Connect with Us

Republikanët nuk duan të zemërojnë Donald Trumpin

Bota

Republikanët nuk duan të zemërojnë Donald Trumpin

Publikuar

-

Vazhdojnë seancat publike në hetimet për procedurën e mundshme të largimit nga posti të presidentit Trump. Po çfarë qëndrimi mbajnë republikanët, a do të ketë një procedurë e tillë pasoja për rizgjedhjen e Donald Trump?

Edhe ai që që nuk është i interesuar shume për politikën, nuk i shpëton dot këto ditë seancave dëgjimore publike në Uashington. Në të gjitha mediat deklaratat e fundit aty janë lajmi i parë, në faqet e gazetave ato zënë vendet e para, dhe dominojnë debatin në median sociale. Në qendër të kësaj stuhie ndodhet Donald Trump, dhe pyetja, nëse sjellja e presidentit Trump në krizën e Ukrainës e justifikon largimin nga posti.

Nuk është e lehtë këto kohë për simpatizantët e Trumpit dhe anëtarët e partisë së tij republikane. Por der tani nuk ka dezertuar asnjë deputet republikan, kërkesat e forta për largimin nga posti vijnë tërësisht nga demokratët. Po pse kështu?

Fillimisht duhet thënë, se SHBA aktualisht janë një vend tejet i përçarë. Hendeku mes demokratëve dhe republikanëve është kaq i thellë, e secila palë i mbetet besnike anës së saj dhe ndërrimi i krahut është shumë i pazakontë, sidomos në një çështje të tillë si “impeachment”, procedura për largimin nga posti. Por pas besnikërisë absolute fshihet më shumë.

USA Washington | Impeachment-Anhörung | Adam Schiff, Chairman (picture-alliance/AP Photo/A. Harnik)
Adam Chiff, kreu i komisionit hetimor

Frikë për të ardhmen politike

Një pikë e rëndësishme: “Ata nuk duan ta zemërojnë Trumpin, sepse kanë frikë, që kjo mund të ketë pasoja negative për të ardhmen e tyre politike, elektorati republikan është në masë të madhe kundër procedurës për largimin nga posti”, thotë Sheri Berman politologe në institutin e njohur studimor, Barnard College në Nju Jork. “E shqetësimit për fatin personal i shtohen edhe zgjedhjet e ardhshme presidenciale. [Deputetët republikanë] duan që presidenca të mbetet në dorën republikane dhe kanë frikë, se çdo kritikë i dobëson shanset për rizgjedhjen e tij.”

Vërtet shumë votues republikanë nuk duket se kanë ndërruar mendim për Donald Trumpin pas hetimeve  aktuale. Në një sondazh të radios publike, NPR, 83% e votuesve republikanë, thanë, se pas deklaratave të deritanishme në seancat publike, ata do ta mbështesin edhe më pak një procedurë për largimin nga posti. “Elektorati tradicional e mbështet Trumpin, pavarësisht se ç’ndodh”, thotë Monika McDermott, studiuese e shkencave politike në Universitetin Fordham në Nju Jork. “Ata besojnë, se sjellja e Trumpit nuk është e duhura, por nuk mendojnë, se është aq e rëndë, sa të justifikojë largimin nga posti.”

LEXO EDHE:  Tensionohen marrëdhëniet SHBA-Turqi/ Urdhërarrest për ish-zv.kreun e CIA-s

Kritikë për procedurën, jo për presidentin

Në seancat dëgjimore deputetët republikanë i minimizojnë të gjitha. Nëse një ish-mbshtetës i Trumpit si Gordon Sondland flet negativisht për presidentin, atëherë kjo është një goditje e fortë për republikanët. Por ata përqëndrohen aty, ku Sondland nuk kujtohet dot për shumë gjëra, apo që kërkesat e kontestueshme erdhën nga avokati Rudy Giuliani dhe jo nga vetë Trump. Seancat publike janë një cirk i organizuar nga demokratët, ku trajtohet keq presidenti i tyre, e theksojnë rregullisht republikanët. “Ata shpenzojnë më shumë kohë të kritikojnë procedurën hetimore në vetvete dhe nuk kanë thënë, se e shohin si të drejtë sjelljen e Trumpit” thotë McDermott për DW. “Këtë ata e injorojnë.”

USA Zeuge untermauert Vorwürfe gegen Trump in Impeachment-Ermittlungen (picture-alliance/AP Photo/A. Harnik)
Ambsadori amerikan në BE, Sondland përgjigjet para komisionit

Kundër kritikës ndihmon balsami i twitterit

Po vetë presidenti? Ai hedh baltë mbi seancat dëgjimore, si kurrë më parë. Berman thotë, se ai sillet me [deputetët republikanë] si trajneri i një ekipi futbolli për të rinjtë.” “Ekipi i tij duhet të sulmojë ku të jetë e mundur.”

Mesazhi i pashprehur i twitter-it të Trumpit është i qartë ndërkohë: kush del kundër presidentit, duhet të llogarisë me atë që të sulmohet prej tij, dhe të turpërohet para 67 milionë ndjekësve. Kritika në këtë rast do menduar mirë. Ajo që tingëllon për disa e huaj, është përditshmëri në Uashington, e nuk ka për të ndryshuar kaq shpejt. Deri më tani Donald Trump ia ka dalë mbanë me këtë sjellje në twitter. Edhe gjatë procedurës hetimore Donald Trump ka mbetur “vetja dhe duket se kjo i mjafton përkrahësve të tij”, thotë McDermott. “Kaq ka mjaftuar që të zgjidhet dhe siç duket, ka për të mjaftuar për t’u zgjedhur edhe njëherë.”/ DW

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania
KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Bota

Gjermania: Me Francёn pёr BE, me SHBA pёr armёt atomike?

Publikuar

-

Nga

Pёr bashkёpunimin europian, Gjermania beson tek Franca, kurse nё çёshtjet e sigurisё bazohet nё mburojёn atomike tё SHBA. Nё Konferencёn e Sigurisё nё Mynih, Macron kishte njё rekomandim pёr gjermanёt.

Janё rehatuar mirё gjermanёt nёn mburojёn mbrojtёse tё SHBA? Nё Konferencёn e Sigurisё nё Mynih (14-16.02), presidenti francez, Macron la kёtё pёrshtypje. Ai kёrkoi njё debat nuklear nё Gjermani, edhe pse ky diskutim “nuk ka pёr tё qenё i lehtё”. Franca, sipas Macron, nuk ka frikё, nёse Gjermania dhe BE shkёputen nga mburoja mbrojtёse amerikane.

Rikthim i historisё?

Tё qenit tё hapur-ka njё traditё tek pala franceze. Qё nё vitin 1957, Parisi ishte i gatshёm pёr lёshime tё mёdha nё drejtim tё Gjermanisё. Atёherё ministri gjerman i Mbrojtjes, Franz Josef Strauß dhe homologu francez, Jacques Chaban-Delmas ranё nё ujdi pёr njё bashkёpunim nё teknikёn nukleare e tё raketave. Nё njё dokument tё fshehtё u fiksuan detajet e bashkёpunimit. Pёr Parisin ishte pёrfitim, qё Republika Federale e fortё ekonomikisht merrte pjesё nё zhvillimin e armёve atomare tё kushtueshme. Edhe presidenti amerikan, Dwight D. Eisenhower ishte pro armatimit atomike tё gjermanёve.

Por popullsia gjermane e refuzoi kёtё pak vite pas luftёs me njё shumicё tё madhe. E mund tё bazohej nё tё drejtёn, qё qeveria gjermane para anёtarёsimit nё NATO ishte shprehur qartё kundёr njё armatimi nukelar. Atёherё pёr Francёn kjo nuk ishte pengesё, sepse prodhimi i armёve do duhej tё bёhej nё Francё. Por projekti ambicioz gjerman, dёshtoi, kur gjenerali francez, Charles de Gaulle nё vitin 1958 erdhi nё pushtet. Ai zgjeroi pa mbёshtetje tё huaj programin nuclear francez, tё njohur si “Force de Frappe”.

Fuqia e tretё atomike

Pёr pёrdorimin e armёve vendos komandanti i forcave tё armatosura, pra vetёm presidenti i vendit nё Francё, e nё kёtё pikё nuk ka ndryshuar asgjё. Rreth 300 koka shpёrthyese ka “Force de Frappe”, siç ka bёrё tё ditur sё fundmi Macron. Nёn fuqitё zyrtare atomike, Franca zё vendin e tretё. Pёr 35 miliardё dollarё duhet tё modernizohen nё vitet e ardhshme kokat shpёrthyese tё nёndetёseve dhe bombarduesve. Nё Francё ka njё konsensus partiak qё modernizimi ёshtё i nevojshёm, pёr tё ruajtur sovranitetin francez, por pёr njё vend me 100% borxhe tё prodhimit tё brendshёm bruto ky investim ёshtё shumё i vёshtirё.

LEXO EDHE:  Tensionohen marrëdhëniet SHBA-Turqi/ Urdhërarrest për ish-zv.kreun e CIA-s

LEXO EDHE:  SHBA penalizon këngëtarët shqiptarë/Ja shkelja që bënë ata

Macron nuk i bёri qeverisё gjermane nё Konferencёn e Sigurisё nё Mynih njё ofertё financimi. Por deklarata e tij pёr njё debat gjerman pёr armёt nukleare, tё le tё kuptosh, se Macron, qё e kupton veten si ripёrtёritёs dhe katalizator tё Europёs, kёrkon qё Gjermania tё mos qёndrojё gjithmonё nё njё vend nё kёtё pikё. Ministri i Jashtёm gjerman, Heiko Maas tha pёr Deutsche Wellen, se „ne do tё pranojmё ftesёn pёr njё dialog strategjik.” Por ai theksoi, se fillimisht Europa duhet tё sqarojё, se si duhet tё pёrmbushen kёrkesat e pёrbashkёta. Maas tha po ashtu se ai ёshtё kundёr kthimit tё kurrizit SHBA-sё.

Macron viziton nёndetёsen franceze me koka atomike shpёrthyese, korrik 2017

Bundeswehri gjerman nё njё sulm atomar do tё ishte i pёrfshirё. Nё Büchel, nё landin Renani-Pfalc nёn mbikqyrjen amerikanё janё stacionuar raketa atomike amerikane, qё nё rast konflikti mund tё transportohen nga tornadot gjermanё nё zonёn e konfliktit. Por kёta tornado duket se janё fund tё jetёgjatёsisё sё tyre e duhet qё tё zёvendёsohen nё pak vite. Nё Mynih, prandaj Macron u shpreh pёr njё projekt tё madh ushtarak, nё tё cilin, Franca, Gjermania e Spanja tё zhvillojnё deri nё vitin 2040 njё gjeneratё tё re avionёsh luftarakё. Kёtё javё komisioni pёr buxhetin nё Bundestag dha dritё tё gjelbёr pёr njё etapё tё re financimi. Kjo gjeneratё e re avionёsh mund tё aftёsohej edhe pёr armёt atomike franceze. Por nё fund nё tё gjitha kёto çёshtje janё paratё ato qё do tё luajnё njё rol vendimtar./ DW

LEXO TE PLOTE

Bota

Drejtësia tranzicionale kyçi për vendosjen e paqes dhe pajtimin

Publikuar

-

Nga

Dy dekadat e fundit, OKB është vënë dukshëm në mbrojtje të drejtësisë tranzicionale dhe e ka bërë atë më shumë pjesë të punës për vendosjen e paqes së qëndrueshme. Por çfarë nënkuptohet me drejtësi tranzicionale?

Të gjitha vendet e botës kanë në historinë e tyre segmente, për të cilat nuk mund të ndihen krenarë. Qoftë aparteidi, krime të komunizmit, të dikatorëve të djathtë e të majtë, luftëra civile. “Pas konflikteve, ose pas rrëzimit të sistemeve autoritare vendet hasin vështirësi në dënimin e dhunës, e shkeljes së të drejtave të njeriut, e shkeljes së ligjeve humanitare ndërkombëtare. Kjo bën që shoqëritë dhe komunitetet që kanë përjetuar dhunën, ndarjet sociale dhe politike ta kenë të vështirë pajtimin,” shkruan përfaqësuesi i përhershëm i Belgjikës, pranë OKB në një letër drejtuar në fillim të këtij muaji Sekretarit të Përgjithshëm, Guterres, me të cilën kërkon që Këshilli i Sigurimit të zhvillojë një debat të hapur për drejtësinë tranzicionale. Debati u zhvillua të enjten, më 13 shkurt.

Prej debatit po shkëpusim disa pjesë që mund të jenë me interes për lexuesit shqipfolës. Çdo pjesë e këtij shkrimi është shkëputur nga tekstet që OKB vë në dispozicion të publikut. Për të mos e rënduar tekstin, autori nuk është duke cituar në çdo rast referencën.

Drejtësia tranzicionale – Koncepti dhe historia

Drejtësia tranzicionale ka lindur si koncept pas ndryshimeve politike të viteve 1980 dhe 1990 në vendet e Amerikës Latine, Europës Qendrore dhe Lindore dhe më vonë në Afrikën e Jugut. Gjatë dekadave që vijuan procese të drejtësisë tranzicionale u zhvilluan dhe aplikuan në shumë vende të botës. Në vitin 2004, Sekretari i Përgjithshëm e quajti drejtësinë tranzicionale “një seri procesesh dhe mekanizmash të krijuara nga shoqëria që konfrontohet me abuzime të mëdha të kryera në të kaluarën, për të vënë para përgjegjësisë përgjegjësit, për të vënë drejtësinë në vend dhe për të arritur pajtimin”.

Në vitin 2010, OKB bëri shpjegimin e mëtejshëm për drejtësinë tranzicionale, duke thënë se “kemi të bëjmë me një grup instrumentash dhe mekanizmash juridikë dhe jo-juridikë si gjykata, komisione për kërkimin e së vërtetës, procedura për kontrollin e figurës, lustracionit, kompensime, shpërblime deri në amnesti dhe rehabilitim, për të vënë në vend shkeljet dhe abuzimet masive me të drejtat e njeriut gjatë luftrave, pushtimeve, diktaturave apo situatave të tjera të dhunës dhe konflikteve”.

Dy dekadat e fundit OKB është vënë qartë në mbrojtje të drejtësisë tranzicionale dhe e ka bërë atë më shumë pjesë të punës për vendosjen e paqes dhe rritjen e qëndrueshmërisë së saj. Suksesi i drejtësisë tranzicionale varet nga synimi që ka, nga mënyra si është perceptuar, si zbatohet dhe sa mbështetet nga shoqëria.

Bachelet- Përvojat nga Amerika Latine

“Paqja e qëndrueshme është e lidhur me drejtësinë, zhvillimin dhe respektimin e të drejtave të njeriut”, thotë Michelle Bachelet, Komisioneria e Lartë për të drejtat e njeriut, e cila flet e para në debatin që zhvillohet Këshillin e Sigurimit, e lidhur me videokonferencë nga Gjeneva. Ajo thotë se proceset e përpiluara në mënyrë specifike për vendin ku aplikohen, dhe që fokusohen tek nevojat e viktimave mund ta forcojnë dhe transformojnë shoqërinë. “Nismat për kërkimin e së vërtetës jo vetëm që ndihmojnë viktimat për trajtimin e përvojave të tyre, por mund të hapin hapësira të reja për vendosjen e kontakteve midis viktimave dhe dorasve, për të kuptuar facetat e ndryshme të tregimit të ngjarjes që ka ndodhur dhe për të formuluar rekomandimet për korrigjime dhe reforma”.

Komisionet e së vërtetës të ngritura në vendet e Amerikës Latine dhe vende të tjera kanë çuar përpara drejtësinë tranzicionale, thotë Bachelet, duke përmendur “Memoria del Silencio” (1999) raportin e Komisionit të së vërtetës në Guatemalë, i cili hapi dokumentat e autoriteteve për dhunën 36 vjeçare të ushtruar në konflikt, i dha viktimave zë dhe analizoi dinamikën që shkaktoi luftën.

Michelle Bachelet- Komisionerja e Lartë e OKB për të drejtat e njeriut

“Në mënyrë që shoqëria të ketë sukses në kalimin tek paqja, duhen identifikuar dhe luftuar diskriminimi sistematik, dobësia institucionale, strukturat e padrejta të pushtetit, mungesa strukturore e ndëshkimit dhe shoqëria civile duhet futur sa më shumë në proceset e vendimmarrjes”. Sfidë e vështirë është gjithnjë krijimi i besimit dhe mirëkuptimit midis armiqve të dikurshëm, dhe hapja e shtegut për paqen dhe pajtimin. Drejtësia tranzicionale, nuk mund të importohet ose futet me forcë nga jashtë. Shanset më të mëdha për të pasur sukses i ka drejtësia tranzicionale e përpiluar në nivel lokal dhe e ushtruar në nivel lokal, thotë Komisionerja e Lartë për të drejtat e njeriut.

Francisco de Roux, presidenti i komisionit për sqarimin e të vërtetës, bashkëjetesës dhe mospërsëritjes, foli për përvojën shpresëdhënëse të drejtësisë transzicionale në Kolumbi, ku konflikti i armatosur ka 50 vjet që po zgjat duke shkaktuar 240 mijë të vrarë dhe 9 milionë viktima.

Yasmin Sooka, drejtore ekzekutive e Fondacionit për të drejtat e njeriut në Afrikën e Jugut dhe kryetare e Komisionit për të drejtat e njeriut në Sudanin Jugor, foli për vendin e saj në të cilin gjatë kohës së aparteidit të burgosurit hidheshin nga dritarja, kur merreshin në pyetje në polici, varnin veten në qeli, ose vdisnin sepse kishin përplasur kokën tek tavolina e policisë apo kishin rrëshqitur, sepse kishin shkelur mbi sapun. “Hetimet e bëra në kohën e aparteidit, nuk kanë nxjerrë kërrkënd përgjegjës për këto vdekje”, tha Sooka, “por tani dy dekada mbas fillimit të proceseve të drejtësisë tranzicionale, hetimet janë hapur sërish dhe ish-të burgosurit flasin për torturat që kanë pësuar nga duart e rojeve famëkeqe të sigurisë në Afrikën e Jugut”. “Mund të ndodhë që të duhen dekada për të vendosur drejtësinë, dhe shpesh kërkesa për të gjetur të vërtetën bëhet nga familjet e viktimave,” shton ajo. Komisioni i së vërtetës dhe pajtimit në Afrikën e Jugut, është influencuar nga përvoja e Amerikës Latine për vendosjen në bankën e të akuzuarve të përgjegjësve të dhunës.

Yasmin Sooka

LEXO EDHE:  Tensionohen marrëdhëniet SHBA-Turqi/ Urdhërarrest për ish-zv.kreun e CIA-s

LEXO EDHE:  Trump letër Ramës pas mesazhit të urimit/ Kemi përpara sfida që do ti kapërcejmë

Ndërkohë që principet për të luftuar mosdënimin e dorasve, të përpiluara nga Louis Joinet, e kanë çuar përpara drejtësinë tranzicionale, shtetet mbajnë përgjegjësinë kryesore në realizimin e të drejtave për viktimat dhe familjet e tyre që kërkojnë të vërtetën, për të vënë drejtësinë në vend dhe për të marrë reparacione. Sooka përmend Sierra Leonen, Perunë dhe Tunizinë si vende ku proceset e drejtësisë tranzicionale kanë pasur edhe aspekte gjinore. Por shpesh dhuna seksuale dhe gjinore reduktohen si çështje vetëm gjinore. Shtete të dobta nuk kanë qenë në gjendje të kenë programe të drejtësisë tranzicionale. Prandaj Kombet e Bashkuara duhet të japin mbështetje për to, thotë Jasmin Sooka.

Märt Volmer, zëvendësministër i Jashtëm i Estonisë, foli për përvojën e vendit të tij në trajtimin e krimeve të së kaluarës duke theksuar rëndësinë e krijimit të institucioneve që zbatojnë ligjin dhe sigurojnë të drejtat e njeriut për të gjithë. Mbas pavarësisë së 1991, Estonia vendosi shtetin e së drejtës, duke vënë para përgjegjësisë përgjegjësit për krime lufte dhe krime kundër njerëzimit të kryera gjatë pushtimit dhe regjimit shtypës. Duke shprehur mbështetjen për raportin e fundit që flet për bashkëpunimin e Sudanit me Gjykatën Ndërkombëtare, ai tha se vendi i tij mbështet përpjekjet e pavarura ndërkombëtare për gjetjen e fakteve dhe ruajtjen e evidencave në Siri dhe Mianmar.

Tarek Ladeb, nga Tunizia tregon për rolin që shoqëria civile ka luajtur në vendin e tij për të nxitur proceset e drejtësisë tranzicionale, madje para krijimit të Kushtetutës së re. Tunizia ndërmori disa hapa si krijimin e komisionit të pajtimit, vënien e dorasve në bankën e të akuzuarit dhe kthimin e të drejtës për viktimat.

Ambasadorja e Mbretërisë së Bashkuar, Karen Pierce, thotë se dhënia llogari dhe dhënia fund e mosdënimeve janë çelësi për të shëruar plagët. Ajo theksoi se komisioni i së vërtetës dhe pajtimit në Kenia dhe Tunizi janë shembuj që tregojnë se duhen luftuar shkaqet që shkaktojnë konflikte.

Mathias Licharz, këshilltar në misionin e përhershëm të Gjermanisë pranë OKB, tha se drejtësia tranzicionale dhe kërkimi i së vërtetës kanë pasur rëndësi të veçantë në vendin e tij. Mbas shembjes së Murit të Berlinit dhe gjatë procesit të bashkimit, u krijua në vitin 1991 Zyra me dokumentat e Stasit, ish-sigurimit të shtetit, e cila menaxhoi, u mor me studime the krijoi për publikun mundësinë që të shihte dokumentat që tregonin se si ish-Gjermania Lindore kishte përgjuar qytetarët. Dokumentat shokuese të gjetura tek dosjet e Stasit bënë të domosdoshme marrjen e masave të tjera, që ishin krijimi i dy komisioneve për ripajtimin e shoqërisë.

Drejtësia tranzicionale duhet të jetë e përqëndruar tek njerëzit që kanë përjetuar dhunën. Rezoluta 2467 e vitit 2019 ofroi për here të parë qasje të orientuar tek viktimat. Gjermania mbështet Gjykatën Ndërkombëtare dhe mekanizmat investigativë që marrin mandatin nga Asambleja e Përgjithshme e OKB dhe nga Këshilli për të drejtat e njeriut. Në mandatet e misioneve duhet të bëhet pjesë edhe pajtimi dhe mediacioni. Këshilli i Sigurimit duhet të ftojë komisionet e mandatuara nga Këshilli për të drejtat e njeriut për të informuar për punën që bëjnë në mbledhjen e evidencave dhe hapjen e rrugës për vendosjen para përgjegjësisë të dorasve.

Nicolas de Riviere, ambasadori i ri i Francës në OKB thotë se paqja e qëndrueshme kërkon vendosjen e së vërtetës për krimet e së kaluarës. De Riviere thotë se është e papranueshme që në Ballkan liderët glorifikojnë kriminelët e luftës dhe nuk pranojnë krimet e kryera. Që drejtësia tranzicionale të jetë efektive duhet që mbështetja ndërkombëtare t’i shtohet përpjekjeve kombëtare. Ai shprehu mbështetjen maksimale për Gjykatën Ndërkombëtare dhe bëri thirrje për ratifikimin universal të Statuteve të Romës. Ai foli për kompesimin e viktimave, sidomos për viktimat e dhunës seksuale, por edhe për familjet e të zhdukurve në Argjentinë dhe Siri.

Robert Mardini, nga Komiteti Ndërkombëtar i kryqit të kuq (ICRC) tha se një nga çështjet humanitare që ndërthuret me drejtësinë tranzicionale është situata e personave të humbur dhe familjeve të tyre. “Është jetike që tu jepet përgjigje individuale të gjitha familjeve që janë duke kërkuar personat e humbur.” Shtetet, thotë ai, janë të detyruara të investigojnë dhe gjykojnë personat e dyshuar për krime lufte./ DW

LEXO TE PLOTE

Bota

Rritet në mënyrë të frikshme numri i viktimave nga Koronavirusi/ 2009 raste të reja vetëm në fundjavë

Publikuar

-

Nga

Numri i personave që kanë humbur jetën në Kinë nga koronavirusi, po rritet në mënyrë të frikshme.

Mediat raportojnë se deri tani numri I viktimave ka arritur në 1665, ndërsa Komisioni Kombëtar i Shëndetësisë në Kinë konfirmon se vetëm gjatë fundjavës janë konfirmuar 2009 raste të reja të personave të prekur nga virusi vdekjeprurës.

Shumica e viktimave janë regjistruar në provincën Hubei dhe kryeqytetin e saj, Ëuhan, të cilët ndodhen në karantinë pothuajse të plotë që nga 23 janari.

LEXO EDHE:  Kush e çoi Lulzim Bashën tek Trump?/ Zbulohen detaje për turkun dhe lidhjet e mikut të Lulit me këshilltarin e dënuar të Presidentit amerikan

LEXO EDHE:  Tensionohen marrëdhëniet SHBA-Turqi/ Urdhërarrest për ish-zv.kreun e CIA-s

Shkollat, fabrikat dhe zyrat janë mbyllur dhe shumica e linjave të udhëtimit janë ndërprerë.

Ndërkohë, “Reuters” shkruan se jashtë Kinës, deri më tani janë regjistruar rreth 500 raste në dhjetëra shtete dhe territore, ndërsa katër persona kanë vdekur.

Aktualisht koronavirusi ka prekur disa shtete të botës, përveç Kinës.

Po ashtu një turiste kineze humbi jetën nga virusi një ditë më parë në Paris.

LEXO TE PLOTE