Connect with Us

Brexit nuk ishte asgjë, Evropën e pret një vit ”ferri” në 2020-ën

Blog

Brexit nuk ishte asgjë, Evropën e pret një vit ”ferri” në 2020-ën

Publikuar

-

Nga Luke McGee “CNN”

* Brexit ka qenë një dhimbje e madhe koke, qëkur Britania e Madhe votoi pro largimit nga unioni në vitin 2016. U deshën dy kryeministra, 1274 ditë, 3 zgjatje afati dhe 2 palë zgjedhje parlanentare, që një marrëveshje BE-Britani të konsiderohej e pranueshme nga parlamenti britanik.

Kjo çështje konsumoi shumë energji në Bruksel. Në atë kohë, BE-ja ishte e detyruar t’i kushtonte më pak vëmendje problemeve të tjera midis vendeve të saj anëtare. Në fakt, bëhet fjalë për problemet që paraqesin një kërcënim shumë më të madh afatgjatë për projektin evropian, sesa Brexit.

Aktualisht Bashkimi Evropian, po dëmtohet nga vendet e saj anëtare, që shpërfillin sundimin e ligjit, që devijojnë nga standardet e larta të Evropës për të drejtat e njeriut, dhe që tallen me lirinsë e shprehjes. Shembulli më i fundit i kësaj vjen nga Polonia, ku Gjykata e Lartë, e paralajmëroi partinë qeverisëse Ligj dhe Drejtësi, se reformat e saj në gjyqësor mund të shkelin ligjin evropian në një mënyrë aq flagrante, sa që mund ta nxjerrin vendin nga BE.

Deklarata e një gjykate, mund të jetë gjithnjë paksa dramatike. Është e vërtetë që reformat e propozuara, të cilat e lejojnë qeverinë të ndëshkojë gjyqtarët për përfshirje në aktivitete politike, injorojnë kërkesën e BE-së, sipas së cilës gjykatat duhet të veprojnë të pavarura nga qeveria. Por kjo nuk do të thotë s Polonia do të dalë nga unioni.

Së pari, nuk mund të dëbohet zyrtarisht një shtet anëtar i BE-së. Është i mundur pezullimi i të drejtave të një vendi anëtar sipas nenit 7 të traktatit të Bashkimit Evropian, i krijuar për të ndëshkuar vendet që nuk u binden parimeve themeluese të unionit. Por Polonia, është ende zyrtarisht një shtet anëtar.

Dhe ndëshkimi i saj, do të kërkonte një marrëveshje unanime midis vendeve të tjera anëtare. Dhe asnjë nga ata që e kupton mirë politikën e BE-së, nuk mendon se kjo gjë ka ndonjë shans që të ndodhë. “Neni nuk u hartua kurrë për menaxhimin e një situate, kur ka më shumë sesa një shtet anëtarë që shkel rregullat”- thotë Ronan Mekri, profesor i së Drejtës Evropiane në Universitin e Londrës.

Tani për tani, janë disa shtete që po sillen në kundërshtim me rregullat. Rreth 550 km në jug të Varshavës, kryeministri i Hungarisë Viktor Orban e ka kaluar dekadën e fundit me sulme të vazhdueshme ndaj gjykatave të vendit, institucioneve akademike, bankës qendrore dhe medias hungareze.

BE ka nisur procedurat e nenit 7 kundër Hungarisë dhe Polonisë. Por që të dyja këto lëvizje, nuk kanë sjellë asnjë efekt. Në Maltë, kryeministrit Jozef Muskat, po i kërkohet të japë dorëheqjen për përfshirjen e pretenduar të qeverisë së tij në vrasjen e gazetares Dafne Karuana Galicia, që po hetonte korrupsionin politik.

Në fillim të kësaj jave, anëtarët e Parlamentit Evropian votuan me 581 pro me 26 kundër në favor të një rezolute, për të nisur zbatimin e nenit 7 mbi Maltën. Muskat ka njoftuar se do të japë dorëheqjen muajin e ardhshëm, por i ka hedhur poshtë të gjitha akuzat për shkeljen e ligjit.

LEXO EDHE:  Kryeministri i ri britanik përshpejton Brexit/ Merkel: BE do të ketë një konkurrent të fortë

Ndërkaq qeveria në Kroaci, ndodhet nën presion pasi dështoi të reformojë ligjet ekzistuese për të mbrojtur gazetarët, nga përballja me paditë gjatë punës së tyre. Kritika të ngjashme ndaj qeverive për presion ndaj medias, ka në Greqi dhe Bullgari.

S’ka dyshim, se kontinenti i vjetër po zhytet në një krizë të besimit të ndërsjellë ndaj vlerave dhe ligjit. Dhe besimi është sigurisht shtylla kryesore e unitetit dhe stabilitetit evropian. Agata Gostinska-Jakubovska, bashkëpunëtore në Qendrën për Reformën Evropiane, thotë se “prapësimi në respektimin e rregullave të sundimit të ligjit në çdo shtet anëtar” krijon “një sfidë për gjithë besimin e ndërsjellë”. Ky sipas saj është një parim themelor për projekte të rëndësishme, si tregu i përbashkët ose drejtësia.

Problemi është se anëtarët e BE-së, mbikëqyren nga Gjykata Evropiane e Drejtësisë. Gjykatat kombëtare pritet që të respektojnë ligjin evropian. Mekri shpjegon se “moria e rregullave, nën të cilat shtetet anëtare njohin automatikisht vendimet e njëri-tjetrit, kërcënohet nga minimi i shtetit të së drejtës. BE është një burokraci shumë e vogël. Për zbatimin e ligjit, ajo varet kryesisht nga gjyqtarët kombëtarë dhe shërbyesit civilë kombëtarë”.

Me kaq shumë vende evropiane të tmerruara nga perspektiva e ndëshkimit nga ana e BE-së, është e pamundur që shtetet anëtare t’i çelin dritën jeshile Brukselit, për të veçuar dhe ndëshkuar anëtarë të caktuar. Në disa aspekte, BE-ja është pak më shumë se sa një marrëveshje midis 28 vendeve, për të mos mashtruar sistemin.

Ndërsa Evropa hyn në vitin 2020, ajo duhet të zgjidhë problemet që i ka injoruar që nga viti 2016. “Kostoja e madhe e Brexit për BE-në, është se ajo ka vjedhur kohën, vëmendjen dhe kapitalin politik nga adresimi i sfidave të vërteta thelbësore me të cilat përballet vetë BE”- thotë Muxhtaba Rahman, drejtori menaxhues i think-tankut “Eurasia Group”.

Kontinenti është shumë i përçarë në lidhje me menyrën se si duhet të adresojë sfidat ekonomike të bllokut, dhe çfarë roli duhet të luajë Evropa në skenën globale. “Udhëheqësi i vetëm që ka një vizion koherent është presidenti francez Emanuel. Por ai është shumë përçarës, në mënyrën se si po synon ta bëjë këtë”- thekson Rahman.

Kjo do të thotë që Bashkimi Evropian po hyn në një dekadë të re, me probleme të mëdha midis anëtarëve të saj sesa Brexit, dhe pa asnjë plan koherent për t’i zgjidhur ato. Nëse synohet që të mbijetojë projektin evropian, BE duhet të veprojë pa humbur kohë./ Përshtatur nga CNA.al

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania
KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Blog

Ekspertët: Si të ajrosni ambientet e brendshme, për të parandaluar përhapjen e Covid-19

Publikuar

-

Nga

Ekspertët: Si të ajrosni ambientet e brendshme, për të parandaluar përhapjen e Covid-19

Pjesa më e madhe e rasteve të transmetimit të SARS-CoV-2, ndodh në ambientet e brendshme, pasi aty përqendrohet në ajër shumica e grimcave që përmbajnë koronavirusin e ri. Mënyra më e mirë për të parandaluar përhapjen e virusit në një shtëpi apo biznes, do të ishte mbajtja larg e njerëzve të infektuar.

Por kjo është e vështirë të bëhet, në kushtet kur rreth 40 për qind e rasteve janë simptomatikë, dhe njerëzit asimptomatikë mund të përhapin ende koronavirusin tek të tjerët. Maska mund të bëjë goxha punë, duke mos e lejuar përhapjen e virusit në ajër.

Por nëse një person i infektuar ndodhet brenda një ambienti, në mënyrë të pashmangshme
një virus do të lëshohet në ajër. Dhe kur kjo ndodh ju keni dy mundësi:të sillni ajër të pastër nga jashtë, ose të largoni virusin nga ajri që gjendet brenda ndërtesës.

Hapësira e brendshme më e sigurt, është ajo që ka vazhdimisht shumë ajër të jashtëm, që e zëvendëson ajrin e ndenjur brenda. Në godinat tregtare, ajri i jashtëm zakonisht pompohet përmes sistemeve të ngrohjes, ventilimit dhe ajrit të kondicionuar (HVAC). Nëpër shtëpi, ajri i jashtëm futet përmes dritareve dhe dyerve të hapura, përveç atij që depërton nëpër vrimat e vogla apo tubacionet e ujit. Inxhinierët e mjedisit përdorin një njësi të quajtur kursi i shkëmbimit të ajrit. Ai përcakton sasinë e ajrit të zëvendësuar brenda një ndërtese gjatë një ore. Ndërsa shkalla e saktë varet nga numri i njerëzve dhe madhësia e dhomës, shumica e ekspertëve këshillojnë 6 ajrosje për një dhomë me përmasa 3.3 me 3.3 metra me 3-4 njerëz brenda.



Ndërkohë një studim i vitit 2016 që sugjeron që 9 ajrosje çdo orë, e zvogëlonin ndjeshëm përhapjen e SARS, MERS dhe H1N1 në një spital në Hong Kong. Shumë godina në SHBA, por jo vetëm, nuk plotësojnë nivelet e rekomanduara të ventilimit. Por fatmirësisht, ajrosja është diçka e lehtë për t’u bërë.
Një fillim i mirë, është mbajtja hapur e dritareve dhe dyerve. Vendosja e një aspiratori në një dritare ku fryn shumë, mund të rrisë shumë shkëmbimin e ajrit nga brenda jashtë dhe anasjelltas. Në godinat që nuk kanë dritare, mund të ndryshohet sistemi i ventilimit mekanik për të rritur sasinë e ajrit që pompohet. Por si ta dimë nëse dhoma ku jemi ka një shkëmbim të mjaftueshëm të ajrit? Sa herë që e nxjerrim frymën, çlirojmë në ajër dioksid karboni, CO2. Meqenëse koronavirusi përhapet më shpesh përmes frymëmarrjes, kollitjes apo të folurit, ju mund të përdorni nivelet e CO2 për të parë nëse dhoma është apo jo e ajrosur sa duhet.

LEXO EDHE:  Britania nis procedurat ligjore për daljen nga BE-ja

LEXO EDHE:  Raport-progresi i KE/ Rama: Të adresojmë problemet

Në ambiente të jashtme, nivelet e CO2 janë pak më shumë se 400 pjesë për milion (ppm). Një dhomë e ventiluar mirë, duhet të ketë një normë rreth 800 ppm të CO2. Çdo shkallë më e lartë, është një shenjë se ambienti mund të ketë nevojë për më shumë ventilim.

Vitin e kaluar, studiuesit në Tajvan raportuan mbi efektin e ventilimit gjatë epidemisë së tuberkulozit në Universitetin e Tajpeit. Shumë nga klasat dhe kishin nivele të CO2 mbi 3000 ppm. Kur inxhinierët përmirësuan qarkullimin e ajrit, duke e ulur nivelin e CO2 nën 600 ppm, epidemia u zhduk plotësisht.
Sipas hulumtimit, shtimi i ventilimit uli me 97 për qind normën e transmetimit të sëmundjes. Prandaj gjithçka fillon nga blerja në internet e një aparati për matjen e nivelit të CO2. Aparatet më të mirë kushtojnë 100 dollarë. Por nëse nuk keni mundësi, kujdesuni të paktën që të ajrosni vazhdimisht ambientet ku qëndroni./Përshtatur nga CNA.al

LEXO TE PLOTE

Blog

Populizmi i të djathtës, është rruga e duhur për ecjen përpara të Amerikës

Publikuar

-

Nga

Populizmi i të djathtës, është rruga e duhur për ecjen përpara të Amerikës

Nga Ely Osborne “American Greatness”

Për një kohë shumë të gjatë, Partia Republikane i ka shpërdoruar fuqitë e saj politike. Edhe pse askush nuk do ta mësojë këtë nga lajmet e mediave kryesore, apo nga mediat sociale, Amerika mbetet përgjithësisht një vend “i qendrës së djathtë”.

Kultura popullore përhap vlerat progresive dhe mendimin liberal. Gjithsesi, një sondazh
i Gallup në vitin 2019, zbuloi se 72 për qind e amerikanëve e klasifikonin veten si “konservatorë” ose “të moderuar”. Ndërkohë, shtresa e mesme vazhdon që të zvogëlohet, ndërsa të ardhurat për më të pasurit vazhdojnë të rriten.

Qendra “Pew Research” zbuloi se për herë të parë në mbi 50 vjet, shtresa e mesme nuk përbën më shumicën e popullatës amerikane. Të ardhurat e kësaj shtrese, ka rënë nga rreth 60 në gati 40 për qind gjatë së njëjtës periudhë.
Sipas Byrosë së Analizave Ekonomike, sektori i prodhimit jepte gati 30 për qind të PBB-së nominale në vitet 1950, ndërsa tani përbën vetëm rreth 10-15 për qind. Dhe kjo e dhënë është e rëndësishme, pasi sugjeron se një pjesë e konsiderueshme e vendit në mesin e shtresës punëtore dhe asaj të mesme, mund të ketë pikëpamje të moderuara deri konservatore, por pa pasur një përfaqësim të vërtetë.
Që të dyja partitë i kanë lënë pas dore këta amerikanë. Demokratët i kanë braktisur njerëzit e shtresës punëtore, në këmbim të joshjes përmes politikës së identitetit të elitave në Hollivud, ato akademike, dhe kompanive të mëdha të teknologjisë në Silicon Valley.

Republikanët i kanë shpërdoruar dekadat e fundit, duke hartuar marrëveshje të “tregtisë së lirë”, dhe duke rindërtuar vendet anembanë globit, në një kohë kur shumë amerikanë të shtresës së mesme humbën vendet e tyre të punës, dhe panë shpërbërjen e komuniteteve të tyre.
Kapitalizmi është diçka fantastike, por pse një drejtues i një kompani të madhe duhet të fitojë miliona dollarë në ditë, ndërsa taksapaguesit amerikanë i subvencionojnë punonjësit e tyre përmes tollonave ushqimorë, dhe programeve të tjera të rrjetit të sigurisë sociale? Për më tepër, pse një kompani kineze, që shfrytëzon punën e fëmijëve, duhet të lejohet të shesë mallrat e saj në SHBA pa paguar asnjë taksë, ndërsa shitësit tanë ambulantë paguajnë si taksa një të tretën e fitimeve të tyre?

E përse cilësohet e drejtë të dërgosh dhjetëra miliarda dollarë në vende të tjera, por është “liberale” ta investosh të njëjtën shumë parash mbi sistemin arsimor amerikan, kujdesin shëndetësor, apo transportin publik? Pse më të pasurit fitojnë më shumë gjatë një pandemie, ndërsa më të varfrit duhet të zgjedhin midis pagimit të qirasë së shtëpisë dhe blerjes së ushqimeve për të mbushur barkun me bukë?
Këto pyetje nuk kanë marrë kurrë përgjigje. Dhe Partia Republikane duhet t’i adresojë tashmë këto shqetësime, duke iu rikthyer vlerave të populizmit të krahut të djathtë. Ajo duhet ta mbështesë sloganin “Amerika e Para” përmes politikave si mbrojtja e duhur e kufijve, kufizimi i emigracionit, mbajtja e burimeve në shtëpi në vend të dërgimit të tyre jashtë shtetit, dhe promovimin e industrisë amerikane.



Duhet pranuar se punët në industri, garantojnë stabilitet në strukturën ekonomike dhe sociale të vendit. Politikanët përmendin “përvojën” dhe “arritjet” e tyre si arsye për t’u rizgjedhur në detyrë. Por cilido që ka jetuar në Amerikën e shtresës së punëtoreve, e di se lidershipi i 30 viteve të fundit ka dështuar. Partia Republikane duhet të mbrojë mënyrën amerikane të jetesës, duke ndërtuar lagje të sigurta përmes mbështetjes së ushtrisë, zbatimit të ligjit dhe zbatimit të plotë të Amendamentit të Dytë, ndërsa duhet të promovojë vlerat judeo-kristiane të të qenit pro-jetës dhe familjes.

LEXO EDHE:  BE skeptike për negociatat/ Hahn u kërkon falje qytetarëve të Shqipërisë

LEXO EDHE:  Fluks në portin e Durrësit/ Emigrantët me orë të gjata në pritje

Liria është thelbësore për mbijetesën e republikës, por është po aq e rëndësishme që fëmijët të rriten në familje të qëndrueshme, dhe ku t’u mësohet dallimi mes së drejtës dhe të gabuarës. Republikanët duhet të refuzojnë korrupsionin, por të refuzojnë të ndikohen edhe nga kompanitë e mëdha të teknologjisë dhe Uoll Striti.
Ata duhet të ndalin përpjekjet për të kënaqur gjigantët e mediave sociale, kompanitë shumëkombëshe dhe kompanitë farmaceutike. Ndërkohë, duhet të luftojnë për të mbrojtur të drejtat e lirisë së fjalës për qytetarët amerikanë në platformat e tyre, dhe të sigurohen që zgjedhësit e tyre të vazhdojnë të kenë punë cilësore në lagjet e tyre.

Janë njerëzit e thjeshtë ata që i çojnë republikanët në postet e larta dhe jo elitat, dhe politikat e tyre duhet ta pasqyrojnë këtë fakt. “Xho Smith”, që ka bashkëshorten të ndërvarur nga droga dhe që së fundmi e humbi vendin e punës, nuk i intereson aspak që një shkollë u rindërtua në një vend diku në botë.
Ai madje nuk di as të përdorë si duhet internetin për të parë dokumentarin e “Netflix”, ku elita amerikane ligjëron mbi politikën e identitetit dhe “privilegjin” e tij. Ai është fokusuar vetëm tek pamundësia për të ushqyer vajzën e tij të vogël, dhe nuk arrin ta kuptojë se përse qendra e më e afërt e rehabilitimit, që është 1 orë larg shtëpisë së tij, i ka gjithnjë vendet e zëna për 3 muajt e ardhshëm.

Dhe kjo është një histori shumë e njohur për shumë njerëz. Duket sikur klasa politike në pushtet, është tërësisht e shurdhër ndaj ankesave të njerëzve të zakonshëm. Republikanët duan të luajnë me “manualin”e vjetër, të cilin demokratët e kanë braktisur prej kohësh. Ndërsa republikanët shqetësohen për “procedurën”, demokratët planifikojnë të anulojnë rregullat në fuqi, të zhdukin Kolegjin Zgjedhor, dhe të marrin nën kontroll sistemin gjyqësor, teksa na japin leksione mbi Kushtetutën, ndërsa e zbatojnë agjendën e tyre radikale në kurriz të amerikanëve të zakonshëm.

Nuk është më e pranueshme që republikanët të jenë “demokratë të moderuar”, dhe dalëngadalë t’i lëshojnë terren të majtës. Është kjo arsyeja pse tani më shumë se kurrë, duhet të themelohet një krah i ri i të djathtës, që të frenojë turmën e liberaleve, dhe ta drejtojë këtë vend në drejtimin e duhur.
Amerika është një vend që ia vlen të mbrohet, dhe ka ardhur koha që një gjeneratë e re patriotësh të luftojnë kundër lëvizjes progresive që po përpiqet të marrë peng vendin. Presidenti Donald Trump, e ka ndryshuar ndjeshëm lidershipin e Partisë Republikane, por ai nuk do të jetë gjithmonë president.

Nëse Partia Republikane i kthehet sërish tregtisë të lirë dhe luftërave të kota me synim ndryshimin e regjimit, ajo do të zhduket për fare, dhe nëse ndodh kjo, e meriton atë fund. Në dekadat e shkuara përpara Trumpit, njerëzit e shtresës punëtore do të mbështesnin verbërisht demokratët, dhe republikanët nuk do të shqetësonin ndonjëherë për adresimin e shumicës së këtyre çështjeve. Por kohët po ndryshojnë, dhe ky është shansi i fundit që Partia Republikane ta shpallë veten si partia e njerëzve të zakonshëm, dhe të qeverisë ashtu siç e dëshiron mbështetjen e tyre./Përshtatur nga CNA.al

LEXO TE PLOTE

Blog

George Soros, babai i prapaskenave botërore?

Publikuar

-

Nga

George Soros, babai i prapaskenave botërore?

Bashkëpunëtor i nazistëve, spekulator, nxitës i shkëmbimit të popullsisë: cila është e vërteta për pretendimet lidhur me miliarderin dhe filantropin Soros?

Ai është një nga drejtuesit e “prapaskenave botërore”. Ai financon një rrjet global bashkëpunëtorësh. që e quajnë veten gazetarë, aktivistë të shoqërisë civilë ose aktivistë të të drejtave të njeriut – por që në të vërtetë ata janë agjentët e tij. Ai gjithashtu i drejton si marioneta politikanë të rëndësishëm dhe me ndikim. Qëllimi i tij është t’u vjedhë popujve të tërë të identitetin e tyre kulturor dhe kombëtar, të skllavërojë vende të tëra dhe t’i detyrojë të qëndrojnë në skllavëri të përjetshme. Me spekulimet e tij ai ka zhytur tashmë miliona vetë në katastrofë. Dhe tani ai planifikon një ndryshim të popullsisë në Evropë – vendasit e krishterë duhet të zëvendësohen nga migrantët myslimanë. Kushdo që e kundërshton këtë plan përballet me fushata ndërkombëtare si gënjeshtar dhe shpifës.

Njeriu, për të cilin thuhen të gjitha këto është miliarderi dhe filantropi me origjinë hungarezo-hebreje George Soros, i cili feston sot (12 gusht 2020) nëntëdhjetëvjetorin. Që nga mesi i viteve 1980, ai ka shpenzuar miliarda dollarë për mbështjetjen e demokracisë dhe të projekteve edukative përmes fondacionit të tij “Shoqëria e Hapur”. Dhe ka bërë shumë armiq në mbarë botën.

Teoritë konspirative për Sorosin as nuk do t’ia vlenin të përmendeshin, nëse ato do të ngriheshin vetëm nga ekstremistët e ekstremit të djathtë që kanë pak ithtarë. Por pretendimet e renditura më lart ngrihen prej vetë Viktor Orbánit, kryeministrit nominalisht demokrat të qeverisë së një vendi të BE-së.

Figurë e urryer në Evropën Lindore

Dhe Orbáni nuk është i vetëm. Pothuajse kudo në Evropën Lindore, George Soros është bërë një nga figurat më të urryera vitet e fundit. Shpesh janë politikanë të qeverisë që e konsiderojnë Sorosin si armik. Për shembull, partnerët e koalicionit nacionalist të kryeministrit bullgar, Bojko Borisov aktualisht po akuzojnë filantropin e pasur për organizimin e protestave mbarëkombëtare kundër qeverisë së vendit.

Sidoqoftë asnjë politikan nuk shkon aq larg sa Viktor Orbáni me akuzat e tij. Në qershor, për shembull, kryeministri hungarez theksoi në një nga intervistat e tij javore në stacionin publik të afërt me qeverinë “Kossuth-Rádió” se ai nuk ishte dikush që dyshonte kudo për komplote – por ato ekzistonin. Si p.sh. Sorosi kundër Hungarisë.

Shumica në Hungari i besojnë Orbánit

Sondazhet në Hungari tregojnë se sa të forta janë rrëfimet për Sorosin: një shumicë e madhe e hungarezëve e konsiderojnë miliarderin Soros si një figurë tejet negative që ushtron ndikim të dëmshëm në vend. Madje shumë hungarezë u besojnë pretendimeve të rreme dhe të shpikura rreth Sorosit. Para zgjedhjeve parlamentare hungareze në vitin 2018, rreth dy të tretat e votuesve ishin të bindur, se miliarderi amerikan do të kandidonte për një parti me emrin e tij – megjithëse kjo parti nuk ekziston dhe Soros kurrë nuk ka marrë pjesë në ndonjë zgjedhje në Hungari dhe as nuk ka bërë fushatë në Hungari .

Cilat janë trillimet kryesore rreth Sorosit? Dhe çfarë ka të vërtetë në to?

Bashkëpunëtor i nazistëve

George Soros lindi në Budapest në 12 gusht 1930 në një familje të pasur hebreje. Familja e tij i mbijetoi Holokaustit me dokumente të falsifikuara dhe pjesërisht në ilegalitet. Mediat hungareze të afërta me qeverinë raportojnë në mënyrë të përsëritur për “spekulatorët që bashkëpunuan me nazistët” dhe që zhytën në katastrofë ose mashtruan hebrenjtë e tjerë.



LEXO EDHE:  Kryeministri i ri britanik përshpejton Brexit/ Merkel: BE do të ketë një konkurrent të fortë

Në fakt Sorosi, i cili ishte asokohe një i ri 14 vjeçar arriti të mbijetonte vetëm duke u maskuar si nip i një zyrtari të Ministrisë së Bujqësisë, i cili ndër të tjera ishte përgjegjës për inventarizimin e pronave të konfiskuara prej hebrejve. Vetë Sorosi ka treguar për këtë në një intervistë me CBS në vitin 1998 – megjithatë ai nuk ka thënë se i kishte ndihmuar në ndonjë mënyrë zyrtarit në fjalë, por se ishte një fëmijë që donte të mbijetonte.

LEXO EDHE:  Keni plane për vitin e ri?/ Mësoni sekretet që t’i përmbushni

Sidoqoftë historia për Sorosin si bashkëpunëtor i nazistëve në qarqet e lidhura me qeverinë hungareze vazhdon të përsëritet me kokofortësi në Hungari.

Spekulatori që ka zhytur miliona vetë në mjerim

George Soros ka qenë një nga shpikësit e strategjive të investimeve me rrezik të lartë dhe suksesi i tij më i madh, që e bëri të famshëm në mbarë botën, ishte spekulimi financiar kundër paundit britanik, përmes së cilës një firmë që ai manaxhonte arriti  në vitin 1992 të fitonte gati një miliardë dollarë në një kohë shumë të shkurtër. Kjo është arsyeja pse Soros konsiderohet në Hungari si një spekulator që zhyt miliona njerëz në mjerim.

Në fakt zhvleftësimi i paundit britanik më 16 shtator 1992 ka një histori komplekse, e cila shkaktoi mospërputhje politike, sociale dhe ekonomike shumë kohë përpara, se Sorosi dhe investitorët e tjerë të fitonin para nga ajo. Vetë Soros ndërkohë është shndërruar në një nga kritikët më të mprehtë të kapitalizmit modern financiar dhe bën thirrje për rregullim të rreptë të tregjeve financiare.

Skizofren

Meqenëse ai vazhdoi të fitonte miliarda përmes transaksioneve të aksioneve në bursë deri sa u tërhoq privatisht për të dalë në pension, shumë kritikë të moderuar e akuzojnë atë për skizofreni. Po ashtu ai është kritikuar se fondet me të cilët punon Soros janë të regjistruar në parajsa fiskale ose se ai nuk ndjek një strategji investimesh të qëndrueshme si Fondi Shtetëror Norvegjez. Por Sorosi e ka dhuruar pjesën më të madhe të pasurisë së tij private në fondacionet e tij bamirëse. Një nga motot e tij është: “Më pëlqen të fitoj shumë para dhe pastaj t’i shpenzoj për qëllime të mira”.

A planifikon Sorosi një shkëmbim të popullsisë në Evropë?

Që nga kriza e refugjatëve në vjeshtën e vitit 2015 qeveria hungareze pretendon se George Soros synon të sjellë miliona refugjatë muslimanë në Evropë dhe se ai po planifikonte një shkëmbim të popullatës. Kryeministri Orbán e quan këtë “Planin e Soros” dhe tashmë ka organizuar disa “konsultime kombëtare” për këtë.

Pretendimet bazohen kryesisht në një artikull të shkruar nga vetë Sorosi për krizën e migracionit në shtator 2015, në të cilin ai bën thirrje, mes të tjerash, për një pranim të rregullt dhe të shpërndarë në mënyrë të drejtë të një milionë refugjatëve në vit. Ai më vonë u shpreh për 300,000 në vit dhe bëri gjithashtu thirrje për një mbrojtje më të mirë të kufijve të jashtëm të BE-së – këtë të fundit e kërkon edhe Orbáni.

Detajet e “Planit të Sorosit” që prezanton pa pushim qeveria Orbán janë thjesht gënjeshtra: dënime më të buta për migrantët kriminelë, dhjetëra mijëra euro ndihma sociale për refugjatët ose shpërndarje të detyruar të migrantëve në mbarë Evropën – të gjitha këto janë kërkesa që Sorosi nuk i ka bërë kurrë./DW

LEXO TE PLOTE