Connect with Us

Nga Frrok Çupi/ Pse Lul Basha po i çon shokët në burg?!

Opinione

Nga Frrok Çupi/ Pse Lul Basha po i çon shokët në burg?!

Publikuar

-

Një ditë Lulzim Basha do të dalë mbi ujëra, por vetëm atëherë kur ‘deti’ të jetë tharë.

Vetë Basha, që siç ka lënë të nënkuptohet, u asfiksua nga ujërat ‘e pista’ që gjeti në PD, tani po punon pak nga pak që të thajë ‘moçalin’. Moçali i PD janë udhëheqësit e rinj, të cilët janë mbledhur nën ‘diktatin e Berishës’, që ishte kryetar jetë- gjatë i Partisë Demokratike!, të paktën kështu është lënë për të nënkuptuar gjatë viteve të fundit kur PD po shkon keq e më keq.

Kryetari i ri, i selektuar nga vetë Berisha, ka pranuar që gjatë gjithë këtyre kohëve ka tentuar (por pa sukses) që të ndryshojë lidershipin e PD. Pas vrasjes së Sokol Olldashit- njëri nga kandidatët për kryetar, Basha u ndje i lirë për të bërë gjithçka. Sigurisht që ky ishte një iluzion i ‘rioshit’, siç ndodh gjithnjë në adoleshencë. Të vetmen herë kur Basha tentoi të zgjojë ‘pleshtat’ e PD që ishin zënë që në kohën e liderit Berisha, ishte momenti kur hoqi nga Partia liderët që bënin hije me hijen e marrë nga lideri historik.

Zhduku Jozefina Topallin që mbante shpatën e Skënderbeut në mbrojtje të trashëgimisë së Berishës; zhduku Arben Imamin- armikun ‘hudhër’ të Berishës; zhduku ministrat me të cilët Berisha kishte ndërtuar skemat piramidale në vitin 1996 si dhe kryesuesit e Organizatës së dyshimtë financiare ‘Shqiponja’…

Basha, sapo bëri aktet, priti në tribunë që të merrte duartrokitjet e publikut; por kjo nuk ndodhi. Nuk ndodhi as që liderët ‘legjendarë’ të PD të shtrëngonin radhët dhe t’i suleshin Bashës e t’i merrnin partinë. Këtu nuk ishte Basha- bedenë e kështjellës, por vetë Basha u mbrojt nga ‘sulltani’ Berisha.

Ish- kryetari Sali Berisha, një aritmetiken shumë i dobët, di të bëjë perfekt matematikën politike. Ai e zgjidhi kështu: ‘më mirë të mbajë për vete një Bashë të qullët, se sa të rimarrë ministrat që ua dinte ku i kishin fshehur paratë’. Me një lëvizje të ‘atit’ Basha siguroi ‘kështjellën Berisha’ në PD.

Por megjithatë, edhe sikur një zog rose të ishte Basha, tashmë do t’i ishte zënë fryma nënë këto ‘ujëra të pista’. Kur kuptoi se dy liderë të tjerë, Meta dhe Berisha, po e përdornin si ‘Pal Mëlyshin’- një hero komunist i Sigurimit të Shtetit, që do të bënte ‘sikur’ ishte armik por do të merrte pushtet për të tjerët, atëherë Basha u zgjua- me sa duket. E kishin shtyrë që të hynte në zjarrin e luftës me bomba molotov dhe me vullnetarë nga Irani për të djegur Parlamentin, qeverinë, sheshin, udhëkryqet etj.

LEXO EDHE:  Basha takon opozitën e Kosovës/ Kundër gazit lotsjellës në Parlament!

Basha ishte gjithnjë i vetëm në krye të turmave të dhunshme, krahas Monikës që e kishte bërë ‘lanet’ i shoqi president. Me aktet terroriste Lul Basha po udhëhiqte legjionet që do të afronin një luftë civile si në vitin 1997 dhe do të shporrte përgjithmonë Amerikën nga influencat mbi këtë vend. Por njëkohësisht do të dërgonte në ferr veten me familjen. Derisa një ditë, nga Shtetet e Bashkuara mori mesazhin: ‘Luli, nëse ka dhunë në 8 korrik, mbi tarracën e selisë së PD do të jetë duke të pritur një helikopter, askush nuk e di ku do të shkosh’.

Lul Basha e kuptoi se po e mbyste llumi që kishte mbledhur vetë bashkë me shokët; dhe prandaj u betua para Zotit të tij- gruas dhe vjehrrit se ‘nuk do ta marrin më për hundësh’. Lul Basha i ka hyrë notit për të dalë nga moçalet e pista, por kjo do të ndodhë vetëm atëherë kur të thahen ujërat. Stili që ka zgjedhur sot për sot është ‘not qeni’, në kuptimin që do të kafshojë secilin nga rreth 500 anëtarë të lidershipit që ka grumbulluar- si të ishte parti kineze.

Mënyra e parë e sulmit është përdorimi i kamxhikut të ligjit kundër ‘sovjetikëve’ budallenj që ka në lidership. Këta janë treguar të gatshëm që të shkojnë në ferr duke kënduar ‘për Partinë’. Sot, teksa dënohej shoku i tij Salijanji, lëshonte thirrje bolshevike se ‘ju nuk ia mbyllni dot gojën trimit’. Në këtë mënyrë karikonte Salijanjin dhe ndërkohë iu bënte thirrje të tjerëve që e kanë radhën për në burg. Vetëm sot Lul Basha dërgoi në burg tre shokë: Babalen, Salijanjin dhe gazetarin spiun.

Pas këtyre e kanë radhën të tjerët; që nga Bardhi, Ristani, Balliu, Shehu e deri te Grida. Ai i puth të gjithë ‘para litarit’, pa e çarë kokën se Salijanji e ka fytyrën të yndyrshme apo se Grida i bën poçe si më e lexuar se Luli pa shkollë. Misioni i tij është t’i dërgojë në ferr. Prokuroria është e mbushur me ‘dosje menshevikësh’ nga radhët e PD. Ditën e Enjte Luli ka edhe një provë tjetër personale në prokurori: Akuzën për financime ruse në një lobing amerikan!

Nëse do të mund të shesë shokët për të shpëtuar nga akuzat kriminale, atëherë ne qytetarët duhet të na zërë frika se çfarë po ndodh. Por nëse Lul Basha po hap rrugën për vete që të dalë mbi ujë duke tharë ‘moçalin’, atëherë kjo ka një shpresë edhe për PD, edhe pse mund të jetë PD tjetër.

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania
KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Opinione

Konventa me hajdutët e fytyrave të vrerosura

Publikuar

-

Nga

Një konventë për të prodhuar disa lajme politike që nuk i beson më kush dhe sulme të cilat duhet të mbajnë gjallë një parti që po shkërmoqet.

Nga pallatet e sportit në salla të mbyllura, ku Monika Kryemadhi një miliardere dhe politikane me “pasuri të çmendur”, po përpiqet të japë pak oksigjen për partinë e burrit të saj, atë që rëndom quhet banda e hajudëve të LSI-së.

Një forcë politike që lindi nga korrupsioni i pushtetit, u ushqye me korrupsion dhe mbijeton me korrupsion. Misioni i Monës është të mbajë në jetë, sa të mundet, krimbin korruptiv LSI, deri në momentin kur Ilir Meta do dalë me projektin e tij të ri.

Sot, Mona na tha nga konventa se, “Boja i ka dalë edhe karagjozllëkut dhe vulgaritetit të Edi Ramës, që e shiste si modernizëm. Ne e mirëbesuam dhe më pas e nënvlerësuam si përpjekje të tij për të mbuluar padijen apo gabimet”.

Me fjalët e saj, kryetarja e partisë të themeluar nga burri President na thotë se ishte ajo, që e solli dhe e mbajti në pushtet. Pikërisht ajo sqaron hajdutët e saj në sallë, ish-deputetë, ish-drejtorë, ish-sekretarë e drejtues institucionesh që kanë qenë banda e hajdutëve në kohën e PD-së dhe, që për të vjedhur, edhe disa vite, sollën Rilindjen dhe Ramën në pushtet.

LEXO EDHE:  Basha dështon në mitingje/Përdor takimet town-holl

LEXO EDHE:  Reforma/ Basha: Kërkojmë drejtësinë që meritojnë qytetarët, jo peshqesh për Edi Ramën

Tani, Mona kërkon ta kalojë me ndjesë duke u “falur” tek hajdutët e saj se nuk do mbeten pa pushtet, për të vjedhur sërish. Në sallë shkëlqenin fytyrat e atyre që ishin hijenat e vërteta të korrupsionit në qeverinë Berisha, e cila filloi me “Bllokun e Metës” dhe ende s’ka përfunduar.

Jo të gjithë ishin në atë sallë, shumë prej atyre “mjeshtrave” që janë ende në poste publike, Edi Rama po i josh me hajdutëri dhe korrupsion që të sakatojë më tej LSI.

Ndërsa Luli lutet t’i rrijë Mona pranë, ndërkohë që PD po i shkërmoqet me keq se banda e LSI. E përballë fytyrave të hajdutëve të Monës, qëndron një Rilindje e korruptuar, e dështuar dhe e kalbëzuar, por që mbijeton vetëm sepse në ekran dalin hajdutët e bandës LSI dhe, Luli që ka gëlltitur lugën me çorbë të prishur të Edi Ramës,  duket se do e vjellë gjithë jetën./CNA.al

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Kim Mehmeti/ Jetojmë në një kohë kur është e turpshme të turpërohesh!

Publikuar

-

Nga

Ne jetojmë në kohë kur ‘nuk ndodh’ ajo që shohim e dëgjojmë, por ajo që shpërfaqet në ‘spektaklet’ e rrejshme mediatike. ‘Spektakle’ në regji të partive në pushtet, e që kanë për qëllim ta mbulojnë hajdutërinë dhe banditizmin e politikanëve, ‘spektakle’ që janë shkatërrimtarë për popullin dhe vrastarë për ëndrrat rinore, që e fshehin të vërtetën se në ‘Shqipëritë’ tona, të gjithë u korruptuam, se kur bëhet fjalë për ‘mendimtarët’ dhe politikanët, shumëçka funksionon si nëpër shtëpitë publike, kështu që shumica e atyre që defilojnë nëpër ekranet televizive, e ku shiten si ajka e mendimit të pavarur dhe kritikë, nuk janë asgjë tjetër përpos ‘prostituta’ të paguara shtrenjtë nga makrotë e tyre – nga pushtetmbajtësit.

Ne jetojmë në kohë kur duhet gjithnjë e më shpesh rikujtuar batutën për babën i cili, kur i biri e pyet se ç’punë bëjnë dhe çka shesin politikanët shqiptarë, të cilët aq shpejtë dhe aq shumë pasurohen, ai i përgjigjet: ata bir shesin më të shtrenjtën dhe më të vlefshmen që kemi – atdheun dhe interesat e popullit. Dhe kësaj batute duhet t’ia shtojmë pjesën që i mungon: se nuk duhet pasur zili pasanikët e tillë, ngaqë ata, përjetë do i shoqërojë mallkimin më i rëndë – ai i popullit dhe i lotëve të varfanjakëve.

Jetojmë në kohë të vlerave të rrejshme, të heronjve e patriotëve të rrejshëm…, në kohë kur të gjithë nguten të shkruajnë biografitë e tyre të rrejshme! Por, mos u shqetësohuni: e rrejshmja ka afat përdorimi vetëm për aq kohë sa atë mund ta mbrojë gënjeshtari i pushtetshëm apo i pasur dhe i pafytyri. E nesërmja është peshore që do e matë saktë të sotmen, ajo do e peshojë edhe paaftësinë tonë që t’i luftojmë standardet e sotme të rrejshme vlerësuese.

LEXO EDHE:  Si u shkatërrua partia e idealeve të Dhjetorit/ Ku gaboi Sali Berisha

LEXO EDHE:  Nga Enton Abilekaj/Pse heshtin Mediat kur i sulmon Basha?

Pastaj ne jetojmë në kohë kur për çdo javë prodhojmë nga një hero, kur në çdo lagje kemi nga një ‘komitet’ për shpalljen dhe pritjen e trimave të ‘pavdekshëm’, si dhe grupin e gatshëm të ‘vajtojcave’ për t’i përcjellë patriotët dhe ‘veprimtarët’ e vdekur.
Por edhe si të tillë ne mbetëm, o vasal besnik të sunduesve të huaj, o shërbëtorë të neveritshëm të burrështetasve tanë injorantë.

Siç duket, ka ardhur koha kur duhet të dalim nga dehja heroike e çiftelisë me dy tela dhe nga llafazania që rrëfen shumëçka e nuk thotë asgjë, me çka do e shohim qartë se më të neveritshëm se burrështetasit tanë që na e vjedhin të sotmen dhe na e harxhojnë të ardhmen, janë mbrojtësit e tyre, ata të cilët, duke mos guxuar të merren me hajnat tanë, janë duke e mbrojtur shqiptarinë nga perandoritë e vdekura, ata me kokë të zhytur në grazhdin e pushtetit dhe që duan të dëshmojnë të pamundurën: se sot nuk është vlerë dituria, por pafytyrësia, se sot është e turpshme të turpërohesh.

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Ilir Levonja/ A je gjallë Sali Berisha?

Publikuar

-

Nga

Nuk e di sa e sa herë më vjen ta them këtë që, a je gjallë Sali Berisha apo jo? E kam fjalën për Saliun opozitar, jo atë dixhital. Pasi denoncimi nuk pi më ujë. Eshtë strategjia më pa rezultat më e gabuara në aspektin e funksionit të opozitarizmit aktualisht në Shqipëri. Me një fjalë denoncimi pa efekte vepruese, a kundërshtuese me forcë. Sali Berisha në rrugëtimin e tij si qeverisës apo opozitar, midis sukseseve dhe firove me shumicë kishte sharmin e një opozitari të fortë, modelin e të cilit e përvetësoi deri diku edhe Edi Rama. Të paktën do mbahet mend për një opozitar i llojit të vet, unik, i cili i shkonte deri në fund nismës. Ndofta vetëm në kohën e tij qeveritari apo ligjëvënësi do të thoshte se, mirë do e bëjmë këtë ligj, do veprojmë kështu apo ashtu, por a është apo jo dakort Saliu, nënkupto opozitën e kohës. Pra një opozitë e tërë konsolidohej në një emër dhe ky ishte emri i Sali Berishës. Dhe kjo për meritën e tij pasi në atë kohë nismat opozitare kishin një destinacion, o triumfin o hapjen e krahut.

Sot opozitarizmi bën një lojë oportune ku mbi të gjitha nuk i shkon fare për shtat racës apo sojit nga vjen. Nuk e di se sa kontribut ka Sali Berisha këtu, por pa faj nuk është.

Momentalisht Shqipëria kalon ditët nga një bum publik në tjetrin dhe opozita është e pakuptueshme se kurrë ndonjëherë, vetëm denoncon dhe nuk vepron. Jo rastësisht dalin në disa televizione deklaratat të Amerikës, mbi presionin opozitar, njohjen a mos njohjen, arsye që serviren si dominonte për stepjen e opozitës. Skupet ia lënë vendin njëri-tjetrit si Babale, vjedhja votave me vidio e zë të qartë se një qeveri e tërë ia shkërdhyen nënën të drejtës së votës, grupet e drogës, skandalet me reformën në drejtësi, kandidaturat me precedentë panalë etj., pastaj erdhi tërmeti dhe shqiptarët shohin ditë natë një ”gjeni” me shkop magjik a gju më gju me popullin në çadra beduinësh, plakun e vitit të ri me dhurata e shishe vere. Nga ana tjetër Shqipëria përfshihet totalisht në skandalet e shpërdorimit të të drejtës qytetare duke nëpërkëmbur deri azilin politik. Megjithëse vet jemi një komb i shqyer nga firot a ikjet dhe kërkesa për azil politik, nuk e kemi problem t’i servirim gijotinës së Erdoganit një mësues gylenist. Si nuk ju vjen turp kur akoma i japim komunitetit europian azilantë të politikës dhe se kemi për gjë të dorëzojmë një arsimtar gylenist tek Erdogani vetëm se na ka premtuar ca para për ndonjë aeroport a për ca shtëpi banimi në Laç. Ndërkohë vet ”shenjtori” lavdëron sulmin e Donald Trumpit në ekzekutimin e një gjenerali iranian në shenjë solidariteti me Amerikën. Kaq dhe shqiptarët janë aktivizuar në një publicitet social mbi të drejtat dhe meritat e Amerikës, duke u a bërë në kokë mijëra halleve të veta dhe arkës bosh të buxhetit të tyre.

LEXO EDHE:  Si u shkatërrua partia e idealeve të Dhjetorit/ Ku gaboi Sali Berisha

LEXO EDHE:  Reforma/ Basha: Kërkojmë drejtësinë që meritojnë qytetarët, jo peshqesh për Edi Ramën

Por mbi të gjitha krizës së parë kombëtare midis vedi, Kosovës dhe Shqipërisë. Nuk janë asgjë tjetër por moda e ngjarjeve që mbulojnë ngjarjet dhe rezultati është ky që është, Edi Rama vret e pret dhe opozita nuk është asgjë tjetër por një gjindje e mefshët, e vakët, gjumashe, shkurt ka vdekur. Sot frymën e saj e përfaqëson një dështim listash, një bjonde analfabete dhe një kauboj ngjyrash e ca të tjerë duke ia bërë shurrën hapur opozitarizmit të kohës që u duk se u ngjall me protestat e vitit të kaluar. Atij opozitarizmi që na la përshtypjen se po identifikohej me një emër atë të Sali Berishës. Ndaj për të kuptuar se çfarë do kishte ndodhur pas vidopërgjimeve të tabloit gjerman Bildit duhej të ishte opozitë Sali Berisha i viteve 98-të 2000 dhe jo Lulëzim Basha i sotshëm. Por Sali Berisha duket se ka vdekur dhe kjo për dy arsye, produktin që na solli në krye të opozitarizmit dhe identifikimin me rubrikën e denoncuesit dixhital. Nëse do na kishte lënë një produkt të tipit a racës së vetë, sot nuk do kishim luksin të shikonim votimet e frontit demokratik të kohës, por as paradën me shallvare të Edi Ramës. Nuk do kishim luksin e syshqyerit, grafomanit, pritësit me sy nga qielli, as do ndiheshim inferior, pasi do kumbonin veshët nga ankesat qeverisëse se çfarë do thotë opozita, çfarë do thotë Saliu. Sot jemi kaq pa gjak, kaq të vobektë sa shkojmë e ulemi në tavolinë dhe i bëjmë temana atij që na vodhi dhe na shkërdheu duke na vjedhur, për çfarë, për një të ashtuquajtur reformë zgjedhore. Ky është një dështim total opozitar dhe afërmendësh edhe dështim social i një Shqipërie që aspiron të anëtarësohet në Europë. Mbi të gjitha dështim i merituar pasi opozitarizmi i dikurshëm i sojit Sali Berisha ka vdekur një herë e përgjithmonë./CNA.al

LEXO TE PLOTE