Connect with Us

Kontestohet fituesi i Këngës Magjikë/ Lot, debate dhe ovacione

Kultura

Kontestohet fituesi i Këngës Magjikë/ Lot, debate dhe ovacione

Publikuar

-

Kënga Magjike këtë sezon do kalojë me debate të forta, megjithse ishte ndryshuar edhe formula e votimit për të bërë të mundur një rezultat dhe fitues sa më pak të kontestuar.

Por ka ndodhur ajo që nuk pritej. Publiku ka votuar si fituese këngën “Marova” të Fifit, ndërsa juria dhe këngëtarët kanë votuar për Enerida Tarifën, më këngën “Ma zgjat dorën”.

Publiku i pranishëm në sallën e pallatit te koncerteve ka bërtitur në mbështetje të Fifit duke e detyruar Eneida Tarifën të japë një mesazh dhe të qetësojë publikun që thërristë emrin e Fifit. Tarifa tha se dhe ajo vetë kishte votuar për Fifin dhe kërkonte që çmimi të ndahej më dysh.

LEXO EDHE:  Zgjidhet enigma: Ja përse ka kaq pak bileta për festivalin “Kënga Magjike”

Ovacionet nuk janë ndalur në mbështetje të Fifit edhe gjatë kohës që Eneida Tarifa performonte me këngën e saj fituese.

Priten debate të forta dhe ndoshta që mund të çojë sëriosh edhe në ndryshim të formulës së votimit e cila sërish nuk ka çuar në një fitues ashtu siç mbështetet nga publiku, por zgjidhet nga skenarët dhe intrigat e brendshme në juri apo përplasjet dhe kontrrollin e këngëtarëve nga autorët e këngëve./CNA.al

 

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania
KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Kultura

Fredi Merkuri vazhdon të suprizojë familjen e tij pas vdekjes

Publikuar

-

Nga

Dyqanet e departamenteve Fortnum & Mason po përmbushin prej 28 vitesh një nga dëshirat e fundit të Fredi Merkurit. Ylli i Muzikës, i cili ndërroi jetë në 1991, në fakt kishte rregulluar që një pjesë e trashëgimisë së tij të shkonte për blerjen e dhuratave për miqtë dhe familjen e tij çdo vit. Të afërmit e vokalistit të Queen vazhdojnë të marrin dhurata për Krishtlindje. Këngëtari i donte aq shumë të dashurit e tij, saqë dëshironte t’u linte atyre nga një dhuratë  çdo vit. Kështu që nga pragu i Krishtëlindjes së 1992, nga depot e Fortnum & Mason në Piccadilly 181, shpërndahen shporta diskrete të Krishtlindjeve tek të njohurit e vjetër, nipërit dhe të afërmit e Mërkurit.

LEXO EDHE:  “Më merrej fryma, më vinte për të qarë”- Bora Zemani tregon prapaskenat e Këngës Magjike

LEXO EDHE:  A do ta votojë Mc Kreshën në “Kënga Magjike”? Përgjigjet Rozana Radi

Një punonjës i depos e zbuloi këtë sekret për Daily Mail. Një dëshmi vjen edhe nga shoku i tij Elton John i cili, në biografinë e tij, tha se ai mori një dhuratë të papritur të Krishtlindjes një muaj pas vdekjes së mikut të tij. Dhurata ishte një pikturë e çmuar e fund shekullit XIX nga piktori anglez Henry Scott Tuke. Pakoja u shoqërua me një shënim ku shkruhej: “I dashur Sharon, mendova se mund të të pëlqeje. Gëzuar Krishtlindjet! Me dashuri, Melina.” Sharon dhe Melina ishin emrat me të cilët thërrisnin njëri tjetrin dy miqtë./CNA.al

LEXO TE PLOTE

Histori

Historia e panjohur/ Si u botua “Lahuta e Malcisë”

Publikuar

-

Nga

Ekziston një histori e panjohur e peripecive dhe botimit ilegal të librit “Lahuta e Malcisë” me paratë që austro-hungarezët i kishin dhënë Faik Konicës për librin e Filip Shirokës dhe ndihma e At Pashko Bardhit, si dhe personalitetet e njohura që dërguan telegrame ngushëllimi apo morën pjesë në varrimin e “Këngëtarit t’Lahutës”, më 31 dhjetor 1940, si; Prof. Eqerem Çabej, Zenel Prodani, Spiro Vinjau, Muharrem Bajraktari, Rexhep Mitrovica, Bahri Omari, Karl Gurakuqi, Frano Alkaj, Mihal Bellkameni, Lasgush Poradeci, Ernest Koliqi, Hafiz Murati etj.

Në fundin e nëntorit të vitit 2002, në kuadrin e 90-vjetorit të Pavarësisë së Shqipërisë, Presidenti i Republikës, Alfred Moisiu, dekoroi me medaljen e artë “Nderi i Kombit”, Padër Gjergj Fishtën, njërin prej figurave e personaliteteve më të shquara të historisë së Shqipërisë, i cili gjatë viteve të regjimit komunist të Enver Hoxhës, ishte shpallur armik e reaksionar dhe gjithashtu vepra e tij ishte e ndaluar që në vitet e para të pas luftës. Vlen për t’u përshëndetur ajo nismë e Presidentit Moisiu, për të rivlersuar dhe për të vënë në vëndin që u takon shumë prej personaliteteve të fushave të ndryshme të historisë së Shqipërisë, të cilët gjatë periudhës së regjimit komunist, jo vetëm që u lanë në harresë, por u denigruan dhe u poshtëruan në mënyrën më të paskrupullt nga politika dhe propaganda e atij regjimi. Dekorata e Presidentit Moisiu e akorduar për Fishtën, i bashkangjitet atyre që kleriku, poeti, shkrimtari, politikani dhe publicisti i famshëm pati marrë nga Greqia, Turqia, Austro-Hunagria dhe Italia.

“Si vetimë u përhap an’ e kand të Shqipnisë lajmi i hidhët i vdekjes së poetit t’onë Kombëtar, At Gjegj Fishtës dhe e mahnitun mbeti sot mbarë bota shqiptare, tue kujtue emnin zamadh të autorit të “Lahutës së Malcisë” që ka këndue, si dikur Omeri, burrnin e besën e fist tonë, që ka ndezë zemrat e Shqiptarëvet, si dikur Tirteu, i vjetërsisë”. Këto fjalë pothuajse të panjohura deri më sot, janë ato të Prof. Dr. Aleksandër Xhuvanit, njërit prej lëvruesëve më të shquar të gjuhës shqipe, të mbajtura plot 79-vjet më parë në ceremoninë mortore të varrimit të poetit të madh, Padër Gjergj Fishta, në qytetin e Shkodrës. Ndonëse Prof. Dr. Aleksandër Xhuvani gjatë viteve të regjimit komunist për shumë kohë ishte i zgjedhur në funksionin e deputetit dhe anëtarit të Kryesisë së Frontit Demokratik të Shqipërisë, edhe pse ai gjatë atyre viteve ishte një njeri shumë i nderuar dhe i respektuar për punën e tij të madhe në fushën e gjuhësisë, fjalimi i tij në ceremoninë e varrimit të Poetit Kombëtar, Padër Gjergj Fishtës, nuk u botua, pasi siç dihet Fishta dhe vepra e tij u ndaluan që në vitet e para të pasluftës. Po çfarë ka thënë tjetër Prof. Aleksandër Xhuvani në atë fjalim që nuk është bërë asnjëherë publik që nga ajo kohë dhe kush ishin personalitetet e tjera të politikës, artit e letrave shqipe që morrën pjesë apo dërguan telegrame ngushëllimi në varrimin e tij? Lidhur me këtë bën fjalë shkrimi i mëposhtëm, të cilin e botojmë me rastin e përvjetorit (31 dhjetor 1940) të ndarjes nga jeta të kollosit të madh të letrave shqipe, poetit kombëtar, Padër Gjergj Fishta

Pagëzimi i Fishtës nga De Martino

Gjergj Fishta u lind më 23 tetor të vitit 1871 në katundin Fishtë të zonës së Zadrimës dhe ishte i biri i Ndokës së Simon Ndocit e i zonjës Prenda të Lazër Kuçit. Pas lindjes së tij, të dy prindërit që ishin besimtarë të më mëdhenj, e dërguan në kishë për ta pagëzuar ashtu si ishin ritet fetare të katolikëve. Ai fëmijë i porsalindur pati fatin që të pagëzohej nga Padër Leonardo De Martino, i cili përveçse detyrës së meshtarit që e kreu deri në fund të jetrës së tij, është tepër i njohur edhe si një nga poetët e shkrimtarët më të famshëm të arbëreshve të Italisë. Padër Leonardo De Martino e pagëzoi atë fëmijë të vogël me emrin Zef, i cili ishte dhe emëri i tij i vërtetë deri në periudhën që ai u dorzua si prift dhe mori emrin “Gjergj”.

Mësimet e para Fishta i mori në Kolegjin e Troshanit i cili në atë kohë ishte një nga më të njohurit jo vetëm në atë trevë të Shqipërisë Veriore, por edhe në Ballkan, për faktin se ai ishte direkt nën administrimin e kujdesin e Vatikanit dhe aty jepnin mësime disa nga klerikët më të famshëm katolikë të ardhur apsotafat nga Italia. Pasi përfundoi mësimiet në Kolegjin e Troshanit ku Fishta u dallue për inteligjencën e tij natyrore të rrallë, ai u mor nga pedagogët e tij (fretërit franceskan) dhe u dërgua për të ndjekur më tej studimet në fushën e teologjisë në Bosnjë të ish-Jugosllavisë, e cila në atë kohë ishte krahinë e perandorisë Austro-Hungareze.

Pas diplomimit në atë Kolegj Franceskan, ai u kthye në Shqipëri dhe u caktua si meshtar në fshatrat e Lezhës ku edhe dha meshën e parë më 25 shkurt të vitit 1894. Në zonën e Lezhës e cila asokohe ishte nën administrimin e Prefekturës së Shkodrës, Fishta shërbeu si meshtar për disa vjet dhe më pas u caktua edhe në disa fshatra të tjerë si Gomsiqe të Pukës dhe në krahinën e Hotit në zonën e Mbi-Shkodrës. Në vitin 1902 Gjergj Fishta u emërua me detyrën e drejtorit të kolegjeve franceskane të qytetit të Shkodrës dhe punën e parë që bëri në ato shkolla, ishte futja e gjuhës shqipe në të gjitha lëndët mësimore. Nisur nga puna e madhe që bëri Fishta në ato vite për përhapjen e gjuhës shqipe, në vitin 1908 kur u mbajt Kongresi i Manastirit, që caktoi dhe alfabetin e Gjuhës Shqipe, ai u zgjodh në mënyrë unanime nga të gjithë delegatët e tij, si Kryetar i Komisjonit të atij Kongresi. Në vitet që vijuan më pas, Padër Gjergj Fishta themeloi revistën “Hylli i Dritës”, të cilën e nxorri për herë të parë në vitin 1913-të, e cila vazhdoi më pas deri në vitin 1944, kur u mbyll nga komunistët që erdhën në pushtet.

Nga viti 1916-të e deri në vitin 1918-të, Padër Gjergj Fishta drejtoi edhe gazetën “Posta e Shqypnisë” dhe vazhdoi të ishte antar i rregullt i Shoqërisë Letrare “Bashkimi” me qëndër në Shkodër, e cila ishte themeluar që në vitin 1899. Në vitet e pas shpalljes së Pavarësisë, Padër Gjergj Fishta iu kushtua edhe politikës dhe në vitin 1919-të, kur u mbajt Konferenca e Paqes në Paris, ai dërgua si antar i një prej delegacioneve shqiptare që mori pjesë me të drejta të plota në atë mbledhje, ku morën pjesë shumë delegacione nga vënde të ndryshme të Botës. Në vitin 1921 në zgjedhjet e para parlamentare, Padër Gjergj Fishta u zgjodh deputet i Prefekturës së Shkodrës dhe pak kohë më vonë u zgjodh edhe nënkryetar i Parlamentit. Nisur nga ai funksion që mbante, Fishta u dërgua si përfaqësues i Shqipërisë në konferencat ndërballkanike që u zhvilluan në Athinë, Stamboll e Bukuresht. Po kështu në vitin 1932 ai bëri një udhëtim të gjatë prej disa javësh në SHBA-së, ku mori takime me mërgatën shqiptare që ishte vendosur aty dhe shumë prej personaliteteve të saj.

LEXO EDHE:  “Çfarë po ndodh mes këtyre të dyjave?”/ Luana Vjollca dhe Fifi paralajmërojnë hitin e verës

LEXO EDHE:  "Më kanë poshtëruar në rrugëtimin tim"/Fifi rrëfen periudhën e errët kur ishte studente

Konica sponsorizoi “Lahutën e Malcisë”

Vepra madhore e Gjergj Fishtës, “Lahuta e Malcisë” e filloi botimin e saj si fillim që në vitin 1905 me një vëllim të vogël me titull “Te ura e Rrazhnicës”, i cili u shtyp nga shtypshkronja “Vitalini” në Zarë të Dalmacisë. Botimi i atij libri të vogël në formë broshure u bë i mundur vetëm në sajë të Faik Konicës, i cili i dërgoi Fishtës 100 franga ari që ia kishte dhënë Ministria e Jashtme e Austro-Hungarisë për botimin e një libri të poetit shkodran Filip Shiroka. Duke qenë se në atë kohë që u dhanë ato para, Filip Shiroka nuk e kishte përgatitur akoma librin për botim, e nëse nuk kishte ndonjë vepër tjetër për t’u botuar në gjuhën shqipe, ishte vënë kusht që paret duhej të ktheheshin. Në atë kohë Faik Konica në një letër që i dërgoi Padër Pashko Bardhit, të cilin e kishte bashkëpunëtor të revistës “Albania”, e pyeste nëse Shoqëria Letrare “Bashkimi” kishte ndonjë vepër për botim dhe Pashko Bardhi menjëherë e rekomandoi botimin e vëllimit të Fishtës të titulluar “Te ura e Rrazhnicës”. Pas kësaj Faik Konica i dërgoi paratë me postë dhe libri u botua në mënyrë ilegale, pasi në atë kohë ishte e ndaluar me ligj që në tokat që ishin nën admistrimin e Austro-Hungarisë të botoheshin libra në gjuhën shqipe.

Botimi i librit u bë i mundur në saj të Pashko Bardhit i cili shkoi tek Ministri Fuqiplotë i Austro-Hungarisë në Dalmaci dhe iu lut që të gjendej ndonjë mënyrë për botimin e librit të Fishtës. Pasi e dëgjoi deri në fund, Minsitri austro-hungarez i tha Pashko Bardhit që emrin e autorit të mos e vinin në faqen e parë të librit, por në faqen e fundit dhe përpara se të shpërndahej libri, faqja e fundit të shkëputej që andej dhe vetëm ashtu mund t’i shpëtonte ndëshkimit ligjor. Në këtë mënyrë u bë shtypja e atij libri në vitin 1905 dhe në të gjitha kopjet e atij botimi ku disa ekzemplarë ruhen ende dhe sot, nuk figuron fare emri i autorit, Gjergj Fishtës.

Ribotimet e “Lahutës”

“Lahuta e Malcisë” që është dhe vepra kryesore e Gjergj Fishtës, është një vëllim me 30 këngë, e cila u botua e plotë vetëm në vitin 1937. Pas atij botimi ajo vepër pati një jehonë të madhe dhe nga kërkesat e shumta që iu bënë, Fishta u detyra dhe e ribotoi atë në vitin 1939. Pas këtyre dy botimeve, “Lahuta e Malcisë” u ribotua përsëri në vitin 1958 në diasporën shqiptare duke u përgatitur nga At Daniel Gjeçaj, në bashkëpunim me Martin Camajn dhe Dr. Petro Vuçanin. Ai ribotim kishte rreth 700 faqe sepse ishte i paisur edhe me shpjegime dhe komente të ndryshme. Përveç “Lahutës” që konsiderohet si një nga veprat më madhore dhe më të arrira të tij, Padër Gjergj Fishta shkroi edhe rreth 30 vepra të tjera, ku më të spikaturat janë: “Vallja e Parrizit”, “Mrizi i Zanave”, “Anzat e Parnasit”, “Gomari i Babatasit”, “Jerina” etj.

Përveç këtyre veprave Fishta bashkëpunoi ngushtë duke shkruar në të gjithë shtypin shqiptar të asaj kohe që nga “Albania” e Faik Konicës, te “Kalendari” i Mithat Frashërit, në “Hylli i Dritës” dhe në të gjitha revistat letrare shqiptare. Asokohe Padër Gjergj Fishta konsiderohej si një nga polemistët më të spikatur dhe ndër polemikat e tij mbahet mënd ajo me titull “Gabove Hilë”, në të cilën ai polemizonte me Ministrin e Arsimit, Hil Mosi, lidhur me mbylljen e shkollave private në Shqipëri. Ai artikull asokohe bëri një bujë të madhe në të gjithë vëndin dhe i gjithë shtypi shqiptar e komentoi gjatë atë.

Ceremonia e varrimit të Fishtës

Padër Gjergj Fishta u nda nga jeta më 29 dhjetor të vitit 1940-të në spitalin civil të qytetit të Shkodrës ku ai ishte shtruar nga një sëmundje e zemrës dhe e mushkrive. Varrimi i tij u krye një ditë më vonë në kishën Françeskane të Gjuhadolit ku morën pjesë me mijra e mijra vetë nga populli i Shkodrës, midis të cilëve dhe ajka e intelektualve shqiptarë dhe përfaqësues nga të gjitha shkollat e vëndit. Në mes shumë fjalimeve që u mbajtën në ceremoninë mortore të varrimit të tij e cila u bë në shkallët e godinës së Postës që qytetit, erdhën dhe shumë telegrame, ku midis tyre ishin ato të Prof. Eqerem Çabejt, Zenel Prodanit, Spiro Vinjaut, Muharrem Bajraktarit, Rexhep Mitrovicës, Bahri Omarit, Karl Gurakuqit, Frano Alkajt, Mihal Bellkamenit, Lasgush Poradecit, Ernest Koliqit dhe Hafiz Muratit. Fjala e fundit në atë ceremoni madhështore, u mbajt nga Prof. Aleksandër Xhuvani, që ishte një nga miqtë më të ngushtë të Fishtës, e cila ka qenë pothuajse e panjohur dhe nuk e pati parë kurrë dritën e botimit.

Fjalimi i Aleksandër Xhuvanit mbi varrin e Gjergj Fishtës

Për të krijuar idenë e oratorisë së Aleksandër Xhuvanit, mjafton të kujtojmë fjalimin e tij, mbi varrin e Atë Gjergj Fishtës. Kjo vlen gjithashtu, për të treguar qartë vlerësimin e tij të thellë për kontributin e klerit katolik e personalisht të Këngëtarit të Lahutës. Për këtë arsye, nuk e kemi prekur origjinalin, në mënyrë që të njihemi edhe me trajtesat gjuhësore të asaj kohe:

“Si vetimë u përhap an’ e kand të Shqipnisë lajmi i hidhët i vdekjes së poetit t’onë Kombëtar, At Gjergj Fishtës dhe e mahnitun mbeti sot mbarë bota shqiptare, tue kujtue emnin zamadh të autorit të “Lahutës së Malcisë” që ka këndue, si dikur Omeri, burrnin e besën e fisit tonë, që ka ndezë zemrat e Shqiptarëvet, si dikur Tirteu, i vjetërsisë. E me të drejtë i kan thënë Fishtës “Tirteu i Shqipnisë, se sikurse ai me elegjitë e tij ndezi zemrat e Spartanëve për luftë, njashtu dhe epopeja e “Lahutës”, odet dhe elegjitë e “Mrizit të Zanave” e të poezive të tjera kanë mbledhë në zemër të djelmnisë sonë dashuninë e pamasë për truellin e të parëve dhe për gjuhën amtare. Këto dy ideale: Atdhedashunia dhe rujetja e gjuhës si dritë e synit, lavrimi dhe përdorimi e saj kanë qenë polet rreth së cilave shtrihej vepra e çmueshme e Fishtës. E s’ka kush tjetër veçse ne arsimtarëve që kemi pasë e kemi nëpër duer edhe ua kemi mësue nxënësve poezitë e tij, që e çmon ma mirë veprën zamadhe të tij, e cila sot si një far i madh dritëdhanës ka ndriçue mendjen e djelmënisë sonë, si një Ungjill shkëndimadh morali ka zbutë e ka edukue zemrën e saj“. Kjo ishte një pjesë nga fjalimi i prof. Xhuvanit mbi varrin e poetit tonë, Gjergj Fishta./Memorie.al

LEXO TE PLOTE

Kultura

Pesë përfitimet që sjell leximi

Publikuar

-

Nga

Ata që e duan leximin, kënaqen të kalojnë orë të tëra në faqet e librave të tyre të preferuar sepse lëvizin në një botë krejtësisht të ndryshme dhe harrojnë rutinën e përditshme dhe stresin.

Një studim i ri në Universitetin e Torontos ka treguar ndikimin pozitiv të leximit të librave jo vetëm për mendjen, por edhe për një marrëdhënie më të mirë me veten dhe me njerëzit përreth nesh.

Përparësitë e leximit:

Ne e kuptojmë më mirë veten

Sipas Keith Oatley, një profesor i psikologjisë në Universitetin e Torontos, ndërsa lexojmë një liber, disa ndjenja dhe mendime dalin në sipërfaqe që mund të mos i kishim nxjerr dhe përjetuar me parë. Leximi na ndihmon gjithashtu në zhvillimin personal dhe kështu ne jemi në gjendje të kuptojmë më mirë të tjerët dhe veten.

LEXO EDHE:  “Më kanë poshtëruar në rrugëtimin tim”/Fifi rrëfen periudhën e errët kur ishte studente

LEXO EDHE:  A do ta votojë Mc Kreshën në “Kënga Magjike”? Përgjigjet Rozana Radi

Rrit ndjenjën e përkatësisë diku

Leximi plotëson nevojën për kontakt njerëzor dhe na bën të ndjehemi më të lidhur me shoqërinë.

Përmirëson empatinë dhe komunikimin tonë të përditshëm

Leximi i një libri na ndihmon të kuptojmë, të lidhemi dhe të bashkëveprojmë më mirë me të tjerët në jetën reale.

Leximi i bën mirë trurit

Neuroshkenca na tregon se leximi është i mirë për aftësitë tona konjitive, sepse stimulon rrjetet nervore që përmirësojnë njohjen sociale dhe përpunimin konceptual të përmbajtjes abstrakte.

Eshtë një mënyrë e mirë për të shpëtuar nga realiteti dhe rutina e përditshme

Pas një dite të gjatë, të lexosh një libër është padyshim një mënyrë e mirë për t’i shpëtuar stresit të jetës së përditshme. Mund të ndryshojë edhe gjendjen shpirtërore./CNA.al

 

LEXO TE PLOTE