Connect with Us

“Betejat e Skënderbeut dhe ato të Tendës së Qypit e Grykës së Mezhgoranit”/ Gjekmarkaj: Pse krahasimi i Milos duhet mbajtur gjatë në kujtesë  

Opinione

“Betejat e Skënderbeut dhe ato të Tendës së Qypit e Grykës së Mezhgoranit”/ Gjekmarkaj: Pse krahasimi i Milos duhet mbajtur gjatë në kujtesë  

Publikuar

-

Nga Agron Gjekmarkaj

Me historianin Paskal Milo mundesh të bësh bisede civile në çdo rast pa rënë dakord ! E tille ishte edhe ajo në emisionin “Real Story” të Sokol Balles në “News24” mbrëmë ! Në mendje me mbet mbi gjithçka një krahasim! Ai i luftës Antifashiste me atë të epopesë së Skënderbeut duke anuar peshorja fort nga lufta e dyte botërore! Aty për aty e quajta një hiperbolë ideologjike të cilën nuk kam guxim as ta mendoj e as dëshire ta dëgjoj! Po ja e dëgjova dhe nuk e shmang dot nga të menduarit! Nëse kombi shqiptar ka mbijetuar në historinë e vet si rrugë buzë honit ka ndodhur falë Heroit të vet kombëtar dhe atyre 25 viteve që magjepsen qytetërimin Europian me forcën e pazakonte të rezistencës në kontekstin e rrethanave! Vetëm ato vite dhe emblema e tyre na japin ne te drejtën sot te jemi pjesë e tij !

Mbi 1800 libra u shkruan në kontinent për Skënderbeun, në strategjitë ushtarake betejat e tije merreshin si shembull! Rilindja kombëtare u ngrit mbi të! Shume prej nostalgjive për te u kthyen në argument politik për t’ ju dhëne shqiptareve një shtet, një rrol, një peshe në historinë e përgjakshme të pas luftrave ballkanike dhe Milo patjetër që këtë e di!

Kujtimi i tij përdorej si ilaç ndaj gjumit otoman! Nga koheshtrirja, nga përmasat epike të betejave të skalitura në arkivat me të njohura  të botes na rezulton se shqiptaret atë e  patën  kulmin e vet nder shekuj, zulmën e krenarinë e mbi te gjitha kontribut  në fatet e botes perëndimore! Asokohe ne ishim nder mbrojtësit kryesor të saj! Lufta ndaj okupatorit ishte e drejtë në vitet 1939-1944 ! Shqiptarët reaguan ! Bëmë aq sa mundem! Shumë për ne, por pakogjë në raport me atë që po ndodhte në Europen e ndezur zhari ! Nuk e di nëse ndonjë shkollë ushtarake europiane të ketë marrë në konsideratë betejën e Drashovices , atë të Tendës së Qypit, apo të Grykës së Mezhgoranit, madje as atë të Tiranës ku lufta për lirim përzihej me terrorin e kuq ndaj çdo kundërshtari politik! Nuk dimë ti ketë konsideruar ndonjë libër si stratege Enver Hoxhën e Mehmet Shehun siç ka ndodhur me Gjergj Kastriotin ! Si  tiranë gjakatarë kudo ju del emri! Ne tashmë e dimë që kemi gënjyer dhe jemi vetëgenjyer për permasat e luftës për betejat dhe numrin e dëshmoreve!

Kemi mohuar vëllavrasjen dhe trajtën e luftës civile që mori pas Mukjes! Tani po kaq e dimë se gjithësi ka ndodhur për të legjitimuar pushtetin dhe diktaturen! Një sbilancim historik i skajshëm krejt si murana butaforike ne ballin e Muzeut Kombëtar ku rrapapoçet e soc realizmit zënë mbi gjysmën e pamjes si dominim të historisë! Duhej kjo për të legjitimuar indivin dhe sistemin e tij ! Mitizimin e rreme të luftës dhe justifikinin e krimeve dhe të vllavrasjes! Abuzimi me të vërtetat e luftës duhej për të justifikuar abuzimin me të vërtetat pas saj kur një njeri dhe një klike pas tij po kontrollonte jetën , mendimin, pronën, lëvizjen vete kohen e nje shoqerie! Dy luftrat kurrë nuk mund të krahasohen ne asgjë, në asgjë, në asgjë!

LEXO EDHE:  Doli kundër Ramës/ Majko drejt shkarkimit?

Ky krahasim të kujton një pikturë kompozim i viteve 69  ku një Skënderbe i vogel i dorëzonte “stafeten” një Enver Hoxhe të madh !! Të tilla pohime të bëjnë me mendue që pozicioni ideologjik neperkemb faktet historike faqe njerëzisë pa dridhje qerpiku! Po kaq debati na çoi në hullitë e kolaboracionizmit ! E vertete një duzinë rilindasish të cilet ishin rreth Ismail Qemalit kur mëvetesohej Shqiperia gjatë okupacionit u gjinden nga pikëpamja formale në anen e gabuar por veshtirë të besosh që ata nuk e deshen Shqiperinë , veshtirë të besosh se ata e shitën atë ! Sot pasi historia e ka bërë trajektoren e vet Shqiperia e Mithat Frasherit nuk do kishte derdhyr kaq gjak shqiptaresh! As ajo e Abaz Kupit ! E At Anton Harapit e Lef Nosit jo e jo ! Komunistet i zuri gjaku aq aa nuk u nginjen me atë të kundërshtarëve por pinë edhe të njëri tjetrit !

Urrejtja  dhe gjykimi mbi “kolaboracionistet” bie njësoj si në kohen e gjyqeve popullore! Në këtë kontekst nuk kursehet as Mbreti Zog që lidhje me ta s’ka ,të cilit pasi ja peshon të këqiat dhe të mirat rezulton shtetari me dinjitoz nga pavarësian dhe sot ! Atij i mveshin një marrëveshje , që paskësh bërë me Pashiqin por nuk janë në gjëndje ti nxjerrin një firmë! Të njëjten gjë për Mithat Frashen të cilin menjehere pas konflikit boteror Perendimi e njohu si Kryetar të qeverisë në mergim të njohur si Kryetar i Komitetit “Shqiperia e lirë” ! Kurrnacë e cingunë tregohen historianet tanë kur bie fjala tek themelimi i PKSh nga Jugosllavet, Miladini e Mugozha, për tetë vitet 1941-48 të bashkëpunimit të ngushtë qe për pak desh na  republikë të shtatë të Jugosllavisë! Kjo nuk qënkesh tradheti por marrveshja e pavertetuar kurre e Zogut po ?!!

Pastaj rusizmat e kinezeritë tjetër hesap! Ne i trazojmë eshtrat e vdekurve tash e parë dhe nuk gjejme paqe ! Kjo ndodh sepse në mes rri krimi ! Shpesh krimet tentuan ti perligjin me gjakun e atyre deshmoreve qe askush se di sa janë në të vertete ! Ne jua kemi detyrim të perjetshem nderimin aty që ranë në perpjekje me okupatoret! Pershpirtje meritojnë edhe ata që ranë në vellavrasje! Të biem dakord që e deshën vendin e tyre ne mënyra të ndryshme! Perbuzje për të gjithë ata që me gjakun  e tyre vajisen pushket per të marre gjak shqiptaresh për 46 vjet! Një luftë e drejtë, ne manipuluar në permasa, në qellime dhe e tradhetuar  prodhoi më pas robëri prej se cilës nuk po dalim as pas 30 vitesh ku kinse jemi të lirë! Aaa ajo e Skënderbeut sanksionoi Arbërinë e djeshme e prej saj kemi Shqiperine e sotshme! Përfundimi nga krahasimi i Prof Milos duhet mbajtur gjatë në kujtesë per guximin që pat qoftë edhe për ta thënë!/ Panorama

KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Opinione

Protesta në Astir/ Pse të gjithë shqiptarët duhet të mbështesin sot policinë dhe IKMT-në

Publikuar

-

Nga

Nga Bashkim Kopliku*

A duhet t’i lëmë të na grabisin rrugën, hapësirën tonë të pëbashkët, e pastaj shtytësit e tyre t’u marrin votën, që të bëhen prapë pushtetarë?!

Dy palë në bashkëpunim kriminal!

Pala “politikane” që i shtyn grabitësit në këtë krim — se veç banorë nuk janë ata! — është fajtorja kryesore: grabitësja e pushtetit.

Ne shqiptarët normalë duhet të jemi sot të gjithë me policinë dhe IKMT-në, së paku t’i përkrahim moralisht kundër këtyre grabitësve të rrugës dhe të pushtetit, të hapsirave tona të përbashkëta.

LEXO EDHE:  Situata del jashtë kontrollit/Gjinushi ngrihet në këmbë dhe i drejtohet Salianjit

LEXO EDHE:  Doli kundër Ramës/ Majko drejt shkarkimit?

Në se rrimë si sehirxhitë, vendi ynë do vazhdojë jetë ai ku tash 30 vjet, qytetarët normalë ikin, për faj tonin, të normalëve, sepse, me indiferecën tonë u kemi lënë fushë të lirë anormalëve, grabitësve, që nuk janë të zotët t’ia dalin me punë sipas rregullave të një shoqërie njerëzish, dhe jo ujqësh.

*Ish-zv.kryeministër

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Andi Bushati/ Vrasja e dytë e reformës “amerikane” në drejtësi

Publikuar

-

Nga

Pas emërimit të Arta Markut si kryeprokurore e përkohshme (që po qëndron në detyrë prej dy vjetësh), sot Rilindja ka kryer aktin e dytë të madh të shkatërimt të Reformës në Drejtësi, zgjedhjen në mënyrë të paligjshme të anëtarëve të Gjykatës Kushtetuese.

Në vijim të atij që prej ditësh është përshkruar si një konflikt proceduarash mes Kuvendit të Shqipërisë dhe presidencës, fshihet në fakt një lojë e qartë ekulibrash politike. Shumica parlamentare kërkonte të shpinte atje dy emrat e saj, të dala nga lista e hartuar nga Këshilli i Emërimeve në Drejtësi, i cili vepron nën influencën e ndjeshme të një drejtuesi si Ardian Dvorani dhe kryeprokurores së përkohshme, Marku.

Pavarësisht nga piruetat që janë bërë në KED, ku njëra nga kandidatet (tashmë e shpallur fituese nga kuvendi) nuk plotësonte prametrat as për gjyqtare e shkallës së parë (lexo këtu), aty gjithësesi u hartua një listë. Por në këtë listë gjendej edhe një “armike e partisë”, juristja Marsida Xhaferllari.

Pikërisht në emër të saj u zhvillua beteja.

Kjo zonjë, që bashkjeton me sa duket me ish deputetin Enkeled Alibeaj, që ka punuar si kryeinspektore e këshillit të Lartë të drejtësisë nën presidencën Nishani dhe Meta, i plotësonte të gjitha parametrat për tu trajtuar si e pa dëshëruar. Jo vetëm Dvorani dhe Marku ia ulën asaj pikët në maksimum, jo vetëm që vettingu e hetoi për dy vite dhe në fund nuk mori vendim për të, por u shkua dhe më tej, u prish gjithë arkitektura e procedurës së përzgjedhjes së një gjykatësi kushtetues, vetëm e vetëm për të shkuar tek emrat që i duheshin Rilindjes.

Ashtu siç kuptohet lehtësisht nga qëndrimet e mbajtura nga socialistët në kuvend, ky puç institucional u organizua vetëm që të përjashtohej Meta nga mundësia hipotetike e përzgjedhjes së Xhaferrllarit.

Në këtë procedurë fillimisht u shkel kushtetuta, sepse  neni 179 (2) i saj e përcakton qartë se zgjedhja e anëtarëve duhet bërë me radhë për të ruajtur parimin e ekuilbrit të pushteteve.

Sipas këtij rendi të përcaktuar në mënyrë taksative, as Ilir Meta nuk mund të përzgjidhte dy kandidatë në të njëjtën kohë, dhe as parlamenti dy të tjerë ashtu sikurse bëri sot.

LEXO EDHE:  ‘Mid’hat Frashëri nuk ka nevojë të kthehet’/ Gjekmarkaj- Hilës: Ke një ngërç në gjykim

LEXO EDHE:  SHBA-të nderojnë Skënderbeun / Vendoset statuja e tij në Michigan

Organizata e Rilindjes zgjodhi të veprojë pikërisht kështu, pra edhe për ti hequr kreut të shtetit të drejtën e dekretimit të një anëtari të ri edhe për ti dhënë vetes një kompetencë që nuk i takon.

Por, për të mbërritur deri këtu skema e manipulimit qe më e gjatë. Ajo ishte e rakorduar plotësisht me kryetarin e “pavarur” të KED, Ardian Dvorani, i cili i mbajti listat e hartuara nga institucioni i tij, të fshehura në sirtar, pikërisht për të krijuar këtë anomali që i mohonte presidentit të drejtën për të zgjedhur lirsht.

Nga gjithë kjo histori banale kapsish të shtetit rrjedhin disa përfundime të thjeshta.

Në fakt e keqja më e vogël është dërgimi i njerëzve të rilindjes në majat më të larta të drejtësisë.

Pasojat afatgjata janë shumë më të rënda.

Ato kanë të bëjnë me përdhosjen në mënyrë selektive të Kushtetutës apo procedurave në varësi të emrave të veçantë.

Ato kanë të bëjnë me shndërrimin në karagjozllëk të një procesi kaq të rëndësishëm, i cili degradon në një lojë kukamshefti fshehjesh të postës në sirtarë.

Ato dëshmojnë një mospërfillje cinike ndaj presionit ndërkombëtar, për ta ngritur shpejt kushtetuesen, sepse po e mbajnë atë peng përmes sherreve artificiale me Metën.

Ato tregojnë se Rilindasit jo vetëm nuk i besojnë procesit të cilin e kanë votuar vetë, por nuk ia dalin dot atij mbanë pa e manipuluar.

Natyrisht, për të siguruar pandëshkueshmërinë për krimemet e makabre që kanë bërë, ata nuk kanë rrugë tjetër vetçse ta kapin krejtësisht drejtësinë.

Dhe këtu po bëjnë krimin më të madh.

Jo se po përpiqen të shpëtojnë veten, por sepse me njerëzit që po emërojnë dhe prcedurat që po shkallmojnë, po rilindin mostrën e një drejtësie politike. Të një mashtrimi, që, ndonëse e duartrokasim si reformë amerikane, nesër do ta përdorin po njësoj edhe ata që do të vijnë pas tyre në pushtet./CNA.al

LEXO TE PLOTE

Opinione

Ndjesia e ligë që pata dikur

Publikuar

-

Nga

Nga Ilir Levonja

* Kur në shkurt të 1999-ës shqiptarët kurorëzonin shtetin e tyre të dytë Kosovën, asgjë nuk më ka cëmbitur më shumë se një ndjesi e ligë për një përçarje të mundshme, një e tillë që do na vinte në provë përpara Amerikës dhe aleancës së NATO-s. Kryesisht edhe para opinionit mbarë botëror si në një lloj testi se janë apo nuk janë të aftë shqiptarët të ndërtojnë shtetet e tyre, të konsolidohen organikisht në territorin e një Shqipërie natyrale dhe jo të tezës Shqipëri e madhe.

Kjo kishte pengun e vet për arsye se memoria ruante ca indicje se si kryeministri në ekzil i Kosovës Bujar Bukoshi anashkalonte një gazetar duke i thënë se këto insinuata i shkojnë Tiranës dhe jo Prishtinës. Bëhej fjalë për ca atentate mes shqiptarëve ndërkohë që Kosova qe përfshirë në luftën për liri. Nga ana tjetër presidenti historik Rrugova e kish kthyer Tiranën në një tranzit aeroportal, jo si vendin amë ku të kishte rezidencën e tij. Thuhej se Rugova dhe Berisha nuk flasin me gojë.

Të vinte keq ta besoje pasi historia jonë fillonte keqas që me qasjen internacionale kur Enver Hoxha këshillohej nga jugosllavët. Ku diku tërthorazi dhe diku drejtpërdrejtë asgjësoi çdo grimë të pluralizmit për hatër të jugosllavëve. Shembujt i keni me shumicë nga Kokolarët, deri tek Mithad Frashëri etj. Ishin këto arsyet që Sejfulla malëshova do i pohonte Petro Markos se jemi parti e terrorit dhe jo e pikëpamjeve.

”Kujdes kur të flasësh Petro se këta të q…. nënën”. Tirana e shikonte Prishtinën me një mbushje mendje aq sa një akademik i Kosovës me të drejtë shkruante se e keqja nuk na ka ardhur asnjëherë nga i huaji, por nga esnafi ynë politikë. Nuk e kishin njohjen e kulturën e mjaftueshme këta emra, të mos e dinin këtë? Sigurisht që e kishin, por faktori në shtetin amë kurrë nuk e ka pranuar të jetë prirja e frymës kombëtare pasi ka dashur të identifiokoj veten si krijues të saj. Dhe kjo është theqafja më klasike që vazhdon akoma edhe në këto kohë moderne të globalizmit.

Në një farë mënyre të gjitha kishin një origjinë, zhvokjen e çështjes kombëtare me karriken, pushtetin personal a bythën e vet. Shqipëria vinte nga një përvojë e shkëlqyer e kësaj kulture vrasëse, kësaj kulture otomane ndaj kishin kohë që vrisnin njëri-tjetrin ku shembulli më i gjallë është Hasan Prishtina. Më ka cëmbitur kjo ndjesi për faktin se Shqipëria jonë me studiot arkaike e trajton Kosovën si truall të huaj sa është e turpshme të dëgjosh nga kryeministri i Kosovës të të thotë që do ishte mirë që Shqipëria të ishte konsultuar me ne për taksën në rrugën e Kombit, mund të gjenim një gjuhë të përbashkët për krijimin e një fondi të mirëmbajtjes.

Është e turpshme sepse karshi atyre fasadave të takimeve të të dy qeverive, e kupton menjëherë se sa i thellë është hendeku mes dy shteteve të shqiptarëve. Në fund të fundit, dy shtete që nuk arrijnë të mirëmbajnë një arterie kombëtare, qoftë si simbol të unifikimit, për çfarë mbrojtje territoriale mund të flasin? Sot bota mbarë i njeh të gjitha versionet në mirëmbajtjen e rrugëve, si ato me konçesione, si ato me ndërmarrjet shtetërore.

LEXO EDHE:  Situata del jashtë kontrollit/Gjinushi ngrihet në këmbë dhe i drejtohet Salianjit

LEXO EDHE:  Gjekmarkaj zbulon skenarin/ Arta Marku po pret urdhrin e Ramës

Shqipëria megjithëse sipas Sali Berishës do e bënte rrugën e kombit edhe duke shitur bizhuteritë e grave, qeveria Rama pikërisht nga aty nisi me forcë konçesionin rrugor. Vinte nga përvoja e një dhune denoncimi mbi shpërdorimin e fondeve, aq sa ia shpifi shqiptarëve të Kosovës dëshirën për të parë vendin amë. Nga ana tjetër askush nuk hyri në burg, askush nuk u dënua, veç shqiptarët e Kosovës me një taksë që nuk e zëvendëson asnjë vlerë monetare sa kohë që prek të vetmen vizë nga projekti për riunifikimin e shqiptarëve në Shqipërinë natyrale.

Pra nga koha e shpalljes së pavarësisë, cëmbitjes së ligë për një përçarje të mundshme, të pashmangshme mes vedit i erdhi dita. Sot bota virtuale shqiptare sidomos ajo në Kosovë ka një indinjatë karshi Edi Ramës në lidhje me deklaratat e tija rreth vetizolimit të shqiptarëve në Kosovë, Kosovës etj.

Deklarata e Edi Ramës në lidhje me vetëizolimin e Kosovës, ka hapur një debat të panevojshëm mes shqiptarëve. Ose më saktë mes dy qeverive a liderëve këtej dhe andej kufijve.

Një debat që nuk i shërben askujt veç ideatorëve të linjës përça e sundo në kalendat e ballkanit perëndimor dhe më tej.

Nuk është asgjë tjetër, por vazhda e tezës së mësipërme se për by… e vet lidershipi i Tiranës ja lëron nënën me qejfin më të madh edhe vet çështjes kombëtare. Nëse lidershipi në Kosovë nuk e ka kuptuar këtë do të thotë se është infektuar nga Tirana. Skupet janë të modës në Tiranë. Bëhet zhurmë denoncimesh dhe aty rrinë. Nga ana tjetër prirja qytetare është e lidhur shumë pas njëshave ndaj e kanë të pamundur rrotacionin. Në Kosovë nuk ndodh kështu, kësisoj rrijini larg Tiranës zyrtare dhe sidomos kësaj të Edi Ramës dhe Lulzim Bashës.

Ndryshe keni në rënë në grackën e zgjatjes së pushtetit të tyre, sidomos Edi Ramës. Shoh shumë indinjatë në faqet personale tuajat por më dhimbet, më vjen t’ju kujtoj se po bëheni të pa aftë si shqiptarët në dheun amë. Na mëshironi dhe kaq se neve na ka plasur cipa me kohë, jemi me shumicë teknokratë, unionista të Perandorisë Otomane, ish Jugosllavisë, Bashkimit të Republikave Sovjetike, Kinës së Maos, nuk ka atdhe për ne.

Atdheu tek ne fillon dhe mbaron tek shallvaret e Ramës, xheli i Lulit që pret radhën, mban ca leksione me nga 10 veta dhe pret radhën. Shqipëria për momentin donte një opozitë që të thyente brinjët, por nuk e ka. Ashtu sikundër nuk ka edhe një votues që të hante nofullat. Ka një votues që voton një person për 16 familjarët e tij, mjafton t’i japësh 100 mijë lekë të vjetra dhe aq. Shqipëria amë feston më 29 nëntor ditën e Çlirimit për arsye se më 29 nëntor u themelua ish Federata Jugosllave, kurse ju i indinjoheni shtetit amë. Shteti amë është për tu qarë, jo për t’ju indinjuar.Këto janë fjalë zemre vëllezër, ndaj bëjeni Kosovën siç dini ju se mbase kështu na ndihmoni edhe ne./ CNA.al

LEXO TE PLOTE