Connect with Us

Pse pushtimi i Afganistanit, e bëri të pashmangshme shembjen e Bashkimit Sovjetik

Blog

Pse pushtimi i Afganistanit, e bëri të pashmangshme shembjen e Bashkimit Sovjetik

Publikuar

-

Përgjatë shekujve, pushtues të ndryshëm kanë dërguar ushtritë e tyre për të pushtuar Afganistanin. Vetëm në 2 shekujt e fundit, fuqitë e mëdha e kanë pushtuar Afganistanin të paktën 4 herë. Dhe në fund, gjerat për ta nuk kanë shkuar mirë.

Në vitin 1979, ishte radha e Bashkimi Sovjetik që të provonte shanset e veta, në një vend që kishte qenë prej kohësh një objektiv i politikës së jashtme ruse. Shumë historian, besojnë se pushtimi sovjetike i Afganistanit, ishte thelbësor në shkatërrimin e njërës prej 2 superfuqive të botës gjatë Luftës së Ftohtë.

Më 27 prill 1978, disa pjesëtarë të ushtrisë agfane të këshilluar nga sovjetikët, rrëzuan nga pushteti dhe ekzekutuan presidentin Muhammed Daud Khan. Ai ishte një progresist i majtë, por jo komunist, ndaj i rezistoi përpjekjeve të Moskës për të diktuar politikën e tij të jashtme.

Sovjetikët e njohën qeverinë e re të Partisë Demokratike Popullore komuniste që u formua më një ditë më vonë, teksa Nur Muhammad Taraki, u bë Kryetar i Këshillit Revolucionar Afganistan.

Por përplasjet e brendshme me fraksionet e tjera komuniste, dhe spastrimet e kundërshtarëve  minuan që në fillim pozitat e qeverisë së Tarakit që në fillim. Për më tepër, regjimi i ri komunist goditi mullahët islamikë dhe pronarët e pasur të tokave në Afganistan rural, duke armiqësuar të gjithë udhëheqësit tradicionalë lokalë.

Shumë shpejt shpërthyen kryengritjet antiqeveritare në Afganistanin Verior dhe Lindor, të ndihmuara nga guerilët pashtunë të Pakistanit. Sovjetikët druheshin se mos Kabuli humbte kontrollin e Afganistanit. Por deri në gushtin e vitit 1975, qeveria kishte humbur kontrollin e mbi 75 për qind të vendit.

Ajo kontrollonte deri diku qytetet e mëdha, ndërsa kryengritësit gjithë fshatrat. Leonid Brezhnev dhe qeveria sovjetike donin të mbronin qeverinë e tyre kukull në Kabul, por hezituan në fillim të dërgojnë trupa tokësore. Por Moska po shqetësohej gjithnjë e me shumë, se rebelët islamikë mund të ngjiteshin në pushtet në shumë prej republikave myslimane të Bashkimit Sovjetik në Azinë Qendrore.

Mbi të gjitha, Revolucioni Islamik i vitit 1979 në Iran, dukej se po e zhvendoste ekuilibrin e fuqisë në rajon drejt teokracisë myslimane. Teksa situata e sigurisë në vend po përkeqësohej, sovjetikët nisën dërgimin e ndihmave të para ushtarake – tanke, artileri, armë të vogla, avionë luftarakë dhe helikopterë, si dhe një numër gjithnjë e më të madh të këshilltarësh ushtarakë.

Deri në qershorin e vitit 1979, në Afganistan kishte afro 2.500 këshilltarë sovjetikë ushtarakë, dhe 2.000 të tjerë civilë.

Një tjetër kryengritje e madhe ushtarake në tetor të atij viti, i bindi udhëheqësit sovjetikë se Afganistani kishte dalë jashtë kontrollit të tyre, si politikisht ashtu edhe ushtarakisht. Ndaj 30.000 trupa sovjetike nisën përgatitjet për të zbarkuar në Afganistan.

Më 27 dhjetor 1979, trupat speciale sovjetike, Spetznaz, sulmuan shtëpinë e Hafizullah Amin, që kishte zënë vrarë dhe zënë vendin e Tarakit në një luftë të brendshme për pushtet. Amin u vra, dhe në vend të tij u vendos Babrak Kamal. Të nesërmen, divizionet e motorizuara sovjetike nisën pushtimin e vendit.

Kryengritësit islamikë të Afganistanit, të quajtur muxhahedinë, shpallën xhihadin kundër pushtuesve sovjetikë. Edhe pse sovjetikët kishin armë shumë të përparuara në krahasim me kundërshtarët, muxhahedinët e njihnin shumë mirë terrenin, dhe luftonin për shtëpitë dhe besimin e tyre fetar.

Në shkurtin e vitit 1980, sovjetikët ia dolën të rivënë nën kontroll të gjitha qytetet kryesore në Afganistan, dhe patën sukses në shtypjen e revoltave brenda ushtrisë afgane. Por guerilët muxhahedinë, ruajtën kontrollin e 80 për qind të territorit.

LEXO EDHE:  Mazhoranca “përjashton” opozitën nga mbledhja e Këshillit të Stabilizim-Asocimit/ Pse hesht BE?

Suksesi i mbresëlënës i muxhahedinëve përballë njërës prej dy superfuqive të botës, tërhoqi mbështetjen e e shumë vendeve që synonin ose të mbështesnin Islamin, ose të dobësonin Bashkimin Sovjetik si Pakistani, Kina, SHBA-ja, Britania e Madhe, Egjipti, Arabia Saudite dhe Irani.

Ndërsa lufta në Afganistan po zgjaste, sovjetikët u përballën me një realitet të egër. Shumë ushtarë sovjetikë vinin nga Azia Qëndrore, disa i përkisnin të njëjtit grupim etnik si taxhikët dhe uzbekët, ashtu si shumë prej muxhahidëve. Prandaj në shumë raste, ata refuzuan urdhrat e komandantëve të tyre ruse për të sulmuar.

Megjithë censurën zyrtare të shtypit, qytetarët në Bashkimin Sovjetik nisën të mësojnë se lufta nuk po shkonte mirë, teksa po shihnin një numër të madh funeralesh të ushtarëve sovjetikë. Ndërkohë jetesa ishte shumë e vështirë për shumë afganë, por gjithsesi ata vazhduan t’u rezistojnë pushtuesve.

Deri në vitin 1989, muxhahedinët ishin organizuar në rreth 4.000 njësi në të gjithë vendin, secila e përbërë nga të paktën 300 luftëtarë guerilas. Vetëm komandanti famshëm Ahmed Masud, komandonte 10.000 trupa të stërvitura shumë mirë. Nga viti 1985, Moska po kërkonte në mënyrë për të dalë nga ajo luftë.

Ajo synoi të intensifikojë rekrutimin dhe trajnimin e forcavetëe armatosura afgane, me qëllim që t’i transferonte atyre përgjegjësinë për operacionet. Presidenti kukull, Babrak Karmal, e humbi përkrahjen e sovjetikëve, dhe në nëntor 1986 ai u pasua nga Muhamed Naxhibullah.

Por ai ishte edhe më antipatik për popullatën për shkak të së kaluarës së tij si ish-shefi i policisë sekrete, KHAD. Nga 15 maji deri në16 gusht 1988, sovjetikët përfunduan fazën e parë të tërheqjes së tyre. Tërheqja ishte përgjithësisht paqësore, pasi sovjetikët negociuan paraprakisht armëpushime me komandantët muxhahedinë.

Trupat e mbetura sovjetike, u tërhoqën midis 15 nëntorit 1988 dhe 15 shkurtit 1989. Nga rreth 600.000 ushtarë sovjetikë që u angazhuan në Luftën e Afganistanit, 14.500 prej tyre u  vranë, 54.000 të tjerë u plagosën, dhe 416.000 të tjerë u sëmurën nga ethet e tifos, hepatiti dhe sëmundje të tjera të rënda.

Ndërkohë rreth 850.000 deri 1.5 milionë civilë afganë vdiqën në atë luftë, ndërsa 5-10 milionë u larguan nga vendi si refugjatë. Kjo përfaqësonte një të tretën e popullsisë së vendit në vitin 1978. 25.000 afganë vdiqën nga minat tokësore vetëm gjatë luftës, dhe miliona mina mbetën në terren pas tërheqjes së sovjetikëve.

Përfundimi i pushtimit sovjetik, u pasua nga një luftë civile, ku komandantët rivalë të muxhahedinëve, luftuan për të zgjeruar sferat e tyre të ndikimit. Ky fraksion i ri e quajti veten Talibanë, që në arabisht do të thotë “nxënës”.

Për sovjetikët, pasojat ishin po aq të rënda. Në fillim të viteve 1990, prej saj u shkëputën disa republika, ndërsa lufta e gjatë dhe e kushtueshme, e rrënoi ekomoninë e vendit. Dy vjet e gjysmë pas tërheqjes, më 26 dhjetor 1991, Bashkimi Sovjetik pushoi zyrtarisht së ekzistuari./ Thought.CO-Përshtatur nga CNA.al

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania
KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Blog

Pse disa njerëz qëndrojnë elegantë, pavarësisht gjërave që hanë?

Publikuar

-

Nga

A keni menduar ndonjëherë, se si disa njerëz ia dalin të qëndrojnë elegantë pavarësisht se hanë atë që ju pëlqen, ndërsa juve ju duket se shtoni në peshë edhe vetëm me ajrin që thithni? Nga studime rezulton se sekreti për fizikun e tyre elegant, nuk ka të bëjë domosdoshmërisht me regjimin e stërvitjes, por me përbërjen gjenetike.

Një studim, i kryer nga një ekip studiuesish në Universitetin e Kembrixhit, ka zbuluar se disa njerëz kanë një kodim gjenetik unik, që i ndihmon ata të ruajnë të njëjtën peshë trupore gjatë gjithë jetës së tyre.
Edhe pse hulumtimet e mëparshme, kanë hedhur dritë mbi ndikimin gjenetik tek mbipesha trupore, ky studim është përqendruar në shumë më tepër detaje. Studimi, botuar në revistën PLOS Genetics, është më i madhi në llojin e tij deri më tani. Ekipi krahasoi ADN-në e rreth 14.000 njerëzve, të cilët u ndanë në grupe të ndryshme sipas peshave, për të zbuluar se si gjenet mund të ndikojnë në peshën e një personi.
Sadaf Faruki, profesor në Institutin e Shkencës Metabolike në Universitetin e Kembrixhit,
ishte drejtues i studimit që u mbështet nga Këshilli Evropian i Kërkimit. Synimi. Studimet e mëparshme, kishin treguar se gjenet e gabuara, mund të jenë përgjegjëse për rastet e rënda të mbipeshës, që vërehen shpesh në moshë të re.

Gjithsesi, ky studim i veçantë sugjeroi se një kombinim i gjeneve “të elegancës”, ose më saktë, mungesa e “gjeneve të lidhura me mbipeshën”, mund të ndihmojë që dikush të mbetet i dobët pavarësisht asaj që ha. Profesori Faruki dhe ekipi i tij, në bashkëpunim me dr.Ines Barroso e institutit “Wellcome”, mblodhën dhe krahasuan ADN-në e 14,000 pjesëmarrësve, 1.622 prej të cilëve ishin legantë.
Ndërkohë, 1.985 vullnetarë ishin tepër obezë, dhe 10.433 të tjerët kishin një peshë normale. ADN e njeriut, është e përbërë nga një sekuencë molekulash të quajtura “çifte bazë”. Shkronjat A, C, G dhe T paraqesin çiftet bazë, dhe vargjet e tyre përbëjnë rajonet gjenetike.

LEXO EDHE:  Mazhoranca “përjashton” opozitën nga mbledhja e Këshillit të Stabilizim-Asocimit/ Pse hesht BE?

LEXO EDHE:  Mazhoranca “përjashton” opozitën nga mbledhja e Këshillit të Stabilizim-Asocimit/ Pse hesht BE?

Gjenet tona diktojnë mënyrën se si funksionojnë trupat tanë, dhe variacionet, siç është një C aty ku duhet të jetë një A, mund të kenë një ndikim delikat ose dramatik në tipare të tilla si ngjyra e syve, ngjyra e flokëve dhe natyrisht pasha trupore. Ekipi i studiuesve hasi në disa variante gjenetike që studiuesit kishin identifikuar tashmë dhe që lidheshin me mbipeshën.

Gjithsesi, studimi i fundit zbuloi rajone të reja gjenetike që mund të jenë përgjegjëse për dobësimin e shëndetshëm. Për të zbuluar se si gjenet ndikojnë në peshën e dikujt, studiuesit morën parasysh të gjitha variantet e ndryshme gjenetike, dhe dolën me një “hartë” të rreziqeve gjenetike për mbipeshën.
Siç dyshuan studiuesit, rezulton se njerëzit obese, kanë një rezultat më të lartë të rrezikut gjenetik, çka i bën ata më të predispozuar të jenë mbipeshë se sa njerëzit me peshë normale.

Nga ana tjetër njerëzit elegantë, kanë një rezultat dukshëm më të ulët të rrezikut gjenetik.
Atyre u mungojnë ndërkaq variantet gjenetike, që dihet se janë përgjegjëse për shkaktimin e mbipeshës. Studimi tregoi kësisoj se njerëzit që kanë qenë gjithmonë të dobët, pavarësisht
nga dieta dhe zgjedhjet e tyre të jetesës, duhet të falënderojnë gjenet e tyre unike.

Megjithëse gjenet mund të përcaktojnë peshën e një personi, kjo nuk do të thotë aspak se ju duhet të hiqni dorë nga një dietë e shëndetshme ushqimore, dhe një stil jetese i shëndetshëm në përgjithësi. Studimi tregoi thjesht se si gjenet mund të jenë përgjegjës për shtimin e peshës tek njerëz të ndryshëm. Shanset mund të jenë në favor ose kundër jush. Por veprimet personale, luajnë një rol kritik kur bëhet fjalë për menaxhimin e peshës./Përshtatur nga CNA.al

LEXO TE PLOTE

Blog

Ja cilat janë gënjeshtrat që të gjithë i tregojnë në Facebook dhe Instagram

Publikuar

-

Nga

Sot shumica prej nesh, janë pjesë e të paktën njërës prej platformave të mediave sociale. Dhe ndërsa Facebook dhe Instagram, mund të duken si mënyra të mira për t’u lidhur me miqtë, kolegët dhe anëtarët e familjes që nuk i shihni shpesh, profilet e tyre mund të zbulojnë se shumica e tyre janë mashtruese. Njerëzit largohen shumë nga vetvetja, për të paraqitur versionin më të mirë në mediat sociale, edhe nëse ai version nuk është tamam i vërtetë.

Gënjeni për arritjet tuaja

Të gjithë duan që dikush të jetë krenar (ose ziliqar) për ta. Nevoja që njerëzit e tjerë të shohin sukseset dhe arritjet tuaja, ka krijuar kulturën e trillimit ose ekzagjerimit të tyre, sidomos në mediat sociale.
Zmadhoni rëndësinë që keni në punët tuaja

Ne të gjithë duam të duket, sikur kemi një rol qëndror në punën tone. Aq sa shumë njerëz zbukurojnë rëndësinë e rolit të tyre,duke e ndarë atë me shoqërinë e tyre në mediat sociale. Madje në jo pak raste, njerëzit pranojnë pozicione pune “më të larta”, pavarësisht pagës më të ulët.
Silleni sikur puna që bëni është më magjepsëse, nga sa është në të vërtetë

Çfarë postoni zakonisht në mediat sociale:momente të lumtura nga festa e kompanisë në fundvit, apo vizitën e një personi të famshëm në zyrën tuaj. Ndërkohë fshini shumë gjëra që nuk shkojnë, probleme me kondicionerin gjatë verës, zënkat me kolegët etj.

Gënjeni për vendet e huaja që keni vizituar

Pavarësisht nëse fabrikoni një palë pushime që nuk i keni bërë, apo thjesht gënjeni njerëzit se keni shkuar diku në të kaluarën, kjo gjë nuk është një praktikë e pazakontë në mediat sociale.

Pretendoni se jeni një gjendje më të mirë financiare, sesa jeni në realitet

Postimi me veshje firmato, nënkupton që keni para. Prandaj shumë shpesh, sidomos femrat, postojnë foton e një çante firmato nga dyqani, pa pasur mundësi që ta blejnë atë. Edhe dukuria e djemve që pozojnë para veturave luksoze, që në fakt nuk janë të tyre, është një shembull tipik.

Gënjeni për regjimin tuaj të palestrës

Shumë profesionistë të fitnesit, kanë në fakt çrregullime në stërvitje ose çrregullime të trupit. Por a i shfaqin këto realitete në internet? Jo dhe aq. Përkundrazi, ata tregojnë fizikun e tyre dhe flasin për suksesin dhe arritjet e tyre.

Silleni sikur dini shumë, kur realiteti është krejt ndryshe

Është shumë e thjeshtë të krijoni në internet fasadën e një njeriu shumë të lexuar. Postoni një fotografi të kopertinës së romanit Ana Karenina të Tolstoit, dhe njerëzit do të mendojnë se jeni një qenie njerëzore inteligjente, edhe pse mund të mos e keni kaluar asnjëherë nëpër duar atë libër. Siç shprehej dikur Karl Grinfilld, me shfaqjen e internetit “nuk ka qenë kurrë kaq e thjeshtë të pretendosh se di kaq shumë, kur në fakt nuk di asgjë!”.

Shfaqeni sikur jeni prindër të përsosur

Ndjekësit tuaj në rrjetet sociale, mund të mendojnë se fëmijët tuaj janë “engjëj të vegjël të përsosur”, pasi kjo është gjithçka që ju e tregoni në internet. Por realitetet e prindërimit, janë shumë më të komplikuara se sa kaq. Sociologu Kojel Bandjopadhjaj, mendon se prindërit e fiksuar pas mediave sociale, u kalojnë fëmijëve të tyre komplekse jo të shëndetshme. “Për ta, prindërimi bëhet një konkurs, dhe fëmijët përpiqen të përmbushin ambiciet e prindërve të tyre”-thotë ai.

LEXO EDHE:  “Ju do të jeni ambasadorët e Shqipërisë në BE”/ Soreca mesazh të qartë të rinjve

LEXO EDHE:  Ditmir Bushati flet për rrugën drejt BE-së/ Mbetemi larg objektivit

Pretendoni se jeni gjithnjë të lumtur

Një sondazh zbuloi se 73 përqind e rinjve, përpiqen gjithmonë të shfaqen të lumtur në mediat sociale. Ju mund të postoni një selfi të vjetër apo të ri duke buzëqeshur, por në fakt mund të jeni duke qarë apo shumë të stresuar. Është e qartë se jeta nuk është gjithmonë ashtu siç duket në mediat sociale.
Pretendoni se jeni në një lidhje të lumtur

Nëse bazohemi vetëm tek ato që postohen në mediat sociale, marrëdhënia e të gjithëve është në thelb një romancë e ëmbël. Por ata që mburren me shpesh së të tjerët me “romancën” e tyre, fshehin në fakt diçka. Në një studim të vitit 2018, më shumë se gjysma e të rinjve pranuan se e bëjnë marrëdhënien e tyre të duket më e lumtur në internet, sesa është në të vërtetë. Dhe 42 përqind ishin përpjekur në maksimum të shfaqnin në rrjetet sociale “një marrëdhënie të përsosur”. Në realitet, të gjithë këto çifte kanë mosmarrëveshjet e tyre në jetën reale.

Shtirreni më socialë me të tjerët ,nga sa jeni në realitet

Të gjithë përpiqen që të duken më shumë “socialë” në mediat sociale ,sesa janë në të vërtetë. Tek e fundit, njerëzit duan që të duken në sytë e të tjerëve sikur kanë shumë miq, të cilët duan të qëndrojnë gjithmonë me ta. Por sërish realiteti është krejt ndryshe.

Postoni si tuajat postimet e të tjerëve

Në një botë ku është kaq shumë e rëndësishme të dukesh origjinal, nxitja për përmbajtje autentike është më e madhe se kurrë. Por nëse dikush krenohet me postimet origjinale që bën, ka shumë njerëz që vjedhin postimet e njerëzve të tjerë, dhe përpiqen t’i prezatojnë si të tyret. Sipas ekspertëve, kjo ndodh rëndom me shumë blogerë të njohur.

Shtirreni sikur jeni bamirës të mëdhenj

Shumë njerëz i zmadhojnë dhe i fryjnë veprat e tyre të mira në internet, kur në realitet nuk bëjnë asnjëherë ndonjë punë vullnetare, apo të dhurojnë diçka për bamirësi. Në fakt, Byroja e Statistikave të Punës në SHBA, raportoi se vetëm rreth 25 përqind e amerikanëve janë vullnetarë të paktën një herë në vit.

Gënjeni për moshën

Teksa njerëzit plaken, ata kanë prirjen të duan të duken të rinj, edhe nëse detyrohen të gënjejnë për ta realizuar këtë. Por ata nuk janë të vetmit. Edhe fëmijët e vegjël, gënjejnë për moshën, pasi për të pasur një llogari në Facebook duhet të jesh 13 vjeç e sipër.

LEXO TE PLOTE

Blog

Dështon plani për pasardhësin e Merkelit/ Kush do ta drejtojë Gjermaninë?

Publikuar

-

Nga

Nga Ivana Kottasová, Stephanie Halasz & Claudia Otto “CNN”

Plani i madh i tranzicionit të pushtetit i Angela Merkelit, u hodh në erë të hënën kur pasardhësja e saj e përzgjedhur, Anegret Kramp-Karrenbauer, njoftoi befas së nuk do ta pasojë në detyrën e kancelares. Kramp-Karrenbauer, e njohur ndryshe si AKK, tha se nuk do të jetë kandidate e Unionit Kristian Demokrat (CDU) për të qenë kancelare në zgjedhjet e ardhshme federale.
Sipas zyrës së shtypit të CDU, Kramp-Karrenbauer do të japë dorëheqjen edhe nga drejtimi i partisë. Merkel, kancelare prej gati 15 vjetësh, deklaroi në vitin 2018 se nuk do të kandidojë sërish, kur të skadojë mandati i saj aktual në vitin 2021.

Në atë kohë, ajo u dorëhoq nga drejtimi i CDU, dhe mbështeti Kramp-Karrenbauerin si pasardhësen e saj. Por përpjekja e saj për të siguruar një tranzicion të rregullt të pushtetit – si dhe të trashëgimisë së saj – duket se ka dështuar. Disa thonë se përgjegjëse për këtë kaos është vetë Merkeli.
“Për mua, ky dështim është simbol i mënyrës se si Angela Merkel e ka ushtruar pushtetin”- thotë Henrik Enderlein, kreu i Shkollës së Qeverisjes Herti në Berlin. “Ajo nuk lejoi kurrë ngritjen e dikujt brenda qeverisë federale, për t’u bërë një trashëgimtar i natyrshëm i natyrshëm i saj”- shton ai.
Enderlein theksoi se pasi Merkel u tërhoq si drejtuese e CDU-së më 2018-ën, tre kandidatët më të mirë për këtë post ishin Friedrih Merz, që kishte kaluar disa vite jashtë politikës, dhe dy politikanë mjaft të rinj – ministri 38-vjeçar i Shëndetësisë Jens Shpan dhe Kramp -Karrenbauer.
“AKK ishte një guvernatore rajonale, dhe relativisht e papërvojë e një landi të vogël gjerman”- mendon Enderlein.

Pas vendimit të Annegret Kramp-Karrenbauer për t‘u dorëhequr si kryetare e CDU-së, pretendentë për të zënë vendin e saj janë Armin Lashet, Friedrih Merz dhe Jens Shpan. Florian Hense, analist në “Berenberg Bank”, tha se përkundër kaosit që ka shkaktuar kjo lëvizje e papritur, duket jashtëzakonisht e pamundur që Merkel të ndryshojë mendje, dhe të garojë sërish për një mandat tjetër në vitin 2021.
Merz humbi ngushtësisht përballë AKK në vitin 2018, dhe Hense thotë se do të ishte me siguri një zgjedhje popullore, për ata që janë në kërkim të një ndryshimi më të madh, kur të përfundojë “mbretërimi” i Merkelit. Merkel formoi koalicionin e radhës me socialdemokratët e qendrës së majtë (SPD), dhe disa segmente të CDU-së e kanë kritikuar, për atë që ata e shohin si një lëvizje në të majtë.
Merz, një avokat që e ka kaluar dekadën e kaluar duke punuar për kompaninë e investimeve BlackRock, do ta zhvendoste partinë më shumë në të djathtë. Ndërkohë a mund të jetë pasardhësi i Angela Merkel një i gjelbër? Edhe Shpan ka të ngjarë të jetë një sfidant serioz në këtë garë, edhe pse Hense mendon se shanset e tij janë të kufizuara, pasi ai nuk është aq popullor në mesin e popullatës gjermane.
Pavarësisht se kush do të bëhet kryetari i ardhshëm i CDU-së, ai do të përballet me sfidën e ribashkimit të një partie thellësisht të përçarë. Vetëm javën e kaluar, një degë rajonale e CDU në landin gjermano-lindor të Turingisë, shkel një tabu të vjetër duke u bashkuar me AfD për të zgjedhur një kandidat liberal si kryeministër të landit.

LEXO EDHE:  Jep dorëheqjen ambasadori britanik në SHBA

LEXO EDHE:  Lotaria Amerikane/ Ambasada e SHBA bën njoftimin e rëndësishëm

“Turingia është një shembull, se si krahu i djathtë i CDU-së, dëshiron të marrë vendime në mënyrë të pavarur, dhe të bashkëpunojë hapur me AfD e ekstremit të djathtë”-tha Enderlein.
Dështimi i AKK-së për ta detyruar degën e CDU-në Turingi t’i qëndronte linjës zyrtare të partisë, ishte vetëm e fundit në një listë të gjatë lëvizjesh, që e bënë udhëheqjen e saj të dukej e dobët.
Duke folur në një konferencë shtypi të hënën, ajo tha se vendimin për dorëheqjen e kishte në mendje prej disa kohësh. Deklarata e saj e ka futur në CDU-në dhe gjithë Gjermaninë në një pasiguri politike. Një pasojë e mundshme e kësaj, do të jetë një përqendrim më i madh në çështjet e brendshme midis liderëve politikë gjermanë, diçka që mund të parathotë lajme të këqija për Bashkimin Evropian, që po kërkon dëshpërimisht një udhëheqje të fortë, ndërsa po tenton të marrë veten nga dalja e Britanisë së Madhe nga blloku.

Enderlein thotë se kjo ngjarje tregon se Merkeli, është ende guri i themelit të politikës gjermane. Kancelarja është duke u larguar, dhe sigurisht që nuk dëshiron që trashëgimia e saj të shoqërohet me kaos. Por Enderlein paralajmërom, se kjo mund të jetë pikërisht ajo që shpreson Merkel. “Largimi i saj, do të lërë një boshllëk të madh, dhe ka të ngjarë ta destabilizojë thellësisht sistemin politik gjerman”- thotë ai./Përshtatur nga CNA.al

LEXO TE PLOTE