ditë më patë.

Zoti Devole, pra, aty ju dhatë shfaqjen e parë, premierë si të thuash…?

 

Po, po, aty në borë, ku kishte ngrirë akulli, çdo gjë, madje edhe orkestrës i kishin ngrirë duart, por vazhdonin sipas partiturave dhe nja pesë mijë ushtarë, oficerë e rezervistë që ishin aty, edhe më shumë madje, se ishte parulla “Gjithë populli ushtar”. Kështu, aty nuk dukej më bardhësia e dëborës dhe e akullit, por vetëm jeshil gjithçka. Të gjithë dëgjonin me vëmendje e duartrokisnin, edhe se pse ishte ngricë, ç’të të them, skena kishte ngrirë akull e gjitha dhe në një moment, kur orkestrës nuk u punonin më gishtat për t’iu rënë veglave, se u kishin ngrirë duart, regjisori Viktor Gjoka iu lut Shefit të Shtabit të Përgjithshëm, Petrit Dume, që të sillnin diçka sa për të ngrohur duart, se nuk mund të vazhdonte dot më shfaqja. U dha urdhër e se ku gjetën një mangall dhe e sollën aty dhe ata të orkestrës ngroheshin me radhë duke u shtyrë kush e kush të afrohej sa më afër mangallit e duke u rënë veglave ashtu gjysmë të ngrirë, por shfaqja vazhdoi e u mbyll me sukses, edhe pse në ato kushte atmosferike tepër të vështira.

 

Po si vazhdoi shfaqja në atë të ftohtë, kur kishte ngrirë gjithçka?

Ashtu vazhdoi, ata të orkestrës, ai i klarinetës, i trombës, oboit, fizarmonikës etj., shkonin te mangalli, se vetëm aty mund t’u binin veglave ashtu të kërrusur, se në këmbë nuk ngriheshin dot, pasi pothuaj kishin ngrirë të shkretët. Dhe kur mbaroi shfaqja, Shefi i Shtabit, Petrit Dume, na u drejtua ne, pra, gjithë kolektivit të Estradës Ushtarit, duke na thënë:

“E shikoni ju ç’heqin këta ushtarët, duke ngrirë në këtë të ftohtë për t’ju ndjekur shfaqjen tuaj, ashtu edhe ju duhet të kaliteni si këta, në ngrica si kjo, për të mbrojtur atdheun kur ta kërkojë nevoja”!

A foli njeri nga ju?

Ç’t’i thoshim ne, kush guxonte, je në vete, s’guxonte njeri që t’i thoshte as regjisorit të paktën, që ka ca kushte shfaqja dhe s’mund të këndojë njeriu në frigorifer apo orkestra t’u bjeri veglave kur u kanë ngrirë duart…?!

Por sidoqoftë ju u kalitët aty…?

Po, po, u kalitëm patjetër (qesh), gjynah të qahemi, se ushtarë ishim ne dhe do shkonim ku të kishte nevojë atdheu, si aty në Vërzhezhë duke dhënë shfaqje.

Jemi në atë moment të jetës suaj kur ju keni shkuar ushtar dhe jepnit shfaqje?

Po, po, vazhdonim ne të jepnim shfaqje dhe kemi dhënë në të gjithë territorin e Republikës, pra, po jua përcaktoj saktë, se ne kemi dhënë shfaqje edhe në pikat më të largëta kufitare, ku posta e kufirit kishte gjashtë ushtarë, me gjithë kuzhinierin, duke dhënë shfaqje të plotë, sikur të ishim në skenën e Estradës së Tiranës. Dhe, nga ata gjashtë ushtarë, tre na ndiqnin duke duartrokitur, se tre të tjerët i zinte gjumi, se kishin qenë me shërbim. Deri në Karaburun të Vlorës kemi qenë për të dhënë shfaqje dhe kur kemi shkuar atje, nuk kishte rrugë fare. Kemi shkuar me mushka deri te vendi i shfaqjes, duke i ngarkuar rrobat e veglat muzikore aty ku na la makina, “Zisa” të ushtrisë ishin ato, por nuk ecnin dot më.

Dhe kemi ecur një orë e sa në këmbë, pas mushkave, e kur kemi mbërritur atje, kemi gjetur 11 ushtarë gjithsej, bashkë me oficerin e kapterin e pikës ushtarake, ndërsa ne ishim gjithsej 45 veta, bashkë me regjisorin. Atje nuk kishte asnjë gjë, ishte vetëm një kapanon gjysmë i rrëzuar dhe ne filluam shfaqjen, ku ata të dhjetë (se njëri ishte në vendroje) u ulën në tokë, ku dikush mori një tullë, tjetri një gur, tjegull a mjete të tjera rrethanore, ç’të gjenin të shkretët për t’u ulur, se nuk mund të rrihej dy orë në tokë se ftohet njeriu. Pasi u ulën ata, ne shpejt e shpejt improvizuam skenën me batanije, fletë çadre etj., ndezëm mikrofonat dhe filluam shfaqjen, por ata ushtarët e shkretë lëviznin se nuk rrihet dy orë mbi gur, ndërsa ne s’lëviznim fare.

Ç’të them, ishte urdhër i Shefit të Shtabit të Përgjithshëm, Petrit Dume, që Estrada e Ushtarit do shkojë edhe në pikën më të largët. Dhe ne kemi shkuar deri në Orosh për të dhënë shfaqje, ku edhe atje ishin 10 ushtarë e nja 5 a 6 gjeologë e kemi dhënë shfaqje për ta. Ata të shkretët, pra, ushtarët e gjeologët, na thoshin: “Po mirë ne se… po ju çfarë donin këtu”?! “Hëëë, si çfarë duam, ne jemi…”, i thoshim ne. Pas gjithë këtyre lëvizjeve që ne kemi dhënë shfaqje, se kemi qenë në të gjithë Shqipërinë, kemi histori pafund, por më e forta është shfaqja që kemi dhënë para Shefit të Shtabit të Përgjithshëm në Çorovodë.

Po pse në Çorovodë për Shefin e Shtabit…?!

Ai qëlloi që erdhi atje për një lloj inspektimi a kontrolli, ku hapeshin tunele (Guak apo Kakrruk më duket se quhej ai vendi) dhe kur na pa ne i tha atij drejtorit tonë të madh të Shtëpisë Qendrore të Ushtrisë: “Ore, e kam parë unë këtë premierë”? “Nuk e di, shoku Shef i Shtabit”, i tha ai i shkreti gjithë frikë, se e ndjeu që e zuri belaja. “Mirë, i tha ai, ne jemi me këta gjeneralët këtu te lokali dhe përgatituni të vini të jepni shfaqje, të shohim se ç’keni bërë”. Ne e kishim shfaqjen për publikun e Skraparit në orën gjashtë të mbrëmjes, por pas kësaj, ne, oburraaaa të bëheshim gati, se u caktua ora 12 ku do jepnim shfaqjen te restoranti ku ishin akomoduar, Shefi i Shtabit të Përgjithshëm me dy gjeneralët, emrat nuk më kujtohen, por ishin të tre të shëndoshë dhe njeri ishte Komandant i Korpusit Ushtarak të Jugut të Shqipërisë. Ata vunë një tavolinë të madhe aty te restoranti, me një derr të egër përpara, jo tamam, por gjysmë derr i egër, me thika, pirunë, gotat e verës përpara etj., ndërsa ne vumë kuintat dhe pasi u mbuluan xhamat e dritareve të mëdha me çarçafë të bardhë që të mos dukej gjë nga jashtë, ne filluam shfaqjen.

Ishte përgjegjësi e madhe për ju?!

Po, patjetër, përgjegjësi e madhe, pasi ai ishte Shefi i Shtabit të Përgjithshëm, më i madhi për ne se Ministri i Mbrojtjes, Beqir Balluku, as vinte fare dhe ne nuk e kishim parë kurrë me sy nga afër. Pra, ky ishte më i madhi për ne, Petrit Dume, këtë njihnim ne për çdo gjë. Kështu filloi shfaqja dhe drejtori ynë i madh i Shtëpisë Qendrore, nga pas kuintave, kishte vënë syrin në një vrimë dhe shkonte me vëmendje a po e pëlqenin shfaqjen ata?!

LEXO EDHE:  Tragjike/ Aktorët humbin jetën gjatë provave për serialin televiziv

LEXO EDHE:  E revoltuar mohoi lidhjen me basketbollistin/ Aktorja turke “kapet mat” me të dashurin

Po ata, a e ndiqnin me vëmendje shfaqjen tuaj?

Ehh, me thënë të drejtën, ata më shumë hanin dhe nga njëherë e kthenin kokën edhe nga ne, që këndonim: “Ushtria popullore jemi ne/ gati për mbrojtje/ në çdo luftë me armiq e tradhtarë/ etj”., dhe ngrinim zërin fort kur qëllonte që ata ngrinin kokën nga pjatat dhe na shikonin. Ata hanin, pinin dhe nuk e kishin mendjen fare te ne që shikonim pas kuintave dhe nuk merrnim vesh se ç’ndodhte aty. Ndërkohë, njëri nga ata dy gjeneralët, ai i Korpusit të Jugut, me sa kujtoj, kapi një batutë të fortë, që i pëlqeu nga një skeç dhe filloi të qeshte: “Haaahaaa, o sa bukur e tha ai, shumë bukur e tha..”!

Ndërkohë e pa Petrit Dume dhe duke iu drejtuar atij aktorit, i tha: “Ça the ti, hë, mo, ça the?!”.

Ai i shkreti, Ferit Vogli ka qenë, uli kokën e nuk fliste fare, pasi u tremb se mos kishte bërë ndonjë gabim a kushedi, por nga frika u përgjigj: “Po ça thashë, asgjë, thashë: ‘o Muço, o Muço, ku t’i shpie mushka drutë”.

Petrit Dume, ia ktheu me inat: “E ça ka këtu për të qeshur” dhe iu kthye këtij gjeneralit, duke i thënë: “Ça ka këtu për të qeshur?!”. “Jo, jo, këtu nuk ka ndonjë gjë për të qeshur, por po ta lidhë mirë ai batutën, del më bukur”, vazhdoi gjenerali. “Hëëë, mirë, lidhe, lidhe, shumë mirë e ka shoku gjeneral”, i tha Petrit Dume.

E ndryshoi batutën e skeçit?

Po, patjetër, pas këtyre fjalëve ne e filluam skeçin nga fillimi, por me thënë të drejtën ishim shumë të tensionuar dhe shikonim ata që na shikonin ne. Në një moment vjen batuta që do thoshte Ferit Vogli nga e para: “O Muço, o Muço, ku t’i shpie mushka drutë”, dhe të gjithë ne, në mënyrë instiktive, kthyem kokën nga Petrit Dume, duke parë se si do reagonte ai. Ai ngriti kokën që deri në atë moment e kishte ulur mbi pjata dhe pa njëherë anash nga gjenerali, pa nga ne, dhe tha:

“Edhe e lidhur kjo s’bën, hiqe fare, hiqe fare, lëreni këtë, s’bën, ça keni tjetër?! Kështu ne kemi dhënë të gjithë shfaqjen deri në fund, duke e ndërprerë, duke e përsëritur etj., e kështu shkoi e gjithë shfaqja nën një presion të paparë, ku të gjithë dridheshim nga frika. Në këto kushte bënim humor ne. Dhe më e bukura, kur filluan e dolën këto grupet armiqësore, që u dënuan këta si puçistë, na hoqën edhe ne.

Po ç’lidhje kishit ju?!

Po hë, ç’lidhje kishim, e di që s’kishim, po ata që na hoqën a e dinin, këtu është problemi, por na morën prapë dhe mua më hoqën prapë!

Po pse ju hoqën?

Më hoqën se kishin thënë për mua: “Kush, mo, ai regjisori që mban atë kollaren me kokë të trashë”, se më mbrapa më bënë edhe regjisor mua dhe mbaja kollaren të lidhur trashë, se ishte moda ashtu. Nga puna e kollares më hoqën dhe më dërguan prapë në Kombinat.

Pra, edhe ju si babai, me dënim për t’u edukuar në Kombinat?

Po, po, si babai, njësoj, por unë do riedukohesha në gjirin e klasës punëtore, pra, shkoja atje për riedukim. Sa vajta atje, më priti një Shef Kuadri që njihte babanë e më tha: “Po mirë, mo, po ti pse vjen këtu, pse nuk shkon në Klubin e Kulturës, se ti je artist…?!”. “Poooo, jam, i thashë unë, por këtu më kanë dërguar”

“Po mirë, të kanë dërguar, shumë mirë kanë bërë, por shko andej nga Klubi i Kulturës dhe na bëj teatër”, më tha ai. “Për gjashtë muaj, më kanë dërguar”, i thashë unë. “Shumë mirë, gjashtë muaj puno”, më tha ai dhe unë shkova te Klubi i Kulturës, duke u marrë me teatër, duke përgatitur këto teatrot amatore në ato konkurrimet e ndërmarrjeve të klasës punëtore që bëheshin çdo vit.

Mirëpo, ngaqë isha i dënuar dhe meqë vija nga një estradë profesioniste, kisha edhe ambicie në atë punë, për të fituar çmime në konkurrimet që bëheshin, sepse atëherë Kombinati i Tekstileve fitonte vende të para në këto konkurrimet, e mburreshin ata drejtuesit e sekretarët e partive, ja kemi Koçon, etj., se u dilte emri për mirë dhe donin të më mbanin aty.

Ju mbajtën?

Më mbajtën deri sa shkova dhe regjisor i Bashkimeve Profesionale, se paguheshim ne regjisorët atëherë nga këto Klubet e Kulturës të Bashkimeve Profesionale dhe gjëja kryesore e përgjegjësia më e madhe që kisha unë atje ishin këto “Dekadat e Majit”. Atyre u kushtohej një rëndësi e madhe, vinin këta nga Komiteti i Partisë së rrethit dhe interesoheshin për çdo gjë me imtësi: vallet, muzika, tekstet, çdo gjë, çdo gjë. Dhe duhet të jepje përgjigje për çdo gjë që kërkohej, ku edhe pse unë isha i profilit të teatrit apo estradës, duhet të përgjigjesha edhe për tekstet e këngëve etj. Në Kombinat, në Klubin e Kulturës, kanë pas ardhur shumë regjisorë e aktorë të njohur, si p.sh., regjisori i njohur, Pandi Stillu, që brezi im e mban mend, Viktor Gjoka, aktori e regjisori i famshëm i humorit shqiptar, ka vënë shumë shfaqje dhe regjisorë të tjerë kanë ardhur aty.

Dhe midis gjithë këtyre, pa dyshim unë do të veçoja regjisorin dhe aktorin e famshëm, Kujtim Spahivogli, një nga pedagogët më të famshëm të Institutit tonë të Arteve. Një njeri i shkëlqyer që ka lënë mbresa kudo dhe me kë ka punuar, por pati atë fat që pati, që s’do t’ia uroja asnjërit. Kujtimi erdhi në atë kohë që isha unë atje në Kombinat dhe donte të vinte një shfaqje. Një ditë vjen drejtori e më thotë mua: “Ejjj, ky Kujtimi është mirë nga kallaballëku (duke vënë gishtin në kokë), di gjë ti”?

“Po shumë mirë është, pse si është puna, iu përgjigja unë, atë kemi regjisorin më të mirë në Shqipëri”, dhe fillova t’ia numëroja, jo ka vënë Hamletin, jo ka vënë këtë, jo atë. “Po mirë, more, Hamletin, mirë, po a e ke marr vesh ti se ç’do bëjë ai”, m’u drejtua drejtori mua. “Jo, nuk di gjë”, i thashë unë.

“Si, mor, nuk e di, ai do me vënë në skenë dramën ‘Kurvat e Kombinatit’, më tha ai i frikësuar, por do ta bisedojmë kur të vijë Kujtimi, do të thërrasim dhe ty e nuk do ta lejojmë të na bëjë një proçkë të tillë”, tha drejtori dhe u takua me Kujtimin, por mua nuk më thirrën. Kur erdhi, drejtori na prezantoi duke i thënë për mua, ‘ja, këtë kemi regjisor’ dhe Kujtimi më dha dorën e me atë zërin e ngrohtë siç ishte ai, (ehhh, si ishte Kujtimi, këdo që të pyesësh për kujtimet për Kujtimin, vetëm fjalë të mira do thonë për të), më pyeti:

“More, e ke lexuar ti këtë”? “Jo”, i thashë unë. “Mirë, merre lexoje” dhe më dha ato fletët e dramës që kishte shkruar, me titull “Kurvat e Kombinatit”. Unë e lexova dhe ajo ishte një komedi fantastike (se e kanë vënë dhe të tjerët), por ajo ishte e shkëlqyer, ku bërthamën e kishte nga “Lisistrata”, e Aristofanit në Greqinë e lashtë dhe ekstrati i saj ishte ajo me gratë që ndaj tyre në Kombinat silleshin shumë keq dhe kishte shumë probleme, por tek ajo komedi ndërrohen rolet. Pra, kjo, si të thuash, ishte esenca, bërthama e saj.

Pra, gratë, u thoshin burrave: “Shkoni ju në vendin tonë e të bëjmë ne me ju siç bëni ju me ne dhe të dëgjoni se ç’do themi ne për ju, ashtu siç flisni ju për ne dhe do të shohim, do duroni dot apo nuk do duroni, siç kemi duruar e durojmë ne? Kjo ishte si të thuash ekstrakti i pjesës, por nuk i kishte vënë atë të “Lisistratës”, që është ajo greva e tmerrshme e seksit, se këtë ka “Lisistrata” e Aristofanit. Gratë e asaj kohe thanë që të pushojnë të gjitha luftërat, të gjitha betejat, konfliktet etj., se ndryshe ne do fillojmë grevën e seksit e s’ka më dhe ata do detyrohen të vijnë se do t’i marrë malli./Memoria.al

LEXO TE PLOTE

Kultura

Botimi muzikor i “Liturgjisë hyjnore”

Publikuar

-

Nga

Muzika bizantine, termi bizantin i te ciles na sherben per te dalluar lulezimin e saj me
te madh i cili ndodhi gjate periudhes se Perandorise Bizantine ( te lindjes ), nuk permbledh sidoqofte gjithe rrugen e saj te gjate, e cila, ben bashke rreth 2000 vite
kulturë muzikore te zhvilluar brenda adhurimit kishtar orthodhoks.

Kjo muzike ( e dokumentuar historikisht qe heret edhe ne Shqiperi ) eshte bere se fundmi pjese e trashegimise kulturore boterore UNESCO, kjo per te forcuar edhe me teper vleren e saj te padiskutueshme ne artin dhe kulturen boterore.

Ajo ndertohet melodikisht mbi bazen e 8 tingujve ( tonaliteteve ose 8 sistemeve te
vogla modale dhe nen ndarjet qe rrjedhin nga gershetimi i tyre ) te cilat sherbejne si
baze per krijimin melodik. Gjithashtu i gjithe ndertimi melodiko-formal i saj
ndertohet ne baze te fjales, rrokezimit, thekseve te saj etj.

Keto krijime muzikore, jane ne funksion te sherbesave te ndryshme gjate adhurimit ne Kishen Orthodhokse me ne qender te tyre “Liturgjinë Hyjnore”.
Pikerisht kjo sherbese kaq e rendesishme, e cila perfshin nje shumellojshmeri
krijimesh muzikore, vjen e botuar tashme edhe ne Shqiperi nga Theodhor Peci
( Pedagog i muzikes bizantine, interpretues e krijues ).

Ky libër muzikor voluminoz (650 faqe), botohet për herë të parë në historinë e Artit
Psaltik bizantin në Shqipëri, në përputhje me standardet muzikologjike konvencionale, ne harmoni me tingellimet e gjuhes shqipe gjithashtu edhe për të plotesuar nevojen e madhe në repertorin muzikor të shërbesës së Liturgjisë Hyjnore në kishat e Shqiperise.

Pas botimit të librit të parë muzikor themelor, “Anastasimatari“ me autor Theodhor Peci, ky është libri i dytë i korpusit të librave muzikorë të botuar nga Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë, nën përkujdesjen e veçantë të Fortlumturisë së tij, Kryepiskopit Anastas, për ringjalljen e Muzikës Bizantine në Shqipëri. Ky libër i paraprin vellimit te dyte te “Liturgjia Hyjnore” e cili pret driten e botimit se
shpejti.

Vëllimi i parë, përmban himnet e Liturgjisë Hyjnore të shën Joan Gojëartit, të mirëpërpiluara shkencërisht, të përshtatura dhe të kompozuara në përputhje të plotë me parimet morfologjike të muzikës bizantine dhe të gjuhës sonë shqipe.

Veçantia e këtij libri qëndron tek përshtatja dhe kompozimi i të gjitha himneve të
Liturgjisë Hyjnore në të tetë tingujt (“tonalitetet”) e Artit Psaltik, si dhe tek
shumëllojshmëria e variacioneve e tyre kompozicionale edhe brenda të njëjtit tingull.
Të gjitha këto himne, mbulojnë çdo nevoje liturgjike, ato mund të përdoren si për
kryerjen e liturgjive të përditshme, ashtu edhe për kryerjen e liturgjive kremtuese
( panegjirike ) të kompozuara nga melurgë tradicionalë që kanë mbizotëruar brenda
traditës psaltike të dy shekujve të fundit.

Një tjetër risi e këtij libri muzikor është përcaktimi dhe vendosja e të gjitha vargjeve të të tre andifoneve, të hyrtoreve, të përlëshoreve dhe të shkurtoreve të të kremteve zotërore, hyjlindësore, të të dielave, të shenjtorëve kremtues, të Triodit dhe të Pesëdhjetores.

LEXO EDHE:  E pabesueshme/Hyn në restorant dhe gjen dy aktorë filmash pornografikë

LEXO EDHE:  Fëmija mrekulli! Aktorja e famshme bëhet nënë për herë të parë pas 9 aborteve

Njëkohësisht, kjo vepër synon të sjellë edhe një herë praktikat e vjetra liturgjike të harruara, duke përfshirë kompozimet e dy qëndrimeve të Tipikáve, Lumërimet, kompozimet melizmatike të fjalës “Fuqi” tek himni “Shenjt Perëndi”, “Sa u pagëzuat”, kompozimin e paravargut të Apostullit, Aliluarin e Ungjillit etj.

Një tjetër pjesëz e vecantë e këtij botimi është përmbledhja e disa prej pjesëve më të njohura muzikore të pershtatura e kompozuara ne shqip nga Theodhor Peci te cilat vijne te transkriptuara metrofonikisht (pa pasqyrimin e analizave (ornamenteve) interpretuese, karakteristike kjo e sistemit muzikor bizantin) në sistemin muzikor ne pentagram nga Artur Vera, në mënyrë që libri te hape nje dritare te re perceptimi për ata që nuk njohin shkrimin muzikor neumatik bizantin.

Ky transkriptim (i cili nuk mund të zëvendësojë notacionin bizantin, me gjithe karakteristikat e tij dalluese nga gjithe sistemet e tjere), bëhet një urë njohjeje
ndërmjet artit muzikor bizantin dhe muzikologëve, kompozitorëve, studiuesve e studentëve per te njohur ne nje pamje me te qarte tashme kete sistem si nje vlerë e
shtuar e artit në Shqipëri.

Libri “liturgjia Hyjnore” mund te konsiderohet edhe si nje galeri e vogel arti e cila
eshte nje vlere e shtuar ku pervec aspektit muzikor, pasqyrohet mjeshterisht nga
Kosta Raka edhe arti pamor ne grafikat mbreselenese te kishave historike te Shqiperise.

Ky liber vec te tjerash, permban nje vlere te madhe shpirterore per besimtaret orthodhokse, nje krijimtari muzikore e cila sprovohet cdo dite nga psaltet profesioniste ne Shqiperi ( e cila me shprese do te hape nje kapitull te ri te interpretimit profesional ne breza ) e ne fund te tij krijon nje ure lidhese per dy sisteme muzikore te dy boteve, te cilet, me ndryshimet e tyre, behen bashke ne nje liber per te hapur rruge te reja si studimore ashtu edhe ekzekutuese.

ARTUR VERA

LEXO TE PLOTE

Kultura

JAVA PA KOÇO DEVOLEN/ Nga Mitro ÇELA

Publikuar

-

Nga

I dërgova një vidio time Koço Devoles. Ai më shkroi:
-Mirë e ke vidjon. Si fillim. Por nuk ka ritëm. Ti nuk je aktor. Por me këshilla të mira, bëhesh! P.Sh.
Mos e mbaj celularin në këmbë, kur inçizohesh. Shtrije. Dhe: Suksese në te tjerat! Do jesh Polanski albanez!
Unë:-Mos ka qënë pak pedofil ky polaku?!
Ai:- Patjetër. Të gjithë talentet janë paksa pedofilë!
Unë: -Po unë si të dukem si talent, Koço djali?
Ai:-Talent i shqyer?!
Unë:-Uaaa! Mbusha 72 pranvera, dhe tani e mora vesh që qënkam pedofil?!
Ai:-Nuk është e thënë që të jenë të gjithë pedofilë. Por të gjithë, ju talentet, e kini nga një huq?!
Pas dy ditësh i dërgova vidion e dytë. Kisha vënë në kokë kapele.
Koçoja:-Ja, kjo është! Luku i përshtatur me temën. Tani duhet pak më shumë ritëm!
Unë:-E kam një merak. Po mi mësove të gjitha sekretet, kam frikë se do lë Fiksin për Portokallinë?
Ai:-Kot merakosesh. Ti për Filipin, je si hosteni për kaun. Vazhdo për qejfin tënd. Vdekje virusit! Liri popullit!
Unë:-Nuk di, i kam ndjekur porosite e tua, per t’i berë llustër shefit?
Ai: -I ke bërë aq lluster, sa është më e trashë llustra se sa druri?!
Unë:-Druri-si figure- jo si Filip?!
Ai:-Siguriiiisht!
As nuk mund ta mendojmë, e jo më ta themi!
Une:-Je djalë, deli djalë, ose palikari, do thoshte Filipi. Por do e ndante në dy pjesë!
Ai:-Bukuria e fjalës qëndron pikerisht te ndarja.
Une:-Më mori mbrëmë një drejtues portali. Më tha:
-Mi dergo mua vidiot. Ti mbaj unë dy ditë. Pastaj botoi në FB.
-Ok. -I thashë-Por, ta bëjmë me kontratë?
-Ok-më tha portali.-
Them t’i kërkoj ndonjë koqe leku!
Si thua ti!
-Mos është turp kjo puna e leftave-parave? Mund te thotë:
Gjithë ky Mitro? Ish anëtar i byrosë politike te PD-së? Deputet. Keshilltar i Qirjo Filipit!
Tja jap më mirë si doro-dhuratë?
Dilema ime, në doren tënde, Koço!
Ai:- Mbaj lart staturen politiko -shoqerore. Leku të prish. Sidomos kur je në karantinë?
LEXO TE PLOTE
Lajme të Rekomanduara: