Connect with Us

Nga burojnë sulmet e sotme ndaj kapitalizmit

Blog

Nga burojnë sulmet e sotme ndaj kapitalizmit

Publikuar

-

Nga Harold James “Project Syndicate”

* Aktualisht jemi përjetuar transformimin më dramatik teknologjik dhe ekonomik në historinë e njerëzimit. Ne jemi ndërkohë dëshmitarë të rënies së mbështetjes ndaj kapitalizmit në mbarë botën. A janë të lidhura këto dy tendenca mes tyre, dhe nëse po, si?

Është tunduese të thuash që jo-popullariteti në rritje i kapitalizmit, është thjesht një simptomë e Ludizmit, lëvizja gjatë Revolucionit të Parë Industrial, ku punëtorët e krahut iu turrën dhe shkatërruan makineritë që kërcënonin vendet e tyre të punës.

Por ky lloj shpjegimi, nuk e rrok si duhet kompleksitetin e lëvizjes së sotme kundër kapitalizmit, që po udhëhiqet jo dhe aq nga punëtorët e dëshpëruar, sesa nga intelektualët dhe politikanët.

Vala aktuale anti-kapitaliste, po ndodh në një kohë kur neoliberalizmi i tregut të lirë dhe globalizimi, po sulohen pothuajse kudo.

Kundërshtimi ndaj neoliberalizmit erdhi fillimisht nga e majta, por është kopjuar dhe ndoshta më më forcë edhe nga e djathta populiste. Kjo u pa tek fjalimi i ish-kryeministres britanike Theresa May në vitin 2016, që i cilësoi “qytetarët e botës”, si “qytetarë të askundit”.

Edhe pasardhësi i saj, kryeministri aktual britanik, Boris Xhonson tha në një rast:”Në djall shkoftë biznesi!”. Një shpjegim i pjesshëm mbi këtë qasje, është ai i një reagimi të parashikueshëm ndaj destabilizimit financiar. Ashtu si pas Luftës së Parë Botërore, kur kushtet monetare dukeshin të padrejta, dhe shkaktuan një reagim të ashpëer, edhe kriza financiare e vitit 2008, nxiti besimin se sistemi është i manipuluar.

Teksa qeveritë dhe bankat qendrore shpëtuan institucionet e mëdha financiare, për të parandaluar një kolaps të plotë të sistemit financiar global, dhe një përsëritje të Depresionit të Madh, miliona njerëz që humbën shtëpitë dhe vendet e tyre të punës, u lanë në mëshirë të fatit.

Pra vetëm kriza financiare, mjaftoi për të mbjellë “farat’ e ndjenjës antikapitaliste. Por ajo përkoi gjithashtu, me një transformim shumë më të gjerë teknologjik dhe shoqëror. Risi si smartfonët, dhe platformat e reja të internetit e kanë ndryshuar rrënjësisht mënyrën se si njerëzit lidhen me njëri-tjetrin, dhe drejtojnë bizneset e tyre.

Në shumë aspekte, mënyra e re e të bërit biznes, është e kundërtë me kapitalizmin, pasi bazohet në pagesa të mjegullta dhe tregje asimetrike, ose të dyanshme. Sot ne marrim shërbime, duke e “shitur” informacionin tonë personal. Por në fakt, ne nuk jemi të vetëdijshëm që jemi të angazhuar në një transaksion në treg, për shkak se s’ka një çmim të afishuar që ne mund ta shohim:çmimi i paguar, është privatësia dhe autonomia jonë personale.

Njëkohësisht, mendësia e një loje me shumën zero, është bërë forma dominuese e analizës ekonomike. Edhe kjo i ka qartazi rrënjët tek kriza financiare. Por ajo është nxitur edhe nga teknologjitë e reja të informacionit, për shkak të fuqisë së rrjetit që vepron sipas parimit “fituesi i merr të gjitha”.

LEXO EDHE:  Pse rendi ndërkombëtar liberal, do të ekzistojë edhe dekadën e ardhshme

Dhe kjo vlen edhe për tregjet financiare, dhe zhvillimin e inteligjencës artificiale (AI) në veçanti. Sa më shumë njerëz të ketë në një rrjet, aq më i vlefshëm bëhet ai për secilin përdorues, dhe aq më pak hapësirë ​​ka për çdo lojtar tjetër në treg. Një reklamë e famshme në vitin 1962 thoshte “Kur je vetëm nr.2, duhet të përpiqesh më shumë”.

Por sot nëse je nr. 2, je i humbur tashmë. Për më tepër, kapitalizmi i ri i teknologjisë së infiormacionit dhe Inteligjencës Artificiale, ​​ka një gjeografi specifike. Ai i ka rrënjët në SHBA. dhe Kinë. Por kinezët synojnë të jenë të parët deri në vitin 2030. Kapitalizmi, ka nxitur gjithmonë ndryshimet gjeopolitike, por ai po lidhet gjithnjë e më shumë me Kinën, teksa ka qenë sinonim i Amerikës nga periudha midis dy luftërave botërore e tutje. Dhe kjo gjë nxit kundërshtime nga burime më të ndryshme, sesa në të kaluarën.

Parë në perspektivë, do të vazhdojnë ndryshimet rrënjësore në botën e post-krizës financiare. Revolucioni teknoligjik, do e ndryshojë natyrën e shuimicës së veprimtarive ekonomike. Roli i bankave do të zbehet, jo pse ato janë të këqija apo sistematikisht të rrezikshme, por sepse janë më pak efikase se sa alternativat e reja.

Pavarësisht të gjitha përmirësimeve në komunikimin elektronik, kostot dhe tarifat bankare zor se janë ulur rënë. Në fakt, për shumë konsumatorë në zonat me norma interesi zero ose negativ, tarifat janë rritur. Në një të ardhme jo shumë të largët, shumica e shërbimeve bankare ka të ngjarë të ofrohen individualisht, dhe në mënyra të reja dhe të përmirësuara, nëpërmjet platformave online.

Gjenialiteti i kapitalizmit, qëndron në aftësinë e tij për të prodhuar përgjigje organike, ndaj shumicës së problemeve mbi mungesën dhe shpërndarjen e burimeve. Tregjet kanë prirjen e natyrshme të shpërblejnë idetë, që dëshmohen se janë më të dobishme, si dhe të penalizojnë sjelljen jofunksionale.

Ato mund të sjellin rezultate që nuk mund të arrihen nga shtetet, duke nxitur një numër të madh njerëzish të përshtatin sjelljen e tyre në përgjigje të sinjaleve që japin çmimet. Në botën e sotme të ngrohjes globale, ekziston padyshim nevoja për mënyra më efektive, për të kufizuar emetimet e gazrave serë.

Por një problem po aq i komplikuar sa ndryshimi i klimës, nuk duhet të lihet në dorën e teknokratëve. Të gjithë duhet të jemi të përfshirë, si qytetarë dhe si pjesëmarrës në treg. Nga ana e tyre, mbrojtësit e kapitalizmit duhet të kuptojnë se si ta bëjnë sistemin më gjithëpërfshirës, ​​në mënyrë që të mund të fitojë sërish mbështetjen e publikut.

Shënim:Harold Xhejms, është profesor i historisë dhe çështjeve ndërkombëtare në Universitetin e Prinstonit./ Përshtatur nga CNA.al

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania
KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Blog

Vdekja e Sulejmanit, ka nxitur një luftë të ashpër për pushtet në Iran

Publikuar

-

Nga

Nga Jason M.Brodsky, “The Hill”

* Ish-kreu i Forcave Kuds të Gardës Revolucionare Islamike të Iranit (IRGC), Kasëm Sulejmani, nxiste frikë brenda dhe jashtë vendit. Ai kishe një autoritet simbolik dhe substancial. Udhëheqësi Suprem i Iranit e quajti atë një “dëshmor të gjallë”. Gjithashtu, ai linte shpesh në hije komandantët e tjerë në rangjet më të larta të Gardës Pretoriane të Iranit.

Sulejmani ishte komandanti i dytë i Forcës Kuds në historinë e Republikës Islamike. Paraardhësi i tij, Ahmad Vahidi, u ngjit në këtë post rreth vitit 1988, dhe e mbajti atë për rreth një dekadë. Por në dallim nga Soleimani, Vahidi nuk dukej se kishte të njëjtin ndikim në Teheran.

Mandati i Vahidi përkoi me operacione të rëndësishme terroriste të Iranit, sidomos me sulmin me bomba ndaj Shoqatës së Miqësisë Argjentinë-Izrael. Por shërbimi sekret argjentinas, zbuloi se Vahidi nuk ishte orkestruesi kryesor i sulmit. Ishte Ministri i atëhershëm i Inteligjencës Ali Fallahian, të cilin Vahidi e ndihmoi .

Ndërkohë, sipas përgjimeve më të fundit, Sulejmani luante një rol kryesor në planifikimin e një operacioni të ri terrorist, para se sulmi amerikan me dron ta vriste atë. Madje kishte spekulime se Sulejmani kishte ambicje presidenciale, apo se do ta drejtonte Iranin pas vdekjes së Udhëheqësit Suprem.

Regjimi gjeti me shpejtësi zëvendësuesin e Sulejmanit në krye të Forcës Kuds, Ai është  numri 2 i kësaj njësie Esmail Gani. Gani e merr këtë detyrë, në kushtet kur Hosein Salami, komandanti i përgjithshëm i IRGC, është në këtë detyrë prej më pak se 1 viti.

Në një kohë të shkurtër, Salami ka ndërmarrë një riorganizim në nivelet me të larta drejtuese të Gardës. Ky proçes, është dëshmi se kryekomandanti i ri po përpiqet të vërë nën kontroll burokracinë e madhe të IRGC.

Pas vdekjes së Sulejmanit, Salami mund të tentojë të ushtrojë më shumë kontroll mbi Forcën Kudsit, sidomos duke pasur parasysh ndryshimin në hierarkinë e grave mes tij dhe Ganit. Salami është një gjeneral madhor, ndërsa Gani një gjeneral brigade.

Ndërkohë largimi nga skena i Sulejmanit, mund të sjellë një rivalitet të fortë për pushtet brenda rrethit vendimarrës së Udheheqësit Suprem. Ajatollah Khamenei ka 2 këshilltarët ushtarakë personalë Jahja Safavi dhe Hosein Degan, 2 ish-oficerë të lartë të Gardës Revolucionare.

Për të mos përmendur anëtarët aktualë të Këshillit të Lartë të Sigurisë Kombëtare (SNSC), që kanë qenë pedagogë të kadetëve të IRGC. Ndërsa komandanti i Forcës Kuds nuk është anëtar i përhershëm i SNSC-së, Sulejmani kishte një marrëdhënie të veçantë me Ajatollah Khamenein. Ky raport i ngushtë i jepte mundësi Sulejmanit të merrrte këshilla dhe urdhra jashtë zinxhirit tradicional të komandës.

LEXO EDHE:  Dilema e britanikëve/ Zgjedhje midis një “gënjeshtari të lindur”, dhe një “lideri totalitar”

LEXO EDHE:  Impeachmenti vetëm sa e konfirmon lidershipin e Donald Trumpit

Dalja e Sulejmanit nga skena, krijon hapësirë për këshilltarët ushtarakë të udhëheqësit suprem dhe anëtarët e SNSC që kanë ndikim të madh në radhët e IRGC, që të përpiqen të mbushin boshllëkun e krijuar. Që tani, ka prova të qarta të një lufte të mundshme për pushtet brenda regjimit.

Një zyrtar, tha në mediat iraniane se Republika Islamike kishte formuluar 13 skenarë hakmarrjeje mbi vrasjen e Sulejmanit. Ditët e fundit, Ministri i Jashtëm i Iranit Xhavad Zarif, ka folur në detaje mbi marrëdhëniet e ngushta të punës me Sulejmanin. Zarif ka treguar se si një herë në javë hante mëngjes me Sulejmanin, ku diskutonin për probleme të ndryshme dhe koordinonin veprimet e tyre.

Gjithsesi, një përshkrim i tillë e fsheh tensionin që nderet mbi rolin e Ministrisë së Jashtme, në politikën e jashtme rajonale të vendit. Zarif dha dorëheqjen vitin e kaluar, pasi nuk mori pjesë në një takim midis Udhëheqësit Suprem të Iranit dhe presidentit sirian Bashar Al-Asad. Ndërkohë vetë Sulejmani merrte pjesë në atë takim.

Dhe drama shtrihet përtej atij takimi. Zarif e lejoi Hoseinn-Amir Abdollahian të qëndrojë si zv/ministër i Jashtëm për punët arabe, për të qetësuar drejtuesit e Gardës, me të cilët ai mbante marrëdhënie të ngushta. Por administrata Ruhani e largoi nga ai pozicion në qershorin e vitit 2016. Një lëvizje që disa analistë e lexuan si një përpjekje për të kërkuar më shumë kontroll mbi politikën e jashtme.

Forca Kuds ka marrë drejtimin e politikës së jashtme të Iranit në Liban, Irak, Siri dhe vendet e tjera në rajon. Në fakt, ishte Sulejmani që zgjodhi ambasadorin aktual të Iranit në Irak, Iraj Masxhedi, që ka shërbyer më herët në IRGC. Por duke pasur parasysh vdekjen e Sulejmanit, administrata e Ruhanit, mund të bëjë një tjetër përpjekje për të ulur ndikimin e IRGC mbi këto çështje.

Dhe kjo, në kushtet e rrezikut të përshkallëzimit të tensioneve me SHBA-në, dhe kur Garda mori përsipër fajin e rrëzimit gabimisht me raketa të avionit ukrainas në Teheran. Tek e fundit, Sulejmani ishte një figurë unike në Republikën Islamike.

Ditët e fundit, Gani është shfaqur publikisht në anën e Udhëheqësit Suprem të Iranit, për të sugjeruar një tranzicion të qetë të pushtetit. Por, ndërsa në teori Gani do të mbushë bollshëkun që la pas Sulejmani, në praktikë vdekja e këtij të funit ka potencialin të ndryshojë dinamikën e brendshme të regjimit./ Përshtatur nga CNA.al

LEXO TE PLOTE

Blog

Pse në dimër, kemi më shumë nevojë për vitaminën D?

Publikuar

-

Nga

* Dimri ka mbërritur, dhe bashkë më të edhe rreziqet që vijnë nga mungesa e vitaminës D. Vitamina D, që prodhohet zakonisht në lëkurën tonë pas ekspozimit në diell, është thelbësore për një shëndet të mirë, ajo mund të gjendet tek vaji i peshkut dhe kërpudhat. Ironia është, se pikërisht në dimër kur kemi më shumë nevojë për vitaminën D, tek shumica prej nesh kjo vitaminë nuk prodhohet në sasi të mjaftushme. Po sa është norma? Dhe a duhet të marrim suplemente? Cilëve persona u nevojitet më shumë?

Vitamina D quhet “vitamina e diellit” pasi prodhohet në lëkurë pas ekspozimit në Diell. Të njëjtat rreze ultravjollcë që shkaktojnë një djegie, po ato nxisin edhe prodhimin e vitaminës D. Syzet e diellit, pigmentimi i lëkurës më të errët, veshmbathjet dhe rënia e sasisë së dritës në dimër, e zvogëlojnë aftësinë e lëkurës për të prodhuar vitaminën D.

Personat që përjetojnë lëkundjet më të mëdha sezonale në nivelet e vitaminës D, janë ata që kanë lëkurë më të bardhë dhe që jetojnë në rajonet veriore, ku Dielli rrezaton për një kohë më të shkurtër në dimër. Por ata që rrezikojnë më shumë nga nivelet e ulëta të vitaminës D, janë njerëzit me ngjyrë, dhe ata që jetojnë në lartësi të mëdha.

Kjo pasi lëkura më e errët i bllokon rrezet ultravjollcë të prodhojunë vitaminëns D. Në dimër, përveç ushqimeve që përmbajnë shumë vitaminë D, të rriturit duhet të marrin edhe suplemente të vitaminës D. Fillimisht, mjekët mendonin se vitamina D ishte e rëndësishme vetëm për shëndetin e kockave.

Kjo, për shkak se mungesa e vitaminës D shkaktonte sëmundje të kockave, si rakitizmi në fëmijëri dhe osteoporoza tek të rriturit. Por në vitin 1980 shkencëtarët zbuluan se qelizat imune kishin receptorë për vitaminën D. Gjithashtu, studime të tjera kanë trguar se kjo vitaminë, luan një rol të rëndësishëm në ruajtjen e shëndetit në traktin gastrointestinal.

Nivele më të larta të vitaminës D, zvogëlojnë ndjeshmërinë ndaj sëmundjes inflamatore të zorrëve dhe sëmundjes Kron, infeksioneve të zorrëve dhe mushkërive, si tek kafshët ashtu edhe tek njerëzit. Vitamina D rrit numrin dhe diversitetin e mikrobeve që jetojnë në zorrë, të cilat ulin inflamacionin në të gjithë trupin.

LEXO EDHE:  Pse njerëzit i mbështesin udhëheqësit e këqij?

LEXO EDHE:  Impeachmenti vetëm sa e konfirmon lidershipin e Donald Trumpit

Nivelet e ulëta të vitaminës D, shoqërohen me sëmundje inflamatore të zorrëve. Studiuesit kanë zbuluar ndërkohë, se pacientët me sëmundje inflamatore të zorrëve në Japoni, kanë më shumë simptoma në dimër sesa gjatë sezoneve të tjera. Por, pse kjo vitaminë është më e rëndësishme në dimër?

Sepse, në dimër njerëzit janë më të ekspozuar ndaj shumë infeksioneve, dhe kalojnë më pak kohë jashtë shtëpisë. Por kujdes, ashtu si shumë gjëra me tepri, edhe një sasi e madhe e suplementeve me vitaminën D, mund të jetë e dëmshme. Toksiciteti i vitaminës D nuk vjen nga Dielli apo ushqimet që përmbajnë këtë vitaminë. Për shkak të rrezikut të prekjes nga kanceri i lëkurës, dermatologët nuk rekomandojnë një ekspozim të pambrojtur në Diell, për të rritur nivelin e vitaminës D në trupit tuaj. Në vend të kësaj, ata sugjerojnë marrjen e suplementeve. Por toksiciteti nga vitamina D mund të shkaktohet nëse një njeri merr shumë suplemente.

Ekspertët në SHBA, rekomandojnë që të rritur të marrin jo më shumë se 10 mikrogramë vitaminë D në ditë, për të shmangur efektet anësore toksike. Ndërkohë, duhet të dini që  vitamina D ju ndihmon të thithni kalciumin nga ushqeimet që hani.

Por kur vitamina D është në nivele shumë të larta, niveli i kalciumit në gjak rritet, dhe kjo mund të shkaltojë sëmundjen e veshkave. Duke konsumuar më shumë vitaminë D gjatë dimrit, mikrobet e zorrëve tuaja do të jenë më të shëndetshme, dhe ju do të jeni gjatë gjithë vitit më rezistentë ndaj infeksionit dhe inflamacionit./ The Covesation-Përshtatur nga CNA.al

LEXO TE PLOTE

Blog

Si shkaktoi Luftën e Dytë Botërore Traktati i Versajës

Publikuar

-

Nga

Kur Gjermania perandorake nënshkroi armëpushimin që i dha fund Luftës së Parë Botërore më 11 nëntor 1918, udhëheqësit e saj besuan se po pranonin një “paqe pa fitore”, siç u cilësua edhe nga presidenti amerikan Udrou Uillson në Katërmbëdhjetë Pikat. Por, kur udhëheqësit e vendeve fitimtare mbërritën në Francë, për Konferencën e Paqes në fillim të vitit 1919, realiteti i pasluftës nisi të ndryshojë shumë nga vizioni idealist i Uillsonit.

Bisedimet zyrtare të konferncës nisën në Paris më 18 Janar 1919, pikërisht në përvjetorin e kurorëzimit të Perandorit gjerman Vilhelmit I në fund të Luftës Franko-Prusiane të vitit 1871. Ato u dominuan nga liderët  e “Katër të Mëdhenjve” (Udrou Uillson i SHBA-së, Dejvid Lloid Xhorxh i Britanisë së Madhe, Zhorzh Klemanso i Francës dhe Vitorio Orlando i Italisë).

Asnjë prej vendeve të mundura nuk kishte ndonjë peshë në ato bisedime, as fuqitë më të vogla aleate. Megjithëse, Traktati i Versajës i nënshkruar me Gjermaninë në qershorin e 1919-ës, ishte rezultati më i famshëm i Konferencës së Paqes në Paris, aleatët nënshkruan traktate të veçanta me Austrinë, Bullgarinë, Hungarinë dhe Turqinë.

Ata në fund nuk kënaqën asnjërin prej vendeve. Traktati i Versajës e detyroi Gjermaninë të heqë dorë nga territori i Belgjikës, Çekosllovakisë dhe Polonisë, t’i kthente Francës Alsasën dhe Lorrenën, dhe t’u dorëzonte vendeve të mëdha fituese të gjitha kolonitë e saj në Kinë, Paqësor dhe Afrikë.

Për më tepër, ajo u detyrua të zvogëlonte drastikisht ushtrinë, dhe të pranonte de-militarizimin dhe pushtimin aleat të rajonit përreth lumit Rin. Më e rëndësishmja, neni 231 i Traktatit, bëri fajtore për nxitjen e luftës vetëm Gjermaninë, duke e detyruar atë të paguante disa miliarda marka dëmshpërblime vendeve fitimtare.

Sipas vizionit të Uillsonit mbi botën e pasluftës, të gjitha vendet (dhe jo vetëm ato humbëse), do të zvogëlonin ushtritë e tyre, do të ruanin lirinë e lundrimit në dete, dhe do t’i bashkoheshin një organizate paqeruajtëse ndërkombëtare të quajtur Lidhja e Kombeve.

Por, udhëheqësit e tjerë aleatë e kundërshtuan pjesën më të madhe të planit të tij, duke e konsideruar si naiv dhe tepër idealist. Në veçanti francezët, donin që Gjermania të paguante një kosto të madhe për luftën, përfshirë humbjen e territorit, ç’armatimin dhe pagimin e dëmshpërblimeve. Ndërsa britanikët, e panë planin e Uillonit si një kërcënim për epërsinë e tyre në Evropë.

Por, shumë njerëz ishin dakord me ekonomistin britanik Xhon Kejnes, se Gjermania nuk mund të paguante kaq shumë dëmshpërblime, pa rrezikuar të gjithë ekonominë evropiane. Madje në kujtimet e tij, presidenti amerikan Herbert Huver, fajësoi dëmshpërblimet si shkakun kryesor të Depresionit të Madh ekonomik të vitit 1929.

LEXO EDHE:  Shtimi i madh në peshë midis moshës 20-40 vjeç, rrit gjasat e vdekjes së parakohshme

LEXO EDHE:  Shtimi i madh në peshë midis moshës 20-40 vjeç, rrit gjasat e vdekjes së parakohshme

Por ndonëse shumica e gjermanëve ishin të zemëruar me Traktatin e Versajës, duke e quajtur atë një paqe të diktuar, duke i denoncuar nëshkruesit e palës gjermane si “kriminelët e nëntorit”, Traktati rezultoi të ishte shumë më i butë nga sa kishin menduar autorët e saj. Gjermania pagoi shumë pak nga dëmshpërblimi që i ishte përcaktuar.

Dhe pavarësisht humbjes së territorit gjerman, harta e re territoriale i dha Gjermanisë disa avantazhe. Traktati vendosi shtete të vogla në kufijtë e Gjermanisë, në Evropën Lindore dhe Qendrore, teksa e eliminoi Rusinë si një armike direkte, të paktën në vitet 1920. Në një kohë që e largoi Rusinë si një aleate të Francës.

Senati i SHBA-së, refuzoi të ratifikojë Traktatin e Versajës për shkak të kundërshtimit të krijimit të Lidhjes së Kombeve. Kjo e dobësoi shumë këtë të fundit. Ndërkohë, problemet ekonomike të Gjermanisë, të rënduara nga barra e dëmshpërblimeve dhe inflacioni i përgjithshëm në Evropë, e destabilizuan Republikën e Vajmarit.

Për shkak të pakënaqësisë së madhe ndaj Traktatit të Versajës, Partia Naziste, ia doli të ngjitej në pushtet në fllim të viteve 1930, duke premtuar se do të anulonte nenet e saj të ashpra, dhe se do ta bënte sërish Gjermaninë një fuqi të madhe evropiane.

Traktati i Versajës e bëri kësisoj të mundur shpërthimin e Luftës së Dytë Botërore. Në vitin 1945, kur udhëheqësit e Shteteve të Bashkuara, Britania e Madhe dhe Bashkimi Sovjetik u takuan në Potsdam, ata fajësuan pikërisht dështimet e Traktatit të Versajës, për shkaktimin e një tjetër konflikti të madh, dhe u zotuan të korrigjojnë gabimet e paraardhësve të tyre./History.com-Përshtatur nga CNA.al

 

LEXO TE PLOTE